အခန်း (၂၉၀-၂၉၁)

အပိုင်း ( ၂၉၀ ) စစ်တပ်ကို တစ်ယောက်တည်းတိုက်ခိုက်ပြီး မိဖုရားခေါင်ကြီးအားသတ်ဖြတ်ခြင်း

ကူမော့သည် ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ကို မတ်မတ် ကိုင်ထားပြီး၊ လက်တစ်ဖက်က ဖိထားကာ အခြားတစ်ဖက်က စောင်းကြိုးများကို တီးခတ်နေလေသည်။

သူ၏ လက်ချောင်းများက စောင်းကြိုးများကို ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် အပြာရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက ကူမော့ထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ပတ်လည်တွင် စီးဆင်းနေကာ သူ၏ ပိုမို အေးစက်သော ပုံရိပ်ကို ပုံဖော်ပေးနေလေသည်။ လွင့်ပျံနေသော သူ၏ ဆံပင်များကြားတွင် နဂါးဟောက်သံ သဲ့သဲ့ကို ကြားနိုင်လေသည်။

ကျယ်ဝန်းသော ရင်ပြင်ကို ခင်းထားသည့် အုတ်ချပ်များမှာ အသံလှိုင်းများ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် စူးရှသော အသံထွက်လာလေသည်။ ထို့နောက် မရေမတွက်နိုင်သော အုတ်ချပ်များမှာ အသက်ဝင်နေသည့်အလား လေထဲသို့ မြင့်တက်လာကြ၏။

၎င်းတို့သည် လေထဲတွင် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ချွန်ထက်သော အစွန်းများမှာ အသံလှိုင်းများကြောင့် ဓားများသဖွယ် ပေါင်းစည်းသွားတော့၏။

ဤအုတ်ချပ်များမှာ အားအင်တစ်ခု သယ်ဆောင်လာပြီး၊ စူးရှပြီး ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ လေထုကို ဆွဲဖြဲကာ မြင်းတပ် ဝင်္ကပါ အပေါ်သို့ တဟုန်ထိုး ကျဆင်းလာရာ၊ လေဟာနယ် ပင် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်နေလေသည်။ ရှေ့ဆောင် မြင်းတပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လဲကျသွားကြတော့၏။

ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ၏ တုန်ခါမှုများ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး တိမ်တိုက်များမှ မိုးကြိုးများ ဟိန်းဟောက်လာလေသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ စစ်မြင်းများ ရုတ်တရက် နောက်ပြန်လှန်သွားပြီး၊ သူတို့၏ သံချပ်ကာ အဟပ်များမှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာကာ၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ မမြင်ရသော ဓားများဖြင့် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရလေသည်။

နောက်မှလိုက်လာသော မြင်းတပ် ၏ အနက်ရောင် သံချပ်ကာမှာ ဧရာမ သံတူကြီးဖြင့် ထုနှက်ခံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်သွား၏။ လွင့်စင်လာသော သတ္တု အပိုင်းအစများမှာ မြားများထက်ပင် ပိုမို မြန်ဆန်ပြီး၊ အနောက်မှ မြင်းတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို သူတို့၏ ကုန်းနှီးများနှင့်အတူ တွယ်ကပ်သွားစေတော့၏။

အသံလှိုင်း ပုံစံများက မြေကြီး တစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့သွားပြီး ရင်ပြင်ကို ပင့်ကူအိမ်အလား အက်ကွဲသွားစေလေသည်။ မြင်းတပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ မြင်းနှင့်အတူ တွင်းနက်ကြီးထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားကြပြီး၊ လေထုထဲတွင် အရိုး ကျိုးပဲ့သံများနှင့် သေလုမြောပါး အော်ဟစ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်နေတော့၏။

သွေးနီရောင် မြူခိုးများထဲတွင် ကူမော့၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာသော်လည်း တီးခတ်မှုမှာ ပိုပိုပြီး မြန်ဆန်လာလေသည်။ ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ၏ အသံက တိမ်တိုက်များကို ဆွဲဖြဲသွားပြီး လောကကြီး တစ်ခုလုံးကို သေမင်းခေါင်းလောင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေတော့၏။

မြင်းတပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ အော်ဟစ်သံများက စောင်းသံနှင့် ရောနှောသွားပြီး အသက်ရှင်လျက် ငရဲပြည်အတွက် ဝမ်းနည်းဖွယ် သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို ကဲ့သို့လေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရင်ပြင်မှာ အလောင်းများနှင့် ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်များဖြင့် အမြင့်ကြီး စုပုံသွားတော့၏။

အမွှေးတိုင် တစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းချိန်ထက် နည်းသော အချိန်အတွင်း၊ မြင်းတပ်ဖွဲ့ဝင် ထက်ဝက်ကျော် သေဆုံးသွားပြီး၊ အားလုံးမှာ ကျောက်လှေကားထစ်များ အောက်တွင် ရပ်တန့်သွားကြလေသည်။

ဖြူရော်နေပြီး တုန်ယင်နေသော ယန်ရွန် က ဟောက်လိုက်သည်

"နတ်ဘုရားသတ် ဒူးလေးတွေ၊ ပစ်စမ်း!"

ယန်ရွန် ၏ အော်ဟစ်သံက သူ၏ ဦးထုပ်ပေါ်ရှိ သံမွေးများကို တုန်ခါသွားစေပြီး၊

ချက်ချင်းပင် အစွမ်းထက်သော ဒူးလေး တစ်ထောင်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်ခတ်လိုက်ရာ၊ မြားများက ဝဲလည်နေပြီး၊ နေရောင်အောက်တွင် အေးစက်စွာ တောက်ပနေကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိုးဖောက်၍မရသော သေမင်းတမန် ပိုက်ကွန် တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်တော့၏။

မြားမိုးများမှာ ကျိုင်းကောင်အုပ် တစ်အုပ်အလား ကောင်းကင် တစ်ဝက်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ လေထုကို ဖြဲကာ ပျံသန်းလာလေသည်။ စူးရှပြီး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်သော အသံများ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ကျောက်လှေကားထစ်များပေါ်ရှိ ကူမော့အပေါ် ဖိချလာကာ၊ နေရောင်ခြည်ကိုပင် ဝါးမြိုသွားပြီး မွန်းကျပ်နေသော အရိပ်များကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

နန်းတော်ရှေ့ရှိ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိများ အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး၊ နန်းတွင်း အစောင့်များက သူတို့၏ ဒိုင်းများကို အလျင်အမြန် မြှောက်လိုက်ကြ၏။

ကူမော့ တစ်ယောက်တည်း မတ်တတ်ရပ်နေပြီး မျက်နှာအမူအရာ ကင်းမဲ့နေကာ၊ ငွေရောင် အရှိန်အဝါ တစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။ ပတ်လည်အတွင်းရှိ လေထုမှာ ပုံပျက်သွားပြီး၊ ကျရောက်လာသော မြားများမှာ ချီအကာကွယ် ကို ထိတွေ့သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မမြင်ရသော ကြေးနံရံကြီးကို ဝင်တိုက်မိသည့်အလား ဖြစ်သွားတော့၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် အရှိန်အဝါ မှာ ပြောင်းပြန်လှန်သွားပြီး၊ မြားထောင်ပေါင်းများစွာ က အားအင်ဖြင့် နောက်ပြန် ပျံသန်းသွားကာ သူတို့၏ စူးရှသော အသံမှာ တစ္ဆေများ၏ ငိုကြွေးသံ အလား ပင် ဖြစ်နေတော့၏။

ရှေ့တန်းရှိ ဒိုင်းကိုင် စစ်သားများမှာ မြားများဖြင့် အပေါက်များ ဗလပွ ဖြစ်သွားကြပြီး၊ ဒိုင်းများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တူညီစွာ ဖြစ်နေကာ အနောက်ရှိ စစ်သားများ၏ မျက်နှာများပေါ်သို့ သွေးများ ပက်ဖြန်းသွားသဖြင့် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာစေတော့၏။ စစ်သား အများအပြား ရင်ပြင် တစ်လျှောက် လဲကျသွားကြလေသည်။

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး!"

ယန်ရွန် မှာ နောက်ဆုတ်သွားပြီး၊ သူ၏ ခြေထောက်များမှာ ထိန်းမရအောင် တုန်ယင်နေလေသည်။ သူက အမိန့်ပေး အလံကို ဝှေ့ယမ်းကာ

"ဒိုင်း ဝင်္ကပါ! တန်းစီစမ်း! မြင်းတပ်၊ ဘေးနှစ်ဖက်ကနေ တိုက်!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် စစ်တပ်က ဝင်္ကပါ ပြောင်းပြီး ထွက်လာကြ၏။

ကူမော့က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ကို ကောက်ကိုင်ကာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး စစ်တပ်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားလေသည်။ သူ၏ ခြေဖျားများက ကျောက်လှေကားထစ်များကို ဖွဖွလေး ထောက်ကာ ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားစဉ် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ချီ များ ဝဲလည်နေ၏။

သူ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် လေထဲရှိ ပျံသန်းနေသော မြားများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားတော့၏။ လေထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော လက်နက်ပုန်း များမှာ သူ၏ အဝတ်အစားများကိုပင် မထိတွေ့မီမှာပင် မမြင်ရသော ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းများကြောင့် ကြယ်မှုန့်များအဖြစ် ကြေမွသွားကာ သူ့ပတ်လည်တွင် ငွေရောင် အလင်းတန်း ဝဲဂယက် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"ချွင် ချွင် ချွင် ချွင်..."

ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း မှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် သွေးနီရောင် လက်နက်တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ ၎င်း၏ စောင်းကြိုးများ တုန်ခါသွားတိုင်း ပေဆယ်ဂဏန်း ပတ်လည်အတွင်းရှိ လေထုမှာ မမြင်ရသော ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ဖက်ဖြင့် မွှေနှောက်ခံလိုက်ရသည့်အလား တွန့်လိမ် လှိမ့်တက်နေပြီး၊ ဝဲဂယက် တစ်ခုဖြစ် လာလေသည်။

၎င်း၏ အနားသတ်များတွင် သေးငယ်သော အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာရာ လေဟာနယ် မှာ ဆွဲဖြဲခံနေရသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်နေတော့၏။

ဝဲဂယက်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အသံလှိုင်းများက ကိုင်တွယ်၍ရသော သွေးဓားများဖြစ်သွားပြီး သူတို့၏ လမ်းကြောင်းရှိ အရာအားလုံးကို အရူးအမူး ကြိတ်ချေနေလေသည်။ ကြမ်းပြင် အုတ်ချပ်များမှာ လက်မအလိုက် ကြေမွသွားပြီး၊ လွင့်စင်နေသော ကျောက်စရစ်ခဲများမှာ ဝဲဂယက်ထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရကာ မြေကြီးပေါ်မှ မခွာမီမှာပင် အမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားအောက်တွင် ချဉ်းကပ်လာသော စစ်သားများမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ချက်ချင်း ကြေမွသွားပြီး၊ သူတို့၏ အော်ဟစ်သံများမှာ ပုံပျက်နေသော လေဟာနယ်ကြောင့် ဝါးမြိုခံလိုက်ရကာ၊ ပဲ့တင်ထပ်နေသော ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ၏ ပို၍ပို၍ အရူးအမူး ဖြစ်လာသည့် လူသတ်သံ များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

၎င်း ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် သွေးများက မြူခိုးများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

ကျိုချန် နန်းတော် ရှေ့ရှိ ရင်ပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် ငရဲပြည် တစ်ခု ဖြစ်သွားတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ကျိုချန် နန်းတော် ၏ အဝင်ဝ၌ ဧကရာဇ်မင်း နှင့် ကန်တိုင်းပြည် ၏ အရပ်ဘက်၊ စစ်ဘက် အရာရှိများသည် သူတို့ ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်မည် မဟုတ်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့မြင်ခဲ့ရလေသည်။

လူတစ်ယောက်၊ စောင်းတစ်လက် က

စစ်သား တစ်သောင်းပါဝင်သော စစ်တပ်ကြီး တစ်ခုကို သတ်ဖြတ်နေခြင်း၊ လူသတ်ပွဲ တစ်ခု၊ ချေမှုန်းရေး လူသတ်ပွဲ တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်!

"ဒါ... သူက လူသား တကယ် ဟုတ်ရဲ့လား..."

ဝန်ကြီး တစ်ဦးက အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကန် ဧကရာဇ် သည် ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှလုံးသားမှာ တုန်ယင်နေလေသည်။

ကူမော့သည် တပ်ဖွဲ့ဝင် တစ်ထောင်ကို တကယ်ပဲ ရင်ဆိုင်နိုင်ကောင်း ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့ လူသတ်ပွဲ လိုမျိုး လုပ်ဆောင်လိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"ဒီလူရဲ့ ခွန်အားက တကယ်ပဲ ဒီလောက် အစွမ်းထက်နိုင်တာလား..."

"ကူမော့က ကန်တိုင်းပြည် မှာ ပဉ္စမ နေရာမှာပဲ ရှိတာလား..."

"ဒီအဆင့်သတ်မှတ်ချက်က ပြဿနာ ရှိနေတာ ရှင်းနေတာပဲ!"

"..."

ကျိုချန် နန်းတော် တွင် လူတိုင်း ထိတ်လန့်နေကြ၏။

ရင်ပြင်ပေါ်တွင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး သွေးများက မြစ်များအလား စီးဆင်းနေလေသည်။

စောင်းကြိုးများကို တစ်ချက် တီးခတ်လိုက်တိုင်း အသံလှိုင်း ဓားဆယ်ဂဏန်းကျော်က လေထုကို ဆွဲဖြဲသွားပြီး၊ စစ်သား အများအပြားကို ခါးမှနေ၍ နှစ်ပိုင်း ဖြတ်တောက်သွားကာ၊ သူတို့၏ ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်များ၊ ဒိုင်း အပိုင်းအစများနှင့် အတွင်းအင်္ဂါများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားတော့၏။

မြင်းတပ်၏ လှံများ ကူမော့၏ချီအကာကွယ် ကို မထိတွေ့မီမှာပင် အသံလှိုင်းများကြောင့် ကြေမွသွားလေသည်။ သူတို့၏ မြင်းများ နောက်ပြန်လှန်သွားပြီး သူတို့၏ သံခွာများမှာ လေထဲတွင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်ကာ၊ မြင်းစီးသူရဲများမှာ သံချပ်ကာများနှင့်တကွ မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားရတော့၏။

သွေးနံ့များမှာ လွှမ်းမိုးနေပြီး ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း မှာ တေးဂီတကို မတီးခတ်တော့ဘဲ သေမင်းခေါင်းလောင်း အဖြစ် တီးခတ်နေတော့၏။

ကူမော့သည် အနီရင့်ရောင် မြူခိုးများဖြင့် လွှမ်းခြုံခံထားရပြီး သူ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် အလောင်း တောင်များနှင့် သွေးပင်လယ် များကို ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။ စစ်သားများ၏ အော်ဟစ်သံများက စောင်းသံနှင့် ရောနှောသွားပြီး ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသော သံစုံတီးဝိုင်း တစ်ခုကို ဖန်တီးနေတော့၏။

ထူထပ်သော သွေးမြစ်များက အုတ်ချပ်များ၏ အက်ကွဲကြောင်းများ ကြားတွင် စီးဆင်းနေပြီး၊ ကျိုးပဲ့နေသော သံချပ်ကာများ၊ ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်များနှင့် အူများက ရင်ပြင်တွင် ပြန့်ကျဲနေကာ လေထုထဲတွင် ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းသော ပုပ်ဟောင်သည့် အနံ့များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"ဆုတ်! မြန်မြန် ဆုတ်!"

ယန်ရွန် က မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ထွက်ပြေးရာ လမ်းကြောင်းကို အလောင်း တောင်များက ပိတ်ဆို့ထားသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရ၏။

ကူမော့သည် သေမင်းတမန် အလား ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းက မြေကြီးပေါ်တွင် လောင်ကျွမ်းနေခြေရာကို ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။ ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ၏ နောက်ဆုံး အသံက လူတိုင်း၏ နားစည်များကို ကြေမွသွားစေတော့၏။

ယန်ရွန် သည် သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အမှောင်ထု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ ခေါင်းကို အသံလှိုင်း ဓားတစ်လက်က ဖြတ်တောက်သွားကာ သွားတော့၏။

သူတို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်၊

မြင်းတပ်၊ လေးသည်တော်များ၊ လှံကိုင်တပ်သားများ နှင့် ဒိုင်းကိုင် စစ်သားများ ပါဝင်သော လက်နက် အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသည့် စစ်သား တစ်သောင်းပါဝင်သော စစ်တပ်ကြီး တစ်ခုကို လူတစ်ယောက်တည်းက သတ်ဖြတ်ခဲ့ရာ၊ သုံးထောင်နီးပါး သေဆုံးခဲ့ပြီး၊ ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုများကြားတွင် ရန်သူ့ ဗိုလ်ချုပ်ကို ခေါင်းဖြတ်သတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

အကောင်းဆုံး တပ်ဖွဲ့များပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေများအောက်တွင် ပြိုကွဲသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အနက်ရောင် သံချပ်ကာဝတ် စစ်တပ် လုံးဝ ပြိုကွဲသွားတော့၏။

ကျီ မင်းသား လီကျုံးတယ် သည် မြင်းပေါ်တွင် ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးနေစဉ်၊ ရုတ်တရက် စောင်းသံ တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို ကြားလိုက်ရ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ ရှေ့တွင် မြင်းစီးနေသော ခေါင်းမပါသည့်

အလောင်း တစ်လောင်း ကို ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ထို့နောက် သူ သတိလစ်သွားတော့၏။

ခေါင်းတစ်လုံး မြေကြီးပေါ်သို့ ကျသွားပြီး သူ့အနောက်မှ ထွက်ပြေးနေသော အနက်ရောင် သံချပ်ကာဝတ် စစ်တပ်၏ စစ်သားများ နင်းခြေသွားရာ မကြာမီ ရွှံ့ပုံ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ကျိုချန် နန်းတော် တံခါးဝရှေ့ရှိ ဧကရာဇ်မင်း၊ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိများ၊ ဝန်ကြီး အများအပြား၏ မိသားစုများမှ အမျိုးသမီးများ အားလုံးမှာ တုန်လှုပ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရ၏။

အနည်းငယ် ပိန်ပါးသော ထိုပုံရိပ်လေးမှာ အလောင်း တောင်ကြီးကို နင်းလျက် အလောင်းများ ကြားတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ အပေါ်တွင် သွေးတစ်စက်မျှ မရှိခဲ့ချေ။

ကူမော့သည် သူ၏ စောင်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ပခုံးပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လွယ်ထားလိုက်ကာ၊ ဖွဖွလေး ခြေလှမ်းလှမ်းပြီး ပျံသန်းသွားလေသည်။

ကန် ဧကရာဇ် သည် ကူမော့ သူ၏ အလုပ်များ ပြီးသွားသဖြင့် ထွက်သွားပြီဟု ထင်ကာ ကူမော့ကို နေဖို့ အော်ဟစ်တော့မည့် အချိန်မှာပင်၊ သူ့ဘေးရှိ ဝန်ကြီးချုပ် ဝမ်ဝေ့လီ ၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်

"အရှင်မင်းကြီး... ကူ... သူရဲကောင်း ကူ သွားတဲ့ ဦးတည်ရာက... ရှင်းချင်း နန်းတော် ပါ!"

ကန် ဧကရာဇ် ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။

ကျီ မင်းသား ၏ ပုန်ကန်မှုကို မိဖုရားခေါင်ကြီး ယန် က နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင် ခြယ်လှယ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမသည် တကယ်တမ်း ပေါ်လာခြင်း မရှိသဖြင့် သတ်ဖြတ်၍ မရနိုင်ချေ။

နန်းတွင်း တည်ငြိမ်မှု အတွက်ဖြစ်စေ၊ တော်ဝင် မိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာ အတွက်ဖြစ်စေ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ သူမကို နေအိမ် အကျယ်ချုပ် ချထားရန်နှင့် အာဏာသိမ်းရန် အခွင့်အရေးကို အသုံးပြုခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

"မြန်မြန်၊ သူတို့ကို တား..."

ကန် ဧကရာဇ် က အလိုအလျောက် ပြောလိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွား၏။ ရင်ပြင်ရှိ အလောင်း တောင်များနှင့် သွေးပင်လယ် များကို ကြည့်ကာ သူက သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်သည်

"ကျီ မင်းသား ရဲ့ အနက်ရောင် သံချပ်ကာဝတ် စစ်သား အနည်းငယ်ကို ဖမ်းပြီး ရှင်းချင်း နန်းတော် ကို ပို့ဖို့ လူတွေကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်... အဲဒီနောက် ကျီ မင်းသား က ပုန်ကန်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သူပုန် စစ်တပ်က မိဖုရားခေါင်ကြီး ယန် ကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ် လို့ ပြောလိုက်!"

ဝမ်ဝေ့လီ က ပြောသည်

"အရှင်မင်းကြီး... အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက် အရာရှိ အများအပြားက ဒီမှာ စောင့်ကြည့်နေကြပါတယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့ထဲက အများအပြားဟာ မိဖုရားခေါင်ကြီး ယန် ရဲ့ လက်ပါးစေတွေပါ... ဒီကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရပါဘူး... မိဖုရားခေါင်ကြီး သေသွားရင် နန်းတွင်းက မလွဲမသွေ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားမှာပါ!"

ဧကရာဇ်မင်း က အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"ငါ ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေမှာလဲ... ဒါပေမဲ့ ငါ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ... အခု ကူမော့ကို ဘယ်သူက တားနိုင်မှာလဲ... နန်းတွင်းက သေချာပေါက် ကမောက်ကမ ဖြစ်တော့မှာဆိုတော့၊ ငါက တော်ဝင် မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ကိုပဲ စဉ်းစားလို့ ရတော့တယ်!"

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ!"

...

ရှင်းချင်း နန်းတော် ၏ ပင်မခန်းမဆောင် တွင်။

မိဖုရားခေါင်ကြီး ယန် ကို နန်းတွင်း အစေခံမလေး တစ်စုက သူမ၏ ဝတ်စုံများ ပြင်ဆင်ရန် အလုပ်အကျွေး ပြုနေကြပြီး၊ သူမ၏ အောင်ပွဲကို ဂုဏ်ပြုရန် အကောင်းဆုံး ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေလေသည်။ ပင်မခန်းမဆောင် တွင် ရပ်နေစဉ် သူမ၏ ဝမ်းသာမှုကို မအောင့်အည်းနိုင်အောင် ဖြစ်နေ၏။

ယနေ့ပြီးနောက် သူမသည် နန်းတွင်းကို စတင် အုပ်ချုပ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

သုံးနှစ်အကြာတွင် သူမသည် ခေတ်အဆက်ဆက် ဧကရီ တစ်ပါး၊ သမိုင်းတွင် ပထမဆုံး အမျိုးသမီး ဧကရာဇ် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး မျိုးဆက်တိုင်းအတွက် စံနမူနာ တစ်ခု ဖန်တီးကာ သမိုင်းတွင် သူမ၏ နာမည်ကို ချန်ရစ်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။

"မိဖုရားကြီး ..."

ထိုစဉ် မိန်းမစိုး ဝေ့ သည် ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက် ပြေးဝင်လာ၏။ သူသည် ယိမ်းယိုင်နေပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ၊ သွေးများ အန်ထုတ်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်

"မိဖုရားကြီး... ပြေးပါ! ကူမော့... ကူမော့က သံချပ်ကာဝတ် စစ်တပ်ကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ထုတ်ခဲ့ပြီး သခင့်ဆီကို လာနေပြီ! ဒီအစေခံအို ကြီးက သူနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သုံးကွက်တည်းနဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားတယ်! အခု ထွက်သွားမှ ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် အချိန်နှောင်းသွားလိမ့်မယ်..."

မိဖုရားခေါင်ကြီး ယန် တုန်ယင်သွားပြီး မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွား၏။

"တစ်ယောက်တည်းလား... သံချပ်ကာဝတ် စစ်တပ်ကို တိုက်ထုတ်ခဲ့တယ်လား... အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး! ဘာအဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ... ငါ့ကို လိမ်နေတာ ဖြစ်ရမယ်!"

"ပြေးပါ... ... ပြေးပါ... ကူမော့... သူက လူသား မဟုတ်ဘူး..."

မိန်းမစိုး ဝေ့ ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ ဆက်လက် ပန်းထွက်နေပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"ဗိုလ်ချုပ်ကြီး သေသွားပြီ၊ ကျီ မင်းသား လည်း သေသွားပြီ... မိဖုရားကြီး ပြေးပါ၊ အသက်ရှင်နေသရွေ့ မျှော်လင့်ချက်... ရှိနေသင့်တယ်..."

မိန်းမစိုး ဝေ့ ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ နောက်ထပ် နှစ်ကြိမ် ပန်းထွက်လာပြီး၊ ငြိမ်သက်သွားတော့၏။

မိဖုရားခေါင်ကြီး ယန် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ သံချပ်ကာဝတ် စစ်တပ်ကို လူတစ်ယောက်တည်းတိုက်နိုင်သည် ဆိုသည်ကို မယုံကြည်သေးသော်လည်း၊ မျက်စိရှေ့တွင် မိန်းမစိုး ဝေ့ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားလေသည်။ သူမ ချက်ချင်း ထရပ်ပြီး နောက်ပေါက် ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။

သို့သော်လည်း...

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်...

ခေါင်မိုးပေါ်မှ ကျယ်လောင်သော ပြိုကျသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ပုံရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာလေသည်။

ကူမော့၏ ပုံတူပန်းချီ ကို သူမ မြင်ဖူးသဖြင့်၊ မိဖုရားခေါင်ကြီး ယန် သည် ထိုသူမှာ ကူမော့ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်တည်းနှင့် သိလိုက်၏။ သူမ အရမ်း ကြောက်လန့်သွားသဖြင့် ခြေနှစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူမ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်

"ကူမော့... ငါက ကန် နိုင်ငံရဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီး ပါ... တကယ်လို့ မင်း ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင်၊ နန်းတွင်း ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားမယ်၊ ပြည်သူတွေ ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ပြည်တွင်း ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်လာပြီး နိုင်ငံကို အားနည်းသွားစေကာ ရန်သူတွေ ဝင်လာနိုင်တယ်... မင်း ငါ့ကို မသတ်နိုင်ဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့! အင်ပါယာ အာဏာကို ပြန်လွှဲပေးပြီး အခုချိန်ကစပြီး အတွင်းဆောင် မှာပဲ နေဖို့ ငါ ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

"မင်း ငါ့ညီမကို မထိခဲ့သင့်ဘူး!"

ကူမော့က လက်ဆန့်ထုတ်ကာ မိဖုရားခေါင်ကြီး ယန် ၏ လည်ပင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်၏။

မိဖုရားခေါင်ကြီး ယန် မှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ပြီး အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်သည်

"မင်းညီမ ကို ငါ ဒုက္ခမပေးချင်ခဲ့ပါဘူး..."

ကြည်လင်သော "ချောက်" ဟူသော အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး မိဖုရားခေါင်ကြီး ယန် ၏ လည်ပင်း ကျိုးသွားတော့၏။

ကူမော့သည် မိဖုရားခေါင်ကြီး ယန် ၏ အလောင်းကို မြေကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်

"တချို့အရာတွေကို စံနမူနာ အနေနဲ့ မသတ်မှတ်ထားသင့်ဘူး... အင်း... လောကကြီးရဲ့ ကံကြမ္မာ နဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့... ဘယ်သူ ပျောက်သွားသွား နေကတော့ ထွက်လာပြီး ဝင်သွားတာပဲလေ၊ ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်း အရေးကြီးတယ်လို့ သဘောထားနေရတာလဲ!"

အပိုင်း (၂၉၁) - နိုင်ငံသူရဲကောင်း

ကူမော့ ကျိုချန် နန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ၊ ထိုနေရာမှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဧကရာဇ်မင်း ၏ အစီအစဉ်အောက်တွင် အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိ အများအပြားက မြို့တော်ကို စတင် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်နေကြပြီး၊ အိမ်တော်များမှ အမျိုးသမီးများမှာမူ ထောင့်များတွင် ပုန်းအောင်းနေကြလေသည်။

ကူမော့ နန်းတော် တံခါးဝတွင် ပေါ်လာသောအခါ...

ခန်းမကြီးမှာ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။

လူတိုင်းက ကူမော့ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးအား မြင်လိုက်ရသည့်အလား စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သိုင်းလောကသား များအပေါ် နန်းတွင်း အရာရှိများနှင့် တော်ဝင် မင်းမျိုးမင်းနွယ်များ၏ မောက်မာမှုများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ကူမော့က တပ်ဖွဲ့ဝင် တစ်သောင်းပါဝင်သော စစ်တပ်ကြီးကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်လိုက်ချိန်တွင်၊ နန်းတွင်း အရာရှိများ၏ အစွဲအလန်းများနှင့် မောက်မာမှုများကိုပါ တစ်ပါတည်း ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

အရင်က လူတစ်ယောက်က ကူမော့ကို ပြောဖူးသည်...

တော်ဝင် မင်းမျိုးမင်းနွယ်များနှင့် နန်းတွင်း အရာရှိများ အားလုံးမှာ ဉာဏ်ကောင်းကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် အလွန် မြင့်မားလွန်းပြီး သော နေရာတွင် ရပ်တည်နေကြသဖြင့် သိုင်းလောကမှ သာမန် ပြည်သူများနှင့် ကင်းကွာနေသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အာဏာကို နှစ်သက်ကြပြီး၊ အာဏာက မောက်မာမှုနှင့် အစွဲအလန်းများကို ယူဆောင်လာလေသည်။ သာမန် ပြည်သူ တစ်ဦး၏ ဒေါသက သွေးထွက်သံယို ဖြစ်စေနိုင်သည်ကို သူတို့ ယုံကြည်မည် မဟုတ်သလို၊ လူတစ်ယောက်တည်းက သူတို့၏ မျက်စိအောက်တွင် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို ရန်သူ့ နိုင်ငံအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်ဟုလည်း သူတို့ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့...

အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိ အားလုံး၊ ပြီးတော့ တော်ဝင် မိသားစုနဲ့ မင်းမျိုးမင်းနွယ် တွေရဲ့ ရှေ့မှာတင်...

ကူမော့က...

လူသားတွေရဲ့ စွမ်းအားက အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်လာတဲ့အခါ၊ အဲဒါက အာဏာကို တကယ်ပဲ ကျော်လွန်သွားနိုင်တယ် ဆိုတာကို သူတို့ကို သိစေခဲ့တယ်။

"အစ်ကို!"

ကူချူတုန်းသည် အခွံလွတ် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော ယန္တရားတစ်ထောင် သေတ္တာ ကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူမ၏ စာအုပ်သေတ္တာကြီး ကို ပခုံးပေါ် ထပ်တင်လိုက်ပြီး ကူမော့အနားသို့ လျှောက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကို... နှမြောစရာပဲ... ယန္တရားတစ်ထောင် သေတ္တာရဲ့နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးကို ကျွန်မ သုံးလိုက်ရတယ်၊ အခု ကုန်သွားပြီ!"

ကူမော့က အနည်းငယ် ပြုံးလျက်

"ကိစ္စမရှိပါဘူး... နင့်ရဲ့ သိုင်းပညာက အခု အရမ်း မြင့်နေပြီပဲ၊ နောက်တစ်ခု ထပ်ရှာပေးမယ်လေ..."

ဟု ဆိုသည်။

ကူချူတုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ပြောသည်

"ဒါဆို ဒီသေတ္တာကို ယွင်ကျိုးက ထျဲ့ထို အတွက် ကျွန်မ ပြန်ယူသွားမယ်... သူက လက်နက်ပုန်း တွေကို တော်တော် စိတ်ဝင်စားတယ်လို့ အရင်က ပြောဖူးတယ်လေ!"

"ကောင်းပါပြီ..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ဒါဆို အခု သွားကြစို့!"

ဟု ဆိုသည်။

ကူချူတုန်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"ဆရာကြီးကူ... ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏလောက် စောင့်ပါဦး!"

ထိုစဉ် ကန် ဧကရာဇ် သည် အလျင်အမြန် ရောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်

"ဆရာကြီးကူ... ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏလောက် စောင့်ပါဦး... ဒီတစ်ကြိမ် မင်းရဲ့ အကူအညီအတွက် ကျွန်တော် အလွန် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏလောက် အနားယူပါဦး၊ သေချာ ကျေးဇူးတင်ဖို့ ကျွန်တော့်ကို အချိန်နည်းနည်းလောက် ပေးပါ!"

ကူမော့က လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆိုသည်

"အရှင်မင်းကြီး ရဲ့ ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က သိုင်းလောကက လူတစ်ယောက်ပါ၊ လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေရတာကို အသားကျနေတာပါ... ဒီနန်းတော်ထဲမှာ နေရတာ ကျွန်တော့်အတွက် နည်းနည်း အနေရခက်လို့ ကြာကြာ မနေတော့ပါဘူး!"

"ကျွန်တော် ဘာလုပ်ပေးရမလဲ..."

ကန် ဧကရာဇ် က အလျင်အမြန် ပြောသည်

"ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးအတွက် ကျွန်တော် ဘယ်လို ကျေးဇူးတင်ရမလဲ..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောကြားသည်

"တကယ်လို့ အရှင်မင်းကြီး က ကျွန်တော့်ကို တကယ် ကျေးဇူးတင်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆုငွေတွေကို ရှင်းပေးပါ... မြေအောက် တစ္ဆေမြို့တော် မှာ လူဆိုးဆယ်ဦး နဲ့ လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ ကို ကျွန်တော် သတ်ခဲ့ပါတယ်၊

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်က အခြေအနေတွေက ထူးခြားနေတော့ သူတို့ရဲ့ ခေါင်းတွေကို ဖြတ်ဖို့ ကျွန်တော် အချိန်မရခဲ့ဘူးလေ... တချို့ကဆို အသား အဖြစ် ကြိတ်ခြေခံလိုက်ရလို့ သူတို့ရဲ့ သရုပ်မှန်ကို အတည်ပြုဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး..."

ကန် ဧကရာဇ် က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်

"နောက်မှ တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် အကြောင်းကြားလိုက်ပါ့မယ်..."

"အရှင်မင်းကြီး ကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်... နှုတ်ဆက်ပါတယ်!"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကူမော့ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

ကူချူတုန်းက ယွင်ရှို့ နှင့် လီလီ တို့ကို လက်လှမ်းပြကာ ပြောလိုက်သည်

"အစ်မ ယွင်ရှို့၊ ချန်ယန်... ငါ သွားတော့မယ်နော်!"

ထို့နောက် သူမက နန်းတော်တွင် တွေ့ခဲ့သော အခြား သခင်မလေး များကို လက်လှမ်းပြကာ

"ငါ နင်တို့ဆီ စာရေးလိုက်မယ်နော်!"

ဟု ဆိုသည်။

ထို့နောက် မောင်နှမ နှစ်ဦး ခန်းမထဲမှ ထွက်သွားကြလေသည်။

ကူမော့သည် ကူချူတုန်း၏ လက်ကို ကိုင်လျက် လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နန်းတော် တံတိုင်းများပေါ်မှ ပျံသန်းသွားပြီး အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

ကူမော့နှင့် သူ၏ ညီမ ပျောက်ကွယ်သွားသော ပုံရိပ်များကို ကြည့်ကာ ကန် ဧကရာဇ် က သက်ပြင်းချလိုက်သည်

"တကယ်ကို သေမျိုးတွေ ကြားက မသေမျိုးတွေ ပါပဲ!"

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဝန်ကြီးချုပ် ဝမ်ဝေ့လီ က ပြောသည်

"ဒီလို လူမျိုးက နန်းတွင်းကို စိတ်မဝင်စားဘဲ သိုင်းလောကမှာ လှည့်လည်သွားလာချင်နေတာ နှမြောစရာပဲ... တကယ်လို့ သူသာ နိုင်ငံတော်ကို အလုပ်အကျွေးပြုနိုင်မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ကောင်းမှုတွေက အတိုင်းအဆ မသိနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်မှာပဲ!"

ကန် ဧကရာဇ် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"နန်းတွင်းမှာ အလုပ်မလုပ်ပေမဲ့ သူက နိုင်ငံတော်ရဲ့ မဟာသူရဲကောင်း တစ်ယောက်ပါပဲ... ဝန်ကြီး ဝမ်... လုပ်ငန်းခွင် ဝန်ကြီးဌာနကို အမိန့်တော် တစ်ခု ထုတ်ပြန်လိုက်ပါ ။ ဒီနေ့ကစပြီး နိုင်ငံတော်ရဲ့ မဟာသူရဲကောင်း ကို ဂုဏ်ပြုတဲ့ တံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို သေချာပေါက် ဖန်တီးရမယ်...

ပြီးတော့ ဓလေ့ထုံးတမ်း ဝန်ကြီးဌာနကနေတစ်ဆင့် ဒေသခံ အစိုးရ အားလုံးဆီကို အမိန့်တော် တစ်ခု ထုတ်ပြန်လိုက်ပါ ။နောင်ကျရင် သူရဲကောင်း ကူ နဲ့ တွေ့ခဲ့ရင် ဝရမ်းပြေးတွေကို ဖမ်းဆီးတဲ့ နေရာမှာ သူနဲ့ ခြွင်းချက်မရှိ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမယ်!"

...

မြို့တော်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက်...

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် ယဲ့ကျင်းလန် ၏ အိမ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြ၏။

သူတို့ ယနေ့ ချက်ချင်း ထွက်ခွာမည် မဟုတ်သဖြင့် ယဲ့ကျင်းလန် ၏ အိမ်တွင် တည်းခိုကြလေသည်။

"အစ်ကို... ကျွန်မ အစ်ကို့ကို ပြောပြမယ်၊ ဒီနေ့ နန်းတော်ထဲမှာ မိန်းကလေး ခြောက်ယောက်နဲ့ ကျွန်မ တွေ့ခဲ့တယ်... သူတို့ အားလုံးက အရမ်း လှကြတယ်၊ ပြီးတော့ တစ်ယောက်ချင်းစီက ပညာတတ်ပြီး၊ ဉာဏ်ကောင်းကာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ သခင်မလေး တွေချည်းပဲ..."

ထိုသို့ပြောရင်း ကူချူတုန်းက သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ စက္ကူတစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်သည်

"ဟီးဟီး... သူတို့ရဲ့ အိမ်လိပ်စာ တွေ အားလုံးကို ကျွန်မ ရေးမှတ်ထားတယ်... အဆက်အသွယ် မပြတ်အောင် သူတို့ဆီ ခဏခဏ စာရေးမယ်!"

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"နင်က သိုင်းလောကမှာ အမြဲတမ်း ခရီးသွားနေတာ၊ မြို့တော်မှာလည်း မနေဘူးလေ... တကယ်ပဲ သူငယ်ချင်း အဲဒီလောက် အများကြီး လိုလို့လား..."

ကူချူတုန်းက ပြန်ဖြေသည်

"ကျွန်မ သူငယ်ချင်း အဲဒီလောက် အများကြီး မလိုပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မရီးတွေ အများကြီး လိုတယ်လေ! ငါတို့ ကူ မိသားစု က မျိုးဆက် လိုသေးတယ်! ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော အစ်ကိုကြီး... အစ်ကို့ ပခုံးပေါ်မှာ ကြီးမားတဲ့ တာဝန်ကြီး တစ်ခု ရှိတယ်နော်! ဟူး... အစ်ကို့အတွက် ကျွန်မ တကယ်ကို စိုးရိမ်လွန်းလို့ သေတော့မယ်!"

ကူမော့ - "..."

"ငါ နင့်ကို သိုင်းပညာ အလုံအလောက် မသင်ပေးလိုက်ရလို့ နင် အရမ်း အားနေတာ ဖြစ်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်..."

ကူချူတုန်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်

"ကျွန်မကို ထိုက်ရွှမ် ကျမ်းစာ လို့ခေါ်တဲ့ သိုင်းပညာ တစ်ခု သင်ပေးမယ်လို့ အစ်ကို ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား..."

ကူမော့က ပြောသည်

"သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်တော့၊ နင်က အရမ်း အားနေတာဆိုတော့ နင့်ကို ပိုပြီး သင်ပေးသင့်တယ်... အင်း... ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး ကိုလည်း နင့်ကို ငါ သင်ပေးမယ်!"

"ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး က ဘယ်လို သိုင်းပညာမျိုးလဲဟင်..."

ကူချူတုန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကူမော့က ပြန်ဖြေသည်

"အဲဒါက အသံလှိုင်း သိုင်းပညာ တစ်ခုပါ၊ အခုလေးတင် မြို့တော်မှာ စစ်တပ်ကို တိုက်ဖို့ ငါ သုံးခဲ့တဲ့ သိုင်းပညာလေ!"

ကူချူတုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပသွားပြီး သူမက အော်ဟစ်လိုက်သည်

"အဲဒါက... ဆွဲပြီး ခေါက်လိုက်တဲ့ အရာလား... ပြီးတော့ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပေါက်ကွဲသွားပြီး လူတွေရဲ့ သွေးတွေကို ဆူပွက်သွားစေတဲ့ အရာလား..."

ကူမော့ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး သည် ဝင်ရောက်ရန် အလွန် ခက်ခဲသော အဟန့်အတား တစ်ခု ရှိပြီး၊ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းအားနှင့် ခိုင်မာသော စိတ်ဆန္ဒ လိုအပ်သည်။ မဟုတ်ပါက ၎င်းကို လေ့ကျင့်ရာတွင် တန်ပြန်သက်ရောက်မှုများနှင့် ကြုံတွေ့ရလွယ်ကူလေသည်။

သို့သော်လည်း ကူချူတုန်းသည် လိုအပ်ချက်များ အားလုံးနှင့် ပြည့်မီလေသည်။ မင်ယွီကျင့်စဉ် ကို ကျွမ်းကျင်မှုက သူမ၏ အတွင်းအားကို ကုန်ခမ်းမသွားစေရန် အာမခံရုံသာမက၊ သူမ၏ စိတ်ဝိဉာဏ်က "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်နှင့် ပြင်ပကမ္ဘာကို မေ့လျော့ခြင်း" ထက် ကျော်လွန်သွားစေကာ "လွတ်လပ်ပြီး တွယ်တာမှုကင်းသော အိပ်မက်" အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားစေလေသည်။

ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး ကို သူမ ကျွမ်းကျင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ကို အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကူချူတုန်း၏ ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း အသုံးပြုမှုသည် သူ၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည် မဟုတ်ကြောင်း ကူမော့ သိသော်လည်း၊ သူမသည် ကန်တိုင်းပြည် ၏ ကောင်းကင်စာရင်းတွင် ထိပ်တန်း မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ဦးနှင့် အလွယ်တကူ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော ထိပ်တန်း မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦး သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မ သင်ချင်တယ်! ကျွန်မ သင်ချင်တယ်!"

အင်ပါယာ မြို့တော်တွင် ကူမော့သောင်းကျန်းခဲ့သော သိုင်းပညာကို သူမအား သင်ပေးမည်ဟု ကြားသောအခါ ကူချူတုန်း အလွန် ဝမ်းသာသွားလေသည်။

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"တစ်ဆင့်ချင်းစီ သွားကြတာပေါ့... နင် လက်နှစ်ဖက်သုံး နည်းစနစ် ကို အရင် သင်ဖို့ လိုသေးတယ်!"

မင်ယွီကျင့်စဉ် ကို သူမ၏ လက်ရှိ ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့်ဆိုလျှင် ကူချူတုန်းသည် မျိုးတုံး ဓား သိုင်းကွက် ကို ကျွမ်းကျင်ရန် အချိန်သာလိုအပ် လေသည်။

တိမ်လှေကား သိုင်း ၊လက်ချောင်း သိုင်း လျှို့ဝှက် ဓားသိုင်း ဟူသော သိုင်းပညာ သုံးခုနှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ ကူချူတုန်း၏ မင်ယွီကျင့်စဉ် တိုးတက်လာပြီးနောက် သူမသည် ၎င်းတို့ အားလုံးကို ကျွမ်းကျင်ပြီး ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခု အနေဖြင့်...

ကူမော့သည် ထိုက်ရွှမ် ကျမ်းစာ ကို သူမ၏ အတွင်းအား အဖြစ် ကျင့်ကြံရန် စီစဉ်ထား၏။ ထိုက်ရွှမ် ကျမ်းစာ ၏ အတွင်းအားမှာ ချီ ဖြစ်ပြီး ပေါင်းစပ်နိုင်စွမ်း ရှိကာ မင်ယွီ ၏ စစ်မှန်သောချီ နှင့် ပဋိပက္ခ ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိပေ။

ထို့ပြင် ဤနတ်ဘုရားကျင့်စဉ် တွင် ဓားသိုင်း၊ လက်ဝါးသိုင်း၊ ကိုယ်ဖျော့ပညာ၊ လက်သီးနှင့် ခြေကန်ချက် နည်းစနစ်များ နှင့် အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှု အပါအဝင် သိုင်းပညာ အမျိုးမျိုး ပါဝင်ပြီး သိုင်းလောကရှိ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော စွမ်းရည်များ အားလုံးကို ပါလေသည်။

၎င်းကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီးနောက် လူတစ်ယောက်သည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သော အခြေအနေ တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနိုင်ပြီး သိုင်းပညာ အဆင့်ကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်လေသည်။ အခြား သိုင်းပညာများကို သင်ယူခြင်းမှာ အားစိုက်စရာ မလိုတော့ဘဲ၊ အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်သဖြင့် လိမ်လည်မှု တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာလေသည်။

ထိုက်ရွှမ် ကျမ်းစာ အပြင် ပထမဆုံး သင်ယူရမည့် သိုင်းပညာမှာ လက်နှစ်ဖက်သုံး နည်းစနစ် ဖြစ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ဆောင်နိုင်စေပြီး... သိုင်းပညာ နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သုံးနိုင် လေသည်။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင်၊ ၎င်းကို ကျွမ်းကျင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတစ်ယောက်၏ သိုင်းပညာ စွမ်းအားမှာ ချက်ချင်း နှစ်ဆ တိုးလာလေသည်။

ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး နှင့် ပတ်သက်၍မူ...

၎င်းမှာဝှက်ဖဲ တစ်ခု ဖြစ်လာမည်။

နက်နဲလှသည် မဟုတ်သော်လည်း ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး မှာ သင်ယူရန် ခက်ခဲသည်၊ သို့သော် ကူချူတုန်းအတွက်တော့ သိပ်ပြီး မခက်လှချေ။ ကျွမ်းကျင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ကို အသုံးပြုနိုင်လေသည်။ ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး အစွမ်းထက်လှသည် မဟုတ်သော်လည်း ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း မှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လေသည်။

ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး ကသာ ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ကို အသက်သွင်းနိုင်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး သည် ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ကို ဖွင့်ရန် သော့ချက် တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်လေသည်။

ကူချူတုန်းသည် ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး ကို သင်ယူပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ကို အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး သူမ၏ စွန့်စားခန်းများအတွက် အဓိက ဝှက်ဖဲ တစ်ခု ဖြစ်လာစေမည် ။

...

မြို့တော်တွင် ကြီးမားသော ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့၏။

သို့သော်လည်း သာမန် ပြည်သူများမှာ များစွာ ထိခိုက်မှု မရှိပုံရပြီး၊ မြို့တော်တွင် တပ်ဖွဲ့များ ဝင်ရောက်လာကာ၊ ထို့နောက် တောင်ဘက် မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့များ ရောက်ရှိလာသဖြင့် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်းကိုသာ သိကြလေသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည် ပြောဆိုမှု တစ်ခုအဖြစ်သာ သဘောထားသော သာမန်လူများနှင့် မတူဘဲ၊ ရာထူးကြီး အရာရှိများ၊ အထူးသဖြင့် နန်းတွင်း ဝန်ကြီးများအတွက် ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နေ့တစ်နေ့နှင့် ညတစ်ည ဖြစ်ခဲ့လေသည်။

အကြောက်တရားမှာ မြို့တော် တိုက်ပွဲကြောင့်သာ မဟုတ်ဘဲ၊ ထို့နောက် မှဖြစ်ပေါ်လာသော ကိစ္စကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ ကျီ မင်းသား ၏ စံအိမ်ကို ဝိုင်းရံထားပြီး အစေခံများနှင့် အစေခံများ အပါအဝင် လူတိုင်းကို အကျဉ်းချခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျီ မင်းသား ၏ အဖွဲ့မှ မည်သူမှ အပြစ်ပေးခြင်းမှ မလွတ်မြောက်ခဲ့ချေ။

အင်ပါယာ အကျဉ်းထောင်မှာ ညတွင်းချင်း ပြည့်လျှံလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး လူသတ်ပွဲ တစ်ခုကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

ထိုညတွင်..

မြို့တော်သည် အစွန်းနှစ်ဖက် အဖြစ် ကွဲပြားသွားသည် ။ အပြင်ဘက် လူနေရပ်ကွက် များမှာ အပြောင်းအလဲ မရှိသော်လည်း အတွင်းမြို့တော် မှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သို့သော်လည်း...

ဤအရာ အားလုံးမှာ ကူမော့နှင့် မသက်ဆိုင်ချေ။ သူသည် ယဲ့ကျင်းလန် ၏ အိမ်တွင် တည်းခိုခဲ့ပြီး၊ အနှောင့်အယှက် မရှိဘဲ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေခဲ့ကာ ယဲ့မိသားစုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် မည်သူမျှ မလာခဲ့ကြချေ။

ယဲ့ကျင်းလန် သည် ကျီ မင်းသား ၏ အဖွဲ့ကို ရှင်းလင်းရေး တာဝန်ယူရသော ခေါင်းဆောင်များ အနက်မှ တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ ကျီ မင်းသား ၏ ပုန်ကန်မှု အတွက် ကူမော့သည် အကြီးမားဆုံး အသိအမှတ်ပြုမှု နှင့် ထိုက်တန်သည်မှာ ပြောစရာပင် မလိုပေ။

သို့သော်လည်း အစိုးရ အရာရှိ မဟုတ်သူ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ဂုဏ်ပြုမှုမှာ အသုံးမဝင်ချေ။

ရဲရင့်စွာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သော အင်ပါယာ မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ နှင့် နန်းတွင်း အစောင့်တပ်ရင်း တို့ ရောက်ရှိလာ၏။

ထို့နောက် စုဇီယို ရောက်လာပြီး၊ သူသည် အကြီးမားဆုံး ဂုဏ်ပြုမှုကို ရယူရန် အခွင့်အရေး ရှိခဲ့လေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် စုဇီယို မှာ နောက်ကျမှ ရောက်လာခဲ့၏။ မိဖုရားခေါင်ကြီး ယန် ၏ အာဏာသိမ်းမည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို သိလိုက်ရသောအခါ၊ သူသည် စစ်ကူတောင်းရန် ချက်ချင်း ထွက်သွားခဲ့ပြီး ကျင်းမင်းသား လီကျုံးချင် ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

သူတို့ နှစ်ဦးသည် ဧကရာဇ်မင်း ကို ကယ်တင်ရန် တောင်ဘက် မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ကို စုစည်းရန် အစီအစဉ် တစ်ခု ရေးဆွဲခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း သူပုန် စစ်တပ်ကို ကူမော့ တစ်ယောက်တည်းက ချေမှုန်းပစ်ခဲ့လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့၏ တာဝန်မှာ အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့ပေ။ ထွက်ပြေးနေသော သံချပ်ကာဝတ် စစ်တပ်ကို သူတို့ တားဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး မြို့တော်တွင် ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုများကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ယဲ့ကျင်းလန် မှာ အလျင်စလို ရောက်ရှိလာပြီး နန်းတော် တစ်ယောက်တည်း ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ကာ မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ မြို့တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့သဖြင့် ဂုဏ်ပြုခံခဲ့ရသည်။ ကျိုချန် နန်းတော် သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဧကရာဇ်မင်း က သူ့ကို သူပုန်များကို ဖမ်းဆီးရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးခဲ့လေသည်။

တစ်ညလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်ပြီးနောက်...

ယဲ့ကျင်းလန် သည် နောက်ဆုံးတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ယဲ့မိသားစုထံ ပြန်လည် သယ်ဆောင်လာခဲ့၏။ သူ့နောက်တွင် နန်းတွင်း မိန်းမစိုး အနည်းငယ်နှင့် အင်ပါယာ အစောင့် တစ်ဖွဲ့ ပါလာသည်။ ထိုအဖွဲ့သည် ကူမော့၏ ဝင်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"မဟာသူရဲကောင်း ကူ"

ဦးဆောင်လာသော ဆံပင်ဖြူ မိန်းမစိုးအို က မျက်နှာချိုသွေးကာ ပြုံးလျက် ပပြောလိုက်သည်

"ဝရမ်းပြေး ဖမ်းဆီးမှုအတွက် ဆုငွေ ပေးဖို့ ဧကရာဇ်မင်း ရဲ့ အမိန့်နဲ့ ကျွန်တော် ဒီကို ရောက်လာတာပါ... အဲဒါအပြင် ဧကရာဇ်မင်း က မင်းအတွက် အထူး တံဆိပ်ပြား တစ်ခု ပြင်ဆင်ပေးထားပါတယ်!"

ကူမော့သည် ဤ မိန်းမစိုးအို ကို မှတ်မိသည်။

သူသည် မနေ့က ကျိုချန် နန်းတော် တွင် ဧကရာဇ်မင်း ၏ ဘေးတွင် စောင့်ကြပ်နေခဲ့ပြီး သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ အဆင့်ကိုတော့ မသိပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိန်းမစိုးအို မှာ မနေ့က တကယ်တမ်း လှုပ်ရှားမှု မရှိခဲ့ဘဲ မြား အနည်းငယ်ကိုသာ တားဆီးခဲ့သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

"အဲဒါက ဘယ်လို တံဆိပ်ပြား မျိုးလဲဟင်..."

ကူချူတုန်းက သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"အဲဒါ တန်ဖိုးရှိလား..."

မိန်းမစိုးအို က ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"ရွှေစင် နဲ့ လုပ်ထားတာပါ..."

ကူချူတုန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွား၏။

မိန်းမစိုးအို က သူ၏ ဘေးရှိ မိန်းမစိုးငယ် ထံမှ အနီရောင် အဝတ်ဖြင့် အုပ်ထားသော ဗန်းကို ယူကာ ကူမော့ထံ လေးစားစွာ ပေးအပ်လိုက်သည်။ သူက အဝတ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မလိုက်ရာ အတွင်းရှိ လက်ဖဝါးအရွယ် ရွှေတံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်လေသည်။

ကူချူတုန်းက အလျင်အမြန် ကောက်ယူလိုက်ပြီး

"ဝိုး... အဲဒါ တကယ်ပဲ ရွှေစင်ပဲ၊ ပြီးတော့ တော်တော်လေး လေးတယ်နော်!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထိုသို့ပြောရင်း သူမက တံဆိပ်ပြား ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ မျက်နှာပြင် တစ်ဖက်တွင် "ကူ" ဟူသော စာလုံးကို ထွင်းထုထားပြီး၊ အခြား တစ်ဖက်တွင်တော့ သေးငယ်သော စာလုံးလေးလုံးဖြင့် "နိုင်ငံတော်၏ မဟာသူရဲကောင်း" ဟု ထွင်းထုထားလေသည်။

"ဒါက ဘာအတွက် သုံးတာလဲဟင်..."

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်သည်။

မိန်းမစိုးအို က အလျင်အမြန် ရှင်းပြလေသည်

"မိန်းကလေး ကူ... ဒါက ရွှေတံဆိပ်ပြား တစ်ခုပါ၊ အမျိုးသား သူရဲကောင်း ရဲ့ တံဆိပ်ပြား တစ်ခုပါ၊ ဧကရာဇ်မင်း ကိုယ်တိုင်က မင်းတို့အတွက် ညတွင်းချင်း ပြုလုပ်ပေးဖို့ လုပ်ငန်းခွင် ဝန်ကြီးဌာနကို အမိန့်ပေးခဲ့တာပါ... အခုကစပြီး မိန်းကလေး ကူ တို့ သိုင်းလောကမှာ ခရီးသွားတဲ့အခါ

၊ ဒေသခံ အစိုးရရုံး အသီးသီးမှာရှိတဲ့ ဝရမ်းပြေးတွေရဲ့ အမှုတွဲ ဖိုင်တွေကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဝင်ကြည့်ဖို့ ဒီတံဆိပ်ပြားကို သုံးလို့ ရပါတယ်၊ ပြီးတော့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေမှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ကိုလည်း တောင်းဆိုလို့ ရပါတယ်!"

ကူချူတုန်းက အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်

"အဲဒါ အရမ်း မိုက်တာပဲ!"

မိန်းမစိုးအို က ပြောသည်

"ဧကရာဇ်မင်း က မနေ့က သူရဲကောင်း ကူ ရဲ့ ကယ်တင်မှု အတွက် အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... အဲဒါအပြင် ဒီတံဆိပ်ပြားနဲ့ဆိုရင် မြို့တော်ကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် အဝင်အထွက် လုပ်နိုင်ပြီး ဧကရာဇ်မင်း ကို တိုက်ရိုက် တွေ့ဆုံနိုင်ပါတယ်!"

ကူချူတုန်းက ကူမော့ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူက ခေါင်းညိတ်ပြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့်

"ကောင်းပြီလေ၊ ကျွန်မတို့ လက်ခံပါ့မယ်... အဘိုး၊ အဘိုး ပြန်ရောက်ရင် ကျွန်မတို့ ကိုယ်စား ဧကရာဇ်မင်း ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပေးပါနော်!"

ဟု ဆိုသည်။

"သေချာတာပေါ့၊ သေချာတာပေါ့!"

မိန်းမစိုးအို က ပြုံးလျက် နောက်ထပ် ဗန်းတစ်ခုကို ယူလာကာ ပြောလိုက်သည်

"ဒီထဲမှာ မနေ့က သူရဲကောင်း ကူ သတ်ခဲ့တဲ့ လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ အပါအဝင် ဝရမ်းပြေး ခုနစ်ယောက် အတွက် ဆုငွေတွေ ပါပါတယ်..."

"ဟီးဟီး၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဘိုး!"

ကူချူတုန်းက ဗန်းထဲမှ ငွေစက္ကူ အထပ်လိုက်ကို အလျင်အမြန် ယူကာ ရေတွက်ရန် ဘေးသို့ ပြေးသွားပြီး၊ ရူးကြောင်ကြောင် ပြုံးနေတော့၏။

ထို့နောက် မိန်းမစိုးအို က ကူမော့ကို နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်သွားလေသည်။

ယဲ့ကျင်းလန် သည် မိန်းမစိုးအို ကို လိုက်ပို့ပြီးနောက်၊ ကူမော့၏ ဝင်းသို့ ပြန်လာကာ ထိုင်လိုက်ပြီး၊ သူ့အတွက် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ကာ အကုန်မော့သောက်လိုက်ပြီးနောက် လက်မထောင်ပြကာ ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကိုကူ... မင်းက အံ့သြစရာကောင်းတာပဲ! ကျွန်တော် တကယ်ကို အထင်ကြီးသွားပြီ!"

"မနေ့က တစ္ဆေမြို့တော် မှာ မင်းရဲ့ ကန့်သတ်ချက် ကို ရောက်ပြီလို့ ကျွန်တော် ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီထက်ပိုပြီး အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိနေဦးမယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး...

တပ်ဖွဲ့ဝင် တစ်သောင်းပါတဲ့ စစ်တပ်ကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ထုတ်နိုင်တာက မယုံနိုင်စရာပဲ... ဒီလို အစွမ်းထက်တယ်လို့ ကောလာဟလ ထွက်ခဲ့တဲ့ က စုချန်းချိုး လေ...

တောက်... အစ်ကိုကူ... သိုင်းလောကက လူတိုင်းက မ င်း စုချန်းချိုး ရဲ့ အဆင့်ကို ရောက်ဖို့တောင် ဆယ်နှစ် ကြာလိမ့်မယ်လို့ ပြောကြတာ... အဲဒါက မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို အသိအမှတ်ပြုတာပဲလို့ ထင်ခဲ့တာ.. ကျွန်တော် မင်းကို အထင်သေးမိသွားတာပဲ!"

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ပြောကြားသည်

"ကျွန်တော့်မှာ မြေမျက်နှာသွင်ပြင် အားသာချက် ရှိနေလို့ပါ... တကယ်လို့သာ စစ်တပ်က ဖြန့်ကြက်ထားတဲ့ စစ်မြေပြင်မှာဆိုရင် အခြေအနေက မတူတော့ဘူးလေ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ဆိုသည်

"အဲဒါက အရေးမကြီးပါဘူး... မင်း မသိပါဘူး၊ အဲဒီ အရပ်ဘက် အရာရှိတွေက အရင်တုန်းက ကျွန်တော့်ကို စစ်သည်တော် ဒါမှမဟုတ် လူရိုင်း လို့ ခဏခဏ ခေါ်လေ့ရှိတယ်... မနေ့ကတော့ သူတို့ အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြတယ်လေ... အရပ်ဘက် အရာရှိ အတော်များများက ကန်တိုင်းပြည် ရဲ့ မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ယောက်စလုံး အဲဒီလောက် အစွမ်းထက်သလား လို့တောင် လာမေးကြတယ်...

ကျွန်တော်က တစ်ချိန်တုန်းက ကန်တိုင်းပြည် ရဲ့ ကောင်းကင်စာရင်း မှာ ပါခဲ့ဖူးတယ်လို့ သူတို့က ပြောပြီး ကျွန်တော်လည်း တစ်ယောက်တည်း စစ်တပ်တစ်ခု ဖွဲ့နိုင်သလားလို့ မေးကြတယ်... ဟားဟားဟား၊ သူတို့ကို အဲဒီလို မြင်ရတာ ကျွန်တော် အရမ်း ရယ်ရတာပဲ!"

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောကာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်၏။

ယဲ့ကျင်းလန် က ထပ်မံ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောသည်

"နှမြောစရာပဲ... တကယ်လို့ မင်းသာ နန်းတွင်းထဲ ဝင်ပြီး အရာရှိ တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုရင်၊ မနေ့က ဧကရာဇ်မင်း ကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ ကြီးမားတဲ့ အကျိုးဆောင်မှုနဲ့ဆိုရင်၊ နန်းတွင်းရဲ့ အမြင့်ဆုံး ရာထူးတွေဆီ ရောက်ဖို့ သိပ်အချိန်ကြာမှာ မဟုတ်ဘူး...

ကန် ဧကရာဇ် က လောလောဆယ် မင်းကို အလွန် သဘောကျနေပြီး အဆက်မပြတ် ချီးကျူးနေတာ... အစ်ကိုကူ... မင်း နန်းတွင်းထဲ ဝင်ပြီး အရာရှိ တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ လုံးဝ စိတ်မဝင်စားဘူးလား..."

ကူမော့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက် ဆိုသည်

"အစ်ကိုယဲ့... အစိုးရ အသိုင်းအဝိုင်းထဲက း နောက်ကျော ဓားထိုးခံရတာတွေကို ကျွန်တော် မကြိုက်တာကို ဖယ်ထားလိုက်ရင်တောင်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကိုပဲ စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ ကျွန်တော်က နန်းတွင်း အလုပ်နဲ့ တကယ်ပဲ သင့်တော်တယ်လို့ မင်း ထင်လား..."

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကူမော့က ပြောသည်

"သူ့အသက်ကို အချိန်မရွေး ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့ လူတစ်ယောက် သူ့ဘေးနားမှာ ရှိနေတာကို ဘယ်ဧကရာဇ်ကများ သည်းခံနိုင်မှာလဲ... မင်း ယုံသည်ဖြစ်စေ၊ မယုံသည်ဖြစ်စေ ဧကရာဇ်မင်း တည်ငြိမ်သွားတာနဲ့ ဒီပြဿနာကို သူ စပြီး စိုးရိမ်လာမှာပဲ၊

ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ တစ်ခုခုကို သေချာပေါက် ဖန်တီးဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မယ်... ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော်လောက် အဆင့်ရှိတဲ့ သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ တစ်ခုခုကိုပေါ့..."

"ဘယ်ဧကရာဇ်ကမှ သူ့အသက်ကို အချိန်မရွေး ခြိမ်းခြောက်နေမယ့်သူကို သည်းမခံနိုင်ဘူး... ဧကရာဇ် တစ်ပါးကို မပြောနဲ့ဦး၊ သာမန်လူ တစ်ယောက်တောင်မှ ကိုယ့်ခေါင်းပေါ်မှာ ဓားတစ်လက် တွဲလောင်းကျနေတာကို သဘောကျမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား...

ဟူး... အဲဒီအကြောင်း ပြောရရင်၊ ကျွန်တော် ကောင်းကင်ဆရာကြီး အတွက် ပြဿနာ နည်းနည်းတောင် ရှာပေးမိသလို ဖြစ်သွားပြီ... အရင်တုန်းက ဧကရာဇ်မင်း က ကောင်းကင်ဆရာကြီး အပေါ် သိပ်ပြီး သံသယ မဝင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တကယ့် ထိပ်တန်း ဆရာကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို သူ သိသွားပြီဆိုတော့၊ သူ သေချာပေါက် သူ့အကြောင်း စိုးရိမ်လာမှာပဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ဟုတ်တယ်၊ အစ်ကိုကူ... မင်းပြောတာ မှန်တယ်... အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့ ဆရာကြီး တစ်ယောက်၊ ပြီးတော့ သူ့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ နည်းလမ်း မရှိဘူးဆိုတာ အမြင့်ဆုံး အာဏာကို ကိုင်စွဲထားတဲ့ ဧကရာဇ် တစ်ပါး အတွက် သည်းခံဖို့ ခက်ခဲမှာ သေချာတယ်... သွားပြီ!"