အခန်း (၂၉၂-၂၉၃)

အပိုင်း (၂၉၂) - ဖုန်လိုင် မသေမျိုး ကျွန်း

ယဲ့ကျင်းလန် ၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွား၏။

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

"ကျင်းမင်းသား ပြဿနာ တက်နေပြီ..."

ဟု ယဲ့ကျင်းလန် က ပြောသည်

"မနေ့က အစ်ကို စုဇီယို က မိဖုရားခေါင်ကြီး ရဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး အဲဒါကို တားဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ကျသွားပြီ... သူ ရောက်သွားတဲ့ အချိန်မှာ မြို့တော်ကို ပိတ်ဆို့ထားပြီးပြီ... သူ အဖြေရှာမရလို့ ကျင်းမင်းသား ဆီ သွားခဲ့တယ်... ကျင်းမင်းသား က မြို့တော်မှာ ပုန်ကန်မှု တစ်ခု ဖြစ်တော့မယ် ဆိုတာ သိလိုက်ရလို့ စစ်တပ် တောင်းခံဖို့ အလျင်အမြန် သွားခဲ့တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ပုံမှန် အခြေအနေတွေ အောက်မှာဆိုရင် မြို့တော်ရဲ့ မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ က အင်ပါယာ အမိန့်တော် နဲ့ စစ်ရေး အမှတ်အသား မပါဘဲ လှုပ်ရှားလို့ မရပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ တောင်ဘက် မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ ရဲ့ တပ်မှူး ဝမ်ယွမ် က ကျင်းမင်းသား ရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက် ဖြစ်နေတယ်... ကျင်းမင်းသား ရဲ့ ဖြောင်းဖျမှု အောက်မှာ သူက ဧကရာဇ်မင်း ကို ကယ်တင်ဖို့ တပ်ဖွဲ့တွေကို စုစည်းဖို့ သူ့အသက်ကို စွန့်ခဲ့တာပါ..."

"ဟုတ်တယ်။"

"ကျွန်တော် အရင်က အဲဒီအကြောင်း သိပ်မစဉ်းစားခဲ့မိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခု မင်းပြောလိုက်မှပဲ ကျွန်တော် သဘောပေါက်သွားတယ်... မနေ့က တာဝန်က ဧကရာဇ်မင်း ကို ကယ်တင်ဖို့ ဖြစ်ပေမဲ့၊ ဒီကိစ္စ ပြီးသွားရင်၊

ကျင်းမင်းသား က ဧကရာဇ်မင်း ကို ကယ်တင်ဖို့ စစ်ရေး အမှတ်အသား မပါဘဲ မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ကို စုစည်းနိုင်တယ် ဆိုရင်၊ ပုန်ကန်ဖို့ အတွက်လည်း စစ်ရေး အမှတ်အသား မပါဘဲ စစ်တပ်ကို စုစည်းနိုင်တယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ မဟုတ်လား ..."

ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောကြားသည်

" တကယ်ကို အဲဒီလို ဖြစ်နေတယ်..."

ယဲ့ကျင်းလန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်

"ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်

"မနေ့က ဝမ်ယွမ် က ဧကရာဇ်မင်း ကို ကယ်တင်ဖို့ မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ နဲ့အတူ သွားခဲ့လား..."

ယဲ့ကျင်းလန် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောသည်

"မသွားခဲ့ဘူး ထင်တယ်..."

"သေချာပေါက် မသွားခဲ့ဘူး"

ဟု ကူမော့က ဆိုသည်

"ကျင်းမင်းသား နဲ့ စုဇီယို တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ လူတွေပါ၊ ဧကရာဇ်မင်း ရဲ့ သံသယကို ဖြစ်ပေါ်စေမယ့် ပြဿနာတွေကို သူတို့ မသိဘဲ မနေနိုင်ပါဘူး... ဒါကြောင့် ကျင်းမင်းသား က ဧကရာဇ်မင်း ကို တောင်းပန်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ခန့်မှန်းတယ်၊ သူက အင်ပါယာ အမိန့်တော် ကို အလျင်စလို အတုလုပ်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ဝမ်ယွမ် ကို ပြန်ပေးဆွဲ ဒါမှမဟုတ် ထိန်းချုပ်ဖို့ အကြံအစည် တစ်ခုကို သုံးခဲ့တယ်၊ ပြီးမှ မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ကို တိတ်တဆိတ် စုစည်းခဲ့တယ် လို့ ပြောလိမ့်မယ်..."

"အဲဒီနောက်မှာ ဧကရာဇ်မင်း က မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုနဲ့ ဗဟိုချုပ်ကိုင်မှုကို သေချာပေါက် အားဖြည့်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျင်းမင်းသား ကတော့ အခြေခံအားဖြင့် ဒီသံသယ ကနေ ကင်းဝေးသွားနိုင်လိမ့်မယ်...

သူ့ဆီမှာ စစ်ရေး အာဏာ လုံးဝ မရှိတော့ဘူးဆိုတာ သေချာအောင်လို့၊ အင်ပါယာ မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ က ရာထူး ကနေ ဆန္ဒအလျောက် နုတ်ထွက်ဖို့တောင် သူကို ခိုင်းနိုင်တယ်..."

ယဲ့ကျင်းလန် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး

"ဒါက ဧကရာဇ်မင်း ရဲ့ သံသယကို ပြေပျောက်စေပြီး သူ့ကို အရမ်း ရိုသေ လို့ ထင်သွားစေလိမ့်မယ်..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"သေချာတာပေါ့... ငါတို့လို ကြမ်းတမ်းတဲ့ လူနှစ်ယောက်ရဲ့ ဒီကောက်ချက်ချမှုက အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းချက် တစ်ခု သက်သက်ပါ... တကယ့် လုပ်ဆောင်ချက် ကိုတော့ နိုင်ငံရေး လှုပ်ရှားမှုတွေမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ သူတွေက ကိုင်တွယ်လိမ့်မယ်..."

ယဲ့ကျင်းလန် က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ပြောသည်

"ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလောက် အများကြီး မစဉ်းစားနိုင်ပါဘူး... ကျင်းမင်းသား ရဲ့ စီစဉ်မှုတွေကိုပဲ ကျွန်တော် လိုက်နာပါ့မယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယဲ့ကျင်းလန် က လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်

"မင်း ထွက်သွားတော့မယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ကျွန်တော် စောစောက ထွက်သွားမလို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာသားရဲ ကို သတ်ဖို့ နေခဲ့တာ... အဲဒါက ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး... အဲဒါအပြင် မြို့တော်က အခု ကမောက်ကမ ဖြစ်နေတော့ ကျွန်တော် ဒီမှာ နေဖို့ မသင့်တော်ဘူးလေ... နောက်ပြီး ကျွန်တော် မြို့တော်မှာ အကြာကြီး နေရင် ဧကရာဇ်မင်း က ထိတ်လန့်သွားလိမ့်မယ်!"

ယဲ့ကျင်းလန် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"မင်းကို မြို့တော် ဖိတ်ခေါ်လိုက်တာက ဒီလို ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းဆီမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကံကောင်းမှုလေး တစ်ခု ရှိနေတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် ပြောရမယ်...

မင်း ပစ်မှတ်ထားတဲ့ ဘယ်ဝရမ်းပြေးမှ မလွတ်ဖူးဘူးလေ! အဲဒါက ဝရမ်းပြေး အားလုံး အပေါ် ကျိန်စာတိုက် ထားသလိုပဲ... မင်း ပေါ်လာတိုင်း အဲဒီနေရာက ဝရမ်းပြေးတွေ ထိတ်လန့်သွားကြလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်!"

ကူမော့ - "..."

...

ယဲ့ကျင်းလန် ၏ အိမ်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက်...

ကူမော့သည် ကူချူတုန်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြို့ပြင်သို့ ထွက်လာပြီး ဝူဝူတောင် ဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားလေသည်။

"အစ်ကို... ဒါနဲ့၊ မနေ့ညက အစ်ကို ကျွန်မကို ပေးတဲ့ ဓားနာမည်က ဘာလဲလို့ ကျွန်မ မမေးရသေးဘူး..."

"ယွမ်ဟုန် ဓား ပါ..."

ဟု ကူမော့က ဆိုသည်။

မနေ့ညက ယဲ့ကျင်းလန် ၏ အိမ်သို့ ရောက်ပြီးနောက်၊ ကူမော့သည် စနစ်မှ ယွမ်ဟုန် ဓား ကို ထုတ်ယူခဲ့သည်။ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်သော ဓားတစ်လက် ဖြစ်ပြီး၊ ကူမော့ ယခင်က ရရှိခဲ့ဖူးသော နာမည်ကျော် ဓားနှစ်လက်ထက် များစွာ သာလွန်ကာ ကောချန်မိစ္ဆာဓား ထက် အနည်းငယ်သာ ညံ့လေသည်။

ဓားတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ် စွမ်းအင် အချို့ ပါဝင်သည်။ ၎င်းတွင် ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကဲ့သို့ မိစ္ဆာ စွမ်းအား မရှိသော်လည်း၊ ၎င်းသည် နတ်လက်နက် တစ်ပိုင်းအဆင့် ရှိလေသည်။

"အစ်ကို့ရဲ့ ဗျပ်စောင်းနာမည်ကကော..."

"ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ပါ... နင် ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး ကို သင်ယူပြီးတာနဲ့ အဲဒါကို နင် သုံးလို့ ရပြီ..."

ဟု ကူမော့က ပြောသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

"ငါ အဲဒါကို ဘယ်ကရလဲ ဆိုတာကို နင် ဘာလို့ မမေးတာလဲ..."

ဟု ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကူချူတုန်းက ပြောသည်

"အစ်ကိုက ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေကို ခဏခဏ ထုတ်ပြလေ့ ရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား... အစ်ကို၊ ကျွန်မရဲ့ ဦးနှောက်က သေးသေးလေးပါ၊ အဲဒီလောက် အများကြီး မစဉ်းစားနိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဆက်မစဉ်းစားတော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုက ကျွန်မရဲ့ အစ်ကိုဆိုတာ ကျွန်မ သေချာပါတယ်!"

ကူမော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။

ကူချူတုန်းက သူမ "သေချာတယ်" ဟု အခုလေးတင် ပြောခဲ့သည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

တစ်နည်းပြောရရင် သူမ သံသယ ဝင်ခဲ့ဖူးတာလား...

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆက်မတွေးတော့ချေ။

သူသည် သူ၏ အတိတ်ဘဝမှ နိုးထလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ယခင်ဘဝတွင်ရော ဤဘဝတွင်ပါ အမြဲတမ်း သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်ခဲ့သည်၊ ကူမော့မှာကူမော့ ဖြစ်နေဆဲ ပင် ဖြစ်လေသည်။

...

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ တော်ဝင်ပုရောဟိတ် ၏ စံအိမ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ၊ ကျန်းတာအိုယီ မှာ ဧည့်သည်များကို လက်ခံတွေ့ဆုံနေကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူတို့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

တော်ဝင်ပုရောဟိတ် ၏ စံအိမ်တွင် သူတို့ အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်ခဲ့စဉ်အတွင်း၊ ကျန်းတာအိုယီ ဧည့်သည်များကို လက်ခံတွေ့ဆုံသည်ကို တစ်ကြိမ်သာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ဤသည်မှာ အတော်လေး ရှားပါးလှပေသည်။လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ယဲ့ကျင်းလန် ပင် ဖြစ်လေသည်။

တာအိုရဟန်းငယ် ဟွိုင်ဆု က ပြောသည်

"ဆရာ လက်ခံတွေ့ဆုံနေတဲ့ ဧည့်သည်က ထူးခြားတာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ ကိုယ်စားပြုတဲ့ သူက အရမ်းကို ထူးခြားတယ်လေ၊ ဆရာက သူ့ကို မတွေ့ဘဲ မနေနိုင်ဘူး..."

"အဲဒါ ဘယ်သူလဲ..."

ကူချူတုန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"စုချန်းချိုး ပါ..."

တာအိုရဟန်းငယ် ဟွိုင်ဆု က ပြောသည်

"လာလည်တဲ့သူက တောင်ပိုင်း ကျင်း ရဲ့ သတ္တမမြောက် မင်းသား စီမာခုံ လေ... ဒါပေမဲ့ တောင်ပိုင်း ကျင်း တော်ဝင် မိသားစု က မင်းသား အဖြစ် ခန့်အပ်ဖို့ မျိုးဆက်တစ်ခုတိုင်းမှာ စု မိသားစု က လူတစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ပြီး ဘုရင်ဘွဲ့ ပေးလေ့ရှိတယ်... အဲဒီ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ထင်ရှားနေပါတယ် ။စုချန်းချိုးနဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ သံယောဇဉ် တစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ပါ... ဒီ စီမာခုံ က စု မိသားစု ရဲ့ ဒီမျိုးဆက်မှာ ဘုရင် ဖြစ်လာမယ့်သူ ဖြစ်ပြီး၊ စုချန်းချိုး ရဲ့ မြစ် လည်း ဖြစ်တယ်လေ!"

ကူချူတုန်းက အံ့သြစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဒါဆို... စု မိသားစု မှာ ဘုရင်တွေ အများကြီး မရှိဘူးလား..."

တာအိုရဟန်းငယ် ဟွိုင်ဆု က ပြောသည်

"အများကြီး မဟုတ်ပါဘူး၊ နှစ်ယောက်တည်းပါ... တစ်ယောက်က စုချန်းချိုး ရဲ့ မြေး ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်က ဘုရင် အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရတော့မယ့် သူ့ရဲ့ မြစ် စီမာခုံ ပါ! စီမာခုံ က ဒီခရီးစဉ်အတွက် အကြောင်းရင်း နှစ်ခုနဲ့ ကျွန်တော်တို့ဆီ လာခဲ့တာပါ။

- ပထမတစ်ခုက ကုန်သွယ်ရေး သဘောတူညီချက် တစ်ခုကို လက်မှတ်ရေးထိုးဖို့ ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယ တစ်ခုကတော့ ဖုန်လိုင် တာအို ဆွေးနွေးပွဲ အကြောင်း ဆွေးနွေးဖို့ ဖြစ်နိုင်တဲ့ စုချန်းချိုး ကိုယ်စား ကျွန်တော့် ဆရာဆီ သတင်းစကား ပါးဖို့ပါ..."

"ဖုန်လိုင် တာအို ဆွေးနွေးပွဲ လား..."

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဖုန်လိုင် တာအို ဆွေးနွေးပွဲ ဆိုတာ ဘာလဲ..."

တာအိုရဟန်းငယ် ဟွိုင်ဆု က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"ကျွန်တော် မေ့လုနီးပါးဖစ်နေပြီ... ဆရာကြီးကူ... မင်းက နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းမှာ နာမည်ကြီးနေပေမဲ့

ငယ်သေးပြီး အမှီအခိုကင်းတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်လေ... ဖုန်လိုင် တာအို ဆွေးနွေးပွဲ အကြောင်း ကြားဖူးမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီးကူ... ဖုန်လိုင် ကျွန်း အကြောင်းတော့ သေချာပေါက် ကြားဖူးမှာပေါ့နော်..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"သေချာတာပေါ့... ကန်တိုင်းပြည် ရဲ့ သိုင်းလောကမှာ ဂိုဏ်း သုံးခု၊ ကျောင်း လေးကျောင်း၊ နဲ့ ကြီးမားတဲ့ မိသားစု ခုနစ်ခု ရှိတယ်လေ... ထိပ်တန်း ဂိုဏ်း သုံးခုက အရှေ့ပင်လယ် က ဖုန်လိုင် ကျွန်း၊ လူကျိုး က လုံဟူတောင် နဲ့ ယွင်ကျိုးက ချန်းလန် ဓားဂိုဏ်း တို့ပါ... ဖုန်လိုင် ကျွန်း အကြောင်း ကြားဖူးပါတယ်..."

တာအိုရဟန်းငယ် ဟွိုင်ဆု က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်

"ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီးကူ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကန်တိုင်းပြည် ရဲ့ ဂိုဏ်း သုံးခုနဲ့ ကျောင်း လေးကျောင်း အထဲမှာ ဖုန်လိုင် ကျွန်း ရှိတယ်ဆိုတာကို မင်း မသိနိုင်လောက်ဘူး..."

"ချူ ရဲ့ သိုင်းလောကမှာ ဖုန်လိုင် ကျွန်း လည်း ရှိပါတယ်... တောင်ပိုင်း ကျင်း၊ ယွဲ့ နဲ့ တခြား နိုင်ငံတွေမှာလည်း သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဖုန်လိုင် ကျွန်း ရှိတဲ့ နိုင်ငံ ခုနစ်ခု၊ ရှစ်ခုလောက် ရှိတယ်!"

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

တာအိုရဟန်းငယ် ဟွိုင်ဆု က ပြောသည်

"တကယ်တမ်းကျတော့ သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်ရင် ပြဿနာ တစ်ခုကို သတိထားမိလိမ့်မယ်... ဖုန်လိုင် ကျွန်း က သိုင်းလောကမှာ အမြဲတမ်း ထိပ်တန်း အင်အားစု တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့၊ အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အရမ်း ထူးဆန်းတာ တစ်ခု ရှိတယ်..."

"ဖုန်လိုင် ကျွန်း ဟာ ချီကျင့်ကြံသူတွေ နဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ လောကီရေးရာ တွေကို လျစ်လျူရှုကာ သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကိုပဲ လိုက်စားနေကြတယ်လို့ ကောလာဟလ ထွက်နေခဲ့တာပါ... ဆရာကြီးကူ... မင်းရဲ့ ခရီးစဉ်တွေမှာ ဖုန်လိုင် ကျွန်း က တပည့် တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တွေ့ဖူးလား..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်

"အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ရဲ့ တာဝန်ခံချုပ် ကို ထည့်တွက်လို့ ရလား..."

"သေချာပေါက် မရပါဘူး..."

တာအိုရဟန်းငယ် ဟွိုင်ဆု က ဆိုသည်

"အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ် ရဲ့ တာဝန်ခံချုပ် က ချီ နည်းစနစ်တွေကို ကျင့်ကြံတာပါ... ' သတ်ဖြတ်မှု ခုနစ်ပါး' လက်စွဲကျမ်း က ဖုန်လိုင် ကျွန်း ကနေ ဆင်းသက်လာတာ မှန်ပေမဲ့၊ အဲဒါကို လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် တစ်ရာကျော်က ခန်တယ် မင်းသား ရဲ့ လက်အောက်ရှိ လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦးက လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့တာပါ..."

"အဲဒါက လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦး ဖုန်လိုင် ကျွန်း ကနေ ယူဆောင်လာခဲ့တဲ့ သိုင်းပညာ လက်စွဲကျမ်း တစ်အုပ်ပါ... ဒါပေမဲ့ အဲဒီ လျှို့ဝှက် သက်တော်စောင့် ခုနစ်ဦးက ဖုန်လိုင် ကျွန်း ရဲ့ တပည့်တွေလို့ ဘယ်တုန်းကမှ မပြောခဲ့ဘူးလေ..."

ကူမော့ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

တာအိုရဟန်းငယ် ဟွိုင်ဆု က ဆက်ပြောသည်

"ထပ်ပြီး စဉ်းစားကြည့်ပါ... သိုင်းလောကက အမြဲတမ်း ကမောက်ကမ ဖြစ်နေတာပါ... အင်အားစု တိုင်းက တက်လာလိုက် ကျသွားလိုက်နဲ့ အဆက်မပြတ် ဖြစ်နေတာ... အခု တာအိုဝါဒ ရဲ့ ဘိုးဘေး အိမ်တော်အဖြစ် ရိုသေလေးစားခံရတဲ့ ငါတို့ရဲ့ လုံဟူတောင် တောင်မှ ငါ့ဆရာ ပေါ်လာပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း သူ့ရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေကို ပြန်ရလာတာပါ...

သူ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ချီထျန်းရှူး တစ်ယောက်တည်းက ထောက်ပံ့ပေးထားတဲ့ ချန်းလန် ဓားဂိုဏ်း မှာလည်း ပဋိပက္ခတွေ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့ရဲ့ တပည့်တွေက သိုင်းလောကမှာ သူတို့ရဲ့ အမှတ်အသားကို ချန်ရစ်ခဲ့ကြတယ်... ဒါပေမဲ့..."

"ဖုန်လိုင် ကျွန်း မှာတော့၊ သိုင်းလောကမှာ ခရီးသွားနေတဲ့ တပည့် တစ်ယောက်မှ မင်း ရှာမတွေ့နိုင်သလို၊ ဖုန်လိုင် ကျွန်း က ဘယ်သိုင်းလောက လှုပ်ရှားမှုမှာမှ ပါဝင်တာကိုလည်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး... ဒါတောင်မှ နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီပြီး အဲဒါကို သိုင်းလောကရဲ့ ထိပ်တန်း အင်အားစု အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုထားကြတယ်လေ... အဲဒါ ထူးဆန်းတယ်လို့ မင်းမထင်ဘူးလား..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"အရင်က ဒီအကြောင်းတွေကို ကျွန်တော် မတွေးဖူးသလို၊ အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ ထူးဆန်းတယ်လို့လည်း မတွေ့ခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ အခု မင်းပြောလိုက်မှပဲ အဲဒါက နည်းနည်း ထူးဆန်းနေပုံ ရတယ်..."

တာအိုရဟန်းငယ် ဟွိုင်ဆု က ပြောသည်

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဖုန်လိုင် ကျွန်း က အရမ်းကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လွန်းလို့ပါပဲ!"

"လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်..."

"ဟုတ်တယ်၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်..."

တာအိုရဟန်းငယ် ဟွိုင်ဆု က ပြောပြသည်

"ဖုန်လိုင် ကျွန်း ဟာ အရှေ့ပင်လယ် မှာ ရှိတယ်ဆိုတာကိုပဲ လူတွေက သိကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အတိအကျ နေရာကို ဘယ်သူကမှ မပြောဖူးဘူးလေ... အတိအကျ နေရာကို ဘယ်သူမှ မသိတဲ့အတွက်၊ ဖုန်လိုင် ကျွန်း ကပဲ လူတွေကို ရှာတွေ့နိုင်တာပါ၊ ဘယ်သူမှ ဖုန်လိုင် ကျွန်း ကို တကယ်တမ်း ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး..."

"အနှစ် သုံးဆယ်တိုင်းမှာ ဖုန်လိုင် ကျွန်း က သံတမန် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ကုန်းပေါ် တက်လာလိမ့်မယ်... သူတို့က လောကမှာ အထူးချွန်ဆုံး လူတွေကို ဖိတ်ကြားစာတွေ ပေးလိမ့်မယ်... ဒီလူတွေက သိုင်းပညာမှာ ထိပ်တန်း ရောက်နေတာ၊ ဆေးပညာမှာ ထိပ်တန်း ရောက်နေတာ၊ ဒါမှမဟုတ် ကဗျာနဲ့ စကားပြေ မှာ ထိပ်တန်း ရောက်နေတာ တွေ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်..."

"သူတို့ ဘာသွားလုပ်ကြမှာလဲ..."

ဟု ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

တာအိုရဟန်းငယ် ဟွိုင်ဆု က ပြောသည်

"တာအို ဆွေးနွေးပွဲ ကို သွားကြတာပါ... ကျွန်းမှာ လောကရဲ့ နယ်ပယ် အသီးသီးက အဆင့်မြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက် လက်စွဲကျမ်း တွေ ရှိတယ်လေ... အားလုံး ဆွေးနွေး လေ့လာနိုင်ဖို့ ကျွန်းသခင်က အဲဒါတွေကို အခမဲ့ ထောက်ပံ့ပေးလိမ့်မယ်... သတ်ဖြတ်မှု ခုနစ်ပါး' က အဲဒီလို အခြေအနေမျိုး အောက်မှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တာပါ..."

ကူချူတုန်းက အံ့သြစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဒါဆို... လောကက သိုင်းပညာ တော်တော်များများဟာ ဖုန်လိုင် ကျွန်း ကနေ ဆင်းသက်လာတယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

တာအိုရဟန်းငယ် ဟွိုင်ဆု က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက် ဆိုသည်

"အများကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ဖုန်လိုင် ကျွန်း ဟာ ဆယ့်သုံးကြိမ်ပဲ ပေါ်လာဖူးတာပါ... အကြိမ်တိုင်း လူရာဂဏန်းလောက် ဖိတ်ကြားခံရပေမဲ့ နှစ်ဆယ် ဒါမှမဟုတ် သုံးဆယ် လောက်ကပဲ သိုင်းပညာကို ကျင့်တဲ့ သူတွေပါ...

သူတို့ထဲက တချို့က တူညီတဲ့ သိုင်းပညာတွေကို တွေ့ခဲ့ရပြီး၊ တချို့ကတော့ တာအို ဆွေးနွေးပွဲ မှာ ပါဝင်ခဲ့ပေမဲ့ ဆွေးနွေးပွဲကို ပိုတန်ဖိုးထားပြီး သိုင်းပညာ ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြဘူးလေ... ဒါကြောင့် ဖုန်လိုင် ကျွန်း ကနေ တကယ် လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ သိုင်းပညာတွေက သိပ်မများပါဘူး..."

"အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ဖုန်လိုင် ကျွန်း ကို ဖိတ်ကြားခံရတဲ့ သူတွေဟာ လောကမှာ အထူးချွန်ဆုံး လူတွေဖြစ်ပြီး၊ တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ ကိုယ်ပိုင် တာအို ရှိကြလို့ သူတို့က တခြားလူတွေရဲ့ သိုင်းပညာတွေကို သင်ယူဖို့ အားထုတ်လေ့ မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဖုန်လိုင် ကျွန်း က သိုင်းပညာ တွေကလည်း..."

"ကောင်းပါပြီ၊ တခြား အံ့သြဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်တွေ အကြောင်း ပြောရရင်တော့ အားလုံးက တကယ်ကို အလွန် နက်ရှိုင်းပါတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်းပေါ်က လူတွေ အားလုံးကလည်း ခန့်မှန်းရခက်ပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် ကျွမ်းကျင်ကြပါတယ်..."

"ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ် ဖုန်လိုင် ကျွန်း ဖွင့်တုန်းက၊ ကျွန်တော့် ဆရာက စုချန်းချိုး၊ ကျန်းရိုရွှီး၊ နဲ့ ချီထျန်းရှူး တို့နဲ့အတူ အဲဒီကို သွားခဲ့တယ်... သူ လောကမှာ တတိယ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်လာနိုင်တာဟာ အဲဒီနေ့က ဖုန်လိုင် ကျွန်း ကနေ သူရရှိခဲ့တဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကြောင့် အဓိက ဖြစ်ပြီး၊

အဲဒါက သူ့ကို မဟာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ဘေးဒုက္ခ ကျင့်စဉ် ကို ဖန်တီးနိုင်စေခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော့် ဆရာက ပြောတယ်... ဒါပေမဲ့ စုချန်းချိုး နဲ့ ကျန်းရိုရွှီး တို့က ပိုပြီးတော့တောင် ရရှိခဲ့ကြတယ်၊ ဒါကြောင့် တစ်ယောက်က လောကမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်လာပြီး နောက်တစ်ယောက်က ဒုတိယ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်လာတာပေါ့!"

ကူချူတုန်း၏ မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွား၏။

"လောကရဲ့ ထိပ်တန်း သုံးယောက်လုံးက ဖုန်လိုင် ကျွန်း ကနေ လာတာလား... ဖုန်လိုင် ကျွန်း က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် အစွမ်းထက်တာလား..."

တာအိုရဟန်းငယ် ဟွိုင်ဆု က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ကျွန်တော်လည်း ယုံဖို့ ခက်ပေမဲ့ အဲဒါ အမှန်ပါပဲ... အခု ဖုန်လိုင် ကျွန်း ဖွင့်ဖို့ နှစ်နှစ် ကျန်သေးတယ်... သိုင်းပညာ အနေနဲ့ ဆိုရင်တော့ ဖိတ်ကြားခံရမယ့် သူတွေက သေချာပေါက် ကျွန်တော့် ဆရာ နဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ချီထျန်းရှူး တို့ပဲ ဖြစ်မှာပါ... ဒါကြောင့် စုချန်းချိုး ရဲ့ စာက သူ သွားမလား မသွားဘူးလား ဆိုတာကို ကြိုပြီး အတည်ပြုဖို့ပါ..."

"နေပါဦး၊ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ..."

ကူချူတုန်းက အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်သည်

"ဂိုဏ်းချုပ် ချီထျန်းရှူး လည်း အဲဒီမှာ ရှိနေတာလား... ကောင်းကင်ဆရာကြီး၊ စုချန်းချိုး တို့နဲ့ သူ့ကြားမှာ ဘာလို့ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ကွာခြားချက် ရှိနေရတာလဲ..."

တာအိုရဟန်းငယ် ဟွိုင်ဆု က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"အဲဒါက နားလည်မှုလွဲတာ တစ်ခု သက်သက်ပါ... ဂိုဏ်းချုပ် ချီ က သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒ လမ်းကြောင်းကို လိုက်တာလေ... သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားက မထူးချွန်ပေမဲ့၊ ကျွန်တော့် ဆရာ ပြောပြချက်အရဆိုရင်၊ တကယ်လို့ သူသာ အသေအကြေ တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် သူ့ကို ခုခံနိုင်မယ့်သူ လောကမှာ သိပ်မရှိပါဘူး... ကျွန်တော့် ဆရာ နဲ့ စုချန်းချိုး နဲ့ကို ယှဉ်ရင်တော့ သူက နည်းနည်း အားနည်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကွာဟချက်က အဲဒီလောက် မကြီးပါဘူး!"

ကူချူတုန်း ခေတ္တရပ်သွားပြီးသူတို့ မောင်နှမများ ချီထျန်းရှူး ကို ပထမဆုံး တွေ့ခဲ့ရချိန်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွား၏။ ချီထျန်းရှူး လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အချိန်ကို သူတို့ လွတ်သွားခဲ့သော်လည်း၊ ချီထျန်းရှူး သည် ဖွင့်ပြီးသား ယန္တရားတစ်ထောင် သေတ္တာ နှစ်ခုကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခဲ့ကာ နန်ထင် စံအိမ် ၏ တစ်ဝက်ခန့်ကို သူ၏ ဓားစွမ်းအင်၏ ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းများဖြင့် ပြိုကျသွားစေခဲ့ကြောင်း သူတို့ သိထားလေသည်။

အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ ချီထျန်းရှူး ၏ စွမ်းရည်မှာ တကယ်ကို အတော်လေး မြင့်မားပေသည်။

တာအိုရဟန်းငယ် ဟွိုင်ဆု က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက်

"သူရဲကောင်း ကူ၊ သူရဲကောင်းမလေး ကူ... မင်းတို့ နှစ်ယောက်က အရမ်း ငယ်ပါသေးတယ်... ဆရာကြီး ချီ ရဲ့ ငယ်ဘဝက သိုင်းလောကကို မင်းတို့ မကြုံဖူးသေးပါဘူး... ဆရာကြီး ချီ ဟာ တစ်ချိန်က ကန်တိုင်းပြည် ရဲ့ ကောင်းကင်စာရင်း မှာ ဒုတိယ နေရာမှာ ရှိခဲ့ဖူးပါတယ်၊

ဒါပေမဲ့ သူ အသက်ကြီးလာတာနဲ့အမျှ တဖြည်းဖြည်း လှုပ်ရှားမှုတွေ ရပ်တန့်သွားပြီး သတ္တမ နေရာကို ကျဆင်းသွားခဲ့တာပါ... မဟုတ်ရင်၊ ဂိုဏ်း လေးဂိုဏ်း နဲ့ မိသားစုကြီး ခုနစ်ခု ကို ကျော်လွန်ပြီး ချန်းလန် ဓားဂိုဏ်း ကို ထိပ်တန်း ဂိုဏ်း သုံးခုထဲက တစ်ခု ဖြစ်လာအောင် သူ ဘယ်လို လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်လို့ မင်းတို့ ထင်လဲ..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ဒါပေမဲ့ ဖုန်လိုင် ကျွန်း က အရမ်း ကောင်းပေမဲ့လည်း၊ ကောင်းကင်ဆရာကြီး နဲ့ စုချန်းချိုး တို့ရဲ့ လက်ရှိ အဆင့်အရဆိုရင် သူတို့ ဖုန်လိုင် ကျွန်း ကို သွားဖို့ လိုသေးလို့လား..."

တာအိုရဟန်းငယ် ဟွိုင်ဆု က ခေါင်းယမ်းလျက် ဆိုသည်

"အဲဒီအကြောင်းတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး... တကယ်လို့ သူရဲကောင်း ကူ က သိချင်ရင် ကျွန်တော့် ဆရာ့ကို တိုက်ရိုက် မေးလို့ ရပါတယ်... သူ သေချာပေါက် ဖြေပေးပါလိမ့်မယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီတစ်ခါ အင်ပါယာ မြို့တော်မှာ မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် အရဆိုရင် ဖုန်လိုင် ကျွန်း ဆီကနေ ဖိတ်ကြားစာ တစ်စောင် မင်းသေချာပေါက် ရလိမ့်မယ်လေ..."

အပိုင်း (၂၉၃) - စီမာခုံ

သိပ်မကြာခင်မှာပင်...

ကျန်းတာအိုယီ ၏ အသံက နောက်ဖေးဝင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်

"ကူမော့၊ ချူတုန်း... ဝင်လာခဲ့ကြ!"

ချက်ချင်းပင်...

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ နောက်ဖေးဝင်းထဲသို့ ဝင်သွားကြ၏။

ကျန်းတာအိုယီ သည် ထုံးစံအတိုင်း ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် မှီလျက်နေပြီး သူ၏ ဘေးတွင် အသက် နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ် လူငယ် တစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကူချူတုန်းက သူ့ကို မှတ်မိသည်။ သူမ သူ့ကို မနေ့က နန်းတော်မှာ တွေ့ခဲ့ပြီး နှုတ်ဆက်ခဲ့သေးသည်။ သူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ တောင်ပိုင်း ကျင်း နိုင်ငံ၏ သတ္တမမြောက် မင်းသား စီမာခုံ ပင် ဖြစ်လေသည်။ သူမ သူ့ကို နှုတ်ဆက်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ စီမာခုံ သည် ချန်ယန် မင်းသမီး လီလီ ကို စကားပြောရန် အမြဲတမ်း အရှက်မရှိ ကြိုးစားလေ့ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူက ဘဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အလား စကားအများကြီး ပြောတတ်သဖြင့် ကူချူတုန်းက သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သူမ သူ့ကို ရိုက်နှက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးလေသည်။

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ...

စီမာခုံ က အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ဦးညွှတ်ကာ

"သူရဲကောင်း ကူ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့က တုံ့ပြန်သည့် အနေဖြင့် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ကူချူတုန်းက အနည်းငယ် အံ့သြစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ဟင်... စီမာခုံ... မနေ့က နင် ဒီလောက် ယဉ်ကျေးတာကို ငါ မတွေ့ခဲ့ဘူးနော်..."

စီမာခုံ က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"မနေ့က ကျွန်တော် သခင်မ ကူ ရဲ့ တကယ့် သဘာဝကို မမြင်နိုင်ခဲ့လို့ပါ... သခင်မ ကူ က သိုင်းပညာမှာ ဒီလောက် ကျွမ်းကျင်တယ် ဆိုတာကိုသာ သိခဲ့ရင် သခင်မ ရှေ့မှာ ဒီလောက် မောက်မာဖို့ ရဲခဲ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး!"

ကူချူတုန်းက နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောလိုက်သည်

"နင်က ငါ့အစ်ကိုကို ကြောက်နေတာ မဟုတ်လား..."

စီမာခုံ က အလျင်အမြန် ပြန်ပြောသည်

"သူရဲကောင်း ကူ... ရဲ့ သိုင်းပညာတွေက ပြိုင်ဘက်ကင်းပါတယ်၊ ဖြောင့်မတ်တယ်၊ သူရဲကောင်းဆန်တယ်၊ ချောမောပြီး သွက်လက်တယ်... သေချာတာပေါ့ သူ ကျွန်တော့်ကို မရိုက်ပါဘူး!"

"ကောင်းပါပြီ..."

ကျန်းတာအိုယီက ပြောသည်

"စီမာခုံ... မင်း ပြောစရာ ရှိရင် ပြောပြီး ထွက်သွားတော့... မင်းမျက်နှာကို မြင်ရတာ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ချင်စိတ် ပေါက်စေတယ်... မင်းက မင်းရဲ့ အဘိုးဝမ်းကွဲ လိုပဲ အရမ်း စိတ်ရှုပ်စရာ ကောင်းတာပဲ!"

စီမာခုံ က ရှက်ရွံ့စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ကူမော့ကို ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်

"မဟာသူရဲကောင်း ကူ... မင်းက လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ကြေးစားဓားသမား ဖြစ်ပြီး၊ မကောင်းမှုကို မုန်းတီးကာ ဝရမ်းပြေးတွေကို ဖမ်းဆီးရတာ နှစ်သက်တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးပါတယ်... ဒါကြောင့် ဝရမ်းပြေး တစ်ယောက်ကို ဖမ်းပေးဖို့ မင်းကို အကူအညီ တောင်းချင်လို့ပါ!"

ကူချူတုန်းက မာနတခွဲဝဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"စီမာခုံ... ငါ့အစ်ကိုရဲ့ အခကြေးငွေ တွေက အရမ်း မြင့်တယ် ဆိုတာ နင် သိလား၊ အနည်းဆုံး ဒီလောက် ရှိတယ်!"

ထိုသို့ပြောရင်း ကူချူတုန်းက လက်နှစ်ချောင်း ထောင်ပြလိုက်၏။

စီမာခုံ က သွားကို ကြိတ်လျက် ဆိုသည်

"ငွေစ နှစ်သိန်း... အဲဒါ နည်းနည်းတော့ ဈေးကြီးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ကြေးစား အနေနဲ့ မဟာသူရဲကောင်း ကူ က ဘယ်တော့မှ မကျရှုံးဖူးဘူးလေ... ဒီဈေးနှုန်းက သင့်တော်ပါတယ်... မဟာသူရဲကောင်း ကူ က ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိသရွေ့၊ ငွေစ နှစ်သိန်း အပြည့်ကို တစ်ပြားမှ မလိုဘဲ ကျွန်တော် ပေးပါ့မယ်!"

ကူချူတုန်းမှာ တံတွေးကို အားပြင်းပြင်း မြိုချလိုက်ပြီး၊ လက်နှစ်ချောင်း ထောင်ထားဆဲ ဖြစ်သော သူမ၏ ညာလက်ကို အနောက်သို့ တိတ်တဆိတ် ဝှက်ထားလိုက်၏။ သူမ၏ လက်မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး သူမက ပြောလိုက်သည်

"နင် ဘယ်လောက် ပွင့်လင်းတယ် ဆိုတာကို မြင်ရတော့ ငါ စျေးမတင်တော့ပါဘူး... ပြောပါ၊ ဘယ်ဝရမ်းပြေးကို နင် သတ်ချင်တာလဲ..."

စီမာခုံ က ပြောသည်

"သိုင်းလောကမှာ ‘နံပါတ် ၁ သူခိုး လို့ လူသိများတဲ့ ဝမ်ဝမ်ကျီ ဆိုတဲ့ ကျွန်တော်တို့ ကျင်း နိုင်ငံက နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ သူခိုး တစ်ယောက်ပါ... သူက လောကမှာ နံပါတ် ၁ သူခိုးလို့ သူ့ကိုယ်သူ ကြွေးကြော်ထားတာ... ဒီဂုဏ်သတင်းကို လူတိုင်းက လက်မခံကြပေမဲ့ သူက ကျွန်တော်တို့ ကျင်း နိုင်ငံမှာ အငြင်းပွားစရာ မရှိတဲ့ နံပါတ် ၁ သူခိုး ဖြစ်တာတော့ အမှန်ပါပဲ..."

"သူက ထူးဆန်းတဲ့ စရိုက်ရှိပြီး သာမန် ပြည်သူတွေရဲ့ ပိုက်ဆံကနေ အလောင်းအစား လုပ်လို့ရတဲ့ အရာတွေအထိ အားလုံးကို ခိုးတယ်၊ လူတွေရဲ့ အတွင်းအင်္ဂါ တွေကိုတောင် ခိုးသေးတယ်... အယုတ်မာဆုံး အချက်ကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က သဘာဝဘေးအန္တရာယ် ကယ်ဆယ်ရေး ရန်ပုံငွေတွေကို သူ ခိုးသွားခဲ့လို့ လူအများကြီး ငတ်မွတ်ပြီး သေဆုံးခဲ့ရတာပါပဲ... နောက်ဆုံးတော့ သူ့ရဲ့ ခဏတာ စိတ်ကူးပေါက်မှု အတွက် ပိုက်ဆံတွေကို လူအများကြီး ရှေ့မှာ ပင်လယ်ထဲ ပစ်ချလိုက်တာပဲ!"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စနစ်၏ အသိပေးချက်တစ်ခုက ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် မြည်လွင်လာသည် -

[ဝရမ်းပြေး တာဝန်သစ် တွေ့ရှိသည်]

[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ်—သူခိုးဂိုဏ်း ဝမ်ဝမ်ကျီ]

[တာဝန်အဆင့်—ကြယ်ငါးပွင့်]

[တာဝန်ဆုလာဘ်—အမြင့်ဆုံးအဆင့် လောကနှင့် သဟဇာတဖြစ်ခြင်း

...

" လောကနှင့် သဟဇာတဖြစ်ခြင်းဟူသည်မှာ မိမိ၏ အရည်အချင်းကို ဖုံးကွယ်၍ သာမန်လောကသားများကြားတွင် ရိုးရှင်းစွာ နေထိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အရှိတရားကို အတင်းအဓမ္မ မဆန့်ကျင်ဘဲ သဘာဝတရားနှင့် တစ်သားတည်းကျအောင် ကျင့်ကြံခြင်းပင် ဖြစ်သည်။"

၎င်း၏ သိုင်းပညာ တန်ဖိုးမှာ အလွန် မြင့်မားလေသည်။

၎င်းသည် အသုံးပြုသူ၏ ပုံစံနှင့် အရှိန်အဝါကို ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားစေပြီး၊ ကိုယ်ပျောက်ခြင်းနှင့် အရှိန်အဝါ ပျောက်ကွယ်ခြင်း အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ရရှိစေလေသည်။ ၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်စွမ်းလည်း ရှိပြီး ခရီးတို နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ကို အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်လေသည်။

ဤသိုင်းပညာသည် ချီကျင့်ကြံသူများ ၏ နည်းလမ်းများတွင်လည်း ပါဝင်ပြီး အရောင်မဲ့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး နှင့် လိုက်ဖက်မှု တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။

...

ကူမော့က မေးလိုက်သည်

"သူ့ကို သတ်ဖို့ ဒီလောက်အထိ လုပ်ရအောင် သူ ဘာလုပ်ခဲ့လို့လဲ..."

စီမာခုံ က ပြောသည်

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် သူရဲကောင်း ကူ... ကျွန်တော်က ကျင်း နိုင်ငံရဲ့ သတ္တမမြောက် မင်းသား ဖြစ်ပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ကျွန်တော်က စု မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ပါ..."

ကူမော့က သူ နားလည်ကြောင်း ပြသရန် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

စီမာခုံ က ဆက်ပြောသည်

"ကျွန်တော်တို့ စု မိသားစု မှာ အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာ တစ်ခု ရှိပါတယ်၊ ကျွန်တော့် အဘိုးဝမ်းကွဲ ပေးသနားထားတဲ့ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် လို့ ခေါ်ပါတယ်... အဲဒါက လောကမှာ အလှပဆုံး သဘာဝ ရတနာ တစ်ခုပါပဲ၊ အဲဒီအထဲမှာ ကျင့်ကြံတာက အမြန်နှုန်းကို ဆယ်ဆ တိုးစေနိုင်ပါတယ်... အဲဒါက ကျွန်တော်တို့ စု မိသားစု ရဲ့ အမြတ်နိုးဆုံး ပိုင်ဆိုင်မှု ပါပဲ... ဒါပေမဲ့..."

စီမာခုံ က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကျွန်တော့် အဘိုးဝမ်းကွဲ က ကျွန်တော်တို့ စု မိသားစု အပေါ် သိပ်ပြီး သံယောဇဉ် မရှိပါဘူး... ဒီ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် က စု မိသားစု နဲ့ ကျွန်တော့် အဘိုးဝမ်းကွဲ ကြားက သံယောဇဉ် ရဲ့ သိုလှောင်ရုံ ပါပဲ...

တကယ်လို့ ဒီအရာသာ ပျောက်သွားရင် သံယောဇဉ် ပြတ်တောက်သွားဖို့ အရမ်း များပါတယ်... ဒါကြောင့် ဆရာကြီးကူ... ဝမ်ဝမ်ကျီ ကို သတ်ပြီး ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ကို ပြန်ယူဖို့ စု မိသားစု က ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ လုပ်ရတာလဲ ဆိုတာကို နားလည်ပြီလား..."

ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောကြားသည်

"မင်းရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို ကျွန်တော် လက်ခံနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ယွင်ကျိုးကို ပြန်ဖို့ လိုတယ်... မင်း စောင့်နိုင်မလား..."

စီမာခုံ က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်

"ကျွန်တော် စောင့်နိုင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် စောင့်နိုင်ပါတယ်... ဆရာကြီးကူ... မင်းအလုပ် မင်း ဆက်လုပ်ပါ... ကျွန်တော် ယွင်ကျိုးမှာ စောင့်နေပါ့မယ်..."

ကူမော့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းတာအိုယီ က စီမာခုံ ကို ထွက်သွားရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

စီမာခုံ က ကျန်းတာအိုယီ၊ ကူမော့ နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်ပြီးနောက် ထွက်သွားလေသည်။

စီမာခုံ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းတာအိုယီ က ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို ထိုင်ရန် လက်ဟန်ပြပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်

"ဖုန်လိုင် ကျွန်း နဲ့ ပတ်သက်ပြီး... ဟွိုင်ဆု ကို မင်းတို့ကို ပြောပြဖို့ ငါ ညွှန်ကြားထားခဲ့တာပါ..."

ကူမော့ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ တာအိုရဟန်းငယ် ဟွိုင်ဆု သည် ဖုန်လိုင် ကျွန်း ကိစ္စကို ပြောရန် ကျန်းတာအိုယီ ၏ ညွှန်ကြားချက်ကို သေချာပေါက် ရရှိခဲ့မည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့်၊ သူသည် အင်ပါယာ မြို့တော် တိုက်ပွဲကြောင့် ၎င်းကို သိပိုင်ခွင့် ရှိသည်ဟု ကျန်းတာအိုယီ က ခံစားခဲ့ရကြောင်း သူ သဘာဝကျကျပင် သိလေသည်။ မဟုတ်ပါက သူသည် အချိန်အကြာကြီး နှုတ်ဆိတ်နေမည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်းတာအိုယီ က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"ဖုန်လိုင် ကျွန်း မှာ စုချန်းချိုး နဲ့ ငါ့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ အရာ ဘာရှိလဲဆိုတာ မင်း မေးချင်တာ ငါ သိပါတယ်... တကယ်တော့ ဖုန်လိုင် ကျွန်း... တိတိကျကျ ပြောရရင် အဲဒါကို ဖုန်လိုင် မသေမျိုး ကျွန်း လို့ ခေါ်သင့်တယ်..."

"အဲဒါက အရမ်းကို အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ နေရာတစ်ခုပါ... အဲဒါကို တမင် သွားရှာရင်မင်းတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မှန်ကန်တဲ့ ကံကြမ္မာ ရှိတဲ့သူတွေက ရှာစရာ မလိုပါဘူး၊ ဖုန်လိုင် မသေမျိုး ကျွန်း က သူတို့ကို လာရှာပါလိမ့်မယ်... ကျွန်းပေါ်မှာ ပိုင်ယွီကျင်း လို့ခေါ်တဲ့ လျှို့ဝှက် နယ်မြေ တစ်ခု ရှိပြီး၊ အဲဒီမှာ လောကရဲ့ အကြီးမားဆုံး အခွင့်အရေး ရှိပါတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက အဲဒါက အနှစ် သုံးဆယ်မှ တစ်ကြိမ်ပဲ ပွင့်ပြီး လူတိုင်းက ပိုင်ယွီကျင်း ကို လေ့လာခွင့် ရကြတယ်... ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်က ကျန်းရိုရွှီး တစ်ယောက်တည်းပဲ ပိုင်ယွီကျင်း ကနေ တစ်ခုခုကို အောင်မြင်စွာ ယူဆောင်လာနိုင်ခဲ့တယ်။ကျင်းကျယ် ဓား လေ၊ လက်ရှိ လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ နတ်လက်နက် ပေါ့..."

"ငါတို့ ကျန်တဲ့လူတွေက ပိုင်ယွီကျင်း က ဘာလဲဆိုတာကိုတောင် မမြင်ခဲ့ရဘူး... ဒါကြောင့်မို့လို့ စုချန်းချိုး က လောကမှာ နံပါတ် ၁ ဂုဏ်ပုတ်ကို အမြဲတမ်း ငြင်းဆိုနေခဲ့တာ၊ ကျန်းရိုရွှီး ကို သူ အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ မယုံကြည်လို့ပဲ!"

ကူမော့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်

" မယုံဘူးလား..."

ကျန်းတာအိုယီက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ယုံဖို့ ခက်ပါတယ်၊ စုချန်းချိုး က တကယ်တော့စိတ် မလုံခြုံဘူး ဆိုတာလေ... ဒါပေမဲ့၊ ငါ ကိုယ်တိုင်လည်း ယုံကြည်မှု မရှိနိုင်တာတော့ အမှန်ပါပဲ... ဖုန်လိုင် မသေမျိုး ကျွန်း ကို ရောက်သွားတုန်းက၊ ကျန်းရိုရွှီး ၊ စုချန်းချိုး နဲ့ ငါတို့ အားလုံးက သိုင်းလောကမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ဆရာကြီးတွေ ဖြစ်ကြပေမဲ့၊ ထိပ်တန်း သုံးယောက် စာရင်းမှာတော့ မပါခဲ့ကြဘူး..."

" ထွက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့၊ ငါတို့ သုံးယောက်က လောကရဲ့ ထိပ်တန်း နေရာ သုံးခုကို ရယူနိုင်ခဲ့တယ်... ထိပ်တန်း သုံးယောက်က သိပ်ပြီး ကွာခြားမှု မရှိဘူးလို့ လူတွေက ထင်ခဲ့ကြပေမဲ့၊ တကယ်တမ်းကျတော့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် တွေက နီးကပ်နေပေမဲ့ ငါတို့က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလောက် ကွာခြားတယ်ဆိုတာ သုံးယောက်လုံး သိကြတယ်..."

"စုချန်းချိုး က ငါ့ကို လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူနိုင်တယ်... မဟာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ဘေးဒုက္ခ ကျင့်စဉ် ရဲ့ အကာကွယ် စွမ်းအားကို အားကိုးပြီး သူ့ရဲ့ သိုင်းကွက် နှစ်ဆယ် ဒါမှမဟုတ် သုံးဆယ်လောက်ကိုပဲ ငါ ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့တာ... တကယ်လို့ သူက ငါ့ကို သတ်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတယ် ဆိုရင်၊ ထွက်ပြေးဖို့ တောင် ယုံကြည်မှု မရှိခဲ့ဘူး..."

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ကွာခြားချက်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ကြီးမားလို့လား..."

ကျန်းတာအိုယီက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"တကယ်ကို အဲဒီလောက် ကြီးမားတာပါ... အဲဒီတုန်းက ငါတို့ အားလုံး ဖုန်လိုင် မသေမျိုး ကျွန်း ကို အတူတူ သွားခဲ့ကြတယ်... မရောက်ခင်က ငါ၊ စုချန်းချိုး၊ ကျန်းရိုရွှီး နဲ့ ချီထျန်းရှူး တို့ လေးယောက်ရဲ့ စွမ်းအားက အကြမ်းဖျင်း အတူတူလောက်ပါပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်းပေါ်က လျှို့ဝှက် လက်စွဲကျမ်း တွေနဲ့ ရတနာ မျိုးစုံကို လေ့လာခဲ့ကြချိန်မှာ၊ ကွာခြားချက်က တဖြည်းဖြည်း ထင်ရှားလာတယ်... ချီထျန်းရှူး က လမ်းလွဲသွားပြီး တစ်ဖက်သတ် အစွန်းရောက်တဲ့ လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ကာ ဓားသိုင်း ပညာကိုပဲ အာရုံစိုက်ခဲ့တယ်... အခြားတစ်ဖက်မှာတော့ စုချန်းချိုး၊ ကျန်းရိုရွှီး နဲ့ ငါက အတွင်းအား နဲ့ သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒ နှစ်ခုစလုံးကို ကျင့်ကြံတဲ့ လမ်းကြောင်းကို လိုက်ခဲ့ကြတယ်..."

"ဒီဖြစ်စဉ် အတွင်းမှာ၊ ငါက မဟာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ဘေးဒုက္ခ ကျင့်စဉ် ကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး ကာကွယ်ရေးကို အာရုံစိုက်ခဲ့တယ်... စုချန်းချိုး က သူ့ရဲ့ ဆောင်းဦးတစ်ထောင် နဲ့ ခေတ်တစ်သောင်း ဓားသိုင်း ကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့တယ်... ပြီးတော့ ကျန်းရိုရွှီး ကလည်း ဓားသိုင်း ပညာကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး၊ အလွန် ကြီးစိုးတဲ့ နည်းစနစ် တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်လို့ တိုက်ရိုက် အမည်ပေးခဲ့တယ်..."

"တကယ်တမ်းကျတော့..."

အဲ့ဒီနေရာမှာ ငါတို့ သုံးဦးကြား ကွာခြားချက်မှာ သိပ်မထင် ရှားသေးဘူး ပိုင်ယွီကျင်း ကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ခဲ့ချိန်မှာ ကွာဟချက် ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဲ့ဒီနေရာက ဘာနေရာဖြစ်ကြောင်းကို ငါ မပြောနိုင်ဘူး။ သူ့ကို ပိုင်ယွီကျင်းလို့ ခေါ်တယ် ဆိုတာ ကျွန်းသခင်က ငါတို့ကို ပြောပြခဲ့သည်။

အတွင်းထဲတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင် တစ်ခုကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရ၏။နောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်များမှာ ကျောက်စာတိုင် တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပြီး၊ ၎င်းပေါ်တွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်သော သိုင်းပညာ သီအိုရီများကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မဟာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ဘေးဒုက္ခ ကျင့်စဉ် ကို သူ နားလည်သဘောပေါက်ပြီး ပြီးပြည့်စုံအောင် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့လေသည်။

စုချန်းချိုးက အတွင်းထဲမှာနက်ရှိုင်းသော သွန်သင်ချက်များ ပေးအပ်သည့် သူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရပြီး၊ ၎င်းမှာ သူ့ကို ကြီးမားစွာ အကျိုးကျေးဇူး ဖြစ်ထွန်းစေကာ ဆောင်းဦးတစ်ထောင် နဲ့ ခေတ်တစ်သောင်း ဓားသိုင်း ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ဖန်တီးနိုင်စေခဲ့ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

ကျန်းရိုရွှီး ဘာတွေ တွေ့ခဲ့ရလဲ ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူ ဘာမှမပြောခဲ့ပေမဲ့၊ သူ အများဆုံး ရရှိခဲ့တယ် ဆိုတာကိုတော့ ငါတို့ အားလုံး သိကြပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ နတ်လက်နက် လို့ သတ်မှတ်ခံထားရတဲ့ အခု နာမည်ကြီးနေတဲ့ ကျင်းကျယ် ဓား ကို သူ ယူဆောင်လာခဲ့လို့ပါပဲ...

ပိုင်ယွီကျင်း ဟာ ဖော်ပြလို့မရတဲ့... အဲဒီနေရာမှာ၊ လူတိုင်းက အိပ်မက် တစ်ခုပဲ မက်ခဲ့ရသလိုပါပဲ... နိုးလာတော့ ဖုန်လိုင် မသေမျိုး ကျွန်း ပေါ်မှာ ရှိနေတုန်းပဲ... ပိုင်ယွီကျင်း ဆိုတာ ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့သလိုပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျန်းရိုရွှီး က အဲဒီကနေ ဓားတစ်လက် ရလာခဲ့တယ်...

ငါတို့ သုံးယောက်ကလွဲရင် တခြား ဘယ်သူကမှ ဘာမှ မမြင်ခဲ့ရပါဘူး... အဲဒါကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ကြတဲ့အခါ အားလုံးက ကျွန်းသခင်က ပိုင်ယွီကျင်း ကို သွားကြည့်ဖို့ နေရာတစ်ခုကို ခေါ်သွားမယ်လို့ ပြောတာကိုပဲ မှတ်မိကြပြီး၊ အဲဒီနောက်မှာ ဘာမှ သတိမထားမိတော့ဘူးလို့ ပြောကြတယ်... ဒါက ပိုင်ယွီကျင်း ဆီ သွားတဲ့ အဲဒီ ခရီးစဉ်ကနေ ငါတို့ သုံးယောက်တည်းပဲ တစ်ခုခု ရရှိခဲ့တယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါပဲ...

အဲဒီအချိန်ကစပြီး ငါတို့ သုံးယောက်ကြားက ကွာဟချက် ဟာ ပိုပိုပြီး ထင်ရှားလာခဲ့တယ်... ကုန်းတွင်းပိုင်း ကို အပြန်ခရီးမှာ ငါတို့ သုံးယောက် မကြာခဏ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြတယ်... ကမ်းခြေကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက် စုချန်းချိုး ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု အချက်တစ်ရာကို ငါ မနည်း တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ပြီး၊ စုချန်းချိုး ကတော့ ကျန်းရိုရွှီး ကို အချက်သုံးဆယ် တောင် မတောင့်ခံနိုင်ခဲ့ဘူး... ငါကတော့ ကျန်းရိုရွှီး နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီတော့ပါဘူး!

ကူမော့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်

"ကျန်းရိုရွှီး က အဲဒီလောက် အစွမ်းထက်နေမှတော့၊ သူ ဘယ်လိုလုပ် သိုင်းသမားတွေရဲ့ ဝိုင်းရံ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတာလဲ... ပြီးတော့ သူ ဘယ်လိုလုပ် မိစ္ဆာ ဝင်ပူးတာကို ခံခဲ့ရတာလဲ..."

ကျန်းတာအိုယီက ပြောသည်

"အဲဒါကို ငါလည်း မသိဘူး... အရမ်း ထူးဆန်းတယ်... ကုန်းတွင်းပိုင်း ကို ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ငါတို့ လမ်းခွဲခဲ့ကြတယ်... ကျန်းရိုရွှီး က နေရာအနှံ့က ဆရာကြီး မျိုးစုံကို စတင် စိန်ခေါ်ခဲ့ပြီး၊ လအနည်းငယ် အတွင်းမှာပဲ သူဟာ လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ သိုင်းသမား အဖြစ် နာမည်ကြီးလာခဲ့တယ်...

အဲဒါအပြင် ဖုန်လိုင် မသေမျိုး ကျွန်း ကနေ သူနဲ့အတူ ပြန်လာတဲ့ ငါတို့တွေကလည်း ကျန်းရိုရွှီး ဟာ လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ သိုင်းသမား ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြလို့ သူ့ရဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်က လျင်မြန်စွာ ခိုင်မာသွားခဲ့တာပါ..."

"ဒါပေမဲ့ လအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်၊ ကျန်းရိုရွှီး က နေရာအနှံ့မှာ လူတွေကို စတင် သတ်ဖြတ်တော့တာပဲ... ကျန်းရိုရွှီး ဟာ မူလက ကျန်း နိုင်ငံ တော်ဝင် မိသားစု ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးပါ... အင်ပါယာ စစ်တပ် အပါအဝင် လူသောင်းနဲ့ချီကို တစ်ညတည်းနဲ့ သတ်ပစ်ပြီး ကျန်း နိုင်ငံရဲ့ တော်ဝင် နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို သူ တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်... အဲဒီနောက် မြို့တော်ကနေ ထွက်သွားပြီး လူတွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်... နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ နိုင်ငံ ခုနစ်ခု၊ ရှစ်ခုလောက် သူ့ရဲ့ ဖျက်ဆီးမှုတွေကို ခံခဲ့ရတယ်..."

"နောက်ဆုံးမှာတော့ နိုင်ငံဆယ်ခု နီးပါးက နန်းတွင်းတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်..."

သူ့ကို ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားနဲ့ ပူးပေါင်း စစ်တပ် တစ်ခုကိုတောင် ဖွဲ့စည်းခဲ့ကာ၊ ယခုအခါ မြောက်ပိုင်း ကျင်း နိုင်ငံ ဖြစ်သော နေရာရှိ မင်ယွဲ့ လွင်ပြင် ဟုခေါ်သော နေရာတစ်ခုတွင် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့လေသည်။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော တပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့်အတူ နိုင်ငံအသီးသီးမှ မဟာသိုင်းဆရာကြီး အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ရာပေါင်းများစွာက သူ့ကို ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ထိုတိုက်ပွဲမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သေဆုံးမှုများနှင့် ဒဏ်ရာရရှိမှုများ ရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ စစ်သား ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးကို ဆင့်ခေါ်ခြင်းဖြင့်သာ ကျန်းရိုရွှီး ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ထို့နောက် ကျန်းရိုရွှီး နှင့် ကျင်းကျယ် ဓား နှစ်ခုစလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။ ကျင်းကျယ် ဓား ၏ မိစ္ဆာ သဘာဝမှာ အလွန် အားကောင်းလွန်းသဖြင့် ကျန်းရိုရွှီး ကို မိစ္ဆာ ဝင်ပူးသွားစေသည်ဟု လူတိုင်းက ပြောကြလေသည်!

အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော ကူချူတုန်းမှာ အံ့သြတကြီးဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွား၏။

"ရှင် ဆိုလိုတာက နိုင်ငံအသီးသီးက တပ်ဖွဲ့ဝင် သောင်းနဲ့ချီတာရယ်၊ မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ရာကျော်ရယ်က လူတစ်ယောက်တည်းကို ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာတောင် သူ့ကို မသတ်နိုင်ဘဲ လှည့်ကွက် နဲ့မှ အနိုင်ရခဲ့တာလား..."

ကျန်းတာအိုယီက ပြောသည်

" တပ်ဖွဲ့ဝင် သောင်းနဲ့ချီတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ မြင်းတပ် သောင်းနဲ့ချီတာပါ၊ ပြီးတော့ ဒါကို အပြည့်အဝ တိုက်ပွဲ ဝင်္ကပါ ဖြန့်ကြက်လို့ရတဲ့ လွင်ပြင် တစ်ခုမှာ လုပ်ခဲ့တာပါ..."

"သူက လူသားရော တကယ် ဟုတ်ရဲ့လား..."

ကူချူတုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျန်းတာအိုယီက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ချိုးလျက် ကူမော့ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ

"နင့်အစ်ကိုကကော လူသား ဟုတ်ရဲ့လား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့ ငါ့အစ်ကိုက လူသားပါ!"

ကူချူတုန်းက ပြောသည်

"ငါ့အစ်ကိုလည်း မနေ့က သောင်းနဲ့ချီတဲ့ စစ်တပ်တစ်ခုနဲ့ တိုက်ခဲ့ပေမဲ့၊ အဲဒါက ကျန်းရိုရွှီး ရဲ့ ဇာတ်လမ်းလောက်တော့ အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူးလေ၊ ဟုတ်ပြီလား..."

ကျန်းတာအိုယီက ဆိုသည်

"ငါ သိရသလောက်တော့ သူက မနေ့က တစ္ဆေမြို့တော် မှာ အရင်ဆုံး ကြီးမားတဲ့ တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခု ဆင်နွှဲခဲ့ပြီး သွေးချောင်းစီးစေခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ မနားဘဲ အင်ပါယာ မြို့တော်ထဲကို တိုက်ရိုက် ဝင်လာခဲ့တာပဲ!"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ကျန်းရိုရွှီး ရဲ့ ဇာတ်လမ်းလောက်တော့ အဓိပ္ပာယ် မရှိသေးပါဘူး..."

ဟု ကူချူတုန်းက ပြောသည်။

ကျန်းတာအိုယီက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက နင့်အစ်ကိုရဲ့ ကန့်သတ်ချက် လို့ နင် သေချာလို့လား..."

"ဒီ..."

ကျန်းတာအိုယီက ဆက်ပြောသည်

"ဒီနေ့ခေတ် လောကမှာ စစ်တပ် သောင်းနဲ့ချီကို ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့သူ သုံးယောက် ရှိတယ်... ပထမ တစ်ယောက်က အဲဒီတုန်းက ကျန်းရိုရွှီး၊ ဒုတိယ တစ်ယောက်က နိုင်ငံရဲ့ နယ်စပ်ကို တစ်ကိုယ်တော် စောင့်ကြပ်ခဲ့တဲ့ စုချန်းချိုး၊ ပြီးတော့ အခု တတိယ တစ်ယောက်ကတော့ နင့်အစ်ကို ပဲ..."

"နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် နင့်အစ်ကိုရဲ့ အောင်မြင်မှုက ပိုပြီး တိုက်ရိုက်ကျတယ်... ကျန်းရိုရွှီး ရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုတွေက ပိုပြီး သွေးထွက်သံယို ဖြစ်ပြီး ရက်စက်ကာ၊ သူ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ အင်အားစုတွေက ပိုမို အစွမ်းထက်ပေမဲ့ သူလည်း နောက်ဆုံးတော့ သေသွားတာပဲလေ... စုချန်းချိုး က တပ်ဖွဲ့ဝင် ၁၀၀,၀၀၀ နဲ့ ညီမျှတယ်လို့ ပြောကြပေမဲ့၊ တကယ်တမ်းကျတော့ သူက မြို့ရိုးတွေရဲ့ အားသာချက်ကို အားကိုးခဲ့တာပါ...

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ စုချန်ချိုးကို စစ်သား ထောင်ပေါင်းများစွာနဲ့ မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ဒါဇင်ကျော်က ကာကွယ်ပေးထားတာလေ... သူက အကျိုးပြုမှု အများဆုံး ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ တိုက်ပွဲအတွင်း ရန်သူ့ စစ်သေနာပတိ ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာကြောင့်သာ နိုင်ငံရဲ့ နယ်စပ်ကို တစ်ကိုယ်တော် စောင့်ကြပ်ခဲ့တယ် ဆိုပြီး လောကက သူ့ကို ချီးကျူးခဲ့တာပါ..."

"နင့်အစ်ကို အနေနဲ့ကတော့ မနေ့က အင်ပါယာ မြို့တော်မှာ ဘာအကူအညီမှ လုံးဝ မရခဲ့ဘူးလေ... လူ ၃,၀၀၀ ကျော်ကို သူ တစ်ယောက်တည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး စစ်သည် ၁၀,၀၀၀ ကို လုံးဝ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်... အောင်မြင်မှု အနေနဲ့ ဆိုရင်တော့.. ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နင့်အစ်ကိုက အထိအခိုက် မရှိခဲ့ဘူးလေ၊ ကျန်းရိုရွှီး က သေသွားပြီး စုချန်းချိုး က အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်!"

ကူချူတုန်းက မျက်တောင် တဖျတ်ဖျတ် ခတ်ကာ

"ဒါဆို ငါ့အစ်ကိုက လောကမှာ နံပါတ် ၁ ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်း တကယ် ရှိတယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျန်းတာအိုယီက ပြောသည်

"သူက စုချန်းချိုး ထက် ပိုအစွမ်းထက်လားတော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက ငါ့ထက်တော့ သေချာပေါက် ပိုအစွမ်းထက်တယ်... မနေ့က ငါသာ ပိတ်မိမနေဘဲ ကျိုချန် နန်းတော် မှာ ပေါ်လာခဲ့ရင်၊ စစ်တပ်ကို ငါ တားထားနိုင်ရုံပဲ ရှိမှာပါ၊ ကျိုချန် နန်းတော် ထဲ သူတို့ ဝင်မလာအောင် အချိန်တိုလေး အတွင်း တားဆီးထားပြီး စစ်ကူတွေကို စောင့်နေရုံပဲ တတ်နိုင်မှာပါ... သံချပ်ကာဝတ် စစ်တပ်ကို ငါ လုံးဝ ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကူချူတုန်းက အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ဒါဆို... အဲဒါက ငါ့အစ်ကိုက လောကရဲ့ နံပါတ် ၃ အသစ် ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ကျန်းတာအိုယီက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"သူက နံပါတ် ၂ ဖြစ်သင့်တာပါ... တကယ်တမ်းကျတော့ အဲဒီတုန်းက ကျန်းရိုရွှီး ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ခဲ့ပါစေ၊ သူက အရင်ကတည်းက..." " သေဆုံးသွားတော့၊ အဲဒီ ကောင်စုတ်လေး စုချန်းချိုး တစ်ယောက်တည်းပဲ ဟန်ဆောင်နေတာ ကျန်တော့တယ်..."

"အဲဒါအပြင် စုချန်းချိုး က နှစ်တွေတစ်လျှောက် တိုးတက်လာခဲ့တာပါ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်က၊ ဖုန်လိုင် မသေမျိုး ကျွန်း ကနေ အပြန်ခရီးမှာ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု အချက်တစ်ရာကို ငါ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က၊ မိဖုရား ယန် က နောက်ကွယ်ကနေ အုပ်ချုပ်ချင်ပြီး စုချန်းချိုး နဲ့ အပေးအယူ လုပ်ခဲ့တယ်... သူမ သူ့ကို ဘာနဲ့ စည်းရုံးခဲ့လဲတော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက ငါ့ကို မြို့တော်အပြင်ဘက် ရောက်အောင် မြှူဆွယ်ထုတ်ခဲ့တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်က စုချန်းချိုး ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု အချက်နှစ်ဆယ်ပဲ ငါ တုံ့ပြန်ခဲ့ရတယ်؛ ပထမဆုံး အချက်ကပဲ အင်အားချင်း မျှတခဲ့တာပါ... နောက်ထပ် ဆယ့်ကိုးချက်ကိုတော့ ကာကွာဖို့ပဲလုပ်ခဲ့ရပြီး ငါ့ရဲ့ မဟာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ဘေးဒုက္ခ ကျင့်စဉ် ရဲ့ ကာကွယ်ရေး စွမ်းရည်တွေကို အားကိုးခဲ့ရတာပါ..."

"တကယ်တော့ ငါ လည်း တိုးတက်နေခဲ့တာပါ... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တိုးတက်မှု အမြန်နှုန်းနဲ့ယှဉ်ရင် အရမ်း နောက်ကျနေခဲ့တယ်... အခု နောက်ထပ် ဆယ်နှစ် ကြာသွားပြီဆိုတော့ သူ ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလဲ ဆိုတာ ငါ မခန့်မှန်းနိုင်တော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျန်းရိုရွှီး သေဆုံးချိန်က ရောက်နေတဲ့ အဆင့်ကို သူ သေချာပေါက် ရောက်နေလောက်ပြီ! ဒါကြောင့် သူက လောကမှာ နံပါတ် ၁ ပဲ...

သူက ဟန်ဆောင်ဖို့ အတင်းအကျပ် လုပ်နေတာပါ... သူ့ကို မသိတဲ့သူတွေက သူဟာ တကယ့်ကို မသေမျိုး တစ်ပါးလို၊ မောက်မာတဲ့ သူတစ်ယောက်လို့ တကယ် ထင်နေကြတာ... တကယ်တမ်းကျတော့ အဲဒီအဘိုးကြီးက ဟန်ဆောင်နေတာ သက်သက်ပါ... အရင်တုန်းက သူ ကြွားရတာ သဘောကျခဲ့တယ်၊ အခု သူ အသက်ကြီးလာတော့ အရင်ကထက် ပိုပြီးတောင် ကြွားချင်နေသေးတယ်!"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်...

ကျန်းတာအိုယီ က ကူမော့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်

"ကူမော့၊ တကယ်လို့ မင်း စုချန်းချိုး ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင်၊ မင်းကိုယ်မင်း လောကမှာ နံပါတ် ၁ လို့ သေချာပေါက် ခေါ်ရမယ်၊

"အဲဒီ ကောင်စုတ် ကို အငြင်းပွားစရာ မရှိတဲ့ လောကရဲ့ ဒုတိယ အကောင်းဆုံး ဖြစ်လာပါစေ... ငါ မင်းကို ပြောမယ်၊ အဲဒီ ကောင်စုတ်လေး က ကြွားဖို့ သက်သက် လောကမှာ နံပါတ် ၁ ဖြစ်ရတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်တာ...

ကျန်းရိုရွှီး သေသွားပြီဖြစ်ပြီး သူ့ကို ဘယ်သူမှ မနိုင်နိုင်တော့ဘူး ဆိုတာ သိသိကြီးနဲ့၊ သူက လောကမှာ ဒုတိယ အကောင်းဆုံးပါလို့ သူ့ကိုယ်သူ ခေါ်ပြီး အဲဒီမှာ ရပ်နေတာလေ... အဲဒီ ခံစားချက်ကို သူ သဘောကျနေတာ၊ လူတိုင်းက သူ့ကြောင့် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်ပေးရတာကို သူ သဘောကျနေတာ..."

"သူသာ တကယ်ပဲ လောကမှာ ဒုတိယ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သွားရင် သူ သနားစရာ ဖြစ်သွားမှာပဲ... အဲဒီတုန်းက ကျန်းရိုရွှီး ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို ခံရတုန်းက၊ အဲဒီ ကောင်စုတ်လေး ဟာ နေ့တိုင်း ရူးသွပ်နေသလို ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်ပြီး၊ နေ့တိုင်း 'ကျန်းရိုရွှီး ကို အနိုင်ယူမယ်' လို့ နံရံမှာ ထွင်းထုနေခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ တခြားသူတွေ ရှေ့မှာတော့ ဂုဏ်သတင်းနဲ့ စည်းစိမ်ကို ဂရုမစိုက်သလို ဟန်ဆောင်နေတာ၊ အရမ်းကို အတုအယောင် ဆန်လွန်းတယ်!"

ကျန်းတာအိုယီ ၏ ဒေါသထွက်နေသော အသွင်အပြင်ကို ခံစားရသောအခါ၊ စုချန်းချိုး ဟန်ဆောင်နေတာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကူမော့ သူ့ကို ပြောပြချင်ခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းရိုရွှီး မှာ တကယ်ကို မသေသေးသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

ကူမော့က စနစ်၏ အသိပေးချက်ကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဤအချက်ကို သိလေသည် -

[ပစ်မှတ်အသစ် တွေ့ရှိသည်]

[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ် – ကျန်းရိုရွှီး]

[တာဝန်အဆင့် – ကြယ်ရှစ်ပွင့်]

[တာဝန်ဆုလာဘ် – ဓားနှစ်ဆယ့်သုံးကွက်

…

ဓားနှစ်ဆယ့်သုံးကွက် မှာ " မုန်တိုင်းစီးနင်းသူများ " ဝတ္ထုမှ ဆင်းသက်လာပြီး သမားရိုးကျ သိုင်းပညာ အယူအဆများကို လုံးဝ ကျော်လွန်သော သိုင်းပညာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပစ်မှတ် ပတ်လည်တွင် ဓားအရှိန်အဝါ အတားအဆီး တစ်ခု ဖန်တီးရန် နာမ်ခန္ဓာ ခွဲထွက်ခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုပြီး၊ အချိန်နှင့် နေရာလွတ် ကို အေးခဲသွားစေကာ ရန်သူကို "အေးခဲ" သွားစေလေသည်။

ဤသိုင်းကွက်သည် ဝိညာဉ် ဓားသိုင်း ၏ ပထမဆုံး ဓားကွက် နှစ်ဆယ့်နှစ်ကွက်၏ အနှစ်သာရကို ပေါင်းစပ်ထားပြီး၊ တိုက်ခိုက်မှုတွင် စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ၊ "ဓားနယ်ပယ် “ အတွင်း အကြွင်းမဲ့ ဖိနှိပ်မှု တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလေသည်။

ဤသည်မှာ လူသားတို့ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သော သိုင်းပညာ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဤကမ္ဘာတွင် မရှိသင့်သော သိုင်းပညာ တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။