အခန်း (၁၅၃-၁၅၄)

အခန်း ၁၅၃ - ပလက်ဖောင်းက ပုံမှန်ပါပဲ

ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်း ၏ အစွမ်းအောက်တွင် ရပ်ဆဲလ်က ရဲချီယန်၏ စကားများကို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။

သူက လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်ခန့်က ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း သူ၏ အသက်အရွယ်မှာ သိပ်မကြီးလှသေးဘဲ ဆယ့်ရှစ်နှစ်ကို အနည်းငယ်မျှ ကျော်လွန်ရုံသာ ရှိသေးပေသည်။

သူ မူလနေထိုင်ခဲ့သော ဘူတာရုံကမ္ဘာက မကောင်းဆိုးဝါး များ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ထိုစဉ်က အုပ်ချုပ်သူများက ရထားဒင်္ဂါး အများအပြားကို အသုံးပြုကာ ရထားမောင်းနှင်သူ များထံမှ အကူအညီ တောင်းခံခဲ့ကြလေသည်။

သို့သော် ထိုမကောင်းဆိုးဝါး များ၏ တိုက်ခိုက်မှုက အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှရာ ရောက်လာသော ရထားမောင်းနှင်သူများက အဆင့်မနိမ့်ကြသော်လည်း ထိုနေရာကို စွန့်ပစ်သွားခဲ့ကြပေသည်။ အချို့ကဆိုလျှင် မကောင်းဆိုးဝါးများကို ခုခံရန် ရည်ရွယ်ထားသော သယံဇာတများနှင့် လက်နက်များကိုပင် လုယူသွားကြပြီး မောက်မာဝင့်ကြွားစွာဖြင့် မောင်းနှင်ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြလေ၏။

သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့သူမှာ RUN ကုမ္ပဏီ၏ သူဌေး ဖြစ်ပေသည်။

ရပ်ဆဲလ်က ရထားမောင်းနှင်သူ များနှင့် ရထားစနစ် ကို မုန်းတီးခဲ့လေ၏။

လက်စားချေရန်အတွက် သူက RUN ကုမ္ပဏီသို ဝင်ရောက်ခဲ့ကာ ၎င်း၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။

RUN ကုမ္ပဏီ အတွင်းတွင် ရထားမောင်းနှင်သူများသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သော တာဝန်များကို ပြီးမြောက်စေရန်အတွက် ဒေသခံလူသားအချို့ကို ရထားမောင်းနှင်သူ များ ဖြစ်လာစေရန် လိုအပ်ခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့် ရပ်ဆဲလ်က မည်မျှပင် မုန်းတီးနေစေကာမူ သူဌေး၏ ကျေးဇူးကို ဆပ်ရန်အတွက် ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက်အဖြစ် အခိုင်အမာ ခံယူခဲ့လေတော့၏။

သို့သော်လည်း RUN ကုမ္ပဏီတွင် သူ့အား အဆင့်မြှင့်တင်ရန် အထူးပစ္စည်းများ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။ ထိုအရာများကို ဘူတာရုံကမ္ဘာများတွင် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရရှိနိုင်သလို မြို့တော်အတွင်းရှိ အဖွဲ့အစည်းများထံမှသာ ရရှိနိုင်ပေသည်။

သူ၏ကံတရားက အတော်အသင့်ကောင်းမွန်လှရာ အဆင့် ၇ သို့ ရောက်ရှိရန် သုံးနှစ်သာ အချိန်ယူခဲ့ရလေ၏။ RUN ကုမ္ပဏီ အတွင်းတွင် ဤအဆင့်မှာ နိမ့်ကျသည်ဟု မဆိုသာပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကုမ္ပဏီဟု ခေါ်ဆိုသော ဤအဖွဲ့အစည်းက လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်ခန့်ကမှ တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"အစ်ကို... ခင်ဗျားရဲ့ ယာဉ်က အရမ်းမိုက်တာပဲ။ အရမ်းဈေးကြီးမှာပဲနော်"

ရပ်ဆဲလ်က ဤအရာများအားလုံးကို ပြောဆိုပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်များက ရဲချီယန် ၏ CVO လမ်းသရဲ ထံသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားလေ၏။

"အင်း... အဆင်ပြေပါတယ်။ သိပ်တော့ ဈေးမကြီးပါဘူး"

သူ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေကာ ၎င်းကို သဘောကျကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသော်လည်း ချက်ချင်းပင် အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာကာ တောင်းပန်လိုက်လေသည်။

"အာ... ဆောရီးပါ အစ်ကို။ ကျွန်တော် စကားတွေ အရမ်းများသွားပြီလား။ အစ်ကိုက သူဌေး ခိုင်းလိုက်တဲ့ တခြားတာဝန်တွေ လုပ်ဖို့ ဒီကို လာတာလား။ အစ်ကို သွားစရာရှိတာ သွားလုပ်လေ၊ ကျွန်တော် ဒီအတုံးကို သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာမှာ ကိုယ့်ဘာသာ သွားထားလိုက်ပါ့မယ်"

"ရပါတယ်၊ မင်းရဲ့ ခရီးစဉ်က ဘယ်နေရာလဲ။ ငါတို့ လမ်းကြုံရင်လည်း ကြုံမှာပေါ့"

"ဗျာ၊ တကယ်လား။ ကျွန်တော့် ခရီးစဉ်က ဒီနေရာမှာပါ"

ရပ်ဆဲလ်က သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ မြေပုံတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေ၏။

၎င်းပေါ်တွင် တည်နေရာတစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာ မှတ်သားထားပေသည်။

ထိုနေရာက သဲပုံစံငယ် ပေါ်တွင် မှတ်သားထားသော အန္တရာယ်ရှိသည့် ပစ်မှတ်၏ နေရာနှင့် လုံးဝကို ထပ်တူကျနေခဲ့လေ၏။

ရဲချီယန် ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"အင်း... ငါ့ရဲ့ ပစ်မှတ်ကလည်း အဲဒီနေရာပဲ။ သူဌေးက ဒီပလက်ဖောင်းက မကောင်းဆိုးဝါး တွေကို ရှင်းလင်းဖို့ ငါ့ကို စေလွှတ်လိုက်တာ၊ ဒီကမ္ဘာက နေထိုင်သူတွေကို အန္တရာယ်ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ကူညီပေးတဲ့သဘောပေါ့။ ငါတို့ အတူတူ သွားလို့ရတာ အတော်ပဲ"

"တကယ်လား အစ်ကို၊ မကောင်းဆိုးဝါး တွေကို ရှင်းလင်းဖို့လား... ဘုရားရေ။ ဒီပလက်ဖောင်းရဲ့ အန္တရာယ် အကဲဖြတ်ချက်က အလွန်အန္တရာယ်များလို့ ကျွန်တော် တွေ့လိုက်တယ်။ ထူးဆန်းတယ်၊ ပုံမှန်ဆိုရင် ဒီလို အလွန်အန္တရာယ်များတဲ့ ပလက်ဖောင်း မျိုးအတွက် လူဆယ်ယောက်လောက် အနည်းဆုံး ပူးပေါင်းဖို့ လိုအပ်တာလေ။ အစ်ကို တစ်ယောက်တည်း လုပ်နိုင်ပါ့မလား"

အလွန်အန္တရာယ်များတဲ့လား။

ရဲချီယန် က သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အကဲဖြတ်ချက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။

"ငါ သွားစမ်းကြည့်လိုက်မယ်။ အဆင်မပြေရင်လည်း ထားလိုက်တာပေါ့။ ငါတို့ အခုပဲ ထွက်ကြမလား"

"ဪ... ဟုတ်၊ ဟုတ်ကဲ့။ ဒါဆို အစ်ကို ကျွန်တော့်ကို ခဏစောင့်ဦးနော်"

မျက်လုံးများ တောက်ပနေလျက် ရပ်ဆဲလ်က သူ၏ ရထားဆီသို့ ပြေးသွားကာ စိမ်းပြာရောင် လျှပ်စစ်စကူတာလေးတစ်စီးကို ထုတ်ယူလာလေသည်။

သူက ခေါင်းကုတ်လိုက်ကာ သူ၏ စကူတာလေးနှင့် ရဲချီယန် ၏ CVO လမ်းသရဲ ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေဟန်ရှိလေ၏။

"ဒီဟာက စွမ်းအင် ပိုသက်သာတယ်လေ..."

"မင်း အဆင်ပြေသလို လိုက်ခဲ့၊ ငါ အရင် သွားနှင့်မယ်"

ရဲချီယန်က ရပ်ဆဲလ်ကို စောင့်ရန်အတွက် တမင်သက်သက် အရှိန်လျှော့မနေခဲ့ချေ။

လီဗာကို ဆွဲတင်လိုက်ရာ CVO လမ်းသရဲက တောအုပ်ကို ဖြတ်သန်းကာ ပြေးထွက်သွားလေတော့သည်။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင်တော့၊

ဤပလက်ဖောင်း ၏ အမည်နှင့် အမှန်တကယ် ကိုက်ညီသော နေရာတစ်ခုကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

အမည်းရောင် မြို့တော် တစ်ခု။

မြို့တော် ၏ အပြင်ဘက်တွင် အရပ်ရှည်ရှည် အော့က်များက လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကင်းလှည့်နေကြပေသည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် လူသားဦးခေါင်းခွံ အများအပြားကို ဆွဲကြိုးများအဖြစ် လည်ပင်းတွင် ဆွဲထားသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်လေ၏။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အော့က် အကောင်ရေ ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ သူ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အကောင်တိုင်းတွင် အလှဆင်ပစ္စည်းများ ရှိနေကြသည်။ ထိုအလှဆင်ထားသော ဦးခေါင်းခွံများထဲမှ အချို့မှာ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သေးငယ်နေခဲ့ပေသည်။

ထိုအရာများက ကလေးငယ်များ၏ ဦးခေါင်းခွံများပင် ဖြစ်လေ၏။

မြို့တော် အတွင်းရှိ မမြင်နိုင်သော နေရာများတွင်တော့ ထိုထက်ပို၍သာ များပြားနေမည် ဖြစ်ပေသည်။

ရဲချီယန် က စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် မာနတရားကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ ဤတံတိုင်းအပိုင်း၏ အပြင်ဘက်နှင့် အတွင်းဘက်တွင်ပင် အော့က် အကောင်ရေ ငါးရာကျော် ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်လေ၏။

ဒါက အဆင့် ၇ ပလက်ဖောင်း တဲ့လား။

အော့က် ငါးရာရှိပြီး အကောင်တိုင်း၏ စွမ်းအားက သာမန်လူတစ်ယောက် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသောအရာ ဖြစ်နေရာ လွင်တီးခေါင်ပြင် တွင် ရထားများကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသော မကောင်းဆိုးဝါး များထက်ပင် အားနည်းမနေခဲ့ချေ။

ဤပလက်ဖောင်း၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က တကယ်ပဲ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ဘူးလား။

အော့က်စစ်တပ်ရှေ့တွင် မြို့တော် ထဲသို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ကာ အော့က်များကြားရှိ အစွမ်းအထက်ဆုံး သက်ရှိကို သူတို့ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် သတ်ဖြတ်ရမည်လား။

လူတစ်ဒါဇင်ရှိလျှင်ပင် အားလုံးက ချင်ချန် ကဲ့သို့သော သာမန် အဆင့် ၇ ရထားမောင်းနှင်သူ များသာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက ဤမျှများပြားလှသော မကောင်းဆိုးဝါး များနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ လုံးဝကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေမည် ဖြစ်ပေသည်။

အမဲလိုက် ဘူတာ တဲ့လား။ ၎င်းကို သေမင်းကိုရှာဖွေခြင်း ပလက်ဖောင်း ဟုသာ ခေါ်ဆိုသင့်ပေသည်။

အကယ်၍ အခြားသူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဤနေရာတွင် သူတို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ခြင်း၊ မြို့တော် ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် လက်လျှော့ခြင်း၊ အပြင်ဘက်ရှိ သယံဇာတအချို့ကို စုဆောင်းခြင်းနှင့် ရထားဆိုက်ကပ်ချိန် ကုန်ဆုံးသွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းကာ ထွက်ပြေးခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူကတော့ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤပလက်ဖောင်း ၏ အကဲဖြတ်ချက်က ရပ်ဆဲလ်အတွက် "အလွန်အန္တရာယ်များ" ဖြစ်နေသကဲ့သို့၊

သူ၏အတွက်တော့ ဤပလက်ဖောင်း က "ပုံမှန်" သာ ဖြစ်လေ၏။

မည်သည့် ပလက်ဖောင်း မဆို သူ့ကိုယ်သူ တိုးတက်စေရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်မည့် အခြေအနေတစ်ခုသို့ မရောက်ရှိသရွေ့ သူက လက်လျှော့မည် မဟုတ်ချေ။

"ခိုးဝင်ရမလား။ ဒါမှမဟုတ်... အင်း ထားလိုက်ပါတော့၊ အဲဒီလောက် ဒုက္ခခံနေစရာ မလိုပါဘူး။ ငါ အခု ဘယ်အဆင့်အထိ ရောက်နေပြီလဲဆိုတာကိုပဲ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်မယ်"

ဖြောင်း—

သူက လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်လေ၏။

ကျီးကန်းနတ်ဆိုး က ကောင်းကင်ယံတွင် ဝဲပျံနေလေသည်။

မျက်ရည်နီ နတ်ဆိုး က စွဲထင်နေသောမျက်ရည်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေ၏။

စက်ယန္တရား အင်ဂျင်သံများ ဟိန်းထွက်လာကာ အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး က ရထားဒင်္ဂါး ငါးပြားကို အသုံးပြု၍ လက်နက်တပ်ဆင်မှု နေရာလွတ်မှနေ၍ အမဲလိုက် မုဒ်ကို အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။

ချမ်းမြေ့သော ကောင်းကင်ယံ၊ လရိပ်ဓား၏ လက်ကိုင်က လက်နက်တပ်ဆင်မှု နေရာလွတ်မှ တစ်ဝက်ခန့် ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ ဘေးတွင် လိုက်ပါလာပြီး အချိန်မရွေး ဆွဲထုတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေလေ၏။

အမှန်တရားနှင့် အတုအယောင် စာအုပ်က သူ၏ ဘေးတွင် လွင့်မျောနေကာ လက်ထဲတွင်တော့ အီဘိုနီ နှင့် ကောင်းကင်သိမ်းငှက် တို့ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လွင့်မျောကြယ် သန့်စင်သော အမှတ်အသား က ၎င်း၏ ကာကွယ်မှုကို အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။

ဤအရာက သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤကမ္ဘာသို့ ပထမဆုံးရောက်ရှိလာချိန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါက ပြောင်းလဲမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။

"ဒီလိုဖြစ်မယ်မှန်းသိရင် ရထားကိုပါ တပါတည်း မောင်းလာခဲ့ပါတယ်"

နိုးကြားသော ကင်းစောင့် ပေါ်တွင် ဒေါသကြမ်း လျှပ်စီးလှံရှည်၊ ရေခဲ မှော်ဝင် · ခြောက်ပြောင်းလှည့် ဗုံးပစ်လောင်ချာ နှင့် မဟာကရုဏာ စက်သေနတ်ကြီး တို့ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်လက်နက်များ ရှိနေသေးပေသည်။

သို့သော်လည်း ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ။

၎င်းက မြို့တော် တစ်ခုတည်းမှ အော့က်များသာ ဖြစ်ပေသည်။

စနစ် ၏ အကဲဖြတ်ချက်က မှန်ကန်ပေသည်။

ဤနေရာက သူ၏အတွက်၊

တကယ်ကို ပုံမှန်သာ ဖြစ်နေခဲ့လေ၏။

"သွား"

ရိုးရှင်းသော အမိန့်တစ်ခုကို ပေးလိုက်လေသည်။

အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး၊ မျက်ရည်နီ နှင့် ကျီးကန်းနတ်ဆိုး တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ခွာသွားကြလေ၏။

အော့က်များ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်းပင် မရှိသေးမီ အမဲလိုက် မုဒ်ရှိ စက်ယန္တရားနဂါးက တစ်မြို့လုံးကို စတင်ဗုံးကြဲတော့သည်။

ကျီးကန်းနတ်ဆိုး က မြို့ရိုးပေါ်သို့ ပြေးတက်သွားကာ ၎င်း၏ အမည်းရောင် အမွေးအတောင်မုန်တိုင်းက အော့က်များအတွက် ကြိုတင်သတိပေးသူ အဖြစ် လုပ်ဆောင်နေခဲ့လေ၏။

မျက်ရည်နီ က မြို့တံခါးဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားကာ သူမကို သတ်ဖြတ်ရန် ပြေးလာနေသော အော့က်များကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်လေသည်။

ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေ၏။

နီရဲနေသော ဓားစွမ်းအင်က မြို့တံခါးနှင့် မြို့ရိုးကိုပါ တစ်ပါတည်း ဖြတ်တောက်သွားလေသည်။

ရှေ့ရှိ လမ်းကြောင်းက အတားအဆီးကင်းမဲ့သွားချေပြီ။

နတ်ဆိုးနှင့် စက်ယန္တရားနဂါးတို့က သူ့အတွက် လမ်းရှင်းပေးထားခဲ့လေပြီ။

ရဲချီယန် က CVO လမ်းသရဲ ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ အမဲလိုက်မည့် ပစ်မှတ်ဆီသို့ ရှေ့ဆက်သွားလေတော့သည်။

အော့က်များက အသုံးမဝင်သော ခုခံမှုများကို ပြုလုပ်နေကြလေ၏။

သူတို့က အရူးများ မဟုတ်ကြပေ။ အနောက်ဆုံးမှ လျှောက်လာနေသော ရဲချီယန် ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ကြလေသည်။

ကိုယ်ပျောက် အော့က်လုပ်ကြံသူများ၊ မှော်ပညာများကို အသုံးပြုနေသော အော့က်ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ လေးနှင့်မြားကို အသုံးပြုနေသော အော့က်လေးသမားများ။

သူတို့က တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင်လိုက်ကြပြီး သေနတ်သံများကို ကြားလိုက်ရလေ၏။

သူတို့က သေနတ်ကျည်ဆန်များအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားရသော ဝိညာဉ်များ ဖြစ်သွားကြလေတော့သည်။

အခန်း ၁၅၄ - လွယ်ကူသော အမဲလိုက်ခြင်းနှင့် ရပ်ဆဲလ်၏ အကြောက်တရား

ရပ်ဆဲလ်က သူ၏ လျှပ်စစ်စကူတာလေးကို စီးကာ တောအုပ်ကို ဖြတ်သန်းသွားလေ၏။

သူ အော့က်နတ်ဆိုးမြို့တော် သို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် နာရီဝက်နီးပါးခန့် ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။

"ဒီ... ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ"

နေရာအနှံ့တွင် အော့က်အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေကာ အမည်းရောင် မြို့ရိုးများကလည်း ပြတ်တောက်နေခဲ့လေ၏။

မြို့တော် အတွင်းတွင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေပြီး ပျက်စီးနေသော အဆောက်အအုံများက အပြင်းအထန် ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ခံထားရသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေပေသည်။

"ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား... မဖြစ်နိုင်တာ၊ အစ်ကိုကြီးက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် အစွမ်းထက်နေတာလား"

ကောင်းကင်ယံတွင်တော့ ကျီးကန်းနတ်ဆိုး၏ နားကွဲမတတ် အော်ဟစ်သံများက နှလုံးသားထဲသို့ အကြောက်တရားများ သွတ်သွင်းပေးနေခဲ့လေ၏။

အဝေးမှ ပေါက်ကွဲသံများက သူ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားလေသည်။ ရပ်ဆဲလ်က သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်ကာ ဤအရာအားလုံးက တကယ်ပဲ ထိုစီနီယာ၏ လက်ချက်လားဆိုသည်ကို သိရှိချင်ဇောဖြင့် မြို့တော် ထဲသို့ သတိထားကာ ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

အော့က်နတ်ဆိုးမြို့တော် အတွင်းတွင်။

ကျန်ရစ်နေသော အော့က် အကောင်ရေ တစ်ရာကျော်ခန့်က မြေအောက် အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ အရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့ခံထားရကာ အကြောက်တရားများဖြင့် ရပ်နေကြပေသည်။ သူတို့၏ အနောက်တွင်တော့ ငါးမီတာကျော် မြင့်မားသော အော့က်နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင် ရှိနေလေ၏။

၎င်းက ရဲချီယန် ၏ အမဲလိုက်ပစ်မှတ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"မင်းကို တွေ့ပြီပေါ့"

အဆောက်အအုံအပြင်ဘက်တွင် ရဲချီယန် က အရှေ့ရှိ အော့က်များကို စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ရှောင်ကွင်းသွားကာ အနောက်ဆုံးတွင်ရှိသော နတ်ဆိုးကြီးကို ကြည့်လိုက်လေ၏။

ဒီကောင်က ခန္ဓာကိုယ်သာ ကြီးမားသော်လည်း သတ္တိကတော့ အလွန်သေးငယ်လွန်းလှပေသည်။

ရဲချီယန် မြို့တော် ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက သဲပုံစံငယ် ပေါ်ရှိ ပစ်မှတ်က အဆက်မပြတ် ရွေ့လျားနေခဲ့လေ၏။

အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး က နတ်ဆိုးမြို့တော်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ဤကောင် ပုန်းအောင်းနေသည့် နေရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။

သူက သဲပုံစံငယ် ပျက်နေသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ မျက်ရည်နီ က ကိုဩဒိနိတ်များကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ အဆောက်အအုံက ပေါ်ထွက်လာရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံလိုက်ရလေ၏။

"ဂါး... လူသား၊ မင်း အရမ်းလွန်လာပြီ"

အော့က်နတ်ဆိုးကြီး က ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း ၎င်း၏ နှလုံးသားထဲရှိ အကြောက်တရားများကိုတော့ ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ခဲ့ချေ။

သူ၏ ဤမြို့တော်တွင် အော့က်စစ်သည် ကိုးထောင် ပါဝင်သော အထက်တန်းစားတပ်ဖွဲ့တစ်ခု နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်တော့ ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိဘဲ အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလေပြီ။

အော့က်နတ်ဆိုးကြီး က သေဆုံးရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့လေ၏။ ယှဉ်ပြိုင်၍မရနိုင်သော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ၎င်း၏ ပထမဆုံးအတွေးမှာ မြေအောက်လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေသော အမည်းရောင် ကျီးကန်းကြီးက ၎င်း၏ အထက်တည့်တည့်မှ အမြဲတမ်း လိုက်ပါနေခဲ့ရာ ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် အော့က်ယဇ်ပုရောဟိတ် က စစ်သည်အများအပြားကို ယဇ်ပူဇော်ကာ မြေအောက်ခံတပ်အတွင်းတွင် လျှို့ဝှက်နေရာတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့လေ၏။

၎င်းက ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူသားနှင့် သူ၏ မကောင်းဆိုးဝါး များ ထွက်ခွာသွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားလိမ့်မည်ဟုတော့ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

"အရမ်းလွန်တယ်တဲ့လား၊ တော်တော်လေး ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ၊ စကားတွေကိုတောင် ဘယ်လိုသုံးရမလဲ သိနေသေးတယ်"

ရဲချီယန် က အော့က်အစောင့်များ အနောက်ရှိ နတ်ဆိုးကြီးကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်လေ၏။

၎င်းက စကားပြောနိုင်ပြီး မည်သို့ထွက်ပြေးရမည်ကိုလည်း သိရှိနေရာ သူ ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော မကောင်းဆိုးဝါး များထက် များစွာ ပိုမိုမြင့်မားနေခဲ့ပေသည်။

"ဂါး... လူသား၊ မင်း၊ မင်း သတ္တိရှိရင် ငါနဲ့ တစ်ယောက်ချင်း ချစမ်း"

မျက်ရည်နီ နှင့် ကျီးကန်းနတ်ဆိုး တို့က ရှေ့သို့ တိုးလာရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင်ပင် အော့က်နတ်ဆိုးကြီး က အကြောက်တရားကြောင့် ဤသို့ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရဲချီယန် ကိုယ်တိုင်က အမှန်တကယ်ပင် ထိုမျှလောက် အစွမ်းထက်ပုံ မပေါ်ချေ။

"တစ်ယောက်ချင်းလား၊ ရတာပေါ့"

သူက အော့က်နတ်ဆိုးကြီး ထံသို့ လက်ညှိုးကို ကွေးပြလိုက်လေ၏။

"အရင် ထွက်လာခဲ့လေ၊ ငါ မင်းနဲ့ တစ်ယောက်ချင်း ချမယ်"

ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်း

အော့က်နတ်ဆိုးကြီး က ရဲချီယန် ၏ စကားများကို ချက်ချင်း ယုံကြည်သွားလေ၏။

၎င်းက ၎င်း၏ ဧရာမ တင်းပုတ်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ တကယ်ပင် ပြေးထွက်လာခဲ့လေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းသာ ဤအားနည်းသော လူသားကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထိုနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ပြီး ၎င်း အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရရှိလာနိုင်ပေသည်။

သို့သော်၊

အော့က်နတ်ဆိုးကြီး မြေအောက်အဆောက်အအုံထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

မျက်ရည်နီက ၎င်း၏ အနောက်တွင် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရောက်ရှိနေမှန်းမသိ ပေါ်လာခဲ့လေပြီ။

စွဲထင်နေသောမျက်ရည်ဓားက အလေးချိန်မရှိသကဲ့သို့ ခုတ်ပိုင်းသွားကာ အော့က်နတ်ဆိုးကြီး ၏ ဦးခေါင်းကလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ အလေးချိန်မရှိသကဲ့သို့ ပြုတ်ကျသွားလေတော့သည်။

"အရူးပဲ"

ရဲချီယန် က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်လေ၏။

ကျီးကန်းနတ်ဆိုး နှင့် မျက်ရည်နီတို့က မြို့တော် အတွင်းရှိ နောက်ဆုံးကျန်ရစ်နေသော အော့က်များကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ကြလေသည်။

မြို့တော်အထက်တွင် နီရဲသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။

နီရဲနေသော မိုးရေပေါက်များ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလာလေတော့သည်။

အမဲလိုက်ခြင်း အောင်မြင်သွားချေပြီ။

ရဲချီယန်က နတ်ဆိုးကြီး၏ အလောင်းထံသို့ လျှောက်သွားရာ ကျီးကန်းနတ်ဆိုးက တောင်ပံများကို ဖြန့်ကြက်ကာ လေနှင့် မိုးရေများဒဏ်မှ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးထားလေ၏။

"ဒီတစ်ခါ ဘာဆုလာဘ်တွေ ရမလဲ ကြည့်ရအောင်၊ ဒီတင်းပုတ်ကြီးတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်"

ရတနာသေတ္တာ များအပြင် အမဲလိုက် ဘူတာ မှ ရရှိနိုင်သော အကြီးမားဆုံး အကျိုးအမြတ်မှာ ပစ်မှတ်၏ အလောင်းကို ရှာဖွေခြင်းမှ ကျလာသော ပစ္စည်းများပင် ဖြစ်လေ၏။ ရဲချီယန် က ဤနတ်ဆိုးကြီးထံမှ ဘာတွေ ကျလာမလဲဆိုသည်ကို မျှော်လင့်နေခဲ့ပေသည်။

သူက ပြန်လည်အသုံးပြုရန်အတွက် လုပ်ငန်းစဉ်ခုံကို ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။

နတ်ဆိုးကြီး၏ အလောင်းက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

လုပ်ငန်းစဉ်ခုံပေါ်တွင် ထူးဆန်းသောပုံစံများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ဧရာမ ခြေထောက်အရိုးကြီး တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်နေသည်အထိပင်။

【နတ်ဆိုးဝင် သားရဲဘိုးဘေး အရိုး (အဆင့် ၇)】

【သင့်အတွက် တိုက်ခိုက်ပေးမည့် အော့က် ဘိုးဘေး တပ်ဖွဲ့ကို ဆင့်ခေါ်ရန် စိတ်စွမ်းအား ကို စားသုံးပါသည်】

နောက်ထပ် ဆင့်ခေါ်ရေး ပစ္စည်းတစ်ခု။

ရဲချီယန် က ဤအရာကို သိပ်စိတ်မဝင်စားချေ။ သူ့တွင် နတ်ဆိုး ကတ်ပြား များ ရှိနေသောကြောင့် ၎င်းကို ဂရုမစိုက်ပေ။ အဆင့် ၈ သို့ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်လိုက်လျှင်ပင် ၎င်းက နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာမည်လား။

သို့သော် ၎င်းကို ရောင်းချလိုက်ပါက လူအတော်များများ စိတ်ဝင်စားကြမည်မှာ သေချာပေသည်။

သွေးမိုးများက မြို့တော် အတွင်းရှိ မီးတောက်များကို ငြိမ်းသတ်ပေးလိုက်လေ၏။

ကျီးကန်းနတ်ဆိုး က မြွေရေခွံအိတ် ကို ကျွမ်းကျင်စွာ သယ်ဆောင်ကာ နေရာအနှံ့မှ သယံဇာတများကို စုဆောင်းနေလေသည်။

မြို့တော်ထဲသို့ အခုလေးတင် ဝင်ရောက်လာသော ရပ်ဆဲလ်က ၎င်းနှင့် တည့်တည့် တိုးသွားလေတော့၏။

အနီရောင် မိုးရေများအောက်တွင် ရပ်ဆဲလ်က ဤစစ်မြေပြင်ကို ကြည့်ရင်း အကြောက်တရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။

သူ့အရှေ့ရှိ ကျီးကန်းနတ်ဆိုး ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံစံကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူက ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်မိမတတ် ဖြစ်သွားလေ၏။

သူက နေရာတွင်ပင် အေးခဲသွားကာ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ချေ။

သေဆုံးရမည့် အကြောက်တရားက သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရစ်ဝဲနေခဲ့လေသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဈာပနတွင် ကျီးကန်း ထောင်ပေါင်းများစွာကို မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ ၎င်းတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံများက သူ့အတွက် ကြိုတင်သတိပေးသူ အဖြစ် လုပ်ဆောင်နေခဲ့လေ၏။

သို့သော်လည်း ကျီးကန်းနတ်ဆိုးက သူ့ကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။ ၎င်းက နေရာအနှံ့မှ အသုံးဝင်သော ပစ္စည်းများကို ဆက်လက်စုဆောင်းနေကာ ရထားပေါ်သို့ ပြန်လည်သယ်ဆောင်ရန် မြွေရေခွံအိတ် ကို အပြည့်ထည့်နေခဲ့လေသည်။

ခေါက်—

ရပ်ဆဲလ်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ကျသွားကာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သီသီလေးလွတ်မြောက်သွားခြင်း၏ ဝမ်းသာမှုနှင့် အကြောက်တရားတို့ ရောယှက်နေခဲ့လေ၏။

"အဲ... အဲဒါ ဘယ်လို မကောင်းဆိုးဝါး မျိုးလဲ။ မဟုတ်သေးဘူး... အဆင့် ၇ ပလက်ဖောင်း မှာ ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး မျိုး ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေနိုင်မှာလဲ။ ပြီးတော့... ပြီးတော့ ဒီမိုးကရော ဘာဖြစ်လို့လဲ"

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်နေခဲ့လေသည်။

မသိရှိသောအရာများအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေ၏။

"ဟေး... ရောက်နေပြီလား"

ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အသံတစ်ခုက အမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ရပ်ဆဲလ်က ဖြည်းညင်းစွာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ခါးတွင် တောင်ပံများပါရှိပြီး မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသော မိန်းမတစ်ဦး ကိုင်ဆောင်ပေးထားသည့် ထီးအောက်မှနေ၍ သူ့ထံသို့ တည့်တည့် လျှောက်လာနေသော ပထမဆုံးအသုတ် ပစ္စည်းပို့သမား ကျူရှင်းထူကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

"အစ်ကိုကြီး... ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ။ အော့က်တွေ... အော့က်တွေကော ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ"

"အကုန်သေကုန်ပြီ"

"???"

"ဘာလို့ အဲဒီလောက် အံ့သြနေရတာလဲ။ ထတော့လေ... မြေကြီးက အေးတယ်"

သူက လက်ကမ်းပေးကာ ပြုံးလျက် ရပ်ဆဲလ်၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်ပြီး ရွှံ့ဗွက်များ ပြည့်နေသော မြေပြင်ပေါ်မှ ဆွဲထူလိုက်လေသည်။

"မင်း အဲဒီ အတုံးကို သွားထားရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါ လိုက်ခဲ့ပေးရမလား"

ရပ်ဆဲလ်က မသိစိတ်မှပင် ခေါင်းရမ်းလိုက်လေ၏။

"မ... မလိုပါဘူး အစ်ကိုကြီး။ အစ်ကိုကြီး ကိစ္စရှိရင် သွားလုပ်ပါ၊ ကျွန်တော့်ဘာသာ သွားလို့ရပါတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရပ်ဆဲလ်က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြို့တော်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အလွန်အမင်း ပျက်စီးနေသောကြောင့် ဘယ်ဘက်က ဘယ်လမ်းမှန်းပင် မသိနိုင်တော့ချေ။ သူက ခေါင်းငုံ့ကာ အနေခက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး... အင်း... ကျွန်တော် လမ်းရှာမတွေ့တော့ဘူး ထင်တယ်"

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့"

သူက ရပ်ဆဲလ်ကို အော့က်နတ်ဆိုးကြီး သေဆုံးခဲ့သည့် နေရာသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားလေ၏။

ထိုဧရာမ ဦးခေါင်းကြီးက လတ်ဆတ်နေဆဲဖြစ်ရာ ရပ်ဆဲလ်၏ နှလုံးသားကို အေးစက်သွားစေခဲ့သော်လည်း ဤစီနီယာ၏ စွမ်းအားကိုလည်း အလွန်အမင်း လေးစားသွားစေခဲ့ပေသည်။

"အစ်ကိုကြီး... ခင်ဗျား ရှိနေရင်တော့ အဲဒီ ပြင်ပရထားမောင်းနှင်သူ တွေကို ငါတို့ သေချာပေါက် ခုခံနိုင်မှာပဲ"

သူက ကြေညာလိုက်လေသည်။

ရဲချီယန် က ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောခဲ့ချေ။

တစ်ဖက်လူက အတုံးကို ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထားလိုက်ပြီးနောက် ၎င်းက ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူ ကြည့်နေခဲ့လေ၏။

RUN ကုမ္ပဏီ၏ ပစ္စည်းပို့သမားများက ဤပလက်ဖောင်း ကမ္ဘာ အတွင်းရှိ ရထားမောင်းနှင်သူ များနှင့် စီးပွားရေး ယှဉ်ပြိုင်ကြတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။