အခန်း (၂၄၃-၂၄၄)

အခန်း (၂၄၃) - တတိယအဆင့် ကောလာဟလများ

နင်းကျော့သည် တိုက်ပွဲစင်မြင့်မှ ထွက်ခွာ၍ မိမိ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ချေသည်။

ယခင်က တွေ့မြင်ခဲ့ရသော တင်းမာမှုများမှာ လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ၏ အသွင်အပြင်အရ ထင်ရှားလှပေသည်။

အားတက်သရော ရှိလှသော ခြေလှမ်းများ၊ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော အမူအရာနှင့် တက်ကြွသော စွမ်းအင်တို့မှာ အရင်က ဖိနှိပ်ခံထားရသည့် အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်ရှိတော့ချေ။

သူသည် မြေအောက်ကျင့်ကြံရေး အခန်းသို့ ပြန်လာပြီးနောက် စက်မှုအမွေအနှစ် ကျမ်းစာများကို ထုတ်ယူကာ စိတ်စွမ်းအား အပြည့်ဖြင့် အသည်းအသန် လေ့လာစူးစမ်းလေတော့သည်။

ထို့နောက် အလုပ်စားပွဲသို့ သွားကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော အမျိုးမျိုးသော စက်မှုအစိတ်အပိုင်းများကို ကောက်ယူ၍ စားပွဲပေါ်သို့ ပြန်တင်လိုက်သည်။

စက်မှုပညာရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ အဆက်မပြတ် ဖြုတ်လိုက်၊ တပ်လိုက် လုပ်ရင်း သုတေသန ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။

မကြာမီပင် နေ့လယ်စာ စားချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

သူသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်၍ ထမင်းစားခန်းသို့ သွားကာ ထမင်းအတော်များများ စားပွဲတင်လိုက်သည်။

ဤဟင်းလျာများမှာ အလွန်ပင် ခမ်းနားထည်ဝါလှပြီး အားလုံးမှာ ဝိညာဉ်အစားအစာများပင် ဖြစ်ချေသည်။

နင်းကျော့သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကိုးဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း နေ့စဉ် ဝိညာဉ်အစားအစာ အမြောက်အမြားကို ဟန်ဆောင်ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် စားသုံးနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ဝဝလင်လင် စားသောက်ပြီးနောက် နင်းကျော့သည် မြေအောက်ကျင့်ကြံရေး လျှို့ဝှက်ခန်းသို့ တစ်ဖန် ပြန်သွားပြန်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပုဝါကို အသုံးပြု၍ မိမိကိုယ်ကို တိမ်တိုက်လွှာများဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး ဓာတ်ငါးပါးညှိနှိုင်းခြင်းပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံနေသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နေလိုက်သည်။

သူ၏ လျှာအောက်တွင် ထည့်ထားသော တိမ်တိုက်ဖုံးကွယ်မှု အစွမ်းက နင်းကျော့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သွန်းလောင်းမှုအောက်တွင် သူ၏ အခြေအနေကို ဖုံးကွယ်ရန် ကူညီပေးပေသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် နင်းကျိုဖန်တို့၏ အာရုံခံစားမှုတွင်မူ နင်းကျော့သည် ဓာတ်ငါးပါးညှိနှိုင်းခြင်းပညာရပ်၏ စတုတ္ထအဆင့်ကို ကျင့်ကြံနေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေသည်။

တရားထိုင်ခြင်းနှင့် အသက်ရှူကျင့်စဉ်များကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် နင်းကျော့သည် ခေတ္တမျှ အနားယူကာ တိမ်တိုက်လွှာများအတွင်း မျက်စိကို ပြန်မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ကို မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် စေလွှတ်လိုက်လေသည်။

"သူ လာပြီဟေ့"

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် နင်းကျော့ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

နင်းကျော့ တစ်ဖန် မသေမျိုးနန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့သောအခါ ၎င်းက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အားပေးနေမိသည်။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်အနေဖြင့် နင်းကျော့ တာအိုလမ်းစဉ်ကို တစ်ချီတည်းနှင့် အောင်မြင်ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါစေဟု တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းပေးရမည့်နေ့ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးတောခဲ့ဖူးချေ။

"နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်" နင်းကျော့က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရင်း စမ်းသပ်ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်မှာ ခေါင်းကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။ ခေါ်သံကို ကြားရသော်လည်း မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ တုံ့ပြန်ရန် အလိုမရှိပေ။

၎င်းသည် နင်းကျော့နှင့် ဆက်သွယ်ရမည်ကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ရှားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံမှုအပြီးတွင် ၎င်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်ရာ စကားများ အလွန်အမင်း ကျွံသွားခဲ့မိကြောင်း သိမြင်သွားခဲ့သည်။

ယခင်က တာအိုလမ်းစဉ်ကို စူးစမ်းရာတွင် ကျရှုံးခဲ့မှုကြောင့် နင်းကျော့သည် သင်ခန်းစာ ရရှိသွားခဲ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် တတ်နိုင်သမျှ ဆုလာဘ်များအဖြစ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူသည် စမ်းသပ်မှုတိုးတက်မှုစာရင်းမှ ဆုလာဘ်ကို တစ်ကြိမ် ထုတ်ယူခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ နောက်တစ်ကြိမ် ထုတ်ယူရန် လေးရက်ခန့် လိုသေးသည်။

သို့သော် လမ်းကြောင်းဖြတ်ကျော်မှုမှ ရရှိသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆုလာဘ်များမှာလည်း မနည်းလှပေ။

နင်းကျော့သည် တာအိုလမ်းစဉ်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သိုလှောင်မှုမှာ ယခင်ကထက် အနည်းဆုံး ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပိုမိုများပြားနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ ထပ်မံ၍ ကျရှုံးပြန်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ပညာရပ် ကျွမ်းကျင်မှုက တိုးတက်ဖို့ လိုနေသေးတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုအရာတွေက လေ့ကျင့်မှု အများကြီး လိုအပ်သလို အလောတကြီး လုပ်လို့လည်း မရဘူး"

"ငါသာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ပိုသုံးနိုင်ရင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေ လမ်းကြောင်းရှင်းသလိုမျိုး အရေအတွက်နဲ့ ဖိတိုက်တဲ့နည်းကို သုံးလို့ရနိုင်တယ်"

နင်းကျော့သည် လမ်းကြောင်းရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

ပညာရပ်အသုံးပြုမှု နည်းပညာကို မြှင့်တင်ခြင်း သို့မဟုတ် အတွေ့အကြုံများကို စုစည်းကာ အသေးစိတ် မဟာဗျူဟာများ ရေးဆွဲပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းအတွက် တိကျသော တွက်ချက်မှုများဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် အရေအတွက် အားသာချက်ကို ရယူရန်ပင် ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့သည် လမ်းကြောင်းရှင်းရန် ကြိုးပမ်းနေစဉ်အတွင်း ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် နင်းကျိုဖန်တို့ကလည်း သူ့အပေါ်တွင် ဆက်လက် အာရုံစိုက်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဒီ ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပုဝါက နည်းနည်းတော့ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေတယ်" ဟု နင်းကျိုဖန်က ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အာရုံခံပညာရပ် အများစုမှာ ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပုဝါကို ပြီးပြည့်စုံစွာ မကျော်လွှားနိုင်ဘဲ အမြဲတမ်း တိမ်တိုက်လွှာများကို လောင်ကျွမ်းစေမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"ဒါက နင်းကျော့ကို သူ့အမေဆီက ချန်ထားခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ် ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်က ပစ္စည်းတွေက ငါတို့ တမ်းတခြင်းပြည်က ပစ္စည်းတွေနဲ့ အသုံးပြုပုံ တကယ်ကို ကွဲပြားခြားနားလှတယ်"

နင်းကျော့ကို ဖုံးအုပ်ထားသော တိမ်တိုက်လွှာများကြောင့် ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် နင်းကျိုဖန်တို့မှာ သူ့ကို စူးစူးစိုက်စိုက် စစ်ဆေးရန် စိတ်အားထက်သန်မှု နည်းပါးသွားကြသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိက ဆက်ပြောသည်မှာ "နင်းကျော့ကတော့ လုံးဝ စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီ ထင်ရတယ်။ သူ့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားက ပြောင်းလဲသွားတာ ချီးကျူးစရာပဲ"

"သူ ဒီစမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ။ သူက ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် တကယ့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ"

"ညီနောင်နင်း၊ ငါ မင်းကို ဂုဏ်ပြုရမှာပဲ"

နင်းကျိုဖန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူ တကယ်ပင် ဝမ်းသာနေမိသည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း နင်းကျော့၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သူ မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

နင်းကျော့သည် စိတ်နေစိတ်ထားပိုင်းတွင် အမှန်တကယ်ပင် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ချေပြီ။

နင်းကျော့၏ မွေးရာပါ ပါရမီနှင့်သာ ဆက်လက် ဖွံ့ဖြိုးလာမည်ဆိုပါက နင်းမျိုးနွယ်စု၏ အမာခံ ဒေါက်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ ဧကန်မလွဲပင် ဖြစ်သည်။

"ဘယ်သူလဲ" ရုတ်တရက် ကျူးရွှမ်းကျိက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ အလွန်တောက်ပလာသည်။

သူ၏ အကြည့်မှာ စူးရှလွန်းလှသဖြင့် နင်းကျိုဖန်ပင် တိုက်ရိုက် မကြည့်မိစေရန် မျက်မှောင်ကြုတ် ရှောင်လွှဲလိုက်ရသည်။

ခဏချင်းတွင်ပင် ကျူးရွှမ်းကျိသည် နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နင်းကျိုဖန်၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် ရွှေရောင် ရိပ်ခနဲ ပုံရိပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဝုန်း

နောက်တစ်ခဏတွင် နင်းကျိုဖန်သည် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူ အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျူးရွှမ်းကျိသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အားကောင်းသည့် ရန်သူတစ်ဦးနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

နင်းကျိုဖန်သည်လည်း ချက်ချင်းပင် တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြေးသွားလေတော့သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နင်းကျော့ကို ဝန်းရံလျက် ခိုင်မာလှသော ရွှေရောင်အတားအဆီးတစ်ခု လေဟာနယ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထိုလျှို့ဝှက်ရန်သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အလျင်အမြန်ပင် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

"ဘယ်ကို ပြေးမလို့လဲ" ကျူးရွှမ်းကျိက မဆုတ်မနစ် လိုက်လံတိုက်ခိုက်သည်။

စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းတန်းများမှာ ကျူးရွှမ်းကျိ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကွဲကြေသွားပြီး ရန်သူ၏ အသွင်အပြင်မှာ ပေါ်လာလေသည်။

သူမမှာ သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိပြီး မက်မွန်ပွင့်ကဲ့သို့ လှပသော မျက်နှာပိုင်ရှင် ဖြစ်သည်။

"ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်းက ယန်ချန်ယွီပဲ" နင်းကျိုဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုလျှို့ဝှက်ရန်သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

ယန်ချန်ယွီမှာ ပြုံးလျက်ပင် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်နေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်း ဝိညာဉ်ပုံစံဖြင့် ရှိနေသော နင်းကျော့ဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

ယင်းမှာ အာရုံခံပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ယန်ချန်ယွီက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ရင်း စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းတန်းများ မှိန်သွားကာ "ဪ... ဒါကိုး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် ရုတ်တရက် ကိုယ်ကိုလှည့်၍ အရှိန်မြှင့်ကာ ပန်းရောင်ရိပ်ကလေးသာ ချန်ထားခဲ့ပြီး လမ်းကြားထဲရှိ အရိပ်များအတွင်းသို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

"ငါ လိုက်သွားမယ်။ မင်း ဒီမှာနေခဲ့" ကျူးရွှမ်းကျိက ဤစကားကို အမြန်မှာကြားပြီးနောက် လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ပြေးထွက်သွားသည်။

နင်းကျိုဖန်သည် နင်းကျော့၏ ဘေးတွင် တိတ်တဆိတ် ရှိနေလိုက်သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အရှိန်မြှင့်ထားသော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါကို မပေါက်ကြားစေရန် ထိန်းချုပ်ထားပြီး နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေခဲ့သည်။

ပေါက်ကွဲသံများကို ကြားရသောအခါ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကင်းသမားများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြသည်။

သူတို့မှာ ရွှေရောင်အတားအဆီးကြီးကို တွေ့ရသဖြင့် အံ့အားသင့်နေကြပြီး အနီးအနားတွင် ပုန်းကွယ်နေသော နင်းကျိုဖန်ကိုမူ မည်သူမျှ မတွေ့ရှိကြချေ။

ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် ယန်ချန်ယွီတို့မှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေကြရာ ပေါက်ကွဲသံများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။

ပေါက်ကွဲသံများနှင့် အိမ်များ ပြိုကျသံများမှာ ညအမှောင်ထုအတွင်း တဂျိန်းဂျိန်း မြည်ဟည်းနေပြီး မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော် တစ်ခုလုံးကို နိုးကြားသွားစေခဲ့သည်။

နင်းကျော့၏ ဝိညာဉ်မှာ ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်း၌ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ ရုပ်ကလာပ်မှာမူ ရွှေရောင်အတားအဆီးဖြင့် ဝန်းရံခံထားရသည်။

အတားအဆီး၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကင်းသမားများက ထူထပ်စွာ ဝန်းရံကာ စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်ပြီးနောက် တိမ်တိုက်လွှာများမှာ မူလနေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး နင်းကျော့ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ဖုံးကွယ်လိုက်ပြန်သည်။

သို့သော် ယခင်က ပြသခဲ့မှုအရ ထိုကဲ့သို့သော ကာကွယ်မှုမျိုးမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက အလွန်ပင် အားနည်းလှပြီး အလှပြထားသကဲ့သို့သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အရက်ဆိုင်တစ်ခုတွင်မူ...

ပေါက်ကွဲသံများမှာ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

အရက်ဆိုင်အတွင်းရှိ စားသောက်နေသူများမှာ ဆူညံသံများကို ကြားရသောအခါ မတ်တတ်ရပ်၍ ထိုထူးခြားသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရန် ပြတင်းပေါက်များဆီသို့ သွားကြသည်။

ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားသော စွန်းလင်ထုံသည် စားပွဲအောက်မှတစ်ဆင့် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

သူ့ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသူများမှာ အကြည့်လွဲသွားသည့် ခဏချင်းတွင်ပင် ပစ်မှတ်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။

"သူ ဘယ်ကို သွားတာလဲ"

မသင်္ကာစရာ ဖြစ်လာသဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသူများမှာ စွန်းလင်ထုံ ထိုင်ခဲ့သော စားပွဲဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားကာ အသည်းအသန် ရှာဖွေကြလေတော့သည်။

"သူ့ကို မြန်မြန်ရှာကြစမ်း"

"သူ သိပ်ဝေးဝေး မသွားနိုင်သေးဘူး"

"သူ ဒီနားမှာပဲ ရှိမှာပဲ"

သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အလွန်ပင် ခက်ထန်နေပြီး အချို့မှာ အာရုံခံပညာရပ်များကို ချက်ချင်း အသုံးပြု၍ ထိုထပ်ရှိ စားသောက်နေသူ အားလုံးကို စစ်ဆေးလေတော့သည်။

"ဟမ်"

"ဘယ်သူက ဒီလောက် ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း လုပ်နေတာလဲ"

"ငါ့ကို ပညာရပ်နဲ့ စစ်ဆေးနေတယ်ပေါ့လေ"

အချို့သော စားသောက်နေသူများမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်လာကြသည်။

ထိုသို့သော အာရုံခံပညာရပ်များမှာ အစွမ်းထက်လှပြီး အစစ်ဆေးခံရသူများအတွက် အလွန်ပင် စော်ကားရာ ရောက်ပေသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်မူ ပညာရပ် အသုံးပြုခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများမှာ သူတို့၏ အရှိန်အဝါများကို တမင်တကာ ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေတော့သည်။

သူတို့မှာ ခြောက်ဦးရှိပြီး အားလုံးမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဝါများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်သက်သွားလေတော့သည်။

အစောပိုင်းက ဒေါသထွက်နေသော စားသောက်သူများမှာ မျက်နှာများ ဖြူလျော်သွားကာ ချွေးစေးများ ပြန်လာပြီး တိတ်တဆိတ် ငြိမ်သက်သွားကြသည်။

သူတို့မှာ အားကောင်းသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များ၊ သို့မဟုတ် သူတို့ မယှဉ်နိုင်သည့် အင်အားစုတစ်ခုကို စော်ကားမိသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့၏ အမူအရာများက ချက်ချင်းပင် ဖော်ပြနေတော့သည်။

လိုက်လံရှာဖွေသူများမှာ အသည်းအသန် ရှာဖွေနေကြသည်။ မကြာမီ သူတို့၏ ရှာဖွေမှု ဧရိယာမှာ အရက်ဆိုင်တစ်ခုလုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားသော်လည်း စွန်းလင်ထုံကို ရှာမတွေ့ကြသေးချေ။

သူတို့မှာ အရက်ဆိုင်ထဲမှ ကပျာကယာ ထွက်ခွာသွားကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင် လမ်းများသို့ လူခွဲကာ ရှာကြလေတော့သည်။

ထိုလမ်းတွင်ပင် အဖိုးအိုတစ်ဦးအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားသော စွန်းလင်ထုံမှာ လိုက်လံရှာဖွေသူများကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

ရှာဖွေသူများမှာ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ကြဘဲ စွန်းလင်ထုံကို ကြမ်းတမ်းစွာ တွန်းတိုက်သွားကြရာ သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသော်လည်း သူတို့မှာ ခေတ္တမျှပင် မရပ်ဘဲ ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးသွားကြသည်။

စွန်းလင်ထုံမှာ ချက်ချင်းပင် ညည်းတွားသံများ ထွက်ပေါ်လာစေပြီး မဆင်မခြင် သွားလာသူများကြောင့် လဲကျသွားကာ ပြန်မထနိုင်တော့သည့် အားကိုးရာမဲ့ အဖိုးအိုတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေလိုက်သည်။

စွန်းလင်ထုံမှာ ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်းမှ ဖြစ်သဖြင့် အမျိုးမျိုးသော အသွင်ကို အလွယ်တကူ ဟန်ဆောင်ရာတွင် ဆရာကျလှပေသည်။

နောက်မှ လိုက်လာသော ရှာဖွေသူများမှာ သူ့ကို တစ်ချက်သာ ကြည့်ပြီး မှောက်လျက်လဲနေသော သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ကို ကျော်တက်သွားကြသည်။

ရှာဖွေသူ တစ်ဦးချင်းစီမှာ ရတနာတစ်ခုစီ ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

သူတို့မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အဆက်မပြတ် သွန်းလောင်းနေကြရာ ထိုရတနာများမှာ ပြင်းထန်သော လှုပ်ခတ်မှုများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ စစ်ဆေးနေကြသည်။

စွန်းလင်ထုံမှာ ထိုစစ်ဆေးမှု ဧရိယာ၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် ရှိနေသော်လည်း လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ရှိနေခဲ့သည်။

ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတိုင်း သူသည် အာရုံခံရတနာ အများစုကို တန်ပြန်နိုင်သည့် ယုံကြည်ချက် ရှိပေသည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင် အချို့ ရှိနေသည်။

ဒုတိယအဆင့် ကောလာဟလများကို ဖြန့်ဝေပြီးနောက် စွန်းလင်ထုံသည် ကောလာဟလ ထွက်ပေါ်ရာ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေရန် လူအမြောက်အမြား လှုပ်ရှားလာသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

စုံစမ်းကြည့်ရာတွင် ထိုရှာဖွေသူများမှာ အဓိကအားဖြင့် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ရှိ အဓိက အင်အားစုကြီး လေးခုမှ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

သို့သော် ထိုမျှတင် မကပေ။ ဥပမာအားဖြင့် ထိုင်ချင်းနန်းတော်ကလည်း ရှာဖွေမှုတွင် ပါဝင်ရန် အဖွဲ့ဝင်များကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။

"အခုက အရေးကြီးဆုံး အချိန်ပဲ" ဟု စွန်းလင်ထုံက တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။

မြို့တော်ရှိ အဓိက အင်အားစု အားလုံးက ကောလာဟလများ၏ နောက်ကွယ်မှ လက်မည်းကို တက်တက်ကြွကြွ ရှာဖွေနေကြသဖြင့် စွန်းလင်ထုံအတွက် ကောလာဟလများ ဖြန့်ရန် ပိုမို ခက်ခဲလာကာ သူ၏ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းမှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

ဤအတိုင်း ဆက်သွားမည်ဆိုပါက သူ၏ အန္တရာယ်မှာ အဆမတန် မြင့်တက်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူသည် တတိယအဆင့် ကောလာဟလများကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင်မူ အဖိုးအိုအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားသော စွန်းလင်ထုံမှာ လမ်းပေါ်တွင် အားကိုးရာမဲ့စွာ လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်း နင်းကျော့နှင့်အတူ ကြံစည်ခဲ့သော အစီအစဉ်များကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေမိသည်။

နင်းကျော့က သူ့ကို လေးနက်စွာ ပြောခဲ့သည်မှာ - "အကိုစွန်း၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အစီအစဉ်အရဆိုရင် တတိယအဆင့် ကောလာဟလတွေက အရေးကြီးဆုံးပဲ"

အခန်း (၂၄၄) - စစ်မှန်သောကျမ်းစာ ပေါ်ထွက်လာခြင်း

စွန်းလင်ထုံသည် ကောလာဟလများ ဖြန့်ဝေရာတွင် အစဉ်အမြဲ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာသူဖြစ်ရာ အတွေ့အကြုံလည်း ရင့်ကျက်လှပေသည်။

၎င်းက “အဲဒီအချိန်ကျရင် သတင်းတွေက တော်တော်လေး ကျပ်တည်းသွားမှာ သေချာတယ်။ တတိယအကြိမ်မြောက် ကောလာဟလလှိုင်းက တကယ်ကို အရေးကြီးတာ။ ငါတို့တွေ ချက်ချင်း လက်ဦးမှုယူပြီး လုပ်ဆောင်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ကောလာဟလတွေ ပြန့်သွားတာနဲ့ ငါတို့ပြိုင်ဘက်တွေက ရိပ်မိသွားပြီး အင်အားချင်း စုပေါင်းကာ အဲဒီသတင်းတွေကို ဝိုင်းနှိမ်နင်းကြလိမ့်မယ်” ဟု ခန့်မှန်းတွက်ချက်ကာ ဆိုလေသည်။

နင်းကျော့ကမူ ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်၏။ ၎င်း၏ အမြင်မှာ တမူထူးခြားနေပြီး စွန်းလင်ထုံအား “တတိယလှိုင်း ကောလာဟလကို ကျွန်တော်တို့ဆီကနေ ထွက်မလာစေချင်ဘူး အကိုစွန်း” ဟု ပြောကြားလိုက်သည်။

စွန်းလင်ထုံမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်တစားဖြစ်သွားကာ “ကျော့လေး၊ မင်းမှာ အသုံးချလို့ရတဲ့ တခြား အင်အားစု ရှိသေးတာလား” ဟု မေးမြန်းလေသည်။

နင်းကျော့က ပြုံးလိုက်ပြီး “အကိုကြီး... ကျွန်တော့်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိတာကတော့ အမှန်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အင်အားစုနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ အကိုကြီးကို ဘယ်လိုလုပ် ဖုံးကွယ်ထားလို့ ရမှာလဲ” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

ထိုစကားကြောင့် စွန်းလင်ထုံမှာ ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကာ “ဒါဆိုရင် ငါတို့အတွက် ကောလာဟလတွေ လုပ်ကြံပေးနိုင်တဲ့သူက ဘယ်သူရှိဦးမှာလဲ” ဟု မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

နင်းကျော့က ခေါင်းခါလျက် “ဒါကိုတော့ ကျွန်တော်လည်း အသေအချာ မပြောနိုင်သေးဘူး။ ကျွန်တော့်မှာတောင် ဒါနဲ့ပတ်သက်လို့ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ချက်မျိုး မရှိသေးပါဘူး” ဟု ဆိုသည်။

“ဒါပေမဲ့ တတိယအဆင့် ကောလာဟလတွေကို ဖြန့်ရမယ့် အချိန်ရောက်လာရင် ကျွန်တော်တို့ ခဏလောက် စောင့်ကြည့်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်”

“မင်း သေချာရဲ့လား” စွန်းလင်ထုံမှာ စိုးရိမ်ပူပန်သွားရသည်။

ကောလာဟလ ဖြန့်ဝေခြင်းနှင့် ပတ်သက်လျှင် ၎င်းမှာ အတွေ့အကြုံများစွာရှိသော ပါရဂူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းက နောင်ဖြစ်လာမည့် အခြေအနေကို တိကျစွာ ခန့်မှန်းလျက် “တကယ်လို့ ငါတို့က ပုံမှန်အရှိန်အတိုင်း တတိယလှိုင်း ကောလာဟလကို ဖြန့်မယ်ဆိုရင် အဲဒီအချိန်မှာ အချိန်ရော နေရာရော လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာတောင် နောက်ထပ် တစ်ခေါက်လောက် စောင့်ကြည့်ပြီး အခြေအနေကို ကြည့်ဦးမယ်၊ ပြီးမှ တတိယအဆင့် ကောလာဟလကို ဖြန့်မယ်ပေါ့ ဟုတ်လား” ဟု မေးမြန်းပြန်သည်။

နင်းကျော့က ခေါင်းငြိမ့်ကာ “ဒီလောင်းကြေးက ထိုက်တန်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။ အစောပိုင်းက ကျွန်တော်တို့ ဖြန့်ခဲ့တဲ့ ကောလာဟလ နှစ်ခုကတော့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တတိယလှိုင်း ကောလာဟလကိုပါ ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင် ဖြန့်လိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ အားနည်းချက်တစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ ဒီအချက်ကိုတော့ အကိုကြီး... ကျွန်တော် လောင်းကြေးထပ်ကြည့်ချင်တယ်” ဟု ဆိုလေသည်။

စွန်းလင်ထုံက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး နင်းကျော့၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ “ကောင်းပြီလေ၊ ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းစဉ်ရဲ့ ကစားပွဲစည်းမျဉ်းတွေကိုတော့ မင်းက ငါ့ထက် ပိုပြီး နက်နက်နဲနဲ နားလည်တာပဲ။ ငါ မင်းနဲ့အတူ လောင်းကြေးထပ်ပေးပါ့မယ်” ဟု ပြောကြားလိုက်သည်။

ထိုစဉ် ပန်းသီးကဲ့သို့ နီမြန်းနေသော မျက်နှာလေးနှင့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးမှာ ရုတ်တရက် ခေါင်းလေးပြူထွက်လာပြီး စွန်းလင်ထုံ၏ အတွေးကမ္ဘာကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။

“အဘိုး... ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲဟင်။ အဘိုးကို ထူပေးဖို့ အကူအညီ လိုသလား” ဟု ထိုမိန်းကလေးငယ်က ချိုသာသော အသံလေးဖြင့် မေးလိုက်၏။

စွန်းလင်ထုံမှာ ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မိန်းကလေးငယ်အား ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုကာ အကူအညီ လိုအပ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

မိန်းကလေးငယ်သည် စွန်းလင်ထုံအား ထူပေးရန် ရှိသမျှ အင်အားကို သုံး၍ ကူညီပေးရှာသည်။

စွန်းလင်ထုံက သူမထံသို့ အသံလှိုင်းဖြင့် သတင်းပို့လိုက်သည်မှာ “မင်းက ကျူးရွှမ်းကျိကို ဒီလောက်မြန်မြန် ဖယ်ထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ထိုမိန်းကလေးငယ်မှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ရုပ်ဖျက်ထားသော ယန်ချန်ယွီပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယန်ချန်ယွီက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး စွန်းလင်ထုံထံသို့ အသံလှိုင်းဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

“တောရိုင်းထဲမှာဆိုရင်တော့ ကျူးရွှမ်းကျိရဲ့ ရွှေမျက်စိ ပညာရပ်က တကယ်ကို ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ရဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်က ရှုပ်ထွေးတယ်၊ ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီး မဟုတ်ဘူးလေ။ အဲဒီအပြင် အကိုကြီး ပေးထားတဲ့ အစီအရင်ရဲ့ ဟာကွက်တွေ ရှိနေတာပဲ၊ ငါက ဘာလို့ ကျူးရွှမ်းကျိကို အမီလိုက်ခွင့် ပေးရမှာလဲ” ဟူ၍ ဖြစ်၏။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် လက်ဗလာဖြင့် ပြန်လာခဲ့ရသည်။

၎င်းမှာ ရောက်ရှိလာကြသော နင်းကျိုဖန် အပါအဝင် အခြားသော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ လေးဦးကို ရင်ဆိုင်လျက် “ခြေရာပျောက်သွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါ ယန်ချန်ယွီ ဆိုတာတော့ ငါသေချာပေါက် သိတယ်” ဟု ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ငါးဦးစလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။

နင်းကျိုဖန်က သက်ပြင်းချလျက် “ယန်ချန်ယွီကို မဖမ်းနိုင်မှတော့ ငါတို့ ဒီမှာ ခင်းထားတဲ့ အကွက်က ပေါက်ကြားသွားပြီပေါ့။ ငါတို့ နင်းကျော့ကို ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်နေသင့်သေးရဲ့လား” ဟု မေးမြန်းသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိက ခေါင်းငြိမ့်ပြ၏။ ၎င်းသည် ပြန်လာသည့် လမ်းတွင် နောက်ဆက်တွဲ အစီအစဉ်များကို စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းက “လောလောဆယ်မှာတော့ ယန်ချန်ယွီရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ငါတို့ အသေအချာ မပြောနိုင်သေးဘူး။ သူမကိုယ်တိုင်က မိစ္ဆာလျှို့ဝှက်ကျမ်းစာကို မက်မောနေတာ ဖြစ်နိုင်သလို မြို့စားမင်းဂေဟာက ငှားရမ်းထားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်” ဟု ဆိုသည်။

ဤနေရာတွင် ကျူးရွှမ်းကျိက နောင်တရသလို မျက်နှာပေးဖြင့် “ယန်ချန်ယွီကိုသာ ဖမ်းမိခဲ့ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။ အခုတော့ ငါတို့မှာ ဘာသက်သေမှ မရှိသေးဘူး” ဟု ဆက်ပြောသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိ ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း ယန်ချန်ယွီမှာ လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

ဤရလဒ်က ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ငါးဦးကို များစွာ စိတ်ပျက်သွားစေပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ တိုးပွားစေခဲ့သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဆက်လက် ရှင်းပြသည်မှာ “ယန်ချန်ယွီက မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို အသုံးချသွားတာပဲ၊ မသေမျိုးမြို့တော်ရဲ့ အစီအရင်ကြီးထဲက ဟာကွက်တွေကို သုံးပြီး အောင်အောင်မြင်မြင် ထွက်ပြေးသွားတာ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

နင်းကျိုဖန်က “ဒါက အကြီးအကဲကျူးရဲ့ အပြစ်မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဘယ်သူမဆို ယန်ချန်ယွီကို ဖမ်းဖို့ ခက်ခဲမှာပါပဲ” ဟု ဆို၏။

ကျိုးနုန်းယင်းက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး “အခု အခြေအနေကတော့ ရှင်းနေတာပဲ။ မြို့စားမင်းဂေဟာက ငါတို့ကို စမ်းသပ်ဖို့ ယန်ချန်ယွီကို ငှားထားတာ သေချာတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဘေးကင်းမှုကို စိတ်ချရအောင် အစီအရင်ရဲ့ ဟာကွက်ကိုတောင် ပြောပြထားတာလေ” ဟု အေးစက်စက် ဆိုသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိက ခေါင်းခါလျက် “ငါတို့မှာ သက်သေမရှိသေးတဲ့အတွက် ဒါကို အတည်မပြုနိုင်သေးဘူး” ဟု ပြန်ပြောသည်။

ကျန်းတန်လျန်က သက်ပြင်းချကာ “တကယ်တမ်း ပြောရရင် ဒါက မြို့စားမင်းဂေဟာရဲ့ ပေါ့ဆမှုကြောင့်လည်း ပါတာပေါ့။ ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ မသေမျိုးမြို့တော်ရဲ့ မြို့စောင့်အစီအရင်ကြီးကို ဘေးကင်းအောင် ပုံမှန် အချိန်အပိုင်းအခြားအလိုက် ပြင်ဆင်ရမှာ” ဟု ဆို၏။

“ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်က တက်လာတဲ့ မြို့စားမင်းတွေထဲမှာ ဘယ်သူမှ ဒါကို မလုပ်ကြဘူး။ သူတို့က ဒါကို အရမ်း အလုပ်ရှုပ်တယ်လို့ ထင်ပြီး လုပ်ရတာ မထိုက်တန်ဘူးလို့ တွက်ကြပုံရတယ်”

ကျူးရွှမ်းကျိသည် နှုတ်ခမ်းကို အသာလှုပ်လိုက်ပြီး တစ်ခုခု ပြောရန် ကြံသော်လည်း ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ချေ။

၎င်းသည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အတွင်းသတင်း အချို့ကို သိထားပေသည်။

၎င်းမှာ တမ်းတခြင်းပြည် ဘုရင်မျိုးနွယ်စု၏ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဆုံးဖြတ်ချက်သာ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်သည် တမ်းတခြင်းပြည်၏ အချက်အချာကျသော ဒေသတွင် တည်ရှိနေသဖြင့် အတော်အတန် ဘေးကင်းလှပေသည်။

မြို့စောင့်အစီအရင်ကြီးကို ပြောင်းလဲခြင်းမှာ အလုပ်များလှသလို ကုန်ကျစရိတ်လည်း များပြားလှ၏။

မြို့သစ်တစ်ခုအနေဖြင့် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်မှာ ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားချက်များ ရှိနေပြီး နှစ်စဉ် ဘုရင်မျိုးနွယ်စုထံသို့ အခွန်ငွေ အမြောက်အမြား ပေးဆောင်နိုင်ပေသည်။

မြို့စောင့်အစီအရင်ကြီးကို ပြောင်းလဲလိုက်ပါက ဘုရင်မျိုးနွယ်စု၏ ဝင်ငွေမှာ များစွာ လျော့ကျသွားပေလိမ့်မည်။

ကျိုးနုန်းယင်းက ရုတ်တရက် “အခု အခြေအနေက ဒီအထိ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ငါတို့အတွက် တော်တော်လေး မကောင်းဘူး။ ငါတို့က အရမ်းကို အောက်ခြေရောက်နေသလိုပဲ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“ငါတို့ရဲ့ လူအင်အားတွေ အကုန်လုံးကလည်း နင်းကျော့ဆီမှာပဲ ပိတ်မိနေတယ်”

“လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မယ့်သူတွေ ရှိနေရင်တောင် ငါတို့က သူတို့ကို မဖမ်းနိုင်သရွေ့ ဒါက မြို့စားမင်းဂေဟာရဲ့ လက်ချက်လား၊ ဒါမှမဟုတ် လုပ်ကြံသူရဲ့ ကိုယ်ပိုင် လောဘလားဆိုတာ မခွဲခြားနိုင်ဘူး”

“ဖေးစီက အရမ်းကို ကောက်ကျစ်တာ။ ငါထင်တာတော့ သူ ငါတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိသွားပြီး အချိန်ဆွဲတဲ့ နည်းဗျူဟာကို သုံးနေတာ ဖြစ်မယ်”

“သူက ယန်ချန်ယွီကို တစ်ခါတစ်လေ လွှတ်ပြီး ဒါမှမဟုတ် ငှားပြီး ငါတို့ကို တစ်ချက်လောက် လာစမ်းခိုင်းရုံနဲ့တင် ငါတို့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီလေ။ ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအင် အများစုက နင်းကျော့ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက်ပဲ သုံးနေရတာ”

“ဒီလိုဆိုရင် ငါတို့က ပိုပြီးတော့တောင် အခြေအနေ ဆိုးလာဦးမယ်”

“ဒါကြောင့် ငါစဉ်းစားမိတာကတော့ ဒီလိုပဲ အမြဲတမ်း အောက်ကနေ ခံနေမယ့်အစား ငါတို့ ဘာလို့ အခုပဲ လက်ဦးမှု မယူရမှာလဲ”

ကျန်းရွှမ်းကောက စိတ်ဝင်တစားဖြင့် “ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုမျိုး လက်ဦးမှု ယူမှာလဲ” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျိုးနုန်းယင်းက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး “ဒီကိစ္စက တကယ်တော့ အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်။ မင်းတို့ ထင်ထားသလောက် မခက်ခဲပါဘူး” ဟု ဆို၏။

“ကောလာဟလတွေက တောက်လျှောက် ထွက်နေတာပဲ၊ အဲဒါတွေရဲ့ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများက မြို့စားမင်းဂေဟာရဲ့ လက်ချက်လို့ငါ ယုံကြည်တယ်။ အခု ငါတို့လည်း ကောလာဟလတွေ လွှင့်လို့ရတာပဲ၊ မြို့စားမင်းဂေဟာကို ဒီကိစ္စထဲ တိုက်ရိုက် ဆွဲသွင်းလိုက်တာက ပိုမကောင်းဘူးလား”

ထိုသို့ဖြင့်...

တတိယလှိုင်း ကောလာဟလများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ထိုကောလာဟလများမှာ အလွန် အသေးစိတ်လှပြီး နင်းကျော့၊ စက်မှု မီးလျှံပေါက်ကွဲမျောက်၊ ယွမ်တာရှန့်၊ မီးလျှံသီးပွဲတော် စသည်တို့နှင့် ပတ်သက်သည့် ဖြစ်စဉ်များကို အတိအကျ ဖော်ပြထားပေသည်။

နင်းကျော့သည် အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ်မှာပင် ချန်ချာထံမှ အကြံဉာဏ် တောင်းခံခဲ့သော်လည်း မြို့စားမင်းဂေဟာက ထိုတီထွင်မှုအတွက် ဂုဏ်ပြုဆုကို ရယူသွားခဲ့ကြောင်း အဓိကထား ဖော်ပြထားသည်။

ထို့အပြင် ၎င်းမှာ စက်မှု မီးလျှံပေါက်ကွဲမျောက်များကို အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်ရန် လှည့်ဖျားခြင်း ခံခဲ့ရကြောင်းလည်း ပါရှိပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မီးလျှံသီးပွဲတော်အတွင်း ဖေးစီသည် ၎င်း၏ ခါးချိတ်တံဆိပ်ကို အသုံးပြုကာ ယွမ်အာကို ဘေးတွင် ရပ်ကြည့်နေစေရန်နှင့် မကူညီရန် ဖိအားပေးခဲ့သဖြင့် ယွမ်တာရှန့် သေဆုံးသွားခဲ့ရကြောင်း ကောလာဟလများ ပြန့်နှံ့သွားလေသည်။

ထိုကောလာဟလများကြောင့် လူတို့မှာ အချက်သုံးချက်ကို ချက်ချင်း တွေးမိသွားကြသည်။

ပထမအချက်မှာ နင်းကျော့သည် ငယ်ရွယ်နုနယ်သဖြင့် အနိုင်ကျင့်ခြင်း ခံရကာ အကွက်ချခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကာ သနားစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။

ဒုတိယအချက်မှာ မြို့စားမင်းဂေဟာသည် မိစ္ဆာလျှို့ဝှက်ကျမ်းစာကို အစောကတည်းက ရရှိထားပုံရပြီး ဖေးစီက ယွမ်တာရှန့်ကို နှုတ်ပိတ်ရန် နင်းကျော့ကို အသုံးချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။

တတိယအချက်မှာ မိစ္ဆာလျှို့ဝှက်ကျမ်းစာသည် မြို့စားမင်းဂေဟာတွင် ရှိနေနိုင်ကြောင်း၊ မြို့စားမင်းဂေဟာသည် နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူနှင့် အကြီးမားဆုံး အမြတ်ထွက်သူ ဖြစ်ကြောင်း ယူဆကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်ပင် တစ်မြို့လုံး၌ “မိစ္ဆာလျှို့ဝှက်ကျမ်းစာက တကယ်တော့ ဘယ်မှာလဲ။ မြို့စားမင်းဂေဟာမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် နင်းကျော့ဆီမှာလား” ဟူ၍ ဆွေးနွေးငြင်းခုံမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

ထို့အပြင် ယန်ချန်ယွီ၏ စုံစမ်းထောက်လှမ်းမှုနှင့် သူမ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ပြောခဲ့သော “ဒါကြောင့်ကိုး” ဟူသည့် စကားမှာလည်း ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပြန့်နှံ့သွားခဲ့လေသည်။

မြို့စားမင်းဂေဟာတွင်...

ဖေးစီသည် ရှုကျုံးကျွင်းကို ဂေဟာအပြင်ဘက်အထိ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည်။

၎င်းသည် စားပွဲဆီသို့ တစ်ယောက်တည်း ပြန်လာချိန်တွင် မျက်နှာမှာ အလွန် တင်းမာနေပေသည်။

ရှုကျုံးကျွင်းသည် စွယ်စုံကျမ်းဆောင်၏ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး လောလောဆယ်တွင် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်၌ စွယ်စုံကျမ်းဆောင်၏ ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခုကို တည်ထောင်ကာ စီမံခန့်ခွဲနေသူ ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ချော်ရည်နန်းတော်ကို တက်ကြွစွာ ရှာဖွေစူးစမ်းနေပြီး အောင်မြင်မှုများစွာကို လျင်မြန်စွာ ရရှိနေသူလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအကြိမ်တွင် ရှုကျုံးကျွင်းသည် ဖေးစီထံသို့ လာရောက်ကာ ကုန်သွယ်မှု ကိစ္စတစ်ခုကို တင်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မြို့စားမင်းဂေဟာတွင် မိစ္ဆာလျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ ရှိနေပါက စွယ်စုံကျမ်းဆောင်က ၎င်းကို ဈေးကြီးပေး၍ ဝယ်ယူမည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

ဖေးစီမှာ မိစ္ဆာလျှို့ဝှက်ကျမ်းစာနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမှ မသိသဖြင့် ထိုကုန်သွယ်မှုကို မလုပ်နိုင်ကြောင်း ရှုကျုံးကျွင်းအား တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဖေးစီသည် ရှုကျုံးကျွင်းကို ဂေဟာအပြင်ဘက်အထိ လိုက်လံ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။

“ရှုကျုံးကျွင်းတောင်မှ ဒီတတိယလှိုင်း ကောလာဟလတွေက ငါနဲ့ မြို့စားမင်းဂေဟာကို ပစ်မှတ်ထားနေတယ်လို့ ယုံကြည်နေပြီပဲ”

“ဘယ်သူက ငါ့ကို အကွက်ဆင်ချင်နေတာလဲ”

ဖေးစီသည် ရန်သူက သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ပထမ ကောလာဟလ လှိုင်းနှစ်ခုကတည်းက ၎င်းကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့သဖြင့် ၎င်းသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ထိုသတင်းများကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ တတိယလှိုင်း ကောလာဟလက မြို့စားမင်းဂေဟာတွင် မိစ္ဆာလျှို့ဝှက်ကျမ်းစာကို တိတ်တဆိတ် သိမ်းဆည်းထားကြောင်း တိုက်ရိုက်ပင် ညွှန်းဆိုနေလေပြီ။

ဖေးစီသည် အခြေအနေ၏ စိုးရိမ်ဖွယ်ရာကို ခံစားမိသဖြင့် ချက်ချင်းပင် လူလွှတ်၍ အသေအချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးခိုင်းလိုက်သည်။

၎င်း၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်နေစဉ်အတွင်း နောက်ထပ် မှောင်မည်းသော ညတစ်ည ရောက်ရှိလာပြန်သည်။

ထိုညတွင် လမင်း ပျောက်ကွယ်နေပေသည်။

ကြယ်တာရာများသာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပြန့်ကျဲနေကြသည်။

“ဒုန်း”

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးကြောင့် မြို့သူမြို့သား အမြောက်အမြားမှာ အိပ်ပျော်နေရာမှ လန့်နိုးလာကြသည်။

လူတို့မှာ ဘာဖြစ်သနည်းဟု ကြည့်ရန် အပြင်ဘက်သို့ အပြေးအလွှား ထွက်လာကြ၏။

အချို့မှာ ယန်ချန်ယွီသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်နေပြီး တိုက်ခိုက်ရင်း ဆုတ်ခွာနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“ယန်ချန်ယွီလား”

“နေဦး... သူမရဲ့ ပြိုင်ဘက်က... အရိပ်နက် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူပဲ”

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ကျင့်ကြံသူများမှာ ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများ ပြူးသွားကြလေသည်။

ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်တွင် အရိပ်နက် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူမှာ နောက်ဆုံး၌ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အရိပ်နက် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူက “မိစ္ဆာမ... စစ်မှန်သောကျမ်းစာကို ထားခဲ့စမ်း” ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

ကျင့်ကြံသူများအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြရသည်။

“စစ်မှန်သောကျမ်းစာလား”

“ဘယ်ကျမ်းစာလဲ”

“ယန်ချန်ယွီက မြို့စားမင်းဂေဟာကနေ ထွက်ပြေးလာတာ ဆိုတော့... သူမက မြို့စားမင်းဂေဟာဆီကနေ မိစ္ဆာလျှို့ဝှက်ကျမ်းစာကို ခိုးယူလာတာလို့ ဆိုလိုတာလား”