← Chapters

ပြန်လည်ဆုံတွေ့ကြတော့မည်မောင်နှမများ

Vol. 99 Ch. 985

ပြန်လည်ဆုံတွေ့ကြတော့မည်မောင်နှမများ

Vol. 99 Ch. 985

မိုးပြာကောင်းကင်အထက်၊ တိမ်ဖြူမသေမျိုးခုံရုံး၌

ထူထဲသော သံချပ်ကာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကြံ့ခိုင်သော သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးက ကျားနှင့်တူသလိုလို ခမ်းနားသောခြင်္သေ့နှင့်လည်း ဆင်တူသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲတစ်ကောင်ကို စီးနင်းလာလေသည်။

ထိုသားရဲ၏ လည်ပင်းတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည့် ထူထပ်သော လည်ဆံမွေးများ ရှိနေလေသည်။

သူသည် ဇက်ကြိုးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ရှေ့သို့သာ တည့်တည့် စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ခြင်္သေ့ကျားသားရဲ၏ သန်မာသော ခြေလက်များသည် ကျက်သရေရှိစွာ လှုပ်ရှားနေပြီး၊ ၎င်း၏ ကြီးမားသော ခြေဖဝါးကြီးများသည် မသေမျိုးကျောက်စိမ်းစင်္ကြံပေါ်သို့ အသံမထွက်ဘဲ နင်းချနေလေသည်။

မသေမျိုးခုံရုံးအတွင်း၌မြင်းပေါ်မှ ဆင်းရန် မလိုအပ်ခြင်းမှာ အဆင့်ငါး မသေမျိုးစစ်သူကြီးများအတွက်သာ သီးသန့်ပေးထားသော အခွင့်ထူးတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

"မဟာစစ်သူကြီး ချင်းလွမ် ညွှန်ကြားထားတဲ့အတိုင်း သူ့ကိုယ်စား အခမ်းအနားကို တက်ရောက်ဖို့ သေမျိုးလောကကို ဘာလို့ မထွက်ခွာသေးတာလဲ။" ဟု သူက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်လေသည်။

ထိုခြင်္သေ့ကျားသားရဲ၏နောက်တွင်မူ ကျက်သရေရှိသော အသွင်အပြင်ရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ခြေလျင် လိုက်ပါလာလေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အမျိုးသမီးသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"ကျစ်လင်က အရမ်းလောသွားပြီး စည်းကမ်းတွေကို မေ့သွားလို့ပါ။ ကံကောင်းလို့ မြင်းများ၏ကံကြမ္မာက ကျွန်မကို သတိပေးလိုက်လို့ အခုလို နောက်ကျသွားရတာပါ။"

...

အမျိုးသားက ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူမကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း အခြားစကား ဘာမျှမဆိုခဲ့ချေ။

မသေမျိုးခုံရုံးအတွင်း အဆင့်ငါး မသေမျိုးစစ်သူကြီးရာထူးသို့ ရောက်ရှိရန်အတွက်၊ သူသည် သူမကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးလေသည်။

၎င်းတို့က အာရုံစိုက်မှုရရန် တမင်တကာ ချွဲနွဲ့နေသည်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့၏ အမှားများကို ရိုးသားစွာ ဝန်ခံနေသည်ဖြစ်စေ သူ ဂရုမစိုက်ပေ။

"နောက်ကျနေပြီဆိုတော့လည်း မင်း သွားတာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။ မင်းလည်း ဟုန်ကျယ်ကဆိုတာ ငါ မှတ်မိတယ်။ သေမျိုးလောကကို ဆင်းသွားမယ့် ဒီအခွင့်အရေးကို ယူပြီး ငါ့ကိုယ်စား ငါ့ရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ တူလေးဆီ ဝင်သွားလိုက်ပါ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အမျိုးသားသည် သူ၏ အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။ ထိုတူဖြစ်သူ၏ အရည်အချင်းနှင့် စိတ်နေသဘောထားမှာ အတော်လေး အားနည်းပြီး အတိတ်က ဆိုးရွားသော အမှားအချို့ကို ကျူးလွန်ခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ သူနှင့် ထိုတူဖြစ်သူအကြား ဆက်ဆံရေးမှာ သိပ်မရင်းနှီးလှချေ။

သို့တိုင်အောင် သူနှင့် ကောင်လေး၏ မိဘများသည် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သော ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့ထံမှ အကူအညီများစွာ ရရှိခဲ့ဖူးလေသည်။ သူ၏ ဆရာများ ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက် ထိုလူငယ်လေးအတွက် ထွက်ပေါက်တစ်ခု ဖန်တီးပေးရန်မှာ ကိုယ်ကျင့်တရားအရရော ယုတ္တိတန်မှုအရပါ မှန်ကန်ပေသည်။

တူဖြစ်သူသည် သတ်မှတ်ထားသော ရက်များတွင် သူ၏ ဦးလေးများထံသို့ နှုတ်ဆက်စာများ ပို့ပေးတတ်သဖြင့် မည်သို့ စာနာနားလည်ပေးရမည်ကို သိရှိလေသည်။

ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းလောက်အောင် ချိုသာလွန်းသော စကားလုံးများက ဖတ်ရသည်မှာ ပျင်းစရာကောင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

အမျိုးသားသည် ထိုစာများကို ပြန်လည်ဖတ်ရှုခဲသော်လည်း၊ ဤတစ်ကြိမ် ပြန်လာသောအခါ စာများ ရှိနေသင့်သည့် စာရေးစားပွဲမှာ သိသိသာသာ ဗလာဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ တူဖြစ်သူကို သတိရသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"စစ်သူကြီး ဟုန်ကျင်းက အရမ်း အလေးအနက်ထား ပြောနေပါပြီ။ ကျစ်လင်လည်း ပြန်ပြီး ကြည့်ချင်နေတာပါ။ အကယ်၍ အရှင်ရဲ့ ရက်ရောတဲ့ ထောက်ခံချက်သာ မပါခဲ့ရင်၊ ကျွန်မ မသေမျိုးနန်းတော်ကို တက်လှမ်းဖို့ အခွင့်အရေး ရခဲ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ၊ ကျစ်လင်နတ်သမီးသည် ထပ်မံ၍ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်းရှိ ဤစစ်သူကြီးများသည် ၎င်းတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံတာဝန်များအပြင် အများစုမှာ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဆရာများ ရှိကြလေသည်။ ၎င်းတို့၏တာအိုအမည်များက ၎င်းတို့သည် မည်သည့် မသေမျိုးအရှင်၏ တပည့်များဖြစ်ကြောင်းကို ယေဘုယျအားဖြင့် ဖော်ပြနိုင်ပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ မဟာစစ်သူကြီး ချင်းလွမ်နှင့် သူ၏ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများ အားလုံးသည် နတ်ဘုရားငှက်များကို ၎င်းတို့၏သင်္ကေတများအဖြစ် အသုံးပြုကြပြီး၊ စစ်သူကြီးဟုန်ကျင်း၏ ဆရာမှာမူ တပည့်များကို မိုးမြေရတနာများ၏ အမည်ပေးခြင်းကို ပို၍ နှစ်သက်လေသည်။

"ကျွန်မ"

ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စစ်သူကြီး ဟုန်ကျင်းသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး၊ ခဏအကြာတွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခုကို ပြသလိုက်လေသည်။

"မဟာစစ်သူကြီး ချင်းလွမ်က အခု တော်တော်လေး စိတ်အားတက်ကြွနေတယ်၊ ပြီးတော့ မင်းက သူ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော စီးတော်ယာဉ်ဖြစ်တဲ့အတွက် နှိမ့်ချမှု ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို သေချာပေါက် မှတ်မိမှာပါ။"

အဆင့်မြင့် အရာရှိများ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သခင်၏ အာဏာကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ရမ်းကားစွာ ပြုမူတတ်သော လက်အောက်ငယ်သားများ ရှိနေတတ်လေသည်။ ဤအမျိုးသမီးကတော့ အနည်းဆုံး ပိုသိပုံရပေသည်။

သူ၏ တူဖြစ်သူကို မသေမျိုးခုံရုံးသို့ ပြန်ခေါ်ရန် ရှာဖွေနေခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ သူ၏အတွက် ပြီးပြည့်စုံသော အချိန်ကိုက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဝေးလံခေါင်ဖျားသော နေရာတစ်ခုတွင် ဒေသခံ အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးအဖြစ် သက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်ရခြင်းမှာ လွယ်ကူနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းက အနာဂတ်တစ်ခုကို ကတိမပေးနိုင်ပေ။ အကယ်၍ မဟာစစ်သူကြီး ချင်းလွမ်သာ ရာထူးတိုးသွားခဲ့မည်ဆိုပါက၊ သူ၏ လက်အောက်တွင် လစ်လပ်နေသော နေရာများစွာ သေချာပေါက် ပေါ်ထွက်လာမည် ဖြစ်ပေသည်။

အဆင်ပြေစွာပင်၊ သူ၏ တူဖြစ်သူသည် နဂါးမိန်းမပျိုနှင့် အတိတ်က ပတ်သက်မှု ရှိခဲ့ဖူးပြီး၊ မဟာစစ်သူကြီး ချင်းလွမ်၏ လက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်ခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့သည် အချင်းချင်း သေချာပေါက် စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ သူ၏အတွက် မဟာစစ်သူကြီး ချင်းလွမ်နှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်း တစ်ခု တည်ဆောက်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

"သွားကြစို့။"

ဤအတွေးဖြင့် စစ်သူကြီး ဟုန်ကျင်းသည် သူ၏ စီးတော်ယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး၊ ခြင်္သေ့ကျားသားရဲကို ဦးဆောင်လျက် အင်ပါရီယာမြင်းစောင်းများဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလေသည်။

"ဂါရဝပြုပါတယ် စစ်သူကြီး။"

အင်အားကြီးမားသော စစ်သည်တော် အချို့သည် ခြင်္သေ့ကျားသားရဲကို လာယူရန် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ ထွက်လာကြသော်လည်း၊ စစ်သူကြီး ဟုန်ကျင်းက လက်ဝှေ့ယမ်း၍ ငြင်းပယ်လိုက်လေသည်။ သူတို့သည် ရှုပ်ထွေးသွားကြပြီး အသံပင် မထွက်ရဲကြတော့ချေ။

"အမိန့်များ ရှိပါသလား။"

စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ စစ်သူကြီး ဟုန်ကျင်းသည် ကျစ်လင်နတ်သမီးနှင့်အတူ ခမ်းနားထည်ဝါသော ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်တစ်ခုက အမည်များကို မှတ်တမ်းတင်နေသည့် နေရာသို့ ဆက်လက်လျှောက်သွားပြီး၊ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဇက်ကြိုးကို ကစားနေရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းက အသစ်ခန့်အပ်ခံရတဲ့ မြင်းများ၏ကံကြမ္မာ ဆိုတာလား။"

ချင်းဟွာသခင်မသည် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် မတ်တတ်ရပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မမျိုးမက မသေမျိုးစစ်သူကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

ပုံမှန်အားဖြင့် ၎င်းတို့သည် တူညီသော စနစ်တစ်ခုတည်းမှ မဟုတ်ကြဘဲ ၎င်းတို့၏ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခြင်းဖြစ်သဖြင့် ဤမျှလောက် တရားဝင်ဖြစ်ရန် မလိုအပ်ချေ။

သို့သော် စစ်သူကြီး ဟုန်ကျင်းသည် အရိုအသေပေးခြင်းကို ငြင်းပယ်ခြင်း မရှိဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး၊ မြင်းများ၏ကံကြမ္မာက အပြည့်အဝ ဦးညွှတ်ကာ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်သည်အထိ ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ စောင့်ကြည့်နေလေသည်။ ထို့နောက်မှ သူက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"ဒီမသေမျိုးသားရဲက အလိုလိုက်ခံထားရတာ ကျင့်သားရနေပြီ။ ဘာမှ မမှားယွင်းအောင် အထူး ဂရုစိုက်ပါ။"

"ကျွန်မမျိုးမ နားလည်ပါပြီ။" ချင်းဟွာသခင်မက လက်အုပ်ချီလျက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"အကယ်လို့ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိလာရင် ကျစ်လင်ကတစ်ဆင့် ငါ့ဆီကို သတင်းပို့ခိုင်းလိုက်။ နားလည်လား။" စစ်သူကြီး ဟုန်ကျင်းသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ဇက်ကြိုးကို ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

...

သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဒု-ကြီးကြပ်ရေးမှူးများသည် အသက်ကိုပင် ကျယ်ကျယ် မရှူရဲကြချေ၊ ၎င်းတို့သည် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို ရိပ်မိလောက်အောင် ထက်မြက်ကြလေသည်။

"ကျွန်မမျိုးမ နားလည်ပါပြီ။"

ချင်းဟွာသခင်မသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ဇက်ကြိုးကို ယူရန် လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း၊ သူမ ထိတော့မည့် အချိန်လေးမှာပင် စစ်သူကြီး ဟုန်ကျင်းသည် သူ၏ လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကျစ်လင်နတ်သမီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ငါ မေ့တော့မလို့၊ မင်းက အခမ်းအနားကို တက်ရောက်ဖို့ သေမျိုးလောကကို သွားမှာပဲ။ ဒီမသေမျိုးသားရဲကလည်း ဗောဓိဂိုဏ်းကနေ လာတာဖြစ်ပြီး၊ အမှားကြီးတစ်ခု ကျူးလွန်ခဲ့လို့ မသေမျိုးခုံရုံးမှာ အပြစ်တွေကို ပေးဆပ်ဖို့ ဝိညာဉ်အဆင့်ကနေ ရုပ်သိမ်းခံထားရတာ။ မင်း အဲဒါကို အစောင့်အရှောက်အဖြစ် ခေါ်သွားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စစ်သူကြီး ဟုန်ကျင်း။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျစ်လင်နတ်သမီးသည် မျက်နှာသာပေးမှုကြောင့် ကြည်နူးသွားပြီး ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။ အင်ပါရီယာမြင်းစောင်းမှ အစေခံများမှာမူ မျက်နှာများ ဖြူရော်သွားကြလေသည်။

ဤမသေမျိုးစစ်သူကြီးသည် သူ၏ မသေမျိုးသားရဲကို အင်ပါရီယာမြင်းစောင်းသို့ ပြန်ပို့ရန် အစီအစဉ် လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။ ဤလာရောက်လည်ပတ်မှု တစ်ခုလုံးမှာ ၎င်းတို့၏ သခင်အား အထင်သေးစော်ကားရန် ရှင်းလင်းစွာ ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ထို့အပြင် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် စီးတော်ယာဉ်ကို အခြားသူတစ်ဦးအား အစောင့်အရှောက်အဖြစ် ငှားရမ်းခြင်းမှာ ကြီးမားသော ကျေးဇူးပြုမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

"အလွန်အမင်း ကျေးဇူးတင်နေစရာ မလိုပါဘူး။"

စစ်သူကြီး ဟုန်ကျင်းသည် ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ ဖော်ရွေနေလေသည်။ "ကိစ္စတွေ ပြီးသွားတာနဲ့၊ ဒီမျိုးမစစ်တဲ့ သတ္တဝါကို အင်ပါရီယာမြင်းစောင်းကိုသာ ငါ့အတွက် ပြန်ပို့ပေးလိုက်ပါ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် အင်ပါရီယာမြင်းစောင်းထဲမှ လျှောက်ထွက်သွားပြီး၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင်ပင် သူသည် ချင်းဟွာသခင်မအား မတ်တတ်ရပ်ခွင့်ပြုမည့် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မပြသခဲ့ချေ။

All Chapters