← Chapters

ဗောဓိသတ္တ၏ အကြံအစဉ်

Vol. 99 Ch. 990

ဗောဓိသတ္တ၏ အကြံအစဉ်

Vol. 99 Ch. 990

ဤကဲ့သို့အေးစက်ပြီး ခက်ထန်သော သဘောထားမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသဖြင့် ကျစ်လင်၏အပြုံးသည် ပို၍ပင်တောင့်တင်းသွားလေသည်။

နောက်ခံအရဆိုလျှင် သူတို့၏အထက်တွင် တာ့လော် မသေမျိုးအရှင်ရှိနေပြီး သူမ၏ကိုယ်ပိုင် သခင်ထက်များစွာ သာလွန်နေခဲ့၏။

အဆင့်အတန်းအရဆိုလျှင်လည်း သူမရှေ့ရှိ နှစ်ဦးမှာ အမှန်တကယ် မသေမျိုးအရှင်၏တပည့်များ ဖြစ်ကြပြီး၊သူမမှာမူ စီးတော်ယာဉ် တစ်ကောင်သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

သူမအား အေးစက်စွာ ဆက်ဆံခံရလျှင်ပင် သည်းခံရုံမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိချေ။

ထို့အပြင်...

ကျစ်လင်က နောက်ထပ် အကောင်းဆုံးသော နေရာဖြစ်သည့် အနောက်ဘက်ရှိ အထိုင်ခင်းတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်ရန်နောက်ဆုတ်လိုက်ရလေသည်။

ထို့နောက် သူမက တောင်ခြေသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်လေ၏။

သူမက အတိတ်က တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်မှ ခရမ်းရောင်မုတ်ဆိတ်နဂါးဖြူ မဟုတ်တော့ပေ။ မဟာစစ်သူကြီး ချင်းလွမ်၏မျက်နှာသာပေးမှု အများအပြားအောက်တွင် သူမ၏ကျင့်ကြံခြင်းမှာ မြေမှ မိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ကြီးမားသောတိုးတက်မှုများ ရရှိခဲ့လေပြီ။

သူမ၏လက်ရှိ ခွန်အားဖြင့်၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒများကိုအာရုံခံရာမှာ အလွန်တရာထက်မြက်နေလေပြီ။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ၊ ထိုကဲ့သို့ ထက်ရှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်အောက်တွင် ကိန်းအောင်းနေသောအငွေ့အသက်မှာ သူမနှင့် ထပ်တူကျနေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုသူ၏ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။အမှန်တကယ်ပင်... မိတ်ဆွေဟောင်းများစွာ ရှိနေလေသည်။

ကျစ်လင်၏မျက်နှာပေါ်တွင် အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်နေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အပြုံးတစ်ခု ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အောင်ပွဲခံပြီးအိမ်ပြန်လာသည် ဟူသော စကားပုံတစ်ခု ရှိလေသည်။

သို့သော် သူမက ထိုကဲ့သို့သော အသေးအဖွဲ ကိစ္စရပ်များတွင် သာယာပျော်မွေ့ခြင်း မရှိပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဤလူများ မည်သည့်အခါမျှထွက်မလာကြရန်၊ ၎င်းတို့အားလုံး ထိုအနံ့ဆိုးထွက်နေသောရေကန်ထဲတွင် သေဆုံးသွားကြရန်သာ သူမ မျှော်လင့်ခဲ့၏။

ကျစ်လင်က တိတ်တဆိတ် အံကြိတ်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ချိုသာသော အပြုံးထဲတွင် အေးစက်မှုအချို့ကို ထပ်မံပေါင်းထည့်ပေးလိုက်လေသည်။

ရှီယန်၊ ရှင် သေဖို့ထိုက်တန်တယ်။

သူတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် အပြင်ပေးထွက်လိုက်တာလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ရှင်က သေတောင် သေနေပြီလား။

ထားလိုက်ပါတော့၊ ဗောဓိသတ္တရဲ့ ခြေတော်ရင်းမှာ သတ်ဖြတ်မှုကျူးလွန်ဖို့ မဝံ့ရဲပါဘူးလေ။

ဒီလူတွေကို သူတို့ဘာသာ ထွက်သွားခွင့်ပြုလိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ခေါင်းတွေ မြေကြီးပေါ် ပြုတ်ကျလာရင် ဗောဓိသတ္တရဲ့ မျက်လုံးတွေကို အမြင်မတော်ဖြစ်စေမှာ စိုးလို့။

အဲ့ဒီအနံ့ဆိုးထွက်နေတဲ့ ရေကန်ကြီးပိုပြီး အနံ့ဆိုးထွက်လာသေးလားဆိုတာကို ပြန်သွားကြည့်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ။

ကျစ်လင်နှင့် မနီးမဝေး နေရာလေးတွင်...

ရှန်းယီက တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် အရှေ့ဘက် ကြာပန်းပလ္လင်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

သူက နေရာထိုင်ခင်း အစီအစဉ်များနှင့် အခြား မည်သည့်အရာကြောင့်မျှ တုန်လှုပ်ပုံမပေါ်ချေ။ အထွတ်အမြတ်ထားရသော ဗောဓိသတ္တက တရားမဟောကြားမီ လူတိုင်း ရောက်ရှိလာရန် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေရုံမျှသာ ဖြစ်လေသည်။

အောက်ဘက်ရှိ လူများက နားထောင်နေသည်ဖြစ်စေ မနားထောင်သည်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးများထဲတွင် မည်သည့် အညစ်အကြေးများ ကိန်းအောင်းနေသည်ဖြစ်စေ သူနှင့် သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိပေ။

"..."

ရှန်းယီ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်လေ၏။ သူ၏ ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြု၍ ဤအမျိုးသမီးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ချိန်မှစ၍၊ ဤခရမ်းရောင်မုတ်ဆိတ်နဂါးဖြူက သူမ၏ထက်မြက်သော အကဲခတ်နိုင်စွမ်းနှင့် ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် စေ့စပ်သေချာသော စိတ်ကူးစိတ်သန်းများကြောင့် လက်ရှိနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သိရှိခဲ့လေသည်။

ကျစ်ယန်နှင့် အခြားသူများ ရောက်ရှိနေကြောင်းကို သူမ သေချာပေါက် သိရှိနေမည် ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

ဤနဂါးဖြူ၏ခွန်အားကိုလည်း ရှန်းယီ အာရုံခံမိလေသည်။ သူမ၏ တည်ရှိမှုမှာ မုန့်ရှို့ဝမ်နှင့် တူညီသောအဆင့်တွင် ရှိနေခဲ့၏။

မသေမျိုးခုံရုံးတွင် နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းတိုင်အောင် နေထိုင်ခဲ့ရခြင်းက ဤအမျိုးသမီးအား သေမျိုးလောကမှကျင့်ကြံသူများ မယှဉ်ပြိုင်နိုင်သောအဆင့်အထိ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။

တစ်ချိန်က တူညီသောအဆင့် သို့မဟုတ် ပို၍ပင် မြင့်မားသေ အဆင့်တွင် ရှိခဲ့ဖူးသော ကျစ်ယန်က ယခုတိုင် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်တွင် အချိန်ဖြုန်းနေရဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ သူမမှာမူ ကောင်းကင်ဘုံမသေမျိုးနယ်ပယ်သို့ လွယ်ကူစွာခြေချနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ပို၍ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ သူမ၏ဘေးရှိ ရွှေရောင်ဆံပင်များနှင့် ကြံ့ခိုင်သော အမျိုးသားပင် ဖြစ်လေ၏။

ဤအမျိုးသားက ရှန်းယီအား ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေးစွမ်းလေသည်။ ယဲ့လန်ကဲ့သို့ မသန်မာသဖြင့် အဆင့်ငါး ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်နိုင်သော်လည်း၊အဆင့်ခြောက် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော မုန့်ရှို့ဝမ်နှင့်လည်း လုံးဝ မတူညီချေ။

သူ့အား သေမျိုးလောကတွင် ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားရန်ဆိုသည်မှာ... သူ၏လက်ရှိ ခွန်အားသက်သက်ဖြင့်ဆိုလျှင် လုံးဝ လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤအတွေးဖြင့် ရှန်းယီက မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင် အကဲခတ်ကြည့်လေသည်။

ဗောဓိသတ္တ၏တရားဟောပွဲသို့ သူ တစ်ဦးတည်းသာတက်ရောက်လာသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တော့ ဗောဓိဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် နေရာတိုင်းတွင် ပြန့်ကျဲနေကြလေသည်။

သူ လိုအပ်သောအရာမှာ လူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရန်သာဖြစ်ပြီး၊ ထိုသူမှာတော့ အဆင့်ခြောက် လမ်းကြောင်းကို အဆုံးသတ်ပေးနိုင်မည့်သူ ဖြစ်လေသည်။

"ငါ့ဘေးမှာ ရိုးရိုးသားသားနေမယ်လို့ နင် ငါ့ကို ကတိပေးထားတယ်နော်။"

ယဲ့လန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ်စောင်းကာ အသံလွှင့်နည်းဖြင့် သူမ၏စကားကို ပို့လွှတ်လိုက်လေသည်။

သူမက ရှန်းယီ၏ မိတ်ဆွေဟောင်းများကို ကာကွယ်ပေးနေသော်လည်း၊ ၎င်းအတွက် အလဲအလှယ်အနေဖြင့် ဤခရီးစဉ်တွင် လူငယ်လေးက သူ၏စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ရပ်များကို ထိန်းချုပ်ထားရန် လိုအပ်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းတို့ သယ်ဆောင်လာသောကိစ္စရပ်များမှာ အသေးအဖွဲများသာ ဖြစ်လေသည်။

ယနေ့ တရားဟောကြားမှု ကိုယ်တိုင်ကပင် အင်ပါယာခုံရုံးကို အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်စေသောအရာ ဖြစ်နေ၏။

"..."

ရှန်းယီ တိတ်ဆိတ်နေပြီး၊ သူ၏အကြည့်များမှာ အရှေ့ဘက် ကြာပန်းပလ္လင်ဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ဗောဓိသတ္တက နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ရွှေနှုတ်ခမ်းများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဗုဒ္ဓတရားတော်များ၏နက်ရှိုင်းသော အသံများသည် မိုးမြေတစ်ခွင် ထပ်မံ၍ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

တရားထိုင် အထိုင်ခင်းများပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ သာမက၊တောင်တန်းများအလွန်ရှိ သာမန်သေမျိုးများပါ တစ်လုံးချင်းစီကြည်လင်ပြတ်သားစွာ ကြားနိုင်ကြလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့လန်၏မျက်နှာအမူအရာ သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

အကောင်းအဆိုး၊သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် သစ္စာဖောက်မှုတို့ကို မခွဲခြားနိုင်ဘဲ၊ မသေမျိုးနှင့် သေမျိုးတို့အကြား ကွာခြားချက်ကို မဆိုထားသော၊ ဤကဲ့သို့တာအိုဟောကြားမှု နည်းလမ်းမျိုးက လောကကြီးတွင် ရှိသည်လော။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်းယီလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

သူ၏အံ့အားသင့်မှုမှာ ရိုးရှင်းလှပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဗောဓိသတ္တ ဟောကြားနေသည်များကို သူ အမှန်တကယ် နားလည်နေသောကြောင့် ဖြစ်လေ၏။

၎င်းမှာ... တတိယကပ်ဘေးဒုက္ခ ကြာပန်းပလ္လင် နည်းစနစ်ပင်။

...

မြို့တစ်မြို့အတွင်းရှိ တောင်ခြေ၌

အလျင်စလို ထွက်ပြေးလာကြသော လူအချို့က သူတို့၏ခြေလှမ်းများကို ခေတ္တရပ်တန့်လိုက်ကြလေသည်။

ကျိကျင့်ရှီးက ဦးဆောင်ကာ၊ တောင်ထိပ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ၎င်းတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး၊တစ်ချိန်က အလွန်မြင့်မြတ်ဟန်ရသော အမျိုးသမီးမှာ ယခုအခါ နောက်ဆုတ်၍ အဆင့်နိမ့်သောအထိုင်ခင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ရန် အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေခံလိုက်ရသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရလေသည်။

၎င်းမှာ ကြီးမားသော ကိစ္စတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တောင်တစ်တောင်၏ အထက်တွင် တခြားပိုမြင့်သောတောင် တစ်တောင် ရှိနေတတ်ပြီး၊ ကောင်းကင်၏ အထက်တွင်လည်း တခြားကောင်းကင် ရှိနေတတ်သည် မဟုတ်လော။

ကျစ်လင်အနေဖြင့် မိုးမြေကြားရှိ အခြား သက်ရှိများထက် ပိုမိုသန်မာနေရန် မလိုအပ်ပေ၊ သူမက ဟုန်ကျယ်မှ လာသူများထက် ပို၍ သန်မာရန်သာ လိုအပ်လေ၏။

၎င်းတို့ကို အမှန်တကယ်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်မှာ ထိုအထိုက်ခင်းကို ဟုန်ကျယ်မှလာသူတစ်ဦးအတွက် ဖယ်ပေးလိုက်ရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ထိုသူမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းပင်။

ရှန်းယီ တိတ်ဆိတ်စွာ နေရာယူလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရွှမ်ချင်းပင်လျှင် ခေတ္တမျှ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့လေ၏။

နန်ယန်၏အပြင်ဘက်တွင် ပထမဆုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဤလူငယ်လေးက၊ ထိုင်ချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဟုန်ကျယ်၏ကျောရိုးကို တစ်ဖန် ပြန်လည် မတ်မတ်ရပ်စေခဲ့လေပြီ။

သူသည် ဟုန်ကျယ်၏သခင်ဖြစ်ပြီး၊ မသေမျိုးတစ်ပါး၏ စီးတော်ယာဉ် မဟုတ်သလို၊ တစ်စုံတစ်ဦး၏အိမ်မွေးခွေးလေးလည်း မဟုတ်ချေ။

"သွားကြစို့။"

ကျစ်ယန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်လေ၏။ ယခင်က စကားလုံးအတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း၊၎င်း၏နောက်ကွယ်ရှိ ခံစားချက်မှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေလေပြီဖြစ်၏။

သူက သူ၏တစ်သက်တာလုံး ကောင်းကင်နယ်ပယ် သားရဲနတ်ဆိုးတစ်ကောင်အဖြစ် နေရမည်ဆိုလျှင်ပင်၊ သူ၏တာအိုလက်တွဲဖော်ကို ကျောချမ်းဖွယ် လုပ်ကြံခြင်း၊သူ၏ဖခင်အရင်းကို သစ္စာဖောက်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဖခင်၏ဝိညာဉ်ကို အကျဉ်းချခြင်း စသည့် ယုတ်မာပြီးရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော လုပ်ရပ်များကို ကျူးလွန်ရန် သူ၏စိတ်ကို လုံးဝ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ချေ။

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... သူတို့က အဲဒီလူကို သွားမစော်ကားမိကြပါဘူးနော်။"

မုန့်ရှို့ဝမ်က နှုတ်ခမ်းကိုသပ်လိုက်ပြီး၊ ဤအုပ်စုကို အသေအချာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ ကျစ်လင် ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ၎င်းတို့၏တုံ့ပြန်မှုများက အရာအားလုံးကို နီးပါးမျှ ရှင်းပြနေလေပြီ။

၎င်းမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မဟုတ်ပေ၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အင်ပါယာခုံရုံးက အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေပြီးကြီးမားသော ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်စွမ်း မရှိချေ။

အစစ်အမှန်မသေမျိုးနယ်ပယ်သို့ မရောက်ရှိသေးသော ကျင့်ကြံသူအုပ်စုတစ်စုက အဆင့်ငါး မသေမျိုးစစ်သူကြီးတစ်ဦး၏ စီးတော်ယာဉ်နှင့် အဆက်အသွယ်ရှိနေနိုင်ခြင်းကို သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားမိခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် အကယ်၍ ထိုသို့သာ မှန်ကန်ပါက၊ ယဲ့လန်က ၎င်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည်ဆိုလျှင်ပင်များစွာ အားစိုက်ထုတ်ရပါလိမ့်မည်။

မိမိနယ်မြေ၏အပြင်ဘက်တွင်၊ မိမိ၏အဆင့်အတန်းအား မိမိဘာသာဖော်ထုတ်ရခြင်းဖြစ်လေသည်။

တာ့လော် မသေမျိုးအရှင်၏လက်အောက်ရှိ တတိယမျိုးဆက်တပည့်ဟူသော အဆင့်အတန်းမှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်သလို၊ ၎င်းတို့ကြားရှိ ပြဿနာများမှာလည်း အစစ်အမှန်ဖြစ်လေသည်။

သို့မဟုတ်ပါက ယဲ့လန်က စိတ်ကူးပေါက်တိုင်း နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနသို့ ဝင်ရောက်လာမည် မဟုတ်ချေ။

သူတို့၏မျိုးဆက်မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့လေသည်။

အမှန်တကယ်ပင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်၏။ သူမ၏ကိုယ်ပိုင် ညီမအရင်းဖြစ်သူ ယဲ့ကျင်းကိုပင် ယဲ့လန်က တပည့်အဖြစ် သွတ်သွင်းခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"သူတို့ကို အပြင်ဘက်အထိ အစောင့်အရှောက်နဲ့ ပို့ပေးလိုက်၊ သူတို့ လမ်းမပျောက်စေနဲ့။ ဒီကနေ ဝေးသွားတာနဲ့ အရင်လိုဖြစ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

မုန့်ရှို့ဝမ်က ရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး၊ ယဲ့ကျင်းက အနောက်မှ နာခံစွာ လိုက်ပါသွားလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မဟာနန်စီရင်စုကြီး၌ ဟယ်တောင်ပတ်ဝန်းကျင်ထက်ပို၍ လုံခြုံသော နေရာဆိုသည်မှာ မရှိတော့ချေ။

သို့သော် ထိုနှစ်ဦး ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့်၊ ဗောဓိသတ္တထံမှ ဗုဒ္ဓဘာသာရွတ်ဆိုသံများက လေထဲတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

ထိုကြည်လင်ပြတ်သားသော ကျမ်းစာများကို နားထောင်နေရင်း။

နတ်ဆိုးသုတ်သင်သူနှစ်ဦးစလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ ယဲ့ကျင်း၏အတွေ့အကြုံ နုနယ်မှုဖြင့်ပင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို အာရုံခံမိလိုက်လေ၏။

သူမသည် ဟယ်တောင်ကို အူကြောင်ကြောင်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ဗောဓိသတ္တ၏တရားဟောကြားမှုများက ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းတစ်ခုခုနှင့် သက်ဆိုင်နေမည်မှာ သေချာပြီး၊ဗောဓိဂိုဏ်းမှ အားလုံးနီးပါးသော ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းအားလုံးကိုဧကရာဇ်ချီဖြင့် စွမ်းအားမြှင့်တင်နိုင်လေသည်။

ဤကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် မှော်မန္တန်ကို ဤအခိုက်အတန့်တွင် မည်သည့်ကြိုတင်သတ်မှတ်ချက်မှ မရှိဘဲ လူတိုင်းအား အခမဲ့ ပေးအပ်နေခြင်း ဖြစ်လေ၏။

၎င်းကို နားထောင်ရသည်မှာ သတ္တဝါအားလုံးကို လွတ်မြောက်စေရန် ကူညီပေးသည့် မေတ္တာတရားနှင့် ပြည့်စုံသော လုပ်ရပ်တစ်ခုနှင့် တူနေလေသည်။

သို့သော် ယဲ့ကျင်း၏နှလုံးသားမှာ မလွဲမသွေ အေးစက်သွားလေသည်။ ဗောဓိသတ္တက တစ်ဆို့မှုဖြစ်နေပြီး နှလုံးသားကပ်ဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားရန် သေမျိုးတို့၏ဧကရာဇ်ချီ အများအပြားလိုအပ်နေသည်ဆိုလျှင်ပင်၊ သူက ဤမျှအထိဆင်ခြင်တုံတရားမရှိဘဲ ရမ်းကားပေါ့ဆစွာ ပြုမူသင့်ပါသည်လော။

အကယ်၍ ဆိုးယုတ်သောသူများက ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားပြီး မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ ထားရှိလာမည်ဆိုပါက၊ ၎င်းမှာ ဒေသခံနတ်ဆိုးသုတ်သင်သူသုံးဦး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခု မဟုတ်တော့ချေ။

၎င်းတို့၏အရေအတွက်ကို ဆယ်ဆတိုးမြှင့်လိုက်မည်ဆိုလျှင်ပင် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

မုန့်ရှို့ဝမ်၏မျက်နှာမှာ တင်းမာနေပြီး၊ သူ၏ အကြည့်များက ကြာပန်းပလ္လင်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ထံသို့ မမှိတ်မသုန်စူးစိုက်ကြည့်နေကာ၊ သူ၏ဦးနှောက်မှာ မူးဝေမှုများဖြင့် ချာချာလည်နေလေ၏။

"မိစ္ဆာဘုန်းကြီး.."

All Chapters