အခန်း (၂၁၃-၂၁၄)

အခန်း ၂၁၃ - ငါးတစ်ကောင်ကို လေးနည်းဖြင့် စားခြင်း

အခြားအရာဝတ္ထုများထဲသို့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို သွတ်သွင်းခြင်းမှာ နင်းကျော့အတွက် အသစ်အဆန်းမဟုတ်ပေ။

ယခင်ကလည်း ယွမ်တာရှန့်၊ ချီပိုင်နှင့် နင်းယဲ့တို့၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရများကို ‘ပညာမီးလျှံဖြင့် ဝိညာဉ်ချေဖျက် လွတ်မြောက်ရာကျမ်း’ ကို အသုံးပြုကာ မြှင့်တင်ပေးခဲ့ဖူးသည့် အတွေ့အကြုံရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

သူတို့ သက်ရှိထင်ရှားရှိစဉ်က ချန်ထားခဲ့သော ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုကာ ပညာမီးလျှံဖြင့် ဝိညာဉ်ချေဖျက် လွတ်မြောက်ရာကျမ်းဖြင့် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို မြှင့်တင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ယင်းမှာ သိသာထင်ရှားပြီး အဆင်ပြေ လွယ်ကူလှသည့် နည်းလမ်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီအဆောင်လက်ဖွဲ့နှစ်ခုမှာ သုံးထားတဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရက သဘာဝလောကကြီးကနေ လာတာပဲ”

“လူသားတွေဖြစ်ခဲ့ပြီး သူတို့ သုံးခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေရှိတဲ့ ယွမ်တာရှန့်တို့နဲ့တော့ မတူဘူး။ အဲဒီပစ္စည်းတွေက မီးရှို့ဖို့ လောင်စာအဖြစ် သုံးလို့ရခဲ့တာကိုး”

“ဒီနည်းလမ်းအတိုင်းသာ သွားမယ်ဆိုရင်တော့ ဒီဝိညာဉ်အနှစ်သာရတွေ မူလက တည်ရှိခဲ့တဲ့ နေရာတွေကို ရှာရလိမ့်မယ်။ အဲဒီမှာရှိတဲ့ တောင်တွေ၊ မြစ်တွေကို သွားပြီး မီးရှို့ရမှာလား”

နင်းကျော့မှာ ဤသို့တွေးတော တွက်ချက်ရင်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်လည်း သူ့တွင် ယုံကြည်ချက် အလျှင်းမရှိပေ။

ယင်းသို့ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းကိုလည်း သူ ကောင်းကောင်းသိနေသည်။ “ငါက ပညာမီးလျှံဖြင့် ဝိညာဉ်ချေဖျက် လွတ်မြောက်ရာကျမ်းကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာပဲ သိတာ။ ဘာကြောင့် အလုပ်လုပ်လဲဆိုတဲ့ အခြေခံသဘောတရားကိုတော့ နားမလည်သေးဘူး”

နင်းကျော့၏ အမြင်တွင် ဤကျမ်းစာမှာ ကိရိယာတစ်ခုနှင့်သာ တူလှသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် သက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုကာ လိုအပ်သော ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို လဲလှယ်ယူရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဆိုရသော် ဤကျင့်စဉ်မှာ လေးမြှားတစ်ခုနှင့် တူပေသည်။

နင်းကျော့အနေဖြင့် လေးမြှားကို အသုံးပြုတတ်ပြီး ခလုတ်ကို ဆွဲလိုက်ပါက မြှားထွက်သွားမည်ကို သိသော်လည်း လေး၏ အလုပ်လုပ်ပုံ အခြေခံသဘောတရားကိုမူ နားမလည်သေးချေ။

အကယ်၍ အခြေခံသဘောတရားကိုသာ နားလည်ခဲ့ပါက လေးမြှားကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲကာ ပိုမိုဝေးကွာပြီး တိကျစွာ ပစ်ခတ်နိုင်သည့် စက်လေးမြှားကြီးများအဖြစ် ဖန်တီးနိုင်မည် မဟုတ်လော။

“ငါ ဒီပညာမီးလျှံဖြင့် ဝိညာဉ်ချေဖျက် လွတ်မြောက်ရာကျမ်းကို အသေအချာ နားလည်အောင် လုပ်ရမယ်”

“ဒါက အချိန်အတော်ပေးရမယ့် စီမံကိန်းကြီး တစ်ခုပဲ”

“နောင် အားလပ်တဲ့ အချိန်ကျမှပဲ စောင့်ရတော့မှာပေါ့”

လက်ရှိ အခြေအနေအရ နင်းကျော့အနေဖြင့် ဤအစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သေးချေ။

သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် စက္ကန့်တိုင်းကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ထားရမည် ဖြစ်သည်။ ယခင်က ‘ဓာတ်ငါးပါး အပြန်အလှန် အကျိုးပြုခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းပညာရပ်’ ကို ကျင့်ကြံစဉ်ကလည်း အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ရပ်နားခဲ့ရသည်။

အကြောင်းမှာ နောက်ထပ် ကျင့်ကြံရမည့် အဆင့်၏ ရလဒ်နှင့် ကြာမြင့်မည့် အချိန်ကို ခန့်မှန်းနိုင်စွမ်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့အပေါ် ကျရောက်နေသည့် ပြင်ပဖိအားမှာ များပြားလွန်းလှသည်မဟုတ်လော။ သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေမှာ ကျောက်တုံးကြီးများကြားတွင် ညပ်နေသည့် ကြက်ဥတစ်လုံးနှင့်ပင် တူလှသည်။

ကြက်ဥနှင့် ကျောက်တုံး ရိုက်မိပါက မည်သို့ဖြစ်မည်ကို လူတိုင်း ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။

နင်းကျော့မှာ အင်အားကြီးအဖွဲ့ လေးဖွဲ့ကြားရှိ အက်ကြောင်းလေးထဲတွင် အသက်ရှင်ရန် ရုန်းကန်နေရပြီး ဤဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကြားမှ ဖောက်ထွက်ကာ အမြင့်ဆုံး အောင်နိုင်ရာအရပ်ဖြစ်သည့် ‘ချော်ရည်နန်းတော်’ ၏ ပလ္လင်ဆီသို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မိမိ၏ အချိန်စက္ကန့်တိုင်းကို မည်သည့်နေရာတွင် အသုံးပြုပါက အမှန်ကန်ဆုံး၊ အန္တရာယ် အကင်းဆုံးနှင့် အကျိုးအရှိဆုံး ဖြစ်မည်ကို အသေအချာ စဉ်းစားရမည် ဖြစ်ကြောင်း နင်းကျော့ သိရှိထားသည်။

အကယ်၍ ရွေးချယ်မှု တစ်ခုသာ မှားယွင်းခဲ့ပါက မကြာမီ အနာဂတ်တွင် ရှုံးနိမ့်ခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းသို့ပင် ဦးတည်သွားနိုင်သည် မဟုတ်လော။

“အကယ်၍ နောင်တစ်ချိန်မှာ ငါသာ ပညာမီးလျှံဖြင့် ဝိညာဉ်ချေဖျက် လွတ်မြောက်ရာကျမ်းကို အသေအချာ နားလည်သွားခဲ့ရင်”

“ဒီကျင့်စဉ်က သဘာဝ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို မမြှင့်တင်ပေးနိုင်ဘူး ဆိုရင်တောင် ငါက ပြုပြင်ပြောင်းလဲလို့ ရတာပဲ”

“ယင်းကို အခြေခံပြီး ‘တိမ်တိုက်ပုံစံ စီးဆင်းခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့’ နဲ့ ‘နှင်းနှလုံးသား ကျောက်စိမ်းအိုး’ တို့ရဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မယ့် ကျင့်စဉ်အသစ် တစ်ခုကို ငါ ဖန်တီးနိုင်မှာပါ”

မကြာမီပင် နင်းကျော့မှာ နင်းမျိုးနွယ်စု နယ်မြေမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ နေအိမ်သို့ မပြန်ဘဲ မြင်းရထားကို အသုံးပြုကာ ‘ဗဟုသုတစုံလင်ရာ မျှော်စင်’ သို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်ခဲ့သည်။

​ထိုနေရာတွင် သူသည် ယခုလေးတင် ရရှိထားသော ‘ဓာတ်ငါးပါး ညှိနှိုင်းခြင်းပညာရပ်’ ၏ နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်များကို ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ရောင်းချလိုက်ရာ အကျိုးအမြတ် အတော်အတန် ရရှိခဲ့လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ အလိုရှိသည့် ကျမ်းစာများ မရှိသေးသဖြင့် ယင်းဆုလာဘ်များကို မသုံးစွဲဘဲ သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ကျိုးကျဲရှန်နှင့် ကျန်းကျန့်တို့ကို စားသောက်ပွဲတစ်ခုသို့ ဖိတ်ကြားလိုက်သည်။

စားသောက်ဆိုင်ရှိ သီးသန့်အခန်းထဲတွင် သူသည် ကျောက်စိမ်းပြား နှစ်ပြားကို ထုတ်ကာ သူတို့နှစ်ဦးအား ပေးအပ်လိုက်သည်။

ယင်းကျောက်စိမ်းပြားထဲတွင် ‘ဓာတ်ငါးပါး ညှိနှိုင်းခြင်းပညာရပ်’ ၏ နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်များ ပါဝင်သော်လည်း အစပိုင်းမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

ကျောက်စိမ်းပြားကို ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းကျန့်နှင့် ကျိုးကျဲရှန်တို့မှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ကျန်းကျန့်က မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် “ဒါက တကယ်ပဲ ဓာတ်ငါးပါး ညှိနှိုင်းခြင်းပညာရပ်ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်တွေလား” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

နင်းကျော့က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ရင်း ခေါင်းညိတ် ဝန်ခံလိုက်သည်။ နင်းမျိုးနွယ်စု ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်း စူးစမ်းရှာဖွေရာတွင် အောင်မြင်မှုကြီး တစ်ခု ရရှိခဲ့ကြောင်း သူက ပြောပြလိုက်သည်။

စက်မှုမျောက်ကို တိုက်ထုတ်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက ဒုတိယမြောက် တာအိုတံခါးဝသို့ပင် ရောက်ရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။

“တာအိုတံခါးကို ထိတွေ့နိုင်တာနဲ့ နောက်ထပ်ကျင့်စဉ်ကို ရရှိမှာပဲ။ အခု ငါက ဒီကျင့်စဉ်တွေကို မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကို ရောင်းချချင်လို့ပါ”

ကျိုးကျဲရှန်နှင့် ကျန်းကျန့်တို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကျိုးကျဲရှန်က ဦးစွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ဒါပေါ့၊ ရတာပေါ့။ ညီလေးနင်းရာ၊ မင်းအနေနဲ့ ဒါကို လျှို့ဝှက် ကျင့်ကြံပြီး နင်းမျိုးနွယ်စုအတွက် အသာစီးရအောင် လုပ်လို့ရပါလျက်နဲ့ အခုလို ငါတို့ကို အရင်ဆုံး ရောင်းပေးတာပဲ။ ဒီကျေးဇူးကို ငါ ကျိုးကျဲရှန် အမြဲ မှတ်ထားမှာပါ”

နင်းကျော့က ရယ်မောရင်း “ကျွန်တော့်မှာလည်း ကိုယ်ကျိုးအတွက် ရည်ရွယ်ချက် ရှိပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။

“ကျွန်တော် ဒီကျင့်စဉ်မှာ ဘယ်လောက် အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်နေသလဲဆိုတာ အကိုတို့လည်း အသိပဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပါရမီနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဒီကျင့်စဉ်နဲ့ အတော်လေး ကိုက်ညီနေပုံရတယ်။ ဒါကြောင့် အခု ကျွန်တော် အနားယူပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်တော့မယ်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ခြောက်ခုမြောက်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို အမြန်ဆုံး ရောက်အောင် ကြိုးစားရမှာပဲ။ အဲဒီကျမှ ဒုတိယ တာအိုတံခါးကို တွန်းဖွင့်နိုင်မှာ”

“မကြာခင်က မြို့စားမင်းဂေဟာကနေ သတင်းတွေ ထွက်လာတာကို လူတိုင်း သိကြမှာပါ။ မုန့်ချုံတို့လည်း အပြင်းအထန် ကျင့်ကြံနေကြပြီလေ။ အခု ငါတို့မှာ နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်တွေ ရှိနေပြီဆိုမှတော့ အချိန်ကို အမိအရ သုံးပြီး သူတို့ကို အမီလိုက်ရမယ်။ တကယ်တော့ ကျွန်တော်လည်း အဆင့်လိုက်ပေးတဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို အတော်လေး စိတ်ဝင်စားနေတာ။

ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်စု သုံးခုထဲက တစ်ယောက်ယောက် ချော်ရည်နန်းတော်ရဲ့ စမ်းသပ်မှု တိုးတက်မှုစာရင်းထဲမှာ ပါလာနိုင်မှာပါ”

နင်းကျော့၏ စကားများကြောင့် ကျိုးကျဲရှန်နှင့် ကျန်းကျန့်တို့၏ ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ်များ တက်ကြွလာခဲ့သည်။ ထိုကျင့်စဉ်ကို ဝယ်ယူလိုစိတ်များလည်း ချက်ချင်းပင် မြင့်တက်လာချေသည်။

ကျန်းကျန့်က “ညီလေးနင်းက အများအကျိုးကို ရှေ့တန်းတင်ပြီး အရေးကြီးတဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ရောင်းပေးတာပဲ။ ဒီလို မြင့်မြတ်တဲ့ စိတ်ထားမျိုးက နင်းရှောင်ဟွေ့တို့လို လူတွေနဲ့တော့ ဘယ်နှိုင်းလို့ ရပါ့မလဲ။ ညီလေးနင်း ဘာနဲ့ လဲလှယ်ချင်လဲဆိုတာ ပြောပါဦး” ဟု ဆိုသည်။

“ရွှေအမြုတေအဆင့် စက်မှုမျောက်ကို သွန်းလုပ်ဖို့အတွက် ပစ္စည်းတွေများလား”

နင်းကျော့က ခေါင်းခါပြလိုက်ရင်း “စက်မှုမျောက်နဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့ ကျွန်တော် အလောတကြီး လုပ်မိသွားတယ်လို့ ထင်တယ်။ အခု အဲဒါကြောင့်ပဲ အခက်အခဲတွေ တွေ့နေရတာ။ တကယ်တော့ ကျွန်တော်က မျိုးနွယ်စု သုံးခုရဲ့ အင်အားကို ငှားပြီး စက်မှုမျောက်ရဲ့ အခွံနဲ့ အရိုးစုကိုပဲ လုပ်ထားနိုင်သေးတာ။ တကယ်တမ်း အလုပ်လုပ်ဖို့ဆိုတာ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်။ အခု ကျွန်တော် ပိုပြီး အလိုရှိတာက ကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံဖို့အတွက် အထောက်အကူပြုမယ့် ပစ္စည်းတွေပဲ။ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သန့်စင်ပေးနိုင်တဲ့ အရာမျိုးတွေပေါ့”

ကျန်းကျန့်နှင့် ကျိုးကျဲရှန်တို့မှာ ခဏတာ စဉ်းစားသွားကြသည်။ ကျန်းကျန့်က လက်ခုပ်တီးလိုက်ရင်း “ဒါက စီစဉ်လို့ ရပါတယ်။ ငါ့ဆီမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ဖို့အတွက် သီးသန့်လုပ်ထားတဲ့ မှော်လက်နက် တစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒါကို ညီလေးနင်းကို ရောင်းပေးမယ်လေ” ဟု ဆိုသည်။

သို့သော် ကျိုးကျဲရှန်ကမူ အသေအချာ စဉ်းစားနေသည်။ “နင်းကျော့ ပြောပုံအရဆိုရင် သူ ဒုတိယ တာအိုတံခါးကို ရောက်တဲ့အချိန်မှာ သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး။ တခြား နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်တွေလည်း ပါမှာပဲ။ ဒီကျင့်စဉ်ကို နင်းကျော့ဆီကနေပဲ ဝယ်စရာ မလိုဘူး။ တခြားလူတွေဆီကနေ ရအောင် လုပ်လို့ရတာပဲ”

“နေဦး၊ ဒါက မလိုပါဘူး”

ကျိုးကျဲရှန်မှာ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည်။ နင်းကျော့နှင့် သူမှာ အမျိုးအစားတူ လူများဖြစ်ပြီး အကြံအဖန် များလှသူများ ဖြစ်ကြသည်။

“နင်းကျော့က သူ့အဖွဲ့ဝင်တွေကို ဒီကျင့်စဉ်ကို လျှို့ဝှက်ထားဖို့ အသေအချာ မှာထားမှာပဲ။ တခြားနည်းနဲ့ ကြိုးစားတာက အောင်မြင်ချင်မှ အောင်မြင်မှာ။ အောင်မြင်ခဲ့ရင်တောင် နင်းကျော့နဲ့ ရန်သူ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ နင်းကျော့နဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းအောင် ထားတာက ပိုပြီး အရေးကြီးတယ်”

ကျိုးကျဲရှန်က စိတ်ထဲမှ အတွေးများကို ဖျောက်ဖျက်လိုက်ရင်း “ငါတို့ မျိုးနွယ်စုကနေ အစီအရင် ပါရဂူအချို့ကို လွှတ်ပြီး ညီလေးနင်းရဲ့ နေအိမ်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ပေးမယ့် အစီအရင်တွေကို ပြင်ဆင်ပေးမယ်လေ။ ဒါက အတော်လေး ထိရောက်မှာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

နင်းကျော့မှာ ဤနောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်ကို မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ကို ကြိုတင် စီစဉ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် သူသည် ဤကျင့်စဉ်ကို နေရာလေးခုတွင် ရောင်းချခဲ့သည်။

ငါးတစ်ကောင်ကို လေးကြိမ်တိုင်တိုင် စားသကဲ့သို့ သူ၏ အကျိုးအမြတ်ကို အမြင့်ဆုံး ရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“မုန့်ချုံက စမ်းသပ်မှုတွေကို ဆက်ပြီး လုပ်နေသရွေ့တော့ ဒီဓာတ်ငါးပါး ညှိနှိုင်းခြင်းပညာရပ်က လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် ကြာကြာ တည်ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး”

ယင်းမှာ နင်းကျော့ ကျောက်တံတိုင်းကြီးများဖြင့် ကာရံထားကာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည့် ‘မိစ္ဆာသွေးကြောကျင့်စဉ်’ သို့မဟုတ် ‘မှန်ဝိညာဉ် ဆက်သွယ်ခြင်းပညာရပ်’ တို့နှင့် မတူချေ။

အကယ်၍ နင်းကျော့သာ မရောင်းခဲ့ပါက မြို့စားမင်းဂေဟာကနေ ယင်းကျင့်စဉ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်မည်သာ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဓာတ်ငါးပါး ညှိနှိုင်းခြင်းပညာရပ်၏ စတုတ္ထအဆင့်မှ ဆဋ္ဌမအဆင့်အထိမှာ တန်ဖိုးအရှိဆုံး အချိန်ဖြစ်နေသည်။

နင်းကျော့မှာ ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ရောင်းချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အတော်လေး တန်ဖိုးရှိသည့် အရာများကို ရရှိခဲ့သည်။

သူသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သန့်စင်ရန် အလွန်အမင်း လိုအပ်နေသော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များနှင့် လဲလှယ်ခဲ့သည်။

နင်းကျော့မှာ နင်းမျိုးနွယ်စု၏ မျိုးနွယ်စုခွဲမှ ဖြစ်သဖြင့် ပင်မမျိုးနွယ်၏ အားကိုးအားထားပြုခြင်းကို မခံရပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိ၏ လက်ဖြင့်သာ အခွင့်အရေးများကို အရယူကာ ပိုမိုမြန်ဆန်သည့် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းကို ရရှိရန် ကြိုးပမ်းရခြင်း ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့ နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် မျိုးနွယ်စုမှ စေတမန်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာပြီး လျှို့ဝှက်ရေခဲ သန့်စင်နှင်းအဆောင် ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ဤအဆောင်လက်ဖွဲ့မှာ အဆင့်မြင့် ပိုးသားကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေပြီး နင်းကျော့ ထိတွေ့လိုက်သည့်အခါ အေးစက်သော ခံစားချက်ကို ရရှိစေသည်။ အဆောင်လက်ဖွဲ့ပေါ်ရှိ အင်းကွက်များမှာ ပြေပြစ်ပြီး ထက်မြက်လှရာ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ပါရဂူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဟန်ကို ပေါ်လွင်စေသည်။

ဤအဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ပြုလုပ်သည့်သူမှာ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ပညာရပ်တွင် အလွန် ထူးချွန်သူဖြစ်ကြောင်း နင်းကျော့ ခံစားမိသော်လည်း မည်သည့်အဆင့်အထိ ရှိမည်ကိုမူ ခန့်မှန်းရခက်လှသည်။

နင်းကျော့က ယင်းကို လက်ဖဝါးပေါ် တင်လိုက်သည်။ ခေတ္တအကြာတွင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ မျက်နှာပြင်မှ အလင်းရောင် အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအလင်းတန်းအတွင်း လေထု၏ အပူချိန်မှာ ကျဆင်းသွားပြီး သေးငယ်သော နှင်းပွင့်လေးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ နှင်းပွင့်လေးများမှာ ခြင်ကဲ့သို့ သေးငယ်လှပြီး ကြည်လင်တောက်ပနေသည်။

“ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ပါတာပဲ”

နင်းကျော့သည် ပညာမီးလျှံဖြင့် ဝိညာဉ်ချေဖျက် လွတ်မြောက်ရာကျမ်းကို အသုံးပြုကာ ဝိညာဉ်စက်မှု လက်နက်များစွာကို ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ခံစားချက်ကို ကောင်းစွာ သိရှိနေသည်။

သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်ရေခဲ သန့်စင်နှင်းအဆောင်ကို အသုံးပြုကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ရေခဲရိုက်လိုက်သည်။

ရေခဲများ အရည်ပျော်သွားသည့်အခါ နင်းကျော့၏ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။

ဤအဆောင်လက်ဖွဲ့၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် သာလွန်နေသည်။ ဒေါသမာန် အစီအရင်မှာ ယင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဘာမျှမဟုတ်တော့ချေ။

“တန်တျန် သုံးခုစလုံးကို သန့်စင်ဖို့အတွက် ဒါကို သုံးပြီး တခြားနည်းလမ်းတွေနဲ့သာ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ခုနစ်ရက်လောက်အတွင်းမှာပဲ တခြားစွမ်းအင်တွေ အကုန်လုံးကို ဖယ်ရှားပြီး သန့်စင်သွားနိုင်လိမ့်မယ်”

“တစ်ခုပဲ ရှိတာက သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရက အကန့်အသတ် ရှိနေတာပဲ။ သုံးလိုက်တိုင်းမှာ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရက လျော့သွားမှာ။ ငါ့မှာက ဆယ့်ငါးကြိမ်ပဲ သုံးခွင့်ရှိတာကိုး”

နင်းကျော့အနေဖြင့် ယာယီအသုံးပြုခွင့် ရရှိထားသော်လည်း နင်းမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲမှာ အဆောင်လက်ဖွဲ့၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ကုန်ဆုံးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အကြိမ်ရေကို ကန့်သတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့မှာ ‘တိမ်တိုက်ပုံစံ စီးဆင်းခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့’ အကြောင်းကို တွေးတောလိုက်မိသည်။

လျှို့ဝှက်ရေခဲ သန့်စင်နှင်းအဆောင်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ယင်းအဆောင်လက်ဖွဲ့၏ စွမ်းရည်ကိုလည်း ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။

“နင်းရှောင်ဟွေ့က အရင်တုန်းက ဘာလို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့်ကို အမြန်ဆုံး ရောက်သွားခဲ့လဲဆိုတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့”

“မနက်ကျရင်တော့ အဲဒါကို ရအောင် တောင်းရမယ်”

“တိမ်တိုက်ပုံစံ စီးဆင်းခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့က နင်းရှောင်ဟွေ့ လက်ထဲမှာ ဆက်ရှိမနေသင့်တော့ဘူး”

နင်းကျော့အနေဖြင့် ယင်းကို ကိုယ်တိုင် အသုံးမလိုသော်လည်း အရေးတကြီး လိုအပ်နေသည့် ပုံစံမျိုး ပြသရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် နင်းရှောင်ဟွေ့ထံမှ ယင်းကို အရယူခြင်းမှာ ပြိုင်ဘက်၏ အင်အားကို လျှော့ချလိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည် မဟုတ်လော။

ယခင်က နင်းကျော့မှာ မျိုးနွယ်စုခွဲမှ အရေးမပါသည့် လူငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူက နင်းရှောင်ရန်ထံမှ တိမ်တိုက်ပုံစံ စီးဆင်းခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို တောင်းခံစဉ်က နင်းရှောင်ရန်က “အိပ်မက်ယောင်နေတာလား” ဟုပင် လှောင်ပြောင်ခဲ့ဖူးသည်။

ယခုမူ အင်အားကြီး အဖွဲ့လေးဖွဲ့၏ ပြိုင်ဆိုင်မှုကြားတွင် သူ၏ အကြံအစည်များနှင့် နည်းဗျူဟာများကြောင့် နင်းကျော့မှာ ရာထူးအဆင့်အတန်း မြင့်မားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နင်းမျိုးနွယ်စု ပင်မမျိုးနွယ်မှ နင်းရှောင်ဟွေ့ပင်လျှင် သူ့အား ရတနာများကို မိမိသဘောဖြင့် လာရောက် ပေးအပ်နေရပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ နာမည်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိသည့် ဘိုးဘေးများကြားတွင်ပင် ပြောစမှတ် ပြုနေရပြီ ဖြစ်သည်။

အခြားသူများက ချော်ရည်နန်းတော်ရှိ ဘိုးဘေးသုံးဦး၏ အမွေအနှစ်ကို ရှာဖွေနေကြချိန်တွင် နင်းကျော့ကမူ ချော်ရည်နန်းတော်ကို အသုံးချကာ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများကြားတွင် ကစားလျက် မိမိအတွက် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များကို ရယူနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ အခြားအဖွဲ့အစည်းများ၏ အရင်းအမြစ်နှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများသာ မရှိပါက နင်းကျော့အနေဖြင့် ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ တိုးတက်လာနိုင်ပါမည်လော။

အခန်း (၂၁၄) - ရှောင်ဟွေ့ ရတနာကို စွန့်လွှတ်ရခြင်း

နင်းမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲ၏ စေတမန်သည် နင်းရှောင်ဟွေ့ထံ ရောက်ရှိလာချေပြီ။

နင်းရှောင်ဟွေ့၏ မျက်နှာပေးမှာ မကောင်းလှပေ။ သူမသည် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အာရုံနစ်ဝင်နေစဉ် ပြင်ပလူတစ်ယောက်၏ နှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

“အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိလို့ ဖြစ်ပါစေ၊ မဟုတ်ရင်တော့...” နင်းရှောင်ဟွေ့သည် စေတမန်အား ကြည့်လျက် အေးစက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေတော့သည်။

သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့် သုံးတွင် တစ်ဆို့နေသော်လည်း ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လက်ပညာရပ် ဟူသော ပါရမီထူးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်၏။

ထိုပညာရပ်မှာ သူမ အဓိကထား ကျင့်ကြံနေသည့် အရာပင် ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီက သူမသည် ကျန်းမျိုးနွယ်စု၏ စက်မှုမြွေနက် လက်နက် သွန်းလုပ်ရာတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး သိသာထင်ရှားသော အမြင်သစ်များ၊ အထူးသဖြင့် ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လက်ပညာရပ်၏ နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

ကျန်းမျိုးနွယ်စု၏ စက်မှုလက်နက်မှာ အလွန်ပင် ရက်စက်လှပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

နင်းရှောင်ဟွေ့သည် အရေးကြီးသော အချိန်တွင် သူမ၏ ပါရမီကို အသုံးပြု၍ ထိုလက်နက်၏ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ဤလက်နက်သွန်းလုပ်မှု ဖြစ်စဉ်သည် သူမအပေါ် နက်ရှိုင်းသော သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့၏။

သူမ ပြန်ရောက်လာသည့် ညတွင်ပင် သူမ၏ ပါရမီထူးမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ ပစ္စည်းများကိုပင် သူမ ပြုပြင်နိုင်စွမ်း ရှိလာချေပြီ။

ယခင်က သူမ၏ ဝိညာဉ်သည် ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိစဉ်ကလည်း သူမ၏ ပါရမီကို အသုံးပြု၍ ရုပ်သေးကိုယ်ထည်များကို ပြုပြင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုပစ္စည်းများ၏ အဆင့်မှာ မြင့်မားခြင်း မရှိလှပေ။

ယခုမူ သူမသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ အရာများကိုပင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြုပြင်နိုင်သည့် စွမ်းအား ရှိလာကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့သည် ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လက်ပညာရပ်ကို အသုံးပြုသည့်အခါ ပျက်စီးနေသော ပစ္စည်းများကို ရေခဲတုံးများအဖြစ် အေးခဲစေနိုင်၏။

ထိုရေခဲတုံးများ အရည်ပျော်သွားပြီးနောက် ပျက်စီးနေသော ပစ္စည်းများရှိ အက်ကြောင်းများမှာ ပြန်လည် ပိတ်သွားတတ်ပြီး ချို့ယွင်းချက်များမှာလည်း သစ်ပင်တစ်ပင် ကြီးထွားလာသကဲ့သို့ အလိုအလျောက် ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားတတ်ပေသည်။

စေတမန်သည် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်တွင်မှ နင်းရှောင်ဟွေ့ကို တွေ့ခွင့်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှေးဦးစွာ သူမအား ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုပြီးနောက် ကျောက်စီစာလွှာ တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်၏။

ထိုကျောက်စီစာလွှာအတွင်း၌ ဓာတ်ငါးပါးညှိနှိုင်းခြင်းပညာရပ်၏ စတုတ္ထအဆင့်မှ ဆဋ္ဌမအဆင့်အထိ ပါဝင်နေပေသည်။

“ကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတာပဲ။ ဒါရှိရင် ငါ နောက်ဆုံးတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တော့မှာပဲ”

“ငါ့မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ပိုရှိလာရင် ငါ့ရဲ့ ပါရမီကိုလည်း အရင်ကထက် ပိုပြီးတော့ ခဏခဏ သုံးနိုင်မှာပေါ့”

“နေဦး” ရုတ်တရက် နင်းရှောင်ဟွေ့၏ မျက်နှာရိပ်မှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားပြီး “ဒါကို ဘယ်လိုရခဲ့တာလဲ။ ငါ ထွက်လာပြီးနောက်မှာ မျိုးနွယ်စု သုံးခု ပူးပေါင်းပြီး စက်မှုမျောက်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့လို့လား” ဟု မေးလိုက်၏။

စေတမန်မှာ အကြောင်းစုံကို သိရှိထားသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဖုံးကွယ်ထားရန် ကြံရွယ်သော်လည်း နင်းရှောင်ဟွေ့က တကူးတက မေးမြန်းလာသောကြောင့် အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်ရတော့သည်။

စမ်းသပ်မှုများကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်ပြီး နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်များကို ရယူနိုင်ခဲ့သူမှာ နင်းကျော့ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ နင်းရှောင်ဟွေ့၏ မျက်ခုံးများမှာ အလိုမကျစွာ တွန့်ချိုးသွားတော့သည်။

“သူ ဟုတ်လား”

နင်းရှောင်ဟွေ့၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ရီနေပြီး ယုံကြည်နိုင်စွမ်း မရှိသေးဘဲ “နင်းကျော့က ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ” ဟု ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။

စေတမန်က “သူ တကယ်ပဲ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့တာပါ...”

“ဒီတစ်ခေါက် ချော်ရည်နန်းတော် ရှာဖွေမှုမှာ နင်းကျော့က သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားနဲ့ပဲ ရှေ့ကနေ ဦးဆောင်သွားခဲ့တာ။ သူ သုံးသွားတဲ့ ပညာရပ်တွေဆိုတာလည်း အဆုံးကို မရှိပါဘူး”

“သူ့ရဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ နောက်လိုက်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက် တိုက်ခိုက်သွားခဲ့တာပဲ”

“ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့ဝင်တွေကတော့ သူ့နောက်ကနေ လိုက်ရုံပါပဲ။ စက်မှုမျောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့အခါမှာလည်း သူတို့က အချိန်ဆွဲပေးတဲ့ အဖွဲ့လောက်ပဲ ဖြစ်ခဲ့တာ”

“နောက်ဆုံးမှာတော့ နင်းကျော့က စက်မှုမျောက်ကို အနိုင်ယူပြီး ဒုတိယမြောက် တာအိုတံခါးကို ရောက်သွားခဲ့တယ်။ အဲဒီမှာ နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်တွေကို ရခဲ့တာပေါ့”

“မုန့်ချုံတို့ အဖွဲ့က ကျင့်စဉ် အဆင့် လေး ကနေ ခြောက် ထိ ကျင့်ကြံနေပြီဆိုတဲ့ သတင်းကို မြို့စားမင်းဂေဟာက မကြာခင်ကမှ ထုတ်ပြန်ထားတာလေ”

“ဆိုလိုတာက နင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့ဟာ မြို့စားမင်းဂေဟာနဲ့ အဆင့်တူ ဖြစ်သွားပြီပေါ့”

“အင်း...”

စေတမန်သည် မျိုးနွယ်စု၏ ဂုဏ်ယူမှုများဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် နင်းရှောင်ဟွေ့၏ မျက်နှာတွင် အုံ့မှိုင်းလာသော ရိပ်ယောင်များကို သတိမပြုမိလိုက်ပေ။

နင်းရှောင်ဟွေ့၏ အေးစက်သော အကြည့်များကို ခံလိုက်ရမှသာ စေတမန်မှာ ချက်ချင်းပင် နှုတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ကျင့်စဉ် ကျောက်စီစာလွှာကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော နင်းရှောင်ဟွေ့၏ လက်ချောင်းများမှာ အားစိုက်လွန်းသဖြင့် ဖြူဖျော့နေတော့သည်။

“ကောင်းတယ်၊ အတော်ကို ကောင်းတာပဲ” နင်းရှောင်ဟွေ့သည် သွားများကို ကြိတ်ကာ စကားလုံး သုံးလုံးကို ပြောလိုက်၏။

ခေတ္တမျှ သူမ ဘာပြောရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်နေရသည်။

သူမသည် နင်းကျော့ကြောင့်သာ ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့မှ ထွက်ခဲ့ရပြီး ဝိညာဉ်ဖြင့် ချော်ရည်နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်သည့် လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ ထွက်ခွာလာပြီးကတည်းက သူမ၏ လမ်းစမှာ ချောမွေ့နေခဲ့ပြီး မှန်မှန် တိုးတက်လာကာ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ လက်နက်သွန်းလုပ်မှုများတွင်ပင် ပါဝင်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း မာန်မာနကြီးသော နင်းရှောင်ဟွေ့အဖို့ မျိုးနွယ်စုခွဲဝင် တစ်ယောက်၏ မောင်းထုတ်ခြင်းကို ခံရသည်မှာ လက်ခံနိုင်စရာ မရှိပေ။

သူမသည် နင်းကျော့အပေါ် နက်ရှိုင်းစွာ နာကျည်းနေပြီး လက်စားချေရန် ဆုံးဖြတ်ထားသူ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ပြောင်းလဲသွားသော လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့မှ ထွက်လာပြီးကတည်းက ပျော်ရွှင်မှုနှင့် အနားယူမှုဟူသမျှကို စွန့်လွှတ်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက်သာ အချိန်တိုင်းကို အသုံးချခဲ့သည်။

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လွန်း၍ လဲကျတော့မည့် အချိန်တိုင်းတွင် နင်းကျော့၏ မျက်နှာကို မြင်ယောင်ကာ သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပြန်လည် မြှင့်တင်လေ့ရှိ၏။

သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ရူးသွပ်နေသူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသဖြင့် သူမ၏ ဘိုးဘွားပင် မကြည့်ရက်နိုင်ဘဲ အကြိမ်ကြိမ် တားမြစ်ကာ သူမအား အနားယူရန် အမိန့်ပေးခဲ့ရသည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့၏ အစီအစဉ်မှာ ရိုးရှင်းပါသည်။ သူမ၏ ပါရမီကို ရူးသွပ်စွာ ကျင့်ကြံပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည် ဆယ်ယူရန် ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခုအခါ နင်းကျော့သည် ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှုကို ရရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရချေပြီ။

နင်းရှောင်ဟွေ့မှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားရတော့သည်။

နင်းကျော့သည် တစ်နေ့တွင် မုန့်ချုံကို မှီသွားလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပေ။ မုန့်ချုံတွင် မသေမျိုး ပါရမီထူး ရှိသည် မဟုတ်လော။

သို့သော် အမှန်တရားမှာမူ သူ မှီသွားခဲ့ချေပြီ။

“ငါ့တစ်သက်မှာ နင်းကျော့ကို ဘယ်တော့မှ မှီတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား”

စက်မှုပညာရပ်တွင် သူမနှင့် နင်းကျော့အကြား၌ ကြီးမားသော ကွာဟချက် ရှိနေကြောင်း သူမ ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။

ထိုကွာဟချက်မှာ သူမ တစ်သက်လုံး ကြိုးစားလျှင်ပင် ကျဉ်းမြောင်းသွားရန် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင်ပင် ကျယ်ပြောလှပေသည်။

ပင်မမျိုးနွယ်ဝင် ဖြစ်သည်ကို အစဉ်အမြဲ ဂုဏ်ယူတတ်သော နင်းရှောင်ဟွေ့သည် မျိုးနွယ်စုခွဲဝင် ဖြစ်သော နင်းကျော့ကို မည်သည့်အခါမျှ ကျော်တက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ အလွန်အမင်း နာကျင်ခံစားရတော့သည်။

လက်ထဲမှ ကျင့်စဉ် ကျောက်စီစာလွှာမှာ အေးမြနေသော်လည်း သူမအဖို့မူ ပူလောင်လှသော အရာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေပြီ။

သူမသည် ၎င်းကို လွှင့်ပစ်လိုက်ချင်သလို မြေကြီးပေါ်တွင် ရိုက်ခွဲကာ “ဒါတွေက နင်းကျော့ လုပ်ထားတာ၊ ငါ အလိုမရှိဘူး။ နောက်ကျရင် ငါ့ဘာသာငါ ကြိုးစားပြီးတော့ပဲ နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်တွေကို ရအောင် ယူမယ်” ဟု အော်ဟစ် ပြောဆိုလိုက်ချင်သည်။

သို့သော် သူမ ထိုသို့ မလုပ်နိုင်ပေ။

ဝိညာဉ်ဖြင့် ချော်ရည်နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်သည့် လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ပြီးနောက်တွင် နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်များကို ရယူရန်အတွက် စမ်းသပ်မှုများကို ကျော်ဖြတ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိလာခဲ့သည်။

ချော်ရည်နန်းတော်သို့ ဝိညာဉ်ဖြင့် ပြန်လည် ဝင်ရောက်ရန် သူမတွင် မျက်နှာ မရှိတော့ပေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ သိသွားပါက သူမသည် အပယ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ခံရမည်မှာ သေချာပေသည်။

အပယ်ခံရခြင်းထက် အခြားသော တပည့်များ၏ လှောင်ပြောင် သရော်ခြင်းကို ခံရမည်ကို နင်းရှောင်ဟွေ့ ပို၍ ကြောက်ရွံ့မိသည်။ ထိုခံစားချက်မှာ သူမအဖို့ သေရသည်ထက်ပင် ပို၍ ဆိုးဝါးလှ၏။

သူမ ထိုဒဏ်ကို မခံနိုင်ပေ။

“ဒါကြောင့် အခု ကျင့်စဉ်တွေကို ရချင်ရင် နင်းကျော့ ရခဲ့တဲ့ အရာကလွဲလို့ တခြား လမ်းမရှိတော့ဘူးပေါ့”

“တောက်... မကောင်းတဲ့ ကောင်”

နင်းရှောင်ဟွေ့သည် ရှက်ရွံ့စိတ်များ ပြင်းထန်လာပြီး ထိုစိတ်ကပင် သူမအား ပိုမို သန်မာလာစေရန် တွန်းအားပေးနေတော့သည်။

သို့သော် သန်မာလာရန်အတွက်မူ နင်းကျော့ ရရှိခဲ့သော နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်မှာ နင်းရှောင်ဟွေ့အတွက် ယင်ကောင်ကို မျိုချလိုက်ရသကဲ့သို့ အလွန်ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ရသည့် ကိစ္စပင် ဖြစ်၏။

နင်းရှောင်ဟွေ့၏ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေသော မျက်နှာကို စေတမန်က သတိပြုမိသွားပြီး ထိုကျင့်စဉ်များကို မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲက ဝယ်ယူထားပြီး ဖြစ်ကြောင်း ပြောကာ သူမအား ဖျောင်းဖျရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

“ဘာ” နင်းရှောင်ဟွေ့ လန့်သွား၏။

သူမ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ပြန်လည် သက်သာသွားတော့သည်။

သူမက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် “အဲဒီ နင်းကျော့ဆိုတဲ့ လူကတော့ တကယ့်ကို အတ္တကြီးပြီး ကိုယ်ချင်းစာတရား မရှိတဲ့လူပဲ” ဟု မထီမဲ့မြင် ပြောလိုက်သည်။

“သူက နင်းမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ယောက်ပဲ၊ မျိုးနွယ်စုရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုအောက်မှာ ကြီးပြင်းလာတာ မဟုတ်လား။ အခု နည်းနည်းပါးပါး အောင်မြင်မှု ရတာနဲ့ မျိုးနွယ်စုနဲ့ ပြန်ပြီး ဈေးဆစ်နေတာလား”

“သူ့မှာ သစ္စာတရားဆိုတာ မရှိဘူးလား”

“ဒါတွေကို မျိုးနွယ်စုနဲ့ ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း အရောင်းအဝယ် လုပ်ရဲတယ်ပေါ့လေ”

“သူက မျိုးနွယ်စုကို ဘယ်လိုများ သဘောထားနေတာလဲ။ တကယ့်ကို ကျေးဇူးမသိတဲ့ လူပါပဲ”

မျိုးနွယ်စုခွဲဝင် တစ်ယောက်က ဤကဲ့သို့ ပြုမူသည်ကို နင်းရှောင်ဟွေ့ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးပေ။

နင်းကျော့၏ လုပ်ရပ်များမှာ သူမအား အလွန်ပင် ရွံရှာ စက်ဆုပ်စေတော့သည်။

စေတမန်က မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် “ကျင့်စဉ် ကျောက်စီစာလွှာကိုတော့ ပေးပြီးပါပြီ။ နောက်ထပ် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကတော့ တိမ်တိုက်ပုံစံ စီးဆင်းခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့နဲ့ ပတ်သက်နေတာပါ”

“မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲရဲ့ အမိန့်အရ အဲဒီ အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ရှောင်ဟွေ့ဆီကနေ ပြန်သိမ်းဖို့ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်လိုက်တာပါ”

နင်းရှောင်ဟွေ့ ကြောင်သွားပြီး “ဘာပြောတယ်” ဟု မေးလိုက်၏။

“မဖြစ်နိုင်တာ” သူမသည် ဗီဇအရပင် ငြင်းဆိုလိုက်တော့သည်။

သူမသည် တိမ်တိုက်ပုံစံ စီးဆင်းခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို သူမနှင့်မကွာ အမြဲဆောင်ထားပြီး သူမ၏ ပါရမီနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အသုံးပြုကာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပြုစုပျိုးထောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ထိုအဆောင်လက်ဖွဲ့ကို မျိုးနွယ်စုသို့ ပြန်အပ်ရန် ခိုင်းစေခြင်းမှာ သူမအတွက် ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိသည့် ကိစ္စပင် ဖြစ်၏။

သူမက ဇဝေဇဝါဖြင့် “ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ငါက ကျင့်စဉ်တွေကို အခုမှ ရတာလေ၊ ဒါကြောင့် အသည်းအသန် ကျင့်ကြံဖို့ ပြင်နေတာ။ အဲဒီအချိန်မှာ ငါ့အတွက် တိမ်တိုက်ပုံစံ စီးဆင်းခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့က လိုအပ်တာပေါ့” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စေတမန်မှာ စကားပြောရန် ဝန်လေးနေတော့သည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့မှာ ထက်မြက်သူ ဖြစ်သည့်အတိုင်း ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားပြီး “ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ” ဟု ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။

“နင်တို့က တိမ်တိုက်ပုံစံ စီးဆင်းခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို နင်းကျော့ကို ပေးဖို့ ကြံနေကြတာလား”

“အတိအကျပါပဲ” စေတမန်သည် သက်ပြင်းချလျက် “ဒါက နင်းကျော့နဲ့ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲတို့အကြား အရောင်းအဝယ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပါ” ဟု ခါးသီးစွာ ပြောလိုက်သည်။

“တရားလွန်လိုက်တာ”

“သူက မျိုးနွယ်စုခွဲဝင် တစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာကို ဒီလောက်အထိ တောင်းဆိုရဲတယ်ပေါ့လေ၊ တကယ့်ကို အတင့်ရဲလွန်းတယ်”

“မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲကလည်း လိုက်လျောလိုက်တာလား။ ဒီလောက်တောင် ပျော့ညံ့သွားတာလား။ မျိုးနွယ်စုခွဲဝင် တစ်ယောက်က ဒီလောက်အထိ ရိုင်းစိုင်းနေတာကို ခွင့်ပြုထားတာလား”

နင်းရှောင်ဟွေ့မှာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေတော့သည်။

“ဝိညာဉ်အနှစ်သာရတွေ ပါဝင်နေတဲ့ တိမ်တိုက်ပုံစံ စီးဆင်းခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ဆိုတာ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ရတနာ တစ်ခုပဲ။ ဒါကို ပင်မမျိုးနွယ်ဝင်က မသုံးရဘဲ မျိုးနွယ်စုခွဲဝင် တစ်ယောက်ကို ပေးလိုက်ရတယ် ဟုတ်လား”

“ဒါဟာ လုံးဝကို အဓိပ္ပာယ် မရှိတဲ့ ကိစ္စပဲ”

“ဒီ နင်းမျိုးနွယ်စုမှာ ဘယ်သူက အရှင်သခင်လဲ”

နင်းရှောင်ဟွေ့သည် ဒေါသကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူဖျော့နေပြီး အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေတော့သည်။

စေတမန်မှာမူ သူမ၏ အခြေအနေကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ခေါင်းငုံ့ကာ သူမ၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ခံယူနေရ၏။

နင်းရှောင်ဟွေ့သည် နင်းကျော့ကို အားရပါးရ ဆဲဆိုပြီးနောက် မောဟိုက်လာမှသာ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

စေတမန်က ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူသည် ရာထူးနိမ့်သူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး ဤအမိန့်မှာ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲထံမှ လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း၊ သူမအနေဖြင့် စိတ်သဘောထား ကြီးပေးရန်နှင့် သူ့ကို အခက်တွေ့အောင် မလုပ်ရန် တောင်းပန်လိုက်သည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့က နှာခေါင်းရှုံ့လျက် “နေဦးပေါ့၊ ငါ အခုပဲ ဘိုးဘွားဆီ သွားပြောဦးမယ်” ဟု ဆိုကာ ထွက်သွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း သူမ၏ ဘိုးဘွားထံ ရောက်သောအခါ ဘိုးဘွားဖြစ်သူကပင် နင်းရှောင်ဟွေ့အား ပြန်လည် ဖျောင်းဖျနေတော့သည်။

“နင်းကျော့ဆိုတာ ရင်ဆိုင်ရလွယ်တဲ့လူ မဟုတ်ဘူး”

“သူက အကြံအဖန် အလွန်များတဲ့သူပဲ၊ သူ့နောက်မှာလည်း အဆင့်မြင့် မျိုးနွယ်စုခွဲဝင်တွေ ရှိနေတယ်။ မျိုးနွယ်စုဆက်ခံသူ ဖြစ်တဲ့ နင်းရှောင်ရန်ကိုတောင် ရာထူးကနေ ဆင်းခိုင်းနိုင်ခဲ့တဲ့သူလေ”

“အခုဆိုရင် သူက မှောင်ခိုဈေးကွက်ကို ထိန်းချုပ်ထားသလို သူ့လက်အောက်မှာလည်း အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရှိတဲ့ သူတွေ အများကြီးပဲ။ မျိုးနွယ်စုခွဲ တစ်ခုလုံးကလည်း သူ့ကို ထောက်ခံနေကြတာ”

“သူက ကျိုးမျိုးနွယ်စု၊ ကျန်းမျိုးနွယ်စုတွေနဲ့လည်း ရင်းနှီးတယ်”

“ဒါထက် ပိုအရေးကြီးတာက သူက ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေးရဲ့ မျက်စိကျခြင်းကို ခံထားရတာပဲ။ နင်းကျော့က မျိုးနွယ်စုအပေါ်မှာ ကောင်းမှုတွေ ပြုထားတယ်လို့ ဘိုးဘေးကိုယ်တိုင် လူသိရှင်ကြား ပြောထားတာလေ”

“ရှောင်ဟွေ့... ပညာရှိဆိုတာ လက်စားချေဖို့ ဆယ်နှစ်စောင့်ရလည်း မနောက်ကျပါဘူး”

“အခုအချိန်မှာ နင်းကျော့က အရှိန်အဟုန် ကောင်းနေတဲ့ အချိန်ပဲ။ သူ့ကို သွားပြီး ထိပ်တိုက် မတွေ့တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ကျသွားတဲ့ အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ လက်စားချေဖို့ ကြိုးစားတာလည်း မနောက်ကျပါဘူး”

“အသေးအမွှားလေးတွေကိုမှ မသည်းခံနိုင်ရင် ကြီးကျယ်တဲ့ အစီအစဉ်တွေ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။ အခုတော့ သည်းခံလိုက်ပါ၊ ဒါက ဘာမှ ထိခိုက်စရာ မရှိပါဘူး”

နင်းရှောင်ဟွေ့သည် နှုတ်ခမ်းကို ဆူထားပြီး ဘိုးဘွား၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ချွဲနွဲ့နေတော့သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမ၏ ဘိုးဘွားမှာ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပုံ ရ၏။

“ရှောင်ဟွေ့၊ နင့်ကိုယ်နင် နင်းရှောင်ရန်နဲ့ တစ်ချက် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ပါဦး”

“နင်သာ အခု သူ့ကို သွားပြီး ထိပ်တိုက်တွေ့ရင် နင်လည်း အကျဉ်းကျသွားနိုင်တာပဲ”

နင်းရှောင်ဟွေ့၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး “ဘိုးဘွားက ကျွန်မကို ကာကွယ်ပေးနေတာပဲ၊ ကျွန်မက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

ဘိုးဘွားဖြစ်သူက စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ “ငါက မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာ။ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲကိုပဲ ကြည့်လိုက်ပါဦး၊ သူ့ရဲ့ ရာထူးက ငါ့ထက် အများကြီး ပိုမြင့်သလို ပိုပြီးတော့လည်း အရေးပါတယ် မဟုတ်လား။ ဒါတောင် သူ သူ့သားကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့လို့လား”

နင်းရှောင်ဟွေ့မှာ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရီနေပြီး မည်သို့မျှ ပြန်လည် မချေပနိုင်တော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင်မူ သူမသည် ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာဖြင့် တိမ်တိုက်ပုံစံ စီးဆင်းခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို စေတမန်ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်ရတော့သည်။

စေတမန်မှာလည်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ရသည်နှင့် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ အလျင်အမြန်ပင် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့သည် စေတမန်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်လျက် သွားများကို ကြိတ်ထားမိ၏။

“နင်း... ကျော့...”

“ဒီနေ့ ခံလိုက်ရတဲ့ အရှက်ခွဲမှုကို ငါ ရာဆပြန်ပြီး ဆပ်ပေးမယ်”

“ဟွန်း... နင့်ရဲ့ ကောင်းစားတဲ့ နေ့ရက်တွေက သိပ်မကြာတော့ပါဘူး”

“အဓိက သော့ချက်က ချော်ရည်နန်းတော်ကို ဝိညာဉ်နဲ့ ဝင်ရောက်ဖို့ဆိုတာကို ငါ သိထားပြီးပြီ။ ငါသာ ကောင်းမှုတွေ အလုံအလောက် စုဆောင်းနိုင်ရင် ချော်ရည်နန်းတော်ထဲက ရာထူးတစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်လို့ ရမှာပဲ”

“အမြင့်ဆုံး ရာထူးက နန်းတော်သခင် ဖြစ်ရမယ်”

“ငါ့ရဲ့ ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လက်ပညာရပ်နဲ့ဆိုရင် သမားတော် ရာထူးကို လဲဖို့ ကောင်းမှုတွေ တော်တော်လေး စုမိနေပြီ”

“ငါသာ သမားတော် ရာထူးကို ရသွားရင် ကောင်းမှုတွေ စုဆောင်းနိုင်တဲ့ အရှိန်က ငါးဆလောက် မြန်လာမှာ၊ အဲဒီအခါကျရင် ငါ အမြန်ဆုံး တိုးတက်လာလိမ့်မယ်”

“နောင်တစ်ချိန်ကျရင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေ၊ ကောင်းမှုတွေနဲ့ ရာထူးတွေ အားလုံးက နင့်ကို ကျော်တက်သွားမှာပဲ”

“ငါ ခံစားခဲ့ရတဲ့ အရာတိုင်းကို မှတ်ထားတယ်။”

“တစ်နေ့ကျရင် နင်နဲ့ ငါ အပြတ်ရှင်းကြတာပေါ့”