အခန်း (၇၇၀-၇၇၂)

အခန်း ၇၇၀ - ဝိညာဉ်ပျံလွှားသင်္ဘော

"ရှင်းထုံ"

တွင်းနက်၏ ဆွဲငင်အားမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှပြီး သူတို့ကို တိတ်ဆိတ်စွာပင် ဝါးမြိုရန် ကြိုးစားနေသည်။ ယီယွင်သည် လင်ရှင်းထုံ၏လက်ကို ချက်ချင်းပင် အမိအရ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်

လင်ရှင်းထုံ၏ ဟင်းလင်းပြင်ဥပဒေသ နားလည်မှုမှာ ယီယွင်ထက် အားနည်းသဖြင့် သူမအဖို့ ဤဆွဲငင်အားကို ခုခံရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယခုမူ သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် လမ်းဆုံးသို့ ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ နတ်မျှော်စင်အတွင်း ပုန်းအောင်းနေလျှင်လည်း မျှော်စင်နှင့်အတူ တွင်းနက်အတွင်းသို့ ဝါးမြိုခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ယီယွင်... နောက်ပြန်ဆုတ်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်ရအောင်"

လင်ရှင်းထုံမှာ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်လာသည်။ ဤအချိန်တွင် သူမ လုပ်နိုင်သည်မှာ သူမ၏ အားအင်အားလုံးကို ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ စွမ်းအားများကို ပေါင်းစပ်ပြီး ယီယွင်၏ ဥပဒေသများကို အသုံးချကာ ဤတွင်းနက်၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ ရုန်းထွက်ရမည် ဖြစ်သည်။

အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် ယီယွင်၏ ဦးနှောက်မှာ အစွမ်းကုန် အလုပ်လုပ်နေသည်။ သူတို့သည် ရေစီးသန်သော မြစ်တစ်ခုအတွင်း ကူးခတ်နေကြပြီး သူတို့၏နောက်တွင် ရေတံခွန်ကြီး ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။ ရေစီးမှာ အလွန်သန်လှသဖြင့် သူတို့ မည်မျှပင် ကြိုးစားကူးခတ်ပါစေ နောက်သို့သာ တဖြည်းဖြည်း လျှောကျနေကြသည်။

ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက အခြေအနေမှာ ဆိုးရွားတော့မည် ယီယွင်သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ နောက်ထပ် စက္ကန့် ၃၀ ခန့်အတွင်း သူတို့သည် တွင်းနက်၏ အပိုင်စီးခြင်းကို ခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်... သူသာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲလိုက်မည်ဆိုလျှင်.....

ယီယွင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ချက် လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ သူတို့သည် ဟင်းလင်းပြင် လမ်းကြောင်းများကြားတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ ဤနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲ၍ ရနိုင်သေးသည်။ သို့သော် တွင်းနက်နှင့် နီးကပ်နေသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်မှာ အလွန်အမင်း ပုံပျက်နေရာ ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီးနောက် ဘာဖြစ်လာမည်ကိုမူ ယီယွင် မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ၎င်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ ကံကိုသာ ယုံကြည်ရတော့မည်။

"ရှင်းထုံ... မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေ အကုန်လုံးကို ငါ့ကိုပေး"

ဟု ယီယွင်က ပြောလိုက်သည်။

လင်ရှင်းထုံမှာလည်း ဝေခွဲမနေဘဲ မဟာဧကရီနှလုံးသားကျမ်း ကို ချက်ချင်း လည်ပတ်စေကာ သူမ၏ အားအင်အားလုံးကို ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တောင်ကျရေကဲ့သို့ စီးဝင်စေလိုက်သည်။

ယီယွင်၏ နတ်အမြုတေ မှာ ချက်ချင်းပင် ဖောင်းကားလာပြီး ပေါက်ကွဲတော့မတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဝုန်း....."

ရွှေရောင်ကျီးကန်းနှင့် ဦးခေါင်းကိုးလုံးနဂါးပုံရိပ်များ ယီယွင်၏နောက်တွင် တစ်ပြိုင်နက် ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနှင့် နဂါးသွေးရွှေစင်ကိုယ်ပွား တို့ကိုလည်း ယီယွင်က ထုတ်လိုက်သည်။

ကိုယ်ပွား၊ ရုပ်သေး၊ လင်ရှင်းထုံနှင့် သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ပေါင်းစပ်ကာ ယီယွင်သည် နတ်မျှော်စင်ကို အပြင်သို့ ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။

"နှိမ်နင်းစမ်း"

မျှော်စင်သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ယီယွင်၏ အားအပါဆုံး တိုက်ကွက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဂျွတ် ဂျွတ် ဂျွတ်

တွင်းနက်အနီးရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွင် စွမ်းအားများစွာ ကိန်းအောင်းနေသည်။ အကယ်၍ ၎င်းမှာ ထျန်းယွမ်လောကတွင်သာ ဆိုပါက ယီယွင်၏ တိုက်ကွက်ကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပြိုကွဲသွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုမူ အက်ကြောင်း အနည်းငယ်သာ ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ပြုပြင်သွားခဲ့သည်။

"မိစ္ဆာနတ်ဘုရား... တိုက်စမ်း"

ယီယွင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရုပ်သေးသည် လက်ထဲရှိ လှံတံဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဥက္ကာခဲတစ်ခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။

ခရက်.......

အက်ကြောင်းများမှာ ထပ်မံ ကျယ်ပြန့်လာသော်လည်း လုံးဝ ပြိုကွဲမသွားသေးပေ။ ယီယွင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကျုံ့သွားရသည်။ သူသည် သူ၏ လျှာဖျားကို ကိုက်ကာ သွေးစွမ်းအင်များကို ထုတ်ယူပြီး လောင်ကျွမ်းစေလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ကြိမ် နှိမ်နင်းစမ်း"

ယီယွင်၊ ရွှေစင်ကိုယ်ပွားနှင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတို့သည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်က မခံနိုင်လောက်သော စွမ်းအားများကို အသုံးပြုလိုက်ကြသည်။

ဘုန်း.....

နောက်ဆုံးတွင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ လုံးဝ ပြိုကွဲသွားတော့သည်။ အဆုံးမဲ့သော ဟင်းလင်းပြင် မုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်လာစဉ် ယီယွင်သည် လင်ရှင်းထုံ၏လက်ကို မြဲမြဲဆုပ်ကိုင်ကာ ထိုမုန်တိုင်းများအတွင်းသို့ အစွမ်းကုန် ခုန်ဝင်လိုက်လေတော့သည်။

ထိုဟင်းလင်းပြင် ပြိုကွဲမှု၏နောက်တွင် ဘာရှိမည်ကို ယီယွင် မသိသော်လည်း တွင်းနက်အတွင်း ကျရောက်သွားခြင်းထက်မူ သေချာပေါက် သာလွန်ပေလိမ့်မည်။

ယီယွင်သည် မုန်တိုင်း၏ ဝါးမြိုမှုကို တောင့်ခံရင်း အံကို တင်းတင်းကြိတ်ထားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကွဲထွက်တော့မတတ် ခံစားနေရစဉ် သူ၏ ကိုယ်ပွားနှင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတို့ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရုပ်သေးကို ထိန်းချုပ်နေသည်မှာ ယုတ်မာသော စွမ်းအင်များ ဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ အားနည်းနေချိန်တွင် ယီယွင်သည် ထိုစွမ်းအင်များကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို သူ၏ နတ်အမြုတေအတွင်းသို့ ပြန်သိမ်းကာ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် ဖြင့် ချိတ်ပိတ်ထားခြင်းကသာ အန္တရာယ်အကင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယီယွင်သည် လင်ရှင်းထုံ၏ နူးညံ့သောလက်ကို အသည်းအသန် ဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း သူသည် မုန်တိုင်းကြားရှိ သစ်ရွက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ လွင့်မျောနေသည်။

မုန်တိုင်းမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး ယီယွင်၏ အားအင်များမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးလာသည်။ သူသည် သွေးစွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သဖြင့် အလွန်ပင် အားနည်းနေချေပြီ။

သူ၏ အသိစိတ်များ ဝေဝါးလာစဉ် ယီယွင်သည် နာကျင်မှုကို အသုံးပြုကာ အသိစိတ်ကို ထိန်းထားရန် ကြိုးစားသော်လည်း... နောက်ဆုံးတွင် စကြဝဠာ၏ စွမ်းအားကို သူ မတွန်းလှန်နိုင်တော့ပေ။

အချိန် မည်မျှ ကြာသွားသည် မသိရဘဲ ကြာရှည်လှသော အိပ်မက်တစ်ခု မက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီးနောက် ယီယွင်သည် လေးလံလှသော မျက်ခွံများကို ခဲရာခဲဆစ် ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ခွံများမှာ ခဲဆွဲထားသကဲ့သို့ လေးလံနေသဖြင့် အပြည့်အဝ ဖွင့်ရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ ဝေဝါးနေဆဲပင်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း လွင့်မျောနေဆဲဖြစ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အလေးချိန် မရှိသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

ထိုဝေဝါးနေမှုကြားတွင် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် ပွင့်လာပြီး ချွေးအေးများ ထွက်လာရသည်။

သူ၏ လက်ထဲတွင် ဘာမှ မရှိတော့ပေ။

"ရှင်းထုံ ရှင်းထုံ"

ယီယွင်သည် မသိစိတ်ဖြင့် လက်ကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သော်လည်း သူ ဖမ်းမိသည်မှာ ဘာမှမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်သာ ဖြစ်သည်။ သတိမလစ်ခင်အထိ သူ အသည်းအသန် ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သော လင်ရှင်းထုံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

ယီယွင်သည် လည်ပင်းကို ခဲရာခဲဆစ် လှည့်၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ မမြင်ရပေ။ မှောင်မည်းနေသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးသာ ရှိသည်။ သူသည် လင်ရှင်းထုံနှင့် ခွဲခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဟင်းလင်းပြင် မုန်တိုင်းအတွင်း ကျရောက်သွားပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး သတိလစ်သွားခဲ့ကြရာ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသော ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားများကြောင့် သူတို့နှစ်ဦး ခွဲခွာသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤကျယ်ပြောလှသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်း လင်ရှင်းထုံကို သူ မည်သို့ ရှာရပါမည်နည်း။

ထို့အပြင် ယခုအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ဆိုးရွားစွာ ပျက်စီးနေသည်။ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ ကွဲအက်နေသလို၊ အကြောများစွာမှာလည်း ပြတ်တောက်နေသည်။ သူ၏ စွမ်းအင်များမှာလည်း ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

သူသည် ပျံသန်းရန်ပင် ခက်ခဲနေရာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲဖို့ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ဤအဆုံးမဲ့လှသော ကြယ်စင်ပင်လယ်ပြင်အတွင်း ကမ္ဘာတစ်ခုနှင့် တစ်ခုကြားမှာ အလွန်ပင် ဝေးကွာလှသည်။ ယီယွင်၏ အခြေအနေနှင့် ဤပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ဤသို့ စဉ်းစားမိသည့်အခါ ယီယွင်၏ နှလုံးသားမှာ အေးစက်သွားရသည်။ လင်ရှင်းထုံကို ရှာရန် မဆိုထားနှင့်၊ သူကိုယ်တိုင် ဤဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ လွတ်မြောက်ရန်ပင် ကြီးမားသော ပြဿနာ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို နာကျည်းမိသည်။ တွင်းနက်များဆိုသည်မှာ အဆုံးမဲ့သော ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း တွေ့ရခဲသော်လည်း သူသည် ကံဆိုးခဲ့ရသည်။ တွင်းနက်၏ ဆွဲငင်အားအတွင်း ကျရောက်သွားခြင်းမှာ သူ ဘာမှမတတ်နိုင်သော အရာပင်။

ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံမှ ပညာရှင်များပင်လျှင် သတိမထားပါက တွင်းနက်အတွင်း လမ်းပျောက်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

လင်ရှင်းထုံနှင့် ခွဲခွာသွားရသည့်အပြင် ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ဆိုးရွားစွာ ဒဏ်ရာရနေသဖြင့် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ လွင့်မျောနေရသည်။ အားအင် ကျန်ရှိနေသည်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရုပ်သေးသာ ရှိသော်လည်း ယီယွင်သည် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ၎င်းကို မထုတ်ရဲပေ။

ယခုအချိန်တွင် ယီယွင် လုပ်နိုင်သည်မှာ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်ကို အသုံးပြုကာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းရှိ စွမ်းအင် အနည်းငယ်ကို စုပ်ယူပြီး သူ၏ အားအင်ကို ဖြည့်တင်းရန်သာ ရှိသည်။

သို့သော် ရင်နာစရာကောင်းသည်မှာ ယီယွင်၏ အကြောများနှင့် ချွေးပေါက်များမှာ ဇကာပေါက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် သူ စုပ်ယူလိုက်သမျှ စွမ်းအင် ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်သို့ ပြန်လည် ထွက်သွားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစွမ်းအင်များကို ထိန်းထားနိုင်ရန်မှာ အကြောများကို ပြုပြင်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း အကြောများကို ပြုပြင်ရန်အတွက် စွမ်းအင်များ လိုအပ်နေပြန်သည်။ ၎င်းမှာ သံသရာလည်နေသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

သူသည် စွမ်းအားကြီးမားသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးစွမ်းအင်များ ရှိသည့် နေရာကို ရှာဖွေကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုသရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော နေရာကို သူ ဘယ်မှာ ရှာရပါမည်နည်း။

ယီယွင် လမ်းဆုံးသို့ ရောက်နေသည်ဟု ခံစားနေရစဉ်မှာပင်... အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု သူရှိရာသို့ ဦးတည်လာသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ပျံလွှားသင်္ဘော တစ်စင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်လေတော့သည်။

အခန်း ၇၇၁ - မီးတောက်အမှတ်အသား

ဝိညာဉ်ပျံလွှားသင်္ဘောများသည် ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံတွင် အတွေ့ရများသော အရာများ ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် စစ်သည်တော်တိုင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ဥပဒေသ ကျွမ်းကျင်သူများ မဟုတ်ကြသလို ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်စွမ်း လည်း မရှိကြပေ။

အကယ်၍ သူတို့သည် အလွန်ဝေးကွာသော ဟင်းလင်းပြင် ခရီးကို သွားလိုပါက ဝိညာဉ်ပျံလွှားသင်္ဘောများကိုသာ အားကိုးရပြီး သင်္ဘောရှိ အစီအရင်များကို အသုံးပြုကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲခရီးနှင်ကြရသည်။

ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် ဝိညာဉ်ပျံလွှားသင်္ဘောတစ်စင်းနှင့် ဆုံတွေ့ရခြင်းမှာ မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်ကြောင်း ယီယွင် ခံစားနေရသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံ၏ နယ်နိမိတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ခပ်ရေးရေး ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံတွင် စစ်သည်တော်အရေအတွက်မှာ ဂင်္ဂါဝါဠု သဲစုမက များပြားသော်လည်း ကျယ်ပြောလှသော ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ သင်္ဘောတစ်စင်းနှင့် ဆုံရန်မှာ အလွန်ပင် ခဲယဉ်းလှသည်။

သူ လမ်းဆုံးသို့ ရောက်နေချိန်တွင်မှ ဤသင်္ဘောနှင့် ဆုံတွေ့ရခြင်းမှာ ကံကောင်းလွန်းလှသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ဝိညာဉ်ပျံလွှားသင်္ဘောသည် ယီယွင်ရှိရာသို့ ဦးတည်ပျံသန်းလာပြီး မမြင်နိုင်သော စွမ်းအင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ ယီယွင်ကို သင်္ဘောဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲခေါ်သွားလေတော့သည်။

အနီးကပ် ရောက်ရှိသွားသောအခါ ယီယွင်သည် သင်္ဘောတစ်စင်းလုံးကို အထင်အသား မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ရက်ကန်းလွန်းပုံစံရှိပြီး မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့ အရောင်ရှိသည်။ သင်္ဘော၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ထင်ရှားလှသော မီးတောက်အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးလျှံတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဒါက ဒီသင်္ဘောကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အမှတ်အသား ဖြစ်ရမယ်။

ယီယွင်သည် မရုန်းကန်တော့ဘဲ ထိုစွမ်းအင်၏ ဆွဲခေါ်ရာသို့ လိုက်ပါသွားသည်။ လက်ရှိ အခြေအနေတွင် ရုန်းကန်နေခြင်းက အပိုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သင်္ဘောပေါ်တွင် မည်ကဲ့သို့သော လူမျိုးများ ရှိနေမည်ကို သူ မသိသော်လည်း အခြေအနေကို ကြည့်၍သာ လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

သင်္ဘောအတွင်းပိုင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးစွမ်းအင်မှာ အပြင်ဘက်ထက် များစွာ ကြွယ်ဝလှသည်။ ယီယွင်ကို အလင်းကုလားကာတစ်ခု၏ နောက်ကွယ်တွင် ထားရှိထားပြီး သူသည် သတိလစ်မေ့မြောနေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

သို့သော် အမှန်စင်စစ်တွင်မူ ယီယွင်သည် ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်၏ အမြင်အာရုံကို အသုံးပြုကာ ကုလားကာကို ဖြတ်ကျော်၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ယီယွင်သည် တစ်စုံတစ်ဦး၏ ဆွေးနွေးသံများကို ကြားလာရသည်။

သူတို့၏ ဘာသာစကားမှာ ထျန်းယွမ်လောကနှင့် မတူသော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်သန်းပေါင်းများစွာက နီလာယန်သခင် အသုံးပြုခဲ့သော ဘာသာစကားနှင့် အလွန်ပင် ဆင်တူလှသည်။ ယီယွင်သည် သူတို့၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ခတ်မှုများမှတစ်ဆင့် ပြောဆိုနေသည့် အကြောင်းအရာကို အနည်းငယ် နားလည်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ဒီလူငယ်က ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ" ဟု ခန့်ညားသော အသံပိုင်ရှင် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးက အလင်းကုလားကာအတွင်းရှိ ယီယွင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ခုနက ဝိညာဉ်တစ်ရာတွင်းနက် ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်က ပြဲထွက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် မုန်တိုင်းငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့တာပါ။ ကျွန်မတို့ သွားရောက် စစ်ဆေးတဲ့အခါ ဒီလူကို တွေ့ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူက ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရထားတာမို့လို့ ကျွန်မတို့ ကယ်တင်လာခဲ့တာပါ။ သူက ဟင်းလင်းပြင် မုန်တိုင်းကြောင့် ဒဏ်ရာရတာလားတော့ မသိဘူး..."

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားကို ပြန်လည် ဖြေကြားနေသူမှာ ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အသံမှာ ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး နားဝင်ချိုလှသည်။

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ဒီလူငယ်ရဲ့ ကျင့်စဉ်က ယွမ်ဖွင့်ခြင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ။ အကယ်၍ သူသာ အဲဒီလို မုန်တိုင်းမျိုးနဲ့ တိုးခဲ့ရင် အခုချိန်မှာ အလောင်းတောင် ကျန်မှာမဟုတ်ဘူး။

သူက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ လွင့်မျောနေတဲ့သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။ သူ့ရဲ့ သင်္ဘော တစ်ခုခု ဖြစ်သွားလို့ ဒီကို ရောက်လာတာ ဖြစ်နိုင်သလို မင်းက ကယ်ခဲ့မိတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ပြီးတော့... ဖုန်းလင်၊ မင်းက စိတ်ထား နူးညံ့လွန်းတယ်။

အခုလို သူစိမ်းတွေကို သင်္ဘောပေါ် ခေါ်လာတာမျိုး နောက်ဆို မလုပ်တာ ကောင်းမယ်။ သူက ဘယ်လိုလူလဲဆိုတာ ငါတို့ မသိဘူး။ ငါတို့ရဲ့ တာဝန်က ဝိညာဉ်တစ်ရာတွင်းနက်ကို ကင်းလှည့်ဖို့ပဲ။ အဲဒီနေရာမှာ ချိတ်ပိတ်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းက ငါတို့ လော့မျိုးနွယ်စု အတွက် ဆုတ်ခွာဖို့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုပဲ။ အခုချိန်မှာ ဒါက အရမ်း အရေးကြီးတယ် ဆိုတာကို မှတ်ထားပါ"

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် ခရမ်းရောင်ဝတ် မိန်းကလေးကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ နောက်ဆို သတိထားပါ့မယ်"

ဟု မိန်းကလေးက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ သူမသည် ယီယွင် သတိမရသေးသည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ယီယွင်သည် အလင်းတန်းများကြားတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အားအင်များကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် စုဆောင်းနေသည်။ သူသည် မျက်လုံးများကို ခဏတာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သင်္ဘောပေါ်မှ စစ်သည်တော် အများအပြားမှာ ရင်ဘတ်၏ ညာဘက်တွင် မီးတောက်အမှတ်အသားကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

လော့မျိုးနွယ်စုနဲ့ ခရမ်းရောင်ဝတ် မိန်းကလေး...

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ စကားများကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော တွင်းနက်မှာ ဝိညာဉ်တစ်ရာတွင်းနက် ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ဟင်းလင်းပြင် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချိတ်ပိတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုလူက ချိတ်ပိတ်ထားသော ကမ္ဘာ ဟုလည်း ပြောဆိုခဲ့သည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသည်မှာ ထို ချိတ်ပိတ်ထားသော ကမ္ဘာ ဆိုသည်မှာ ထျန်းယွမ်လောကပင် ဖြစ်ရမည်။ ထာဝရဝဲဂယက်ကြီး တည်ရှိနေခြင်းကြောင့် ၎င်းမှာ အပြင်လောကနှင့် အဆက်ပြတ်နေသော ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

ယီယွင်သည် ထျန်းယွမ်လောကမှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နီလာယန်သခင်၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ ထျန်းယွမ်လောက တည်ရှိရာနေရာမှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို ချိတ်ပိတ်ရန် အသုံးပြုသည့် ဘူးတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော လမ်းကြောင်းမှာလည်း တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုထက် ပိုမရှိနိုင်ပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ ထိုသတ်မှတ်ထားသော လမ်းကြောင်းကို အသုံးပြုပါက ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံ၏ သတ်မှတ်ထားသော နေရာတစ်ခုသို့သာ အမြဲတမ်း ရောက်ရှိမည် ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ သူတို့ပြောတဲ့ လော့မျိုးနွယ်စုဆိုတာ...

ယီယွင်သည် ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ တစ်စုံတစ်ခုကို ဆက်စပ်မိသွားသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်သန်းပေါင်းများစွာက နီလာယန်သခင်ကြောင့် ထျန်းယွမ်လောက၏ ချိတ်ပိတ်မှုမှာ လျော့ရဲသွားခဲ့သည်။ ထိုအခါ လမ်းကြောင်း တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံမှ လူများမှာ ထျန်းယွမ်လောကသို့ သွားရောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် လမ်းကြောင်း အလွန်နည်းပါးလှသဖြင့် ထျန်းယွမ်လောကသို့ ရောက်ရှိသွားသော ပညာရှင် အရေအတွက်မှာလည်း အလွန်ပင် နည်းပါးလှသည်။

ယီယွင်သည် တိုင်အာနတ်မြို့ တော်တွင် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည့် ထူးဆန်းသော မိန်းကလေးကို သတိရလိုက်သည်။

လော့ဟော်အာ ... သူမက ဤလော့မျိုးနွယ်စုကများ ဖြစ်နေမလား။

သေချာ စဉ်းစားကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု မဟုတ်နိုင်ပေ။ လမ်းကြောင်းမှာ ပုံသေဖြစ်နေသဖြင့် ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံ၏ ဤနယ်မြေနှင့် ထျန်းယွမ်လောကကို တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤထွက်ပေါက်မှာ လော့မျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေအတွင်း ရှိနေပါက လော့မျိုးနွယ်စုသည် ထျန်းယွမ်လောကကို သူတို့၏ ဆုတ်ခွာရာ လမ်းကြောင်းအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။

ထိုစဉ်က လော့ဟော်အာနှင့် ယီယွင်တို့ လမ်းခွဲခဲ့ကြစဉ် သူမသည် ထျန်းယွမ်လောကသို့ ခိုလှုံရန် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည်။

တိုင်အာနတ်မြို့ မြို့တော်တွင် သူမသည် အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေခဲ့ပြီး သူမ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို မည်သည့်အခါမျှ ထုတ်မပြခဲ့ပေ။ သူမသည် မြို့တော်၏ ဂုဏ်ထူးဆောင် စာရင်းများတွင်လည်း ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု စာရင်း၌သာ ပထမ ရခဲ့ဖူးသည်။

လူများက လော့ဟော်အာတွင် ထူးခြားသော စွမ်းအားများ ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့ကြသော်လည်း သူမသည် အစေခံမလေး တုန်းအာနှင့်အတူ တစ်နေ့ကုန် ကစားမောကာသာ နေထိုင်ခဲ့သည်။

သူမသည် ဘာမှ အရေးတကြီး မလုပ်ဆောင်သကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း မြို့တော်၏ အကြီးအကဲများမှာ သူမ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နောက်ခံကြောင့် သူမကို အလေးထား ဆက်ဆံခဲ့ကြသည်။ သူမ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မြို့တော်အရှင်ပင်လျှင် သေချာ မသိရှိခဲ့ပေ။

သူမကို မြို့တော်သို့ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သူမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ယခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထို "ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး" ဆိုသည်မှာ လော့မျိုးနွယ်စုမှ ထျန်းယွမ်လောကသို့ လမ်းခင်းရန် လွှတ်လိုက်သော စီမံခန့်ခွဲသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အစွမ်းထက်သော မျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခုသည် မျိုးနွယ်စု အန္တရာယ်ကြုံလာပါက သူတို့၏ မျိုးဆက်များကို ဘေးကင်းရာ ကမ္ဘာငယ်လေးများအတွင်းသို့ စေလွှတ်ကာ အမွေအနှစ်များကို ဆက်ခံစေခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်များက တိုင်အာနတ်မြို့တော်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က လော့မျိုးနွယ်စုမှာ ဘာမှ ဝင်ရောက် လုပ်ဆောင်ခြင်း မရှိဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ယီယွင်နှင့် လော့ဟော်အာတို့ လမ်းခွဲခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က တိရစ္ဆာန်အုပ်စုများ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ လော့မျိုးနွယ်စုအတွက် အသေးအဖွဲသာ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ မကူညီခဲ့ခြင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံမှ သူတို့၏ ရန်သူများက သူတို့ကို ခြေရာခံမိမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မြို့တော်မှ လျှို့ဝှက်စွာ ထွက်ခွာသွားရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခန်း ၇၇၂ - ဝမ်ဖေး (သောင်းချီသော ဖေးမျိုးနွယ်စု)

ဝိညာဉ်ပျံလွှားသင်္ဘောသည် စကြဝဠာဟင်းလင်းပြင်အတွင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေသော်လည်း ကျယ်ပြောလှသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ လုံးဝရွေ့လျားခြင်း မရှိဘဲ ငြိမ်သက်နေသော ရေပြင်ပေါ်မှ သစ်ကိုင်းခြောက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ထင်ရသည်။

ယီယွင်သည် ဤသင်္ဘောပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ နာရီအနည်းငယ် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်နိုးထလာသောအခါ နူးညံ့လှသော အခင်းတစ်ခုပေါ်တွင် အိပ်စက်နေရကြောင်း သတိထားမိလိုက်သည်။

သူ၏အောက်တွင် ထူထဲသော ကော်ဇောတစ်ခုရှိပြီး ၎င်းမှာ မည်သည့် ဝိညာဉ်သားရဲ၏ အမွှေးအမျှင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်မသိရဘဲ အလွန်ပင် နူးညံ့လှသည်။ သူ၏အပေါ်တွင်လည်း နွေးထွေးသော ဂွမ်းစောင်တစ်ခု လွှမ်းခြုံထားပေးသည်။

ယခုအခါ ယီယွင်မှာ အသိစိတ် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ အလွန်ပင် အားနည်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ သွေးစွမ်းအင်များကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်က မခံနိုင်သော စွမ်းအားများကို အသုံးပြုခဲ့မိသဖြင့် စွမ်းအင်နောက်ပြန်ကန်မှု ကို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဟင်းလင်းပြင် မုန်တိုင်းအတွင်း၌ အကြောများစွာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့သဖြင့် သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဆိုးရွားလှသည်။

သာမန်စစ်သည်တော်တစ်ဦးသာဆိုပါက ဤကဲ့သို့သော ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည်သက်သာလာရန်မှာ မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ အနာဂတ်တွင် ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်းကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့် နာတာရှည် ပြဿနာများပင် ကျန်ရစ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယီယွင်တွင်မူ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် ရှိနေသဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးစွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြည့်စုံသော ယန်ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သဖြင့် အကြောများ ပြန်လည် ဆက်သွားရန်အတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။

တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ ယီယွင်အနေဖြင့် အားနည်းနေသည့် အချိန်ကာလတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းရမည် ဖြစ်ခြင်းသာ။

ယီယွင်၏ နတ်အမြုတေအတွင်းရှိ ရွှေစင်ကိုယ်ပွားနှင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတို့၏ ဒဏ်ရာမှာမူ သူနှင့်ယှဉ်လျှင် ပေါ့ပါးလှသည်။ အထူးသဖြင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝ လျော့ကျသွားခြင်း မရှိပေ။

ယီယွင်အနေဖြင့် သူ၏ အားအင် ၃၀-၄၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပြန်လည် ပြည့်ဝလာသည်နှင့် မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည် ဖြစ်ရာ ထိုအခါ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို ထုတ်၍ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယခု ယီယွင် စိုးရိမ်နေသည်မှာ လင်ရှင်းထုံအတွက် ဖြစ်သည်။ ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်အတွင်း ကျရောက်သွားစဉ်က သူမ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မသိရချေ။

"အယ်... နိုးလာပြီလား"

ထိုစဉ်မှာပင် အသက် ၁၃-၁၄ နှစ်ခန့်ရှိသော မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ယီယွင်၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။ သူမ၏ အသားမှာ ဖြူစင်ဝင်းပနေပြီး ပါးပြင်မှာ ပန်းရောင်သန်းနေကာ အလွန်ပင် ချစ်စရာကောင်းလှသည်။

ထိုမိန်းကလေးသည် အခန်းထဲဝင်လာပြီးနောက် ရေနွေးအိုးတစ်လုံးကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှာ အစေခံမလေးတစ်ဦးနှင့် တူသော်လည်း ထိုရေနွေးကြမ်းမှာ ယီယွင်အတွက် ပြင်ဆင်ပေးခြင်း မဟုတ်ပေ။

"ဟုတ်ကဲ့... နိုးပါပြီ... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပေးခဲ့လို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ယီယွင်က ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤသင်္ဘောနှင့် မတွေ့ခဲ့ပါက သူသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ၇ နှစ် ၈ နှစ်ခန့် လွင့်မျောရင်း ဒဏ်ရာများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုသနေရပေလိမ့်မည်။

ယီယွင်၏ သက်တမ်းနှင့်ယှဉ်လျှင် ၇ နှစ် ၈ နှစ်မှာ မပြောပလောက်သော်လည်း ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်း၏ အစောပိုင်းကာလတွင်မူ အချိန်မှာ အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။ စစ်သည်တော်များမှာ အသက်ရှည်ကြသော်လည်း သူတို့၏ ပါရမီနှင့် အလားအလာ မှာ ငယ်ရွယ်စဉ် အချိန်တွင်သာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို အလျင်မြန်ဆုံး တိုးတက်အောင် မလုပ်နိုင်ပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် အတားအဆီး များနှင့် ရင်ဆိုင်ရပြီး တိုးတက်မှု နှေးကွေးသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထို ၇ နှစ် ၈ နှစ် ဆိုသော အချိန်ကို ယီယွင် မဖြုန်းတီးလိုပေ။

ယီယွင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အစေခံမလေးမှာ တခိခိနှင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်း စကားပြောပုံက အရမ်း ရယ်ရတာပဲ"

ယီယွင်သည် ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဤနေရာ၏ ဘာသာစကားကို သေချာ မကျွမ်းကျင်သေးပေ။ သူသည် နီလာယန်သခင်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ဘာသာစကားများကိုသာ အသုံးပြုနေရသဖြင့် သူ၏ စကားပြောပုံမှာ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေပြီး ထူးဆန်းနေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ကလေးစိတ်မကုန်သေးသော အစေခံမလေး၏ လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ချင်ရင် ငါတို့ သခင်မလေးကို ကျေးဇူးတင်လိုက်ပါ... သူက မင်းကို ကယ်ခဲ့တာ" ဟု အစေခံမလေးက ပြောရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့နာမည်က တောင်အာ ပါ... ဒီမှာပဲ အနားယူနေလိုက်... ငါတို့ သင်္ဘောက နောက်ထပ် ၄-၅ ရက်နေရင် ပြန်တော့မှာ"

အစေခံမလေးက ရေနွေးအိုးကို ယူကာ ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်လိုက်သဖြင့် ယီယွင်က အလျင်အမြန် လှမ်းတားလိုက်သည်။

"ဟို... တောင်အာလေး... မင်းတို့ သခင်မလေးက ဘယ်မှာလဲဟင်... ကျွန်တော် သူမကို လူကိုယ်တိုင် တွေ့ပြီး ကျေးဇူးတင်ချင်လို့ပါ"

လူကိုယ်တိုင် တွေ့ဆုံ ကျေးဇူးတင်ခြင်းမှာ ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခု ဖြစ်သည့်အပြင် အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ယီယွင်သည် လင်ရှင်းထုံ၏ သတင်းကို စုံစမ်းလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံတို့သည် မဟာဧကရီနှလုံးသားကျမ်း ၏ တတိယအဆင့်ကို ရောက်ရှိထားသဖြင့် သူတို့ကြားတွင် စိတ်ချင်းဆက်နွယ်မှု အားနည်းနည်း ရှိနေသည်။ အကယ်၍ အနီးအနားတွင်သာ ရှိနေပါက တစ်ဦး၏ တည်ရှိမှုကို တစ်ဦးက ခံစားမိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအခါ ယီယွင် ဘာမှ မခံစားရပေ။ ထို့ကြောင့် လင်ရှင်းထုံမှာ ဤသင်္ဘောပေါ်တွင် ရှိမနေသည်မှာ သေချာလှသည်။ သို့သော်လည်း သခင်မလေးကို မေးမြန်းကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမ၏ သတင်းအစအနလေးများ ရနိုင်မလားဟု မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်ဖြင့် မေးမြန်းခြင်း ဖြစ်သည်။

"မလိုပါဘူး"

အစေခံမလေးက အရေးမစိုက်သကဲ့သို့ လက်ခါပြလိုက်သည်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါတို့ သခင်မလေးက မင်းကို ကယ်ခဲ့တယ်ဆိုပေမဲ့ အဲဒါက သူ့အတွက်တော့ သေးမွှားတဲ့ ကိစ္စလေးပဲ... သူ အဲဒါကို စိတ်ထဲ ထားမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ သခင်မလေးက ကျင့်ကြံဖို့ အရမ်း အလုပ်များနေတယ်၊ လုပ်စရာ အရေးကြီးတာတွေလည်း အများကြီးပဲ... သူ မင်းကို တွေ့ဖို့ အချိန်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်"

အစေခံမလေးက တခိခိ ရယ်မောရင်း လှည့်ထွက်သွားလေတော့သည်။

တံခါးပိတ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ယီယွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ အမှန်စင်စစ် သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ ဒုက္ခသည်တစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။ တောင်အာ၏ သခင်မလေးက သူ့ကို ကယ်ခဲ့သည်မှာ သူမ၏ ကြင်နာတတ်သော စိတ်ထားကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး သူ့ကို အရေးတယူ လုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သင်္ဘောပေါ်တွင် ၄-၅ ရက် နေထိုင်စဉ်အတွင်း သူမကို တွေ့ခွင့်ရမလား ဆိုသည်မှာပင် မသေချာချေ။ တွေ့ခဲ့လျှင်လည်း သူမအနေဖြင့် လင်ရှင်းထုံကို ရှာဖွေပေးရန် ကူညီလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှင်းထုံ... မင်း ဘာမှ မဖြစ်ပါစေနဲ့နော်...

ယီယွင်သည် မိမိကိုယ်ကို ဖြေသိမ့်ရင်း တရားထိုင်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ကုသနေလိုက်သည်။

သင်္ဘောသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ခရီးနှင်နေပြီး လော့မျိုးနွယ်စုမှာ တာဝန်တစ်ခုခုကို ထမ်းဆောင်နေပုံ ရသည်။ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ လူအဝင်အထွက်များ ရှိနေသည်။ ယီယွင်မှာမူ သူစိမ်းတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အပြင် သူတစ်ပါး နယ်မြေအတွင်း ရှိနေသဖြင့် ဘာမှ စပ်စုခြင်း မပြုဘဲ အခန်းအတွင်း၌သာ ငြိမ်သက်စွာ နေထိုင်ခဲ့သည်။

တောင်အာသည် တစ်ခါတစ်ရံမှသာ အခန်းထဲသို့ လာပြီး ယီယွင်အတွက် စားစရာများ လာပို့ပေးတတ်သဖြင့် ယီယွင်သည် ထိုအစေခံမလေးနှင့် ခင်မင်သွားခဲ့သည်။

တောင်အာမှာ အသက် ၁၄-၁၅ နှစ်အရွယ် အစေခံမလေးသာ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ကျင့်စဉ်မှာ ခရမ်းရောင်သွေးအဆင့် ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ယွမ်အခြေခံအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ထျန်းယွမ်လောကရှိ ပါရမီရှင် လူငယ်များနှင့် ယှဉ်လျှင်ပင် အဆင့်တစ်ခု သာလွန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အစေခံမလေးမှာ စိတ်ထားရိုးသားသူ ဖြစ်သဖြင့် ယီယွင်ကို အကြောင်းအရာများစွာ ပြောပြခဲ့သည်။ ထိုစကားဝိုင်းများမှတစ်ဆင့် ယီယွင်သည် ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံ၏ အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိလာခဲ့သည်။

ယီယွင် ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံသို့ လာရန် စီစဉ်စဉ်က သူ အလိုချင်ဆုံးသော နေရာမှာ ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်ဘုံ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာမှာ နီလာယန်သခင်၏ ဇာတိမြေ ဖြစ်သလို သူ နတ်ဘုရားသခင်တစ်ဦးအဖြစ် ထွန်းကားခဲ့သည့် နေရာလည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း နီလာယန်သခင် ဖွင့်ခဲ့သော ထျန်းယွမ်လောက၏ လမ်းကြောင်းမှာ ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်ဘုံသို့ ချိတ်ဆက်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ

ဝမ်ဖေးဟု ခေါ်ဆိုသော ကောင်းကင်ဘုံသို့ ချိတ်ဆက်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရလေတော့သည်။