ကြွက်တစ်ကောင်
Vol. 74 Ch. 777
ဤတစ်ကြိမ် လူသားဧကရာဇ် နန်းတော်ကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် နေနတ်ဘုရားက တကယ့်ကို များပြားလှသော ပြင်ဆင်မှုများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပထမဦးစွာ မည်သည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်မသိဘဲ လူသားဧကရာဇ် နန်းတော်၏ တည်နေရာကို အတိအကျ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီး လူတိုင်းကို နန်းတော်အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ကာ တစ်ဖက်လူကို တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မပေးခဲ့ပေ။
ထို့နောက်တွင်လည်း ကောင်းကင်ချိပ်ပိတ်ခြင်း အစီအရင်ကြီးကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး နန်းတော်အတွင်းရှိ ကျိကျွင်းများ၏ ဆုတ်လမ်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။
ထို့ပြင် မဟာကောင်းကင် အရှင်၏ ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းခြင်း ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ပြီး သူ အလွယ်တကူ လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်းမရှိသော အရေးကြီးဆုံးအချိန်ကို ရွေးချယ်ကာ လူသားဧကရာဇ် နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါတွင်မူ သူက ချင်ထျန်းအစီအရင် တည်ရှိမှုကိုပင် ကြိုတင်သိရှိနေပြီး အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးမည့် ပစ္စည်းများကိုပါ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြန်သည်။
ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားလက်နက် ရှစ်ခုမှာ ဝူရှန့်ကျိကျွင်း ရှစ်ဦး၏ ကိုင်တွယ်မှုအောက်တွင် ၎င်းတို့၏ အစွမ်းထက်ဆုံး စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နေကြသည်။
ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများအောက်တွင် ချင်ထျန်းအစီအရင်ကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး လေတိုက်ခတ်မှုအောက်ရှိ ကြည်လင်သော ပူဖောင်းတစ်ခုအလား အချိန်မရွေး ပေါက်ထွက်သွားနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။
၎င်းကို မြင်သည့်အခါ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေသော ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းပင်လျှင် အနည်းငယ် မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာတော့သည်။
“နေနတ်ဘုရား”
သူက အသံကို နှိမ့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ “မင်းက တကယ်ပဲ အခြေအနေတွေကို ပြန်လှည့်လို့မရတဲ့ အဆင့်ထိ ရောက်အောင် လုပ်တော့မှာလား”
“မဟာကောင်းကင် အရှင်ကို ဘယ်လိုမှ မနိုင် နိုင်ဘူးဆိုတာ မင်း ကောင်းကောင်းသိသားနဲ့”
“ဘာလို့ ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးဖို့ ရွေးချယ်နေရတာလဲ”
ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
နေနတ်ဘုရား၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်နေဆဲဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် တစ်ခွန်း ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
“အော်... ဟုတ်တာပေါ့”
“ငါက လူအ ပဲ၊ တမင်သက်သက် လာအသေခံ တာ”
ထိုတစ်ခွန်းတည်းနှင့်ပင် ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းမှာ ပြောစရာ စကားမဲ့ သွားရတော့သည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းသန်းချီကပင် နေနတ်ဘုရားမှာ မဟာကောင်းကင် အရှင်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သူ ဖြစ်ရာ မဟာကောင်းကင် အရှင်၏ ခွန်အားကို မည်သူထက်မဆို ပို၍ နားလည်သူ ဖြစ်သည်။
အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ ယုံကြည်ချက်မရှိဘဲ လူသားဧကရာဇ် နန်းတော်ကို အလုံးစုံ တိုက်ခိုက်ရန် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။
သို့သော် ထိုက်ချန်ကျိကျွင်း မည်သို့ပင် စဉ်းစားစေကာမူ လက်ရှိ မဟာကောင်းကင် အရှင်ကို ရင်ဆိုင်ရန် နေနတ်ဘုရားတွင် မည်သည့်နည်းလမ်း ရှိနေမည်ကို စဉ်းစား၍ မရပေ။
မိမိ၏ ဝိညာဉ်အားလုံးကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းထားသော မဟာကောင်းကင် အရှင်မှာ အနှိုင်းမဲ့ အစွမ်းထက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
“ငါ အမြဲတမ်း ယုံကြည်တယ်၊ မင်းတို့ အောင်မြင်ဖို့ ဘာအခွင့်အရေးမှ မရှိဘူး”
“မဟာကောင်းကင် အရှင်က ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်မီးလျှံပဲ”
“သူက ကမ္ဘာက ရွေးချယ်ထားတဲ့ စစ်မှန်တဲ့သူပဲ”
ထိုက်ချန်ကျိကျွင်း ပြောအပြီးတွင် သူတို့နှစ်ဦးကြားမှ စကားဝိုင်းမှာလည်း ပြီးဆုံးသွားတော့သည်။
ယခုအခါ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်၌ ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသော မြည်ဟီးသံများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ၎င်းမှာ ချင်ထျန်းအစီအရင်ကြီး တစ်ဆင့်ချင်း ပျက်စီးနေသော အသံပင် ဖြစ်သည်။
အစီအရင်အတွင်း ပိတ်မိနေသော လူသားဧကရာဇ် နန်းတော်မှ လူများမှာမူ အလွန် စိုးရိမ်နေကြသည်။
အကယ်၍ ချင်ထျန်းအစီအရင် ပျက်စီးသွားချိန်တွင် မဟာကောင်းကင် အရှင် ထွက်မလာသေးပါက သူတို့အားလုံး အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိသည်ကို သူတို့ ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြသည်။
သို့သော်လည်း အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးသည်မှာ ခဏတာ ကြာမြင့်လာပြီးနောက်တွင် အခြေအနေမှာ သူတို့ ထင်ထားသလောက် ဆိုးရွားမနေသည်ကို သူတို့ ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်။
အစပိုင်းတွင် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားလက်နက် ရှစ်ခု၏ ဒဏ်ကြောင့် ချင်ထျန်းအစီအရင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး အချိန်မရွေး ပျက်စီးတော့မည့်အလား ရှိခဲ့သည်။
သို့သော် အစီအရင်ကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပါးလွှာလာသည်နှင့်အမျှ အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးသည် မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးလာခဲ့သည်။
ဤအစီအရင်ကြီးမှာ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ခိုင်မာ နေခြင်းပင်။
“ဟားဟား...”
ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းက မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဒါက မဟာကောင်းကင် အရှင်ရဲ့ စွမ်းအားပဲ”
“သူ ပြန်လာပြီးနောက်မှာ လူသားဧကရာဇ် နန်းတော် တစ်ခုလုံးမှာ ဝိညာဉ် ဆိုတာ ရှိလာခဲ့ပြီ”
“သူ့ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ ဒီ ချင်ထျန်းအစီအရင် ကလည်း စွမ်းအားတွေ တိုးလာခဲ့တယ်”
“ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားလက်နက် ရှစ်ခု ဖြစ်နေရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ၊ မဟာကောင်းကင် အရှင် တရားဝင် ထွက်မလာခင်အထိတော့ ဒါက တောင့်ခံထားနိုင်ဦးမှာပဲ”
ထိုက်ချန်ကျိကျွင်း၏ အသံမှာ အေးစက်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာတွင်မူ တည်ငြိမ်မှုများ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာသည်။
သူ ဤသို့ ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ လူသားဧကရာဇ် နန်းတော်မှ လူများလည်း အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားကြသည်။
ကြည့်ရတာ သူတို့၏ ရွေးချယ်မှုမှာ မှန်ကန်နေပုံရသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ နေနတ်ဘုရားနန်းတော်ဘက်မှ လူများမှာမူ အနည်းငယ် ပျာယာခတ်လာကြသည်။
နေနတ်ဘုရားသည်လည်း မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။
“အစီအရင်ကို တိုက်ခိုက်စမ်း”
သူ၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ ကျိကျွင်းအယောက်တစ်ရာကျော်မှာ တစ်ဖန် နည်းလမ်းစုံ အသုံးပြုကာ ချင်ထျန်းအစီအရင်ကို တိုက်ခိုက်ကြပြန်သည်။
မရေမတွက်နိုင်သော တာအိုကျင့်စဉ်များ ပျံသန်းနေပြီး အစီအရင်အပြင်ဘက်မှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။
သို့သော် ထိုတိုက်ခိုက်မှုများမှာ ကြီးမားလှသော်လည်း အဓိကကျသော ရလဒ်ကိုမူ မရရှိခဲ့ပေ။
ချင်ထျန်းအစီအရင်မှာ နဂိုအတိုင်း တည်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်ချင်းစီသာ ပျက်စီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
“အပိုပဲ”
“မင်းတို့ရဲ့ ရူးသွပ်မှုတွေက မဟာကောင်းကင် အရှင်ရဲ့ ကြီးမြတ်မှုကို သက်သေပြနေတာကလွဲလို့ ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိဘူး”
“အားလုံးပဲ... ငါနဲ့အတူ အစီအရင်ကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ကြစမ်း”
ထိုက်ချန်ကျိကျွင်းက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက်တွင် လူသားဧကရာဇ် နန်းတော်မှ ကျန်ရှိနေသူများအားလုံးမှာ သူတို့၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ကာ အစီအရင်ကို ခိုင်မာစေရန် ပါဝင်လာကြတော့သည်။
သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ သေးငယ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အစီအရင်ကို အချိန် အနည်းငယ် ပို၍ ဆွဲထားနိုင်စေသည်။
ယခုအချိန်တွင် အချိန်မှာ အရေးကြီးဆုံးသော အရာ ဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမှာ ခဏတာ ကြာမြင့်သွားပြီး နှစ်ဖက်စလုံးမှာ တစ်ဖန် အကျပ်အတည်းထဲသို့ ကျရောက်သွားပြန်သည်။
နောက်ကွယ်မှ အကဲခတ်နေသော ထန်ထျန်းသည်လည်း စိုးရိမ်လာသော်လည်း သူ တာဝန်ယူထားသည့် နယ်မြေကိုမူ စွန့်ခွာ၍ မရပေ။
ထို့ပြင် အကယ်၍ သူ သွားခဲ့လျှင်တောင် အဓိကကျသော အပြောင်းအလဲကို လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် မသေချာပေ။
သို့သော်လည်း ထိုစဉ်မှာပင် နေနတ်ဘုရား၏ အသံမှာ ထန်ထျန်း၏ စိတ်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည်။
“ထန်ထျန်း၊ မင်းကို လုပ်ခိုင်းစရာ တစ်ခု ရှိတယ်”
နေနတ်ဘုရားက ပြောလိုက်သည်။
ထန်ထျန်း အာရုံစူးစိုက်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ “ဘာကိစ္စလဲ”
နေနတ်ဘုရားက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကြွက်တစ်ကောင်ကို သွားကြိုလိုက်”
“ဒီအစီအရင်ရဲ့ ခိုင်မာမှုက ငါ ထင်ထားတာထက် ကျော်လွန်နေတယ်”
“ဒါပေမဲ့ ငါက ဒါကို ရှေ့တည့်တည့်ကနေ ဖျက်ဆီးဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ စိတ်မကူးခဲ့ဘူး”
“ငါ မင်းကို တည်နေရာတစ်ခု ပေးမယ်၊ မင်း ချီလင်မိန်းကလေး နဲ့အတူ အဲဒီကို သွားလိုက်”
“မင်းတို့ အဲဒီနေရာကနေ အစီအရင်ကို အတူတူ ဖျက်ဆီးကြရမယ်”
ထန်ထျန်း ချက်ချင်း မှင်တက်သွားသည်။
ဤလူမှာ နောက်ထပ် အစီအစဉ် တစ်ခု ကျန်သေးသည်လား။
ကြွက်တစ်ကောင်...
ဘယ်သူများ ဖြစ်မလဲ။
မကြာမီမှာပင် ထန်ထျန်းမှာ နေနတ်ဘုရား ပြောသည့် တည်နေရာကို ရရှိခဲ့သည်။
၎င်းက သူ့ကို တစ်ဖန် အံ့အားသင့်စေပြန်သည်။
ဤနေရာမှာ နောက်ထပ် အခြားသော ဖန်တီးထားသည့် နေရာလွတ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး လက်ရှိ လူသားဧကရာဇ် နန်းတော်ကို ဝိုင်းရံထားသော အစီအရင်အတွင်းမှာပင် ဖုံးကွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုနေရာလွတ် မှာ အလွန်တရာ ဖုံးကွယ်လွန်းလှရာ နေနတ်ဘုရားမှလွဲ၍ မည်သူမျှ သတိပြုမိလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။
ကြည့်ရတာ သူက အစီအရင် အကြောင်းကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ရုံတင်မကဘဲ ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုနှစ်ခုကိုပါ လုပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒီလူကတော့...
ထန်ထျန်း တည်နေရာကို ရရှိသည်နှင့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချီလင်မိန်းကလေး ၏ ပုံရိပ်မှာလည်း သူ၏အနားသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
“နေနတ်ဘုရားက အမိန့်ပေးလိုက်တယ်”
သူမက ပြောလိုက်သည်။
ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက ဘေးရှိ လုံကျိုကျိုး ကို အချက်ပြလိုက်ပြီး ချီလင်မိန်းကလေး နှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
၎င်းကို မြင်သောအခါ လုံကျိုကျိုးမှာ ဘာဖြစ်မှန်း နားမလည်ဘဲ ရှိနေသော်လည်း အများကြီး မစဉ်းစားမိပေ။ အကြောင်းမှာ နေနတ်ဘုရားက သူတို့ တာဝန်ယူထားသည့် နယ်မြေမှ ခေတ္တ ထွက်ခွာသွားရန် အထူးအမိန့်များ ပေးလာနိုင်ကြောင်း ကြိုတင် ပြောထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ခဏအကြာတွင် ထန်ထျန်းမှာ ထို နေရာလွတ် အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
အပြင်ဘက် ဟင်းလင်းပြင်များမှာ တိုက်ပွဲကြောင့် မရေမတွက်နိုင်အောင် ပျက်စီးနေသော်လည်း ဤနေရာမှာမူ အလွန် ငြိမ်သက်နေသည်။
ထို့ပြင် ဤနေရာလွတ် အတွင်းမှာပင် ချင်ထျန်းအစီအရင် က ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ဤကဲ့သို့သော သိသာထင်ရှားသော ဟာကွက်မျိုးကို ချန်ထားခဲ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
“ငါတို့ ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ”
ချီလင်မိန်းကလေး က မေးလိုက်သည်။
ထန်ထျန်း ကြောင်သွားပြီး “မင်း မသိဘူးလား”
“အော်... နေနတ်ဘုရားက ငါ့ကို ဒီမှာ ကြွက်တစ်ကောင် လာရှာခိုင်းတာ”
“ပြီးတော့ ငါတို့ကို ချင်ထျန်းအစီအရင် ကို အတူတူ ဖျက်ဆီးခိုင်းလိုက်တယ်”
ချီလင်မိန်းကလေး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ကြွက်တစ်ကောင် လား”
“ဘယ်သူလဲ”
ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ “သူ ငါ့ကို မပြောဘူး၊ မင်း သိတယ်လို့ ငါ ထင်နေတာ”
“ရှာကြည့်ကြတာပေါ့၊ ဒီနေရာလွတ် ထဲမှာ ငါတို့အပြင် တခြားလူ ရှိဦးမှာပဲ”
စကားပြောအပြီးတွင် သူက စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက် ကာ စတင် ရှာဖွေလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း နေနတ်ဘုရား ဘာကြောင့် အသေးစိတ် မပြောခဲ့သည်ကို သူ မကြာမီ နားလည်သွားတော့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက ကြွက်တစ်ကောင်ကို တကယ် မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။
ထိုကြွက်ဆီမှ အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခါ ထန်ထျန်း ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားတော့သည်။
“ယိရှန်း လား”