အခန်း (၂၉၄-၂၉၅)

အပိုင်း (၂၉၄) - လောက၏ နံပါတ် ၃

သေချာတာပေါ့...

ကျန်းတာအိုယီ ၏ အထင်ကို ကူမော့ မပယ်ဖျက်ခဲ့ချေ။ စုချန်းချိုး အမှန်တကယ်ပင် ဟန်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းတာအိုယီ သည် စုချန်းချိုး ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ သိကျွမ်းခဲ့ပြီး သူ၏ စရိုက်ကို နားလည်လေသည်။

စုချန်းချိုး သည် ကျန်းရိုရွှီး သေဆုံးသွားပြီဟု ယုံကြည်နေပြီး တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေသော်လည်း၊ ကြွားဝါမှုကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် သူသည် ဂုဏ်သတင်းနှင့် စည်းစိမ်ကို ဂရုမစိုက်သလို ဟန်ဆောင်ကာ လောကတွင် ဒုတိယ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်ဟု တမင်တကာ ပြောဆိုနေခြင်း ပင် ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော်လည်း...

ဤအရာက သူ့အတွက် အရေးမကြီးပေ။

သူသည် သိုင်းပညာကို နှစ်သက်သော်လည်း လောကတွင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ရမည်ဟူသော စွဲလမ်းမှု မရှိချေ။

သူ သိုင်းလောက သို့ စတင် ဝင်ရောက်ကတည်းက သူ၏ ဂုဏ်သတင်း ကြီးမားလာခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ၎င်းကို တမင်တကာ မလိုက်စားခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ အမြဲတမ်း သူ့အလိုလို ဖြစ်ပေါ်လာသောအရာ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဂုဏ်သတင်းမှာလည်း သဘာဝကျကျ ရောက်ရှိလာခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် စုချန်းချိုး ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် လောကတွင် အကောင်းဆုံး ဟု ကြွေးကြော်ရန် ကျန်းတာအိုယီ က အကြံပြုသောအခါ၊ ကူမော့က အနည်းငယ် ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြီး မတုံ့ပြန်ခဲ့ချေ။

ကျန်းတာအိုယီ ဆက်မပြောတော့ဘဲ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲကာ

"ဖုန်လိုင် မသေမျိုး ကျွန်း က နောက်နှစ်နှစ် နေရင် ဖွင့်တော့မယ်... မင်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်းနဲ့ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်တွေကြောင့် ကျွန်းရဲ့ သံတမန် က မင်းဆီ ဖိတ်ကြားစာ တစ်စောင် သေချာပေါက် ပို့ပေးမှာပါ... အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ အတူတူ သွားကြရင် ဘယ်လိုလဲ..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"ကျွန်တော်က ဖိတ်ကြားစာ ရပြီး မင်းက မရမှာကို မကြောက်ဘူးလား..."

"အဲဒီလို မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

ကျန်းတာအိုယီက ဆိုသည်

"ဖုန်လိုင် မသေမျိုး ကျွန်း ရဲ့ ဖိတ်ကြားစာတွေက ပုံစံ တစ်ခုအတိုင်း လာတာပါ... ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်က သွားခဲ့တဲ့ သူတွေဟာ အသက်ရှင်နေသေးသရွေ့ ဒုတိယအကြိမ် ဖွင့်တဲ့အခါ ဖိတ်ကြားစာ တစ်စောင် ရရှိမှာပါ..."

"ဒီလိုကိုး...

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ဒါဆို အခြေအနေ ကြည့်ရသေးတာပေါ့... ဖုန်လိုင် ကျွန်း က ကျွန်တော့်ဆီ ဖိတ်ကြားစာ မပို့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ..."

ဟု ဆိုသည်။

"သူတို့ သေချာပေါက် ပို့မှာပါ..."

ဟု ကျန်းတာအိုယီက ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောရင်း ကျန်းတာအိုယီ က သူ၏ ဝတ်ရုံများထဲမှ သစ်သားပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်သည်

"ဒါက ငါ့ရဲ့ အမိန့်တော်ပဲ... တက်လှမ်းခြင်း စင်မြင့် ကို မင်း သွားချင်တဲ့ အချိန်တိုင်း သွားလို့ ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ နောက်နှစ် မေလမှာ သွားဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်..."

"တက်လှမ်းခြင်း စင်မြင့် က ကောလာဟလတွေလောက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး... အဲဒါက ဉာဏ်အလင်းရခြင်း သစ်ပင် အချို့ ပေါက်ရောက်တဲ့ နေရာတစ်ခု သက်သက်ပါပဲ... ဒီ ဉာဏ်အလင်းရခြင်း သစ်ပင် တွေက ရှားပါးတဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာတွေ ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ရဲ့ အနံ့က လူတွေကို ဉာဏ်အလင်းရဖို့ ကူညီပေးပါတယ်..."

"ဒါကြောင့် လုံဟူတောင် က ဆရာကြီး မျိုးဆက် အဆက်ဆက် ဟာ သူတို့ရဲ့ သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒ ကို ချန်ရစ်ခဲ့ဖို့ အဲဒီမှာ ဉာဏ်အလင်း ရှာဖွေရတာကို သဘောကျကြတယ်... အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ဒီအဆက်မပြတ် သံသရာ က တက်လှမ်းခြင်း စင်မြင့် ရဲ့ သိုင်းပညာ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေကို ပိုပိုပြီး အစွမ်းထက်လာစေပါတယ်..."

"အဲဒါက ပိုအစွမ်းထက်လေလေ၊ ကောလာဟလတွေက ပိုပိုပြီး အဓိပ္ပာယ်မဲ့လာလေလေပဲ၊ အခုဆိုရင် အဲဒီမှာ မသေမျိုး အဖြစ်ကို တက်လှမ်းနိုင်တယ်လို့ ကောလာဟလတွေတောင် ထွက်နေပြီလေ..."

"နောက်နှစ် မေလမှာ သွားဖို့ ငါ အကြံပြုရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဉာဏ်အလင်း သစ်ပင် က သာမန် သစ်ပင်တွေနဲ့ မတူလို့ပဲ... အဲဒါက အရမ်း တိုတောင်းတဲ့ အချိန်လေး အတွင်းမှာ ပန်းပွင့်ပြီး သီးတဲ့ ဖြစ်စဉ်ကို ပြီးမြောက်စေတယ်၊ လမင်းပြက္ခဒိန် ပဉ္စမလ ရဲ့ ပဉ္စမမြောက် နေ့မှာ ပန်းပွင့်တယ်၊

ဆယ့်နှစ်ရက်မြောက် နေ့မှာ သီးတယ်၊ ပြီးတော့ ဆယ့်ရှစ်ရက်မြောက် နေ့မှာ ရင့်မှည့်တယ်... ပန်းပွင့်တဲ့ အဆင့်က ဉာဏ်အလင်းရခြင်း သစ်ပင် အစွမ်းအထက်ဆုံး အချိန်ပါပဲ... အဲဒီနောက်မှာ ဉာဏ်အလင်းရခြင်း အသီး တစ်လုံး၊ နှစ်လုံးလောက် ခူးပြီး ပြန်ယူသွားဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကို မင်း အသုံးပြုလို့ ရပါတယ်..."

ကူမော့ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး

"လမ်းညွှန်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကောင်းကင်ဆရာကြီး"

ဟု ဆိုသည်။

အစပိုင်းတွင် ကူချူတုန်းကို ကျောက်စိမ်းကျင့်စဉ် ၏ နဝမအဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်နိုင်မလား သိရန် တက်လှမ်းခြင်း စင်မြင့် သို့ ခေါ်သွားရန် သူ စီစဉ်ထားခဲ့၏။ ယခု ကျောက်စိမ်းကျင့်စဉ် မှာ အတော်များများ ပြီးပြည့်စုံနေပြီဖြစ်ရာ၊ သူ၏ အစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ကူချူတုန်း သိုင်းပညာ ဖောက်ထွက်ရန် လိုအပ်သည့် အချိန်တွင် သွားရန် စဉ်းစားလိုက်လေသည်။ ယခု ကျန်းတာအိုယီ ၏ အကြံပြုချက်ကြောင့်၊ ချက်ချင်း သွားရန် သူ ပို၍ပင် ဆန္ဒမရှိတော့ချေ။

ကျန်းတာအိုယီ က ဆက်ပြောသည်

"စီမာခုံ ရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ မင်း တကယ် သွားသင့်တယ်... ကြီးမားတဲ့ မြင်ကွင်း တစ်ခုကို မင်း ကြုံတွေ့ရနိုင်တယ်..."

"ဘယ်လို မြင်ကွင်း မျိုးလဲဟင်..."

ကူမော့က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"လောကရဲ့ စတုတ္ထအဆင့် ဘုန်းတော်ကြီး၊ မဟာ အလင်းရောင် ဘုရားကျောင်းက ဆရာကြီး လျန်ရှန်း နဲ့ ဒုတိယ အား အကောင်းဆုံး စုချန်းချိုး တို့က တောင်ပိုင်း ကျင်း နိုင်ငံက ထျန်းကျီ လွင်ပြင်မှာ ဒီဇင်ဘာလ (၁၅) ရက်နေ့မှာ တိုက်ပွဲ တစ်ပွဲ လုပ်ဖို့ သဘောတူထားကြတယ်... အင်း... တိုက်ပွဲ တစ်ပွဲပါပဲ!"

ဟု ကျန်းတာအိုယီက ဆိုသည်။

ကူမော့သည် ဘုန်းတော်ကြီး တစ်ပါး အဖြစ် ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ၏ ဂုဏ်သတင်း အကြောင်း ကြားဖူးပြီး စုံစမ်းမှုပင် ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ကန်တိုင်းပြည် ၏ ဒသမမြောက် အကောင်းဆုံး ဆရာကြီး ဖြစ်သော ဆရာကြီး တင်းချန်း ၏ ဆရာ ဖြစ်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

အဲဒီတုန်းက ချင်းကျိုးရဲ့ ဖြောင့်မတ်သော သူရဲကောင်း ကိုးဦးပြိုကွဲသွားချိန်တွင်၊ ဆရာကြီး တင်းချန်း ကို ကူဟွာထုံဟု ခေါ်ဆိုဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ တာအို နှလုံးသားမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့လေသည်။ သူသည် အသက် နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ် ဘုန်းတော်ကြီးငယ် တစ်ပါးနှင့် မတော်တဆ တွေ့ဆုံခဲ့ရာ၊ ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဆရာကြီး လျန်ရှန်း သည် ဆရာကြီး တင်းချန်း ထက် များစွာ ငယ်ရွယ်သော်လည်း သူ၏ ဗုဒ္ဓဘာသာ အသိပညာမှာ အလွန် နက်ရှိုင်းလှပေသည်။ ဆရာကြီး တင်းချန်း နှင့် သုံးရက် သုံးည တိုင်တိုင် တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးပြီးနောက်၊ ဆရာကြီး တင်းချန်း သည် နက်ရှိုင်းသော ဉာဏ်အလင်း ကို ရရှိခဲ့ပြီး လောကီဘဝကို စွန့်လွှတ်ကာ ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ၏ တပည့် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် ချူ နိုင်ငံရှိ မဟာ အလင်းရောင် ဘုရားကျောင်း တွင် ဗုဒ္ဓဘာသာကို သုံးနှစ်ကြာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီးနောက် ချင်းကျိုးသို့ ပြန်လာကာ အလင်းရောင် ဘုရားကျောင်း ဇင် ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်း ကို တည်ထောင်ခဲ့လေသည်။

မနှစ်က...

ချင်းကျိုးရှိ ဝိညာဉ် ပျက်စီးခြင်း ကမ်းပါး တွင် ယဲ့ကျင်းလန် နှင့် တိုက်ခိုက်ရာ၌ ဆရာကြီး တင်းချန်း အသတ်ခံခဲ့ရလေသည်။

ဆရာကြီး တင်းချန်း ၏ အလောင်းကို အလင်းရောင် ဘုရားကျောင်း သို့ ပြန်ပို့ပြီးနောက်... ကူမော့သည် ၎င်းနှင့် ပတ်သက်၍ မေးမြန်းစုံစမ်းခဲ့ပြီး၊ အလင်းရောင် ဘုရားကျောင်း ဇင် ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်း ရှိ လူများက ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ရေးသားသော ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျမ်းစာများကို ရွတ်ဖတ်နေသည်ကိုပင် ကြားခဲ့ရကာ၊ ၎င်းတို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

"ဆရာကြီး လျန်ရှန်း နဲ့ စုချန်းချိုး တို့က ဘာလို့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ရတာလဲ... ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို စိန်ခေါ်တာလဲ..."

ဟု ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျန်းတာအိုယီက ပြောသည်

"စုချန်းချိုး ကို စိန်ခေါ်မှုကို စတင်ခဲ့တာက ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ပါ... တိကျတဲ့ အကြောင်းရင်း တွေကိုတော့ ငါ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကောလာဟလ တွေအရတော့ ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ဟာ ကြာပန်း သုံးဆယ့်နှစ်ပွင့် ကောင်းကင် ကျမ်းစာ ကို ကျွမ်းကျင်ပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဲ့ ရဟန္တာနယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်သွားပြီလို့ ဆိုတယ်...

သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ၊ နောက်ထပ် တိုးတက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးတဲ့... ဒါကြောင့် သူက သိုင်းပညာရဲ့ အနာဂတ်ကို မြင်တွေ့ဖို့ စုချန်းချိုး ကို စိန်ခေါ်ချင်တာပါ..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီကောလာဟလကို ငါ မယုံဘူး...

ငါ ဆရာကြီး လျန်ရှန်း နဲ့ တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးဖူးတယ်... ငါတို့က အဓိပ္ပာယ် တစ်မျိုးနဲ့ဆိုရင် အတိုက်အခံ ခေါင်းဆောင်တွေပါ။တစ်ယောက်က တာအို ခေါင်းဆောင်၊ နောက်တစ်ယောက်က ဗုဒ္ဓဘာသာ ခေါင်းဆောင်လေ... ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီး လျန်ရှန်း နဲ့ တွေ့ပြီးနောက်မှာ သူ့ရဲ့ အောင်မြင်မှု အဆင့်ကို ငါ အလွန် အထင်ကြီးသွားတယ်...

သူဟာ တကယ့်ကို ဉာဏ်အလင်းရတဲ့ ဘုန်းတော်ကြီး တစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ စ်တ်ဝိညာဉ် နယ်ပယ်ဟာ မဟာ တာအို နဲ့ တာအို ကြားက ကွာခြားချက်ကို ကျော်လွန်သွားတာ ကြာပါပြီ..."

"ဒီလောက် အဆင့်ရှိတဲ့ သူတစ်ယောက်က သိုင်းပညာ အပေါ် တွယ်တာမှုကြောင့် စုချန်းချိုး ကို စိန်ခေါ်လိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါ မယုံဘူး..."

ကူမော့က ဆိုသည်

"တကယ်လို့ စုချန်းချိုး အပေါ် အကဲဖြတ်မှု အတိုင်းဆိုရင်၊ ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ရဲ့ စုချန်းချိုး ကို စိန်ခေါ်မှုက သေလမ်းရှာနေတာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

"သေချာပေါက် မဟုတ်ပါဘူး..."

ကျန်းတာအိုယီက ပြောသည်

"ကူမော့... သိုင်းပညာ တိုက်ပွဲတွေက အရာများစွာကို စမ်းသပ်တယ်ဆိုတာ မင်း သိပါတယ်... စုချန်းချိုး ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက သာမန်လူတွေ နားလည်နိုင်ဖို့ ခက်ခဲတဲ့ အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်နေတယ် ဆိုတာကို ငါ မငြင်းပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီလောကမှာ တိုးတက်နေတာ သူ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး..."

"ငါ ဆရာကြီး လျန်ရှန်း နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖူးတယ်၊ သူက အတွင်းနဲ့ အပြင် သိုင်းပညာတွေ၊ သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒ ရဲ့ အစစ်အမှန် အဓိပ္ပာယ် နဲ့ ချီကျင့်ကြံမှု တို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျင့်ကြံတာပါ... ငါက သူ့အပေါ် ပြတ်ပြတ်သားသား မနိုင်ယူခဲ့ဖူးပေမဲ့၊ ငါက သူ့ထက် အနှစ်သုံးဆယ် ပိုကြာအောင် ကျင့်ကြံခဲ့တာလေ၊ ပြီးတော့ သူက ငါ့ထက် အနှစ်သုံးဆယ်ကျော် ပိုငယ်တယ်... သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အမြန်နှုန်းက ငါ့ထက် သာလွန်ပြီး သူ့ရဲ့ နယ်ပယ်ကလည်း ပိုမြင့်ပါတယ်..."

"တကယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ပြောသလိုပဲ၊ သူ့ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ ကြာပန်း သုံးဆယ့်နှစ်ပွင့် ကောင်းကင် ကျမ်းစာ က တကယ်ပဲ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားပြီဆိုရင် သူက ငါ့ကို အများကြီး ကျော်လွန်သွားလိမ့်မယ်...

ဒါပေမဲ့ ဘယ်လောက်အတိုင်းအတာ အထိလဲ ဆိုတာကိုတော့ ငါမသိဘူး၊ စုချန်းချိုး က ငါ့ကို ဘယ်လောက် ကျော်လွန်သွားလဲ ဆိုတာကို ငါ မသိသလို၊ အခု မင်းက ငါ့ကို ဘယ်လောက် ကျော်လွန်သွားလဲ ဆိုတာကို ငါ မသိသလိုပဲ။အဲဒါက တူညီတဲ့ သဘောတရား ပါပဲ!"

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"အဲဒါ ယုတ္တိရှိပါတယ်!"

ကျန်းတာအိုယီက မျက်လုံးကို ကလယ်ကလယ် လုပ်လျက် ပြောလိုက်သည်

"မင်းက တကယ်ကို နှိမ့်ချမှု လုံးဝ မရှိတာပဲ... လာပါ၊ ငါတို့ စမ်းကြည့်ကြရအောင်... မင်းက ငါ့ထက် ဘယ်လောက်တောင် ပိုအစွမ်းထက်လဲ ဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်တယ်..."

ကူမော့က စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်စွာဖြင့်

"အဲဒါကို မင်း ကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... မင်းပြောတဲ့ စကားတွေကို ကျွန်တော်က ထောက်ခံပေးရုံ သက်သက်ပဲလေ..."

"အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေ တော်တော့!"

ကျန်းတာအိုယီ သည် ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ရုတ်တရက် ပျံတက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်

"ကူမော့... အဟောင်း နဲ့ အသစ် တတိယ နေရာရှိမှာရှိတဲ့ ဆရာကြီး တွေ ကြားက အပြောင်းအလဲ ကို တရားဝင် လုပ်သင့်တယ်!"

ကူမော့ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ကို ချွတ်ကာ ကူချူတုန်းထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျန်းတာအိုယီ ကို ပြောလိုက်သည်

" ကောင်းကင်ဆရာကြီး... အပြင်ထွက်ပြီး တိုက်ကြရအောင်... မင်းရဲ့ တော်ဝင်ပုရောဟိတ် စံအိမ်ကို မကြာခင် ပြန်ဆောက်ရမှာ ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်!"

"သွားစို့!"

ချက်ချင်းပင် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားကြပြီး သိပ်မဝေးသော တောင်ထွတ်ငယ်လေး တစ်ခုဆီသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားကြလေသည်။

ထိုနေ့တွင် ဝူဝေးတောင် အပြင်ဘက်၌...

လောကတွင် အငယ်ဆုံး အတွင်းအား မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဖြစ်သော ကူမော့သည် လောက၏ တတိယမြောက် အကောင်းဆုံး ဆရာကြီး နှင့် တာအိုဂိုဏ်း ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သော ကျန်းတာအိုယီ နှင့် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့လေသည်။

မကြာမီ ၎င်းသည် တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုရန် မြို့တော် အရပ်ရပ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့၏။ သတင်းကို ကြားသောအခါ ကန် ဧကရာဇ် သည် မျှော်လင့်မထားသော အဖြစ်အပျက်များ မဖြစ်စေရန် စစ်တပ်များကို ချက်ချင်း စေလွှတ်ခဲ့လေသည်။

မြို့တော်မှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားပြီး၊ အထူးသဖြင့် သိုင်းသမားများ မြို့ပြင်သို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထွက်သွားကြသဖြင့် ကြီးမားသော ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်မှုကြီး တစ်ခု ဖန်တီးခဲ့လေသည်။

ထိုနေ့တွင် ချန်အန်း အပြင်ဘက်ရှိ တောင်တစ်လုံး ပြိုကျသွားခဲ့၏။

ထိုနေ့တွင် သူတို့ နှစ်ဦးသည် အချက်ပေါင်း သုံးရာကျော် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး၊ မွန်းတည့်ချိန်မှ ညနေစောင်းအထိ တိုက်ခဲ့ကြလေသည်။

ထိုနေ့တွင်...

တတိယ နေရာရှိ အနိုင်ရသူ အသစ် တစ်ဦး မွေးဖွားလာခဲ့သည်။

ကန့်ကွက်စရာ မရှိသော တတိယ နေရာရှိ အနိုင်ရသူ တစ်ဦး ပင် ဖြစ်လေသည်။

...

ကူမော့၏ တတိယ နေရာရှိ အနိုင်ရသူ ဆိုသော နာမည်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြန့်နှံ့သွားပြီး၊ ကူးစက်ရောဂါ တစ်ခုအလား သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။ ထို့ပြင် ဤသတင်းမှာ အငြင်းပွားမှုများစွာ မဖြစ်စေခဲ့ချေ။လူငယ် မျိုးဆက်များအတွက် လမ်းဖယ်ပေးရန် ကျန်းတာအိုယီ က တမင်တကာ အရှုံးပေးခဲ့သည်ဟု သံသယရှိသူ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခင်နေ့က ကူမော့သည် မြို့တော်တွင် ကြီးမားသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး၊ ထိုသွေးထွက်သံယို အဖြစ်အပျက် နှင့် နောက်တစ်နေ့တွင် တတိယ နေရာရှိ အနိုင်ရသူ အသစ်အတွက် တိုက်ပွဲ သတင်းများက သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုနေ့တွင် မြို့တော် အပြင်ဘက်၌ တိုက်ပွဲ တစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့၏။

တိုက်ကွက် သုံးရာကျော် ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း၊ အစကတည်းက သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ သေရှင် တိုက်ပွဲအတွက် လက်နက်များကို အသုံးမပြုခဲ့ကြချေ။ ထိုအစား သူတို့သည် သန့်စင်သော အတွင်းအား ယှဉ်ပြိုင်မှု တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ အချက်ပေါင်း သုံးရာကျော် ကြာမြင့်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ အတွင်းအားမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းပြီး အဆုံးအထိ တိုက်ပွဲဝင်နိုင်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းတာအိုယီ ၏ စစ်မှန်သောချီ ကုန်ခမ်းသွားပြီး သူ့ဆန္ဒအလျောက် အရှုံးပေးခဲ့သဖြင့် တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

နှစ်ဦးစလုံးမှာ အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှု မဟာသိုင်းဆရာကြီး များ ဖြစ်ကြပြီး၊

ကူမော့သည် အတွင်းအား ပညာတွင် ကျန်းတာအိုယီ ကို အနိုင်ယူခဲ့သဖြင့်၊အငြင်းပွားစရာ မရှိသော လောက၏ တတိယ အကောင်းဆုံး ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

ထို့နောက်...

ကူမော့သည် ဝူဝူတောင် ရှိ တော်ဝင်ပုရောဟိတ် ၏ စံအိမ်တွင် နှစ်ရက်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ကျန်းတာအိုယီ နှင့်အတူ ဝူဝူတောင် မှ ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။

ကျန်းတာအိုယီ သည် တော်ဝင်ပုရောဟိတ် ဟူသော ခေါင်းစဉ်ကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားပြီး နက္ခတ်တာရာ လေ့လာရေးဌာန ၏ ညွှန်ကြားရေးမှူး ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခဲ့ကာ၊ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံရန် လုံဟူတောင် သို့ ပြန်ခွင့်ပြုရန် ဧကရာဇ်မင်း ထံ ခွင့်တောင်းခဲ့လေသည်။

ပေးထားသော အကြောင်းပြချက်မှာ ကူမော့နှင့် သူ၏ တိုက်ပွဲမှ များစွာ အကျိုးကျေးဇူး ရရှိခဲ့ပြီး နိုင်ငံတော် ကိစ္စများကို စိတ်ဝင်စားရန် အသက်ကြီးလွန်းနေပြီဟု ခံစားရကာ တာအိုကို ကျင့်ကြံရန်သာ အာရုံစိုက်လိုသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း တကယ့် အကြောင်းရင်းမှာ တော်ဝင် မိသားစု တရားရုံး ၏ အကြီးအကဲ ငါးဦးက သူ့ကို ကြားဖြတ် တားဆီးစဉ်က၊ နန်းတွင်းကို တာအိုဂိုဏ်း က လွှမ်းမိုးမည့် အန္တရာယ် အကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။ ဤစကားများက...

ကျန်းတာအိုယီ ကို အလွန် လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့ပြီး၊ တာအိုဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းက လွှမ်းမိုးနေခြင်းသည် ယခင်က တန်ခိုးကြီးသော မင်းမျိုးမင်းနွယ် မိသားစုများ၏ ထိန်းချုပ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဘေးဒုက္ခများ အလားတူ ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို သူ စိုးရိမ်ခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် သူ့ဆန္ဒအလျောက် နုတ်ထွက်ခဲ့ပြီး မင်းမျိုးမင်းနွယ် အဖွဲ့အစည်းများ ပြန်လည် နာလန်ထူလာရန် အခွင့်အရေး ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းတာအိုယီ က ကူမော့၏ မြို့တော် တိုက်ပွဲကြောင့် ဧကရာဇ်မင်း သည် ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူများကို အလွန် သတိထားနေလိမ့်မည်ကို နားလည်လေသည်။

အကယ်၍ သူ မြို့တော်တွင် ဆက်နေပါက ဧကရာဇ်မင်း သည် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေမည်ဖြစ်ပြီး ရေရှည်တွင် ကျေးဇူးတရားများက ရန်ငြိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည် ပင် ဖြစ်သည်။

ကူမော့နှင့် ကျန်းတာအိုယီ တို့သည် လမ်းမခွဲမီ နှစ်ရက်ကြာ အတူတကွ ခရီးသွားခဲ့ကြ၏။

ကူမော့သည် ယွင်ကျိုးသို့ ပြန်သွားပြီး၊ ကျန်းတာအိုယီ မှာမူ လုံဟူတောင် သို့ ပြန်သွားလေသည်။

မြို့တော်မှ ယွင်ကျိုးသို့ သူတို့၏ အပြန်ခရီးတွင်...

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် အထူး အစောင့်အကြပ် ကို ငှားရမ်းခဲ့သဖြင့် သူတို့သည် လမ်းလွှဲမသွားဘဲ လျင်မြန်စွာ ခရီးသွားနိုင်ခဲ့ကာ လဝက်ခန့် အတွင်းမှာပင် ရောက်ရှိခဲ့လေသည်။

ယွင်ကျိုးရှိ အောက်တိုဘာလ မှာ အလွန် အေးစက်နေပြီး အချိန်မရွေး နှင်းကျနိုင်မည့် ခံစားချက် တစ်ခု ရှိနေလေသည်။

သို့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် လင်းကျန်း ခရိုင် သို့ မပြန်ခဲ့ဘဲ၊ ယွင်ကျိုး၏ မြို့တော်ဖြစ်သော ယွင်ချန် မြို့သို့ လှေဖြင့် တိုက်ရိုက် သွားခဲ့ကြလေသည်။

လှေပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက်...

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် ကျိုးချင်းဖုန်း တပ်မှူး အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော ယွင်ချန် မြို့၏ အရှေ့ဘက် မြို့တော်ရှိ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့သို့ တိုက်ရိုက် သွားကြလေသည်။

...

အပိုင်း ( ၂၉၅ ) ထိုက်ရွှီးဓား

တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ အတွင်း၌။

ကျိုးချင်းဖုန်း က ကူမော့ကို အကြိမ်အတော်များများ ပတ်ကြည့်ပြီး အံ့သြတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"လောကမှာ တတိယ ဟုတ်လား... တောက်…. ... ငါ့ညီရာ၊ နည်းနည်းလောက် ဖြည်းဖြည်း သွားလို့ မရဘူးလား... ဆယ်နှစ် အတွင်းမှာ နံပါတ် ၁ ဖြစ်ဖို့ ငါတို့ သဘောတူထားတာ မဟုတ်ဘူးလား... မင်းမျက်နှာကို ကြည့်ရတာ တောင်ပိုင်း ကျင်း ကို သွားပြီး နံပါတ် ၁ အဖြစ် ပြန်လာတော့မလို့လား..."

ကူမော့က ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"ဟေး... မင်း သိလား... တကယ်တမ်းကျတော့ ကျွန်တော် မကြာခင် တောင်ပိုင်း ကျင်း ကို သွားဖို့ စီစဉ်ထားတယ်!"

ကျိုးချင်းဖုန်း ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။

"မင်း စုချန်းချိုး ကို တကယ် စိန်ခေါ်တော့မလို့လား..."

"မဟုတ်ပါဘူး၊ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး..."

ကူမော့က ပြောသည်

"တောင်ပိုင်း ကျင်း ရဲ့ သတ္တမမြောက် မင်းသား စီမာခုံ က ဝရမ်းပြေး တစ်ယောက်ကို ဖမ်းဖို့ ကျွန်တော့်ကို တောင်းဆိုခဲ့တယ်... သူ ပေးတဲ့ စျေးက အရမ်း မြင့်လွန်းတော့ ကျွန်တော် မငြင်းနိုင်ဘူးလေ!"

"ဘယ်လောက်တောင် မြင့်လို့လဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်း က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကူမော့က လက်နှစ်ချောင်း ထောင်ပြလိုက်၏။

ကျိုးချင်းဖုန်း က အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ငွေစ နှစ်သောင်း! သောက်ကျိုးနည်း... မင်းကို ငါ အရမ်း မနာလို ဖြစ်တာပဲ! အဲဒီပိုက်ဆံအတွက် ငါ့သွားတွေ ကြေမွမတတ် ကြိုးစားနေရတာ!"

"အရမ်း မလောပါနဲ့..."

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်သည်

"ငွေစ နှစ်သိန်း ပါ!"

"ဘယ်လောက်! မင်း ဘယ်လောက် လို့ ပြောလိုက်တာလဲ?!"

ကျိုးချင်းဖုန်း ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ လည်ပင်းမှာ နီရဲသွားကာ ခေါင်မိုးကိုပင် တုန်ခါသွားစေလုနီးပါး အာမေဍိတ်သံ နှစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။ သူက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်

"အစ်ကိုကြီး၊ အခုဆိုရင် မင်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ အစ်ကိုကြီးပဲ! ကျွန်တော့်ကို မင်းလက်အောက်မှာ ခေါ်ထားပါ! လက်ထောက် လုပ်ပါ့မယ်၊ အခုကစပြီး မင်းနောက်ကို လိုက်ပါ့မယ်!"

ကူမော့က အထင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ပြန်ပြောသည်

"အဲဒါ အဆင်မပြေဘူး၊ မင်းရဲ့ သိုင်းပညာက အရမ်း နိမ့်လွန်းတယ်!"

ကျိုးချင်းဖုန်း က ပြန်ပြောသည်

"ငါ့သိုင်းပညာက နိမ့်တယ် ဟုတ်လား... ငါက အနည်းဆုံးတော့ ထိပ်တန်းအဆင့် သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ပါ! ချူတုန်း ရဲ့ သိုင်းပညာက... အင်း... ကောင်းပြီ၊ ငါက အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူး!"

မကြာသေးမီက သိုင်းလောကတွင် အဓိက သတင်းများမှာ ကူမော့ လောကတွင် တတိယ နေရာ ရရှိခဲ့သည့် အကြောင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ကူချူတုန်း တစ်ယောက်တည်း မဟာသိုင်းဆရာကြီး နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး အဆင့်တစ်ရာကို ချိုးဖျက်ခဲ့သည် ဟူသော ကောလာဟလများလည်း ရှိနေကြောင်း ကျိုးချင်းဖုန်း ရုတ်တရက် သတိရသွားလေသည်။ ကူချူတုန်းသည် ယွင်ကျိုး ကောင်းကင်စာရင်း တွင် ပါဝင်လာလိမ့်မည် ဟူသော ကောလာဟလများပင် ရှိနေလေသည်။

"ဒါနဲ့ အစ်ကိုကျိုး... ထျဲ့ထို ကို ကျွန်တော် ထုလုပ်ခိုင်းထားတဲ့ ဓားက ပြီးပြီလား..."

ဟု ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

ကျိုးချင်းဖုန်း က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်လောက်က ပြီးသွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မီးဖိုထဲမှာပဲ ရှိသေးတယ်... ထျဲ့ထို က ပြောတယ်၊ ဓားက ကောချန်မိစ္ဆာဓား လို နတ်လက်နက် တစ်ခုနဲ့ မယှဉ်နိုင်ပေမဲ့ အဲဒီအထဲမှာ ရွှမ်ထျန်း ရေပေါ်ကျောက်တုံး တွေ ထည့်သွင်းထားလို့ ဝိညာဉ်ပါတယ် တဲ့... မီးဖိုထဲကနေ ကိုယ်တိုင် ထုတ်ယူတာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ အဲဒါကို ပထမဆုံး ထိတဲ့သူက ဓားနဲ့ သံယောဇဉ် တစ်ခု ရှိလိမ့်မယ် တဲ့!"

ကူချူတုန်းက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်

"ဒါဆို၊ ထျဲ့ထို က အခု ဘယ်မှာလဲဟင်..."

"တခြား ဘယ်မှာ ရှိရမှာလဲ... လက်နက် မီးဖို ထဲမှာပေါ့..."

ကျိုးချင်းဖုန်း က ပြောသည်

"ဒီ ထျဲ့ထို က တခြား ဘာဝါသနာ မှ မရှိဘူး၊ သူက လက်နက်တွေ ထုလုပ်ရတာနဲ့ လက်နက်ပုန်း တွေကို သုတေသန လုပ်ရတာကိုပဲ သဘောကျတာ... သူ့အချိန်တွေ အကုန်လုံးကို လက်နက် မီးဖို ထဲမှာပဲ ကုန်ဆုံးပြီး သူ့လက်နက်တွေနဲ့ပဲ အလုပ်ရှုပ်နေတာ... ဒီလပိုင်းတွေ အတွင်းမှာ မင်းအစ်ကို ရဲ့ လက်နက်တွေ ထုလုပ်ပေးဖို့ အပြင်တောင် မထွက်သလောက်ပဲ!"

ကူချူတုန်းက ပြောသည် "

ထျဲ့ထို က လက်နက်ပုန်း တွေကို လေ့လာချင်တယ်လို့ အရင်က ပြောခဲ့တယ်လေ... ကျွန်မ ဒီ ယန္တရားတစ်ထောင် သေတ္တာ ကို သုံးလို့ ပြီးသွားပြီဆိုတော့၊ အဲဒါကို ဖြုတ်ပြီး လေ့လာဖို့ သူ့ကို ပေးလိုက်လို့ ရပြီ!"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"သူ ယန္တရားတစ်ထောင် သေတ္တာ ကို ဖန်တီးနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် မမျှော်လင့်ပါဘူး... သူက အဆင့်နိမ့် လေးတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်သရွေ့၊ အများအပြား ထုတ်လုပ်နိုင်သရွေ့၊ အဲဒါက သူနဲ့ ကျွန်တော် ထိပ်ဆုံးကို ရောက်ဖို့ တကယ်ကို အာမခံချက် ပေးမှာပါ!"

သူတို့ သုံးဦးသည် စကားပြောရင်း လက်နက် မီးဖို ဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

အဝေးမှနေ၍ ထျဲ့ထို လက်နက်များကို သံတူဖြင့် ထုနှက်နေသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။ သူ၏ မည်းနက်နေသော လက်မောင်းများပေါ်သို့ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားသော်လည်း သူက သတိထားမိပုံ မပေါ်ချေ။ လူအများစု၏ ခေါင်းများထက် ပိုကြီးသော သူ၏ လက်မောင်းများမှာ အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး၊ သူ၏ သံမဏိလက်မှာ အထူးသဖြင့် ထင်ရှားနေလေသည်။

"ထျဲ့ထို၊ ဘယ်သူ ရောက်နေလဲ ကြည့်ပါဦး!"

ကျိုးချင်းဖုန်း က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထျဲ့ထို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ အံ့သြဝမ်းသာမှုများဖြင့် တောက်ပနေပြီး ပြောလိုက်သည် "သူရဲကောင်း ကူ၊ သူရဲကောင်းမလေး ကူ... မင်းတို့ ပြန်ရောက်လာပြီပဲ!"

ကူချူတုန်း ပြေးသွားပြီး ယန္တရားတစ်ထောင် သေတ္တာ ကို ထျဲ့ထို ထံ ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်

"ထျဲ့ထို၊ ဒီမှာ သေတ္တာပဲ... အထဲက လက်နက်ပုန်း တွေ အားလုံးကို ကျွန်မ သုံးလိုက်ပြီ... ကျွန်မ သုံးလို့ ပြီးရင် ရှင့်ကို ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတဲ့အတိုင်း ရှင့်အတွက် ပြန်ယူလာခဲ့တယ်လေ!"

ထျဲ့ထို က ရိုးသားစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ယန္တရားတစ်ထောင် သေတ္တာ ကို ယူကာ ပြောလိုက်သည်

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူရဲကောင်းမလေး ကူ!"

"ကျွန်မက ရှင့်ကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ..."

ကူချူတုန်းက ပြောသည်

"ငါ့အစ်ကို အတွက် ထုလုပ်ပေးထားတဲ့ ဓား ပြီးသွားပြီလို့ အစ်ကိုကျိုး ဆီကနေ ကျွန်မ ကြားတယ်..."

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်..."

ထျဲ့ထို က အလျင်အမြန် ပြောသည်

"အဲဒါကို ယူဖို့ ကျွန်တော် လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်..."

မကြာမီ..

ထျဲ့ထို သည် ကူမော့နှင့် အခြားသူများကို ဓားမီးဖို တစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ရာ၊ ထိုနေရာတွင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေလေသည်။ အလယ်ဗဟိုတွင် အနီရဲရဲ လောင်ကျွမ်းနေသော စတုရန်းပုံ သံတုံး တစ်တုံး ရှိလေသည်။

ထျဲ့ထို က သူ၏ သံတူကို လွှဲကာ ရိုက်ချလိုက်ရာ မီးပွားများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်သွား၏။ သံတုံးမှာ ချက်ချင်း ကွဲအက်သွားပြီး အနီရဲရဲ လောင်ကျွမ်းနေသော ဓားတစ်လက်ကို ဖော်ပြလိုက်လေသည်။

ကူမော့သည် ဓားကို သံတုံးထဲမှ ဆွဲထုတ်ရန် သူ၏ အတွင်းအားကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်ပြီး၊ ၎င်းကို အေးခဲသွားစေရန် အေးစက်သော အတွင်းအား တစ်ခုကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ မျောလွင့်လာလေသည်။

ရေခဲတုံးမှာ ချက်ချင်း ကြေမွသွားပြီး...

ဓား၏ အစစ်အမှန် ပုံစံကိုပေါ်လာသည် ။ ဖြူစင်သော အရောင်၊ သုံးပေနှင့် ခုနစ်လက်မ အရှည်၊ တစ်လက်မခွဲ အကျယ် ရှိပြီး ပုစဉ်းတောင်ပံ အလား ပါးလွှာကာ သူ၏ လက်ထဲတွင် အလေးချိန် မရှိသလောက် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကူမော့ ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပဲ့တင်ထပ်မှုကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရ၏။ တကယ်ကို အလွန် ဝိညာဉ်ရှိသော ဓားတစ်လက် ဖြစ်ပြီး၊ စနစ်မှ သူ ရရှိခဲ့သော ယွမ်ဟုန် ဓား နှင့် ဆင်တူလေသည်။ သို့သော်လည်း ဤဓားတွင် ကြီးထွားလာနိုင်သည့် အလားအလာ ရှိကြောင်းကိုလည်း ကူမော့ ခံစားသိရှိခဲ့လေသည်။

ထျဲ့ထို က ဘေးမှနေ၍ ပြောလိုက်သည်

"ဆရာကြီးကူ... ကျွန်တော် ထင်ခဲ့သလိုပါပဲ၊ ရွှမ်ထျန်း ရေပေါ်ကျောက်တုံး ဟာ ကြီးထွားနိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်... အဲဒါကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ကြိတ်ပြီး ဓားရဲ့ ကိုယ်ထည်ထဲမှာ ပေါင်းစပ်လိုက်တာပါ၊ ပြီးတော့ အမှုန့် တစ်ခုစီတိုင်းမှာ သူတို့ အချင်းချင်း မပြတ်တောက်သွားအောင် ကာကွယ်ပေးတဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဆက်သွယ်မှု တစ်ခု ရှိပါတယ်..."

"အဲဒါကို အရင်က ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ လိုမျိုးပဲ သုံးလို့ ရပါတယ်၊ အဲဒီအထဲမှာ စစ်မှန်သောချီ တွေကို သိုလှောင်ထားလို့ ရတယ်... ချီ တွေကို ပိုပြီး သိုလှောင်ထားလေ၊ ပိုပြီး အချိန်အကြာကြီး သုံးလို့ ရလေပါပဲ... ဘယ်လောက်အထိ သိုလှောင်နိုင်လဲ ဆိုတာကတော့ ဆရာကြီးကူ ရဲ့ လက်ထဲမှာ ဒီဓားက ဘယ်လောက်အထိ ကြီးထွားလာနိုင်လဲ ဆိုတာ အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်..."

"အဲဒါက ဘယ်လို ကြီးထွားတာလဲ..."

ဟု ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

ထျဲ့ထို က ပြောသည်

"အဲဒါကို အသုံးပြုဖို့ မင်းရဲ့ သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒ ကို သုံးပါ... တကယ်လို့ စိတ်ဝိဉာဉ် သိုင်းပညာ တစ်ခုခုကို သိထားမယ်ဆိုရင် ပိုတောင် ကောင်းပါသေးတယ်... ဓားအပေါ် မင်းရဲ့ စိတ်ဝိဉာဉ် စိတ်ဆန္ဒ တွယ်ကပ်ဖို့ ကြိုးစားလို့ ရပါတယ်... ရွှမ်ထျန်း လေကျောက်တုံး ရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေနဲ့ ဆိုရင်၊

သီအိုရီ အရဆိုရင်တော့ သဘာဝလွန် ဝတ္ထုတွေထဲက ဓားပျံ ကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ မိုင်တစ်ထောင် အကွာက ရန်သူကို သတ်ပြီး ပျံလာတာမျိုးပေါ့... မိုင်တစ်ထောင် ဆိုတာက ချဲ့ကားပြောဆိုတာ ဖြစ်ပေမဲ့၊ မင်းရဲ့စိတ်ဝိဉာဉ် စိတ်ဆန္ဒ က လုံလောက်အောင် မြင့်မားတယ်ဆိုရင် သီအိုရီ အရတော့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်!"

ကူမော့သည် ဓားရှည်ကို ကိုင်လျက်၊ ၎င်း၏ ဓားသွားအတွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်နေသော ဝိညာဉ် စွမ်းအင်ကို ခံစားရင်း ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်

"အဲဒါကို ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ကနေ ဖန်တီးထားတာ ဆိုတော့ ဒီဓားကို ထိုက်ရွှီး လို့ နာမည်ပေးလိုက်ကြတာပေါ့!"

ထို့နောက် ထျဲ့ထို သည် အတွင်းသို့ ဝင်သွားလေသည်။ သူက ဓားအိမ် တစ်ခုကို ယူကာ ကူမော့ထံ ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်

"ဒီဓားအိမ်ကိုလည်း ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ ရဲ့ အစအန တွေနဲ့ လုပ်ထားတာပါ၊ အဲဒါက အလွန် ခိုင်မာပါတယ်!"

ကူမော့သည် သူ၏ ဓားကို ဓားအိမ်သွင်းလိုက်ပြီး ထျဲ့ထို ကို ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ထျဲ့ထို!"

ထျဲ့ထို က သူ၏ ခေါင်းကို ကုတ်ကာ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"ထိုက်ရွှီး ဓား က ဆရာကြီးကူ ရဲ့ လက်ထဲမှာ ဆိုရင် လောက တစ်ခွင်လုံး နာမည်ကြီးလာမှာ သေချာပါတယ်... အဲဒါအပြင်မင်းက အဲဒါကို ဒဏ္ဍာရီလာ ဓားပျံ တစ်လက်လို သုံးချင်တယ်ဆိုရင် အဲဒါက လောကကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေမှာပါ...

ဓားဖန်တီးသူ အနေနဲ့ ဟီးဟီး... ကျွန်တော်တောင် နာမည်ကြီးလာပြီး သမိုင်းမှာ မှတ်တမ်းတင် ခံရနိုင်တယ်လေ... ဟီးဟီး... ဘယ်သူသိမလဲ၊ တစ်နေ့ကျရင် လောကမှာ နံပါတ် ၁ ဓားဖန်တီးသူ တောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ!"

...

ထိုက်ရွှီး ဓား ကို ရရှိပြီးနောက်...

ကူမော့သည် ကျိုးချင်းဖုန်း ၏ အိမ်တွင် တည်းခိုခဲ့၏။ သူသည် နေ့စဉ် အလုပ်သုံးခုသာ လုပ်ရင်း အပြင်မထွက်ဘဲ အိမ်မှာပဲ ရက်အတော်ကြာ နေခဲ့သည် - ပထမ၊ ထိုက်ရွှီး ဓား အတွင်းသို့ စစ်မှန်သောချီ များ သိုလှောင်ခြင်း၊

ဒုတိယကူချူတုန်းကို ထိုက်ရွှမ် ကျမ်းစာ နှင့် လက်နှစ်ဖက်သုံး တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ် သင်ကြားပေးခြင်း၊ နှင့် တတိယ၊ ဓားထိန်းချုပ်ရေး နည်းစနစ်ကို စဉ်းစားခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

နဂါးဖမ်း သိုင်း နှင့် သက်တံဖြူ လက်ဝါးအားကျင့်စဉ် တို့၏ နည်းစနစ်များ၊ ၎င်းတို့နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ဓားရှစ်လက် အတူတကွ ပျံသန်းခြင်း ၏ ချီ ကို အသုံးပြု၍ ဓားကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် ဓားကိုစမ်းသပ်ခြင်း၊

ထို့နောက် သစ်ရွက်တစ်သောင်း ပန်းပျံ သိုင်း ၏ သစ်ရွက်တစ်သောင်း အတူတကွ ပျံသန်းခြင်းကို အကွာအဝေးမှ ထိန်းချုပ်ခြင်း နှင့် နောက်ဆုံးတွင် အရေးအကြီးဆုံး အချက်ဖြစ်သော ထိုက်ရွှီး ဓား ၏ ပျံသန်းနိုင်စွမ်း၊ဤအရာများက ဓားထိန်းချုပ်ရေး ၏ သိုင်းပညာ ပုံစံသစ် တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလေသည်။

သို့သော်လည်း ယခင်က မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းချီ ကဲ့သို့ပင်၊ သိုင်းပညာ အတော်များများကို ပေါင်းစပ်ရန် အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခု လိုအပ်လေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ကူမော့သည် ဤသိုင်းပညာများ အားလုံးကို ကျွမ်းကျင်ပြီးဖြစ်ကာ၊ သူ၏ သိုင်းပညာ မှာ နက်နဲသော နယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိနေသဖြင့်၊ ၎င်းတို့ကို သိုင်းပညာ အသစ်တစ်ခု အဖြစ် ပေါင်းစပ်ခြင်းမှာ တကယ်တမ်းကျတော့ သိပ်ပြီး မခက်ခဲလှချေ။

ဤဖြစ်စဉ် အတွင်းမှာပင်...

စီမာခုံ သည် ကူမော့ကို စောင့်ရန် ယွင်ချန် မြို့သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ကူမော့သည် ဓားထိန်းချုပ်ရေး နည်းစနစ်ကို အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်ပြီးသည်အထိ စီမာခုံ ကို သွားမတွေ့ခဲ့ပေ၊ ထို့နောက်တွင် တောင်ပိုင်း ကျင်း သို့ အတူတကွ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ဖို့ စီမာခုံ ကို သွားတွေ့ခဲ့လေသည်။

နံနက်စောစောအချိန်တွင် ကျိုးချင်းဖုန်း၏ အိမ်ရှေ့၌ မြင်းလှည်းတစ်စီး ရောက်ရှိလာ၏။

ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ၊ ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို ကိုယ်တိုင်လာကြိုသော တောင်ပိုင်းကျင်းနိုင်ငံ၏ သတ္တမမြောက်မင်းသား စီမာခုံ ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းသည် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို တံခါးဝအထိ လိုက်ပို့ရင်း အလွန်နှမြောတသစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကိုကူ... ခင်ဗျားက အမြဲတမ်း အလောတကြီး လာပြီး အလောတကြီး ပြန်သွားတာပဲ... နှစ်သစ်ကူးဖို့ တစ်လကျော်လေးပဲ လိုတော့တာကို အခု တောင်ပိုင်းကျင်းကို ထပ်သွားရဦးမယ်... ခင်ဗျား အဲဒီမှာပဲ နှစ်သစ်ကူးရတော့မယ် ထင်တယ်..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက်

"သိုင်းလောကသားတစ်ယောက်အတွက်တော့ သူရောက်တဲ့ နေရာတိုင်းက အိမ်ပါပဲ!"

ဟုဟု ဆိုသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောသည်

"ခင်ဗျားရဲ့ သိုင်းပညာတွေက ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး ချူတုန်းရဲ့ သိုင်းပညာကလည်း အခုဆိုရင် လောကရဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့်မှာ ရှိနေပြီလေ... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဘေးကင်းရေးအတွက်တော့ ကျွန်တော် မစိုးရိမ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ကို ကျွန်တော် လွမ်းနေမှာပါ... ဒီနှစ်သစ်ကူးပြီးရင် ကျွန်တော် မြို့တော်ကို ပြောင်းရတော့မယ်... ကောင်းပြီ၊ ပြန်ရောက်ရင် မြို့တော်မှာ ကျွန်တော့်ဆီ လာလည်ဖို့ မမေ့နဲ့နော်!"

ကူချူတုန်းက ခေါင်းလေးစောင်းကာ မေးလိုက်သည်

"အို... အစ်ကိုကျိုး... ရှင် ထပ်ပြီး ရာထူးတိုးပြန်ပြီလားဟင်..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက အလျင်အမြန် ပြန်ပြောသည်

"ရာထူးတိုးတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ရာထူးတိုးတာ မဟုတ်ပါဘူး... အဆင့်တူ အပြောင်းအရွှေ့ သက်သက်ပါ... မြို့တော်မှာရှိတဲ့ တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့ ဌာနချုပ်မှာ တပ်မှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ သွားရုံပါ... ရာထူးတိုးတာ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး... လျှောက်မပြောနဲ့နော်၊ လျှောက်မပြောနဲ့..."

ကူချူတုန်းက နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောလိုက်သည်

"ရှင် ပြုံးနေတာ ပါးစပ်တောင် ပြဲတော့မယ်!"

ကျိုးချင်းဖုန်း ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်၏။

ကူမော့က လက်အုပ်ချီလျက် ဆိုသည်

"ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ အစ်ကိုကျိုး! ကျွန်တော်တို့ ပြန်ရောက်ရင် မြို့တော်မှာ ခင်ဗျားဆီ လာလည်ဖို့ သေချာပေါက် အချိန်ပေးပါ့မယ်... ကျွန်တော်က အစိုးရ အရာရှိတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ ခင်ဗျားကို တရားဝင် အကူအညီတော့ မပေးနိုင်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မြို့တော်မှာ အကူအညီ တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် ယဲ့ကျင်းလန်ဆီ သွားလို့ ရပါတယ်..."

"ယဲ့ကျင်းလန်ကို ခင်ဗျားသိတယ် မဟုတ်လား... သူက အရင်တုန်းက ချင်းကျိုးရဲ့ ဓားဘုရင်၊ အခုတော့ ဓားအရာရှိလို့ နာမည်ပြောင် ပေးခံထားရသူလေ... မကြာသေးခင်က သူက အင်ပါယာ မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ရဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဖြစ်ခဲ့ပြီး အခုတော့ တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနရဲ့ လက်ဝဲ ဒုတိယဝန်ကြီး ပါ... ခင်ဗျားနဲ့တူတူပဲ သူက ကျင်းမင်းသားရဲ့ အဖွဲ့မှာ ပါပါတယ်...

တကယ်လို့ တိုက်ပွဲ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီလိုမျိုး တစ်ခုခုအတွက် အကူအညီ လိုအပ်ရင် သူ့ကို အကူအညီ တောင်းလို့ ရပါတယ်... ကျွန်တော်တို့က သူငယ်ချင်းကောင်းတွေပါ၊ ကျွန်တော့် နာမည်ကိုသာ ပြောလိုက်ပါ၊ သူက ဝမ်းသာအားရ ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်... သူ သေချာပေါက် ကူညီပေးပါ့မယ်!"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"ဒီနေ့ခေတ် သိုင်းလောကမှာ ခင်ဗျားနာမည်ကို ကျွန်တော် ပြောလိုက်ရင် ဘယ်သူက ကျွန်တော့်ကို ထိရဲမှာလဲ... အစိုးရအနေနဲ့ ပြောရရင် ခင်ဗျားက ဧကရာဇ်မင်း ကိုယ်တိုင် ခန့်အပ်ထားတဲ့ နိုင်ငံတော်ရဲ့ မဟာသူရဲကောင်း တစ်ယောက်လေ... အစိုးရ အသိုင်းအဝိုင်းထဲက ဘယ်သူက ခင်ဗျားကို မလေးမစား လုပ်ရဲမှာလဲ... အခု သိုင်းလောကက လူတွေက ခင်ဗျားအကြောင်း ဘာတွေပြောနေကြလဲ သိလား..."

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"သူတို့ ဘာတွေ ပြောနေကြလို့လဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ပြောပြသည်

"သူတို့က 'နိုင်ငံတော်ရဲ့ မဟာသူရဲကောင်း' ဆိုတာ ခင်ဗျားအတွက် မလုံလောက်တော့ဘူးတဲ့...

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"ကြေးစားဓားသမား ဖြစ်ရတာကို ကျွန်တော် ပိုသဘောကျပါတယ်!"

ဟု ဆိုသည်။

"ခင်ဗျား လုပ်ချင်လုပ် အဆင်ပြေပါတယ်..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ရယ်မောလိုက်သည်

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် သိုင်းလောကမှာ ခရီးသွားရင်း မနိုင်တဲ့ သူတစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တွေ့ရင် မဟာသူရဲကောင်း ကူမော့က ငါ့အစ်ကိုကွ!'

လို့ အော်လိုက်မယ်... အဲဒီအခါကျရင် ဘယ်သူက ငါ့ကို ထိရဲမှာလဲ... ဟားဟား!"

ကူမော့က ရယ်မောလျက်

"ခင်ဗျားကို ရိုက်နှက်မယ့် သူတွေကို ကျွန်တော် စော်ကားထားမိမှာ ခင်ဗျား မကြောက်ဘူးလား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားမှာ ရန်သူ အဲဒီလောက် အများကြီး မရှိပါဘူးနော်..."

"အဲဒါကို ပြောဖို့ ခက်တယ်!"

"..."

သူတို့နှစ်ဦးသည် ခဏမျှ စကားပြောကာ ရယ်မောနေကြ၏။

ထို့နောက် ကူမော့သည် အပြင်ဘက်ရှိ မြင်းလှည်းဆီသို့ လျှောက်သွားလေသည်။

မြင်းလှည်းဘေးတွင် စောင့်နေသော စီမာခုံက အလျင်အမြန် ဦးညွတ်ကာ ပြောလိုက်သည်

"သူရဲကောင်း ကူ၊ သူရဲကောင်းမလေး ကူ... ခင်ဗျားတို့ လုပ်စရာ တခြား ကိစ္စတွေ ရှိသေးလား... ရှိရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပါ၊ ကျွန်တော် ကူညီပေးပါ့မယ်!"

ကူမော့က လက်ဆုတ်ချီလျက်

"တခြား ဘာမှ မရှိပါဘူး၊ အရှင်မင်းသား... ကျေးဇူးပြုပြီး!"

ဟုဟု ဆိုသည်။

" သူရဲကောင်းမလေး ကူ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး တက်ပါ “

စီမာခုံက ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို မြင်းလှည်းပေါ်သို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြီး၊ တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော ကျိုးချင်းဖုန်းကို နှုတ်ဆက်ကာ သူ၏ လူများကို စတင် ထွက်ခွာရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

မကြာမီ မြင်းလှည်းသည် ယွင်ကျိုး ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

ဆိပ်ကမ်းတွင် သင်္ဘောကြီးတစ်စင်း ဆိုက်ကပ်ထား၏။

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ မြင်းလှည်းပေါ်မှ ဆင်းကာ သင်္ဘောပေါ်သို့ အလျင်အမြန် တက်သွားကြသည်။

သင်္ဘောပေါ်တွင် လူအတော်များများ ရှိသော်လည်း တောင်ပိုင်းကျင်းနိုင်ငံမှ သံတမန် တစ်ဦးမျှ မပါဝင်ချေ။ သူတို့အားလုံးမှာ စီမာခုံ၏ အစောင့်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ တောင်ပိုင်းကျင်းမှ သံတမန်များသည် တောင်ပိုင်းကျင်းသို့ ပြန်သွားကြပြီဖြစ်ပြီး၊ စီမာခုံ တစ်ဦးတည်းသာ ယွင်ကျိုးသို့ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သင်္ဘောပေါ်တွင် ကူမော့သည် မမျှော်လင့်ထားသော သူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။စုဇီယို ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကူမော့ ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ စုဇီယို၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်

"အစ်ကိုကူ... ကျွန်တော်တို့ ထပ်တွေ့ကြပြန်ပြီ..."

ကူမော့သည် စုဇီယို၏ အသံကို မှတ်မိပြီး ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"အစ်ကိုစု... ခင်ဗျား ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ..."

စုဇီယို လျှောက်လာပြီး ကူမော့ကို နှုတ်ဆက်သည့် အနေဖြင့် ဦးညွတ်ကာ ပြောလိုက်သည်

"သတ္တမမြောက် မင်းသားရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်နဲ့ ဧကရာဇ်မင်းရဲ့ အမိန့်တော်အရ... သူခိုး ဝမ်ဝမ်ကျီကို ဖမ်းဆီးရာမှာ ခင်ဗျားကို ကူညီဖို့ ကျင်းနိုင်ငံကို ကျွန်တော် လာခဲ့တာပါ!"

ကူမော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး

"အဲဒါက နည်းနည်း များမနေဘူးလား..."

ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

စုဇီယိုက ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"အစ်ကိုကူ... ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို တကယ် မယုံတာမျိုး မဖြစ်သင့်ပါဘူး... ကျွန်တော် အခု အင်ပါယာ မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ကနေ တရားစီရင်ရေး ရုံးကို ဒုတိယဝန်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းရွှေ့ခံရပါပြီ... ဧကရာဇ်မင်းရဲ့ အမိန့်တော်သာ မရှိရင် မြို့တော်ကနေ ဒီလောက် အလွယ်တကူ ထွက်ခွာနိုင်ဖို့ မပြောနဲ့၊ နိုင်ငံရပ်ခြားကိုတောင် သွားနိုင်ပါ့မလား..."

အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော စီမာခုံက ဝင်ပြောသည်

"သူရဲကောင်း ကူ... ကိစ္စက ဒီလိုပါ... ခင်ဗျားနိုင်ငံရဲ့ ဧကရာဇ်မင်းဆီကနေ ကျွန်တော် အကူအညီ တောင်းခဲ့တာပါ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဝမ်ဝမ်ကျီက... ဒီလူက ဖမ်းရခက်ပြီး သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကူညီပေးနေတဲ့ သူတွေ ရှိတယ်လေ...

ကျွန်တော်တို့ စုမိသားစုက သူ့ရဲ့ တည်နေရာကို ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး... ဒါကြောင့် ဝမ်ဝမ်ကျီရဲ့ ခြေရာကို လိုက်ရာမှာ ကျွန်တော်တို့ စုမိသားစုကို ကူညီပေးဖို့ စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေး ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက် စေလွှတ်ပေးဖို့ ခင်ဗျားနိုင်ငံရဲ့ ဧကရာဇ်မင်းကို ကျွန်တော် တောင်းဆိုခဲ့တာပါ..."

"မူလကတော့ ခင်ဗျားနိုင်ငံရဲ့ ဧကရာဇ်မင်းက တခြားလူ တစ်ယောက်ကို စီစဉ်ထားတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ဝမ်ကျီကို ဖမ်းဖို့ ကျွန်တော်တို့ စုမိသားစုကို ကူညီပေးမယ်လို့ ခင်ဗျား သဘောတူထားတယ် ဆိုတာကို သိသွားပြီးနောက်မှာ၊ဧကရာဇ် သူ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ကူညီပေးဖို့ စုဒုတိယဝန်ကြီးကို တာဝန်ပေးလိုက်တာပါ...

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ စုဒုတိယဝန်ကြီးကို ကျင်းနိုင်ငံဆိုင်ရာ ကန်နိုင်ငံရဲ့ သံအမတ်ကြီးအဖြစ်လည်း ခန့်အပ်လိုက်တယ်... ဒါက စုဒုတိယဝန်ကြီးကို ကျင်းနိုင်ငံမှာ လှုပ်ရှားဖို့ ပိုလွယ်ကူစေမှာဖြစ်ပြီး ဘယ်သူကမှ သူ့ကို တားဆီးရဲမှာ မဟုတ်ဘူးလေ... ဧကရာဇ်မင်းက ဒီကိစ္စကို ဒီလောက် အရေးပါ သဘောထားရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူရဲကောင်း ကူ ခင်ဗျားကြောင့်ပါပဲ!"

စုဇီယိုက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"အစ်ကိုကူ... စုမိသားစုရဲ့ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ခိုးယူခံရမှု နောက်ကွယ်မှာ အာဏာလုပွဲ တချို့ ရှိနေပါတယ်... အင်း... သတ္တမမြောက် မင်းသားကို ဒီအကြောင်း ရှင်းပြခိုင်းလိုက်ပါ!"

ထိုအချိန်တွင် သင်္ဘောမှာ စတင် ထွက်ခွာနေပြီ ဖြစ်သည်။

စီမာခုံက စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များကို ယူလာရန် သူ၏ အစောင့်များကို ညွှန်ကြားလိုက်၏။ သူကိုယ်တိုင် ကူမော့၊ ကူချူတုန်းနှင့် စုဇီယိုတို့အတွက် လက်ဖက်ရည် ငှဲ့ပေးပြီးနောက် ထိုင်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်

"မဟာသူရဲကောင်း ကူက နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ သူခိုးတစ်ယောက်ရဲ့ ခြေရာကို လိုက်ဖို့ နိုင်ငံတော်ဆီကနေ အကူအညီ တောင်းဖို့ ကျွန်တော် ဘာလို့ ဒီလောက် အဝေးကြီး သွားဖို့ လိုအပ်သလဲ ဆိုတာကို တွေးနေလောက်ပါတယ်!"

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ကျင်းနိုင်ငံမှာ စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးနဲ့ ခြေရာခံတဲ့ နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ မရှားလောက်ဘူး မဟုတ်လား... ကျင်းနိုင်ငံက စုမိသားစုရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် နိုင်ငံတော် အရင်းအမြစ် အများအပြားကို သူတို့ စုစည်းနိုင်ပါတယ်... နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ သူခိုးတစ်ယောက်ကို သူတို့ သေချာပေါက် ခြေရာခံနိုင်တာပဲ မဟုတ်လား..."

ဟု ဆိုသည်။

စီမာခုံက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ပြောကြားသည်

"ပုံမှန် အခြေအနေမျိုးမှာဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ စုမိသားစုဟာ ဝမ်ဝမ်ကျီလို နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ သူခိုးတစ်ယောက်ကို သေချာပေါက် ခြေရာခံနိုင်မှာပါ၊ အထူးသဖြင့် အခုချိန်မှာ သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြို့တော်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတော့လေ...

ဒါပေမဲ့ ဒါတွေက ထူးခြားတဲ့ အချိန်တွေပါ... ချူနိုင်ငံ၊ မဟာ အလင်းရောင် ဘုရားကျောင်းက ဆရာကြီး လျန်ရှန်းက ကျွန်တော့်အဘိုးကို ထျန်းကျီလွင်ပြင်မှာ စိန်ခေါ်ခဲ့တာကို ဆရာကြီး ကူ ခင်ဗျား သိထားလောက်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

စီမာခုံက ပြောသည်

"ကျွန်တော့်အဘိုး စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံပြီးနောက်မှာ စုမိသားစုရဲ့ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ခိုးယူခံလိုက်ရတာပါ..."

"ဒီဖြစ်ရပ် နှစ်ခုက ဆက်စပ်နေလို့လား..."

ဟု ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

စီမာခုံက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်ဟာ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အမြန်နှုန်းကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်တဲ့ ရှားပါးရတနာတစ်ခု ဆိုတာကိုပဲ လောကက သိကြတာပါ... ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်မှာ နောက်ထပ် သရုပ်မှန် တစ်ခု ရှိသေးတယ်ဆိုတာကို သိတဲ့သူ အရမ်း နည်းပါတယ် ။

အဲဒါက လောကမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ကာကွယ်ရေး လက်နက်တွေထဲက တစ်ခုပါပဲ... သန့်စင်တဲ့ ကာကွယ်ရေး စွမ်းရည်အနေနဲ့ ဆိုရင်၊ သူရဲကောင်း ကူ ခင်ဗျား ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာထက်တောင် သာလွန်ပါသေးတယ်..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကူမော့သည် ဆိုလိုရင်းကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားပြီး

"ဒါဆို ဝမ်ဝမ်ကျီက ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်ကို ခိုးယူခဲ့တာက ရုတ်တရက် စိတ်ကူးပေါက်လို့ လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲ၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဘိုးဘေး စုချန်းချိုးရဲ့ ခွန်အားကို အားနည်းသွားစေဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး တမင်တကာ လုပ်ခဲ့တာပေါ့..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

စီမာခုံက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ဆယ်စုနှစ်ကျော်... လောက် ကျွန်တော့် ဘိုးဘေးဟာ သူ့ရဲ့ ဓားနဲ့ နယ်စပ်ကို တစ်ယောက်တည်း စောင့်ကြပ်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာ မရဘဲ လဝက် အထိ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့တာဟာ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်ရဲ့ ကာကွယ်မှုကြောင့် အများကြီး ပါပါတယ်..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ဒါဆို ဝမ်ဝမ်ကျီက ခင်ဗျားရဲ့ ဘိုးဘေး စုချန်းချိုးကို ဆရာကြီး လျန်ရှန်းနဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ရှုံးစေချင်လို့ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်ကို ခိုးယူခဲ့တာပေါ့... ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ခင်ဗျား ကန်တိုင်းပြည်ကို အကူအညီ လာတောင်းတာနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ... ခင်ဗျားရဲ့ ကျင်းနိုင်ငံ နန်းတွင်းက ခင်ဗျားရဲ့ ဘိုးဘေးကို ရှုံးစေချင်တာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

စီမာခုံက အနေရခက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"အဲဒါ တကယ့်ကို အဲဒီလိုပါပဲ!"

ဟု ဆိုသည်။

ကူမော့၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ကူချူတုန်းက အံ့သြစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ဘာလို့လဲ... ရှင့်ရဲ့ ဘိုးဘေး စုချန်းချိုးက တောင်ပိုင်းကျင်း... ကျင်းနိုင်ငံရဲ့ အစောင့်အရှောက် နတ်ဘုရား မဟုတ်ဘူးလား... ..."

စီမာခုံက ပြောသည်

"ကျွန်တော့် ဘိုးဘေးက အစောင့်အရှောက် နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်နေလို့ နန်းတွင်းက သူ့ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီကို ချိုးဖျက်ချင်နေတာပါ... မင်းတို့ မသိပါဘူး၊ ကျွန်တော့် ဘိုးဘေးက နိုင်ငံရဲ့ နယ်စပ်တွေကို စောင့်ကြပ်ကတည်းက ကျင်း ပြည်သူတွေက သူ့ကို တဖြည်းဖြည်း ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် အဖြစ် သတ်မှတ်လာကြတယ်...

အခုဆိုရင် ကျင်းနိုင်ငံက အိမ်တိုင်းလိုလိုမှာ ဘိုးဘေးရဲ့ အသက်ရှည်ခြင်း အထိမ်းအမှတ် ကျောက်စာပြားကို ကိုးကွယ်ကြပြီး၊ သူ့ကို အရှေ့ဘုရင်ရဲ့ ဝင်စားမှုလို့ ဆိုကြပြီး မူလ ကောင်းကင်အရှင်သခင်အဖြစ် ရိုသေလေးစားကြတယ်လေ!"

ကူမော့ - "..."

ကူချူတုန်းက မယုံနိုင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"ဒါက ဒဏ္ဍာရီ ဆန်လွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

စီမာခုံက ပြန်ပြောသည်

"ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ... အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျင်းနိုင်ငံ မြို့တော်ကို ပြောင်းရွှေ့ခါစက၊ အခြေအနေတွေက ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပြီး မြောက်ပိုင်းက ကြီးမားတဲ့ ဧရိယာတစ်ခုက... အဲဒီအချိန်ကစပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျင်းနိုင်ငံဟာ ချူနိုင်ငံရဲ့ သိမ်းပိုက်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး၊ တောင်ပိုင်းကျင်းမှာရှိတဲ့ 'တောင်ပိုင်း' ဆိုတာက မြို့တော်ကို တောင်ဘက်ကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့တာကနေ ဆင်းသက်လာတာပါ...

နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော့် ဘိုးဘေးရဲ့ နယ်စပ်ကို ကာကွယ်တဲ့ တိုက်ပွဲကြောင့်၊ ကျွန်တော်တို့ လုံးဝ အရေးနိမ့်မယ့် အခြေအနေကနေ မနည်း ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့တယ်... ပြီးတော့ ချူနိုင်ငံအပေါ် ခင်ဗျားတို့နိုင်ငံ ကန်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့်၊ ကျွန်တော်တို့ ကျင်းနိုင်ငံဟာ ပြန်လည် စုစည်းဖို့ အခွင့်အရေး ရခဲ့တယ်...

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်က ကျွန်တော်တို့ ကျင်းနိုင်ငံရဲ့ အခြေအနေက အရမ်း ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပြီး၊ တစ်နိုင်ငံလုံးက တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပျောက်ဆုံးနေခဲ့တယ်... ဒီအခြေအနေတွေ အောက်မှာ ဘိုးဘေးကို ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ဖန်တီးတာက စိတ်ဓာတ် ခွန်အားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်လို့၊ နန်းတွင်းကတောင် သူ့ကို အားတက်သရော မြှင့်တင်ပေးပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ဖန်တီးခဲ့တာပါ... ဒါက ရှောင်လွှဲလို့ မရပါဘူး၊ အဲဒီအချိန်က အခြေအနေအရ လုပ်ခဲ့ရတာပါ..."