ထိုက်ချန်ကျိကျွင်း
Vol. 74 Ch. 771
ခေတ္တမျှ အသားကျအောင် ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော် အထက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်လိုက်သည်။
သူနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်တံခါးတစ်ခုတည်းမှ ထွက်လာသူများမှာ လုံကျိုကျိုးနှင့် ဟုန်းမန်ကျိကျွင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။
၎င်းတို့သုံးဦးမှာ ဤနေရာ ကို တာဝန်ယူထားရခြင်း ဖြစ်သည်။
အခြားသော နေရာ များတွင်လည်း ရွှေရောင်ဟင်းလင်းပြင်တံခါး ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ရှိနေပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာကာ ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကြသည်။
လူတိုင်း ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အစီအရင်ကြီးတစ်ခုက သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။
၎င်းမှာ နေနတ်ဘုရားကိုယ်တိုင် ဦးစီးထားသည့် အစီအရင်ဖြစ်ရာ သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော်အတွင်းရှိနေသူမှာ ကျိကျွင်းဖြစ်စေ၊ ဝူရှန့်ကျိကျွင်းဖြစ်စေ မည်သူမျှ ပြန်လည်ထွက်ပြေးနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။
အစီအရင်ပေါ်လာသည့် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ဟာကွက်မှတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးသွားနိုင်သည့် အလွန်ပါးနပ်သော အချို့တည်ရှိမှုများ ရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အရေးမပါသော ငါးစာလေးများသာဖြစ်၍ အလေးထားနေရန် မလိုပေ။
ဤအစီအရင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက်တွင် ထန်ထျန်းတို့က သူတို့လက်ထဲရှိ အစီအရင်ပုံစံမှာ မည်သည့်နေရာအတွက်ဖြစ်သည်ကို အတိအကျ သိရှိသွားကြသည်။
ထန်ထျန်းက နဂိုက သူတို့လက်ထဲရှိ အစီအရင်များမှာ သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော်မှ ကျိကျွင်းများ ထွက်ပြေးမည့်လမ်းကို ပိတ်ဆို့ရန်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။
ရှေ့ရှိ အစီအရင်ကြီးက ရန်သူ့နောက်ဆုတ်လမ်းကို လုံးဝပိတ်ဆို့ထားပြီး ဖြစ်ရာ သူတို့လက်ထဲရှိ အစီအရင်များမှာ ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးသည့်အရာ ဖြစ်ဟန်တူသည်။
“ငါးနှစ်ကောင်တော့ သတင်းပို့ဖို့ ပြန်ပြေးသွားပြီ”
လုံကျိုကျိုးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူတို့ ပေါ်လာသည့်အချိန်တွင် အနီးအနားရှိ ထိုကျိကျွင်းနှစ်ဦးမှာ သူတို့၏ မျက်စိအောက်မှ လွတ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။
ထန်ထျန်းသည်လည်း နန်းတော်ဘက်မှ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြော၏ ။ “တစ်ယောက်ကိုတော့ ငါမြင်ဖူးတယ်"
"ဝိညာဉ်ရေကန်တုန်းက ကျွင်းချန်ချင်း ခေါ်သွားတဲ့သူတွေထဲမှာ သူပါတယ်”
ဘေးနားရှိ ဟုန်းမန်ကျိကျွင်းက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး ပြော၏။ “သေချင်းဆိုး သစ္စာဖောက်တွေ"
“နေနတ်ဘုရားက ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် လှုပ်ရှားခွင့်မပေးလို့သာပဲ၊ မဟုတ်ရင် အဲဒီအမှိုက်တွေကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ လွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး”
သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အချိန်မှစ၍ ဟုန်းမန်ကျိကျွင်းထံမှ အဆုံးမဲ့သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။
ယနေ့ သူလာသည်မှာ လူသတ်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။
“မလောပါနဲ့၊ သူတို့ ပြေးမလွတ်ပါဘူး"
"ငါတို့ ကိုယ့်နေရာ ကိုယ် သေချာစောင့်နေရင် ရပြီ”
လုံကျိုကျိုးက ပြောလိုက်သည်။
သူတို့သုံးဦးစလုံးက အစီအရင်၏ နေရာ တစ်ခုစီကို တာဝန်ယူထားရသည်။
သို့သော် နေရာတစ်ခုတည်းတွင် အသေရပ်နေရန် မလိုဘဲ ဤနယ်မြေအတွင်းမှ ထွက်မသွားလျှင် ရပြီဖြစ်သည်။
နေနတ်ဘုရား အမိန့်ပေးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတို့က အစီအရင်ကြီး တည်ဆောက်ခြင်းကို ချက်ချင်း အပြီးသတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
“ဒီနေရာကို... အရင်က မင်းတို့ ရောက်ဖူးလား”
ထန်ထျန်းက ဘေးနားရှိ လူနှစ်ဦးကို မေးလိုက်သည်။
ဟုန်းမန်ကျိကျွင်းမှာ နှစ်ပေါင်းသန်းချီ ရှင်သန်လာသည့် ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဖြစ်ပြီး လုံကျိုကျိုးမှာလည်း သူ၏ အရင်ဘဝက သာမန်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။
“ရောက်ဖူးတာပေါ့”
ထန်ထျန်း ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဟုန်းမန်ကျိကျွင်းက ပြောလာသည်။ “သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော် စတင်တည်ထောင်ခါစတုန်းက ငါတစ်ခါ ရောက်ဖူးတယ်"
"ဒါပေမဲ့ အဲဒီတစ်ခါပဲ”
ထန်ထျန်းက ချက်ချင်း စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ဘာဖြစ်လို့လဲ”
ဟုန်းမန်ကျိကျွင်းက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့ကာ ပြော၏။ “အဲဒီတုန်းက ကျွင်းချန်ချင်းက ဒီလောကမှာ စပြီး နာမည်ကြီးလာစပဲ ရှိသေးတယ်၊ ငါက စေတနာအပြည့်နဲ့ သူ့ဆီကို ပညာဖလှယ်ဖို့ လာခဲ့တာလေ"
"အဲဒီမှာပဲ သမိုင်းတလျှောက် အယဉ်ကျေးဆုံးနဲ့ အောက်တန်းအကျဆုံး လူတစ်ယောက်ကို ငါတွေ့ခဲ့ရတာပဲ"
"လမ်းစဉ်မတူရင် အတူမလျှောက်နိုင်ဘူးလေ၊ အဲဒီနောက်ပိုင်း သူက ကမ္ဘာကြီးကို အုပ်စိုး လို့ သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော်ကြီး ဘယ်လောက်ပဲ စည်ကားနေပါစေ ငါတစ်ခါမှ ထပ်မလာတော့ဘူး”
ထန်ထျန်းက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဟုန်းမန်ကျိကျွင်းတွင်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင်မူ ရှိနေသည်ဟု သူတွေးလိုက်မိသည်။
သို့သော်လည်း ဘေးမှ လုံကျိုကျိုးက ချက်ချင်းပင် အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။
“သူက စီနီယာတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဟန်ကြီးပန်ကြီးနဲ့ ကျွင်းချန်ချင်းကို သွားတွေ့တာလေ၊ ရလဒ်ကတော့ တံခါးဝတောင် ဝင်ခွင့်မရဘူး၊ ကျွင်းချန်ချင်းက သူ့ကို အဖတ်တောင် မလုပ်ခဲ့ဘူး"
"ဒါနဲ့ သူက စိတ်တိုပြီး ပြန်လာရတာပဲ”
လုံကျိုကျိုးက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။
ဟုန်းမန်ကျိကျွင်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားသော်လည်း လုံကျိုကျိုးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် စိတ်ကို ထိန်းလိုက်ပုံရသည်။
ထို့အတူ ဤအချက်ကိုလည်း တိတ်တဆိတ် ဝန်ခံလိုက်သည်။
ထန်ထျန်းက လုံကျိုကျိုး၏ စကားများမှတစ်ဆင့် ထိုစဉ်က အခြေအနေကို ချက်ချင်း ပုံဖော်ကြည့်လိုက်မိသည်။
ကျွင်းချန်ချင်းမှာ ဟုန်းမန်ကျိကျွင်းထက် မျိုးဆက်ငယ်သော်လည်း သူက အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသည်။ ထို့ကြောင့် ဟုန်းမန်ကျိကျွင်းက ပညာဖလှယ်ရန် သွားတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူက သူ၏ ရာထူးဂုဏ်ရှိန်ဖြင့် ကျွင်းချန်ချင်းက သူ့ကို သေချာ ဧည့်ခံကာ အချိန်အကြာကြီး စကားပြောလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း တံခါးပိတ်ပြီး အငြင်းခံရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက် မျက်နှာမှာ အရေးကြီးဆုံးဖြစ်ရာ လူပုံအလယ်တွင် အရှက်ရသွားသော ဟုန်းမန်ကျိကျွင်းအနေဖြင့် သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော်သို့ ထပ်မလာတော့သည်မှာ မဆန်းပေ။
ဟုန်းမန်ကျိကျွင်း အရှက်မရစေရန် ထန်ထျန်းက နောက်တစ်ယောက်သို့ ဦးတည်ချက် ပြောင်းလိုက်သည်။
“ဒါဆို မင်းကော"
"ရောက်ဖူးလား”
သူက လုံကျိုကျိုးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
လုံကျိုကျိုးက လက်ပိုက်လိုက်ပြီး ပြော၏။ “ရောက်ဖူးတာပေါ့”
ထို့နောက် သူက မလှမ်းမကမ်းရှိ ပျက်စီးနေသော နေရာတစ်ခုကို ညွှန်ပြကာ ပြော၏။ “ဟိုးနေရာမှာ အရင်က ကိုးထပ်တာအိုမျှော်စင် ရှိခဲ့တာ"
"ငါ ရောက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အခုလို ပျက်စီးသွားတာပဲ”
ထန်ထျန်းမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။
ဒါဆို မင်းက ရန်လာစတာပေါ့။
“အဲ့တုန်းက ကျွင်းချန်ချင်းကို ဝိုင်းတိုက်တုန်းက ငါက ရှေ့တန်းတပ်ဖွဲ့ဝင်ပဲ၊ သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော်ကို အရင်ဆုံး ရောက်ခဲ့တာ"
"နောက်ဆုံးတော့လည်း ဒီမှာပဲ ငါ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်”
လုံကျိုကျိုးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ထန်ထျန်း တုန်လှုပ်သွားပြီး မေးမိသည်။ “ကျွင်းချန်ချင်း လက်ချက်လား”
လုံကျိုကျိုးက ခေါင်းခါပြကာ “ကျွင်းချန်ချင်းက အဲဒီတုန်းက ဒီမှာ မရှိဘူး၊ သူ့လက်အောက်က အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေပဲ ရှိတာ"
"သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော်က အရမ်းထူးခြားတယ်၊ အဲဒီလူတွေက ဒီနေရာမှာရှိရင် သူတို့ရဲ့ ခွန်အားက အပြင်လောကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုသန်မာလာတတ်တယ်"
"ငါ သူတို့ရဲ့ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ သေဆုံးခဲ့တာပဲ"
"ဒီနေ့ တိုက်ပွဲမှာလည်း ဒီအချက်ကို သေချာ ဂရုစိုက်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်"
"သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော်က အရင်လို မဟုတ်တော့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အကြွင်းအကျန် အရှိန်အဝါက ရှိနေဦးမှာပဲ”
ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
လုံကျိုကျိုးမှာ လူဝင်စားတစ်ဦး ဖြစ်သည်ကို သူ အရင်ကတည်းက သိထားသည်။
ထို့အပြင် သူ၏ ယခင်ဘဝမှာလည်း အလွန်ပင် သာမန်မဟုတ်ခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ မဟုတ်လျှင် နေနတ်ဘုရားက သူ့ကို လူဝင်စားရန် တမင် ရွေးချယ်ခဲ့လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
ယခုကြည့်ရသည်မှာ ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ပြန်လည်မွေးဖွားလာသော လုံကျိုကျိုးမှာ အချို့အပြောင်းအလဲများ ရှိနေပုံရသည်။
သူက နေနတ်ဘုရားအပေါ် ထားရှိသည့် သဘောထားကို ကြည့်ရုံဖြင့် အချို့အချက်များကို ရိပ်မိနိုင်သည်။
၎င်းတို့သုံးဦးမှာ စကားတစ်ခွန်းစ နှစ်ခွန်းစဖြင့် အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောနေကြစဉ်မှာပင် အောက်ဘက်ရှိ သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော်မှ လှုပ်ရှားမှုများ ရှိလာသည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ကျိကျွင်းများ ရှိနေပြီး အစီအရင်က ဤကမ္ဘာငယ်လေးကို လုံးဝပိတ်ဆို့ထားသည်ကို သူတို့ သတိပြုမိသွားကြသည်။
နန်းတော်အတွင်းမှ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အငွေ့အသက်အချို့ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတိပြုမိလိုက်ရသည်။
သို့သော်လည်း ထိုထိတ်လန့်မှုမှာ မကြာမီမှာပင် ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။
ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက်တွင် နန်းတော်အတွင်းမှ အစွမ်းထက် ပုံရိပ်အုပ်စုတစ်စု ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံးနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်လိုက်ကြသည်။
ထိုအထဲတွင် ပုံရိပ်ခြောက်ခု၏ အော်ရာ မှာ အလွန်တရာ ကြောက်စရာကောင်းလှပြီး ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အဆင့်ဖြစ်သည်မှာ သိသာလှသည်။
ကျန်ရှိနေသူများမှာမူ အားလုံးမှာ ကျိကျွင်းများ ဖြစ်ကြပြီး အရေအတွက်မှာလည်း အယောက်တစ်ရာကျော်မျှ ရှိရာ နည်းလှသည်မဟုတ်ပေ။
သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော်၏ အင်အားမှာ အမှန်တကယ်ပင် လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ချေ။
၎င်းတို့အားလုံးကို ဦးဆောင်လာသော ဝူရှန့်ကျိကျွင်းမှာ အဖြူရောင် ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်များ ဖြူဖွေးနေသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
အဘိုးအိုမှာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားပြီး တည်ငြိမ်အေးဆေးသော မျက်နှာထားရှိရာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေသည်။
သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင် လုံကျိုကျိုးနှင့် ဟုန်းမန်ကျိကျွင်းတို့မှာ မျက်နှာများ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားကြသည်။
“သူပဲ”
“သူ ဖြစ်မယ်လို့ ငါ သိနေသားပဲ”
ဟုန်းမန်ကျိကျွင်းက အံကိုကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“သူက ဘယ်သူလဲ”
ထန်ထျန်းမှာ ဤအဘိုးအိုကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ။
လုံကျိုကျိုးက ချက်ချင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ထိုက်ချန်ကျိကျွင်း ပဲ"
"နှစ်ပေါင်းသန်းချီအတွင်းမှာ ကျွင်းချန်ချင်းကလွဲရင် နောက်ထပ် ခေတ်တစ်ခုရဲ့ ကိုယ်စားပြုပုဂ္ဂိုလ်ပဲ"
"အရင်တုန်းက ကျွင်းချန်ချင်းကို တိုက်ခိုက်တုန်းက သူ့ကို ကူညီဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ သဘောထားက မရေမရာဖြစ်နေပြီး မပါဝင်ခဲ့ဘူး"
"သူက ကျွင်းချန်ချင်းနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားတာ ကြာပြီလို့ လူတွေ ခန့်မှန်းခဲ့ကြပေမဲ့ တိကျတဲ့ အထောက်အထား မရှိခဲ့ဘူး၊ နောက်တော့လည်း အဲဒီကိစ္စက ဒီအတိုင်းပဲ ပြီးသွားခဲ့တာ"
"သူက တကယ်ကြီး ကျွင်းချန်ချင်းနဲ့ ပူးပေါင်းနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"
"ကျွင်းချန်ချင်းရဲ့ လက်ကျန်အင်အားစုတွေကို ဘာလို့ အမြစ်ပြတ်အောင် မရှင်းနိုင်ခဲ့တာလဲဆိုတာ အခုမှ ရှင်းသွားပြီ၊ သူက နောက်ကွယ်ကနေ အကုန်စီစဉ်ပေးနေတာကိုး”
ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကြည့်ရသည်မှာ ဤသူမှာ အလွန်ပင် စိတ်ရှုပ်စရာကောင်းသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ကောင်းကင်ယံ၌ ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းမှာ လက်ကို နောက်ပစ်ထားလျက် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ရောက်ရှိလာကြသည့် လူအုပ်ကြီးကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာ အစအဆုံး အပြောင်းအလဲ မရှိပေ။
“မိတ်ဆွေတို့...”
“မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ”