အရှင်မထေရ်၏ တရားဟောပြောမှု

ဤကိစ္စကို သိရှိသွားပါက ၎င်း၏ ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများအနေဖြင့် ပြစ်ဒဏ်ပေးရန် မည်သည့်နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုလာမည်ဆိုသည်ကို ဆရာတော်ကျစ်ခုန်းအနေဖြင့် စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ သူနှင့် သူ၏ စီနီယာညီအစ်ကိုနှစ်ဦးစလုံးက ရွှေကြာပန်းကျင့်စဉ်ကို တစ်ခါမျှ မကျွမ်းကျင်ခဲ့ကြဖူးချေ။

၎င်းမှာ အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သော အရာတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

ဆဋ္ဌမကပ်ဘေးဒုက္ခကြာပန်းပလ္လင်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင်ကျင့်ကြံပြီးလျှင်ပင်၊ ဤနည်းလမ်းကို ရယူပြီး လောကခရီးသည်အာဟတ်၏ နယ်ပယ်သို့ ခြေချနိုင်ရန်အတွက် အရှင်မထေရ်တစ်ပါး၏ တန်ဖိုးထားမှုကို ရရှိကာ၊ တပည့်တစ်ဝက်နီးပါးအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ရန် လိုအပ်ပေသေးသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်၊ မိမိတို့၏တာအိုအနှစ်သာရအဆင့်ကို ရွေးချယ်ပြီး အရှင်မထေရ်၏ကြာပန်းပလ္လင်အောက်ရှိ ဓမ္မကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူအာဟတ်တစ်ပါး ဖြစ်လာရမည် ဖြစ်ပေသည်။

မသေမျိုးမိတ်ဆွေ ရှန်းသည် သေမင်းဆီသို့ ဦးတည်နေသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု လပ်ဟနေသေး၏။

"ဒါက ဆရာတော်ကျစ်ခုန်းနဲ့ ဘာမှ မပတ်သက်ပါဘူး။"

ရှန်းယီသည် ရွှေရောင်လိပ်စာမူကို သေချာစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ ခေါင်းကို ခါရမ်းကာ နောက်လှည့်လိုက်လေသည်။

[အဆင့်ခုနစ်။ ဆဋ္ဌမကပ်ဘေးဒုက္ခ ကြာပန်းပလ္လင် နည်းစနစ် - မစတင်ရသေး]

"ဒါဆို ဒါက အရာရှိရှန်းရဲ့ လက်ချက်ပေါ့၊ ဟုတ်လား။"

မုန့်ရှို့ဝမ်သည် အံများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြုံးလိုက်လေသည်။ ရှန်းယီသည် လွယ်ကူသော လူတစ်ဦးမဟုတ်ကြောင်းကို သူ အစကတည်းက သတိပြုမိခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ၊ ယဲ့လန်က ရှန်းယီအား ယာယီနတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအရာရှိအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ချိန်တွင် သူက ၎င်းကို ရယ်စရာတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက ဤမျှလောက်အထိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ချေ။

ဗောဓိဂိုဏ်းမှ တပည့်များနှင့် ပူးပေါင်းကာ အခြား လောကခရီးသည်နှစ်ဦးကို တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းအတွက် လူသတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ဤသည်မှာ အင်ပါယာခုံရုံးမှ လူတစ်ဦး ပြုလုပ်မည့် လုပ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်နိုင်ပါမည်လော။

အဆိုးရွားဆုံးအပိုင်းမှာ ရှန်းယီက အနိုင်ရရှိခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဆဋ္ဌမကပ်ဘေးဒုက္ခ လောကခရီးသည်တစ်ဦးမှာ အဆင့်ခုနစ်နယ်ပယ်၏အမြင့်ဆုံး ခွန်အားကန့်သတ်ချက်နီးပါးကိုကိုယ်စားပြုနေလေသည်။

ဆရာတော်ကျစ်ခုန်းပင်လျှင် အတန်ငယ် နိမ့်ကျနေမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤကဲ့သို့သော မှော်ဆန်သည့် တိုက်ပွဲမျိုးတွင် ယဲ့ကျင်းမှာလည်း မည်သည့်ခြားနားမှုကိုမျှ ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

တစ်ဖက်လူဖြစ်သည့် သာမန် လေလွင့်မသေမျိုးတစ်ဦးက အနိုင်ရရှိရုံသာမက တစ်ပြိုင်နက်တည်း နှစ်ဦးကိုပါ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ဤဇာတ်လမ်းကိုသာ ပြောပြမည်ဆိုလျှင် ယုံကြည်နိုင်စရာ အကြောင်းပင် မရှိချေ။

"ဟူး။"

မုန့်ရှို့ဝမ်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အလောင်းများကို စတင်ရှင်းလင်းရန် အလင်းဓားတစ်လက်ကို ဆင့်ခေါ်ရန် အချက်ပြလိုက်သော်လည်း၊ မျက်မြင်မရသော မီးတောက်တစ်ခုက အခြား အလောင်းတစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်လေသည်။

သူ ခေတ္တမျှရပ်တန့်သွားပြီး ရှန်းယီကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေကြလေသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများ ခေတ္တဆုံသွားပြီးနောက် တိတ်တဆိတ်ပင် မျက်နှာလွှဲလိုက်ကြ၏။

"ငါတို့ စကားပြောလို့ ရမလား။"

အလောင်းများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် မုန့်ရှို့ဝမ်သည် သူ၏ နောက်ပြောင်တတ်သော ဟန်ပန်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ထူးဆန်းစွာ လေးနက်သွားလေသည်။

ဗောဓိဂိုဏ်းမှ တပည့်များကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ဆရာတော်ကျစ်ခုန်းအား အသိပေးနိုင်သော်လည်း၊ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များကိုမူ သူ့အား ထုတ်ဖော်ပြသ၍ မရနိုင်ပေ။

"ရပါတယ်။"

ရှန်းယီက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြပြီး မုန့်အနောက်မှ လိုက်ကာ အိမ်အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ကျန်းယန်စီရင်စုတွင် ဘေးကင်းစွာ နေနိုင်ပြီး ဤမျှလောက် အလုပ်များများ လုပ်ပြီးသည့်တိုင် နေရာအနှံ့ ထွက်ပြေးပုန်းရှောင်နေစရာ မလိုခြင်းမှာ သူ၏ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနမှ အဆင့်အတန်းကြောင့်ပင်။

သို့သော် ဤအဆင့်အတန်းတွင်ပင် ၎င်း၏ ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်သည် မည်မျှပင် အရိပ်အာဝါသ ကောင်းစေကာမူ၊ ၎င်း၏ လက်အောက်ငယ်သားများအား ထာဝစဉ် ရမ်းကားစွာပြုမူခွင့် ပေးထား၍ မရနိုင်ချေ။

"အနာဂတ်မှာ မင်း ဆရာတစ်ယောက်ရှာဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်၊ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေလို့ မရဘူး။"

မုန့်ရှို့ဝမ်က လမ်းလျှောက်နေမှုကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အရက်အိုးတစ်အိုးကို ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"ဟိုနည်းနည်း ဒီနည်းနည်း လေ့လာထားပြီး မင်းဆီမှာ နည်းလမ်းတွေအများကြီးနဲ့ အားကောင်းတဲ့ ခွန်အားတွေ ရှိနေပုံရပေမဲ့၊ အဆင့်ငါးကို မရောက်မချင်း ဒါတွေက သေးငယ်တဲ့ လှည့်ကွက်လေးတွေ သက်သက်ပါပဲ။ တာအိုအနှစ်သာရကိုပဲ ရည်မှန်းရည်မှန်း၊ အနှစ်သာရအဆင့်ကိုပဲ ရည်မှန်းရည်မှန်း၊ တစ်နေ့နေ့ကျရင် မင်း တစ်ခုကိုတော့ ရွေးချယ်ရမှာ အသေအချာပဲ။"

"ဒီအရာတွေကို မင်းဘာသာမင်း ရယူလို့ မရဘူး၊ မင်းကို သင်ပေးဖို့ တခြားသူတွေ လိုအပ်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဒီအလုပ်ထဲကို ဝင်လာတယ်ဆိုတာ အခြား မသေမျိုးဂိုဏ်းတွေ အပါအဝင် လမ်းစဉ်သုံးသွယ်လုံးရဲ့ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံရတာနဲ့ အတူတူပဲ။ သူတို့က ငါတို့ကို ထပ်ပြီး လက်ခံဖို့ဆိုတာ အလွန်ဖြစ်နိုင်ချေ နည်းပါးသွားပြီ၊ မင်းလည်း ဒီလုပ်ငန်းထဲက ရှေ့ဆောင်တွေဆီကနေပဲ လေ့လာရလိမ့်မယ်။"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ မုန့်ရှို့ဝမ်သည် မိမိကိုယ်ကို လှောင်ပြောင်သည့် အမူအရာတစ်ခုကို ပြသလိုက်လေသည်။

"ငါ့လိုတော့ မဖြစ်စေနဲ့။ ငါက ကိုယ်လုပ်ချင်ရာ လုပ်ပြီး သူရဲကောင်းဆန်ဆန်နေမယ်လို့ ပြောနေပေမဲ့၊ အကြီးအကဲတွေ အမြင်မှာကျတော့ ငါက စည်းကမ်းကိုဆန့်ကျင်တဲ့ ဆူးငြောင့်ခလုတ်တစ်ခု၊ အမြဲတမ်း ပြဿနာကောင်ပဲ၊ ဘယ်သူကမှ ငါတို့ကို မရွေးချယ်ရဲကြဘူး။"

"အသန်မာဆုံး နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအရာရှိလို့ ပြောနေကြပေမဲ့... ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာနေပါစေ၊ အဆုံးကျရင် မင်း ဘွဲ့တစ်ခု ရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဆရာတစ်ယောက် ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ အဆင့်ခြောက်မှာပဲ ပိတ်မိနေပြီး ရှေ့ဆက်သွားလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"..."

ရှန်းယီသည် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေပြီး အရက်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်လေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြဿနာရှာခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

အစပိုင်းမှ ယနေ့တိုင်အောင် အကြီးအသေး ဖြစ်ရပ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီးနောက်၊ သူသည် ဤဒုက္ခပေးတတ်သော အကျင့်ဆိုးကို တစ်ခါမျှ မဖျောက်ဖျက်နိုင်ခဲ့ချေ။

"တော်ပြီ။"

ရှန်းယီ၏ ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ မုန့်ရှို့ဝမ်သည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။ သူသည် ယခင်က သူ့ကိုယ်သူ ပြန်မြင်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ အကျိုးအကြောင်း ပြသ၍ ဆွေးနွေးခြင်းမှာ လုံးဝ အသုံးမဝင်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

သူသည် လူငယ်လေး၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ အကြောင်းအရာကို လွှဲပြောင်းလိုက်၏။

"ကောင်းကင်ဘုံမသေမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လောကခရီးသည်အာဟတ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီအဆင့်ခြောက်နယ်ပယ်တွေဆိုတာ အကူးအပြောင်းကာလ သက်သက်ပဲဆိုတာ မင်း သိလား။ သေချာတာပေါ့၊ အနာဂတ်မှာ မင်း ဘယ်လို တာအိုအနှစ်သာရမျိုးကိုရနိုင်မလဲ ဆိုတာကို အဆုံးအဖြတ်ပေးတာမို့ ဒီအကူးအပြောင်းကာလကလည်း အရမ်း အရေးကြီးပါတယ်။"

"အစစ်အမှန်မသေမျိုးမှာ ကပ်ဘေးဒုက္ခခြောက်ပါး၊ ကောင်းကင်မသေမျိုးမှာလည်း ကပ်ဘေးဒုက္ခခြောက်ပါး ရှိတယ်၊ စုစုပေါင်း ဆယ့်နှစ်ခုပေါ့။ ဒါပေမဲ့ တာအိုအနှစ်သာရအများစုအတွက်ကတော့ ကပ်ဘေးဒုက္ခ၉ခုဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ။"

"မင်းက စွမ်းရည်တွေ အများကြီး သင်ယူထားတယ်၊ ပြီးတော့ တစ်ခုချင်းစီမှာလည်း ထူးချွန်တယ်၊ ဒါက မင်းရဲ့ အရမ်းကောင်းမွန်တဲ့ ပါရမီကို ပြသနေတာပဲ။ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆရာတစ်ယောက်ကို ရှာပါ၊ ပြီးပြည့်စုံခြင်းဆီကို မင်းရဲ့ ခရီးစဉ်ကို အဆုံးသတ်ပါ၊ ပြီးတော့ ထိပ်တန်း တာအိုအနှစ်သာရတစ်ခုကို ဆွတ်ခူးနိုင်ကောင်း ဆွတ်ခူးနိုင်လိမ့်မယ်၊ အဲဒီလိုဆိုရင် ဒီဘဝကလည်း ပြီးပြည့်စုံပြီလို့ သတ်မှတ်နိုင်ပါတယ်။"

"ဘဝမှာ အမြဲတမ်းမျှော်လင့်ချက် တစ်ခုခုတော့ ရှိနေရမယ်လေ။"

သူသည် သူ၏ လက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရှန်းယီကို ပြုံးပြလိုက်လေသည်။

"နားလည်လား။"

"သိပ်တော့ နားမလည်ဘူး။"

ရှန်းယီက ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။ တစ်ဖက်လူက အဘယ်ကြောင့် ဤကိစ္စများကို ရုတ်တရက် ထုတ်ပြောလာကြောင်း သူမသေချာချေ။

"အာ"

အသုံးမဝင်သော သံကို ထုရိုက်နေရသည့် ပန်းပဲဆရာတစ်ဦးအလား စိတ်ပျက်သွားသော မုန့်ရှို့ဝမ်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူ၏ ဆံပင်များကို ပြင်းထန်စွာဆွဲလိုက်လေသည်။

"ငါ ဆိုလိုတာက၊ မင်း တကယ်ကို ဓားပြတစ်ယောက်လို လိုက်ပြီး လုယက်နေစရာ မလိုပါဘူးကွာ။"

"ယဲ့လန်။ ဒါ မင်း တကယ် လိုက်လံကြိုးပမ်းသင့်တဲ့ လမ်းကြောင်းပဲ။ မင်းအပေါ် သူမ နည်းနည်းလောက် သဘောကျလာအောင်ပဲ လုပ်လိုက်။ သူမ ဆွတ်ခူးခဲ့တဲ့ ထိုက်ရွှီတာအိုအနှစ်သာရက အမျိုးအစားခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခုထဲမှာ ထိပ်တန်း ဆယ်ခုစာရင်းဝင်တယ်၊ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ အရာပဲ။"

ရှန်းယီ၏လက်ရှိ အပြုအမူများအရဆိုလျှင်၊ ယဲ့လန်က သူ့အပေါ် ယုံကြည်မှု နည်းသည်ထက် နည်းလာအောင်သာ ပြုလုပ်နေခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ နှမ်းစေ့လေးကို ကောက်ရန် ဖရဲသီးကြီးကို လွှတ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ပါလော။

"သူမက မင်းကို တာအိုဟောပွဲကို ခေါ်သွားချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာကို ငါ မှတ်မိတယ်၊ အဲဒါ အခွင့်အရေးကောင်းပဲ။ မဖျက်ဆီးပစ်လိုက်နဲ့၊ မင်းရဲ့ အကောင်းဆုံးကို ပြသလိုက်၊ ပြီးတော့ လူတွေကို ရန်စပြီး သေရာပါ ရန်သူတွေ ဖန်တီးတဲ့ မင်းရဲ့ ပါရမီအရဆိုရင် သူမကလွဲလို့ မင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ့် တခြားလူကို ငါ စဉ်းစားလို့တောင် မရတော့ဘူး။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းယီ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားလေသည်။

ထိုက်ရွှီတာအိုအနှစ်သာရ... ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှပေသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် လောကခရီးသည်လမ်းစဉ်မှာ သူဂိုဏ်းအတွင်းသို့ မဝင်ရောက်မီကပင် တပည့်သုံးဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့မိရာ သူကိုယ်တိုင်အတွက် ရေရှည်တည်တံ့နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိရှိပေသည်။

သူသည် ကြီးမြတ်သောကျားနဂါးကျမ်းစာကို မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့ချိန်ကကဲ့သို့ အချိန်တိုင်း လွယ်ကူနေလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ ကံတရားအပေါ် သက်သက် မှီခိုနေ၍ မရနိုင်ချေ။

ကျားနဂါးအနှစ်သာရအဆင့်ကို ဆွတ်ခူးခြင်းမှာ သူ၏အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပေသည်။ ပိုမို အဆင့်မြင့်သော ကျင့်စဉ်များနှင့် နည်းလမ်းများကို ရရှိရန် မျှော်လင့်ခြင်းမှာ ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းရသကဲ့သို့ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

အဆုံးတွင်မူ သူသည် မသေမျိုးလမ်းစဉ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာရမည်သာ ဖြစ်၏။

သို့သော် အမျိုးသမီးများနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းများ တည်ဆောက်ခြင်းမှာ သူ အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်သည့် အရာတစ်ခု မဟုတ်ချေ။

"ဒါဆို ဒီတာအိုဟောပြောပွဲက အတိအကျ ဘာအကြောင်းလဲ။"

ရှန်းယီသည် ဘေးတိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။ စွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းကောင်း ပြချင်သည်ဆိုပါက၊ ကြိုတင်၍ နားလည်ထားရန် လိုအပ်ပေသည်။

မျှော်လင့်မထားဘဲ မုန့်ရှို့ဝမ်၏ မျက်မှောင်များလည်း အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားလေသည်။

"တကယ်တော့ ငါလည်း သိပ်မသေချာဘူး။ ဗောဓိဂိုဏ်းနဲ့ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းတို့က မတူညီဘူးလေ၊ လမ်းစဉ်တစ်ခုတည်းကို လိုက်လျှောက်ကြတာမှ မဟုတ်တာ။ သူတို့က သူတို့ရဲ့သွန်သင်ချက်တွေကို တင်းကျပ်စွာလျှို့ဝှက်ထားကြတယ်။ အရှင်မထေရ်တွေ တရားဟောရင်တောင် လောကခရီးသည်အာဟတ်တွေကိုပဲ လာနားထောင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်လေ့ရှိတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ကွာခြားတယ်။"

"အဲဒီ အရှင်မထေရ်က ဘာကန့်သတ်ချက်မှ မရှိဘဲ ဗုဒ္ဓတံဆိပ်ပြားတွေကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဖြန့်ဝေထားတယ်။ မသေမျိုးဂိုဏ်းအများအပြား ဖိတ်စာတွေ ရရှိထားကြပြီး မသေမျိုးအများအပြားလည်း အခမ်းအနားကို တက်ရောက်ကြလိမ့်မယ်။ ဒီအရှင်မထေရ်က တိတိကျကျဘာကို ဟောကြားဖို့ ရည်ရွယ်ထားသလဲ ဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မရှိသေးဘူး။"

ထိုသို့ပြောရင်း မုန့်ရှို့ဝမ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏ မျက်ဆန်များထဲမှ အေးစက်မှုများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဒီကိစ္စက အများကြီး ပတ်သက်နေတယ်၊ သိသာထင်ရှားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေတောင် ဖြစ်ပေါ်နေပြီ၊ ဧကရာဇ်မြို့တော်ကတောင် အထူး ဂရုစိုက် စောင့်ကြည့်နေတယ်။"

"အရှင်မထေရ်ဆိုတာ ဘာလဲ မင်း သိပါတယ်။ ခွန်အားသက်သက်အရဆိုရင် အဆင့်သုံး မသေမျိုးအရာရှိနဲ့ ညီမျှတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဗောဓိဂိုဏ်းမှာဆိုရင် ဗုဒ္ဓတစ်ပါးအဖြစ်တောင် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းခံရမှာပဲ။"

"လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ အဲဒီလို ထင်ရှားကျော်ကြားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို သာမန်လူတွေက ဘယ်လိုလုပ် နားလည်နိုင်မှာလဲ။ အဲဒါက လူတွေကို ဝေဝါးဝါးနဲ့ မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေရုံပဲ ရှိတယ်။"

မုန့်ရှို့ဝမ်က အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်လေသည်။ ဤကဲ့သို့ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အခမ်းအနားမျိုးမှာ ကျင့်ကြံသူအများစုအတွက် အင်ပါယာခုံရုံးမှ ကပ်ဘေးဒုက္ခကယ်တင်ရေး ရိက္ခာများ ဖြန့်ဝေပေးခြင်းနှင့် မခြားနားချေ။

သို့သော် နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနအတွက်မူ ခေါင်းကိုက်စရာတစ်ခုပင်။

"နားလည်ပါပြီ။"

ရှန်းယီက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ စစ်သူကြီးယဲ့လန်က သူ့အား တာအိုဟောပြောမှုများကို နားထောင်ရန်သာ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း၊ တစ်နည်းအားဖြင့် ၎င်းမှာ သူ့အား အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးရုံသက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ယခုအခါ သူ အတည်ပြုနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။

ဤကိစ္စတွင် အဆင့်သုံး ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦး ပါဝင်ပတ်သက်နေရာ၊ အဆင့်ခုနစ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် မည်သည့် ထိရောက်သော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ၊ သူက သူ၏ ခွန်အားကို အရင်ဆုံး အနည်းငယ် မြှင့်တင်ထားမည် ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ အန္တရာယ်တစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ၎င်းက သူ၏ရှင်သန်နိုင်စွမ်း အခွင့်အလမ်းကိုလည်း တိုးတက်စေမည် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအတွေးဖြင့် ရှန်းယီသည် မုန့်ရှို့ဝမ်အား နှုတ်ဆက်ကာ ဧည့်ထောက်ခန်းမသို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။

သူသည် အလွတ်ဖြစ်နေသော အခန်းတစ်ခန်းကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး တံခါးစောင့်ရန် ဝိညာဉ်အလင်း ကြွက်နတ်ဆိုးကို ခေါ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်၏။

နောက်ဆုံး ကပ်ဘေးဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီးကတည်းက၊ ရှန်းယီက ကောင်းကင်နှင့် လူသားအကြားပေါင်းစည်းသွားသည့် ထိုခံစားချက်ကို အဆက်မပြတ် ပြန်လည်တမ်းတနေခဲ့မိလေသည်။

ယခုအခါ သူ၏နတ်ဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ပေးမည့် ရတနာကျမ်းစာအသစ် တစ်စောင်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ နောက်ဆုံးတွင် သူ ရှေ့ဆက်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးအသက်တမ်း - ကပ်ဘေးဒုက္ခ ၁၆၇ခု]

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နတ်ဆိုးအသက်တမ်းများသည် ဆဋ္ဌမကပ်ဘေးဒုက္ခ ကြာပန်းပလ္လင်နည်းစနစ်အတွင်းသို့ လောင်းထည့်သွားလေသည်။

ရှန်းယီ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ကြာပန်းပလ္လင်မှ ပွင့်ဖတ်အသစ်များ တစ်ဖန်ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။