အခန်း (၂၉၈-၂၉၉)

အပိုင်း (၂၉၈) - ဝမ်ဝမ်ကျီကို သတ်ဖြတ်ခြင်း( အပိုင်း ၁ )

ကျင်းဧကရာဇ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်

"မင်းတို့ သဘောတူညီချက်တစ်ခု ရသွားပြီ ထင်တယ်..."

ထိုသို့ပြောရင်း သူက တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို စုဇီယိုထံ ကမ်းပေးကာ ဆက်ပြောသည်

" ငါ့ကို ကူညီသည်ဖြစ်စေ၊ မကူညီသည်ဖြစ်စေ၊ ဝမ်ဝမ်ကျီရဲ့ တည်နေရာကို ငါ ပြောပြမှာပါ... ဒီတံဆိပ်ပြားကို ယူပြီး မြို့တောင်ဘက်က ထောင်စုနှစ်မြို့ကို သွားပြီး အရှေ့ဘက်လာ လောင်းကစားရုံရဲ့ ပိုင်ရှင် လက်သုံးချောင်းကို သွားရှာပါ... သူက ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်အစောင့်ဖြစ်ပြီး ဝမ်ဝမ်ကျီကို ဖမ်းဖို့ ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်... အင်း... ဝမ်ဝမ်ကျီက ထောင်စုနှစ်မြို့ထဲမှာ ရှိတယ်..."

စုဇီယို တံဆိပ်ပြားကို ယူကာ ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"အရှင်မင်းကြီး... ဝမ်ဝမ်ကျီက မင်းလူတွေထဲက တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား..."

"မဟုတ်ပါဘူး"

ကျင်းဧကရာဇ်က ပြောသည်

"တောင်ပိုင်းကျင်းမှာရှိတဲ့ ဆရာကြီး စုရဲ့ ဒဏ္ဍာရီကို ဖြိုခွင်းဖို့ ငါ ဆန္ဒရှိခဲ့ပေမဲ့၊ ငါ့သဘောဆန္ဒ အလျောက်တော့ ငါမလုပ်နိုင်ဘူးလေ... ပိုပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ငါ့မှာ အဲဒီလို လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိလို့ပါ... နန်းတွင်းမှာ ငါ အာဏာရှိနေသေးပြီး အင်ပါယာအာဏာကို ဘယ်သူကမှ ဖိနှိပ်ထားတာ မရှိဘူးဆိုပေမဲ့၊

ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို ငါ မထိတွေ့နိုင်ဘူး၊ ဆရာကြီး စုနဲ့ ပတ်သက်တာ ဘာကိုမှ ငါ ပါဝင်ပတ်သက်လို့ မရဘူး... အဲဒီလို ကိစ္စတွေ ရောက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်၊ နန်းတွင်းတစ်ခုလုံးက နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးနဲ့ ဆန့်ကျင်ကြမှာပဲ... ဒါကြောင့် ဆရာကြီး စုကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ ငါ့မှာ တကယ်ကို လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိပါဘူး..."

စုဇီယို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ဒါဆို ဘာလို့ စုမိသားစုက ရှာမတွေ့နိုင်ရတာလဲ..."

"ဝမ်ဝမ်ကျီ ကိုလေ..."

ကျင်းဧကရာဇ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"အစပိုင်းမှာတော့ အခြေအနေအရ ဝမ်ဝမ်ကျီကို ငါ တကယ်ပဲ အကာအကွယ် ပေးခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ငါ့ကို မယုံကြည်ဘဲ ထောင်စုနှစ်မြို့ဆီ ထွက်ပြေးသွားခဲ့တယ်..."

ထောင်စုနှစ်မြို့ကို ကန်တိုင်းပြည် မြို့တော်အောက်က တစ္ဆေမြို့တော်လို သဘောထား၍ ရပေသည်။ သို့သော် ကန်တိုင်းပြည်၏ တစ္ဆေမြို့တော်က အစိုးရ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို တွန်းလှန်ရန် မြေအောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အားကိုးသော်လည်း၊ ထောင်စုနှစ်မြို့ကတော့ နန်းတွင်းကို တွန်းလှန်ရန် ကောင်းကင်အရှင်သခင် လီကျီအပေါ် ပြည်သူများ၏ ယုံကြည်မှုကို အားကိုးလေသည်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်အရှင်သခင် လီကျီ၏ နောက်လိုက် အမျိုးမျိုး တည်ထောင်ခဲ့သော ထောင်စုနှစ် ဘုရားကျောင်း ရာနှင့်ချီ သို့မဟုတ် ထောင်နှင့်ချီပြီး ဖွဲ့စည်းထားသည့် မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ တောင်ပိုင်းကျင်းမှာ၊ အစိုးရ အရာရှိတွေနဲ့ စစ်တပ်တောင်မှ..."

စစ်သားများတွင် ထောင်စုနှစ် ဘုရားကျောင်းများထဲမှ မည်သည့်ဘုရားကျောင်းကိုမဆို ဝင်ရောက်ခွင့် မရှိပေ။ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်ပါက ဘာသာရေး အကျပ်အတည်းတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်ပြီး ထိန်းချုပ်၍မရသော အဓိကရုဏ်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် နန်းတွင်း အရာရှိများရော၊ အစိုးရ အရာရှိများပါ တာဝန်မယူရဲကြဘဲ ထောင်စုနှစ်မြို့ကို လျစ်လျူရှုရန် အားလုံး ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုနေရာသည် တရားဝင် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ အစိုးရ အရာရှိများက ထိုနေရာကို ရှောင်ကြဉ်ကြကာ၊ သာမန် ဝရမ်းပြေးတစ်ယောက် ထိုသို့ ထွက်ပြေးသွားပါက လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုမှာ အခြေခံအားဖြင့် ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ခင်ဗျား ပြောတဲ့အတိုင်းဆိုရင်၊ ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ တော်တော်လေး လွယ်ကူပါတယ်... ထောင်စုနှစ်မြို့ကို သေသေချာချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးသရွေ့၊ ကျွန်တော်တို့ သေချာပေါက်..."

ဟု ကူမော့က ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီနည်းနဲ့ ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်းရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တစ်ယောက်ယောက် ရှိမရှိဆိုတာကို ငါတို့ ရှာတွေ့နိုင်ပြီး၊ ရှိတယ်ဆိုရင် သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာကို အလွယ်တကူ မြင်နိုင်မှာပါ..."

ကျင်းဧကရာဇ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"ငါ ဒါကို သိပါတယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒါကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ စဉ်းစားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ နန်းတွင်းမှာ ငါ အဲဒီအကြောင်း ပြောရင် အရာရှိအားလုံးက ဆန့်ကျင်ကြမှာပဲ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်းကို ထိတာက နိုင်ငံတော်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ထိခိုက်စေမှာမို့လို့ပါ...

အဲဒါအပြင် အရာရှိအားလုံးက ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်းရဲ့ နောက်လိုက်တွေ ဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့ အောက်မှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ သူတွေတောင်မှ နောက်လိုက်တွေပဲလေ... ငါတို့ ဘယ်လို စုံစမ်းစစ်ဆေးလို့ ရမှာလဲ... ပြီးတော့ ဘာတွေ ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ..."

စုဇီယို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်

"အရှင်မင်းကြီး... တကယ်လို့ကျွန်တော်တို့တွေက ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရာမှာ ခင်ဗျားကို ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုရင် ခင်ဗျား ဘာအကူအညီ ပေးနိုင်မလဲ..."

ကျင်းဧကရာဇ်က ခေါင်းကို အနည်းငယ်ယမ်းလျက် ပြောကြားသည်

"ငါ အကူအညီ အများကြီး မပေးနိုင်ပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်းကို ဗြောင်ကျကျ ငါ စုံစမ်းစစ်ဆေးလို့ မရလို့ပါ... ဒါပေမဲ့ တခြားအမှုတွေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ အာဏာကို မင်းတို့ကို ငါ ပေးနိုင်ပါတယ်၊ အဲဒါက နန်းတွင်းက အရာရှိတွေ မင်းတို့ကို တိုက်ရိုက် အနှောင့်အယှက်ပေးဖို့ မဖြစ်နိုင်အောင် လုပ်ပေးပါလိမ့်မယ်..."

ထို့ပြင် မိမိထံတွင် လျှို့ဝှက်အစောင့်များ ရှိပြီး ၎င်းတို့က လိုအပ်သော အကူအညီများကို တိတ်တဆိတ် ပေးနိုင်ကာ၊ ဝရမ်းပြေးတစ်ယောက် မြို့ထဲဝင်သွားသကဲ့သို့မျိုး၊ ထောင်စုနှစ်မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် တရားဝင် အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုး ဖန်တီးပေးရန် တတ်နိုင်သမျှ ကူညီပေးလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့၊ တကယ်လို့ မင်းတို့က ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ငါ့ကို တကယ် ကူညီချင်တယ်ဆိုရင်၊ မှတ်ထားရမှာက - ထောင်စုနှစ်မြို့ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေတယ်ဆိုတာကို ဘယ်တော့မှ ဝန်မခံပါနဲ့၊ ဗြောင်ကျကျလည်း မပြောပါနဲ့၊ မဟုတ်ရင် အဲဒါက ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာစေပါလိမ့်မယ်!"

စုဇီယိုက ပြောလိုက်သည်

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်... အစ်ကိုကူနဲ့ ကျွန်တော်က ဒီကိစ္စမှာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ထောင်စုနှစ်ဂိုဏ်းရဲ့ နောက်ကွယ်က အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်နိုင်မယ်လို့တော့ ကျွန်တော်တို့ အာမမခံနိုင်ပါဘူး..."

"ငါ နားလည်ပါတယ်..."

ကျင်းဧကရာဇ်က ဆိုသည်

"ငါတို့ကို ကူညီဖို့ ဝန်ကြီးစုနဲ့ ဝန်ကြီးကူတို့ရဲ့ ဆန္ဒအတွက် အလွန် ကျေးဇူးတင်နေပါပြီ..."

...

ကျင်းဧကရာဇ်နှင့် ဆွေးနွေးမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ကူမော့နှင့် အခြားသူများ အင်ပါယာမြို့တော်မှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာခဲ့ကြ၏။

အင်ပါယာမြို့တော် ဂိတ်တံခါးဝသို့ ရောက်ရောက်ချင်း သတ္တမမြောက် မင်းသား စီမာခုံ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ကူမော့နှင့် အခြားသူများ ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စီမာခုံက သူတို့ဆီသို့ အလျင်အမြန် လာပြီး လက်ဆုတ်ချီကာ ပြောလိုက်သည်

"သူရဲကောင်း ကူ၊ သခင်လေး စု၊ သူရဲကောင်းမလေး ကူ... ကျွန်တော့်အဖေက အိမ်မှာ စားသောက်ပွဲတစ်ခု ပြင်ဆင်ထားပြီး လာသောက်ဖို့ ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်ကို ဖိတ်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်!"

အခြားသူများက လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်မှုဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ကြ၏။

ကူချူတုန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ရှင့်အဖေ... သူက စုမိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင်လား..."

စီမာခုံက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ဟုတ်ပါတယ်..."

ကူချူတုန်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်

"ရှင်က တကယ် ကံကောင်းတာပဲ... စုမိသားစုက ကျင်းမှာ အချမ်းသာဆုံး မိသားစုဖြစ်ပြီး စုမိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ကျင်းမှာ အချမ်းသာဆုံး သူဌေးကြီးလို့ ပြောကြတယ်လေ... ရှင့်မှာ အဖေ နှစ်ယောက် ရှိတာကိုး၊ တစ်ယောက်က ကျင်းမှာ အချမ်းသာဆုံး သူဌေးကြီး၊ နောက်တစ်ယောက်က အစွမ်းအထက်ဆုံး ဧကရာဇ်လေ!"

စီမာခုံက ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"တကယ်တမ်းကျတော့ အခြား ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင် ကျွန်တော်က တော်ဝင် မိသားစုဝင်လည်း မဟုတ်သလို စုမိသားစုဝင်လည်း မဟုတ်ပါဘူး... တော်ဝင် မိသားစုက ကျွန်တော့်မှာ စုမိသားစုရဲ့ သွေးတွေ ရှိတယ်လို့ ထင်လို့ ကျွန်တော့်ကို ရိုးရိုးသားသား လက်မခံနိုင်ဘူး... စုမိသားစုကလည်း ကျွန်တော်က မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော့်နာမည်က စီမာလို့ ထင်လို့ ကျွန်တော့်အပေါ် အရမ်း ရိုးသားလို့ မရဘူးလေ..."

"ဒီ..."

ကူချူတုန်း တစ်ခဏမျှ ဘာပြောရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်သွား၏။

စီမာခုံက ရုတ်တရက် မာနတခွဲဝဲဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"ဒါပေမဲ့ အခြားတစ်ဖက်မှာ၊ မင်းသားတစ်ပါးအနေနဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ကိုယ်ပိုင် တပ်ဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းခွင့်၊ ပုဂ္ဂလိက စစ်သား ရာပေါင်းများစွာကို ကွပ်ကဲခွင့်နဲ့ ကျွန်တော့်ကို အလုပ်အကျွေးပြုမယ့် အရာရှိတွေ ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိပါတယ်။အဲဒါက စုမိသားစုရဲ့ လူတွေတောင် မယှဉ်နိုင်တဲ့ အရာပါ... စုမိသားစုရဲ့ သားအနေနဲ့ ကျွန်တော်က တစ်လကို ငွေစ သောင်းနဲ့ချီ ရပြီး စုမိသားစု စီးပွားရေး လုပ်ငန်းမျိုးစုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားလို့၊ အခြားမင်းသားတွေထက် အများကြီး ပိုပြီး ချမ်းသာပါတယ်...

ဟူး... တစ်ခါတလေ ကျွန်တော် အဲဒီအကြောင်း တွေးမိရင် ကျွန်တော့်ဘဝမှာ ဦးတည်ချက်တောင် မရှိပါဘူး... ကျွန်တော် မွေးလာကတည်းက လက်တစ်ဖက်မှာ အာဏာရှိပြီး နောက်တစ်ဖက်မှာ ငွေရှိနေတာကိုး... တော်ဝင် မိသားစု အတွင်းရေး တိုက်ပွဲတွေမှာ ကျွန်တော့်ကို ဘယ်သူမှ သံသယ မဝင်သလို၊ စုမိသားစု အတွင်းရေး တိုက်ပွဲတွေမှာလည်း ကျွန်တော့်ကို ဘယ်သူမှ သံသယ မဝင်ကြဘူး... သူတို့ အားလုံးက ကျွန်တော့်ကို ဂရုစိုက်ရတာပဲ... ဒီလို ဘဝမျိုးက ကျွန်တော့်စိတ်ကို ဖျက်ဆီးနေတာပါ!"

ခဏလေး အရင်ကပဲ ကူချူတုန်းသည် မိသားစု နှစ်စုစလုံး၏ စွန့်ပစ်ခြင်း ခံရသော စီမာခုံအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီး သူ့ကို သနားနေခဲ့၏။

အခုတော့ ကူချူတုန်း၏ လက်သီးများမှာ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားလျက် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

စုဇီယိုနှင့် ကူမော့တို့မှာ စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားကြ၏။

စုချန်းချိုးကို တွေ့ဖူးသော ချီမြောင်ရွှမ်၊ ကျန်းတာအိုယီ နှင့် အခြားသူများ အားလုံး သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် ရိုက်နှက်ချင်ကြသနည်း ဆိုသည်ကို ကူမော့ ရုတ်တရက် နားလည်သွားပုံ ရလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စီမာခုံသည် စုချန်းချိုး၏ တိုက်ရိုက် မြစ်ဖြစ်သဖြင့် ဤစိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသော ဗီဇ စုချန်းချိုးထံမှ အမွေရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။ မကြာမီ...

ထိုအဖွဲ့သည် မြို့တော်ရှိ စံအိမ်တစ်ခု—စုမိသားစု စံအိမ်သို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

ကူမော့ မမြင်နိုင်သဖြင့် သူ သိပ်မအံ့သြခဲ့သော်လည်း၊ ကူချူတုန်းနှင့် စုဇီယိုတို့က မြင်နိုင်သဖြင့် စံအိမ်၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုကြောင့် ချက်ချင်း မှင်သက်သွားကြလေသည်။

အနီရောင် တံခါးတွင် ရွှေချထားသော ကြေးဝါသံမှို ကိုးတန်း စီခြယ်ထားပြီး၊ အဖြူရောင် စကျင်ကျောက် ခြင်္သေ့တစ်စုံက ၎င်း၏ ရှေ့တွင် ဝပ်နေကာ သူတို့၏ လက်ဖဝါးများက ကြာပန်းပုံစံများ ထွင်းထုထားသော ကျောက်လုံးများပေါ်တွင် တင်ထားပြီး၊ အခြေများတွင်ပင် နီလာများ စီခြယ်ထားလေသည်။

ပန်းပုထွင်းထားသော လမင်းပုံစံ တံခါး သုံးထပ်ကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်၊ အလယ်ဝင်း၏ ကွေ့ကောက်နေသော စင်္ကြံကို ရွှေရောင် နန်မုသစ်သားဖြင့် အပြည့်အဝ ပြုလုပ်ထားပြီး၊ တိုင်များပေါ်ရှိ နဂါးများ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေကာ မျက်လုံးတစ်လုံးစီတွင် ခိုသွေးရောင် ပတ္တမြားတစ်လုံးစီ စီခြယ်ထားပြီး သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းမွေးများမှ တွဲလောင်းကျနေသော တောက်ပသည့် ပုလဲများမှာ လက်သီးဆုပ်ခန့် ကြီးမားလေသည်။ ပင်မခန်းမဆောင်တွင်...

တိုင်ဆယ့်နှစ်တိုင်ကို ရွှေရွက်များဖြင့် မီတာအတော်များများအထိ ရစ်ပတ်ထားပြီး၊ ကြေးဝါ နံ့သာပေါင်းဖို ခြောက်ခုမှ အခိုးအငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေကာ သူတို့၏ ရွှေစီခြယ်ထားသော ပုံစံများက ဖယောင်းတိုင်မီး အလင်းရောင်တွင် တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေလေသည်။

ခြေအောက်ရှိ ကတ္တီပါ ကော်ဇောများကို ရွှေရောင် ဖီးနစ်ငှက်များဖြင့် ယက်လုပ်ထားပြီး၊ အမွေးတစ်ပင်စီတိုင်းကို ပုလဲများဖြင့် အလှဆင်ထားသဖြင့် ကြေမွနေသော နဂါးငွေ့တန်းပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရစေလေသည်။

နောက်ဖေးဝင်းရှိ ရေကန်တုမှာ ကျောက်စိမ်းစမ်းရေတောင်မှ ရေကို ယူထားပြီး ၎င်း၏ အောက်ခြေကို ကျောက်စိမ်းဖြင့် ခင်းထားလေသည်။ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်း တံတားပေါ်ရှိ ရာသီဥတု နှစ်ဆယ့်လေးခုကို ရွှေရွက်များဖြင့် ပုံဖော်ထားပြီး၊ ကျောက်တုံးများကြား အက်ကွဲကြောင်းများတွင်ပင် ပုလဲများ စီခြယ်ထားလေသည်။အလွန် ဇိမ်ကျကျ ခမ်းနားထည်ဝါလှပေသည်။

စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းလျာများမှာ စုဇီယိုနှင့် ကူချူတုန်းတို့ အရင်က မမြင်ဖူး၊ မကြားဖူးသော အရာများ အများစု ဖြစ်လေသည်။

တစ်ခဏမျှ...

ကူချူတုန်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ အရင်က ငွေစ နှစ်သိန်းဆိုသည်မှာ လွန်လွန်းသည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ စီမာခုံက အဘယ်ကြောင့် ချက်ချင်း သဘောတူ ဆိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သူမ နားလည်သွားခဲ့သည်။ စုမိသားစု၏ မျက်လုံးထဲတွင် နှစ်သိန်း၊ နှစ်သောင်း နှင့် နှစ်ထောင် မှာ သိပ်မကွာခြားလှချေ။

"ဟားဟားဟား..."

တံခါးအပြင်ဘက်မှ ရယ်မောသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝဝကစ်ကစ် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဝင်လာကာ ပြောလိုက်သည်

"သူရဲကောင်း ကူ၊ သခင်လေး စု နဲ့ သူရဲကောင်းမလေး ကူ... ကျွန်တော့်ရဲ့ အိမ်ကို ခင်ဗျားတို့ လာရောက်တာဟာ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ!"

ထိုအမျိုးသားမှာ ပုပြတ်ပြတ် တောင့်တင်းခိုင်မာပြီး လုံးဝန်းသော ဗိုက် ရှိလေသည်။ သူ၏ ကျောက်စိမ်း ခါးပတ်တွင် လက်မအရွယ် ပုလဲများ စီခြယ်ထားပြီး လမ်းလျှောက်တိုင်း ချွင်ချွင် မြည်နေ၏။ ဥဒေါင်းရွှေချည် ထိုးထားသော ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အင်္ကျီလက်ဖျားများတွင် စိန်များ စီခြယ်ထားလေသည်။ ရွှေနီရောင် နဂါးပုံစံ ဆွဲကြိုး သုံးကုံးက လည်ပင်းမှ ရင်ဘတ်အထိ တွဲလောင်းကျနေပြီး အလွန် ချမ်းသာကြွယ်ဝသော အငွေ့အသက်ကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။

စီမာခုံက ကူမော့နှင့် အခြားသူများအား သူ့ကို အလျင်အမြန် မိတ်ဆက်ပေးကာ

"ဒါက ကျွန်တော့်အဖေပါ"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

အမျိုးသားကလည်း

"လူကြီးမင်းတို့... ကျွန်တော်က စုမိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင် စုဝမ်ကွမ်း ပါ!"

ဟု သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဝမ်ကွမ်းကဲ့သို့သော နာမည်ကို ကြီးမားလှသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို ရည်ညွှန်း၍ ကံကောင်းစေရန် ရွေးချယ်လေ့ ရှိသည်။ သို့သော် စုဝမ်ကွမ်းအတွက်မူ ၎င်းနာမည်မှာ လုံးဝ မသင့်တော်ဘဲ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော ကျိန်စာတစ်ခုနှင့် တူနေတော့၏။

ကူမော့နှင့် အခြားသူများက လက်ဆုတ်ချီ နှုတ်ဆက်မှုဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။

စုဝမ်ကွမ်းက သူတို့ကို ထိုင်ရန် နွေးထွေးစွာ ဖိတ်ခေါ်ရင်း ပြောလိုက်သည်

"ကျွန်တော့်ကို ကူညီဖို့ ခင်ဗျားတို့ အဝေးကြီးကနေ လာခဲ့ကြတဲ့အတွက် အလွန် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ပညာတတ်လည်း မဟုတ်သလို သိုင်းသမားလည်း မဟုတ်ပါဘူး... စာအများကြီး ဖတ်ဖူးတာလည်း မဟုတ်သလို သိုင်းကွက် အများကြီး သင်ဖူးတာလည်း မဟုတ်ပါဘူး...

ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျေးဇူးတင်မှုကို ဘယ်လို ဖော်ပြရမလဲ ဆိုတာကို တကယ် နားမလည်လို့၊ ခင်ဗျားတို့အတွက် နှုတ်ဆက် လက်ဆောင်လေး အဖြစ် ပစ္စည်းလေး တချို့ ပြင်ဆင်ထားပါတယ်... အဲဒါတွေက နည်းနည်း ရိုင်းစိုင်းနေပေမဲ့ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်မဆိုးပါနဲ့!"

ထိုသို့ပြောရင်း စုဝမ်ကွမ်းက လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် အစေခံ သုံးဦး ဝင်လာပြီး၊ တစ်ယောက်စီက သေတ္တာတစ်လုံးစီ သယ်ဆောင်လာကာ ကူမော့နှင့် အခြားနှစ်ဦးရှေ့တွင် ချထားပေးလိုက်ကြ၏။

စုဇီယိုနှင့် ကူချူတုန်းတို့မှာ ဇဝေဇဝါ မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် သေတ္တာများကို ဖွင့်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ အနည်းဆုံး ပေါင်နှစ်ဆယ်ခန့် အလေးချိန်ရှိသော ရွှေတုံးကြီးတစ်တုံးကို တွေ့လိုက်ရကာ၊ ၎င်းအပေါ်တွင် ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးမားသော ငွေစက္ကူတစ်ရွက်၊ငွေစ တစ်သောင်း—ကို ဖိထားလေသည်။

စုဝမ်ကွမ်းက ပြောသည်

"လူကြီးမင်းတို့... ကျွန်တော်တို့ စုမိသားစုက ပေါ်လာတာ သိပ်မကြာသေးပါဘူး၊ အနှစ်နှစ်ဆယ် ကျော်လေးပဲ ရှိပါသေးတယ်... ကျွန်တော်တို့မှာ အခြေခံ အားနည်းပြီး မှတ်သားလောက်စရာ ဘာမှ မရှိပါဘူး... ခင်ဗျားတို့ အားလုံးက ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ လူတွေဆိုတာကို ကျွန်တော် သိပါတယ်၊

ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ခင်ဗျားတို့ကို စော်ကားဖို့ ကြိုးစားနေတယ်လို့ မထင်ပါနဲ့... ကျွန်တော်တို့ စုမိသားစုရဲ့ အခြေခံက အရမ်း အားနည်းလွန်းလို့ပါ... ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ လက်ရေးလှ စာလိပ်တွေ၊ ပန်းချီကားတွေ ဒါမှမဟုတ် ရှားပါးတဲ့ ရတနာတွေ ဘာမှ မရှိလို့ပါ!"

စုဝမ်ကွမ်း၏ ရိုးသားသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ...

ကူချူတုန်းနှင့် စုဇီယိုတို့မှာ သူ ဟန်ဆောင်နေတာလား သို့မဟုတ် ရင်ထဲကနေ ပြောနေတာလား ဆိုတာကို တစ်ခဏမျှ မသေမချာ ဖြစ်နေကြ၏။

သို့သော်လည်း ရွှေတုံးကြီးနှင့် ငွေစတစ်သောင်းတန် ငွေစက္ကူကို မြင်သောအခါ၊ စုဝမ်ကွမ်းကဲ့သို့ ရက်ရောပြီး စိတ်အားထက်သန်သူမှာ တကယ်ကို ရိုးသားရမည်ဟု သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး ခံစားလိုက်ရသည်။ လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန် သာယာသွားပြီး၊ အိမ်ရှင်ရော ဧည့်သည်များပါ အစားအသောက်ကို အပြည့်အဝ ခံစားခဲ့ကြလေသည်။

စားနေရင်းနှင့် စီမာခုံက မေးလိုက်သည်

"သူရဲကောင်း ကူ... ဒီနေ့ နန်းတော် စားသောက်ပွဲမှာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီကို ခင်ဗျား သတ်ခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"သူက သေဖို့ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေတာ ဆိုတော့ သူ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရုံကလွဲပြီး ကျွန်တော့်မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူးလေ..."

စီမာခုံက အနေရခက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီရဲ့ အဆင့်အတန်းက မရိုးရှင်းပါဘူး... သူက ကျွန်တော်တို့ ကျင်းနိုင်ငံရဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး လေးယောက်ထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ရုံသာမက၊ လက်ရှိ ဟယ်လျန် မိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင်လည်း ဖြစ်ပါတယ်... ခင်ဗျား..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့က ပြောသည်

"ဒီနေ့ နန်းတော်ထဲမှာ၊ ခင်ဗျားရဲ့ ကျင်းနိုင်ငံက အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက် အရာရှိ အားလုံးနဲ့ ဧကရာဇ်မင်းရဲ့ ရှေ့မှာတင် သူက ကျွန်တော်နဲ့ သေခြင်း ရှင်ခြင ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့တာလေ... ကျင်းနိုင်ငံရဲ့ စစ်တပ်က အဲဒါကို ငြင်းမလား..."

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

"ဒါဆို ဟယ်လျန် မိသားစုက ကျွန်တော့်ကို ကလဲ့စားချေချင်တာလား..."

ဟု ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

စီမာခုံက အနေရခက်စွာဖြင့် ဆိုသည်

"ကျွန်တော် ဒီအတိုင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်တာပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့..."

ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက်

"ကိစ္စမရှိပါဘူး... စစ်တပ်က ကလဲ့စားချေချင်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဟယ်လျန် မိသားစုက ကလဲ့စားချေချင်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သံချပ်ကာ မြင်းတပ် သောင်းနဲ့ချီပြီးလာတာပိုကောင်းမယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်ပြီး ဝိုင်းထားနိုင်ဖို့လည်း လိုတယ်... မဟုတ်ရင် သူတို့ ကလဲ့စားချေဖို့ ရဲသရွေ့ သူတို့ လာသလောက် ကျွန်တော် သတ်မှာပဲ၊ ပြီးရင် သူတို့ကို သွားသတ်မယ်..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့၏ စကားများမှာ အလွန် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း၊

စုဝမ်ကွမ်းနှင့် စီမာခုံ အပြင် ခန်းမထဲတွင် အလုပ်အကျွေး ပြုနေသော စုမိသားစု အစေခံများကိုပါ အေးစက်သော ဖိအားတစ်ခု ခံစားရစေခဲ့လေသည်။

တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စုဝမ်ကွမ်းက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲကာ မေးလိုက်သည်

"ဟယ်လျန်ထျဲ့ရီ အကြောင်း ဆက်မပြောကြတော့ဘူး... ဧကရာဇ်မင်းရဲ့ ဆင့်ခေါ်မှုကို ခင်ဗျားတို့ ခံရတုန်းက ဝမ်ဝမ်ကျီ အကြောင်း ခင်ဗျားတို့ ဆွေးနွေးခဲ့လား... ဧကရာဇ်မင်းက ဘာပြောလဲ..."

စုဇီယိုက ခေါင်းယမ်းလျက် ဆိုသည်

"ဧကရာဇ်မင်းက အများကြီး မပြောပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့လောက်ပဲ ပြောတာပါ..."

စုဇီယိုက စီမာခုံကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်

"သတ္တမမြောက် မင်းသား... ခင်ဗျားရဲ့ ခန့်မှန်းချက် မှန်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်... ဝမ်ဝမ်ကျီက နန်းတော်ထဲမှာ ပုန်းနေဖို့ အရမ်း များပါတယ်... ဝမ်ဝမ်ကျီကို လက်လျှော့ဖို့ ဧကရာဇ်မင်းကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးဖို့ လုံလောက်တဲ့ သက်သေ ငါတို့မှာ ရှိရမယ်... မဟုတ်ရင် ဝမ်ဝမ်ကျီကို ဖမ်းဖို့နဲ့ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်ကို ပြန်ယူဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး!"

စီမာခုံက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ဒါဆို ဒီကိစ္စကို ခင်ဗျားဆီ အပ်ထားလိုက်မယ်... လိုအပ်ရင် ကျွန်တော် အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပါ့မယ်!"

"ကျွန်တော်တို့ စုမိသားစုကလည်း အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပါ့မယ်!"

စုဝမ်ကွမ်းက ပြောသည်

"ဝန်ကြီးစု... လဆယ့်နှစ်လပိုင်း ၁၅ ရက်နေ့ မတိုင်ခင် ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်ကို သေချာပေါက် ပြန်ယူလာပေးပါ!"

စုဇီယိုက လက်ဆုတ်ချီကာ

"ကျွန်တော်တို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်!"

ဟုဟု ပြောလိုက်သည်။

...

စားသောက်ပြီးနောက်၊ ကူမော့နှင့် အခြားသူများ စုမိသားစုမှ ထွက်ခွာပြီး ဟုန်လု ဘုရားကျောင်းသို့ ပြန်သွားကြလေသည်။

သေချာတာပေါ့၊ စုဝမ်ကွမ်း ပေးခဲ့သော ရွှေတုံးကြီးနှင့် ငွေစတစ်သောင်းတန် ငွေစက္ကူများကို ယူလာရန် သူတို့ မမေ့ခဲ့ကြဘဲ၊ သူတို့အားလုံးက ကန်တိုင်းပြည်သို့ ပြန်သွားသည့်အခါ တန်ဖိုးကြီး ရှားပါး ပစ္စည်းများကို ဝယ်ပြန်ရန် စီစဉ်ထားကြလေသည်။

တောင်ပိုင်းကျင်း၏ ငွေစက္ကူများမှာ ကန်တိုင်းပြည်တွင် အသုံးမဝင်ဘဲ၊ ပြန်ယူသွားရန် ငွေသားအဖြစ် တိုက်ရိုက် လဲလှယ်ခြင်းမှာ အလွန် လက်တွေ့မကျပေ။ စုဇီယိုအနေဖြင့် အရာရှိတစ်ဦးဖြစ်ရာ ထိုသို့လုပ်ခြင်းက သူ့ကို ပြဿနာသာ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ ကူမော့အနေဖြင့်မူ ငွေစ နှစ်သိန်းကျော်ကို ပြန်ယူသွားရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

တော်ဝင် ဧည့်ခံရေး ခန်းမသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကူချူတုန်းက သူမ၏ သံသယများကို စုဇီယိုကို မေးလိုက်သည်

"အစ်ကိုစု... စီမာခုံနဲ့ စုဝမ်ကွမ်းတို့ကို ရှင် ဘာလို့ ဖုံးကွယ်ထားတာလဲ... သူတို့ကို ရှင် သံသယ ဝင်နေလို့လား..."

စုဇီယိုက ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ကို စုမိသားစုက ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာလေ... သူတို့ကို သံသယ ဝင်ရင် ထူးဆန်းနေမှာပေါ့... သူတို့ကို ကျွန်တော် မပြောပြရတဲ့ အကြောင်းရင်းက စုမိသားစုရဲ့ အစေခံတွေ အဲဒီမှာ ရှိနေလို့ပါ..."

ထို့အပြင် အရေးအကြီးဆုံးမှာ၊ အချက်အလက်များကို ကန်တိုင်းပြည် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ဟူသော သရုပ်မှန်ကို အသုံးပြု၍ ကျင်းဧကရာဇ်ထံမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ စုမိသားစုကို တိုက်ရိုက်ပြောပြလိုက်ပါက ငွေစနှစ်သိန်းမှာ အရှုံးများလွန်းသည်ဟု သူတို့ ထင်ကောင်းထင်သွားနိုင်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ဘာသာ ဝမ်ဝမ်ကျီကို ဖမ်းလိုက်ပါက၊ ဆုငွေကို မည်သို့ရယူနိုင်မည်နည်း။

ကူချူတုန်း ရုတ်တရက် နားလည်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်

"ဒါဆို... အစ်ကိုစု... ကျွန်မတို့ ဘယ်အချိန် လှုပ်ရှားကြမလဲ..."

"စောလေ ကောင်းလေပဲ... ဒီညပဲ လှုပ်ရှားကြတာပေါ့"

ဟု စုဇီယိုက ဆိုသည်

"ဒီည နောက်ပိုင်း ညဈေးကို ငါတို့ ထွက်ကြမယ်၊ ပြီးရင် ထောင်စုနှစ်မြို့ဆီ တိုက်ရိုက် သွားကြမယ်..."

ညဉ့်နက်ပြီးနောက်၊ ကူမော့နှင့် အခြားသူများ အစီအစဉ်အတိုင်း ညဈေးသို့ ထွက်လာခဲ့ကြ၏။

အပြင်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ဟုန်လု ဘုရားကျောင်းမှ သူတို့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသော တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေကြောင်း ကူမော့ အာရုံခံမိလေသည်။

ဤသည်မှာ ပုံမှန်ပါပဲ၊ နိုင်ငံခြား ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ အဖွဲ့ဝင်များအဖြစ် တောင်ပိုင်းကျင်း နန်းတွင်းက သူတို့ကို အချိန်ပြည့် စောင့်ကြည့်ရန် လူတွေ မရှိဘူးဆိုရင်သာ ထူးဆန်းနေမည် ဖြစ်သည်။ တောင်ပိုင်းကျင်း ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ကန်တိုင်းပြည်သို့ သွားရောက်စဉ်ကလည်း သူတို့ကို တစ်လျှောက်လုံး စောင့်ကြည့်ခဲ့သကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်လေသည်။

တောင်ပိုင်းကျင်း၏ မြို့တော်သည် ကန်တိုင်းပြည်ရှိ ပြည်နယ်နှစ်ခုထက် သေးငယ်သော နိုင်ငံလေးတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း အလွန် စည်ကားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ညဈေးမှာ လင်းထိန်နေပြီး လူများဖြင့် စည်ကားနေလေသည်။

ကူမော့၊ ကူချူတုန်း နှင့် စုဇီယိုတို့ လမ်းလျှောက်နေကြ၏။အချိန်တစ်ခု၌ စုဇီယို၏ အချက်ပြမှုဖြင့် ကူမော့သည် စုဇီယိုကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းဆွဲပြီး ကူချူတုန်းကို အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းဆွဲကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

သူတို့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသော တောင်ပိုင်းကျင်း ကျွမ်းကျင်သူများ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ သတင်းပို့ရန် လူတစ်ဦးကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်ကာ အခြားသူများမှာ အလျင်အမြန် ရှာဖွေမှု စတင်ကြလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် စုဇီယိုနှင့် ကူချူတုန်းတို့ ပါဝင်သော ကူမော့သည် မြို့တောင်ဘက်ရှိ ထောင်စုနှစ်မြို့ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထောင်စုနှစ်မြို့ သည် တောင်ပိုင်းမြို့၏ အတော်လေး ခေါင်ခိုက်သော နေရာတွင် တည်ရှိသည်။

ညဈေးမှ ထွက်လာပြီးနောက်၊ ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖော်များသည် ရှည်လျားပြီး တိတ်ဆိတ်သော နေရာတစ်ခုကို ဖြတ်သန်း လမ်းလျှောက်လာကြပြီး၊ ရုတ်တရက် မန္တန် ရွတ်ဆိုသံများကို ကြားလိုက်ရ၏။

ညအမှောင်ထု အောက်တွင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော မြို့လေးသည် ဖြည်းညင်းစွာ ဖြန့်ကျက်လာသော စာလိပ်တစ်ခုအလား ပေါ်လာလေသည်။ လမ်းမ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ခြေအနည်းငယ် အကွာတိုင်းနီးပါး၌ ကြီးငယ်မရွေး ထောင်စုနှစ် ဘုရားကျောင်းတစ်ခုစီ ရှိနေပြီး အားလုံးက တံခါးများကို ကျယ်ကျယ် ဖွင့်ထားကြ၏။

ရွှေချထားသော ဝတ်ရုံများနှင့် အစက်အပြောက်များရှိသော ကျောက်တုံး ကိုယ်ထည်များက အချင်းချင်း ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။ အချို့ ရုပ်တုများကို အနီရောင် ပိုးသားဖြင့် လွှမ်းခြုံထားပြီး၊ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသော ဖယောင်းတိုင်မီးတွင် သူတို့သည် တိမ်တိုက်များပေါ်မှ ဆင်းသက်လာတော့မည့်အလား ထင်ရသည်၊ အချို့က လေးနက်သော မျက်နှာများ ရှိကြပြီး ဓားရှည်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြလေသည်။

ခြွင်းချက်မရှိဘဲ ဤ ထောင်စုနှစ် ဘုရားကျောင်းများ အားလုံးသည် ကျင်းနိုင်ငံ၏ ကောင်းကင်အရှင်သခင် လီကျီ ဖြစ်သော စုချန်းချိုးကို ကိုးကွယ်ကြလေသည်။

ထောင်စုနှစ် ဘုရားကျောင်း တစ်ခုစီတိုင်းမှ နံ့သာပေါင်း အနံ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြို့တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ပါးလွှာသော မြူခိုး ဖုံးအုပ်မှုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ဝဲလည်နေသော မီးခိုးငွေ့များထဲတွင် စန္ဒကူး၊ အကျော် နှင့် တမာအနံ့များ ယှက်နွယ်နေသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်ပြီး၊ ထိုဘုရားကျောင်းများတွင် ထောင်စုနှစ် နောက်လိုက်များက ကောင်းကင်အရှင်သခင် လီကျီ လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့သော ကျမ်းစာများကို ရွတ်ဖတ်နေကြရာ၊ ၎င်း၏ စာရေးဆရာကို မည်သူမျှ မသိကြချေ။

လမ်းမများပေါ်တွင် လူများဖြင့် စည်ကားနေပြီး ဆိုင်ခန်းများ တန်းစီနေကာ အခြား ညဈေးတစ်ခုနှင့် တူနေလေသည်။ သို့သော်လည်း ဤညဈေးတွင် ဆိုင်တိုင်း၌ အနည်းဆုံး ကျောက်ရုပ်တု တစ်ခုစီ ပြသထားပြီး၊ မြို့ထဲရှိ လူတိုင်းနီးပါးမှာ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်း၏ နောက်လိုက်များ ဖြစ်ကြလေသည်။

အပိုင်း (၂၉၉) - ဝမ်ဝမ်ကျီကို သတ်ဖြတ်ခြင်း( အပိုင်း ၂)

မြို့ကို ဖြတ်သန်း လမ်းလျှောက်နေစဉ်၊ ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖော်များသည် အဓိပ္ပာယ်မဲ့မှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဒီလောကက လူအများစုဟာ နတ်ဘုရားတွေကို ကိုးကွယ်ကြပါတယ်၊ ဥပမာအားဖြင့် ကန်တိုင်းပြည်မှာ တာအိုဝါဒက လွှမ်းမိုးထားပြီး၊ နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းမှာ တာအို နတ်ဘုရားတွေကို ရည်စူးထားတဲ့ တာအို ဘုရားကျောင်း မျိုးစုံ ရှိပါတယ်။ ဒီနတ်ဘုရားတွေဟာ အများအားဖြင့် ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဒါမှမဟုတ် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းသွားခဲ့တဲ့ ဘိုးဘေးတွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ တောင်ပိုင်းကျင်း မင်းဆက်မှာတော့ နိုင်ငံတစ်ခုလုံးက အသက်ရှင်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ကိုးကွယ်နေကြတာပါ၊ ပြီးတော့ အသက်ရှည်ခြင်း အထိမ်းအမှတ် ကျောက်စာပြား တစ်ခု စိုက်ထူထားရုံ သက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားကျောင်းတွေ တည်ဆောက်၊ ကျမ်းစာတွေ ရေးသားပြီး နေရာအနှံ့မှာ နတ်ဘုရား ဘွဲ့အမည်တွေကို ပေးအပ်နေကြတာပါ။

အဓိက အချက်က သူ့ရဲ့ နံ့သာပေါင်းက တောက်ပစွာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး သူ့ကို တောင်ပိုင်းကျင်းမှာ တစ်ဆူတည်းသော နတ်ဘုရား ဖြစ်လာစေပါတယ်။

မြို့ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက်၊ ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖော်များသည် ကျင်း ဧကရာဇ် ပေးထားသော သဲလွန်စများကို လိုက်နာကာ လမ်းကြားငယ်လေး တစ်ခုတွင် ရှိသော လောင်းကစားရုံ ကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြ၏။

ထောင်စုနှစ် မြို့၏ အပြင်အဆင်မှာ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလေသည်။ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ဖြာထွက်နေသော လမ်းမများမှာ ထောင်စုနှစ် ဘုရားကျောင်းများဖြင့် လုံးဝနီးပါး ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ပင်မလမ်းမကြီး၏ အနောက်ဘက်တွင်မူ ဆိုင်ခန်း မျိုးစုံ၊ ပြည့်တန်ဆာအိမ်များ နှင့် ပွဲစားလုပ်ငန်းများပင် ရှိနေလေသည်။

သူတို့ သုံးဦး လောင်းကစားရုံ အတွင်းသို့ ဝင်သွားပြီး ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူ လက်သုံးချောင်းကို တွေ့ရန် တိုက်ရိုက် တောင်းဆိုလိုက်၏။

သူတို့၏ ခြိမ်းခြောက်နေသော အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ အစေခံက သူတို့၏ တောင်းဆိုချက်ကို မငြင်းဆိုရဲဘဲ လက်သုံးချောင်းကို သွားရောက် အကြောင်းကြားလေသည်။

မကြာမီ အစေခံ ပြန်ရောက်လာပြီး၊ ကူမော့နှင့် အခြားသူများကို အပေါ်ထပ်ရှိ သီးသန့် အခန်းတစ်ခန်းသို့ ဖိတ်ခေါ်သွားလေသည်။ ထိုနေရာတွင် မုတ်ဆိတ်မွေး အပြည့်နှင့် မျက်နှာပေါ်တွင် ကင်းခြေများ ကဲ့သို့သော အမာရွတ် တစ်ခု ရှိသည့် တောင့်တင်းခိုင်မာသော အမျိုးသား တစ်ဦးက သံလုံး နှစ်လုံးနှင့် ကစားနေသည်ကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရ၏။

သူက လေးနက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်ကို အရင်က မမြင်ဖူးပါဘူး... ဘယ်ကနေ လာတာလဲ... ဘာကူညီပေးရမလဲ..."

"ကျွန်တော်တို့ကို ခင်ဗျားအကူအညီ လိုပါတယ်၊ ဈေးနှုန်း ညှိနှိုင်းလို့ ရပါတယ်"

ဟု စုဇီယိုက ပြောလိုက်သည်။

စုဇီယိုသည် သူ၏ တံဆိပ်ပြားကို ပြသလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် လက်သုံးချောင်း၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းတန်း တစ်ခု လက်သွား၏။ သူက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ အစေခံကို ပြောလိုက်သည်

"လှေကားထစ်မှာ သွားစောင့်နေ... ဘယ်သူ့ကိုမှ မနှောင့်ယှက်စေနဲ့!"

အစေခံက နာခံပြီး ထွက်သွားလေသည်။

လက်သုံးချောင်း ချက်ချင်း ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ပြီး ပြောသည်

"ဂါရဝပြုပါတယ် သခင်... ကျွန်တော့်မှာ တာဝန် တစ်ခု ရှိလို့လား..."

စုဇီယိုက ပြောသည်

"ဝမ်ဝမ်ကျီကို ဖမ်းဖို့ ဧကရာဇ်မင်းရဲ့ အမိန့်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဒီကို ရောက်နေတာပါ... သူ ဘယ်မှာလဲ ဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား..."

လက်သုံးချောင်း၏ မျက်လုံးများတွင် သံသယ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက်၊ သူက စုဇီယိုနှင့် သူ၏ အဖော်များကို အကဲခတ်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်

"ခင်ဗျားတို့က ကန်တိုင်းပြည်ကလား..."

စုဇီယို အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

လက်သုံးချောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ခင်ဗျားတို့ ရောက်လာတာ တော်တော် မြန်တာပဲ... ဒီနေ့မှ မြို့ထဲ ဝင်လာတာလေ... ရက်အတော်များများ ကြာဦးမယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်နေတာ..."

စုဇီယိုက ပြောသည်

"ခင်ဗျား ပြောပုံအရဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ လာမယ်ဆိုတာ ခန့်မှန်းမိတာပေါ့..."

လက်သုံးချောင်းက ပြောသည်

"စောစောက ကန်တိုင်းပြည် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ဟာ သတ္တမမြောက် မင်းသားနဲ့အတူ ပြန်ရောက်လာပြီး၊ လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ဓားသမား ဖြစ်တဲ့ ကန်တိုင်းပြည်ရဲ့ သူရဲကောင်း ကူမော့ ပါလာတယ် ဆိုတာကို ဧကရာဇ်မင်း ကြားလိုက်ရတော့၊ သတ္တမမြောက် မင်းသားက ဖိအားပေးဖို့ ကန်တိုင်းပြည်ကို သုံးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ် ဆိုတာ သူ သိလိုက်တယ်လေ...

ဝမ်ဝမ်ကျီကို ဆက်ပြီး ကာကွယ်ပေးနေဖို့ မလိုတော့ဘူး ဆိုတာ သူ သိပြီး၊ အဲဒီအချိန်ကတည်းက ကန်တိုင်းပြည် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ရောက်လာရင် ဝမ်ဝမ်ကျီကို ဖမ်းဖို့ ခင်ဗျားတို့ကို ကူညီပေးဖို့ ကျွန်တော့်ကို ညွှန်ကြားထားခဲ့တာပါ!"

စုဇီယိုက မေးလိုက်သည်

"ဝမ်ဝမ်ကျီ ဘယ်မှာလဲ..."

လက်သုံးချောင်းက ပြန်ဖြေသည်

"ဒီည သူက ချွေ့ဟွာ စားသောက်ဆိုင်မှာ ရှိတယ်... ဝမ်ဝမ်ကျီက ထောင်စုနှစ်မြို့မှာ လူတစ်ယောက်ကို စောင့်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက အရက် အလွန်အကျွံ သောက်တတ်ပြီး အထီးကျန်တာကို မခံနိုင်ဘူးလေ... မကြာသေးခင်က သူက ရုပ်ဖျက်ပြီး ထောင်စုနှစ်မြို့ထဲက စားသောက်ဆိုင် မျိုးစုံကို မကြာခဏ သွားနေတာ... ဒီညတော့ သူ စန်ဟွာ စားသောက်ဆိုင်ကို သွားတယ်..."

"သူ ဘယ်သူ့ကို စောင့်နေတာလဲ..."

ဟု စုဇီယိုက မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မသိဘူး..."

လက်သုံးချောင်းက ပြောသည်

"ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခုပဲ ရှိတယ် - ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ် ခိုးယူမှု နောက်ကွယ်က လူ ဒါမှမဟုတ် ဝယ်လက် ပေါ့..."

"လမ်းပြ!"

ဟု စုဇီယိုက ဆိုသည်။

လက်သုံးချောင်းက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်

"လူနည်းနည်း သွားခေါ်လိုက်ရမလား..."

"ဟင်..."

စုဇီယိုက ကူမော့ကို ဇဝေဇဝါ မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ လက်သုံးချောင်းကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

လက်သုံးချောင်း တစ်ခဏမျှ အနေရခက်သွားပြီးနောက်၊ သူ၏ ရှေ့ရှိ သူမှာ လောက၏ နံပါတ် ၁ ဓားသမား ဖြစ်ကြောင်း သတိရသွား၏။

အဲဒါအပြင် ကူမော့သည် တောင်ပိုင်းကျင်းတွင် ဂုဏ်သတင်း သိပ်မကြီးသေးသလို၊ လောက၏ တတိယ အကောင်းဆုံး ဆိုသော သူ၏ ဘွဲ့အမည်မှာလည်း ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် မပြန့်နှံ့သေးသော်လည်း၊ တော်ဝင် အစောင့်တစ်ဦးဖြစ်သော လက်သုံးချောင်းသည် သူ့အကြောင်းကို သေချာပေါက် သိထားလေသည်။

ဒါကြောင့် သူ စကားမှားသွားမှန်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်ပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်

"ကျွန်တော် စကားမှားသွားတယ်!"

မကြာမီ၊ လက်သုံးချောင်း၏ လမ်းပြမှုဖြင့် လမ်းကြားလေး တစ်ခု၏ အနက်ပိုင်းရှိ ချွေ့ဟွာ စားသောက်ဆိုင် ဟုခေါ်သော နေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြ၏။

တကယ်တမ်းကျတော့ ၎င်းမှာ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုထက် ဆိုင်ငယ်လေးတစ်ခုနှင့် ပိုတူပြီး၊ စားပွဲ လေး၊ ငါးလုံးသာ ရှိကာ ဖောက်သည် အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး အားလုံးမှာ သာမန်လူများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းမှာ ညဘက်တွင် အပန်းဖြေရန် အရက်လာသောက်သော ဒေသခံ ရပ်ကွက်ကို ပစ်မှတ်ထားသည့် အမြတ်နည်းသော အရက်ဆိုင် မျိုးဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။

ပိုင်ရှင်မှာ အသက် လေးဆယ် ဝန်းကျင် အရွယ်ရှိ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အသားအရေမှာ သိပ်မကောင်းသော်လည်း၊ အတော်လေး လှပပြီး ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ရှိလေသည်။

သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ကျက်သရေရှိမှုကို ထုတ်ဖော်ပြသနေပြီး၊ ငယ်ရွယ်စဉ်က ပတ်ဝန်းကျင် ကျေးရွာများတွင် နာမည်ကြီးသော အလှပဂေးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့မည်ဟု ညွှန်ပြနေလေသည်။

တံခါးဝတွင် ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ ပေါ်လာသည်ကို အမျိုးသမီး ဆိုင်ရှင် မြင်သောအခါ၊ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားရာ၊ သာမန်လူတစ်ဦး သိုင်းလောကသားများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသော ကြောက်ရွံ့မှု ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။ သို့သော် သူမသည် ရဲစွမ်းသတ္တိကို မွေးမြူကာ တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး၊ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့်

"လူကြီးမင်းတို့... အရက် သောက်မလို့လား၊ ဝယ်မလို့လား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

စုဇီယိုက သူ၏ အိတ်ကပ်များကို ပုတ်ကာ ငွေတုံးတစ်တုံး ထုတ်ယူပြီး အမျိုးသမီး ဆိုင်ရှင်ထံ ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်

"ဆိုင်ရှင်... ဒီည မင်းဆိုင်က အရက်တွေ အားလုံးကို ကျွန်တော် ဝယ်မယ်!"

"ဟင်?"

အမျိုးသမီး ဆိုင်ရှင်မှာ တစ်ခဏမျှ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်သွားပြီး၊ ငွေတုံးကို ကြည့်နေသော်လည်း မယူရဲချေ။

ကူချူတုန်းက စုဇီယိုထံမှ ငွေတုံးကို ယူကာ အမျိုးသမီး ဆိုင်ရှင်၏ လက်ကို ယူပြီး သူမ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်

"နောက်မှ ကျွန်မ တစ်ခုခု ခွဲမိရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပါနော်!"

အမျိုးသမီး ဆိုင်ရှင်မှာ တံတွေးကို အားပြင်းပြင်း မြိုချလိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောရဲတော့ချေ။

ထိုအချိန်တွင် ကူမော့သည် ထောင့်ရှိ စားပွဲတစ်ခုတွင် တစ်ယောက်တည်း အရက်သောက်နေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအမျိုးသားမှာ တစ်နေကုန် အလုပ်လုပ်ပြီး ပင်ပန်းလာသဖြင့် ညဘက်တွင် အပန်းဖြေရန် အရက်လာသောက်သော သာမန်လူတစ်ဦးအလား အလွန် ရိုးရှင်းစွာ ဝတ်ဆင်ထားလေသည်။

သို့သော် တကယ်တမ်းတွင် ထိုသို့ မဟုတ်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကူမော့သည် ဤအမျိုးသားထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အတွင်းအား လှိုင်းဂယက်များကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်ပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ အလွန် အစွမ်းထက်ကာ ထိပ်တန်းအဆင့်နီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းသည် ထိပ်တန်း အဆင့်သို့ မရောက်သေးပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အတွင်းအား၏ ထိပ်တန်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူများသည် ပြီးပြည့်စုံမှု အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ အတွင်းအားမှာ ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် အခြားသူများက သူတို့၏အတိမ် အနက်ကို မမြင်နိုင်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

"ဝမ်ဝမ်ကျီ..."

ကူမော့သည် ဝမ်ဝမ်ကျီ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်

"ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်ကို မင်း ဘာလို့ ခိုးခဲ့လဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြနိုင်မလား..."

ဝမ်ဝမ်ကျီ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခွက်ထဲရှိ အရက်ကို တစ်ခွက်တည်း မော့သောက်လိုက်ကာ အနည်းငယ် ကျေနပ်နေသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"မင်း လူမှားနေပြီ ထင်တယ်... သွားတော့မယ်!"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက ထွက်သွားရန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။

ကူမော့က ရုတ်တရက် လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ဝမ်ဝမ်ကျီ၏ ပခုံးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ၊ သူ၏ ပခုံးကို ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့သည် ဝါဂွမ်းလုံးတစ်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရသကဲ့သို့ အလွန် နူးညံ့နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ဝမ်ကျီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးဆန်းသော ပုံစံဖြင့် လိမ်ကောက်သွားပြီး၊ သူသည် သာမန် မျက်စိဖြင့် မြင်ရန် ခက်ခဲသော အရှိန်ဖြင့် မြေကြီးနှင့် နီးကပ်စွာ မျောလွင့်သွားကာ ဧရာမ ရွှံ့ငါးတစ်ကောင်အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

သို့သော်လည်း သူ တံခါးဝသို့ မျောလွင့်သွားချိန်မှာပင်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားလှသော စုတ်ယူအားတစ်ခုဖြင့် ရုတ်တရက် နောက်သို့ ဆွဲငင်ခံလိုက်ရပြီး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားလေသည်။ သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ကို နောက်သို့ ဆွဲခေါ်ရန် လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်သူမှာ ကူမော့ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

သူ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးဆန်းပြီး တွန့်လိမ်နေသော ကိုယ်ဟန်အမူအရာဖြင့် ယိမ်းယိုင်နေကာ ကူမော့၏ နဂါးဖမ်း သိုင်းမှ ရုန်းထွက်ပြီး အခြား လမ်းကြောင်းတစ်ခုသို့ ကူးခတ်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် ခဲသွားပြီး မှောက်လျက် အနေအထားမှ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရကာ သူ့မျက်စိရှေ့ရှိ လောကကြီးမှာ အမည်းနှင့် အဖြူရောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

ဝမ်ဝမ်ကျီ မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် သူ့ရှေ့တွင် ဖိနပ်တစ်ရံ ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ၏ မျက်လုံးများ နောက်သို့ လှန်သွားပြီး အရှေ့တွင် ရပ်နေသော ကူမော့ကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။

ကူမော့က ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ပြောသည်

"ငါ့နာမည်က ကူမော့ ပါ... မင်း ငါ့အကြောင်း ကြားဖူးလား မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါက သိုင်းလောကမှာ နံပါတ် ၁ ဓားသမားလို့ နာမည်ကြီးတယ်လေ..."

ဝမ်ဝမ်ကျီက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"ဒါဆိုရင် ငါ့ကို လိုက်ဖမ်းဖို့ ကန်တိုင်းပြည်ကနေ ဒီလောက် အဝေးကြီး လာခဲ့တာကို ငါ အရမ်း ဂုဏ်ယူမိပါတယ်!"

ကူမော့က ပြောသည်

"ကြည့်ရတာ မင်း ငါ့အကြောင်း ကြားဖူးပုံ ရတယ်... အဲဒီလိုဆိုရင် အဓိက အကြောင်းအရာကို တိုက်ရိုက် သွားကြတာပေါ့... ငါ ဒါကို မြန်မြန် အဆုံးသတ်ပေးမယ်၊ ပြီးတော့ မင်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အချိန်ရလိမ့်မယ်၊ ဘယ်လိုလဲ..."

"ကောင်းပါပြီ..."

ဝမ်ဝမ်ကျီကဝမ်ဝမ်ကျီက ဆိုသည်။

"ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်ကို ခိုးဖို့ ဘယ်သူက မင်းကို ခိုင်းတာလဲ..."

ဟု ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

"ကျင်း ဧကရာဇ် အတု"

ဝမ်ဝမ်ကျီက ပြောသည်

"သူက ငါ့ကို ငွေစ သုံးသိန်း ပေးမယ်လို့ ကတိပေးတယ်၊ အဲဒါအပြင် အတုအယောင် ကျင်းမှာ ပထမအဆင့် အရာရှိ ရာထူးတစ်ခု ပေးပြီး ငါ့တစ်သက်လုံး ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနဲ့ ဂုဏ်အသရေကို အာမခံထားတယ်လေ..."

"ဒါဆို မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ... ဘာလို့ ထွက်မသွားတာလဲ..."

ဟုဟု ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ဝမ်ကျီက ပြန်ဖြေသည်

"ငါ ထွက်သွားလို့ မရဘူး... စုမိသားစုက နိုင်ငံတစ်ဝန်းမှာ ငါ့ကို လိုက်ဖမ်းနေတယ်၊ ပြီးတော့ ထောင်စုနှစ် ဂိုဏ်းကလည်း ငါ့ကို ဖမ်းဖို့ ဝရမ်းတွေ ထုတ်ထားတယ်လေ... ဒီမှာ ပုန်းနေရုံကလွဲပြီး ငါ ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူး၊ ကံကောင်းတာက ကျင်း ဧကရာဇ်က ငါ့အတွက် အကာအကွယ် ပေးထားလို့ပါ...

အတုအယောင် ကျင်းဘက်က လူတွေနဲ့ ငါ အဆက်အသွယ် ရထားပြီးပြီ... လဆယ့်နှစ်လပိုင်း ၁၅ ရက်နေ့၊ ဆရာကြီး လျန်ရှန်းနဲ့ စုချန်းချိုးတို့ရဲ့ သေချေရှင်ကွဲ တိုက်ပွဲ နေ့မှာ၊ ချူနိုင်ငံက ငါနဲ့ ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်ကို ခေါ်သွားဖို့ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ စေလွှတ်လိမ့်မယ်..."

ဝမ်ဝမ်ကျီက ပြောသည်

"မင်း ငါ့ကို ရှာတွေ့နိုင်မှတော့၊ ငါ ဘယ်မှာ နေလဲဆိုတာကို မင်း ရှာမတွေ့နိုင်စရာ အကြောင်း မရှိပါဘူးနော်... အဲဒါ ငါနေတဲ့ နေရာမှာပဲ ရှိတာပါ..."

"ကောင်းတယ်..."

ကူမော့ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရာ ဝမ်ဝမ်ကျီ၏ နဖူးပေါ်တွင် သွေးထွက်နေသော အပေါက်တစ်ပေါက် ပေါ်လာ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်သွားပြီး သူ အသက်ထွက်သွားလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်၊ စနစ်၏ အသိပေးချက်တစ်ခုက ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် မြည်လွင်လာသည် -

[ကြယ်ငါးပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်]

[ကြယ်ငါးပွင့် ဆုလာဘ် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် လောကနှင့် သဟဇာတဖြစ်ခြင်း ကို ရရှိသည်]

[ယခု ရယူမည်]

...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၊ ကူမော့သည် လောကနှင့် သဟဇာတဖြစ်ခြင်း သိုင်းပညာကို အထွတ်အထိပ်တွင် ကျွမ်းကျင်သွားလေသည်။

အရောင်မဲ့ ကမ္ဘာကဲ့သို့ပင်၊ ၎င်းသည် တာအို ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ အမြင့်ဆုံး သိုင်းပညာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အရောင်မဲ့ ကမ္ဘာသည် ရန်သူများကို ဖိနှိပ်ရန် နယ်ပယ်တစ်ခု ဖန်တီးပေးပြီး၊ လောကနှင့် သဟဇာတဖြစ်ခြင်းမှာမူ အသုံးပြုသူ၏ ပုံစံနှင့် အရှိန်အဝါကို ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားစေကာ ကိုယ်ပျောက်ခြင်းနှင့် အရှိန်အဝါ ပျောက်ကွယ်ခြင်းတို့ကို ရရှိစေလေသည်။

၎င်းသည် ခရီးတို နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်လေသည်။

အရောင်မဲ့ ကမ္ဘာသည် ရန်သူများကို ဖိနှိပ်ရန် နယ်ပယ်တစ်ခု ဖန်တီးပေးပြီး၊ လောကနှင့် သဟဇာတဖြစ်ခြင်းသည် သတ်ဖြတ်ရန် နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးလေသည်။ ထိုနှစ်ခု ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

...

ဝမ်ဝမ်ကျီကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ထိုအဖွဲ့သည် အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာတွင် အချိန်မဖြုန်းဘဲ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားကြ၏။ လက်သုံးချောင်းသည် ဝမ်ဝမ်ကျီ၏ အလောင်းကို သယ်ဆောင်လာပြီး ဝမ်ဝမ်ကျီ၏ နေအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ သေချာတာပေါ့၊ ရှာဖွေပြီးနောက် ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်ကို သူတို့ အောင်မြင်စွာ ရှာတွေ့ခဲ့လေသည်။

၎င်းမှာ ရေဇလုံ အရွယ်အစားခန့်ရှိ စတုရန်းပုံ သာမန် သံသေတ္တာတစ်လုံးသာ ဖြစ်လေသည်။

"ဒါက ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်လား..."

စုဇီယိုက အံ့သြစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ငါတို့ မှားယူမိတာများလား..."

"ဒါ အစစ်ပါ"

ကူမော့က သံသယဖြင့် သံသေတ္တာပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက် တင်လိုက်ပြီး ပြောသည်

"အထဲမှာ ကြီးမားလှတဲ့ စွမ်းအင်တစ်ခုကို ငါ ခံစားမိတယ်၊ ဒါက သာမန် အရာတစ်ခု သေချာပေါက် မဟုတ်ပါဘူး..."

လက်သုံးချောင်းက ရှင်းပြလေသည်

"ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် လှောင်အိမ်ကို မူလက အရောင်ခုနစ်မျိုး ကောင်းကင် လက်ရာ ဝိညာဉ် ဝတ်ရုံလို့ ခေါ်တာပါ... လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ငါးရာကျော်က အရောင်ခုနစ်မျိုး ငှက်မိစ္ဆာတစ်ကောင် လောကမှာ ပေါ်လာပြီး ကမောက်ကမ ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်လို့ ဒဏ္ဍာရီလာ ရှိပါတယ်...

အဲဒါကို ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားက ဝိုင်းရံပြီး သတ်ခဲ့ကြပေမဲ့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီး အမွေးအတောင် အများအပြား ချန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်..."

"နောက်ပိုင်းမှာ လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ စက်ချုပ်ဆရာက ကောင်းကင် ပိုးချည်ကို သုံးပြီး အဲဒါကို အဝတ်အထည်တစ်ခု အဖြစ် ချုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး၊ အရောင်ခုနစ်မျိုး ကောင်းကင် လက်ရာ ဝတ်ရုံလို့ နာမည်ပေးခဲ့ပါတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် နှစ်ရာက အဲဒါ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး၊

လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်က ကောင်းကင်အရှင်သခင် လီကျီက အဲဒါကို ပြန်ရှာတွေ့ခဲ့တာပါ... သူက နိုင်ငံရဲ့ နယ်စပ်တွေကို စောင့်ကြပ်ဖို့ ဒီရတနာ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ခဲ့ပြီး နောက်တော့ စုမိသားစုကို ပေးလိုက်တာပါ..."

စုဇီယို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး

"ဒါဆို ဒါက အဝတ်အထည်တစ်ခု သက်သက်ပါပဲ!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

လက်သုံးချောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"တကယ်လို့ အဲဒါက တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ အရာတစ်ခုသာ ဆိုရင် အဲဒါ ခိုးယူခံရမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ချက်ချင်းပင် ထိုအဖွဲ့သည် ထောင်စုနှစ်မြို့မှ ထွက်ခွာခဲ့ကြ၏။

လက်သုံးချောင်း လည်း လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးအနေဖြင့် ကူမော့နှင့် အခြားသူများကို ဝမ်ဝမ်ကျီအား ဖမ်းဆီးရန် ကူညီရာတွင် သူ၏ သရုပ်မှန်ကို ပေါ်လွင်သွားစေပြီဖြစ်ရာ၊ သူ ဆက်နေရန် မလိုအပ်တော့ချေ။ သူ့အတွက် ၎င်းမှာ အောင်မြင်မှု တစ်မျိုး ပင် ဖြစ်လေသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ကိုယ်ရံတော်များ၏ သရုပ်မှန်ကို ပေါ်လွင်စေသော မစ်ရှင်များသည် အလွန် အန္တရာယ်များပြီး၊ ဆယ်ကြိမ်တွင် ကိုးကြိမ်မှာ သူတို့ အသက်ရှင်လျက် အခွင့်အရေးပင် မရရှိကြချေ။

ထို့ကြောင့် လက်သုံးချောင်းမှာ အနည်းငယ် မိန်းမောနေပြီး၊ အလောင်းတစ်လောင်းကို သယ်ဆောင်လာရသော်လည်း ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လမ်းလျှောက်နေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

ကူချူတုန်းလည်း အနည်းငယ် မိန်းမောနေ၏။ ကူမော့ဘေးတွင် လမ်းလျှောက်ရင်း သူမက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကို... ဒါက နည်းနည်း လွယ်လွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား... ကျွန်မတို့က မိုင်ထောင်ချီပြီး ခရီးသွားခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ စုမိသားစုက ဒီဝရမ်းပြေးကို လိုက်ဖမ်းဖို့ ငွေစ နှစ်သိန်း သုံးခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့က သူ့ကို ဒီတိုင်း သတ်လိုက်တာလား..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"နည်းနည်းတော့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတယ်..."

"တကယ်တမ်းကျတော့ အဲဒီလောက် မလွယ်ပါဘူး..."

စုဇီယိုက ပြောသည်

"စုမိသားစုက ငွေစ နှစ်သိန်းနဲ့ ဝယ်ခဲ့တာက တကယ်တော့ ကန်တိုင်းပြည် နန်းတွင်းရဲ့ အာရုံစိုက်မှုပါပဲ... ဝမ်ဝမ်ကျီကို ရှာတွေ့ဖို့ အရမ်း ခက်ခဲလို့ မဟုတ်ဘဲ၊ အဓိကအားဖြင့် ကျင်း ဧကရာဇ်ရဲ့ အကာအကွယ်ကြောင့် စုမိသားစုက ဝမ်ဝမ်ကျီဟာ မြို့တော်မှာ ရှိတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပါ... ဒါကြောင့် ငွေစ နှစ်သိန်း ဝယ်ခဲ့တာက ကန်တိုင်းပြည်ရဲ့ စွမ်းအားဖြစ်ပြီး၊ ကျင်း ဧကရာဇ်ကို ဝမ်ဝမ်ကျီ အပေါ် သူ့ရဲ့ အကာအကွယ်ကို စွန့်လွှတ်စေခဲ့တာပါ..."

"ဝမ်ဝမ်ကျီရဲ့ တည်နေရာကို မှားယွင်းစွာ ခန့်မှန်းခဲ့ပေမဲ့၊တကယ်တော့ မမှားခဲ့ပါဘူး... ဝမ်ဝမ်ကျီဟာ မြို့တော်မှာ ရှိနေတယ်လို့ ကျင်း ဧကရာဇ်က တိတ်တဆိတ် လက်ခံထားတာကလည်း အကာအကွယ် ပေးမှု တစ်မျိုးပါပဲ... အခု ကျွန်တော်တို့ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ကျင်း ဧကရာဇ်က သူ့ကို ကာကွယ်တာ ရပ်လိုက်ပြီ၊ ဒါကြောင့် ဝမ်ဝမ်ကျီက သေဆုံးသွားသင့်တာပေါ့..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"အဲဒီလိုတော့ ထင်ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီငွေစ နှစ်သိန်းက အရမ်း အလွယ်တကူ ရလာတော့ ကျွန်တော် နည်းနည်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေတယ်..."

စုဇီယိုက ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

မကြာမီ ထိုအဖွဲ့သည် ဟုန်လု ဘုရားကျောင်းသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး စုမိသားစုကို အကြောင်းကြားရန် လူတစ်ဦး စေလွှတ်လိုက်၏။

စုမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် စုဝမ်ကွမ်းသည် လူအများအပြားကို ခေါ်ဆောင်ကာ ညတွင်းချင်း ရောက်ရှိလာ၏။ ဟုန်လု ဘုရားကျောင်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူသည် ကောင်းကင် လက်ရာ လှောင်အိမ်ကို ချက်ချင်း မယူခဲ့ချေ။ထိုအစား လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် သူသည် သတ္တမမြောက် မင်းသားဖြစ်သော စီမာခုံကို ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်

"ကောင်းကင်အရှင်သခင် လီကျီဟာ တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ဖို့ အခု တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံနေပါတယ်... ကျွန်တော့် စုမိသားစုက ကောင်းကင် လက်ရာ လှောင်အိမ်ကို ကာကွယ်ဖို့ အင်အား မရှိပါဘူး... ဒါကြောင့် ကောင်းကင်အရှင်သခင် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်မလာခင်အထိ ကောင်းကင် လက်ရာ လှောင်အိမ်ကို အင်ပါယာ မြို့တော်ထဲ လုံခြုံစွာ သိမ်းဆည်းထားဖို့ ဧကရာဇ်မင်းထံ လျှောက်ထားပေးဖို့ အရှင်မင်းသားကို ကျွန်တော် တောင်းဆိုပါတယ်!"

လူအများအပြား မှင်သက်သွားကြ၏။

သို့သော်လည်း ကူမော့နှင့် အတွင်းရေးကို သိသူများက စုဝမ်ကွမ်းသည် ကျင်း ဧကရာဇ်ကို အခက်တွေ့စေရန် လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း နားလည်ကြလေသည်။ ကျင်း ဧကရာဇ်သည် ဝမ်ဝမ်ကျီကို ကာကွယ်ပေးနေပြီး၊

ဝမ်ဝမ်ကျီသည် ဧကရာဇ်မင်း၏ အမိန့်ဖြင့် လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်ဟုပင် သံသယရှိထားကာ၊ သေရှင် တိုက်ပွဲ မတိုင်မီ ငါးရက်သာ လိုတော့သဖြင့် ဒုတိယအကြိမ် ခိုးယူမှု မဖြစ်ပွားနိုင်ကြောင်း အာမခံချက် မရှိချေ။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင် လက်ရာ လှောင်အိမ်ကို ကျင်း ဧကရာဇ်ထံ တိုက်ရိုက် ပေးအပ်ခြင်းဖြင့်၊ ဧကရာဇ်မင်းသည် ၎င်းကို ခိုးယူမည် မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်း၏ လုံခြုံမှုကို သေချာစေရန် နည်းလမ်းများ ရှာဖွေရမည် ဖြစ်လေသည်။