ပြာယာခတ်နေသော အရာရှိမုန့်

ဗောဓိဂိုဏ်းမှ တပည့်နှစ်ဦး သေဆုံးသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊တစ်ချိန်က ခမ်းနားထည်ဝါခဲ့ပြီး ယခုအခါ လုံးဝ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ခန်းမကြီးသည် အစစ်အမှန် မဟုတ်တော့သကဲ့သို့ ဖြစ်လာလေသည်။

တောက်ပနေသော ရွှေရောင်ရုပ်တုကြီး အပါအဝင် အရာအားလုံးက ဖြတ်သန်းသွားသောတိမ်တိုက်တစ်ခုအလား မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြိုကျပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

လူစည်ကားနေသော လမ်းမပေါ်တွင် သွေးနံ့များ ရုတ်တရက်ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာရာ ခရီးသွားများအားလုံး အံ့အားသင့်စွာ ရပ်တန့်သွားကြလေသည်။ ကျောက်ပြားပြာ ခင်းထားသော လမ်းမပေါ်တွင် သွေးအိုင်နှစ်အိုင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သက်သေပြနေလေသည်။

ဤနေရာနှင့် ဝေးကွာသော အခြားလမ်းမတစ်ခုပေါ်တွင်၊ဝတ်ရုံဖြူဝတ်ဆင်ထားပြီး အရက်မူးနေသော အမူအရာဖြင့် ဝိုင်အိုးတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးက ရုတ်တရက် အနံ့ခံလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကြည်လင်သွားစေလိုက်လေသည်။

သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မှေးမှိန်သော သွေးနံ့အတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသည့် ပြင်းရှသော အနံ့ကို ဖမ်းယူမိလိုက်လေသည်။

မုန့်ရှို့ဝမ်သည် ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းကာ မှော်မန္တန်တစ်ခုကို ဖော်ဆောင်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ပုံရိပ်သည် သွေးအိုင်နှစ်အိုင်၏ အရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ သူသည် လူအုပ်ကို ဖယ်ရှားကာ ငုံ့၍ သွေးကွက်ကို လက်ချောင်းထိပ်ဖြင့် ထိတွေ့လိုက်လေသည်။

သွေးရည်များအတွင်းရှိ ရွှေရောင်အမှုန်အမွှားလေးများ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အရက်မူးနေမှုများပါ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားလေတော့သည်။

"ပြဿနာတော့ တက်ပြီ။"

အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့် မုန့်ရှို့ဝမ်အနေဖြင့် ၎င်းကို အပြည့်အဝ နားမလည်နိုင်မီမှာပင်၊ သူ၏ ခြေထောက်များသည် အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားသွားပြီး တည်းခိုရိပ်သာဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားနေလေပြီ။

နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအရာရှိတစ်ဦးသည် စီရင်စုတစ်ခုကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ကြီးမားသော ပြဿနာများနှင့် ကြုံတွေ့ရခဲသဖြင့်၊ ယဲ့လန် ကျန်းယန်စီရင်စုမှ ထွက်ခွာသွားခြင်းကို သူ အစပိုင်းက သိပ်အရေးမကြီးဟု ထင်ထားခဲ့လေသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အေးစက်သော ခံစားချက်တစ်ခု သူ့အပေါ် လွှမ်းခြုံလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဗောဓိဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ကျန်းယန်စီရင်စုတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး၊ မုန့်ရှို့ဝမ် အရင်းနှီးဆုံး ကျင့်ကြံသူမှာ အသစ်ခန့်အပ်ခံရသော နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအရာရှိမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

ချင်းမိန်၏ဒေါသက ဒီနေရာကို ဆင်းသက်လာတာများလား ဟု သူ တွေးတောမိလိုက်လေသည်။

"မင်းတို့ အကုန်လုံး အဆင်ပြေကြရဲ့လား။"

မုန့်ရှို့ဝမ်က ဧည့်ထောက်ခန်းမ၏ ဒုတိယထပ်တွင် ရပ်လျက် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ခေါ်ကာ အခန်းတံခါးကို အားကုန် ကန်ဖွင့်လိုက်လေသည်။ အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာအမူအရာသည် တဖြည်းဖြည်း အူကြောင်ကြောင် အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ယဲ့ကျင်းသည် ထောင့်တွင် မှီလျက် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ သူမ၏အသက်ရှူသံကို ထိန်းညှိနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရလေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မျက်နှာ၌သွေးထွက်နေသော အပေါက်ကြီးတစ်ခုရှိသည့် လောကခရီးသည်ကျစ်ခုန်းဟုပင် သဲသဲကွဲကွဲမမှတ်မိနိုင်တော့သော ဘုန်းကြီးတစ်ပါးက ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေလေသည်။ သူက ဒဏ်ရာများကို ကုသခြင်း မရှိဘဲ အခန်းတစ်ဖက်ရှိ ကုတင်ပေါ်မှ ရှန်းယီထံသို့သာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာ စိုက်ကြည့်နေလေ၏။

အခြေအနေများမှာ သူ စိတ်ကူးထားသည်နှင့် ကွဲပြားခြားနားနေပုံရလေသည်။

သို့သော် ရှန်းယီ ဘာလုပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ မုန့်ရှို့ဝမ်က အပြုံးတစ်ခုကိုပင် မပြုံးဖော်နိုင်တော့ဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အေးစက်မှုများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ သူသည် အခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာပြီး တံခါးကို ဝုန်းခနဲ ပိတ်ချလိုက်လေတော့သည်။

ကုတင်ပေါ်တွင် အလောင်းနှစ်လောင်း လဲလျောင်းနေပြီး၊ တစ်ဦး၏ဦးခေါင်းခွံမှာ တုံးတိတိ အရာဝတ္ထုတစ်ခုဖြင့် ထုခွဲခံထားရပြီး၊ အခြားတစ်ဦးမှာမူ ပို၍ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာပင် ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး ပျောက်ဆုံးနေလေသည်။

ထိုအရာရှိရှန်းက အသေးစိတ်ကိုမျှ လွတ်သွားမည်စိုးသကဲ့သို့ အလောင်းနှစ်လောင်းပေါ်တွင် သေချာစွာ ရှာဖွေစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်နေလေသည်။

သူ၏ ဟန်ပန်မှာ ယခုလေးတင် ဓားပြတိုက်ထားသော ဓားပြတစ်ယောက်နှင့် တူနေလေသည်။

"ဟူး။"

ရှန်းယီသည် ရွှေရောင်စာမျက်နှာ နှစ်ရွက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

၎င်းမှာ သူ မျှော်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

သာမန် ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းများကို ကိုယ်နှင့်မကွာ သယ်ဆောင်လေ့ မရှိကြသော်လည်း၊ ဗောဓိဂိုဏ်းမှာမူ ကွဲပြားခြားနားလေသည်။

ရတနာကျမ်းစာ၏ကာကွယ်မှုမပါဘဲ စစ်မှန်သော ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရခြင်း၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းမှုကို ရှန်းယီ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ အမြင်တွင် ထိုအရာသည် ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းတစ်ခုထက်၊ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ကို တည်ငြိမ်စေရန်အတွက် အသက်ကယ်အသက်တိုကင် တစ်ခုနှင့် ပိုတူလေသည်။

အကြောင်းအရာများကို အလွတ်ကျက်မှတ်ထားလျှင်ပင်၊ အချိန်မရွေး ပြန်လည်ကြည့်ရှုနိုင်ရန် ကိုယ်နှင့်မကွာ ဆောင်ထားခြင်းက အနည်းဆုံးတော့ စိတ်အေးချမ်းမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်လေသည်။

"..."

တစ်ဖက်လူ၏အပြုံးက ပြစ်မှုကျူးလွန်သူ တစ်ဦး၏ အပြုံးနှင့် ပိုတူနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မုန့်ရှို့ဝမ်၏ မျက်ခွံများ နှစ်ချက်ခန့် လှုပ်ခတ်သွားလေသည်။ သူက ခြောက်သွေ့နေသော ပါးစပ်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မင်း ဒီမှာ တိတိကျကျ ဘာလုပ်နေတာလဲ၊ ဒါတွေက ဘာတွေလဲ ဆိုတာ ပြောပြစမ်းပါဦး။"

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သော ရှန်းယီသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ လတ်ဆတ်ပြီး လောကီရေးရာများနှင့် ကင်းကွာနေပုံရသည်ကို ယခု သူ ခန့်မှန်းနိုင်ပြီ ဖြစ်လေသည်။

သူသည် ဤစွမ်းရည်များအားလုံးကို ဤကဲ့သို့သောနည်းလမ်းများဖြင့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်မည်ဟု သူ တွေးလိုက်မိလေသည်။

"ဗောဓိဂိုဏ်းက ပညာရှင်တွေ ကျန်းယန်စီရင်စုထဲမှာ ကျွန်မနဲ့ အရာရှိရှန်းကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာလေ။"

ယဲ့ကျင်းက ပုံမှန်အားဖြင့် ထုံထိုင်းပုံရသော်လည်း၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် မျက်လုံးများကို မနည်း ဖွင့်ကာ၊ ရှန်းယီမှ အသီးအဆင့် ရတနာကျမ်းစာကို ခိုးယူခဲ့သည့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ရန်ငြိုးကို တရားဝင် လူဆိုးအမှုတစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်လေသည်။

ထိုဘုန်းကြီးနှစ်ပါးသည် ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကြည့်လျှင် ၎င်းတို့သည် လူကောင်းများ မဟုတ်သည်မှာ ရှင်းလင်းလှပေသည်။

ဤသို့ပြုလုပ်ရာတွင် အရာရှိရှန်းက အင်ပါယာခုံရုံးအတွက် ကပ်ဘေးဒုက္ခတစ်ခုကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။

ယဲ့ကျင်းသည် အလောင်းများထံမှ ကျမ်းစာကို ယခုလေးတင် ယူဆောင်ခဲ့သော ရှန်းယီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အပြစ်ရှိသလို ခံစားရသဖြင့် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားလိုက်လေသည်။

"ကျွတ်။"

မုန့်ရှို့ဝမ်သည် ဤကဲ့သို့သော မပြည့်စုံသည့် ရှင်းပြချက်များဖြင့် လှည့်စားခံရမည့် အရူးတစ်ယောက် မဟုတ်သော်လည်း၊ ကိစ္စများ ပြီးပြည့်စုံသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် သူ၏ အကြည့်များကို လောကခရီးသည်ကျစ်ခုန်းထံသို့ ပို့လွှတ်လိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ဒီတစ်ယောက်ကတော့ အသက်ရှင်နေသေးတယ်ပေါ့။"

"ဟင်။"

နောက်ဆုံးတွင် လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ဆရာတော်ကျစ်ခုန်းသည် ထိုဝတ်ရုံဖြူနှင့် အမျိုးသား၏အကြည့်အောက်တွင် သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

မသေမျိုးမိတ်ဆွေ ရှန်းက အမှန်တကယ်ပင် ထူးဆန်းလှပြီး သူနှင့်အတူ ရှိနေသူများအားလုံးမှာလည်း သာမန်ပုံ မပေါ်ကြချေ။

တတိယကပ်ဘေးဒုက္ခ ကြာပန်းပလ္လင် နည်းစနစ်ကို ရှန်းယီအား သူ ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး အချိန်တိုအတွင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်ကို ဤဘုန်းကြီးက မှတ်မိနေလေသည်။ သေချာသည်မှာ၊ နန်းတွင်းအရာရှိ တစ်ဦးတွင် နှလုံးသားကပ်ဘေးဒုက္ခကို ချိုးဖြတ်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ဧကရာဇ်ချီချို့တဲ့နေလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

ဧကရာဇ်ချီဆိုသည်မှာ နတ်ဘုရားမင်းဆက်ကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် အင်ပါယာခုံရုံးအတွက် အရေးပါသောကိရိယာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အသုံးပြုလိုက်တိုင်း လျော့နည်းသွားလေ့ရှိကာ၊ နန်းတွင်းအရာရှိများပင်လျှင် ၎င်းကို လှည်ပတ်ခွင့်အာဏာသာရှိပြီး ကိုယ်ပိုင်အသုံးပြုရန်အတွက် လက်ဝယ်ထားရှိခဲလှပေသည်။

သို့သော် ဤစွမ်းအင်ကို ရယူရာတွင် မင်းဆက်အရာရှိများအတွက် အခြား ကျင့်ကြံသူများထက် များစွာ ပိုမို လွယ်ကူလှပေသည်။

သို့သော် ကြာပန်းပလ္လင်နည်းစနစ်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရန်အတွက် မှော်မန္တန်ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်နှင့် အခြေခံအဆင့်မှ စတင်လေ့ကျင့်ရန်လည်း လိုအပ်ပေသည်။

မသေမျိုးမိတ်ဆွေ ရှန်း ကျွမ်းကျင်မှုကို ရရှိခဲ့သော လွယ်ကူမှုမျိုးက သူ၏ ဂိုဏ်းအတွင်း၌ပင် အလွန်ကောင်းမွန်သော ဗုဒ္ဓသဘာဝပါရမီရှိသည်ဟု အကြီးအကဲများ၏ ချီးကျူးခြင်းကို ခံရမည် ဖြစ်လေ၏။

ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ။

ဆရာတော်ကျစ်ခုန်းက သူ၏ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများ၏ အလောင်းများကို ထပ်မံ ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။ ရှန်းယီ လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ ၎င်းတို့၏ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် အခွင့်အလမ်းမှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားခဲ့လေပြီ။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသော ကိစ္စတစ်ခုကို တွေးမိလိုက်လေသည်။

အကယ်၍ မသေမျိုးမိတ်ဆွေ ရှန်းသည် လုံလောက်သော ဧကရာဇ်ချီများကို ရယူသုံးစွဲနိုင်သည့် နန်းတွင်းအရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ ထူးချွန်သော ဗုဒ္ဓသဘာဝပါရမီနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ကြီးမြတ်သောကျားနဂါးကျမ်းစာကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဤလမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်သွားနေမည်ဆိုပါက၊ ဗောဓိဂိုဏ်း၏အဖွဲ့ဝင် မဟုတ်ရုံသာမက ၎င်းတို့အပေါ် ရန်ငြိုးပါ ထားရှိနေသော အနာဂတ် ကျားနဂါးအာဟတ်တစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာမည်ဟုဆိုလိုခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်ဟု သူ တွေးတောမိလိုက်၏။