အခန်း (၂၀၅-၂၀၆)
Vol. 12 Ch. 205-206
အခန်း (၂၀၅) မတတ်သာ၍ လိုက်လျောရခြင်း
“ဒီကောင်ကြီးက အတော်လေး အိုမင်းနေပြီပဲ၊ အသက်ရှင်ဖို့ကလည်း နှစ်အနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့တာ။ တစ်နေ့တစ်နေ့ အိပ်မောကျပြီး အသက်ဆက်နေရတာကို အခုတော့ ငါတို့တွေ သွားနှိုးလိုက်မိပြီ”
“မြန်မြန်... မြို့စားမင်းဆီကို အကူအညီတောင်းဖို့ သတင်းပို့ကြစမ်း”
လူတိုင်းက စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ အလောတကြီး တိုင်ပင်နေကြစဉ်မှာပင် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ ချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက်ကြီးက မျက်လုံးများကို အပြည့်အဝ ဖွင့်ကြည့်လာချေသည်။
ယင်းက ချက်ချင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုဘဲ အိပ်စက်သည့်ဟန်ပန်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ရာ တွဲကျနေသော ရင်ဘတ်နှင့် ဖောင်းကားနေသော ဝမ်းဗိုက်တို့က ပေါ်လွင်လာ၏။
၎င်းက တစီစီနှင့် မြည်တမ်းရင်း ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူလူသားများကို စူးစမ်းသောမျက်လုံးများဖြင့် တစ်လှည့်စီ ကြည့်နေလေသည်။
ထိုအခါ ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။
မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်တွင် နေထိုင်ကြသော မိသားစုသုံးစုမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက်များနှင့် ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်ပေသည်။
နတ်ဘုရားမုဆိုးတစ်ဦးဖြစ်သလို တော်ဝင်မိသားစုဝင်လည်းဖြစ်သူ ကျူးရွှမ်းကျိမှာမူ ဤမြို့တော်သို့မလာမီကပင် လိုအပ်သော စုံစမ်းထောက်လှမ်းမှုများနှင့် သတင်းအချက်အလက်များကို အသေအချာ လေ့လာထားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ နတ်ဆိုးမျောက်ကြီး၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျူးရွှမ်းကျိက စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ အလန့်တကြား ရေရွတ်လိုက်မိသည်မှာ -
“ဒီမျောက်မကြီးက မိတ်လိုက်ချင်စိတ် ကြွနေတာပဲ”
ချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက် အုပ်စုများတွင် မျောက်မအရေအတွက်မှာ အလွန်တရာ နည်းပါးလှပြီး မျောက်ထီးအကောင် ရှစ်ဆယ်ရှိမှ မျောက်မတစ်ကောင်သာ ရှိတတ်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် အုပ်စုတိုင်းတွင် မျောက်မသည် အဖိုးတန်ဆုံးသော ရတနာဖြစ်သလို အုပ်စု၏ အနာဂတ်အတွက်လည်း အာမခံချက်ပင် ဖြစ်သည်။
ယခု ချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက်အုပ်စုမှာမူ ပို၍ပင် ထူးခြားနေသေးသည်။ မျောက်မတစ်ကောင်က ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်အထိ ရောက်ရှိနေသဖြင့် ယခင် ချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက်ဘုရင်ထက်ပင် အဆင့်အတန်း ပို၍မြင့်မားနေခြင်း ဖြစ်ပေရာ ၎င်း၏ နေထိုင်ရာနေရာကို အခြားနတ်ဆိုးမျောက်များက အဘယ်ကြောင့် အလွန်အမင်း စောင့်ကြပ်နေကြသနည်းဟူသည်မှာ မေးနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။
ကျူးရွှမ်းကျိက အလျင်အမြန်ပင် တားမြစ်လိုက်သည်မှာ -
“ဘယ်သူမှ မတိုက်ခိုက်ကြနဲ့ဦး၊ မျောက်မကြီး မိတ်လိုက်ချင်နေတာက ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေးပဲ ဖြစ်တန်ရာတယ်”
“သူက ငါတို့ကို မျောက်အုပ်စုက ရွေးချယ်ပေးထားတဲ့ အဖော်တွေလို့ ထင်နေပုံရတယ်”
အသက်နှုတ်ဓားပျံချိတ် နှစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကျန်းရွှမ်းကောက မျက်နှာပျက်ယွင်းသွားရင်း မေးလိုက်သည်မှာ -
“အကြီးအကဲကျူး.. မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”
ကျူးရွှမ်းကျိက ပြန်လည်ရှင်းပြသည်မှာ -
“ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို သူက ရွေးချယ်ပြီး မိတ်လိုက်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဒီနတ်ဆိုးမျောက်အုပ်စုနဲ့ ငါတို့ကြားက ဆက်ဆံရေးက ရန်သူကနေ မဟာမိတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်”
“အဲဒီအချိန်ကျရင် စက်မှုပညာရပ်နဲ့ လုပ်ထားတဲ့ နတ်ဆိုးစစ်သေနာပတိတွေကလည်း ငါတို့ကို ရန်မပြုတော့တဲ့အပြင် ဒီမျောက်အုပ်စုက သူတို့ဆီက ရတနာတွေကိုတောင် ငါတို့ကို လိုလိုလားလား ဆက်သကြလိမ့်ဦးမယ်”
“မင်းတို့က မီးလျှံတောင်တန်းမှာ နေထိုင်ကြတာပဲ၊ ဒီလိုအမူအရာမျိုးကို မရင်းနှီးဘူးလား”
အမှန်စင်စစ်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။ မျောက်မများ၏ ကာမဆန္ဒမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှရာ အဆင့်တူမျောက်ထီးများပင်လျှင် မိတ်လိုက်နေစဉ်အတွင်း အသက်ဆုံးပါးသွားတတ်ကြသည်။
ထို့ကြောင့် တစ်ခါတစ်ရံတွင် မျောက်မ၏ အဆင့်က မြင့်မားလွန်းပြီး မိတ်လိုက်ချင်စိတ် ပြင်းထန်နေပါက မျောက်ထီးများက အနားမကပ်ရဲကြဘဲ အခြားအုပ်စုမှ မျောက်ထီးများ သို့မဟုတ် လူသားအမျိုးသားများကို ဖမ်းဆီးကာ ၎င်းတို့၏ မျောက်မကြီး စိတ်ကျေနပ်စေရန် ဆောင်ရွက်ပေးတတ်ကြလေသည်။
အကယ်၍ မျောက်မကြီးကို စိတ်ကျေနပ်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပါက ထိုသူကို မျောက်အုပ်စုက ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံတတ်ကြသည်။
ကျေးဇူးတင်သည့်အနေဖြင့် ရတနာများ ဆက်သခြင်းမှာလည်း ထုံးစံတစ်ခုလိုပင် ဖြစ်နေတော့သည်။
ကျူးရွှမ်းကျိ၏ စကားကို ကြားရသည့်အခါ ကျန်းရွှမ်းကောနှင့် အခြားသူများမှာ စိမ့်ခနဲ တုန်သွားကြရသည်။
ကျိုးနုန်းယင်းကမူ မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်မှာ -
“အကြီးအကဲကျူး... ခင်ဗျား ဘာတွေ ပြောနေတာလဲဆိုတာရော သိရဲ့လား”
ကျူးရွှမ်းကျိက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြရင်း -
“အခြေအနေက ဒီလိုဖြစ်နေတာပဲလေ၊ မုန့်ခွေဆီက အကူအညီကို စောင့်မယ်ဆိုရင်လည်း စောင့်လို့ရပေမယ့် မင်းတို့အားလုံး အဲဒါကို မေ့ထားလိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”
“ငါတို့ အခု အကျပ်အတည်းနဲ့ တွေ့နေတာ၊ အသက်ရှင်ချင်ရင်တော့ အရှက်အကြောက်တွေကို ဘေးဖယ်ထားမှ ရလိမ့်မယ်”
“သတင်းကောင်းတစ်ခုကတော့ ဒီမျောက်မကြီးက တစ်ကြိမ်မိတ်လိုက်ရင် တစ်ယောက်ကိုပဲ ရွေးတာ။ အဲဒီရွေးခံရတဲ့သူက တစ်ဝက်တစ်ပျက်မှာ သေသွားပြီး မျောက်မကြီးက ဆန္ဒမပြေသေးဘူးဆိုမှ နောက်တစ်ယောက်ကို ထပ်ရွေးမှာ”
“ဆိုလိုတာက ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ကိုပဲ သူက ရွေးလိမ့်မယ်”
“အဲဒီအချိန်ကျရင် ဘယ်သူပဲ အရွေးခံရ အရွေးခံရ၊ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြစ်နေပါစေ... လိုက်လျောပေးရမှာပဲ”
“အသက်ရှင်ဖို့အတွက်ဆိုရင် ဒါက ရှက်စရာမဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့က အသက်ရှင်ချင်တာလား သေချင်တာလား”
ကျူးရွှမ်းကျိ၏ စကားကြောင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ မျက်နှာအမူအရာ အမျိုးမျိုး ဖြစ်သွားကြလေသည်။
ကျန်းတန်လျန်က သက်ပြင်းချရင်း -
“ဒါပေါ့... အသက်ရှင်ချင်တာပေါ့”
မိမိအရွေးခံရဖို့ အခွင့်အလမ်း အနည်းဆုံးဟု ယူဆထားသော နင်းကျိုဖန်ကလည်း ပြတ်ပြတ်သားသားပင် -
“ကျွန်တော်လည်း အကြီးအကဲကျူးရဲ့ အစီအစဉ်ကို ထောက်ခံပါတယ်”
ကျန်ရှိသူများကမူ ဘာမှမပြောကြချေ။
ကျူးရွှမ်းကျိက လက်ခုပ်တီးလိုက်ရင်း -
“ဒါဆိုရင် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီနော်၊ ဘယ်သူပဲ အရွေးခံရပါစေ ကျန်တဲ့သူတွေက ဒီကိစ္စကို လုံးဝလျှို့ဝှက်ထားပေးကြရမယ်”
ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအားလုံးက ထိုအချက်ကို လေးလေးနက်နက် သဘောတူလိုက်ကြသည်။
ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ မျောက်မကြီးကမူ ၎င်း၏ရင်ဘတ်ကို လှစ်ဟပြရင်း တစီစီနှင့် မြည်တမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏အကြည့်များက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်နေသဖြင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ မျက်နှာများ ဖြူလျော်ကာ ရင်တထိတ်ထိတ် ခုန်နေကြရသည်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် မျောက်မကြီး၏ အကြည့်က ရပ်တန့်သွားပြီး ၎င်း၏လက်ညှိုးကို ထိုးပြလိုက်သည့်နေရာမှာ -
နင်းမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေး...
နင်းကျိုဖန် ဆီသို့ပင်။
မျောက်မကြီးက ၎င်း၏လက်ညှိုးဖြင့် နင်းကျိုဖန်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်ချေသည်။ နင်းကျိုဖန်မှာမူ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်သွားရင်း မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာဖြင့် -
“ကျွန်တော်လား... ဘာလို့ ကျွန်တော် ဖြစ်နေရတာလဲ”
သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ချေ။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုပါက ကျန်းရွှမ်းကောနှင့် ကျန်းတန်လျန်တို့က ပို၍ ထွားကျိုင်းသန်မာကြသဖြင့် ချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက်များ၏ အကြိုက်နှင့် ပို၍ ကိုက်ညီတန်ရာသည်။
ကျိုးမျိုးနွယ်စုမှ ကျင့်ကြံသူက အနည်းငယ် ပိန်လှီသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်က ရေခဲဓာတ်မဟုတ်ချေ။ နင်းကျိုဖန်မှာမူ နှင်းနှလုံးသားကျင့်စဉ်ကို အဓိကထား ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်း၏ အေးစက်သော အရှိန်အဝါက ချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက်များအတွက် ရွံရှာဖွယ်ရာသာ ဖြစ်တန်ရာသည်။
“ဘာလို့လဲ... ဘာလို့လဲ”
နင်းကျိုဖန်က ခေါင်းကို ခါယမ်းရင်း တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေမိသည်။
“အကြောင်းပြချက် ရှာမနေပါနဲ့တော့ ညီနောင်နင်းရာ၊ သူက မင်းကို ရွေးလိုက်ပြီဆိုမှတော့ အလိုက်သင့်လေးပဲ အောင့်အည်းသည်းခံလိုက်ပါတော့” ဟု ဆိုကာ ကျန်းရွှမ်းကောက စိတ်သက်သာရာရသွားဟန်ဖြင့် နွားထီးဝါလိမ်းဆေးဘူးကို ထုတ်ပေးလိုက်လေသည်။
“ဒါကို မြန်မြန်မျိုချလိုက်၊ ပြီးရင် အရေးကြီးတဲ့ နေရာတွေကိုလည်း လိမ်းထားလိုက်ဦး” ဟု ကျန်းရွှမ်းကောက ညွှန်ကြားနေတော့သည်။
နင်းကျိုဖန်မှာ မယုံနိုင်ဘဲ လက်မခံချင်သေးသော်လည်း လိမ်းဆေးဘူးမှာမူ ၎င်း၏လက်ထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ ထည့်ပေးခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
မကြာမီမှာပင် ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် အခြားသူများကလည်း ၎င်းတို့၏ အိတ်များထဲမှ ပစ္စည်းများကို ထုတ်ကာ နင်းကျိုဖန်ကို အားတက်သရော ဝိုင်းဝန်းကူညီကြတော့သည်။
ကျိုးမျိုးနွယ်စုမှ ကျင့်ကြံသူက ဆေးလုံးအချို့ကို ထုတ်ပေးရင်း -
“ဒါက နွေဦးနေရောင် ဆေးလုံးပဲ၊ ဒါကို သောက်လိုက်ရင် မင်းရဲ့ ခွန်အားနဲ့ ဇွဲလုံ့လတွေက အဆမတန် တိုးလာလိမ့်မယ်”
ကျန်းတန်လျန်ကလည်း ၎င်း၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ လက်စွပ်ပုံစံ ရတနာတစ်ခုကို ထုတ်ပေးကာ -
“ရှက်စရာတော့ ကောင်းပါတယ်၊ ဒါက ဟိုးအရင်က ပန်းခူးဂိုဏ်းက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို သတ်တုန်းက ရခဲ့တဲ့ ရတနာပဲ။ ရောင်းလို့လည်း မထွက်တာနဲ့ အခုတော့ အသုံးတည့်သွားတာပေါ့”
ထိုအခါ ကျူးရွှမ်းကျိကလည်း အမွှေးနံ့သာအိတ်တစ်ခုကို ထုတ်ပေးပြန်သည်မှာ -
“ငါလည်း မိစ္ဆာမတစ်ယောက်ကို ဖမ်းတုန်းက နွေဦးအိပ်မက် အမွှေးနံ့သာအိတ်ကို ရခဲ့ဖူးတယ်။ မူလကတော့ ဒါကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့အတွက် သဲလွန်စအဖြစ် သုံးမလို့ပဲ၊ အခုတော့ မင်းပဲ ယူထားလိုက်ပါတော့”
နင်းကျိုဖန်က သိသိသာသာ ငြင်းဆန်နေသော်လည်း အခြားသော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ပြတ်သားလှသည်။ ၎င်းတို့က ဆေးလုံးများနှင့် ရတနာများကို နင်းကျိုဖန်၏ လက်ထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ ထည့်ပေးလိုက်ကြသည်။
“ကဲ... သွားတော့”
“ညီလေးနင်း... မင်းရဲ့ စွန့်လွှတ်မှုကို ငါတို့တွေ အမြဲတမ်း အမှတ်ရနေမှာပါ၊ အချည်းနှီးတော့ မဖြစ်စေရဘူး”
“မြို့ထဲပြန်ရောက်ရင် ငါ မင်းကို ထမင်းကောင်းကောင်း တစ်နပ် ကျွေးပါ့မယ်”
နင်းကျိုဖန်က ခေါင်းကို အမြဲတစေ ခါယမ်းနေရင်း -
“ထမင်းကျွေးတာလည်း မလိုချင်ဘူး၊ ဒီပစ္စည်းတွေလည်း မလိုချင်ဘူး။ ငါတို့ တခြားနည်းလမ်းကို အေးအေးဆေးဆေး စဉ်းစားကြရအောင်ပါ”
သို့သော် နောက်တစ်ခဏမှာပင် မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုက သူ့ကို လူအုပ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်သွားလေတော့သည်။
ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ မျောက်မကြီးမှာ စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ကိုယ်တိုင်ပင် လက်လှမ်းဆွဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
နင်းကျိုဖန်မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် မျက်လုံးအစုံ ပြူးသွားရသည်။
မျောက်မကြီးက နင်းကျိုဖန်၏ ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်ပေးနေချေပြီ။
နင်းကျိုဖန်၏ မျက်လုံးများက ဒေါသကြောင့် ပို၍ ပြူးလာပြန်သည်။
၎င်း၏ အဝတ်အစားများမှာလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ချွတ်ပစ်ခြင်း ခံလိုက်ရချေပြီ။
နင်းကျိုဖန်၏ မျက်လုံးများက ဒေါသဖြင့် နီမြန်းလာကာ နောက်ဆုံးတွင်မူ သူသည် အခြေအနေကို နားလည်သွားဟန်ဖြင့် ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်လေသည်။ သူက သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ -
“မတတ်သာလို့ ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ရောက်လာမှတော့... ငါလည်း လိုက်လျောရုံပဲ ရှိတော့တာပေါ့၊ လိုက်လျောရုံပဲပေါ့”
“ညီနောင်နင်းကတော့ အတ္တကင်းလိုက်တာ” ဟု ကျူးရွှမ်းကျိက အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
အခြားသော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကလည်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော မျက်နှာများဖြင့် ချီးမွမ်းစကားများ၊ အားပေးစကားများကို ပြောကြားနေကြသည်။
နင်းကျိုဖန်က ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်သည်မှာ -
“မရဘူး... ငါ မင်းတို့အားလုံးနဲ့ ကတိကဝတ် စာချုပ်တစ်ခု ချုပ်ရမယ်”
“အထူးသဖြင့် အကြီးအကဲကျူးနဲ့ပဲ၊ ငါ ဒါတွေလုပ်နေတာ ခင်ဗျားကြောင့်ပဲနော်”
“ဒီနေ့ကစပြီး နင်းမျိုးနွယ်စုဟာ မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်...”
သူက စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ အခြေအနေများစွာကို အလျင်အမြန်ပင် တောင်းဆိုလိုက်တော့သည်။
နင်းကျိုဖန်သည် အတင်းအဓမ္မ စေခိုင်းခံနေရစဉ်မှာပင် ကျန်ရှိသော ရွှေအမြုတေအဆင့် မိသားစုနှစ်စုနှင့် ကျူးရွှမ်းကျိတို့ကို မဟာမိတ်စာချုပ် ချုပ်ဆိုရန် ဖိအားပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သူသည် အခြားကျင့်ကြံသူများကို မဟာမိတ်စာချုပ်တွင် လက်မှတ်ရေးထိုးစေခဲ့သည်။ ထိုစာချုပ်က မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်တွင် နင်းမျိုးနွယ်စု၏ ရပ်တည်မှုနှင့် အနာဂတ် အကျိုးစီးပွားများကို အာမခံပေးထားသလို နင်းကျိုဖန်အတွက်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက် လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်များစွာကို ရရှိစေခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ မျောက်မကြီးမှာမူ အခုတော့ စိတ်လှုပ်ရှားလာကာ နင်းကျိုဖန်ကို ဖိနှိပ်ထားလေပြီ။
နင်းကျိုဖန်က မျက်လုံးများကို နာကျင်စွာ မှိတ်ထားရင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရတနာတစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်ရာ နှင်းမြူများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူနှင့် မျောက်မကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။
ထိုသို့ ဖုံးကွယ်သွားသဖြင့် ကြည့်ရှုချင်နေကြသော ကျန်းမျိုးနွယ်စုမှ ကျင့်ကြံသူများမှာ စိတ်ပျက်သွားကြရသည်။
ကျိုးမျိုးနွယ်စုမှ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးကမူ ၎င်းတို့၏ လက်အင်္ကျီအတွင်းမှ ကျောက်စိမ်းပြားများကို တိတ်တဆိတ် ပြန်သိမ်းလိုက်ကြရင်း ထိုမြင်ကွင်းကို မှတ်တမ်းမတင်လိုက်ရသည့်အတွက် အလွန်အမင်း နောင်တရနေကြလေသည်။
ဒါကတော့ ထူးဆန်းလှသော တိုက်ပွဲရှည်ကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။
နင်းကျိုဖန်မှာ ချွေးများ တရွှဲရွှဲဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ခက်ခဲစွာ တောင့်ခံနေရရာ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်လာပြီး အားအင်များလည်း လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းနေလေသည်။
မျောက်မကြီးကမူ စိတ်ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ဟိန်းဟောက်နေချေပြီ။
“ညီနောင်နင်း... ဆက်ပြီးတော့ တောင့်ခံထားစမ်းပါဦး” ဟု လူသား ကျင့်ကြံသူများက နင်းကျိုဖန်အတွက် စိတ်ရင်းဖြင့် အားပေးနေကြသည်။
“ဒါနဲ့ မျောက်မကြီးက ဘာလို့ နောက်ဆုံးကျမှ ညီနောင်နင်းကို ရွေးရတာလဲ” ဟု ကျိုးနုန်းယင်းက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ကျန်ရှိသူများမှာလည်း ထိုသံသယပင် ရှိနေကြ၏။
ကျန်းတန်လျန်က ခန့်မှန်းလိုက်သည်မှာ -
“ဒီမျောက်မကြီးက အတော်လေး အသက်ကြီးနေပြီဆိုတော့ အသစ်အဆန်းလေး မြည်းစမ်းကြည့်ချင်တာ နေမှာပေါ့”
ထိုစဉ် ကျူးရွှမ်းကျိက ရုတ်တရက် အကြံရသွားဟန်ဖြင့် -
“ဒါ ကံကြမ္မာပြင်ပ မက်မွန်စေ့ ကြောင့် ဖြစ်ရမယ်”
“ဟိုးတုန်းက မုန့်ခွေဟာ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို သုံးပြီး မီးလျှံတောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားတဲ့ ကံကြမ္မာနယ်ပယ်ကို ထိန်းချုပ်ခဲ့တယ်”
“သူ သုံးနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော ကိရိယာက ကံကြမ္မာပြင်ပ မက်မွန်စေ့ပဲ”
“သူ့အပေါ် ကံကြမ္မာဂယက်တွေ မရိုက်ခတ်ဘဲ သုံးနိုင်ခဲ့တာက ဒီမက်မွန်စေ့မှာ ပြင်းထန်တဲ့ မေတ္တာမိုး ကံကြမ္မာတွေ ပါဝင်နေလို့ပဲ”
“အတိအကျပြောရရင် ကံကြမ္မာပြင်ပ မက်မွန်စေ့ဆိုတာ မေတ္တာမိုး ကံကြမ္မာကို တိုးပွားစေတဲ့ ရတနာတစ်ခုပဲလေ။ တခြားသူကို ထိခိုက်စေနိုင်တဲ့ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ဆိုတာက ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး သက်သက်ပဲ”
လူတိုင်းက ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကြတော့သည်။
“ဪ... ဒါကြောင့်ကိုး”
“မျောက်မကြီးက တခြားသူကို မရွေးဘဲ ညီနောင်နင်းကိုမှ ရွေးတာ မဆန်းတော့ပါဘူး”
“ညီနောင်းနင်းကလည်း ငါတို့ကို မပြောဘဲ ဒီကံကြမ္မာပြင်ပ မက်မွန်စေ့ကို နန်းတော်ထဲအထိ ခိုးယူလာတာကိုး၊ အခုတော့ ဝဋ်လည်တာပဲ မဟုတ်လား”
ထိုသို့ ရှင်းပြချက်ကြောင့် နင်းကျိုဖန်၏ အခြေအနေအပေါ် ထားရှိသော ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ချင်းစာစိတ်များမှာ သိသိသာသာပင် လျော့ပါးသွားတော့သည်။
မြေအောက်အခြေစိုက်စခန်းတွင်မူ...
နင်းကျော့က သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ ချွေးများကို လက်အင်္ကျီဖြင့် သုတ်လိုက်သည်။
“ပြီးပြီ” သူက စက်မှုမျောက် ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။
နင်းကျော့၏ အသည်းအသန် တပ်ဆင်မှုကြောင့် စက်မှုမျောက်မှာ အခုတော့ အပြည့်အဝ ပြုပြင်ပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်း၏ ဦးခေါင်းအတွင်း၌ ပရမ်းပတာ အတွေးများ ဗုံ ကို ထည့်ထားပြီး ရင်ဘတ်ထဲ၌မူ မြေကမ္ဘာမီးဖို မီးလျှံဓာတ် စက်မှုနှလုံးလုံးလုံး ကို တပ်ဆင်ထားသည်။
ယခင်က အရိုးစုမျှသာဖြစ်သော အောက်ပိုင်းကိုလည်း စက်မှုအစိတ်အပိုင်းများ တပ်ဆင်ပေးထားသဖြင့် အခုဆိုလျှင် ပြည့်စုံသော ပုံသဏ္ဌာန် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
နင်းကျော့က ယွမ်တာရှန့်၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူကာ စက်မှုမျောက်အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်သည်။
စက်မှုမျောက်က အလိုအလျောက် နိုးကြားလာကာ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ၎င်းက ခြေလက်များကို လှုပ်ရှားကြည့်ပြီးနောက် နင်းကျော့၏ ရှေ့တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်မှာ -
“ဒီစစ်သေနာပတိက အရှင်သခင် ကို ဂါရဝပြုပါတယ်”
“ဒါကို ယူထားလိုက်၊ မင်းရဲ့ အရှိန်အဝါတွေ အားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ ကူညီပေးလိမ့်မယ်”
နင်းကျော့က လျှာကို ထုတ်လိုက်သည်။
သူ၏ လျှာရင်းမှ အမှတ်အသားတစ်ခုက လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်လာ၏။
မကြာမီမှာပင် ထိုအမှတ်အသားက ပြူးထွက်လာကာ တိမ်တိုက်သဖွယ် မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အပြင်သို့ လွင့်ပျံလာတော့သည်။
ထိုမြူခိုးများက လေထဲတွင် ရေငွေ့များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အဖြူရောင် ဘူးသီးပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်လာသည်။
တိမ်တိုက်ပုန်း ဘူးသီး ပင်။
နင်းကျော့က ထိုဘူးသီးကို ထိန်းချုပ်ကာ စက်မှုမျောက်၏ ကိုယ်ထည်အတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
မြူခိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ထိုဘူးသီးမှာ ယခင်အမှတ်အသားအဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားကာ စက်မှုမျောက်၏ နှလုံးလုံးလုံး ဖို မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကပ်ငြိသွားချေသည်။
စက်မှုမျောက်၏ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများမှာလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
“ယွမ်တာရှန့်... ငါ မင်းကို အမိန့်ပေးတယ်၊ သရဲမြူခြုံလွှာ ကို ဖောက်ထွက်ပြီး အကိုစွန်း ကို သွားကယ်စမ်း”
“မှန်လှပါ၊ ဒီစစ်သေနာပတိ အမိန့်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ပါ့မယ်”
စက်မှုမျောက်က သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဖေးစီမှာမူ ဘာကိုမှ သတိမထားမိသေးချေ။
သို့သော် ချီတွန်းက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်မှာ -
“အဲဒီမှာ ဘယ်သူလဲ”
အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ စက်မှုမျောက်က သရဲမြူခြုံလွှာကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
၎င်းတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် စွမ်းအားရှိသော်လည်း ကာမဆန္ဒများ လွှမ်းမိုးနေသော သရဲမြူခြုံလွှာမှာ စက်မှုယန္တရားများအတွက်မူ ဘာမှမဟုတ်ချေ။
သရဲမြူများမှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပျက်ပြယ်သွားသော်လည်း စွန်းလင်ထုံမှာမူ ပိတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
နေထွက်ယင်းဓာတ် ဖြည့်တင်းခြင်း ဟူသော မိစ္ဆာပညာရပ်ကို အသုံးပြုထားသည့် ယန်ချန်ယွီက စွန်းလင်ထုံကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားလေပြီ။
“အကိုစွန်း” နင်းကျော့၏ အသံက အသက်မျှင်ကြိုး မှတစ်ဆင့် စွန်းလင်ထုံ၏ နှလုံးသားထဲသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားသည်။
စွန်းလင်ထုံက ဝမ်းသာအားရဖြင့် -
“ညီလေး... မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ”
“မြန်မြန်... ငါ့ကို ယန်ဓာတ်အချို့လောက် ချေးပေးစမ်းပါဦး၊ ဒီအခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက်လေ”
“မဟုတ်ရင်တော့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေ အားလုံး ပျက်စီးကုန်တော့မယ်”
နင်းကျော့မှာမူ အံ့အားသင့်သွားရင်း -
“ဘာ... ဘာပြောလိုက်တယ်”
အခန်း (၂၀၆) - ယင်းနှင့်ယန် နှစ်ဦးတွဲကျင့်ကြံခြင်း
မြေအောက်အခြေစိုက်စခန်း။
သရဲမြူခြုံလွှာ ဝဲဂယက်။
“ဘယ်သူလဲ” ဟု ချီတွန်းက တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားမှုကို အာရုံခံမိပြီး ထိုနေရာသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာချေသည်။
သို့သော်လည်း ဝေဝါးနေသော သဏ္ဌာန်ကြီးတစ်ခုမှာ သရဲမြူများအတွင်းသို့ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရပေတော့သည်။
ချီတွန်းသည် မြူထုနှင့် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ တဏှာရာဂစိတ်များမှာ အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ နိုးကြွလာပြီး စိတ်အာရုံကို လွှမ်းမိုးလာလေရာ ခြေလှမ်းများကို အမြန်ရပ်တန့်လိုက်ရ၏။
“ဒီသရဲမြူခြုံလွှာကို အစီအရင်တစ်ခုနဲ့ ဝန်းရံပြီး ပိတ်ဆို့ထားမှ ဖြစ်မယ်”
ချီတွန်းမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် သွားကြိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း သူ၏ အရည်အချင်းမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိနေသည့်အပြင် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုအား အဓိကထားသော ကျင့်ကြံသူဖြစ်သည့်အတွက် အစီအရင်ပညာရပ်၌ အားနည်းလှပေရာ အစီအရင်တစ်ခု တည်ဆောက်ရန်မှာ စစ်မြေပြင်သို့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်ခြင်းထက်ပင် ခက်ခဲနေပေသည်။
“လူစုဆောင်းခြင်း အမိန့်စာ ထွက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ပြင်ပလူတွေ မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ထဲကို အလုံးအရင်းနဲ့ ဝင်လာကြတာပဲ၊ ဟင်း... အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ကြွက်တွင်းတွေ ဘယ်လောက်တောင် များနေဦးမလဲ မသိဘူး”
ယွမ်တာရှန့်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ချီတွန်းမှာ သူ၏ အရိပ်ကိုပင် မမြင်လိုက်ရချေ။
သရဲမြူခြုံလွှာမှာ ယွမ်တာရှန့်အပေါ် ထိရောက်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း ယန်ချန်ယွီမှာမူ ပြင်းထန်သော ဖိအားများကို ခံစားနေရသည်။
စွန်းလင်ထုံ၏ ဦးခေါင်းထက်၌ အသက်မျှင်ကြိုး တစ်ချောင်း ရှိနေသကဲ့သို့ ယွမ်တာရှန့်၌လည်း တစ်ချောင်း ရှိနေပေရာ အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံးတစ်ချောင်းမှာ နင်းကျော့ကိုယ်တိုင် အခိုင်မာဆုံးနှင့် အတောင့်တင်းဆုံး ဖြစ်အောင် စိုက်ထူထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် သရဲမြူခြုံလွှာက ပြန်လည် စုစည်းလာသော်လည်း နင်းကျော့သည် စွန်းလင်ထုံနှင့် ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားခြင်း မရှိချေ။
သို့သော်လည်း စွန်းလင်ထုံမှာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရပြီး ဒဏ်ရာပြင်းထန်ကာ အသက်လုနေရလိမ့်မည်ဟု နင်းကျော့ စိတ်ကူးမိသမျှမှာ လက်တွေ့နှင့် တခြားစီ ဖြစ်နေသည်။
အမှန်စင်စစ်တွင်မူ စွန်းလင်ထုံသည် ယန်ချန်ယွီ၏ တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ခြင်းကို ခံထားရပြီး သူတို့နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်သားတည်းကျမတတ် ထိကပ်နေလေသည်။
ယန်ချန်ယွီ၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းလျက် မိုက်မဲစွာ ပြုံးနေပြီး မျက်ဝန်းများမှာလည်း ဖြားယောင်းသွေးဆောင်မှုများဖြင့် တောက်ပနေကာ ပါးစပ်နားတွင်ပင် သွားရည်များ ကျနေချေသည်။
စွန်းလင်ထုံမှာ အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲနေပြီး ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ပေ။ ယန်ချန်ယွီ၏ နေထွက်ယင်းဓာတ် ဖြည့်တင်းခြင်း ပညာရပ်ကိုသာ အားကိုးရာမဲ့စွာ ခုခံနေရတော့သည်။
နင်းကျော့မှာ အသက်ရှူအနည်းငယ်မျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ သတိပြန်ဝင်လာကာ “ယုတ်မာလိုက်တာ၊ ကောက်ကျစ်လိုက်တာ” ဟု ရေရွတ်လိုက်မိ၏။
“အကိုစွန်းက လူငယ်ဧကရာဇ် ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံနေတာ၊ အကယ်၍ သူ၏ ကျင့်စဉ်အခြေခံသာ ပျက်စီးသွားရင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေ အချည်းနှီးဖြစ်သွားရုံတင်မကဘဲ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ပါ ကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်သွားလိမ့်မယ်”
“သူက ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ပါရမီရှိတဲ့သူ၊ တစ်ခါတည်းနဲ့ ကျင့်စဉ်ပျက်စီးပြီး ဒဏ်ရာရသွားရင် ဒီပါရမီတွေပါ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး လူစဉ်မမီတဲ့ ဒုက္ခိတတောင် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်”
နင်းကျော့၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသတရားများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လောင်မြွက်လာချေသည်။ စွန်းလင်ထုံ ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်းမှာ မိမိကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ရသည်ထက်ပင် ပို၍ ဒေါသထွက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။
နင်းကျော့က ယွမ်တာရှန့်အား လှုပ်ရှားရန် အမိန့်ပေးတော့မည့်အချိန်၌ပင် စွန်းလင်ထုံက “သူ့ကို မသတ်လိုက်နဲ့ဦး” ဟု ပြောလာ၏။
“ဒီသရဲမြူက ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ လက်မောင်းတစ်ခုကနေ ဖြစ်လာတာ၊ ဒီဖိအားတွေကို ယန်ချန်ယွီကိုပဲ ခံခိုင်းထားလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ”
“သူက ပြိုကျတော့မယ့် အိမ်ကြီးတစ်လုံးကို ထောက်ထားတဲ့ တစ်ခုတည်းသော တိုင်လုံးကြီးနဲ့ တူတယ်၊ အကယ်၍ ငါက သူ့ကို အတင်းဆွဲခွာလိုက်ရင် အိမ်ကြီးပြိုကျပြီး ငါပါ အရှင်လတ်လတ် မြေမြှုပ်ခံလိုက်ရလိမ့်မယ်”
“ကျော့လေး... ငါက အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ၊ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘူး”
နင်းကျော့ ခဏမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားပြီးနောက် “အကိုစွန်း... ကျွန်တော် ဘာလုပ်ပေးရမလဲ၊ မြန်မြန်သာ ပြောပါ” ဟု မေးလိုက်သည်။
စွန်းလင်ထုံက “ငါ့ကို ယန်ဓာတ်အချို့ ချေးပေးပါဦး၊ သူက ယန်ဓာတ်ကို စုပ်ယူချင်နေတာဆိုတော့လည်း ပေးလိုက်ရုံပေါ့”
“မြန်မြန်... မြန်မြန်လုပ်”
“ငါ့မှာ လူငယ်ဧကရာဇ် ခန္ဓာကိုယ် ရှိတယ်၊ ငါ့ရဲ့ မူလယန်ဓာတ်က မလှုပ်မယှက် တည်ငြိမ်နေပြီး ဖြားယောင်းမှု ပညာရပ်တွေကိုလည်း သဘာဝအလျောက် ခုခံနိုင်စွမ်း မြင့်မားတယ်”
“ဒါပေမဲ့ ယန်ချန်ယွီရဲ့ အရူးအမူး စုပ်ယူနေတာကိုတော့ ငါ အကြာကြီး မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘူး”
“ဟုတ်ကဲ့ အကိုစွန်း၊ အကို့ကျင့်စဉ် ပျက်စီးလို့ မဖြစ်ဘူး” ဟု ဆိုကာ နင်းကျော့သည် အသက်မျှင်ကြိုးမှတစ်ဆင့် မိမိ၏ ယန်ဓာတ်များကို အမြန်ပေးပို့လိုက်သည်။
သူနှင့် စွန်းလင်ထုံအကြားရှိ ကြိုးမှာ သရဲမြူခြုံလွှာ၏ နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း ယွမ်တာရှန့်နှင့် နင်းကျော့အကြားရှိ အဆက်အသွယ်မှာမူ အလွန်ခိုင်မာလှပေသည်။
အသက်မျှင်ကြိုးသည် သတင်းအချက်အလက်နှင့် စွမ်းအားများကို လက်ဆင့်ကမ်း ပေးပို့နိုင်ပေရာ နင်းကျော့သည် ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်၏ စွမ်းအားအချို့ကို ထုတ်ယူစဉ်ကလည်း ဤကြိုးကို အသုံးပြု၍ ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်းသို့ ပေးပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် အသက်မျှင်ကြိုးသည် ရုပ်သေးကြိုးများကဲ့သို့ပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကိုလည်း လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်၏။
ယန်ဓာတ်နှင့် ယင်းဓာတ်တို့သည် လောကဓာတ်နှစ်ပါး၏ စွမ်းအင်များဖြစ်ကြရာ အသက်မျှင်ကြိုးအတွင်း စီးဆင်းနိုင်ပေသည်။
နင်းကျော့သည် သူ၏ ယန်ဓာတ်ကို ယွမ်တာရှန့်ဆီသို့ ဦးစွာ ပေးပို့လိုက်ပြီး ယွမ်တာရှန့်က စွန်းလင်ထုံ၏ ကျောပြင်ပေါ်သို့ လက်ဝါးတင်ကာ တိုက်ရိုက် လက်ဆင့်ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။
ယန်ချန်ယွီမှာ ရုတ်တရက် အသံတစ်ချက် ထွက်လာပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း အလွန်တရာ တောက်ပလာချေသည်။ အချိန်အတော်ကြာ ကြိုးစားပြီးနောက်တွင်မှ သူမသည် ယန်ဓာတ်အချို့ကို နောက်ဆုံး၌ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမ၏ မိုက်မဲသော အပြုံးမှာ အနည်းငယ်မျှ မှေးမှိန်သွားပြီးမှ ယခင်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြန်သည်။
စွန်းလင်ထုံက “ကျော့လေး... မင်းရဲ့ ယန်ဓာတ်က ဘာလို့ ဒီလောက် နည်းနေရတာလဲ၊ ပိုပြီး ပို့ပေးပါဦး” ဟု ညည်းတွားလိုက်၏။
နင်းကျော့ကလည်း “ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ထုတ်ပေးနေတာပါပဲ” ဟု ပြန်ပြောလေသည်။
စွန်းလင်ထုံက သတိဝင်လာဟန်ဖြင့် “ဪ... ငါ မင်းကို ဒါမသင်ပေးရသေးဘူးပဲ၊ ကဲ... အခု ယန်ဓာတ် ထုတ်ယူတဲ့ နည်းလမ်းကို ငါ သင်ပေးမယ်” ဟု ဆိုကာ နည်းပညာကို အသံထွက်၍ ရွတ်ဆိုပြလေရာ ယွမ်တာရှန့်မှတစ်ဆင့် နင်းကျော့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
ဤနည်းလမ်းမှာ ရိုးရှင်းပြီး နားလည်လွယ်လှသဖြင့် ယန်ဓာတ်ထုတ်ယူမှုကို အမှန်တကယ်ပင် ပိုမိုအားကောင်းစေသည်။
နင်းကျော့သည် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု အားကောင်းသူဖြစ်ရာ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားပြီး လက်တွေ့အသုံးချလိုက်သောအခါ ယခင်ကထက် ဆယ်ဆမက ပိုမိုသော ယန်ဓာတ်များကို ထုတ်ယူနိုင်လာချေသည်။
သို့သော်လည်း လူငယ်ကျင့်ကြံသူလေး၏ မျက်နှာမှာ တစ်မျိုးဖြစ်သွားပြီး “အကို... အကိုက လူငယ်ဧကရာဇ် ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်နေတာလေ၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ယန်ဓာတ် ထုတ်ယူတဲ့ ဒီလိုနည်းလမ်းတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိနေတာလဲ” ဟု မေးလိုက်မိသည်။
စွန်းလင်ထုံက တိုက်ရိုက် မဖြေဘဲ “တစ်ခုကနေ နှစ်ခုဖြစ်၊ နှစ်ခုကနေ သုံးခုဖြစ်၊ သုံးခုကနေ အရာခပ်သိမ်းကို ဖြစ်စေတယ်၊ အရာခပ်သိမ်းမှာ ယင်းဓာတ်ကို ဆောင်ပြီး ယန်ဓာတ်ကို ပွေ့ပိုက်ထားကြတယ်၊ ဒီဓာတ်နှစ်ပါး သဟဇာတဖြစ်ခြင်းကနေ ဟန်ချက်ညီမှုကို ရရှိစေတာပေါ့”
“လောကမှာရှိတဲ့ အရာရာတိုင်းဟာ ယင်းနဲ့ယန် အပြန်အလှန် အကျိုးပြုမှုကနေတစ်ဆင့် ပြောင်းလဲနေကြတာ”
“ဒါက မင်းအတွက် အခွင့်အရေးပဲ ကျော့လေး”
နင်းကျော့က “အကို... ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ” ဟု ပြန်မေး၏။
စွန်းလင်ထုံက ဆက်လက်၍ “ယင်းဓာတ်တစ်ခုတည်းနဲ့ အသက်မပေးနိုင်သလို၊ ယန်ဓာတ်တစ်ခုတည်းနဲ့လည်း မကြီးထွားနိုင်ဘူးလို့ ပြောစမှတ်ရှိကြတယ်”
“ယန်ဓာတ်မရှိရင် ယင်းဓာတ်က မရှင်သန်နိုင်ဘူး၊ ယင်းဓာတ်မရှိရင်လည်း ယန်ဓာတ်က အသွင်မပြောင်းနိုင်ဘူး၊ ယင်းနဲ့ယန် နှစ်ဦးတွဲကျင့်ကြံခြင်းက ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ မှန်ကန်တဲ့ လမ်းစဉ်ပဲ”
“အခု အချိန်မှာ မင်းဟာ ယန်ချန်ယွီနဲ့အတူ နှစ်ဦးတွဲ ကျင့်ကြံနိုင်တယ်၊ ယင်းနဲ့ယန် အပြန်အလှန် ထုတ်လုပ်ပေးခြင်းအားဖြင့် မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မြှင့်တင်နိုင်လိမ့်မယ်”
နင်းကျော့မှာ “ဘာ” ဟု အလန့်တကြား အော်မိသွားချေသည်။
စွန်းလင်ထုံက “ကျော့လေး... ကြည့်လိုက်ဦး”
“ယန်ချန်ယွီက သရဲမြူရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် သတိလွတ်နေပြီး နေထွက်ယင်းဓာတ် ဖြည့်တင်းခြင်း ပညာရပ်ကို မသိစိတ်ကနေ သုံးနေတာ”
“ငါက မင်းရဲ့ ယန်ဓာတ်ကို သုံးပြီးတော့ ယန်ဓာတ်ကို ယင်းဓာတ်နဲ့ ဖြည့်တင်းပေးတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးမယ်၊ ယင်းနဲ့ယန် စီးဆင်းလည်ပတ်လာတာနဲ့အမျှ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်ကလည်း အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာလိမ့်မယ်”
“ဒါက တစ်သက်မှာ တစ်ခါမှ ကြုံနိုင်ခဲတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ”
“အကယ်၍ ယန်ချန်ယွီသာ သတိရှိနေရင် ဒါကို ဘယ်တော့မှ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ သူက ရွှေအမြုတေအဆင့်မှာ ရှိနေတာ၊ မင်းကတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ မင်းနဲ့ နှစ်ဦးတွဲ ကျင့်ကြံရတာက သူ့အတွက် အများကြီး နစ်နာစေတယ်”
“တစ်ဖက်မှာကျတော့ မင်းအတွက် အကျိုးအမြတ်က အတိုင်းထက်အလွန်ပဲပေါ့”
နင်းကျော့က ကြားဖြတ်ကာ “နေပါဦး အကို... အကိုက ဒီလို ယန်ဓာတ်ထုတ်ယူတာနဲ့ ယန်ဓာတ်ကို ယင်းဓာတ်နဲ့ ဖြည့်တင်းပေးတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲဆိုတာကို ခုထိ မပြောရသေးဘူးနော်”
စွန်းလင်ထုံက “ဪ... ဒါ ပြောပြလို့ ရပါတယ်၊ ငါတို့ ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်းရဲ့ ဝါဒက ကောင်းကင်၊ မြေကြီးနဲ့ အရာခပ်သိမ်းဆီကနေ ခိုးယူဖို့ပဲ၊ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အနှစ်သာရ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ဆိုတဲ့ ရတနာသုံးပါးစလုံးဟာ ငါတို့ ခိုးယူနိုင်တဲ့ ဘောင်ထဲမှာ ရှိနေတာပေါ့”
“အနှစ်သာရကို ခိုးယူဖို့ဆိုရင် ဒီလိုနည်းလမ်းတွေကို တတ်မြောက်ထားဖို့က သဘာဝအတိုင်း လိုအပ်တာပဲ”
“ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်းက တပည့်အများစုဟာ ဒီလို ကျင့်စဉ်တွေကို တတ်မြောက်ထားကြတာပဲ”
“မြန်မြန်... မင်းရဲ့ ယန်ဓာတ်က ပြန်နည်းသွားပြီ၊ ပိုပို့ပေးဦး” ဟု စွန်းလင်ထုံက တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
နင်းကျော့သည် လိုက်နာဆောင်ရွက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေဆဲပင်။
သူသည် စွန်းလင်ထုံကို ကယ်တင်ရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ယန်ချန်ယွီနှင့် နှစ်ဦးတွဲ ကျင့်ကြံသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားချေပြီ။
ဒါက သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေပေသည်။
စွန်းလင်ထုံက နင်းကျော့၏ စိတ်ကို ကောင်းစွာ သိသူဖြစ်ရာ သူ၏ တုံ့ဆိုင်းမှုကို ချက်ချင်း သိမြင်သွားပြီး “ကျော့လေး... မင်း ဘာကို စိုးရိမ်နေတာလဲ” ဟု ဖျောင်းဖျလိုက်၏။
“ယင်းနဲ့ယန် ပေါင်းစည်းခြင်းဆိုတာ လောကကြီးရဲ့ သဘာဝတရားပဲ၊ ဒါက ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ မင်းလမ်းမကြီးပဲလေ”
“တစ်ခုကနေ နှစ်ခုဖြစ်၊ နှစ်ခုကနေ အရာရာကို ဖြစ်စေတယ်၊ ကောင်းကင်က ယန်ဖြစ်ပြီး မြေကြီးက ယင်းဖြစ်တယ်၊ ယင်းနဲ့ယန် ပေါင်းစပ်ခြင်းကနေ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးဆိုတာ ဖြစ်လာတာလေ”
“ယောက်ျားက ယန်ဖြစ်ပြီး မိန်းမက ယင်းဖြစ်တယ်၊ ယင်းနဲ့ယန် ပေါင်းစည်းခြင်းကနေ မျိုးနွယ်စုတွေ ဖြစ်တည်၊ ပြန့်ပွားပြီး ထွန်းကားလာကြတာပဲ”
“ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းတွေမှာတောင်မှ နှစ်ဦးတွဲ ကျင့်ကြံခြင်းကတစ်ဆင့် ဗလာဖြစ်ခြင်းနဲ့ ပီတိဖြစ်ခြင်းကို ပေါင်းစပ်ပြီး ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါးကို သန့်စင်ကာ ဉာဏ်အလင်းရရှိစေတဲ့ ပီတိပညာရပ်တွေ ရှိကြသေးတာပဲ”
“တာအိုဂိုဏ်းတွေမှာလည်း 'ယန်ဓာတ် လှုပ်ရှားတဲ့အခါ ယင်းဓာတ် ဖြစ်ပေါ်တယ်၊ ယင်းဓာတ် ငြိမ်သက်တဲ့အခါ ယန်ဓာတ် ဖြစ်လာတယ်' လို့ ပြောကြတယ်၊ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ယင်းနဲ့ယန် စွမ်းအင်တွေကို သဟဇာတဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်တာပဲ”
“ကျင့်စဉ်အများအပြားဟာ အရုဏ်တက်ချိန်၊ မွန်းတည့်ချိန်နဲ့ နေဝင်ချိန်တွေမှာ နေမင်းရဲ့ ယန်ဓာတ်ကို စုပ်ယူတာ၊ ဒါမှမဟုတ် လပြည့်ညမှာ လမင်းရဲ့ ယင်းဓာတ်ကို စုပ်ယူပြီး ကျင့်ကြံကြတာပဲ၊ ယင်းနဲ့ယန် စွမ်းအင်တွေကို ထုတ်ယူပြီး ကျင့်ကြံခြင်းက သာမန်ကိစ္စတစ်ခုပဲ”
“ယင်းနဲ့ယန် ပေါင်းစည်းခြင်းဆိုတာ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝမှာ အမြဲတမ်း ရှိနေတဲ့အရာပဲ၊ မင်းက မင်းရဲ့ မူလယန်ဓာတ်ကို ယန်ချန်ယွီရဲ့ မူလယင်းဓာတ်နဲ့ ပေါင်းစပ်နေတာမှ မဟုတ်တာ၊ ယင်းနဲ့ယန် စွမ်းအင်အနည်းငယ်လောက် ပေါင်းစပ်တာက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး”
“ဒါက မင်းနဲ့ ကျန်းကျန့်တို့ ပေါင်းပြီး ဒေါသမာန် မျောက်ကြီး ရုပ်သေးကို တည်ဆောက်ခဲ့တာနဲ့ အတူတူပါပဲ၊ ဘာမှ စိတ်ပူစရာ မရှိဘူး”
ထိုအခါမှ နင်းကျော့လည်း စိတ်ချသွားကာ ယန်ဓာတ်များကို ဆက်လက် ပေးပို့လိုက်တော့သည်။
စွန်းလင်ထုံနှင့် ယန်ချန်ယွီအကြားတွင် ယန်ဓာတ်နှင့် ယင်းဓာတ်တို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့နေကြပြီး ယင်းယန်စွမ်းအင်လုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာချေသည်။
ထိုစွမ်းအင်လုံးကြီးမှာ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေပြီး ယင်းဓာတ်နှင့် ယန်ဓာတ်များကို စားသုံးကာ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ယင်းယန်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ပေးနေသည်။
ယန်ချန်ယွီမှာ သတိလွတ်နေသော်လည်း စွန်းလင်ထုံမှာမူ သတိရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် ထိုအံ့ဖွယ်စွမ်းအင်များကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်ယူကာ ယွမ်တာရှန့်ဆီသို့ ပေးပို့လိုက်ပြီး ယန်ချန်ယွီအတွက်မူ ဘာတစ်ခုမျှ ချန်မထားခဲ့ချေ။
ယွမ်တာရှန့်ကလည်း သူတို့အကြားရှိ အသက်မျှင်ကြိုးကို အသုံးပြု၍ ထိုစွမ်းအင်များကို နင်းကျော့ထံသို့ လက်ဆင့်ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ထိုအံ့ဖွယ်စွမ်းအင်များ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ နင်းကျော့မှာ အံ့အားသင့်ကာ အသက်ပင် ရှူမှားသွားရချေသည်။
မည်သည့် ကျင့်ကြံအားထုတ်မှုမျှ ပြုလုပ်ရန် မလိုဘဲ ထိုစွမ်းအင်များမှာ လျင်မြန်စွာ ပျော်ဝင်သွားပြီး သူ၏ အနှစ်သာရ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပေသည်။
သူ၏ ရတနာသုံးပါးစလုံးမှာ ခုနစ်ဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေး၏။
ထိုစွမ်းအင်များကို စားသုံးလိုက်သည်နှင့်အမျှ သူ၏ ရတနာများမှာ ဟုန်ဟုန်တောက် စီးဆင်းနေသော မြစ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ တိုးတက်လာပြီး ခုနစ်ဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
“အံ့ဩဖို့ ကောင်းလိုက်တာ၊ တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ ကောင်းတာပဲ” ဟု နင်းကျော့မှာ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
ဤကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်မှာ သူ ယခင်က မြင်ဖူးကြားဖူးသမျှထက် များစွာ ကျော်လွန်နေပြီး တစ်နေ့လျှင် မိုင်တစ်ထောင်ခရီးကို နှင်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပေသည်။
“မှန်သား... ကျောက်စိမ်းပြား အဆောင်လက်ဖွဲ့”
အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ နင်းကျော့သည် မိမိကိုယ်မိမိ ကျောက်စိမ်းပြား အဆောင်လက်ဖွဲ့ သုံးခု အသုံးပြုလိုက်ပြီး သူ၏ အနှစ်သာရ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့၏ တိုးတက်မှုကို ဟန်ချက်ညီအောင် ညှိနှိုင်းလိုက်သည်။
သူသည် ယန်ဓာတ်များကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုနေပြီး အံ့ဖွယ်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လုပ်နေသည်။
ခုနစ်ဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့်။
ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် နင်းကျော့သည် နောက်ထပ် အဆင့်ငယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားချေပြီ။
သူသည် ခုနစ်ဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည်မှာ မကြာသေးဘဲ နှောင်းပိုင်းအဆင့်များတွင် ရတနာသုံးပါးကို ကျင့်ကြံရန်မှာ ယခင်အဆင့်များထက် သုံးဆမျှ ပိုမို အားထုတ်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် နင်းကျော့သည် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရန် အချိန်သုံးဆမျှ ပိုပေးရမည် ဖြစ်၏။
သို့သော်လည်း ယခုမူ ခုနစ်ဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တဟုန်ထိုး တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ချေပြီ။
“ဒါက တကယ့်ကို တစ်ဟုန်ထိုး ခုန်တက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံကို ခြေတစ်လှမ်းတည်းနဲ့ ရောက်သွားသလိုပါပဲလား”
ဒါက အစပဲ ရှိပါသေးသည်။
ခုနစ်ဆင့် နှောင်းပိုင်းအဆင့်။
ခုနစ်ဆင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့်။
ရှစ်ဆင့်။
နင်းကျော့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ ရတနာသုံးပါးစလုံးမှာ ရှစ်ဆင့်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုးတက်သွားချေတော့သည်။
“ကံကောင်းတာက ငါ အရင်က ရှစ်ဆင့် ကျင့်စဉ်တွေရဲ့ အနှစ်သာရကို ကြိုတင် လေ့လာထားပြီး ဘယ်လို ကျင့်ကြံရမလဲဆိုတာကို နားလည်ထားလို့ပဲ”
နင်းကျော့သည် ကျေးဇူးတင်သော စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာမိ၏။
အံ့ဖွယ်စွမ်းအင်များမှာ ဆက်လက် စီးဝင်နေပြီး တန်တျန်သုံးခုအတွင်းသို့ ပျော်ဝင်နေသည်။
နင်းကျော့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ဆက်လက် မြင့်တက်နေဆဲပင်။
ရှစ်ဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်။
ရှစ်ဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့်။
ရှစ်ဆင့် နှောင်းပိုင်းအဆင့်။
ရှစ်ဆင့်... အထွတ်အထိပ်အဆင့်။
ထိုနေရာ၌ သူ၏ တိုးတက်မှုမှာ ရပ်တန့်သွားချေတော့သည်။