ဗုဒ္ဓရှေ့မရောက်ခင် ငါ့ရှေ့မှာ အရင်ဒူးထောက်လိုက် ၂

တုတ်ကောက်ရှည်ထံမှ သွေးများက လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ရိုက်ခတ်စီးဆင်းလာလေသည်။

ကျောက်စိမ်းနဂါးဂိုဏ်းတွင်၊ အစစ်အမှန်မသေမျိုးနှစ်ပါးကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရန် ယုံကြည်မှုရှိခဲ့သော ယဲ့ကျင်းက ယခုအခါ သွေးလှိုင်းလုံးများ၏ ရိုက်ခတ်မှုထဲတွင် ပါဝင်သွားပြီး၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ အရှက်ရဖွယ် လွင့်စင်သွားခဲ့လေသည်။

အဆင့်ခုနစ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်နှင့် လောကခရီးသည်နည်းလမ်းတို့မှာ ဤနယ်ပယ်၏အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်ကို ကိုယ်စားပြုနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ချိတ်ပိတ်လိုက်။"

ရှန်းယီက သူ့ထံသို့ ရိုက်ချလာသော တုတ်ကောက်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီးစကားတစ်ခွန်းကို ရေရွတ်လိုက်၏။

နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမအတွင်း၊ အသစ်စုစည်းထားသော ဝိညာဉ်အလင်း ကြွက်နတ်ဆိုးနှင့် ဝက်ဝံနတ်ဆိုးတို့က ဦးဆောင်ကာ၊ အခြား ခန်းမခွဲသခင်များက ပံ့ပိုးပေးပြီး၊ နတ်ဆိုးကျောက်တုံး ရာပေါင်းများစွာက ခန်းမခွဲသခင်များကို အင်အားဖြည့်တင်းပေးရန် အနက်ရောင်မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြလေသည်။

လေဟာနယ်ထဲမှ ကြယ်ပွင့်လေးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော မက်မွန်ပန်းပွင့်လေးများကို ပုံဖော်လိုက်လေသည်။

လောဘဝံပုလွေကြယ်တာရာတိုက်ခိုက်ရေး မသေမျိုးသုတ်သင်အစီအရင်ပင် ဖြစ်သည်။

တုတ်ကောက်က မက်မွန်ပန်းပွင့်ကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး ရွှံ့နွံထဲသို့ နစ်ဝင်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ၊ ဆက်လက်ကျဆင်းနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားလေသည်။

ကျစ်မင်၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ ဤအရာရှိက ဤကဲ့သို့‌များပြားသောလှည့်ကွက်များကို မည်သည့်နေရာမှ သင်ယူလာသနည်းဟု သူ တွေးတောနေမိလေသည်။

ဤမဟာအစီအရင်မှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့် မဟုတ်သော်လည်း၊ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရန် မလိုအပ်ဘဲ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် အသက်သွင်းနိုင်ခြင်းက အံ့ဩစရာပင်။

"ကျစ်ချင်း လာကူပါဦး။"

နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်၏။ အခြေအနေမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး ဤကိစ္စကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ချင်သော်လည်း သူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် မတတ်နိုင်တော့ချေ။

"ခဏလေး၊ ပြီးတော့မယ်။"

ကျစ်ချင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

ရှန်းယီ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ ဆရာတော်ကျစ်ခုန်းက မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ သူ၏တုတ်ကောက်ကို ဝှေ့ယမ်းတိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။ အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သော မသေမျိုးမိတ်ဆွေ ရှန်းကလည်း သူ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ယနေ့အတွက် အခြားဖြေရှင်းစရာ နည်းလမ်း မရှိတော့ကြောင်းနှင့် အရင်ဦးအောင် တိုက်ခိုက်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

သို့သော် တူညီသော ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းမှ လာကြသူများဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏နည်းလမ်းများမှာ အားလုံးနီးပါးမျှ တူညီနေကြပြီး၊ ၎င်းမှာ သန့်စင်သောခွန်အားများချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရသည့် ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်နေလေ၏။

ကျင့်ကြံခြင်းအကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ သတ္တိနှင့် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုသက်သက်ဖြင့် ကျော်လွှားနိုင်သည့် အရာမျိုး မဟုတ်ချေ။

မသေမျိုးမိတ်ဆွေ ရှန်းတွင် အသာစီးရနေသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင်မူ သူက အဟန့်အတားတစ်ခုဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

ယား..

တုတ်ကောက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကျစ်ချင်းက ဆရာတော်ကျစ်ခုန်းအား နောက်ဆုတ်သွားစေရန် ဖိအားပေးလိုက်လေသည်။ နောက်ဆုံးတွင်အရာရှိ၏ခွန်အားမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေကြောင်း သူ အသိအမှတ်ပြုလိုက်ရ၏။

ကြာပန်းပလ္လင် နည်းစနစ်များအပြင်၊ သူက မသေမျိုးနည်းလမ်းများ အများအပြားကိုလည်း ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ထားလေသည်။ ထပ်မံ အချိန်ဆွဲနေမည်ဆိုပါက ပြဿနာများကို ဖိတ်ခေါ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

"ဂျူနီယာညီလေး မင်းဘာသာရွေးချယ်ခဲ့တာပဲ ကောင်းကောင်းသွားပေတော့။"

ထိုအတွေးနှင့်အတူ သူ၏မျက်လုံးများမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သွားပြီး၊ အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆရာတော်ကျစ်ခုန်း၏ ပခုံးပေါ်သို့ တုတ်ကောက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေ၏။ ထို့နောက် သူ့အား အောက်သို့ ဖိချကာ နှာခေါင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးသွင်းပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ ဆွဲမလိုက်လေသည်။

တုတ်ကောက်က လေထဲတွင် ဝဲပျံသွားပြီး ဆရာတော်ကျစ်ခုန်းအား ထက်ပိုင်းပိုင်းပစ်မည့် အလွန်အန္တရာယ်များသောဟန်ဖြင့် ဦးတည်သွားလေသည်။

"..."

ဆရာတော်ကျစ်ခုန်းက ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်စင်သွားပြီး၊ သူ၏ရွှေရောင်အလင်းများမှာ မှေးမှိန်သွားကာ ကိုယ်တွင်းပိုင်းရှိကြာပန်းပလ္လင်မှာလည်း အက်ကွဲသွားလေ၏။

သူ၏မျက်နှာတစ်ခုလုံး သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားရာ အမြင်အာရုံများ ကွယ်ပျောက်သွားပြီး၊ သူ၏ အသက်ရှူသံမှာ ပေါက်ပြဲနေသောဗုံတစ်လုံးအလား အက်ကွဲနေကာ အမြင်အာရုံများ အတန်ငယ်ဝေဝါးလာလေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အနောက်ဘက်မှ ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခု လွှမ်းခြုံလာပြီး ကျစ်ချင်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရုတ်တရက် ရစ်ပတ်ချည်နှောင်လိုက်ပါသည်။

"ဟဲ့ပလုတ်တုတ် ဒါကဘာကြီးလဲ။"

သူက မျှော်လင့်မထားရာမှ ချက်ချင်းရုန်းကန်လိုက်သော်လည်း၊ သူ ပို၍ ရုန်းကန်လေလေ၊ မသေမျိုးပိုက်ကွန်က သူ့ကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်လေလေဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။

အတိုင်းအဆမသိကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာ၏မှန်းဆ၍မရနိုင်လောက်အောင် လေးလံသော အလေးချိန်များက ယခုအခါ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးပေါ်သို့ အပြည့်အဝ ဖိချလာလေသည်။

သူက ပိုက်ကွန်ကို အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ တစ်စုံတစ်ခုကို မှတ်မိသွားပုံရပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ရဲတင်းလှချည်လား။ မင်းက ချင်းမိန်ရဲ့ လက်အောက်ခံပဲ။ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းက တပည့်တွေက ဗောဓိဂိုဏ်းရဲ့ကြာပန်းပလ္လင် နည်းစနစ်ကို ခိုးယူရဲတယ်ပေါ့လေ။"

"အာရုံလွင့်ရဲတယ်လား။"

ကျစ်မင်၏တုတ်ကောက်က ရှန်းယီ၏ ခေါင်းနှင့် သုံးလက်မပင် မကွာဝေးတော့ပေ။ ရွှေရောင်သွေးများကတုန်ခါသွားကာ ကြာပန်းကို လျင်မြန်စွာ ပွန်းပဲ့ပျက်စီးသွားစေလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင်ပင်၊ ဤလူငယ်က အခြားနေရာသို့ လှမ်းကြည့်ရန် စိတ်ဝင်စားနေသေးသည်လော။

"ဒီနေ့ မင်းကို ချင်းမိန်လည်း ကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"..."

ကျစ်မင် စကားမဆုံးမီမှာပင်၊ ရှန်းယီ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရလေ၏။ သူ၏ဝတ်ရုံလက်အိုးများ အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားပြီး၊ သူ၏လက်ချောင်းများမှာ လက်ဝါးအရွယ်အစားရှိသော တောင်ငယ်လေးတစ်ခုကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

ထိုအရာမှာ မသေမျိုးရတနာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ယခု ဤလူငယ်၏လက်ထဲတွင်မူ ၎င်းက အုတ်ခဲတစ်လုံးနှင့်သာ တူနေလေ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရှန်းယီက ရတနာတောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းကာ ကျစ်မင်၏မျက်နှာပေါ်သို့ အားကုန် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။ တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် သူ၏ အရေပြားများ ပေါက်ပြဲသွားပြီး ဦးခေါင်းခွံမှာ သိသိသာသာ အက်ကွဲသွားကာ၊သွားဖုံးများပင် ပေါ်လာသည်အထိ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ကျစ်မင်က အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ၊ သူ၏တုတ်ကောက်ကို အလိုအလျောက် လွှတ်ချကာလှည့်၍ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

သို့သော် သူ၏လည်ပင်းကို ဖမ်းဆုပ်ခံလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အကြမ်းပတမ်း ရိုက်ချခံလိုက်ရလေသည်။

ခွပ်..

ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော ရှန်းယီက ရတနာတောင်ကို မြှောက်ကာ ကျစ်မင်၏ပြောင်ချောနေသော နောက်စေ့ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထုချလိုက်၏။ တုံးတိတိအက်ကွဲသံများနှင့်အတူ ရွှေရောင်နှင့် အဖြူရောင်ရောယှက်နေသော စေးကပ်သည့် သွေးရည်များပန်းထွက်လာပြီး၊ သူ၏ဖြူဖျော့သော မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု အနည်းငယ်ကို ထပ်မံ ပေါင်းထည့်ပေးလိုက်လေသည်။

တစ်.. နှစ်..သုံး..

ရတနာတောင်ကို အသက်သွင်းရန်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းသော စွမ်းအင်များ လိုအပ်ပြီး၊ အစစ်အမှန်မသေမျိုး ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်တွင်ပင်၊ ၎င်းက သူ၏ကိုယ်တွင်းပိုင်းရှိ ငွေရောင်အလင်း မိုးပြာရောင်သစ်သားကို အားလုံးနီးပါးမျှ ကုန်ခမ်းသွားစေလေသည်။

သို့သော် ရှန်းယီက မောပန်းခြင်းမရှိပုံရပြီး၊ အနီးအနားတွင် ခွန်အားအပြည့်ရှိနေသေးသော ကျစ်ချင်းရှိနေကြောင်းကို လုံးဝ မေ့လျော့နေပုံရလေသည်။

သူသည် ရတနာတောင်ကို ဆက်တိုက် ထုချနေခဲ့လေသည်။

သူ့အောက်ရှိ ကျစ်မင်၏ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုန်ရီသွားသည့် အချိန်ရောက်မှသာ သူက လေကို ညင်သာစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်လေသည်။ အတော်လေး အားကုန်ခမ်းသွားပုံရပြီး သွေးများ ယိုစီးကျနေသောတောင်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလျက်၊ ကျစ်ချင်းထံသို့ ယိုင်တိယိုင်တိုင်ဖြင့် လျှောက်သွားလေသည်။

"..."

မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော ဆရာတော်ကျစ်ခုန်းနှင့်၊ အဝေးမှ ရွှေရောင်သွေးများကြောင့် အသက်ရှူရခက်ခဲနေသော ယဲ့ကျင်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုဝတ်ရုံနက်နှင့် ပုံရိပ်ကိုသာ စူးစိုက်စွာကြည့်နေမိကြတော့၏။

ဤကဲ့သို့တိုတောင်းသော အချိန်ကာလအတွင်း တစ်ဖက်လူက လောကခရီးသည်လမ်းစဉ်၊ အစီအရင်နှင့် အစစ်အမှန်မသေမျိုး ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်အပြင် မသေမျိုးရတနာကိုပါ ထုတ်ဖော်ပြသသွားခဲ့လေသည်။

ပို၍ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ ရှန်းယီက ဤနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုပုံပင်။ မည်သည့် စည်းကမ်းချက်များကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ အဆင်ပြေရာကို အသုံးပြုသွားရာ၊ သူ၏အတိအကျ နည်းလမ်းကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ယဲ့ကျင်းက မုန့်၏ယခင်က စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ရုတ်တရက် အမှတ်ရသွားလေသည်။

ဤလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်သစ်က လမ်းစဉ်သုံးသွယ်မှ တပည့်များအား ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။

သူမက အလွန်အမင်းဆိုးရွားစွာ သေဆုံးသွားသော ဆရာတော်ကျစ်မင်ကို ငေးမောကြည့်နေရင်း၊ ရုတ်တရက် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားလေ၏။

"အဟွတ် အဟွတ်။"

ဆရာတော်ကျစ်ခုန်းက သွေးခဲများကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီး ကူညီရန်အတွက် သူ၏တုတ်ကောက်ကို ကောက်ယူရန် ရုန်းကန်နေရလေသည်။

သူ တစ်ဝက်ခန့် ထနိုင်ချိန်မှာပင်၊ ဖြတ်လျှောက်သွားသော ရှန်းယီက သူ့ကို အောက်သို့ ပြန်ဖိချလိုက်လေသည်။

လူငယ်လေးက ဘေးသို့ တစ်ချက်မျှမကြည့်ဘဲ ဖြတ်လျှောက်သွားရင်း "ခဏလောက် နားလိုက်ပါ" ဟူသော စကားတစ်ခွန်းကို တိုးညှင်းစွာသာချန်ရစ်ခဲ့၏။

ဂိုဏ်းဝင်များ အချင်းချင်းတိုက်ခိုက်မှုဆိုသည်မှာ ပြီးဆုံးသွားပြီးပါက၊ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ဂုဏ်သတင်းကို အမြဲတစေညစ်နွမ်းစေတတ်သည် မဟုတ်လော။