ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ
Vol. 74 Ch. 774
သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော်မှ လက်ကျန် ကျိကျွင်းနှစ်ဦးမှာ ထန်ထျန်း၏ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖန်တီးထားသော အမှောင် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပိတ်မိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့က ရှိသမျှ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးသော်လည်း လွတ်မြောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပေ။
သူတို့ လက်ထဲရှိ နန်းတော်နတ်ဘုရားရတနာများကိုလည်း ထန်ထျန်းက အစကတည်းက ပိုင်းဖြတ်ပစ်ခဲ့သည့်အပြင် နန်းတော်နှင့် သူတို့အကြား ဆက်သွယ်မှုကိုပါ ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အသာစီးရနေသည့် အခြေအနေမှ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားကြတော့သည်။
၎င်းမှာ ဝူရှန့်ကျိကျွင်းက ကျိကျွင်းအပေါ် ထားရှိသည့် ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းပင် ဖြစ်သည်။ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အဆင့်အတန်းချင်း လုံးဝ မတူညီကြပေ။
“မင်းတို့ တခြားလူတွေဆီသွားပြီး ကူညီလိုက်ကြတော့”
ကျိကျွင်းအိုကြီး နှစ်ဦးကို ပိတ်မိထားပြီးနောက် ထန်ထျန်းက နေနတ်ဘုရားနန်းတော်မှ ယုံကြည်သူ လေးဦးကို ပြောလိုက်သည်။
နန်းတော်ယုံကြည်သူများမှာ ထန်ထျန်းကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီးနောက် အခြားသော တိုက်ပွဲကွင်းပြင်များဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားကြတော့သည်။
ထန်ထျန်းသည်လည်း အချိန်ဆွဲရန် ဆန္ဒမရှိဘဲ အမှောင် ဟင်းလင်းပြင်ကို ကျုံ့လိုက်ကာ ဤနန်းတော်လက်ကျန် နှစ်ဦးကို ဤနေရာမှာပင် အပြတ်ရှင်းရန် ပြင်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ထိုစဉ်မှာပင် ပြင်းထန်လှသော ဟင်းလင်းပြင် တုန်ခါမှုကြီးတစ်ခုမှာ ထန်ထျန်းရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်၍ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား လိမ့်ဆင်းလာသည်။
၎င်း၏ ပစ်မှတ်မှာ ထန်ထျန်းကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ဝူရှန့်ကျိကျွင်း တစ်ဦး၏ အော်ရာ ဖြစ်ပေသည်။
ထန်ထျန်းက ချက်ချင်းပင် အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး မပေါ့ဆရဲဘဲ ရှေ့သို့ လက်ဝါးတစ်ချက် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
အနန္တတာအိုနိယာမ လက်သီးအသေး မှာ ထိုလက်ဝါးရိုက်ချက်နှင့်အတူ ဘုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် တုန်ခါမှုလှိုင်းများနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိတော့သည်။
“ဘုန်း”
မမြင်ရသော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုက ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို ပေါက်ကွဲသွားစေပြီး နဂိုက ငြိမ်သက်စပြုနေသော ဤနယ်မြေကို တစ်ဖန် ပြင်းထန်သော ဖရိုဖရဲ အခြေအနေထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြန်သည်။
ထိုသို့ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်မှုမှာ အစပိုင်းကထက် အဆပေါင်း ထောင်ချီ၍ ပိုမို ပြင်းထန်လှသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နေနတ်ဘုရားနန်းတော်မှ ယုံကြည်သူ လေးဦးမှာ စောစောကပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ၎င်းတို့မှာ ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ နောက်ဆက်တွဲဒဏ်ကို အကြီးအကျယ် ခံစားရမည်ဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းပင် ပျောက်ဆုံးသွားနိုင်သည်။
ဤတစ်ကြိမ် ထိပ်တိုက်တွေ့မှုတွင် ထန်ထျန်းနှင့် တစ်ဖက်လူမှာ မည်သူမျှ သိသိသာသာ အသာမရခဲ့ကြပေ။
သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရပ်တန့်မသွားပေ။ သူက ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်ပုံရသည်။ မြေပြင်ရှိ အမြစ်များအလား ရှုပ်ထွေးလှသော ဟင်းလင်းပြင် အလွှာပေါင်းစုံမှာ ထန်ထျန်း၏ ပတ်ပတ်လည်ကို အထပ်ထပ် ဝိုင်းရံထားလိုက်ကြသည်။
ထိုအလွှာတစ်ခုချင်းစီတွင် အဆုံးမဲ့ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး မမြင်ရသော ဓားသွားများအလားပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိတွေ့မိပါက သေးငယ်သော ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပိုင်းဖြတ်ခံရပေလိမ့်မည်။
၎င်းကို မြင်သည့်အခါ ထန်ထျန်းက သူ၏ လက်ထဲမှ ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓား ကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ကြယ်စွမ်းအားနှင့် လစွမ်းအားတို့မှာ ဓားကိုယ်ထည်မှ တစ်ပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထန်ထျန်း၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားနှင့်ပါ ပေါင်းစပ်ကာ စွမ်းအားသုံးမျိုးမှာ အချိုးကျကျ ရောယှက်သွားသည်။ ထို့နောက် ထန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဗဟိုပြုကာ အပြင်ဘက်သို့ ဘုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။
ရှုပ်ထွေးလှသော ဟင်းလင်းပြင်အလွှာများမှာ ထိုစွမ်းအားဒဏ်ကြောင့် တိုက်ရိုက်ပင် ပျက်စီးသွားရသည်။
ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် ရှင်းလင်းသွားပြန်သည်။
သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ အဓိက ရည်မှန်းချက်မှာ ထန်ထျန်း မဟုတ်ဘဲ ပိတ်မိနေသော နန်းတော်လက်ကျန် ကျိကျွင်းနှစ်ဦး ဖြစ်နေသည်မှာ သိသာလှသည်။
ထန်ထျန်းက ဟင်းလင်းပြင်အလွှာများကို ဖောက်ထွက်လိုက်သည့် ခဏတာ အချိန်အတွင်းမှာပင် ထိုသူက ဟင်းလင်းပြင် နည်းလမ်းများကို အသုံးချကာ ထန်ထျန်း၏ ပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ပြီး ထိုနှစ်ဦးကို ကယ်ထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းက သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ထိုမျှ လွယ်လွယ်နှင့် အောင်မြင်ခွင့် ပေးပါမည်လော။
သူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဝူရှန့်ကျိကျွင်း စိတ်ဆန္ဒ ကို ထိုအမှောင် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ သက်ရောက်စေလိုက်ကာ အဆုံးမဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း နိယာမများကို ထိုကျိကျွင်းနှစ်ဦးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လိုက်သည်။
သူတို့မှာ လွတ်တော့မည်ဟု ထင်နေကြစဉ်မှာပင် သေခြင်း ၏ အငွေ့အသက်များ ကျရောက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
နှစ်ဦးစလုံးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး သေခြင်းတရား မကျရောက်မီ လွတ်မြောက်ရန် နောက်ဆုံးခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် သူတို့၏ သက်တမ်းကို သုံး ကာ ရူးသွပ်စွာ စွမ်းအားများ ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။
သို့သော် ကံဆိုးသည်မှာ ထန်ထျန်း၏ ဝူရှန့်ကျိကျွင်း စိတ်ဆန္ဒက အလွန်တရာ ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။
သူတို့မှာ ခြေတစ်ဝက်မျှသာ လှမ်းရသေးခင်မှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များက သူတို့ကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။
ဝူရှန့်ကျိကျွင်း စိတ်ဆန္ဒ ကျရောက်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ ပုံရိပ်များမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဝိညာဉ်ပင် လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။
တစ်ဖက်မှ ဝူရှန့်ကျိကျွင်း၏ အတင်းအကြပ် ကာကွယ်မှုကြောင့်သာ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် အစအနလေး တစ်ခုသာ ထန်ထျန်း၏ သတ်ဖြတ်မှုမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။
ဒါက အသက်ဆက်ဖို့ အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ကျန်ခဲ့တယ်လို့ ဆိုနိုင်ပေမဲ့ ဒီစစ်ပွဲမှာတော့ သူတို့ မပါဝင်နိုင် တော့ပေ။
နန်းတော်လက်ကျန် နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းသည်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်အလွှာများကို ချောမွေ့စွာ ဖောက်ထွက်လာနိုင်ခဲ့သည်။
ထိုအခါမှသာ တိုက်ခိုက်လိုက်သော ဝူရှန့်ကျိကျွင်းမှာ ထန်ထျန်း၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။
၎င်းမှာ လူငယ်ပုံစံ ရှိသော ဝူရှန့်ကျိကျွင်း တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဝတ်စုံမှာ ရှေးဟောင်း ဝတ်စုံဖြစ်ပြီး အော်ရာမှာလည်း လက်တွေ့လောကတွင် မရှိသကဲ့သို့ ဖမ်းဆုပ်ရခက်ကာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။
ကျိကျွင်းအိုကြီး နှစ်ဦးကို မကယ်နိုင်လိုက်သဖြင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေပြီး ထန်ထျန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“မင်းလို မျိုးဆက်သစ် တစ်ယောက်မှာ ဒီလောက် စွမ်းအား ရှိနေတာလား”
သူက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူက ထန်ထျန်း၏ စွမ်းအားကို မှားယွင်း ခန့်မှန်းမိခဲ့သည်မှာ သိသာလှသည်။
တစ်ဖက်လူမှာ တကယ်ကို အစွမ်းထက်လှပြီး အကယ်၍ သေချာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပါက ထန်ထျန်းလက်ထဲမှ ထိုကျိကျွင်းနှစ်ဦးကို ကယ်ထုတ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် လောကတွင် "အကယ်၍" ဆိုသည်မှာ မရှိပေ။
“မင်းက ဒီခေတ်က လူ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်”
“မင်းရဲ့ သခင်က ဘယ်သူလဲ”
“လနတ်သမီးလား ဒါမှမဟုတ် ကြယ်တာရာ ဘိုးဘေးလား”
သူက မေးလိုက်သည်။
သူ၏ လက်ထဲမှ ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓားကြောင့် ထန်ထျန်းအား လနတ်သမီး သို့မဟုတ် ကြယ်တာရာ ဘိုးဘေးတို့နှင့် ပတ်သက်နေသည်ဟု သူ ထင်မြင်နေပုံရသည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး “ငါ့မှာတော့ သူတစ်ပါးကို သခင်အဖြစ် သတ်မှတ်တဲ့ အကျင့် မရှိဘူး”
“ဝူရှန့်ကျိကျွင်း ဖြစ်နေပြီဆိုတာတောင် ဝိညာဉ်ထဲမှာ ကျွန်ခံချင်စိတ်က မပျောက်သေးတဲ့ တချို့လူတွေနဲ့တော့ မတူဘူးပေါ့”
“တခြား သက်ရှိတစ်ယောက်ကို သခင်အဖြစ် တင်မြှောက်ထားရတာ မင်းတို့ တကယ်ပဲ ဘယ်လို စဉ်းစားနေကြတာလဲ”
သူက တိုက်ရိုက်ပင် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပို၍ မည်းမှောင်သွားတော့သည်။
မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ သူက ဝူရှန့်ကျိကျွင်း တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သက်ရှိတို့၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသူ ဖြစ်ရာ သခင်အဖြစ် ခံယူခြင်းမှာ တကယ်ပင် မျက်နှာပျက်စရာ ကိစ္စဖြစ်သည်။
သူက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ထန်ထျန်းကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။
သူက ဟင်းလင်းပြင် ကျင့်စဉ် များကိုပင် သုံးနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း စောစောကထက် ပို၍ ပြင်းထန်လှသည်။ အကယ်၍ ဝူရှန့်ကျိကျွင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခါစ ထန်ထျန်းသာဆိုလျှင် တကယ်ပင် တောင့်ခံနိုင်ရန် မသေချာပေ။
သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော အချိန်အတောအတွင်း ထန်ထျန်းက များပြားလှသော သုံးစွဲမှုအမှတ် များကို ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို မူလစွမ်းအား များအဖြစ် လဲလှယ်ကာ သူ၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ယခု သူ၏ ခွန်အားမှာ ဟုန်းမန်ကျိကျွင်းတို့ကဲ့သို့ အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အဆင့်ကိုပင် အမီလိုက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ထန်ထျန်းက တည်ငြိမ်စွာပင် ရင်ဆိုင်သည်။
ညာလက်မှ ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓား၊ ဘယ်လက်မှ အနန္တတာအိုနိယာမ လက်သီးအသေး တို့ဖြင့် တစ်ဖက်လူနှင့် လက်ရည်တူ ပင် တိုက်ခိုက်နေသည်။
ထန်ထျန်းက တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် မရွေးချယ်ဘဲ တစ်ဖက်လူကို ချုပ်နှောင်ထားရန်သာ ကြိုးစားသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း တစ်ဖက်လူကို သတ်ရန် မဖြစ်နိုင်သဖြင့် သူ့ကို ဤတိုက်ပွဲကွင်းပြင်တွင် ဆွဲထားလိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေလိမ့်မည်။
နန်းတော်ဘက်တွင် ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အရေအတွက်မှာ နည်းပါးလှသဖြင့် တစ်ဦးကို ဆွဲထားနိုင်လျှင်ပင် တိုက်ပွဲ၏ အသာစီးမှာ သူတို့ဘက်သို့ ယိမ်းလာပေလိမ့်မည်။
မကြာမီမှာပင် တစ်ဖက်လူသည်လည်း ထန်ထျန်း၏ အကြံအစည်ကို ရိပ်မိသွားပြီး ပျာယာခတ်လာတော့သည်။ အကြောင်းမှာ နေနတ်ဘုရားဘက်မှ ဝူရှန့်ကျိကျွင်းများ ဝင်ရောက်လာမှုကြောင့် နန်းတော်ဘက်မှာ အသာစီးရနေရာမှ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ခွာနေရပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
သို့သော် ထန်ထျန်းက သူ့ကို ထိုမျှ လွယ်လွယ်နှင့် ထွက်ခွာခွင့် မပေးပေ။ ကျင့်စဉ် ပေါင်းစုံကို ထုတ်သုံးလိုက်ရာ ယွီဟွားအင်မော်တယ်နိုင်ငံ ဘိုးဘေးခြောက်ယောက်၏ တာအိုကျင့်စဉ်များပင် ပါဝင်သည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူမှာ ရှေ့တိုးရခက် နောက်ဆုတ်ရခက် ဖြစ်နေတော့သည်။
ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက နန်းတော်ဘက်မှ ကျရှုံးမှုမှာ မကြာမီ ရောက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ထိုစဉ်မှာပင် ကမ္ဘာမြေ၏ စွမ်းအားများအားလုံး စုစည်းထားသည့်အလား ပိုမို အစွမ်းထက်သော ခွန်အားတစ်ခုမှာ ထန်ထျန်းရှိရာဘက်သို့ ဘုန်းခနဲ ကျရောက်လာသည်။
ထိုစွမ်းအားမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ထန်ထျန်းအနေဖြင့်လည်း ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးကို တစ်ကြိမ်သာ မြင်ဖူးခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ရေကန်တုန်းက ကျွင်းချန်ချင်း ထုတ်ဖော်ခဲ့သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါမျိုးပင်။
ကျွင်းချန်ချင်း ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားလိုက်တာလား။
ထန်ထျန်းက မပေါ့ဆရဲဘဲ ရှိသမျှ ကျင့်စဉ် အားလုံးကို သုံး၍ ခုခံလိုက်ရာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ခက်ခဲစွာ တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။
“ဘုန်း”
ပေါက်ကွဲသံကြီး အဆုံးတွင် နန်းတော်မှ ဝူရှန့်ကျိကျွင်းမှာလည်း ထန်ထျန်း၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်သွားတော့သည်။
သူက ဤအခွင့်အရေးကို သုံးကာ ထန်ထျန်းကို အနိုင်ယူရန် ကြိုးစားချင်သော်လည်း အခြေအနေအရ နောက်ဆုံးတွင် တိုက်ပွဲကွင်းပြင်၏ အခြားတစ်ဖက်သို့သာ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။
သူ ထွက်သွားပြီးနောက် အကြည့်တစ်ခုမှာ ထန်ထျန်း၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။
“ဒါဆို မင်းက ကပ်ဘေးရိပ်သိမ်းသူ ပေါ့”
တိုက်ခိုက်လိုက်သူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ထိုက်ချန်ကျိကျွင်း ပင် ဖြစ်သည်။