ဗုဒ္ဓရှေ့မရောက်ခင် ငါ့ရှေ့မှာ အရင်ဒူးထောက်လိုက်

ကျန်းယန်က နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ အင်ပါယာခုံရုံးလက်အောက်ရှိ အမှန်တကယ်အရေးပါသောစီရင်စုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် မြို့တော်အတွင်း၌၊ ဧကရာဇ်ချီများက ကောင်းကင်ယံတစ်ခွင် လှိုင်းတံပိုးများအလား သိပ်သည်းစွာ ရိုက်ခတ်ရွေ့လျားနေလေသည်။

ယခင်အချိန်တွင် ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ တာအိုကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးက ချီစစ်ဆေးခြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုရန်အတွက်ပင် ဆေးလုံးများ လိုအပ်သည်အထိ ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရလေသည်။

ဗောဓိဂိုဏ်းမှ တပည့်များမှာ ထိုအခြေအနေထိ မဆိုးရွားသော်လည်း၊၎င်းတို့၏စွမ်းအား လေးဆယ်မှ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာထုတ်သုံးနိုင်ခြင်းကပင် အတော်လေးကောင်းမွန်နေပြီဟု ဆိုရမည်။

သို့သော် ပုံမှန်အားဖြင့် ဤအသေးစိတ်အချက်ကို ဂရုစိုက်သူ နည်းပါးလှပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လူတိုင်းက ဧကရာဇ်ချီ၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံရသဖြင့်၊ သာမာန်ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဧကရာဇ်ချီကို အမိန့်ပေးနိုင်သူများမှာ ကျန်းယန်စီရင်စုသခင်ကဲ့သို့သော အင်ပါယာခုံရုံးအတွင်းရှိ အရေးပါအရာရောက်သူများသာ ဖြစ်ရာ၊သာမန်ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် ၎င်းတို့အား ရမ်းကားစွာ ရန်စ၍ မိမိကိုယ်ကိုဒုက္ခရှာမည် မဟုတ်ချေ။

သို့ဆိုလျှင် ဤလူငယ်က အင်ပါယာခုံရုံးအတွင်း မည်သည့်ရာထူးကို ရယူထားသနည်းဟု တွေးတောစရာပင်။

သူ့အကြောင်းကို အဘယ်ကြောင့် ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ကြကြောင်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ရလေသည်။

ကျစ်ချင်း၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး၊ သူ၏လက်ထဲရှိ တုတ်ကောက်မှ ဖိအားမှာ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားလေသည်။ ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ဆရာတော်ကျစ်ခုန်းက သူ၏တုတ်ကောက်ဖြင့် ကာကွယ်တွန်းလှန်လိုက်ပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အမျိုးသမီးကို ဆွဲယူကာ အဝေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်လေသည်။

"..."

ကျစ်ချင်းက သူမကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ထိုအမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူအား ဆက်လက် လိုက်လံတိုက်ခိုက်မည့် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

သူက ကြီးမြတ်သောကျားနဂါးကျမ်းစာကို လိုချင်မက်မောသော်လည်း၊ အင်ပါယာခုံရုံး၏နယ်မြေအတွင်း နန်းတွင်းအရာရှိများနှင့် ရန်သူဖွဲ့ရန် တစ်ခါမျှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပေ။ သူက လှုပ်ရှားမှု မပြုမီ ဤအချက်ကို ထည့်မတွေးဘဲ ပေါ့ဆခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လူသားဧကရာဇ်ထံတွင် အမှုထမ်းနေသော နန်းတွင်းအရာရှိတစ်ဦးက အင်ပါယာခုံရုံးနှင့် ဂိုဏ်းသုံးပါးအကြား ဆက်ဆံရေးကို ကောင်းစွာသိရှိထားမည် ဖြစ်ပြီး မသိနားမလည်သော လူငယ်တစ်ဦး မဟုတ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းသုံးပါး၏ကျမ်းစာများကို ရမ်းကားစွာ ဖတ်ရှုခြင်းက တန်သည်ထက် ပို၍ ပြဿနာများနိုင်ရာ၊ ၎င်းမှာ နန်းတွင်းအရာရှိတစ်ဦးနှင့် မလျော်ညီသော လုပ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ပေသည်။

"အကယ်လို့ ငါတို့ အခု ဆုတ်ခွာပြီး ဂိုဏ်းကို ပြန်သတင်းပို့မယ်၊ အကြီးအကဲတွေကို အကြောင်းကြားမယ်၊ ပြီးတော့မှ အင်ပါယာခုံရုံးဆီ ပြန်သွားပြီး အမှားကို ဝန်ခံမယ်ဆိုရင်၊ ဒီအခြေအနေကို ပြန်ပြောင်းလဲဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သေးတယ်။"

ဆရာတော်ကျစ်ခုန်း၏အသက်ရှူသံမှာ တိုးညှင်းနေပြီး ပေါက်ပြဲနေသော ဗုံတစ်လုံးအလား အသံထွက်နေကာ သူ့ရှေ့ရှိ ဘုန်းကြီးကို စူးစိုက်စွာ ကြည့်နေလေသည်။

ဗောဓိဂိုဏ်းမှ တပည့်များ အချင်းချင်းဖြစ်ကြရာ၊ သူ၏ရှေ့ရှိ လူနှစ်ဦးမှာ မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်းကို သူ အသိဆုံးပင်

မသေမျိုးမိတ်ဆွေ ရှန်းက ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပြီး ကျစ်မင်အား အခက်တွေ့စေခဲ့ကာ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ တတိယမြောက် ကပ်ဘေးဒုက္ခသို့သာ ရောက်ရှိသေးကြောင်းကိုမူ လိမ်ညာ၍ မရနိုင်ချေ။

သူသည် မျှော်လင့်မထားဘဲ နန်းတွင်းအရာရှိတစ်ဦး၏အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်လာသောကြောင့်သာ အံ့အားသင့်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍ အမှန်တကယ် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားလာပါက၊ ယနေ့ သေချာပေါက်နီးပါး သေဆုံးရမည်ကို မဆိုထားနှင့်၊ စီရင်စု၏အလယ်အတွင်း ဖြစ်နေသဖြင့် အပြစ်ကင်းမဲ့သူအများအပြား ပါဝင်ပတ်သက်သွားမည် ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့အနေဖြင့် အင်ပါယာခုံရုံး၏ အာဏာကို အသုံးပြု၍ ထိုလူနှစ်ဦးကို ခြိမ်းခြောက်ကာဆုတ်ခွာသွားစေနိုင်ပါက၊ ၎င်းမှာ အကောင်းဆုံးသော လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

"အဲဒီလိုလား။"

ကျစ်ချင်းက ခေါင်းကို လှည့်၍ နဂါးနှင့်ကျားတို့ ဆွဲငင်နေသော အာဟတ်ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏အကြည့်များတွင် တပ်မက်မှုများ တဖြည်းဖြည်းပူလောင်လာပြီး၊ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏တုတ်ကောက်ကို ထပ်မံ၍ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။

"ဂျူနီယာညီအစ်ကို၊ မင်းအတွက် ထွက်ပေါက် မချန်ပေးဘူးလို့ စီနီယာအစ်ကိုကို အပြစ်မတင်နဲ့။ မင်းရဲ့တုတ်ကောက်ကို ချထားလိုက်၊ ခဏလောက် ဘေးဖယ်နေ၊ မင်း ဝင်ပါစရာ မလိုဘူး။ စီနီယာအစ်ကိုက ဒီနန်းတွင်းအရာရှိကို ရှင်းလင်းပြီးသွားရင်၊ငါတို့ သုံးယောက် ကြီးမြတ်သောကျားနဂါးကျမ်းစာကို အတူတူမျှဝေခံစားကြမယ်။"

"သေသွားတဲ့ လူတွေက စကားမှ မပြောနိုင်တာ။"

"ငါတို့မှာ အချိန်လုံလုံလောက်လောက် ရှိတယ်။ ဒါမှမဟုတ် အဆိုးဆုံးအခြေအနေမှာတောင်၊ ကျားနဂါးအနှစ်သာရအဆင့်ကို ရတဲ့အထိ ရှောင်ပုန်းဖို့ ဂိုဏ်းကိုပြန်သွားလို့ ရသေးတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဘယ်သူက ငါ့ကို ဘာလုပ်နိုင်တော့မှာလဲ။"

"တခြားတစ်ဖက်ကနေ သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ ဒီနေ့ မင်း အသေခံ တိုက်ခိုက်လို့ တစ်ယောက်ယောက် လွတ်သွားပြီး သတင်းပေါက်ကြားသွားရင်တောင်၊ အင်ပါယာခုံရုံးထဲက နန်းတွင်းအရာရှိတစ်ယောက်ကို လုပ်ကြံဖို့ ဗောဓိဂိုဏ်းက တပည့်သုံးယောက်ကြိုးစားခဲ့တယ်၊ အဲဒီအထဲက တစ်ယောက်ကတော့ လူကောင်းပါဆိုရင် သတင်းထွက်သွားရင်တောင် ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ။"

ထိုသို့ပြောရင်း၊ သူ၏အကြည့်များကို ကျစ်ခုန်းထံသို့ ပြန်လှည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏အသံတွင် သွေးဆောင်ဖြားယောင်းသော လေသံများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ၊ စီနီယာအစ်ကို ပြောတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ် မဟုတ်လား။"

"..."

ယဲ့ကျင်းက ရင်တဒိတ်ဒိတ်ခုန်လျက် ထိတ်လန့်စွာ နားထောင်နေခဲ့လေသည်။ ဤဗောဓိဂိုဏ်းမှ လောကခရီးသည်နှစ်ဦးမှာ ရှားပါးပြီး အားကောင်းသော စစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြလေသည်။

အကယ်၍ လောကခရီးသည်ကျစ်ခုန်းပါ ရန်သူဘက်သို့ ပူးပေါင်းသွားမည်ဆိုပါက၊ ယနေ့ ၎င်းတို့ အမှန်တကယ်ပင် လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ သူမက အလိုအလျောက်ပင် ဘေးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

အရာရှိရှန်း၏မျက်နှာအမူအရာကို သူမ သေချာ မမြင်ရမီမှာပင်၊ သူ၏တည်ငြိမ်သော အသံက သူမ၏ နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာလေပြီဖြစ်၏။

"အဲဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိသားပဲ။"

မည်သူမျှ သတိမပြုမိလိုက်ဘဲ၊ ရှန်းယီ၏ချောမောသော မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောအပြုံးတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

ဗောဓိဂိုဏ်းဆိုတာ ဘာအရေးလဲ၊ သူ ယခင်က မသတ်ဖြတ်ဖူးသည်မှ မဟုတ်ဘဲဟု သူ တွေးလိုက်လေသည်။ ၎င်းတို့က သူ၏အိမ်တံခါးဝသို့၊ ၎င်းမှာလည်း သူ၏ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေအတွင်းသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်ပို့ဆောင်ပေးနေပြီ ဖြစ်ရာ၊ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ ပေးပို့လိုက်သော အခွင့်အရေးတစ်ခုပင်။

သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီး သူတို့၏ကျမ်းစာများကို ယူဆောင်မည်၊အခြေအနေ ငြိမ်သက်သွားအောင် ရှောင်ပုန်းမည်၊ပြီးလျှင် ကျားနဂါးအနှစ်သာရအဆင့်ကို ရရှိသွားသည်နှင့်၊ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ကျယ်ပြောလှသော နယ်မြေတွင် သူ မသွားနိုင်သောနေရာဆိုသည်မှာ ရှိမည် မဟုတ်တော့ချေ။

နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအရာရှိဆိုသည်မှာ စီရင်စုတစ်ခုတွင် တစ်ဦးသာရှိပြီး၊ သဘာဝကျကျပင် စီရင်စုသခင်နှင့် တန်းတူညီမျှသော ရာထူးနေရာကို ရယူထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရန်သူကို တွန်းလှန်ရန်အတွက် ဧကရာဇ်ချီကို ခြယ်လှယ်နိုင်စွမ်း မရှိသော်လည်း၊ သူပိုင်ဆိုင်ထားသောထူးခြားမှုမရှိသည့် သံမဏိတံဆိပ်ပြားသည် ကောင်းကင်ယံ၏ဖိနှိပ်မှုမှ သူ့အား အပြည့်အဝ ကာကွယ်ပေးထားလေသည်။

မည်သူမျှမတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင်၊ သူက ကြမ်းတမ်းသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်လေပြီ။ ကျစ်မင်နှင့် လုယက်နေခဲ့သော တုတ်ကောက်ကို အောက်သို့ အားကုန်ထိုးချလိုက်ရာ၊ ရဟန်း၏ရင်ညွန့်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားပြီး၊ သူ၏နံရိုးများအားလုံး နီးပါးကို ပြိုဆင်းသွားစေလောက်အောင်လေးလံသော သံတူကြီး တစ်လက်အလား ဖြစ်သွားလေသည်။

ဒုတ်

ဘုန်းကြီး၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းက ရုတ်တရက်ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ အတွင်းရှိ ကြာပန်းပလ္လင်မှာပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွားခဲ့၏။

"မင်း..."

ကျစ်မင်က ရွှေရောင်သွေးများတစ်လုတ် အန်ချလိုက်ပြီး၊တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် တုတ်ကောက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း တုတ်ကောက်က မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှမပြဘဲ လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ လွှမ်းမိုးနိုင်သော အင်အားလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ၊ ဝင်ရောက်လာသော ဒီရေလှိုင်းကြီးအလား ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

"တိတ်စမ်း။"

ရှန်းယီက ထိုစကားလုံးကို တိုးညှင်းစွာရေရွတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်လေ၏။ သူက ရှောင်တိမ်းသွားခြင်းမရှိသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း၊တုတ်ကောက် ကျမလာမီ ကပ်လျက်လေးဖြင့် ၎င်းကိုပွတ်တိုက်ဖြတ်သန်းသွားကာ ကျစ်မင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်လိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ ရွှေရောင်အလင်းများလွှမ်းခြုံထားသော လက်သီးတစ်လုံးက ဘုန်းကြီး၏နှလုံးအနီးရှိ အားအနည်းဆုံး နေရာသို့ ပြင်းထန်စွာထိုးနှက်လိုက်ပြီး၊ စူးရှသောဟိန်းဟောက်သံများကြားတွင် သူ့အားအပြင်ဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာလွင့်ထွက်သွားစေခဲ့၏။

ဝုန်း...

ကျစ်မင်က သူ၏ကိုယ်ဟန်ကို အတင်းထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အရှက်ခွဲခံရမှုကို ယခင်က တစ်ခါမျှမကြုံဖူးခဲ့သဖြင့်၊ သူ၏မျက်လုံးများတွင် သွေးကြောများနီရဲပြည့်နှက်နေကာ တိုးညှင်းသောဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

ကပ်ဘေးဒုက္ခတစ်ခုစီ၏ကြားမှ ကွာဟချက်မှာ ကျော်လွှားရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းမှာ တစ်ဖက်လူထက် ကပ်ဘေးဒုက္ခသုံးခုစာမျှ ရှင်းလင်းစွာသာလွန်နေပြီး၊သူက ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုဖြင့် တိုက်ပွဲကို စတင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ကြီးမားသောရှုံးနိမ့်မှုများကို အကြိမ်ကြိမ် ခံစားနေရလေသည်။

ဘုန်း..

သူက ခြေအစုံကို ခိုင်မြဲစွာရပ်တည်လိုက်ပြီး၊ အသက်တစ်ရှူစာမျှပင် မယူလိုတော့ဘဲ၊ ရုတ်တရက်ရှေ့သို့ခြေလှမ်းလိုက်ရာ၊ သူ၏ကောက်ရိုးဖိနပ်များစုတ်ပြဲသွားပြီး ခြေဗလာဖြင့်ပျက်စီးနေပြီးသား ခန်းမကြီးကို ထပ်မံ၍ တစ်စစီ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေသည်။

သူက လေထဲသို့ခုန်တက်ကာ၊ သူ၏လက်ထဲရှိ တုတ်ကောက်ဖြင့် တောင်များကိုပင်ခွဲခြမ်းပစ်နိုင်သောအင်အားဖြင့် ရိုက်ချလိုက်၏။

"သေစမ်း။"

ဒေါသထွက်နေသော လောကခရီးသည်တစ်ဦးက၊ မသေမျိုးတစ်ပါးကဲ့သို့ မိုးနှင့်မြေကို ဆုတ်ဖြဲပစ်နိုင်စွမ်းမရှိကောင်းမရှိနိုင်သော်လည်း၊ သူ၏ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်အားများအားလုံးကို တုတ်ကောက်တစ်ချောင်းတည်းတွင် စုစည်းလိုက်သောအခါ၊ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်မှာ စောင့်ကြည့်နေသူများကို ထိတ်လန့်သွားစေရန် လုံလောက်နေခဲ့ပါသည်။