ဧကရာဇ်နန်းတော်၏ ကျရှုံးမှု
Vol. 74 Ch. 775
ထိုက်ချန်ကျိကျွင်း လှုပ်ရှားလိုက်ခြင်းက ထန်ထျန်းဘက်မှ တိုက်ပွဲအခြေအနေကို တိုက်ရိုက်ပင် အဆုံးအဖြတ် ပေးလိုက်ပြီး ထန်ထျန်း ချုပ်နှောင်ထားသော ဝူရှန့်ကျိကျွင်းမှာလည်း လွတ်မြောက်သွားတော့သည်။
ထိုအခါမှသာ ထန်ထျန်းက နှစ်သန်းချီ သက်တမ်းရှိသော ဤမိစ္ဆာအိုကြီး၏ စွမ်းအားအချို့ကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
မှန်ပါသည်၊ စောစောက ထိုက်ချန်ကျိကျွင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ သူ၏ စွမ်းအားတစိပ်တပိုင်းမျှသာ ရှိသေးသည်။
သူက တိုက်ပွဲကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး ထန်ထျန်းကို ကိုင်တွယ်နေသလို တစ်ဖက်တွင်လည်း အခြားသော ဝူရှန့်ကျိကျွင်းများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကိုပါ ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ထိုမျှသော စွမ်းအားမှာပင် ထန်ထျန်းအနေဖြင့် အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံး၍ ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။
သူ့သရုပ်မှန် ကို တစ်ဖက်လူက ဖော်ထုတ်လိုက်သော်လည်း ထန်ထျန်းက မျက်နှာမပျက်ပေ။
“ဟုတ်တယ်၊ ငါပဲ”
“ကြောက်သွားပြီလား”
သူက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။
ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းမှာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထန်ထျန်းက ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော တုံ့ပြန်မှုမျိုး ပေးလာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားပုံရသည်။
“မင်းက အတော်လေး သန်မာသားပဲ”
“ဒါပေမဲ့ မူအရ ပြောရရင် မင်းသာ ဒီထက်ပိုပြီး ကြိုးစားခဲ့မယ်ဆိုရင် အခုထက် အများကြီး ပိုသန်မာနေသင့်တာ”
သူက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။
စကားပြောပုံနှင့် လေသံမှာ ဝိညာဉ်ရေကန်တုန်းက ကျွင်းချန်ချင်း ပြောခဲ့သည်နှင့် တစ်ထပ်တည်း ကျနေသည်။
ထန်ထျန်း ဆွံ့အသွားရသည်။ ဘာလို့ အားလုံးက သူ ပျင်းတယ်လို့ ဝိုင်းပြောနေကြတာလဲ။
“ငါတို့က မရင်းနှီးဘူးလေ၊ မင်း ဒီမှာ ငါ့ကို လာပြီး ဆရာလုပ်နေဖို့ မလိုပါဘူး”
ထန်ထျန်းက ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓား ကို ကန့်လန့်ကာလျက် “ငါ့ကို မသန်မာဘူးလို့ မင်း ထင်နေတယ်ဆိုရင်လည်း...”
“ဆက်ပြီး စမ်းကြည့်မလား”
သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒမှာ ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားတော့သည်။
အမှန်စင်စစ် သူ၏ အကြံအစည်မှာ အရင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားအချို့ကို သူ့ဘက်မှာ ဆွဲထားနိုင်သရွေ့ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးအတွက် အကျိုးရှိမည် ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ရိုးရှင်းသော အကွက်တစ်ခုပင်။
သို့သော် ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းကမူ ၎င်းကို သတိထားမိပုံမရပေ။
“ကောင်းပြီလေ”
သူက တိုက်ရိုက်ပင် သဘောတူလိုက်ပြီး ပြော၏။ “တကယ်တော့ ကမ္ဘာ့အရှင် ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ ကပ်ဘေးရိပ်သိမ်းသူမှာ ဘယ်လို ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိမလဲဆိုတာ ငါ အမြဲတမ်း စိတ်ဝင်စားခဲ့တာ”
ပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ ကျယ်ဝန်းသော ဝတ်စုံလက်အင်္ကျီကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
စောစောကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်သော စွမ်းအားကြီးမှာ ထန်ထျန်းဆီသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်လာသည်။
ထိုစွမ်းအားကြောင့် ထန်ထျန်းနှင့် ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းအကြားရှိ နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ တောင့်ခဲသွားရသည်။
ထန်ထျန်းသည်လည်း အာရုံစူးစိုက်လိုက်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားကို အထွတ်အထိပ်အထိ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓား မှာလည်း လျင်မြန်စွာ ကြီးမားလာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကိုပင် ကန့်လန့်ဖြတ်ထားသည့်အလား ရှိနေသည်။
“ဖျက်ဆီးစမ်း”
သူက အော်ဟစ် လိုက်ပြီး အနန္တတာအိုနိယာမ အားလုံးကို ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓား ပေါ်တွင် စုစည်းကာ ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းဆီသို့ ခုတ်ချ လိုက်သည်။
နှစ်ဖက်စွမ်းအားများမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် ထိပ်တိုက်တွေ့ကြပြန်သည်။
“ဘုန်း”
အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မည့် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး တိုက်ပွဲကွင်းပြင်၏ လေးပုံတစ်ပုံခန့်အထိ ရိုက်ခတ်သွားရာ သေသေ ရှင်ရှင် တိုက်ပွဲဝင်နေကြသော ကျိကျွင်းများစွာမှာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးဒဏ်ကို ခံလိုက်ရသည်။
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အမြဲတမ်း အောင်မြင်နေကျဖြစ်သော ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓား မှာ ထိုက်ချန်ကျိကျွင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် လွင့်ထွက်သွားရသည်။
ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားများမှာ အရှိန်မပျက်ဘဲ ထန်ထျန်းဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။
ထန်ထျန်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ စွမ်းအားအားလုံးကို အလျင်အမြန် စုစည်းကာ အနန္တတာအိုနိယာမ မဟာ လက်သီး ကို အားယူ၍ ထိုးနှက်လိုက်သည်။
“ဘုန်း”
ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ထပ်မံ ပေါက်ကွဲသွားပြီးနောက် ထန်ထျန်းမှာ ရှိသမျှ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်မှသာ ထိုက်ချန်ကျိကျွင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခက်ခဲစွာ တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။
တစ်ဖက်လူမှာ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ ခေတ်တစ်ခေတ်၏ ပြယုဂ်ဟု အမည်တွင်ထိုက်ပေသည်။
၎င်းမှာ သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော်၏ အထောက်အပံ့ကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ထိုက်ချန်ကျိကျွင်း၏ ခွန်အားမှာ နေနတ်ဘုရားနှင့်ပင် အညီအမျှ ဖြစ်နေနိုင်ကြောင်း ထန်ထျန်း ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒီလောက်ပဲလား”
ထန်ထျန်းက လက်ကို ခါလိုက်ပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။
ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းကမူ ခေါင်းကို အသာခါယမ်းလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ ရန်စမှုက ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိဘူး”
“မင်းတို့ သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော်ကို အခုလို လာတိုက်တာဟာလည်း ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိသလိုပေါ့”
“ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ နိဂုံးက သတ်မှတ်ပြီးသားပဲ၊ တစ်ခုတည်းသော ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အရာ က မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ”
“ဒါပေမဲ့ အခု ကြည့်ရတာတော့ မင်းရဲ့ ခွန်အားက ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီသေးဘူး”
ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ထိုက်ချန်ကျိကျွင်း ပေါ်လာကတည်းက သူသည် အခြားသူများနှင့် သိသိသာသာ ကွဲပြားနေသည်။
သူက အကျိုးအမြတ်အကြောင်း မပြောဘဲ ရပ်တည်ချက်အကြောင်းကိုသာ ပြောသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ ရပ်တည်ချက်မှာ မှန်ကန်သည်ဟုလည်း သူက အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေသည်။
အကယ်၍ နှိုင်းယှဉ်စရာ ရှာရမည်ဆိုလျှင် ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းမှာ ကျွင်းချန်ချင်းနှင့် အတူဆုံး လူသားဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သူသည်လည်း ဤကမ္ဘာ၏ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကို သိထားပုံရသည်။
“အဓိပ္ပာယ် ရှိမရှိဆိုတာ နောက်ဆုံး မှပဲ သိရမှာပေါ့”
“ငါ အရည်အချင်း ရှိမရှိ ဆိုတာကလည်း အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားတဲ့ အခါမှသာ သိနိုင်လိမ့်မယ်”
“အနည်းဆုံးတော့ အခုအချိန်မှာ ငါတို့ဘက်က အသာစီးရနေတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား”
ထန်ထျန်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းက တစ်ဖန် ခေါင်းခါပြပြန်သည်။
“တစ်နေ့ကျရင် မင်းတို့ သိလာလိမ့်မယ်၊ အခု မင်းတို့ လုပ်နေတာအားလုံးက မှားယွင်းနေတယ်ဆိုတာကိုပေါ့”
ပြောပြီးနောက် သူက ထပ်မံ အချိန်ဆွဲရန် ဆန္ဒမရှိတော့ပုံရကာ ဝတ်စုံလက်အင်္ကျီကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ထန်ထျန်း၏ ဆုတ်လမ်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုက်ချန်ကျိကျွင်း၏ စွမ်းအားအချို့မှာ သူတို့ ခြေထောက်အောက်ရှိ သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော်ဆီမှ လာသည်ကို ထန်ထျန်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် သူ တစ်ဖန် အာရုံစိုက်လိုက်ရသည်။ ဤတစ်ချက်မှာ စောစောကထက်ပင် ပို၍ ခံရခက်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ထိုစဉ်မှာပင် သွေးရောင်လွှမ်းသော လခြမ်းကွေးဓား တစ်လက်မှာ အဝေးမှ ပျံသန်းလာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာသည်။
ထို့နောက် ဟင်းလင်းပြင်ရှိ ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့သည်။
ထိုစွမ်းအား မှာလည်း ပြင်းထန်လှသဖြင့် ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းပင်လျှင် မပေါ့ဆရဲဘဲ သေချာ ဂရုစိုက်လိုက်ရသည်။
သူက ထန်ထျန်းကို တိုက်ခိုက်မည့် စွမ်းအားများကို ရုပ်သိမ်းကာ ခုခံမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သွေးရောင်လခြမ်းကွေးဓားကို တားဆီးလိုက်သည်။
ထို့နောက် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ထန်ထျန်းနှင့် ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းအကြားတွင် ပေါ်လာတော့သည်။
၎င်းမှာ ယွမ်ဟိုင်ပင်လယ် မှ ပြန်လာသော ချီလင်မိန်းကလေး ပင် ဖြစ်သည်။
ချီလင်မိန်းကလေးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင် ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းက သူ၏ တည်ငြိမ်သော အသွင်အပြင်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လေးနက်သွားတော့သည်။
“ချီလင် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်”
သူက ချီလင်မိန်းကလေး၏ အမည်ကို ခေါ်လိုက်သည်။
“မင်းတောင် ရောက်လာတာလား”
“မင်းတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးဝိညာဉ်ကို ဘယ်သူ သတ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်း မေ့သွားပြီလား”
သူက ချီလင်ဝိညာဉ်နှင့် ကမ္ဘာ့အရှင်တို့အကြားမှ ပဋိပက္ခကို ထောက်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ချီလင်မိန်းကလေးမှာမူ ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းကို အေးစက်စွာသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
“နင်တို့ရဲ့ ထျန်းမန် ဘိုးဘေးကလည်း အဲဒီတိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့တာပဲ”
သူမက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ထိုက်ချန်ကျိကျွင်း ကြောင်သွားပြီးနောက် ရှေးဟောင်း မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို ပြန်လည် တမ်းတနေပုံရသည်။
“အော်...”
“အဲဒီလို ကိစ္စမျိုး ရှိခဲ့ဖူးတာပဲ”
“အင်း... ဟုတ်တယ်၊ ဘိုးဘေးကြောင့်ပဲ ငါ ကမ္ဘာ့အရှင်နဲ့ တွေ့ခွင့် ရခဲ့တာ”
ချီလင်မိန်းကလေးမှာ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ သွေးရောင်လခြမ်းကွေးဓားကို ကိုင်ကာ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
သူမက ထိုက်ချန်ကျိကျွင်း၏ ပင်မကိုယ်ခန္ဓာ ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထန်ထျန်းက သူမ၏ လခြမ်းကွေးဓားကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ကြည့်ရတာ... ၎င်းမှာ တစ်စုံတစ်ဦးသော အလွန်အစွမ်းထက်သည့် တည်ရှိမှု၏ ကျောရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရသည်။
ချီလင်မိန်းကလေး၏ သန်မာမှုမှာ ပြောနေစရာ မလိုပေ။ နေနတ်ဘုရားကို မမီသော်လည်း အလွန်ပင် နီးစပ်လှရာ ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းအတွက် ပြိုင်ဘက်ကောင်း တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားသော အစွမ်းထက်သည့် ကမ္ဘာ့ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များမှာလည်း ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်ကို ထန်ထျန်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
အကယ်၍ ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းကိုသာ ဖမ်းနိုင်ပါက ကျွင်းချန်ချင်းမှလွဲ၍ သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော်မှ ကျန်ရှိသူများမှာ စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ပေ။
ကမ္ဘာ့ဝိညာဉ်များ တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့်အမျှ ဤစစ်ပွဲ၏ အသာစီးမှာ နေနတ်ဘုရားနန်းတော်ဘက်သို့ အလုံးစုံ ယိမ်းသွားတော့သည်။
ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းမှာ ဖိနှိပ် ခံထားရပြီး အခြားသော ဝူရှန့်ကျိကျွင်းများမှာလည်း နန်းတော်ဘက်မှ ဝူရှန့်ကျိကျွင်းများ၏ တားဆီးခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် ကျန်ရှိသော ကျိကျွင်းများမှာ ဆက်လက် တောင့်မခံနိုင်ကြတော့ပေ။
ခြုံပြောရလျှင် ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အရေအတွက် ကွာခြားမှုကပင် စစ်ပွဲ၏ လားရာကို အဆုံးအဖြတ် ပေးသွားခဲ့သည်။
သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော်ဘက်မှ စတင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကာ ဆုတ်ခွာကုန်ကြပြီး နေနတ်ဘုရားနန်းတော်မှ လူများမှာမူ နောက်မှ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းမှာ နေနတ်ဘုရားထံမှ အမိန့်မရသေးသဖြင့် သူ တာဝန်ယူထားသည့် နယ်မြေအတွင်းမှာသာ နေခဲ့ရသည်။
သို့သော် ယခု တိုက်ပွဲအခြေအနေအရ သူ မလိုအပ်တော့ပေ။
အကယ်၍ ကျွင်းချန်ချင်းသာ ထွက်မလာသေးလျှင် သက်ရှိဧကရာဇ်နန်းတော်မှာ လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍ သူ ထွက်လာခဲ့မည် ဆိုပါကလည်း...
နေနတ်ဘုရားက စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။