← Chapters

အခန်း (၂၉၆-၂၉၇)

Vol. 27 Ch. 296-297

အခန်း (၂၉၆-၂၉၇)

Vol. 27 Ch. 296-297

အပိုင်း (၂၉၆) - စုချန်းချိုး နတ်ဘုရားအဖြစ် တင်မြှောက်ခံရခြင်း

ထိုသမိုင်းကြောင်း အချို့ကို ကူမော့ သိလေသည်။

ထိုစဉ်က ကန်တိုင်းပြည်သည်လည်း ပြည်တွင်းပြည်ပ ပြဿနာများဖြင့် ဝိုင်းရံခံနေရကာ အခြေအနေ မကောင်းခဲ့ချေ။ လင်းဟိုင်ခရိုင်တွင် ခန်တယ်မင်းသား၏ မျိုးဆက်တစ်ဦးက ကလေးတစ်သောင်းကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် တျန်းရှား ကျွန်းစုတွင် ပုန်းအောင်းကာ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါး စံအိမ်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်ပင် ရှိခဲ့လေသည်။

တောင်ပိုင်းကျင်းနှင့် ချစ်ကြည်ရေး မဟာမိတ် အဖွဲ့ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက်၊ ကန်တိုင်းပြည်သည် တျန်းရှား ကျွန်းစု၏ နယ်စပ်ဒေသအထိ သူ့ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးရန် မရဲခဲ့ချေ။

မကြာသေးမီက လင်းဟိုင်ခရိုင်တွင် တာဝန်ခံချုပ်ကို ကူမော့ သတ်ဖြတ်လိုက်သည့် အချိန်မှသာ ထိုအဖြစ်အပျက်၏ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများ ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ကန်တိုင်းပြည်၏ ယခင် ဧကရာဇ်မင်းသည် ချူနိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးကို အသုံးချခဲ့ရာ၊ တောင်ပိုင်းကျင်းကို ပြန်လည် စုစည်းရန် အခွင့်အရေး ပေးရုံသာမက ချူမှ နယ်မြေအများအပြားကိုလည်း သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဟုန်ကျိုး၏ နယ်စပ်တွင် တည်ရှိသော ထိုနယ်မြေကို ကျင်းခရိုင်ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် ချူနိုင်ငံသိမ်းယူသွားသော ကျင်း၏ မြောက်ပိုင်း နယ်မြေအစိတ်အပိုင်းကို ဖြစ်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

ချူနိုင်ငံထံမှ ကန်နိုင်ငံ သိမ်းပိုက်ခဲ့သော နယ်မြေကို ကျင်းနိုင်ငံသို့ ပြန်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ နောက်ပိုင်းတွင် နိုင်ငံများ အချင်းချင်း ရန်လိုမှုများ ရပ်တန့်သွားသောအခါ၊ ကန်နိုင်ငံသည် ချူနိုင်ငံကို လျော်ကြေး အမြောက်အမြား ပေးဆောင်ရန် ဖိအားပေးခံခဲ့ရပြီး လီကျုံးချင်ကို ဓားစာခံအဖြစ်ပင် စေလွှတ်ခဲ့ရလေသည်။ ထိုနယ်မြေမှာ ယခုအချိန်အထိ ကန်နိုင်ငံ၏ လက်အောက်တွင်သာ ရှိနေခဲ့သည်။

မနှစ်က၊ ချူနိုင်ငံတွင် ဓားစာခံအဖြစ် ရှိနေခဲ့သော လီကျုံးချင်သည် ကန်နိုင်ငံသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး လက်ရှိ ဧကရာဇ်မင်းက ကျင်းမင်းသားဘွဲ့ကို ပေးအပ်ခဲ့လေသည်။

စီမာခုံက ဆက်ပြောသည်

"အစပိုင်းမှာတော့ ကျွန်တော့် ဘိုးဘေးကို ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ဖန်တီးတာက နိုင်ငံရဲ့ အခြေအနေအတွက် လိုအပ်ခဲ့ပေမဲ့၊ အခုတော့ တော်ဝင် မိသားစုနဲ့ နန်းတွင်းအတွက် အဲဒါက မလိုအပ်တော့ဘူးလေ... အဲဒီအစား အဲဒါက ကျင်း ပြည်သူတွေဟာ စုချန်းချိုးကိုပဲ သိပြီး ဧကရာဇ်မင်း ဒါမှမဟုတ် နန်းတွင်းကို မသိတဲ့ အခြေအနေ တစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့တယ်...

အဲဒါအပြင် ရည်ရွယ်ချက် မကောင်းတဲ့ သူတွေက အမြတ်ထုတ်ခဲ့ကြပြီး ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ကာ၊ ကျွန်တော့် ဘိုးဘေးရဲ့ နာမည်ကို သုံးပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝအောင် လုပ်ပြီး ပြည်သူတွေကို လှည့်စားခဲ့ကြတယ်... နေရာတော်တော်များများမှာ အစိုးရကတောင် ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းရဲ့ အမိန့်တွေကို နာခံနေရတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီအခြေအနေက ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ အလားအလာ တစ်ခု ဖြစ်နေပြီး နန်းတွင်းကတောင် အဲဒါကို မတားဆီးနိုင်ဘူး၊

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော့် ဘိုးဘေးက... အမြဲတမ်း ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ဓားသမား တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့လို့၊ ကျင်း ပြည်သူတွေက သူ့ကို အမြဲတမ်း ယုံကြည်နေကြမှာပဲ... ပြီးတော့ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းကို အကြောင်းပြချက် လုပ်ပြီး ပိုက်ဆံညှစ်တာ၊ ပြည်သူတွေကို လှည့်စားတာတွေ လုပ်တဲ့လူတွေလည်း အမြဲတမ်း ရှိနေမှာပါပဲ!"

ကူမော့ နားလည်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်

"တစ်နည်းပြောရရင်၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဘိုးဘေး ရှုံးနိမ့်သွားတာကို ကျင်း နန်းတွင်းက အရမ်း မြင်ချင်နေတာပေါ့... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီကို ချိုးဖျက်လိုက်မှသာ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းဆိုတဲ့ ဒီအဖုအကျိတ် ဆိုးကြီးကို ကျင်းကနေ အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်မှာမို့လို့လေ!"

စီမာခုံက ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ဟုတ်ပါတယ်"

ဟု ဆိုသည်။

ကူမော့က ပြောသည်

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ စုမိသားစုကတော့ သဘောမတူဘူးလေ၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဝမ်ဝမ်ကျီကို ဖမ်းပြီး ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်ကို ပြန်ယူဖို့ ကုန်ကျစရိတ် မတွက်ဘဲ ကျွန်တော့်ကို ငှားခဲ့တာပေါ့... စုချန်းချိုးကို ဆရာကြီး လျန်ရှန်းအား အနိုင်ယူစေပြီး၊ သူ့ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းကာ ခင်ဗျားရဲ့ စုမိသားစုရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် အားလုံး လုပ်ခဲ့တာပဲ"

စီမာခုံက ပြောပြသည်

"စုမိသားစု အတွက် လုပ်ခဲ့တာ ဆိုတဲ့ အပိုင်း ပါတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် မငြင်းပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ပိုအရေးကြီးတာက ကျင်းနိုင်ငံ အတွက်ပါ... ကျွန်တော့် အဘိုးရဲ့ ဒဏ္ဍာရီကို ချိုးဖျက်လို့ မရပါဘူး... ကျင်းနိုင်ငံဟာ အကျပ်အတည်းနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရဆဲ ဖြစ်ပြီး ချူနိုင်ငံကလည်း ကျွန်တော်တို့ကို စောင့်ကြည့်နေဆဲပါ... သူတို့က မြောက်ပိုင်းမှာ ရုပ်သေး ကျင်းနိုင်ငံ တစ်ခုကိုတောင် တည်ထောင်ခဲ့သေးတယ်၊ ရည်ရွယ်ချက်က ရိုးရှင်းပါတယ် ။

ကျွန်တော်တို့ ကျင်းနန်းတွင်းကို ဖိနှိပ်ဖို့နဲ့ ပြည်သူတွေရဲ့ စည်းလုံးညီညွတ်မှုနဲ့ တွယ်တာမှုကို တုန်လှုပ်သွားစေဖို့ပါပဲ... မြောက်ပိုင်းက ရုပ်သေး ကျင်းနန်းတွင်းဟာ ပြည်သူတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်နေပြီလေ... တကယ်လို့ ဘိုးဘေးရဲ့ ဒဏ္ဍာရီပါ ချိုးဖျက်ခံလိုက်ရရင် ကျင်းနိုင်ငံမှာ စိတ်ဓာတ် ဘယ်လောက်တောင် ကျတော့မှာလဲ... ဒီအချိန်မှာ တကယ်လို့ ချူနိုင်ငံက ရုပ်သေး ကျင်းကို ကြိုးကိုင် ခြယ်လှယ်ပြီး တောင်ဘက်ကို စစ်ချီလာရင်၊ ကျွန်တော်တို့ ကျင်းနိုင်ငံက ကျူးကျော်မှုကို ဘယ်လို ခုခံနိုင်မှာလဲ..."

"ကျွန်တော့် ဘိုးဘေးရဲ့ ဒဏ္ဍာရီကြောင့် နိုင်ငံထဲမှာ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းလို အဖုအကျိတ် ဆိုးကြီး ပေါ်ထွက်လာရတာပါ... အဲဒါက သေချာပေါက် ကြီးမားတဲ့ ဆိုးကျိုး တစ်ခု ဖြစ်ပြီး တစ်နေ့နေ့မှာ နိုင်ငံရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေမယ့် ကပ်ဆိုးကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်...

ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာ ကျွန်တော့် ဘိုးဘေးရဲ့ ဒဏ္ဍာရီ ပျက်စီးသွားတာက ပိုကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခတွေကို ယူဆောင်လာပါလိမ့်မယ်... ကွာခြားချက်ကတော့ တစ်ခုက ချက်ချင်း ကြုံတွေ့ရမယ့် ဘေးဒုက္ခ ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုကတော့ အနာဂတ်မှာ ကြုံတွေ့ရမယ့် ဘေးဒုက္ခ ဖြစ်နေတာပါပဲ!"

ကူချူတုန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဒါဆို ရှင်ပြောတာကို ကြည့်ရင် ရွေးချယ်ရတာ လွယ်ကူပါတယ်... အနာဂတ် ကပ်ဆိုးနဲ့ ချက်ချင်း ကပ်ဆိုး ပေါ့... သေချာတာပေါ့ ချက်ချင်း ကပ်ဆိုးကို ဖြေရှင်းပြီး အနာဂတ် ကပ်ဆိုးကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ ရွေးချယ်သင့်တာပေါ့... ကျင်းနန်းတွင်းက ရှင့်ရဲ့ ဘိုးဘေးရဲ့ ဒဏ္ဍာရီကို အရင် ဖျက်သိမ်းဖို့ ဘာလို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ... အဲဒါက ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းကို ဖယ်ရှားနိုင်ခြေ တကယ် ရှိနိုင်ပေမဲ့၊ အဲဒီနေ့ မရောက်ခင်မှာ နိုင်ငံက ကျူးကျော်ခံရဖို့ ပိုများတယ်လေ!"

စီမာခုံက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"ဒီ... အဲဒါကို ကျွန်တော် ဘယ်လို ဖြေရမှာလဲ..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့က ရှင်းပြလေသည်

"လူ့သဘာဝကြောင့်ပါ၊ လူတိုင်းက အရာအားလုံးကို မတူညီတဲ့ ရှုထောင့်တွေကနေ မြင်ကြလို့ပါ... ကျင်းဟာ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် ငြိမ်းချမ်းနေခဲ့ပြီး လူအများအပြားဟာ တခြားနိုင်ငံတွေရဲ့ ကျူးကျော်ခံရတဲ့ နာကျင်မှုကို မေ့သွားကြပြီလေ... ဒါပေမဲ့ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းကြောင့် ဖြစ်ရတဲ့ ဆိုးကျိုးတွေကတော့ ငါတို့ မျက်စိရှေ့မှာပဲ ရှိနေပြီး ပိုပြီး တိုက်ရိုက်ကျပါတယ်... မတူညီတဲ့ ရှုထောင့်တွေက မတူညီတဲ့ ကောက်ချက်တွေကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်...

ဖြစ်နိုင်တာက ကျင်းနန်းတွင်းရဲ့ အမြင်မှာ၊ ကျင်းရဲ့ နိုင်ငံတော် အင်အားက အခုဆိုရင်... ပြန်လည် နာလန်ထူလာပြီးနောက် စစ်ရေးအင်အားက ပြင်ပ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ လုံလောက်အောင် အားကောင်းနေပြီ... ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းရဲ့ တည်ရှိမှုဟာ ပြည်တွင်း ပြိုကွဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေဖို့ အရမ်း များပြီး၊ နိုင်ငံ ပြိုကွဲမှုနဲ့ မိသားစု ပျက်စီးမှု ကို ဦးတည်သွားစေနိုင်တယ်!"

ကူချူတုန်းက အဲဒါက အလွန် ယုတ္တိရှိသည်ဟု ထင်ကာ မေးလိုက်သည်

"ဒါဆို၊ ဘယ်အမြင်က မှန်လဲဟင်..."

ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည်

"တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ စွမ်းအားက ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်သူတွေက စုချန်းချိုးရဲ့ ဒဏ္ဍာရီကို ထိန်းသိမ်းထားတာ မှန်တယ်လို့ ထင်ကြလိမ့်မယ်... နန်းတွင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုယုံကြည်သူတွေကတော့ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းကို ဖယ်ရှားတာက မှန်တယ်လို့ ထင်ကြလိမ့်မယ်... ဒါကြောင့် ဒီအမြင် နှစ်ခုထဲက ဘယ်ဟာက မှားတယ် မှန်တယ် ဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

ကူချူတုန်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်

"အစ်ကို၊ အစ်ကိုကကော ဘယ်လို ထင်လဲဟင်..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက်

"ငါ မကြည့်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တယ်... ငါက ကြေးစား တစ်ယောက် သက်သက်ပါ... ငါ့တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ဖို့ပဲ လိုတယ်... ကျန်တာက ငါနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး... အဲဒါအပြင် ငါက ကျင်း နိုင်ငံသား တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလေ... ကျင်းနိုင်ငံရဲ့ ကိစ္စတွေကို ကျင်းနိုင်ငံသား မဟုတ်တဲ့သူ တစ်ယောက်က စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး..."

ဟု ဆိုသည်။

"အဲဒါ မှန်ပါတယ်!"

...

ဤခရီးစဉ်တွင် ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် ရေကြောင်းဖြင့် ဆယ်ရက်ကျော် ခရီးသွားခဲ့ပြီး၊ တျန်းရှား ကျွန်းစုကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကုန်းလမ်းဖြင့် ဆယ်ရက်ခန့် ခရီးဆက်ခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ကျင်း၏ မြို့တော် သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။

အေးစက်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေပြီး ကန်တိုင်းပြည်၏ နဂါးအလံများကို လွင့်ပျံနေစေ၏။ ကန်တိုင်းပြည်၏ သံတမန် ယာဉ်တန်းသည် ခန့်ညား ထည်ဝါစွာဖြင့်မြို့ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်က သူတို့ ကုန်းပေါ်သို့ တက်လာသည့် အချိန်မှစ၍၊ စုဇီယိုသည် သူ၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကို ကန်တိုင်းပြည်၏ နဂါးအလံများကို လမ်းတစ်လျှောက်လုံး မြင့်မြင့် လွှင့်ထူထားစေပြီး အလွန် ခမ်းနားသော ပြသမှုကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့၏။

ကျင်းသို့ လာရခြင်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကူမော့အား ဝရမ်းပြေးများ ဖမ်းဆီးရာတွင် ကူညီရန် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ သရုပ်မှန်မှာ တောင်ပိုင်းကျင်းသို့ လာသော သံတမန် တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ကန်တိုင်းပြည်ကို အရှက်ရစေမည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် ကန်တိုင်းပြည်၏ နန်းတွင်းသို့ နံနက်စောစော အကြောင်းကြားရန် လူတစ်ဦး စေလွှတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကန်တိုင်းပြည်သည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အင်အားကြီး နိုင်ငံနှစ်ခု အနက်မှ တစ်ခု ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ တောင်ပိုင်းကျင်းသည် အမည်ခံအားဖြင့် လက်အောက်ခံ နိုင်ငံ မဟုတ်သော်လည်း၊ နှစ်စဉ် အခွန်ဆက်သနေရသဖြင့် လက်တွေ့တွင် လက်အောက်ခံ နိုင်ငံ တစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။ ကန်တိုင်းပြည်၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ရှေ့တွင် မောက်မာမှု ပြသရန် မရဲသဖြင့် ဝန်ကြီးများကို မြို့အပြင်ဘက်တွင် စောစီးစွာ စောင့်ဆိုင်းနေရန် စီစဉ်ထားခဲ့လေသည်။

ကန်တိုင်းပြည်၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့သည် ကျင်း၏ မြို့ရိုးအောက်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ၊ ကူချူတုန်းသည် မြင်းလှည်းထဲမှ အပြင်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းဆုံး ငါးကျန်း မြင့်သော ဧရာမ ကျောက်ရုပ်တု တစ်ခု မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။စုချန်းချိုး၏ ရုပ်တု ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကူချူတုန်းမှာ တစ်ခဏမျှ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွား၏၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး ဖြတ်သန်းခဲ့သော မြို့တိုင်း၏ မြို့ရိုးပေါ်၌ စုချန်းချိုး၏ ရုပ်တု ကိုးကွယ်ထားသည်ကို တွေ့ရသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သိပ်မကြာခင်မှာပင်၊ ကူချူတုန်းသည် ပို၍ပင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော အရာတစ်ခုကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည် ။

မြို့ တစ်ခွင်လုံးတွင် အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသော စုချန်းချိုး၏ ရုပ်တုများ ရှိနေလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ အဖွဲ့ ဟုန်လု ဘုရားကျောင်းတွင် နေရာချထားပြီးနောက်၊ သူတို့သည် ကျင်း ဧကရာဇ်မှ နန်းတော်တွင် ကျင်းပသော စားသောက်ပွဲသို့ ဖိတ်ကြားခံခဲ့ရပြီး ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို အထူးတလည် ဖိတ်ကြားခဲ့လေသည်။

နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ၊ မြို့တံခါးတွင် ဓားတစ်လက် ကိုင်ဆောင်ထားသော စုချန်းချိုး၏ အစွမ်းထက်သော ရုပ်တု တစ်ခု ကိုးကွယ်ထားသည်ကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရ၏။

ကူချူတုန်းက မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကို... စုချန်းချိုးက ကျင်းမှာ ဒဏ္ဍာရီ တစ်ခု ဖြစ်နေတယ်လို့ ကျွန်မ ကြားခဲ့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် ချဲ့ကားထားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး! အရမ်းကို အဓိပ္ပာယ် မရှိတာပဲ!"

မမျှော်လင့်ဘဲ ကူချူတုန်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမ၏ ဘေးမှ မနှစ်မြို့ဖွယ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

"မိန်းကလေး ကူ... ခင်ဗျားက ကျင်းနိုင်ငံသား မဟုတ်ပေမဲ့ အခု ကျင်း နယ်မြေပေါ်မှာ ရောက်နေတာပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဓလေ့ထုံးတမ်း တွေနဲ့ ယုံကြည်မှုတွေကို လေးစားပေးပါ၊ ပြီးတော့ ကောင်းကင်အရှင်သခင် လီကျီကို နာမည် တိုက်ရိုက် ခေါ်တာမျိုး ရှောင်ကြဉ်ပေးပါ!"

စကားပြောသူမှာ သူတို့ကို လမ်းပြပေးရန် တာဝန်ရှိသော တောင်ပိုင်းကျင်း၏ ဟုန်လု ဘုရားကျောင်း ဒုတိယဝန်ကြီး မာကျန်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကူချူတုန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ဒါဆို နာမည် မခေါ်ရင် ဘယ်လို ခေါ်ရမှာလဲ..."

"ကျွန်တော် ပြောပြီးပြီလေ၊ ကောင်းကင်အရှင်သခင်လို့ ခေါ်ရတာပါ"

ဟု မာကျန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကူချူတုန်းမှာ စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွား၏။

ထိုစဉ် စုဇီယိုက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်

"ဘာလဲ၊ မာ ဒုတိယဝန်ကြီး... ခင်ဗျားရဲ့ တောင်ပိုင်းကျင်းက နတ်ဘုရားတွေက အခု ကျွန်တော်တို့ ကန်တိုင်းပြည်က လူတွေကို ဝင်စွက်ဖက်နေတာလား... ကျွန်တော်တို့ ကန်တိုင်းပြည်ရဲ့ မြို့တော်မှာကော ခင်ဗျားရဲ့ ကျိန်စာတိုက်ခံရတဲ့ ကောင်းကင်အရှင်သခင် တွေထဲက တစ်ပါးကို ကိုးကွယ်ထားသင့်သလား..."

မာကျန်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားပြီး စုဇီယိုကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်

"သခင်စု... ခင်ဗျား အရမ်း လွန်သွားပြီ! ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကို ခင်ဗျား ချက်ချင်း ရိုးရိုးသားသား တောင်းပန်ရမယ်!"

စုဇီယိုက သူ၏ အင်္ကျီလက်များကို ခါလိုက်ပြီး လှည့်ကာ မြို့တော်ထဲမှ ထွက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်

"ကျင်းနိုင်ငံက ကျွန်တော်တို့ ကန်တိုင်းပြည်ကို ဒီလောက် အထင်သေးပြီး ဗြောင်ကျကျ စော်ကားနေမှတော့ နိုင်ငံနှစ်ခု ကြားမှာ ဘာဆက်ဆံရေးမှ ရှိနေစရာ အကြောင်း မရှိတော့ပါဘူး... ငါတို့က သူငယ်ချင်း မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ရန်သူတွေပဲ!"

ချက်ချင်းပင် ကန်တိုင်းပြည်၏ သံတမန်များက ကျင်းနိုင်ငံ၏ အရာရှိများကို ဒေါသတကြီး တွန်းဖယ်ကာ စုဇီယိုနှင့်အတူ ထွက်သွားကြလေသည်။

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့မှာ ဆက်မနေနိုင်တော့ဘဲ သူ့နောက်သို့ လိုက်သွားကြ၏။

ကူချူတုန်းမှာ လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ စကားများက နိုင်ငံတော် အရေးပါမှု ကိစ္စရပ် တစ်ခု အဖြစ် ကြီးထွားသွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ချေ။ သူမ အလျင်အမြန် စုဇီယို၏ ဘေးသို့ သွားကာ မေးလိုက်သည်

"အစ်ကိုစု... ဒါက သင့်တော်လို့လား... ကျွန်မ ပြဿနာ ရှာလိုက်မိပြီလား..."

စုဇီယိုက လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆိုသည်

"နိုင်ငံတွေကြားက သံတမန်ရေးရာ ခရီးစဉ်တွေမှာ အသေးအဖွဲ ကိစ္စ ဆိုတာ မရှိပါဘူး... စကားတစ်ခွန်းနဲ့ လုပ်ရပ်တိုင်းက နိုင်ငံတစ်ခုရဲ့ သဘောထားကို ကိုယ်စားပြုပါတယ်... တော်ဝင် ဧည့်ခံရေး ခန်းမက ရာထူးကြီး အရာရှိ တစ်ယောက် ပါဝင်တဲ့ ဒီ ကျင်းနိုင်ငံက သူတို့ရဲ့ ယုံကြည်မှုတွေကို ကျွန်တော်တို့ ကန်တိုင်းပြည် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ အပေါ် အတင်းအကျပ် ချမှတ်ဖို့ တကယ်ကို ကြိုးစားနေတာပါ... ဒါက ရန်စတာပါပဲ... ကန်နိုင်ငံရဲ့ သံတမန် တစ်ယောက် အနေနဲ့၊ ကျွန်တော်က ကန်နိုင်ငံရဲ့ မျက်နှာကို ကိုယ်စားပြုပြီး ဘယ်လို ရန်စမှုမျိုးကိုမှ သည်းခံလို့ မရပါဘူး!"

"ဒါဆို ကျွန်မတို့ တကယ်ပဲ ဒီအတိုင်း ထွက်သွားမှာလား..."

ကူချူတုန်းက သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့...”

စုဇီယိုက ပြောသည်

"တကယ်လို့ ကျင်း ဧကရာဇ်က တော်ဝင် ဧည့်ခံရေး ခန်းမကို မပြန်ခင် တောင်းပန်ဖို့နဲ့ ရှင်းပြဖို့ အရေးပါတဲ့ သူတစ်ယောက်ကို မလွှတ်ဘူးဆိုရင်၊ ကျွန်တော်တို့ တိုက်ရိုက် အိမ်ပြန်မယ်... အဲဒီအခါကျရင် ကျွန်တော်တို့ ကန်နိုင်ငံမှာ သူတို့ရဲ့ နေရာကို သူတို့ သဘောပေါက်စေဖို့ စစ်တပ်ကြီး တစ်တပ် လွတ်လာလိမ့်မယ်... သူတို့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို သူတို့ မသိကြဘူး!"

ကျင်း ဧကရာဇ်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ စုဇီယို မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမို မြန်ဆန်ပြီး ပိုမို လေးနက်လေသည်။ သူတို့ မြို့တော်မှ ထွက်ခွာပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပင် ကိုယ်တိုင် လာရောက် တောင်းပန်ခဲ့လေသည်။

အင်ပါယာ မြင်းလှည်းကို မြင်သောအခါ၊ စုဇီယိုနှင့် သူ၏ အဖွဲ့မှာ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ ကျင်း ဧကရာဇ်သည် ထိုကိစ္စရပ်ကို နိုင်ငံနှစ်ခု ကြား ပြဿနာ တစ်ခု အဖြစ် မကြီးထွားစေလိုသဖြင့် သူတို့ကို ဖြောင်းဖျဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ခန့်မှန်းထားခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ ကျင်း ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင် လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

" စုဇီယို... ကျင်း ဧကရာဇ် အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

စုဇီယိုက ကျင်း ဧကရာဇ်ကို ဦးညွှတ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် သံတမန် အားလုံးက ပြန်လည် ဦးညွှတ်ကြလေသည်။ ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့မှာ နန်းတွင်း အရာရှိများ မဟုတ်သဖြင့် အခမ်းအနားများ လုပ်ဆောင်ရန် စိတ်မဝင်စားဘဲ၊ ညင်သာစွာ လက်ဆုတ်၍ နှုတ်ဆက်ရုံသာ ပြုလုပ်ကြလေသည်။

"ဝန်ကြီးစု နဲ့ လေးစားအပ်တဲ့ သံတမန်တွေ"

ဟု ကျင်း ဧကရာဇ်က စုဇီယိုကို ထူပေးပြီး အခြားသူများကို တရားဝင် အခမ်းအနားများ ဖယ်ရှားရန် လက်ဟန်ပြလျက် ပြောလိုက်သည်

"အခုလေးတင် ဘာဖြစ်သွားလဲ ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်... အဲဒါက ရာထူးကနေ ထုတ်ပယ်ခံလိုက်ရတဲ့ တော်ဝင် ဧည့်ခံရေး ခန်းမရဲ့ ဒုတိယဝန်ကြီး မာကျန်း ပါ... ဒီလူက စာတွေ အရမ်း လေ့လာလွန်းလို့ အရူး ဖြစ်သွားပြီး လူအများကြီးကို စော်ကားမိတာပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး အဲဒါကို စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး လုပ်ရပ်တွေကြောင့် ငါတို့ နိုင်ငံနှစ်ခု ကြားက ချစ်ကြည်ရေးကို မပျက်စီးပါစေနဲ့!"

စုဇီယိုသည် ကျင်းနိုင်ငံနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်ရန် တကယ်တမ်း မရည်ရွယ်ခဲ့ချေ။ သူ့ကို တောင်ပိုင်းကျင်းသို့ သံတမန်အဖြစ် စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ သူသာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့သည့် နိုင်ငံနှစ်ခု ကြား အက်ကွဲမှု တစ်ခုကို ဖြစ်စေခဲ့ပါက သူ ဒုက္ခကြီးကြီး ရောက်မည် ဖြစ်သည်။

ယခု ကျင်း ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင် လာရောက် တောင်းပန်လောက်အောင် ရိုးသားနေသဖြင့် သူ နောက်ဆုတ်ရန် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ပြောလိုက်သည်

"အရှင်မင်းကြီး... ဒါက ဒီနိုင်ငံခြား ဝန်ကြီးက တမင်တကာ အခက်တွေ့အောင် လုပ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဝန်ကြီးတွေက တကယ်ကို မောက်မာလွန်းပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မဟာကန်ကို အလေးအနက် မထားကြလို့ပါ..."

ထိုသို့ပြောရင်း သူက ကူမော့ကို မိတ်ဆက်ပေးကာ ပြောလိုက်သည်

"ဒါက ကျွန်တော်တို့ ဧကရာဇ်မင်း ကိုယ်တိုင် ခန့်အပ်ထားတဲ့ နိုင်ငံတော် သူရဲကောင်း တစ်ယောက်ပါ၊ နိုင်ငံရဲ့ သိုင်းလောက ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်မင်း ရှေ့မှာတောင် ဦးညွှတ်စရာ မလိုတဲ့ သူပါ... အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဝန်ကြီးတွေက မဟာသူရဲကောင်း ကူကို အရှင်မင်းကြီးနိုင်ငံရဲ့ သိုင်းလောက က လူတစ်ယောက် ရှေ့မှာ ဦးညွှတ်ခိုင်းချင်နေကြတယ်... သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးမှာတောင်မှ စုချန်းချိုးက မဟာသူရဲကောင်း ကူ နဲ့ အဆင့်တူလောက်ပဲ ရှိတာပါ... မဟာသူရဲကောင်း ကူ ကို သူ့ရှေ့မှာ ဦးညွှတ်ခိုင်းဖို့ သူ့မှာ ဘာအရည်အချင်း ရှိလို့လဲ...”

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်..."

ကျင်း ဧကရာဇ်က အလျင်အမြန် ပြန်ပြောသည်

"ဝန်ကြီးစု ပြောတာ ယုတ္တိရှိပါတယ်..."

သူက ကူမော့ကို ကြည့်ကာ ရှေ့သို့ ခြေနှစ်လှမ်း လှမ်းပြီး ကူမော့၏ လက်ကို ကိုင်လျက် ပြောလိုက်သည်

"ကန်နိုင်ငံရဲ့ သူရဲကောင်း ကူမော့ရဲ့ နာမည်ကို ငါ ကြားဖူးတာ အရမ်း ကြာပါပြီ၊ ဒီနေ့ မင်းနဲ့ တွေ့ရတာ တကယ်ကို ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ... မင်းရဲ့ အသွင်အပြင်က တကယ်ကို ထူးခြားပါတယ်... ဒီလို ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ဟာ ကန်နိုင်ငံနဲ့ လောကကြီး အတွက် ကောင်းချီး တစ်ခုပါပဲ! ငါက ဝန်ကြီးကူကို ချက်ချင်း သဘောကျသွားပြီ... မင်းက ကျင်းကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ ငါနဲ့ အချိန်ပို ပေးပါဦး!"

ကျင်း ဧကရာဇ်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ လွန်ကဲနေပြီး ကူမော့ကို အတော်လေး အနေရခက်စေခဲ့၏။ ထို့ပြင် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ် တစ်ပါးအနေဖြင့် သူ့လို သိုင်းသမား တစ်ယောက်ကို အလွန် မျက်နှာလိုမျက်နှာရ ဖော်လံဖား နေခြင်းမှာ ကူမော့ကို လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေတော့၏။

ထို့နောက်၊ ကျင်း ဧကရာဇ်သည် ကူမော့၏ လက်ကို ကိုင်ပြီး နန်းတော်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားရန် ရည်ရွယ်ခဲ့လေသည်။

ကူမော့က သူ၏ လက်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းရန် သိုင်းပညာ အနည်းငယ်ကို တိတ်တဆိတ် အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက် စုဇီယို၏ အနောက်သို့ ဆုတ်သွားလေသည်။

ကျင်း ဧကရာဇ်သည် ကူမော့၏ ခပ်ခွာခွာ နေမှုကို သတိမထားမိပုံ ရပြီး၊ နန်းတော်၏ ပင်မခန်းမဆောင် သို့ ရောက်သည်အထိ ကူမော့အနားသို့ အဆက်မပြတ် တိုးကပ်ကာ မေးခွန်းပေါင်းစုံ မေးမြန်းနေလေသည်။

အတွင်း၌၊ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စားသောက်ပွဲ တစ်ခုကို ပြင်ဆင်ထားပြီး ကျင်း နန်းတွင်း အရာရှိ အများအပြား တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ စားသောက်ပွဲကို ဧကရာဇ်မင်း၏ အစီအစဉ်ဖြင့် စတင်ခဲ့လေသည်။

ကျင်း ဝန်ကြီးများသည် စုဇီယိုနှင့် အခြား သံတမန်များကို ဂုဏ်ပြုရန် သူတို့၏ ဝိုင်ခွက်များကို မြှောက်ကာ၊ နှုတ်ခွန်းဆက်စကားများနှင့် ချီးမွမ်းစကားများ ဖလှယ်ကြပြီး၊ နိုင်ငံနှစ်ခု ကြား ရေရှည် တည်တံ့မည့် ချစ်ကြည်ရေး အကြောင်း အနှစ်သာရမဲ့ ကတိကဝတ်များ ပြုလုပ်ကြလေသည်။လေထုမှာ အလွန် ရွှင်လန်းနေ၏။

ကူမော့နှင့် သူ၏ ညီမ ကူချူတုန်းတို့ အတူတကွ ထိုင်နေကြပြီး၊ စုဇီယိုက အကာအကွယ် ပေးထားသဖြင့် မည်သူကမျှ သူတို့ကို သောက်ရန် အနှောင့်အယှက် မပေးဘဲ အေးချမ်းမှုကို ခံစားလေသည်။

သို့သော်လည်း ခန်းမထဲရှိ လူအချို့က ဝင်လာကတည်းက သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြောင်း—သို့မဟုတ် အကဲခတ်နေကြောင်း ကူမော့ ခံစားမိလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလူတွေက စကားမပြောသလို ခြိမ်းခြောက်တာ ဒါမှမဟုတ် ရန်စတဲ့ အမူအရာ ဘာမှမလုပ်တော့ ကူမော့က တုံ့ပြန်မှု မလုပ်ဘဲ၊ သတိမထားမိဟန်ဆောင်ကာ ကူချူတုန်းနဲ့ အတူ ကျင်း အစားအစာ တွေကို ဆက်လက်စားနေခဲ့တယ်။ အဲဒါက အတော်လေး သာမန်ပါပဲ၊ ကန်တိုင်းပြည်ရဲ့ အစားအစာ တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ကျင်း ဟင်းလျာတွေက သိသိသာသာကို ညံ့ပါတယ်။ သေချာတာပေါ့၊ သူက အစားအစာနဲ့ အသားမကျတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

စားသောက်ပွဲ တစ်ဝက်ကျော်သွားတဲ့ အခါမှာတော့၊ ကူမော့ကို အကဲခတ်နေတဲ့ သူတွေထဲက တစ်ယောက်က နောက်ဆုံးတော့ မအောင့်နိုင်တော့ပါဘူး။ သူက ကျယ်ပြန့်တဲ့ ပခုံးတွေရှိတဲ့၊ အသားမည်းမည်း တောင့်တင်းခိုင်မာတဲ့ အမျိုးသား တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး၊ ကျင်းနိုင်ငံရဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး လေးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ လက်ထောက် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီ ပင် ဖြစ်လေသည်။

အမျိုးသားက ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်ကာ ကျင်း ဧကရာဇ်ကို နှုတ်ဆက်သည့် အနေဖြင့် လက်အုပ်ချီပြီး ပြောလိုက်သည်

"အရှင်မင်းကြီး... ဒီမှာ ထိုင်ပြီး သောက်နေရုံ သက်သက်က သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းပါဘူး... ကျွန်တော့်မှာ အကြံပြုချက် တစ်ခု ရှိပါတယ်"

သူကသူက ကူမော့ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ

"ဒီလူငယ်လေးက ကန်တိုင်းပြည်မှာ နံပါတ် ၁ သိုင်းသမား လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးပါတယ်... ပွဲကို စည်ကားသွားအောင်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျင်းနိုင်ငံ နဲ့ ကန်တိုင်းပြည် ကြား သိုင်းပညာ ဖလှယ်မှု တစ်ခု အနေနဲ့ ကျွန်တော် သူနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရင် ဘယ်လိုလဲ!"

ကျင်း ဧကရာဇ်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်

"ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဟယ်လျန်... ဒီအကြံပြုချက်က မသင့်တော်ပါဘူး... ဒီနေ့ ကန်တိုင်းပြည် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ရောက်လာတာက ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံနှစ်ခု ကြား ငြိမ်းချမ်းရေးရဲ့ သင်္ကေတ ပါ... း အင်အား သုံးဖို့ အကြံမပြုချင်ပါဘူး!"

ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီက ဆိုသည်

"သိုင်းသမားတွေဟာ တစ်ယောက်ဆီက တစ်ယောက် သင်ယူနိုင်ပြီး သိုင်းပညာ အကြောင်း ဆွေးနွေးနိုင်ပါတယ်၊ အဲဒါက ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံနှစ်ခု ကြား ဖလှယ်ဖို့ ပိုပြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေပါတယ်..."

သူက ကူမော့ကို ကြည့်ကာ

"လူငယ်လေး... ကန်တိုင်းပြည်ရဲ့ နံပါတ် ၁ သိုင်းသမား တစ်ယောက်အနေနဲ့၊ မင်းက ငါလို အဘိုးကြီး တစ်ယောက်ကို တိုက်ရဖို့ မကြောက်ပါဘူး မဟုတ်လား..."

ကူမော့၏ ဘေးစားပွဲတွင် ထိုင်နေသော စုဇီယို၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန် မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖြစ်နေ၏။ အရပ်ဘက် အရာရှိ တစ်ဦးအနေဖြင့် ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီ၏ စကားများတွင် ရန်စမှုကို သူ ကြားနိုင်လေသည်။

ကူမော့သည် ကန်တိုင်းပြည်၏ နံပါတ် ၁ သိုင်းသမား ဖြစ်သည်ဟု သူက ပြောပြီး ကူမော့ကို လူငယ်လေး ဟု အကြိမ်ကြိမ် ခေါ်ခဲ့သည်။ သူ၏ စကားများက ကန်တိုင်းပြည်၏ သိုင်းပညာသည် ကျင်းနိုင်ငံ၏ သိုင်းပညာထက် ယုတ်ညံ့ကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ ဆိုလိုနေလေသည်။

သူက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်

"ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဟယ်လျန်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကန်တိုင်းပြည်ဟာ ကျင့်ဝတ်ကို အလွန် တန်ဖိုးထားတဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုပါ... ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံမှာ အဆင့်တူ လူတွေကြား ဆွေးနွေးမှုတွေကိုပဲ 'စွမ်းရည် ဖလှယ်ခြင်း' လို့ ခေါ်ပြီး၊ အောက်အဆင့်က လူတွေက အထက်အဆင့်က လူတွေဆီက လမ်းညွှန်မှု တောင်းခံတာကို 'လမ်းညွှန်မှု တောင်းခံခြင်း' လို့ ခေါ်ပါတယ်၊ အဲဒါက ဒူးထောက်ပြီး ဦးညွှတ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်...

ဆရာကြီး ကူ နဲ့ စွမ်းရည် ဖလှယ်နိုင်တဲ့သူ လောက တစ်ခုလုံးမှာ လက်တစ်ဆုပ်စာပဲ ရှိပါတယ်... ဒါကြောင့် ခင်ဗျားက လမ်းညွှန်မှု တောင်းခံချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ကန်တိုင်းပြည်ရဲ့ ကျင့်ဝတ်ကို လိုက်နာရပါမယ်... ခင်ဗျား နားမလည်ရင် သင်ယူပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း မေးလို့ ရပါတယ်!"

ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီက လှောင်ပြုံးပြလျက် ဆိုသည်

"လောကရဲ့ တတိယမြောက် အကောင်းဆုံး ဆရာကြီး... ကန်တိုင်းပြည်မှာ တစ်ချိန်တုန်းက တတိယမြောက် အကောင်းဆုံး ဆရာကြီး တစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးတယ်လို့ ကျွန်တော် မှတ်မိတယ်... ငါ့ရဲ့ မဟာကျင်းရဲ့ အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်အရှင်သခင်က အကွက် နှစ်ဆယ်ပဲ ခံနိုင်ခဲ့တယ်၊ ဆယ့်ကိုးကွက် အထိနာခဲ့တယ်လေ... ဒါကြောင့် သူက လောကမှာ တတိယ အကောင်းဆုံးပဲ... ဟားဟားဟား!"

"ဒီ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ငါက အရင်က အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်အရှင်သခင်ဆီကနေ လမ်းညွှန်မှု ရဖူးပြီး သူ့ဆီက အကွက် နှစ်ကွက်၊ သုံးကွက် လောက်ကို မနည်း တောင့်ခံနိုင်ခဲ့တယ်... ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေက သာမန်ပဲ ဆိုပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့နိုင်ငံရဲ့ တတိယ အကောင်းဆုံး ဆိုတဲ့သူထက်တော့ အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်သေးတယ်... ခင်ဗျားတို့နိုင်ငံရဲ့ နံပါတ် ၁ ကျွမ်းကျင်သူဟာ အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်အရှင်သခင်ဆီကနေ လမ်းညွှန်မှု ရဖို့ ပါရမီ ရှိမရှိ ဆိုတာကို ငါ မြင်ရဖို့ ဒါက အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခုပါပဲ၊ သာမန် အကွက် အနည်းငယ်လောက် ဆိုရင်တောင် အလွန် အကျိုးကျေးဇူး ဖြစ်ထွန်းစေမှာပါ!"

ဒီလူဟာ တော်ဝင် ဧည့်ခံရေး ခန်းမ၏ ယခင် ဒုတိယဝန်ကြီး မာကျန်းကို ကာကွယ်ပေးနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း စုဇီယို ချက်ချင်း နားလည်သွားလေသည်။

နဂါးပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ကျင်း ဧကရာဇ်သည်လည်း ဤအရာကို သဘောပေါက်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ မှောင်မိုက်သွား၏။ သူက

"ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဟယ်လျန်... မင်း မူးနေပြီ... ဆင်းသွားတော့!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ကျင်း ဧကရာဇ် ဤစကားများကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ဝန်ကြီး အုပ်စုကြီး တစ်စုက ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီ၏ ခံစားချက်များကို အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ပဲ့တင်ထပ်နေကြ၏။

"အရှင်မင်းကြီး... ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဟယ်လျန်ရဲ့ သောက်နိုင်စွမ်း ကို အရှင် မသိပါဘူး၊ သူက ခွက်တစ်ထောင် သောက်ရင်တောင် မမူးပါဘူး!"

"အရှင်မင်းကြီး... ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဟယ်လျန်ရဲ့ အကြံပြုချက် က တော်တော် ကောင်းတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်... သိုင်းပညာ ဖလှယ်တာက နိုင်ငံနှစ်ခု ကြား ဖလှယ်တဲ့ ပုံစံ တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပါတယ်!"

အပိုင်း ( ၂၉၇ ) ကျင်းဘုရင်ရှေ့တွင် လူသတ်ခြင်း

ကျင်း ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာမှာ အလွန် မှုန်ကုပ်သွားလေသည်။

ကျင်း ဧကရာဇ်သည် စုချန်းချိုး၏ ဒဏ္ဍာရီကို အဘယ်ကြောင့် ချိုးဖျက်ချင်ရသနည်း ဆိုသည်ကို ကူမော့ ရုတ်တရက် နားလည်သွား၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ စုဇီယို စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကူမော့က သူ့ကို လက်ဟန်ဖြင့် တားလိုက်သည်။

"ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီ... ဟုတ်လား!"

ကူမော့ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခန်းမထဲရှိ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

ကူမော့က ဆက်ပြောသည်

"မင်း ငါနဲ့ အစွမ်းပြ ယှဉ်ပြိုင်လို့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စုချန်းချိုးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု အကွက် အနည်းငယ်ကို မင်း ကာကွယ်နိုင်တယ်လို့ ပြောတာ ကြားပြီးတဲ့နောက်၊ ငါ နည်းနည်း စိုးရိမ်သွားတယ်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့သိုင်းပညာတွေက အရမ်း မြင့်မားနေတယ်လေ... မင်းက တစ်ကွက်တောင် မခံနိုင်ဘဲ အသတ်ခံရတာ ဒါမှမဟုတ် ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားပြီး ငါတို့ နိုင်ငံနှစ်ခု ကြားက ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိခိုက်မှာကို ငါ စိုးရိမ်တယ်!"

ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"လူငယ်လေး... တကယ်လို့ မင်း ငါ့ကို တစ်ကွက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်ရင်၊ ငါ၊ ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီဟာ အမှိုက် တစ်ကောင်ပဲ၊ သေလမ်းရှာနေတာပဲ၊ ပြီးတော့ သေဖို့ ထိုက်တန်တယ်! အခုချက်ချင်း သေရှင် သဘောတူညီချက် တစ်ခုကို ငါ လက်မှတ်ထိုးနိုင်တယ်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သိုင်းပညာ ပြိုင်ပွဲ တစ်ခုမှာ တစ်ခါတလေ တိုက်ခိုက်မှု လွဲချော်သွားနိုင်တယ်လေ!"

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ပြောကြားသည်

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျင်း ဧကရာဇ်နဲ့ ကျင်း အရာရှိတွေ အားလုံးရဲ့ ရှေ့မှာ ဘယ်သူမှ ငြင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်ပါတယ်..."

"သေချာပေါက် မငြင်းပါဘူး!"

ဟု ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီက ဆိုသည်။

"ကောင်းတယ်"

ကူမော့က ကျင်း ဧကရာဇ်ကို လက်ဆုတ်ချီကာ ပြောလိုက်သည်

"အရှင်မင်းကြီး... ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဟယ်လျန်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ သက်သေ အဖြစ် နေပေးပါ!"

"ဒီ..." ကျင်း ဧကရာဇ်မှာ အလွန် အနေရခက်သွားပြီး

"အဲဒါ အဆင်ပြေရဲ့လား..."

ဟုဟု မေးလိုက်သည်။

ကူမော့က ကူချူတုန်းထံ လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။

ကူချူတုန်း ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်းကို ထုတ်ယူကာ ကူမော့ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ကူမော့သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ စောင်းကို သူ့ရှေ့တွင် ချထားပြီး

"ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဟယ်လျန်... ကျေးဇူးပြုပြီး!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီက လှံတစ်ချောင်း ယူလာရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အမိန့်ပေးလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ကျင်း ဧကရာဇ်သည် နေရာရရန် စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များကို ဖယ်ရှားရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက်

"ဒုက္ခရှာနေစရာ မလိုပါဘူး၊ တစ်ကွက်တည်းပါပဲ!"

ဟု ဆိုသည်။

"မောက်မာလိုက်တာ!"

ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီက သူ၏ လှံကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကူမော့ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာ၏။ တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများက သူ့ပတ်လည်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏ လက်ထဲရှိ အနက်ရောင် သံမဏိ လှံမှာ စီးဆင်းနေသော အလင်းတန်း တစ်ခုနှင့် တူနေလေသည်။

သေးငယ်သော ရွှေရောင် အကြေးခွံများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏ အစွမ်းထက်သော ချီမှာ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာသည့် ရွှေရောင် လှိုင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များကိုပင် အက်ကွဲသွားစေလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့က စောင်းကြိုးများကို ဖွဖွလေး တီးခတ်လိုက်ရာ စောင်းမှာ ရုတ်တရက် မြည်ဟည်းသွား၏။ အပြာရောင် အသံလှိုင်း ဓားသုံးလက်က လေထုကို ဆုတ်ဖြဲသွားပြီး၊ ရွှေရောင် အလင်းတန်းဖြင့် ကာကွယ်ထားသော ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီကို လေးမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားများအလား ထိမှန်သွားတော့၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရွှေရောင် အလင်းတန်းနှင့် အပြာရောင် အလင်းတန်းတို့ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားရာ လူတိုင်း၏ နားစည်များကို နာကျင်သွားစေသည့် နားစည်ကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီ ညည်းတွားလိုက်ပြီး သူ၏ တောင့်တင်းခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားတော့၏။

"ဟွန့်၊ ဘာမှလည်း မဟုတ်ပါဘူး!"

ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီက လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ကူမော့ဆီသို့ ထပ်မံ ပြေးဝင်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင်၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ကာကွယ်ရေး အရှိန်အဝါမှာ ကြေမွသွားတော့၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ သံမှိုရိုက်သံ များ ဆက်တိုက် ပဲ့တင်ထပ်လာရာ၊ သူ၏ သွေးကြောများထဲတွင် မိုးကြိုး ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်နေလေသည်။ သွေး

များက သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ ပန်းထွက်လာပြီး သူ၏ သူငယ်အိမ်များ ပြင်းထန်စွာ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားတော့၏။

"ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဟယ်လျန်!"

"ဗိုလ်ချုပ်ကြီး... ဘာဖြစ်သွားတာလဲ..."

"..."

ချက်ချင်းပင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး အများအပြားက ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီကို စစ်ဆေးရန် ပြေးသွားကြသော်လည်း၊ သူ၏ အတွင်းအင်္ဂါများမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တွေ့ရှိလိုက်ကြရသည်။

"သူ... ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဟယ်လျန်... သေသွားပြီ!"

ခန်းမထဲတွင် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားတော့၏။

ကူမော့သည် စောင်းကို သေချာစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ကူချူတုန်းထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ သူက လှောင်ပြုံးပြလျက်

"စုချန်းချိုးရဲ့ အကွက် သုံး၊ လေးကွက် ကို ခံနိုင်ရည် ရှိတယ်ဆိုတဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဟယ်လျန်က ငါ့ရဲ့ တစ်ကွက်တောင် မခံနိုင်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်... ဟေး၊ ငါ့ကို ပြောပါဦး... စုချန်းချိုးက အားနည်းတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဟယ်လျန်က ကြွားလုံးထုတ်နေတာလား..."

ဟု ဆိုသည်။

"မင်း..."

"အရမ်း မမောက်မာနဲ့!"

"..."

ဝန်ကြီးများ အားလုံးက ကူမော့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြ၏။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကူမော့ကို ထပ်မံ ရန်စရဲသူ တစ်ဦးမျှ မရှိတော့ချေ။ သူတို့ အားလုံး အလွန် ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း မည်သူကမျှ ကြမ်းတမ်းသော စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟရဲကြချေ။

ထိုအချိန်တွင် ကျင်း ဧကရာဇ်က ပြောလိုက်သည်

"မြန်မြန်၊ မြန်မြန်... ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဟယ်လျန်ကို ကယ်လို့ ရနိုင်သေးလား သိရအောင် အင်ပါယာ ဆေးငှာန ကို ပို့လိုက်ပါ... ဟူး... ဒီကောင်းမွန်တဲ့ စားသောက်ပွဲက ဘာလို့ သိုင်းပညာ ပြိုင်ပွဲ တစ်ခုကြောင့် ပျက်စီးသွားရတာလဲ..."

ချက်ချင်းပင် အရာရှိ အတော်များများက ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီ၏ အလောင်းကို သယ်သွားကြပြီး၊ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာရှိ လေထုမှာ ချက်ချင်း အလွန် ဖိနှိပ်ခံလာရတော့၏။

ကျင်း ဧကရာဇ်က တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်

"ဒီစားသောက်ပွဲကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင်... ဝန်ကြီးတို့ အားလုံး အိမ်ပြန်ကြတော့... အော်၊ ဒါနဲ့၊ ဝန်ကြီးစု နဲ့ ဝန်ကြီးကူ... ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီး ဖြစ်တဲ့ ဧကရာဇ်မင်း ကိုယ်စား ပြောစရာ စကားတချို့ ရှိတယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ မပြောခဲ့ဘူးလား... အင်ပါယာ ဥယျာဉ်ထဲ လမ်းလျှောက်ဖို့ ငါနဲ့ ဘာလို့ မလိုက်ခဲ့ကြတာလဲ..."

ကျင်း ဧကရာဇ်၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို ကြားသောအခါ ကူမော့နှင့် စုဇီယိုတို့သည် လိုလိုလားလား သဘောတူလိုက်ကြ၏။

ကျင်း ဧကရာဇ်က သူတို့ကို မဖိတ်ကြားခဲ့လျှင်ပင်၊ သူတို့သည် သူနှင့် စကားပြောရန် အစပျိုးလုပ်ဆောင်မည် ဖြစ်သည်။ သူတို့ ဒီကို လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က သူခိုးဂိုဏ်းကို ဖမ်းဆီး ဖယ်ရှားဖို့ဖြစ်ပြီး၊ သတ္တမမြောက် မင်းသား စီမာခုံရဲ့ အပြောအရ ကျင်း ဧကရာဇ်က အကြီးမားဆုံး အတားအဆီး ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။

မကြာမီ ကူမော့၊ စုဇီယိုနှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် ကျင်း ဧကရာဇ်နောက်သို့ လိုက်ကာ အင်ပါယာ ဥယျာဉ်သို့ သွားကြလေသည်။

ကျင်း ဧကရာဇ်က သူတို့ သုံးဦးကို စာကြည့်ခန်း တစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်

"ဒီကို လာရတဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ငါ သိပါတယ်... သူခိုးဂိုဏ်းဝင် ဝမ်ဝမ်ကျီကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ စီမာခုံရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်နဲ့ မင်းတို့ လာခဲ့တာ!"

ကူမော့နှင့် စုဇီယိုတို့မှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြပြီး၊ ကျင်း ဧကရာဇ်၏ တိုက်ရိုက် ချဉ်းကပ်မှုအတွက် လုံးဝ ပြင်ဆင်မထားခဲ့ကြချေ။

ချက်ချင်းပင် စုဇီယိုက လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်သည်

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် အရှင်မင်းကြီး... ဒါက တကယ်ကို မှန်ပါတယ်!"

ကျင်း ဧကရာဇ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ပြောကြားသည်

"ဒီသတ္တမမြောက် မင်းသားက တော်တော်လေး ပါးနပ်တဲ့ လူပဲ၊ ငါ့ကို ဖိအားပေးဖို့ ကန်တိုင်းပြည်ကို သုံးဖို့ စဉ်းစားနေတာ... ဝမ်ဝမ်ကျီက ငါ့နန်းတော်ထဲမှာ ပုန်းနေတယ်လို့ သူ သံသယ ဝင်နေတယ်၊ ပြီးတော့ သူ ဘယ်လိုပဲ စုံစမ်းစစ်ဆေးပါစေ၊ သူခိုးကို ဖမ်းဖို့ ဒီကို မလာနိုင်ဘူးလေ...

ဒါကြောင့် ကန်တိုင်းပြည် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကို သူ ဖိတ်ကြားခဲ့တာပါ... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဝမ်ဝမ်ကျီ မြို့တော်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ကန်တိုင်းပြည် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့က တွေ့သွားရင် သူ့ကို ငါ တားဖို့ နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူးလေ..."

သတ္တမမြောက် မင်းသား စီမာခုံနှင့် ပတ်သက်၍ ကျင်း ဧကရာဇ်၏ စကားများ နောက်ကွယ်ရှိ အဓိပ္ပာယ်ကို ကူမော့နှင့် စုဇီယိုတို့က ခန့်မှန်းပြီး ဖြစ်လေသည်။

ကန် ဧကရာဇ်သည်လည်း သိလေသည်၊ စီမာခုံကို ကူညီရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ဤအချိန်တွင် ကျင်းနိုင်ငံ ပြိုလဲသွားမည်ကို ကန် ဧကရာဇ် မလိုလားသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။ ချူကို ပူးပေါင်း ကာကွယ်ရန် သိပ်ပြီး အစွမ်းမထက်လှသော မဟာမိတ် တစ်ဦးဖြစ်သည့် ကျင်းနိုင်ငံကို ကန်နိုင်ငံက လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

စုဇီယိုက မေးလိုက်သည်

"အရှင်မင်းကြီး... ဝမ်ဝမ်ကျီက တကယ်ပဲ မြို့တော်မှာ ရှိနေတာလား..."

"မရှိပါဘူး..."

ကျင်း ဧကရာဇ်က ခေါင်းယမ်းလျက်

"ဒါပေမဲ့ သူ ဘယ်မှာလဲ ဆိုတာတော့ ငါသိတယ်!"

ဟု ဆိုသည်။

စုဇီယို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်

"အရှင်မင်းကြီး... ခင်ဗျားက စည်းကမ်းချက် တချို့ ဆွေးနွေးတော့မလို့လား..."

"မဟုတ်ပါဘူး..."

ကျင်း ဧကရာဇ်က သက်ပြင်းချလျက်

"ငါ မင်းတို့ကို ဒီကို ခေါ်ခဲ့မှတော့ ဝမ်ဝမ်ကျီနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သဲလွန်စတွေကို ငါ ပြောပြမှာပါ... ဒါပေမဲ့ အဲဒီမတိုင်ခင် အရာရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြဖို့ လိုတယ်... ဆရာကြီးစုရဲ့ ဒဏ္ဍာရီက ကျင်းနိုင်ငံအတွက် အကျိုးကျေးဇူး တွေကို ငါက အမြင်တိုပြီး မသိတာ မဟုတ်ပါဘူး... ငါ့မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိလို့ပါ..."

ဟု ဆိုသည်။

ထိုနေရာတွင် ကျင်း ဧကရာဇ်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလျက် ပြောကြားသည်

"ခုနက စားသောက်ပွဲမှာ ဝန်ကြီးစု နဲ့ ဝန်ကြီးကူ တို့ နှစ်ယောက်စလုံး မြင်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား... နန်းတွင်းက ငါ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ မရှိဘဲ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတာပါ..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်

"အဲဒါ စုချန်းချိုးလား..."

ကျင်း ဧကရာဇ်က ခေါင်းယမ်းလျက်

"တကယ်လို့ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းကို ဆရာကြီးအို စုက ထိန်းချုပ်ထားတယ်ဆိုရင် ငါ တိတ်တိတ်လေး ဝမ်းသာမှာပါ... အခု ငါ အားနည်းနေပြီလေ... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ နိုင်မှာ မဟုတ်မှတော့ ရုပ်သေး ဧကရာဇ် တစ်ပါးပဲ လုပ်လိုက်မယ်လေ... ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းက ဆရာကြီး စုကို ကိုးကွယ်ပေမဲ့ သူ့ကို တကယ်တမ်း မနာခံဘူးလေ။

ငါ့အာဏာက ပျောက်ကွယ်နေတာ ကြာပြီ၊ ငါ့အမိန့်တွေ မြို့တော်ကနေ ထွက်နိုင်မထွက်နိုင် ဆိုတာကတောင် ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းရဲ့ သဘောတူညီချက် အပေါ်မှာ မူတည်နေတယ်... ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိလဲ ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ ရှာဖွေဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ နိုင်ငံတစ်ခုလုံးက သူ့ရဲ့ နောက်လိုက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေလို့ပဲ...

ငါ၊ ဧကရာဇ် ဆိုတာက မရှိတော့တာ ကြာပြီလေ... ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းမှာ သာမန် ပြည်သူတွေကနေ ရာထူးကြီး အရာရှိတွေ အထိ နောက်လိုက်တွေ အရမ်း များတယ်... ခြွင်းချက်မရှိ ငါတောင်မှ နောက်လိုက် တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလေ... ဒါကြောင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ ရှာဖွေတွေ့ရှိဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး!"

ကူမော့က မေးလိုက်သည်

"ခင်ဗျားမှာ အာဏာ မရှိရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ စုချန်းချိုးက စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ဆန္ဒရှိသရွေ့ သူ ရှာတွေ့နိုင်တယ် မဟုတ်လား..."

ကျင်း ဧကရာဇ်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက် ပြောကြားသည်

"ဆရာကြီး စု တောင် ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး... သူက လူအများကြီးကို သတ်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူးလို့ အမြဲတမ်း အခိုင်အမာ ပြောနေတယ်... သူတို့က အထွတ်အထိပ်ကို တည်ထောင်တဲ့ ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကို ယုံကြည်ကြလို့ သက်သက်ပါ၊ ပြီးတော့ အရာအားလုံးက ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းရဲ့ အယူဝါဒတွေ အပေါ် အခြေခံထားတာပါ...

ဒါပေမဲ့ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းရဲ့ အယူဝါဒတွေကို ဆရာကြီး စု သတ်မှတ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ အယူဝါဒတွေကလည်း နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းမှာ မတူညီကြဘူး... စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ အားလုံး လုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့၊ အဲဒါတွေ အားလုံးကို ကိုယ်ကျိုးအတွက် နေရာအသီးသီးက လူတွေက ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီနောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး ဆိုတာကို တွေ့ရတယ်..."

စုဇီယိုက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ... အဲဒါက သန့်စင်တဲ့ ယုံကြည်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပြီး နောက်ကွယ်မှာ တကယ်ပဲ ဘယ်သူမှ မရှိတာ၊ ဒါမှမဟုတ်... အင်း... ကျင်းနိုင်ငံ တစ်ခုလုံးက... အရာအားလုံးရဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် နိုင်ငံတစ်ခုလုံး၊ နန်းတွင်းတစ်ခုလုံးက ဒီကြိုးကိုင်သူ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းရဲ့ တကယ့် ခေါင်းဆောင် ကို ကာကွယ်ဖို့ အလုပ်လုပ်နေတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပေါ့!"

ကျင်း ဧကရာဇ်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ဒါကြောင့် ဝန်ကြီးစု နဲ့ ဝန်ကြီးကူ တို့ကို ဒီ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ဖမ်းဖို့ ကူညီပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်... ဝန်ကြီးကူ မင်းက ဝရမ်းပြေးတွေကို ဖမ်းရတာ သဘောကျတယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်... တကယ်လို့ ဒီ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်သာ တကယ် ရှိနေရင်၊ သူကလည်း ဝရမ်းပြေး တစ်ယောက်ပါပဲ...

လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ဆရာကြီး စုဟာ လူသတ်ပွဲ တစ်ခု လုပ်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်ကွယ်က လူကို သူ ရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး... ရှင်းပြဖို့အတွက် ဆရာကြီး စုဟာ ချမ်းသာကြွယ်ဝအောင် လုပ်ဖို့ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းရဲ့ နာမည်ကို သုံးခဲ့တဲ့ လူယုတ်မာ အများအပြားကို သတ်ပစ်ခဲ့ပြီး၊

တကယ့် ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းနဲ့ ကွဲပြားအောင် ထောင်စုနှစ် မိစ္ဆာဂိုဏ်း လို့ တည်ထောင်ခဲ့ပါတယ်... ထောင်စုနှစ် မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဟာ အခုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ကျင်းနိုင်ငံရဲ့ အလိုချင်ဆုံး ဝရမ်းပြေး ဖြစ်နေပါပြီ..."

"ငါ့နန်းတွင်းက လူတွေနဲ့ အခု ငါ စုံစမ်းစစ်ဆေးလို့ မရဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေ ဖြစ်နေလို့ပဲ... ငါ ဘယ်လောက်ပဲ စုံစမ်းစစ်ဆေးပါစေ ဘာမှ တွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ နှစ်ယောက်က ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ မင်းတို့မှာ နိုင်ငံတော် ဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်း လည်း ရှိတယ်လေ... ဘယ်သူကမှ မင်းတို့ကို ဗြောင်ကျကျ တားဆီးရဲမှာ မဟုတ်ဘူး...

ဒါကြောင့် အမှန်တရားကို ရှာတွေ့ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးပါပဲ... သေချာတာပေါ့၊ အရာအားလုံးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူးဆိုတာကို မင်းတို့တောင် ရှာတွေ့ခဲ့တယ်ဆိုရင်၊ ပြိုလဲနေတဲ့ ဒီနိုင်ငံရဲ့ အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်ရတာ ငါ့အတွက် မှန်ကန်ပါတယ်!"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ စနစ်၏ အသိပေးချက်တစ်ခုက ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် မြည်လွင်လာသည် -

[ပစ်မှတ်အသစ် တွေ့ရှိသည်]

[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ် - ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်]

[တာဝန်အဆင့် - ကြယ်ခြောက်ပွင့်]

[တာဝန်ဆုလာဘ် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဒေါင်လိုက်နှင့် အလျားလိုက် ဓားသိုင်း]

...

ဒေါင်လိုက်နှင့် အလျားလိုက် ဓားသိုင်းမှာ တစ္ဆေတောင်ကြား ကျောင်းမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဒေါင်လိုက် ဓား နှင့် အလျားလိုက် ဓား ဟူ၍ ပိုင်းခြားထားပြီး ယင် နှင့် ယန် ဓား ဒဿနကို အလေးပေးလေသည်။

ဒေါင်လိုက် ဓား - "အရှိန်အဟုန်" ကို အဓိက အဖြစ်ထားကာ၊ သေစေနိုင်သော ခုတ်ချက် တစ်ချက်တည်း၏ အဆုံးစွန်သော ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းကိုဦးတည်လေသည်။ ကိုယ်စားပြု သိုင်းကွက်ဖြစ်သော "ခြေလှမ်းတစ်ရာ ပျံလွှားဓား" ကို "လည်ချောင်းကို ဖြတ်ရန် ဓားတစ်ချက်၊ ခြေလှမ်းတစ်ရာ ပျံလွှားဓား" ဟု လူသိများသည်။

၎င်း၏ ဓားအနှစ်သာရမှာ " ဗလာ ဖြစ်ခြင်းနှင့် တိတ်ဆိတ်ခြင်း" ဟူသော တာအို အယူအဆနှင့် သဟဇာတဖြစ်ပြီး၊ ဓားစွမ်းအင်ကို ဖိသိပ်ခြင်းဖြင့် အလွန် ဝေးကွာသော အကွာအဝေးမှ တိကျသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရရှိစေလေသည်။

အလျားလိုက် ဓား- "ကျွမ်းကျင်မှု" အပေါ် အခြေခံပြီး ဧရိယာအလိုက် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုနှင့် စွမ်းအား ဖိနှိပ်မှုကို အလေးပေးလေသည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်စားပြု သိုင်းကွက်မှာ "အရပ်မျက်နှာအနှံ့ အလျားလိုက် လွှဲရိုက်ခြင်း" ဖြစ်ပြီး၊ ဥပဒေရေးရာ ပညာရှင်များ၏ "လွှမ်းမိုးမှု" ဒဿနကို ပေါင်းစပ်ထားကာ ၎င်း၏ သိုင်းကွက်များကို ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကြမ်းကြုတ်မှု ဖြစ်စေလေသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ပုံမှန် အစွမ်းထက်သော ဓားသိုင်း နှစ်ခုဖြစ်သည့် ခြေလှမ်းတစ်ရာ ပျံလွှားဓား နှင့် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ အလျားလိုက် လွှဲရိုက်ခြင်း တို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အပြင်၊ အလျားလိုက် ဓားသိုင်း တွင် ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်မှု လမ်းကြောင်းကို ခန့်မှန်းခြင်း၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခြိမ်းခြောက်ခြင်း၊ အဝေးမှ အငိုက်ဖမ်း တိုက်ခိုက်ခြင်း နှင့် လူအုပ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်း ကဲ့သို့သော အထူး အကျိုးသက်ရောက်မှုများလည်း ရှိလေသည်။

အင်ပါယာစာကြည့်ခန်းမှာ အလွန်တိတ်ဆိတ်နေ၏။

ကူမော့ စကားမပြောသလို ကူချူတုန်းလည်း စကားမပြောခဲ့ချေ။

စုဇီယိုသည် ကျင်းဧကရာဇ်ကို ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး

"အရှင်မင်းကြီး... ဒါက သူခိုးဂိုဏ်းက ဝမ်ဝမ်ကျီရဲ့ တည်နေရာကို ကျွန်တော်တို့ကို ပြောပြဖို့အတွက် စည်းကမ်းချက်လား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျင်းဧကရာဇ်က ခေါင်းကို အနည်းငယ်ယမ်းလျက်

"အဲဒါ တောင်းဆိုချက်တစ်ခုပါ... ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် သဘောတူသည်ဖြစ်စေ၊ မတူသည်ဖြစ်စေ ဝမ်ဝမ်ကျီရဲ့ တိကျတဲ့ တည်နေရာကို ငါပြောပြမှာပါ... ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ကိစ္စကတော့ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တောင်းဆိုချက်သက်သက်ပါပဲ"

ဟု ဆိုသည်။

စုဇီယို ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်

"အရှင်မင်းကြီး... ဒီကိစ္စကို သူရဲကောင်းကူနဲ့ ကျွန်တော် ဆွေးနွေးဖို့ လိုပါတယ်"

ဟု ပြောကြားသည်။

ကျင်းဧကရာဇ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ထို့နောက် ကူမော့နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည် အင်ပါယာစာကြည့်ခန်းမှ ထွက်လာပြီး စင်္ကြံရှည်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ကူမော့က

"ဒီမှာ ပြောကြတာပေါ့... ကျွန်တော့်ရဲ့ စစ်မှန်သောချီကို သုံးပြီး ဒီနေရာကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်မယ်၊ ဘယ်သူမှ ကျွန်တော်တို့ပြောတာကို ကြားရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ဟု ဆိုသည်။

စုဇီယိုက မေးလိုက်သည်

"အစ်ကိုကူ... ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ခင်ဗျား စိတ်ဝင်စားလား..."

ကူမော့ ပြုံးလိုက်ပြီး

"အဲဒါက အစ်ကိုစု အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်... ခင်ဗျား စုံစမ်းစစ်ဆေးချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် အဖော်လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်... အမှုတွေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးတဲ့ နေရာမှာ ကျွန်တော် မကျွမ်းကျင်ပေမဲ့၊ တိုက်ခိုက်တဲ့ နေရာမှာတော့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး... ခင်ဗျားရဲ့ ဘေးကင်းရေးကို ကျွန်တော့်ဆီ အပ်ထားလို့ ရပါတယ်"

ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အစ်ကိုကူ!"

စုဇီယိုသည် ကျေးဇူးတင်သည့်အနေဖြင့် ကူမော့ကို ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး

"ကျွန်တော် စုံစမ်းစစ်ဆေးချင်ပါတယ်... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒီကို မလာခင် ဧကရာဇ်မင်းနဲ့ ကျွန်တော် စကားပြောခဲ့ပါတယ်... ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်းဟာ တောင်ပိုင်းကျင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ လွှမ်းမိုးမှု ရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့အားလုံး သိခဲ့ကြပေမဲ့၊ နိုင်ငံတော်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို လှုပ်ခတ်နိုင်လောက်တဲ့အထိ ကြီးမားလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့ဘူးလေ..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယခင်က ဧကရာဇ်မင်းသည် တောင်ပိုင်းကျင်းမှ ကိစ္စများကို သိပ်ပြီး အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။

စုချန်းချိုး ရှုံးသွားလျှင်တောင် အသတ်ခံရမည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။ စုချန်းချိုး အသက်ရှင်နေသရွေ့တော့ တောင်ပိုင်းကျင်းဟာ အများကြီး ကမောက်ကမ ဖြစ်မည် မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု ကြည့်ရသည်မှာ ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်း ရှိနေသည်နှင့်တင်၊ စုချန်းချိုး ရှုံးသွားလျှင်ဆိုသည်ကို ထားလိုက်ဦး၊ စုချန်းချိုး အသက်ရှင်နေလျှင်တောင် တောင်ပိုင်းကျင်းတွင် ကြီးမားသော ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုများ ဖန်တီးနိုင်သည် ဆိုတာပင်ဖြစ်သည်။

စုချန်းချိုး ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ၊ သူက လူတစ်ယောက်တည်းပင်ဖြစ်သည်။ သူက နိုင်ငံ၏ နယ်စပ်များကို တစ်ယောက်တည်း စောင့်ကြပ်နိုင်သော်လည်း၊ ဒုက္ခရောက်နေသော နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို သူတစ်ယောက်တည်း ကယ်တင်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

"တကယ်လို့ ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် တကယ်ပဲ ရှိနေမယ်ဆိုရင်၊ တောင်ပိုင်းကျင်းမှာ နိုင်ငံတစ်ဝန်း ပုန်ကန်မှုတစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်လာမှာပဲ... ဘာလို့လဲဆိုတော့ တောင်ပိုင်းကျင်းက ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ရဲ့..."

သူ၏ စကားလုံးများ၏ ဖိအားသည် တောင်ပိုင်းကျင်း ဧကရာဇ်ထက်ပင် သာလွန်နေပြီဖြစ်ပြီး ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်း၏ တကယ့်နတ်ဘုရားဖြစ်သော စုချန်းချိုးမှာ တကယ်တော့ အတုကြီးဖြစ်နေပေသည်။ ဤအခြေအနေတွင် တစ်ဖက်လူက ထီးနန်းကို လုရန် အကြံအစည်မရှိလျှင်တောင် သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်များက ထိုထက်ပို ကြီးမားနေပြီဖြစ်သည်။

"တကယ်လို့ ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်း နောက်ကွယ်မှာ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် မရှိဘူးဆိုရင် ပိုပြီးတောင် ဒုက္ခရောက်ဦးမယ်၊ စောစောစီးစီး ပြင်ဆင်ထားဖို့ ဧကရာဇ်မင်းကို ကျွန်တော် အကြောင်းကြားရမယ်... နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး နန်းတွင်းကိုတောင် သြဇာလွှမ်းမိုးထားတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုမှာ စုစည်းထားတဲ့ စီမံခန့်ခွဲသူတစ်ယောက် မရှိဘူးဆိုတာက လွတ်လပ်တဲ့ အာဏာရှင်တွေ နေရာအနှံ့ ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ... ပထမဆုံး လူတစ်ယောက်က အဲဒီမီးတောက်ကို စတင်လိုက်တာနဲ့ အရာအားလုံး ကွဲထွက်သွားပြီး၊ တောင်ပိုင်းကျင်းဆိုတာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကူချူတုန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"အစ်ကိုစု... တောင်ပိုင်းကျင်းရဲ့ အခြေအနေက နန်းတွင်းအရာရှိ တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ခင်ဗျားနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ..."

စုဇီယိုက ပြန်ဖြေသည်

"ညီမလေး ချူတုန်း... မြို့တော်မှာ အာဏာသိမ်းမှု မဖြစ်ခင်က၊ ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံတွင်းက အာဏာလုပွဲတွေက မဖြေရှင်းရသေးတော့ ဒီလိုကိစ္စတွေကို ကျွန်တော်တို့ စိတ်မပူနိုင်ခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မိဖုရားခေါင်ကြီးနဲ့ ဧကရာဇ်မင်းကြားက အာဏာလုပွဲက အဆုံးသတ်သွားပြီလေ..."

ကာလတိုအတွင်းမှာတော့ ကန်တိုင်းပြည်သည် ပြည်တွင်း မတည်ငြိမ်မှုများကို မလွဲမသွေ ရင်ဆိုင်ရဦးမည်ဖြစ်သည်။ မိဖုရားခေါင်ကြီး ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ အဖွဲ့အစည်းက လွှမ်းမိုးနေဆဲဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်မင်းအနေဖြင့် ၎င်းကို ဖိနှိပ်ရန် အချိန်လိုသည်။

အကယ်၍ ဤကာလအတွင်းတွင် တောင်ပိုင်းကျင်းက ပြဿနာများနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ဆိုလျှင်၊ ၎င်းက ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ ချူနိုင်ငံက ကန်တိုင်းပြည်ကို တိုက်ခိုက်ရန် မဆိုင်းမတွဘဲ မြောက်ဘက်သို့ စစ်ချီလာမည်မှာ သေချာသည်။

အရင်ဧကရာဇ်မင်းက ကျင်းခရိုင်ကို ကာကွယ်ရန် လျော်ကြေးများပေးပြီး ဓားစာခံများပေးရန် အဘယ်ကြောင့် ရွေးချယ်ခဲ့သနည်း။ ယုတ္တိအရဆိုလျှင် ကျင်းခရိုင်သည် ကျင်းနိုင်ငံနှင့် သက်ဆိုင်ပေသည်၊ ၎င်းကို ပြန်ယူခြင်းက ကွာခြားမှုမရှိပေ။

သို့သော် အရင်ဧကရာဇ်မင်းက ကန်တိုင်းပြည်ကို တောင်ပိုင်းကျင်းနှင့် ခွဲခြားရန် ကျင်းခရိုင်ကို လိုအပ်သဖြင့် ၎င်းကို စွန့်လွှတ်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ တောင်ပိုင်းကျင်းသည် ချူနိုင်ငံက ကန်တိုင်းပြည်ကို အပြည့်အဝ ကျူးကျော်မလာနိုင်အောင် တားဆီးပေးသော ကာကွယ်ရေး လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် တောင်ပိုင်းကျင်းသာ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားလျှင်၊ မျက်နှာစာ သုံးခုမှ စစ်ပွဲတစ်ခု စတင်ရန် ချူနိုင်ငံက အခွင့်အရေးကို အရယူလိမ့်မည်။ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ လမ်းကြောင်း၊ ကျင်းခရိုင် လမ်းကြောင်းနှင့် ပင်လယ်ပြင်က တျန်းရှားကျွန်းစု လမ်းကြောင်းတို့ ရှိပေသည်။ ဤလမ်းကြောင်း သုံးခုတွင် တောင်ပိုင်းကျင်းက ကျင်းခရိုင်နှင့် တျန်းရှားကျွန်းစု လမ်းကြောင်းများကို ပိတ်ဆို့ထားရာ ၎င်း၏ အရေးပါမှုကို ထင်ရှားစေသည်။

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်သည်

"ကျွန်မတို့ရဲ့ ကန်တိုင်းပြည်က ချူနိုင်ငံကို မနိုင်ဘူးလား..."

စုဇီယိုက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်

"စစ်ပွဲမှာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမယ့် အချက်တွေ အများကြီးရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ဘယ်သူက ပိုအစွမ်းထက်တယ်၊ ဘယ်သူက ပိုအားနည်းတယ်ဆိုတာကို တိုက်ရိုက် ဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့သူ မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ သေချာတာတစ်ခုကတော့ စစ်ပွဲဆိုတာ မလွဲမသွေ ပျက်စီးကြမှာ ဖြစ်ပြီး၊ လက်ရှိမှာ ကျွန်တော်တို့ ကန်တိုင်းပြည်ရဲ့ နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာတိုက်ဟာ စစ်ပွဲတစ်ခုကို မထောက်ပံ့နိုင်ပါဘူး..."

" စစ်ပွဲတစ်ခု စတင်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အခွန်တွေ မလွဲမသွေ တိုးလာလိမ့်မယ်... ဟူး... အလွန်အကျွံ ကောက်ခံတဲ့ အခွန်တွေက ကျားတွေလိုပဲ! ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကန်တိုင်းပြည်ဟာ ပြန်လည်နာလန်ထူဖို့ ဆယ်နှစ်ပဲ ရှိသေးပြီး၊ ပြည်သူတွေရဲ့ ဘဝက အခုမှ တိုးတက်လာခါစ ရှိသေးတာ... တကယ်လို့ အခု စစ်ပွဲဖြစ်လာရင် လူဘယ်နှစ်ယောက်လောက် အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ ဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူး..."

"အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ ဖြစ်တာက ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုကို မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မယ်!"

ကူချူတုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး

"ဒါပေမဲ့ တာဝန်ခံချုပ်ရဲ့ တရားဝင်သရုပ်မှန်က မဟာပညာရှင် ဆရာကြီးတုန်းကျင်း ဖြစ်တယ်လို့ ကျွန်မ မှတ်မိတယ်... သူက စစ်ပွဲကို ထောက်ခံသူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်မင်းရဲ့ အားတက်သရော ထောက်ခံမှုကို ရရှိခဲ့တယ်လေ... ဧကရာဇ်မင်းက စစ်ပွဲစတင်ဖို့ အတော်လေး ထောက်ခံနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုဇီယိုက ခေါင်းယမ်းလျက် ဆိုသည်

"စစ်ပွဲကို ထောက်ခံတာက တကယ်ပဲ စစ်ပွဲစတင်ချင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး... နိုင်ငံတွေက ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် ညှိနှိုင်းနိုင်ပေမဲ့၊ ပြည်တွင်းမှာတော့ တိုက်ခိုက်လိုတဲ့ စိတ်ဆန္ဒ ကင်းမဲ့နေလို့ မရပါဘူး... မိဖုရားခေါင်ကြီးယန်ရဲ့ အဖွဲ့က မတိုက်ခိုက်ချင်ကြဘူး...

သူတို့က မတိုက်ခိုက်ချင်ရုံတင် မကဘူး၊ နိုင်ငံတော်ကို အမြဲတမ်း နှိမ့်ချပြောဆိုပြီး အမျိုးသားရေး စိတ်ဓာတ်ကို ဖိနှိပ်ထားကြတယ်... အဲဒါက အဆင်မပြေဘူး... တိုက်ခိုက်တာကို အတတ်နိုင်ဆုံး ရှောင်ရှားပြီး စစ်ပွဲကို လုံးဝ ရှောင်ရှားသင့်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ တိုက်ခိုက်ရမှာကို ကျွန်တော်တို့ မကြောက်ရဘူး၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေကလည်း ကျဆင်းနေလို့ မရဘူး..."

ကျွန်တော်တို့ ရှုံးလျှင်တောင် စစ်ပွဲအတွက် အသင့်ပြင်ဆင်ထားတာကို စွန့်လွှတ်လို့ မရပေ။

"စစ်ပွဲမဖြစ်အောင် တားဆီးဖို့ ကျွန်တော်တို့ တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပြည်သူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ဖို့နဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အောက်ဆုံးစည်းကို ထိန်းသိမ်းဖို့လည်း တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ရမယ်... တစ်ညတာ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် ဒီနေ့ မြို့ငါးမြို့၊ မနက်ဖြန် မြို့ဆယ်မြို့ ပေးအပ်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ လက်မခံနိုင်စရာပါ... ဒါကြောင့် စစ်ပွဲကို ဧကရာဇ်မင်း ထောက်ခံတာက သူတိုက်ခိုက်ချင်လို့ မဟုတ်ဘဲ၊ အချိန်မရွေး စစ်ပွဲအတွက် အသင့်ဖြစ်နေချင်လို့ပါပဲ!"

ကူချူတုန်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွား၏

"အော်... ဒီလိုလား... ကျွန်မ နားလည်သွားပြီ... တစ်နည်းပြောရရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နိုင်ငံတော်အင်အားက အပြည့်အဝ စစ်ပွဲတစ်ခုကို မထောက်ပံ့နိုင်ခင်မှာ၊ တောင်ပိုင်းကျင်း မကျဆုံးတာ အကောင်းဆုံးပဲပေါ့!"

စုဇီယိုက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"အဲဒါ မှန်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့်..."

"ဒါကြောင့် ဒီထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်းကို ကျွန်တော် စုံစမ်းစစ်ဆေးချင်တာပါ... အဲဒီနောက်ကွယ်မှာ ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ရှိနေဖို့ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်၊ ဒါမှ ပြဿနာကို အမြစ်ကနေ ဖြေရှင်းနိုင်မှာပါ... တကယ်လို့ မရှိဘူးဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် တကယ်ကို အကူအညီမဲ့သွားပြီ၊ ကျင်းဧကရာဇ်တောင်မှ အကူအညီမဲ့နေမှာပါ!"

ကူမော့က စုဇီယို၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပပြောလိုက်သည်

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် သေချာပေါက် ရှိပါတယ်..."

စုဇီယိုက အံ့သြစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ခင်ဗျား အဲဒီလောက် သေချာလို့လား..."

ကူမော့က ပြန်ဖြေသည်

"ကျွန်တော်က လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ကြေးစားဓားသမားလေ ပြီးတော့ ဝရမ်းပြေးတွေနဲ့ ပတ်သက်ရင် ကျွန်တော့်ဆီမှာ အလွန်အားကောင်းတဲ့ ကြိုတင်ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်း တစ်ခု ရှိတယ်... အဲဒါကို ရုပ်လွန်ပညာ တစ်မျိုးလို့ ခင်ဗျား သဘောထားလို့ ရပါတယ်၊ ကျွန်တော် ပစ်မှတ်ထားတဲ့ ဝရမ်းပြေးတွေ ဘယ်တော့မှ မလွတ်ဖူးဘူးဆိုတာ သိုင်းလောကမှာ အများသိတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုလိုပဲပေါ့..."

စုဇီယိုက ရယ်မောလိုက်သည်

"ဒါဆို အစ်ကိုကူ... ခင်ဗျားက အခု ဒီထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်ကို မျက်စိကျနေပြီပေါ့..."

"အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေတာပါ"

ဟုဟု ကူမော့က ပြန်ဖြေသည်။

စုဇီယိုသည် ကူမော့ကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အစ်ကိုကူ!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက်

"ကျွန်တော်က ကြေးစား တစ်ယောက် သက်သက်ပါ"

ဟု ဆိုသည်။

မကြာမီ သုံးဦးသား အင်ပါယာစာကြည့်ခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာကြ၏။

All Chapters