ရှန်းယီ၏ တောင်းဆိုမှု

"တစ်ခုခု မှားယွင်းနေလို့လား။"

မင်ကျစ်ရန်က အံ့အားသင့်သွားလေသည်။ အရာရှိရှန်း၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဤမျှသိသာထင်ရှားသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုးကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် သူက အနည်းငယ်အံ့အားသင့်ကာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့၏။

စောစောလေးတင် အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။"

ရှန်းယီက အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူ၏ အသက်ရှူသံကို လျင်မြန်စွာ ထိန်းညှိလိုက်ကာ၊ ခေါင်းခါပြပြီး မြေစောင့်ဘုရားကျောင်းမှ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

ဖခင်ကို သတ်ခဲ့သည့် ရန်ငြိုးကို သည်းခံနိုင်လျှင်ပင်၊ မိမိဖခင်၏ကျန်ရစ်နေသော ဝိညာဉ်ကို ထာဝရညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ကာ ဖိနှိပ်ထားဆဲဖြစ်သော မှော်ရတနာကို ကိုင်ဆောင်ထားသူအား ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်၊ ကျစ်ယန်အနေဖြင့် သူ၏ဆင်ခြင်တုံတရားကို အမှန်တကယ် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပါမည်လော။

ကျစ်ယန်သည် တစ်ယောက်တည်း သွားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဟုန်ကျယ်မှ မိတ်ဆွေဟောင်း အများအပြားနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခဲ့ကြောင်းကို သိထားရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် ကျစ်လင်သာ ဟုန်ကျယ်မှ ဤသက်ရှိများကို မြင်တွေ့သွားမည်ဆိုပါက၊ ရှီယန် အန္တရာယ်တစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရကြောင်း သဘာဝကျကျပင် ထင်ရှားသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ဟုန်ကျယ်သို့ သွားရောက်ခြင်းမှာ မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမည့် နောက်တစ်ဆင့်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မိမိအတွက် ကျန်ရှိနေသော အချိန်မှာ နည်းပါးနေပြီဖြစ်ကြောင်း ရှန်းယီ အစောကတည်းက ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ တကယ့် နေ့ရက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါတွင်မူ သူက အနည်းငယ် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေဆဲပင်။

မသေမျိုးအရာရှိတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့မှု ပေါ်ပေါက်သွားခြင်းသည် ပုန်ကန်မှုနှင့် အလားသဏ္ဌာန်တူပြီး၊ လူတစ်ယောက်တည်း ယှဉ်ပြိုင်ရင်ဆိုင်နိုင်မည့် ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ချေ။

ယခုအခါ ကျင့်ကြံသူနှင့် မသေမျိုး လမ်းကြောင်း နှစ်ခုစလုံးက အဆင့်ခုနစ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို မှတ်သားလောက်ဖွယ်ရာ အောင်မြင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်မူ ၎င်းမှာ လုံးဝ လုံလောက်မှု မရှိပုံပေါ်နေလေ၏။

"..."

မုန့်ရှို့ဝမ်က တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိသော်လည်း ထပ်မံမေးမြန်းခြင်း မပြုတော့ဘဲ၊ တိတ်ဆိတ်စွာခြေလှမ်းများကို သွက်လိုက်ကာ ၎င်းတို့အား ကျန်းယန်စီရင်စုသို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ ထို့နောက် ယဲ့လန်၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ယဲ့ကျင်းကို အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ကာ ၎င်းတို့၏အနောက်မှ တံခါးကို ပိတ်လိုက်လေသည်။

မသေမျိုးအရာရှိတစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင်၊ ဤအရာရှိရှန်းက တိမ်ဖြူဂူမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအား သတ်ဖြတ်ရန် ရဲဝံ့ခဲ့ကြောင်းကို သိထားရမည် ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းမှာ သူ့အား ဤမျှခေါင်းကိုက်စေနိုင်သည့် ကိစ္စမျိုး ဖြစ်နေပါက၊ ကျန်းယန်စီရင်စုတစ်ခုလုံးတွင် ကူညီနိုင်မည့် တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ ယဲ့လန်သာ ကျန်ရှိပေတော့မည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်လာတာလဲ။"

ယဲ့လန်သည် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော တံခါးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူမရှေ့တွင် ရပ်နေသော လူငယ်လေးထံသို့ အကြည့်ကို ပြန်ရွှေ့ကာ အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းလိုက်လေသည်။

"လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောပါ။"

နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာန၏အမည်ခံစစ်သူကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ မိမိ၏ လက်အောက်ငယ်သားများအတွက် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပေးရန်မှာ သူမ၏ တာဝန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

သေချာသည်မှာ ထိုကိစ္စက အလွန်အမင်း ဆိုးရွားလွန်းခြင်း မရှိပါကဟူသော ကန့်သတ်ချက်ဖြင့်သာ ဖြစ်လေသည်။

ယဲ့လန်သည် ရှန်းယီ၏ တိတ်ဆိတ်နေသော အမူအရာကို စောင့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူဖန်တီးခဲ့သော ပြဿနာကြီးကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားလေသည်။ ထိုပြဿနာမှာ သူသည် အခြားသူများထံမှ အကူအညီ မလိုအပ်ဟူသော သဘောထားဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရာ သူမအတွက် အတော်လေး အလုပ်ရှုပ်သက်သာစေခဲ့လေသည်။

သူမက နားထင်ကြောများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အတွင်းစိတ်ထဲ၌ တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ကောင်းပြီလေ၊ နည်းနည်းလောက် လွန်ကဲနေရင်တောင်မှ လက်ခံပေးလို့ ရနိုင်ပါတယ်။

"ရှန်းယီက စစ်သူကြီးဆီက အကူအညီတစ်ခုလောက် တောင်းချင်လို့ပါ။"

ရှန်းယီသည် အကူအညီတောင်းခံခြင်းကို အသားမကျသေးသဖြင့် ကြီးမားသော ရိုသေလေးစားမှုဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

"ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်တော့် မိတ်ဆွေတွေ ကျန်းယန်ကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ပြန်ရောက်လာဖို့ စစ်သူကြီးက ကူညီစောင့်ရှောက်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"ဟင်။"

ယဲ့လန်က ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခုအကြောင်း နားထောင်ရန်ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ စကားသံများ တိတ်ဆိတ်သွားချိန်တွင် သူမက အတန်ငယ် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဒီလောက်လေးပဲလား။

ဤမျှသေးငယ်သော ကိစ္စလေးတစ်ခုအတွက် သူက ဤကဲ့သို့အလေးအနက်ထားနေသည်လော။

ဤတစ်ကြိမ် ဟယ်တောင်၏ အခမ်းအနားသို့ တက်ရောက်သူများမှာ စစ်သူကြီးများသာမကဘဲ၊ အင်ပါယာခုံရုံးကပါ အလွန်အမင်းတန်ဖိုးထားပြီး ဧကရာဇ်မြို့တော်မှ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်များစွာကိုပါ စေလွှတ်ထားလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးအောက်တွင်၊ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာန၏အမည်ခံကာ လူအနည်းငယ်ကို အကာအကွယ်ပေးရန်ဆိုသည်မှာ အလွန်တရာရိုးရှင်းသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သင့်ပေသည်။

"တခြားကိစ္စ ရှိသေးလား။ တစ်ခါတည်း ပြောလိုက်ပါ။"

ယဲ့လန်က မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ၏အနောက်သို့ လျှောက်သွားလေသည်။

"ဒါပါပဲ။"

ရှန်းယီက လက်များကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီကိစ္စ ပြီးသွားရင်၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ တစ်ခုအကြွေးတင်သွားပါပြီ။"

မည်သူမျှ သတိမပြုမိလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မှေးမှိန်သော်လည်း အလွန်အမင်းပူပြင်းရူးသွပ်နေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

ကျစ်လင်က ကောင်းကင်ဘုံသို့လည်း ပြန်သွား၍ မရသလို၊ ဟုန်ကျယ်သို့လည်း သွား၍ မဖြစ်ပေ။

ကျန်ရှိနေသော ကိစ္စရပ်များမှာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဆက်ဆံရေးများက အခြားသူများအား အကူအညီပေးရန် တွန်းအားပေးနိုင်မည့် ကိစ္စမျိုး မဟုတ်တော့ချေ။

ဤဟယ်တောင်သို့ သွားမည့် ခရီးစဉ်တွင်၊ မည်သည့်အရာကိုမဆို ပေးဆပ်ရပါစေ၊ ပညာရှင်များအတွက် အဆင့်ခြောက်သို့ ဦးတည်ပေးမည့် ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းကို သူ ရယူရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

"..."

ယဲ့လန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပါသည်။ သူမက လူငယ်လေး၏ကတိစကားကို သဘာဝကျကျပင် အလွန်အမင်း အလေးအနက်ထားခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း၊ ရှန်းယီက အကူအညီတောင်းခံရန် အမှန်တကယ်ပင် အသားမကျသေးကြောင်းကို သူမ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သဖြင့်၊ သူ၏ မာနကို ထိခိုက်စေရန် ငြင်းပယ်စရာ မလိုကြောင်း တွေးလိုက်လေသည်။

"ဒါနဲ့၊ နင့်ရဲ့ မိတ်ဆွေတွေကို တိတိကျကျ ဘယ်သူက ဒုက္ခပေးချင်နေတာလဲ။"

သူမက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် သူ့ကို နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

ရှန်းယီသည် သူမ၏အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်လိုက်သော်လည်း ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်း မပြုဘဲ၊ အမိုးဆီသို့သာ ညွှန်ပြလိုက်လေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံကလား။"

ယဲ့လန်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားပြီး ထင်ရှားစွာပင် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

ဝေးလံခေါင်ဖျားသော ဒေသတစ်ခုမှ ကျင့်ကြံသူအုပ်စုတစ်စုက ကောင်းကင်ဘုံရှိ ထိုမသေမျိုးများကို မည်သို့မည်ပုံသွားရောက်ရန်စမိခဲ့ကြောင်းကို သူမ စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်သွားမိလေသည်။

သို့သော် သူမ၏စူးစမ်းလိုစိတ်မှာ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

မကြာမီတွင် သူမက သူမ၏ အကြည့်များကို လွှဲဖယ်လိုက်၏။

"ကောင်းပြီလေ။"

သူမက သဘောတူပြီးပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်းတို့၏ဇာစ်မြစ်နောက်ခံမှာ သိပ်အရေးမကြီးတော့ချေ။

"သွားကြစို့။"

...

မဟာနန်စီရင်စုကြီးရှိ ခရိုင်မြို့လေး တစ်မြို့တွင် ဖြစ်လေသည်။

မွန်းတည့်ချိန်တွင်၊ မြို့တစ်မြို့လုံးမှာ လူများဖြင့် အပြည့်အသိပ်ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်ကာ၊ အလုပ်ရှုပ်နေမှုများဖြင့် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေပြီး မည်သည့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုမျှ မရှိတော့ချေ။

တိမ်ဖြူများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်နှင့် အနီးဆုံးရှိ အခြားအိမ်နီးချင်းမြို့များ အားလုံးတွင်လည်း အလားတူမြင်ကွင်းမျိုး ရှိနေသဖြင့် ဤနေရာမှာလည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ပေ။

မသေမျိုးများနှင့် သေမျိုးများ ရောနှောနေသော ဤစည်ကားလှသည့် မြင်ကွင်းက တကယ့်ကို ကြီးပွားတိုးတက်နေသော ခေတ်ကာလတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုနေလေသည်။

မူလက အမည်မရှိဘဲ ၎င်း၏ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ဖြင့်သာ လူသိများသော ထိုတောင်က၊ ယခုအချိန်မှစ၍ အခြား အမည်တစ်ခုဖြင့် လူသိများလာတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

ရတနာခုနစ်ပါး ဗောဓိသတ္တတရားဟောကြားရာ နေရာ ဟူ၍ဖြစ်လေ၏။

"ဟူး။"

ကျစ်ယန်က သူ၏ရင်ဘတ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ပုတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ငြိမ်သက်သွားစေလိုက်လေသည်။

သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ အမှန်တကယ်တော့ ဟယ်တောင်ကြောင့် မဟုတ်ချေ။ သူ့လို သားရိုင်းနတ်ဆိုးတစ်ကောင်အတွက် ဗောဓိသတ္တမှာ အလွန်အမင်းရိုသေလေးစားဖွယ်ကောင်းလွန်းပြီး ဝေးကွာလွန်းလှရာ၊ ၎င်းတို့ ဟောကြားမည့် ကျမ်းစာများမှာလည်း သာမန်လူများအတွက် နားလည်နိုင်စွမ်းမရှိသော အသံများအလား ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ကျစ်ယန်၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို အမှန်တကယ် ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်မှာ၊ မြို့ငယ်လေးအတွင်း သူ၏ အမြင်အာရုံတွင် ပြည့်နှက်နေသော၊ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းက ထူးကဲသောအရှိန်အဝါများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည့် အားကောင်းသော ကျင့်ကြံသူများပင်။

ဤလူများက ထင်ရှားကျော်ကြားသော နောက်ခံရာဇဝင်များမှ လာကြသည်မှာ ရှင်းလင်းလှပြီး၊ ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သူမဆို အင်ပါယာခုံရုံးနှင့် တိုက်ရိုက် ဆက်နွယ်မှု ရှိနိုင်ပေသည်။

"ဘေးဘီကို သေချာကြည့်ထားကြ၊ စကားလည်း များများ ပြောကြ။ တကယ်လို့ မသေမျိုးတွေထဲက တစ်ယောက်ယောက်က မင်းတို့ကို လက်ခံပြီး မင်းတို့ရဲ့တာအိုခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိလာနိုင်တယ်လေ။"

ကျစ်ယန်က ဘေးမှနေ၍ တိုးညှင်းစွာ သတိပေးလိုက်လေသည်။

သူက တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ရည်ရွယ်ချက်များဖြစ် ဤလူများက အခွင့်အရေးတစ်ခုရရှိပြီးနောက်တွင် သူ့ကိုပြန်လည်သတိရကာ၊ အဖြစ်ဆိုးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အရှေ့ဟုန်၏နဂါးအိုကြီးကို သတိရပြီးအချိန်တန်လျှင် အကူအညီပေးလာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ကောင်းမျှော်လင့်နိုင်ပေသည်။