အခန်း (၂၅၁-၂၅၂)

အခန်း (၂၅၁) - တိမ်တိုက်ဝေလငါး

ပင်လယ်လှိုင်းတံပိုးများသဖွယ် လိပ်တက်နေသော တိမ်ဖြူလွှာများကြားမှ တိမ်တိုက်ဝေလငါးကြီးတစ်ကောင်သည် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီမှ ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာချေသည်။

ထိုသတ္တဝါကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကောင်းကင်ယံတစ်ဝက်ခန့်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှပေရာ ၎င်း၏အောက်ဘက်ရှိ တောင်တန်းဒေသများပေါ်တွင် မှောင်မည်းသော အရိပ်ကြီးတစ်ခု ကျရောက်နေတော့သည်။

တိမ်တိုက်ဝေလငါးကြီး နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ထိုအရိပ်ကြီးသည် မီးလျှံတောင်ခြေတစ်ခုလုံးကို တဖြည်းဖြည်း လွှမ်းမိုးသွားလေသည်။

"ဟိုမှာကြည့်ကြပါဦး၊ အဲဒါ ဘာကြီးလဲ" ဟု မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်သားတို့က ကောင်းကင်ယံသို့ လက်ညှိုးထိုးရင်း အံ့အားသင့်တကြီး ဟစ်အော်ကြလေသည်။

"ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲကြီး၊ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် အရှိန်အဝါမျိုးပါလား။ ပြေးကြဟေ့၊ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲကြီး မြို့ကို တိုက်ခိုက်တော့မယ်"

သို့သော် ထိုထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ မပြန့်နှံ့မီမှာပင် ဖေးစီ၏အသံသည် မြို့တစ်မြို့လုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

ရောက်ရှိလာသောအရာမှာ မိစ္ဆာသားရဲမဟုတ်ဘဲ ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်မှ ကုန်သည်များ၏ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ်ဖြစ်သော တိမ်တိုက်ဝေလငါးသာဖြစ်ကြောင်း သူက ပြည်သူတို့အား အသိပေးလိုက်၏။

ထိုသတင်းကို ကြားရသောအခါ မြို့သားတို့သည် ထိတ်လန့်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တမြုံ့မြုံ့ ဆွေးနွေးလာကြတော့သည်။

တိမ်တိုက်ကုန်သည်များအကြောင်းကို လူတိုင်းသိကြပေသည်။ ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်မှ ကုန်သည်အဖွဲ့များသည် အင်းအိုင်ချောင်းမြောင်း ပင်လယ်လေးစင်္ကြာတစ်ခွင်သို့ လှည့်လည်သွားလာတတ်ကြပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်ခုလုံးတွင် အလွန်ထင်ရှားကျော်ကြားလှပေရာ လူအများ၏ ယုံကြည်အားကိုးမှုကို ရရှိထားကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။

"ဒါပေမဲ့ တိမ်တိုက်ကုန်သည်တွေက တိမ်တိုက်ဝေလငါးကို ယာဉ်အဖြစ် သုံးတာမျိုးတော့ ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ဒါဟာ အကြီးစားကုန်သည်အဖွဲ့ကြီး ဖြစ်ရမယ်"

"ဒါက တကယ်ပဲ တိမ်တိုက်ဝေလငါးလား။ ကြည့်စမ်းပါဦး၊ ကြီးမားလိုက်တာ၊ တကယ့်ကို ခန့်ညားထည်ဝါလွန်းတယ်"

ကျင့်ကြံသူအများအပြားသည်လည်း မိမိတို့၏ ပညာရပ်များကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်ယံမှ တိမ်တိုက်ဝေလငါးကြီးကို စူးစမ်းလေ့လာကြကုန်၏။

တိမ်တိုက်ဝေလငါး၏ ဦးခေါင်းမှာ ဝိုင်းစက်ကျယ်ပြန့်ပြီး နဖူးပြင်ကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေသကဲ့သို့ ရှိချေသည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးတစ်စုံမှာ ကျောက်စိမ်းရတနာများကဲ့သို့ ပြာလွင်နေပြီး အိုင်ငယ်လေးများသဖွယ် ကြီးမားလှကာ အေးချမ်းတည်ငြိမ်သော ဉာဏ်အလင်းတို့ကို ထုတ်ဖော်နေ၏။

ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ ရေယက်များမှာ ဖြူဖွေးသော အတောင်ပံကြီးများသဖွယ် ဖြန့်ကားနေပြီး လေဟုန်စီး၍ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း အနီးအနားရှိ တိမ်တိုက်များကို ဝဲဂယက်များသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

အမြီးရေယက်မှာ အလွန်ကျယ်ပြန့်ပြီး အားကောင်းလှရာ တစ်ချက်မျှ အသာအယာ ခတ်လိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို တွန်းရွှေ့နိုင်စွမ်း ရှိပုံရပေသည်။

တိမ်တိုက်ဝေလငါးသည် ကောင်းကင်ယံတွင် အနှေးအမြန် အမျိုးမျိုးဖြင့် ပျံသန်းနေပြီး သဘာဝတိမ်တိုက်များသည်လည်း ၎င်း၏ခေါ်ဆောင်မှုနောက်သို့ လိုက်ပါလာကြသကဲ့သို့ လှပသော တိမ်တိုက်စီးကြောင်းကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေတော့သည်။

ထိုသတ္တဝါကြီးမှာ တိမ်တိုက်စီးကြောင်းများကြားတွင် အေးအေးလူလူ လွင့်မျောနေပုံမှာ ဤနယ်မြေ၏ အစောင့်အရှောက် နတ်မင်းကြီးအလား တည်ငြိမ်လှချေသည်။

တိမ်တိုက်ဝေလငါး၏ အသက်အရှိန်အဝါမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်တွင် ရှိသော်လည်း မည်သည့်ဖိအားကိုမျှ ထုတ်ဖော်ခြင်းမရှိဘဲ ကြည့်ရှုရသူ၏ စိတ်နှလုံးကို အေးချမ်းစေရုံသာ ဖြစ်ပေရာသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို တိမ်တိုက်ဝေလငါးကြီးသည် နက်ရှိုင်းလှသော အော်ဟစ်သံကို ပြုလိုက်လေသည်။

ထိုအသံသည် ကောင်းကင်အောက်ခြေမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး တိမ်တိုက်များကို ဖြတ်သန်းကာ လူတို့၏ စိတ်နှလုံးအတွင်းပိုင်းအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည့် ရှေးဦးစွမ်းအားတစ်ရပ် ကိန်းအောင်းနေသကဲ့သို့ ရှိချေသည်။

ဝေလငါး၏ ဟစ်အော်သံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်သား အပေါင်းတို့သည်လည်း ထိုနတ်ဘုရားဆန်သော အသံကို ငြိမ်သက်စွာ နားစွင့်နေကြတော့သည်။

တိမ်တိုက်ဝေလငါးသည် ကောင်းကင်ယံမှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်နှင့် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာလေသည်။

l

နေရောင်ခြည်သည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသော အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြင်းထန်သော နေမင်းသည်ပင် ဤသတ္တဝါကြီးကြောင့် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သွားပုံရ၏။

မြို့သားအားလုံးနီးပါးသည် မော့ကြည့်နေကြစဉ်မှာပင် ၎င်း၏ ရေယက်နှင့် အမြီးခတ်ပုံတို့မှာ သဘာဝတရား၏ စည်းချက်နှင့်အညီ အလွန်ပင် ကျော့ရှင်းလှပလွန်းလှသဖြင့် ကောင်းကင်ယံနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေတော့သည်။

ဤသည်မှာ တကယ့်ကို အံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် တိမ်တိုက်ဝေလငါးသည် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်နှင့် လုံခြုံသော အကွာအဝေးတွင် ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

တိမ်တိုက်ကုန်သည်များသည် ယုံကြည်စိတ်ချရသူများအဖြစ် နာမည်ကျော်သော်လည်း ဤဝေလငါးကြီးမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိသည့်အတွက် သတိထားသည့်အနေဖြင့် မြို့နှင့် ဝေးရာတွင်သာ အလိုအလျောက် ရပ်နားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ခေတ္တမျှကြာသော် တိမ်တိုက်ဝေလငါးအတွင်းမှ လူတစ်စု ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ဆီသို့ ပျံသန်းလာကြသည်။

မြို့အတွင်းမှ ဖေးစီသည်လည်း ၎င်းတို့ကို ကြိုဆိုရန် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားချေသည်။

လူပေါင်းများစွာ၏ အကြည့်များအောက်တွင် နှစ်ဖက်အဖွဲ့သည် ကောင်းကင်ယံတွင် တွေ့ဆုံကြလေသည်။

ဖေးစီမှာမူ အံ့အားသင့်ခြင်းမရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တိမ်တိုက်ကုန်သည်များ၏ လာရောက်လည်ပတ်လိုသော ကမ်းလှမ်းချက်ကို လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်ကျော်ကပင် လက်ခံရရှိထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

မုန့်ခွေ၏ သဘောတူညီချက်အရ ဖေးစီသည် ထိုကုန်သည်အဖွဲ့ကို မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်အတွင်းသို့ ကုန်သွယ်ခွင့် ပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲ ဖေးစီ၊ ကျွန်တော်ကတော့ စုန့်ဖူလီ ပါ။ မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်မှာ အခုလို ကုန်သွယ်ခွင့်ရတာ ဂုဏ်ယူမိပါတယ်"

ဖေးစီက ခေါင်းညိတ်ပြုံးပြရင်း မိမိရှေ့မှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို သေချာစွာ စူးစမ်းလိုက်သည်။

စုန့်ဖူလီသည် ရိုးရိုးစူးစူး ရုပ်ရည်ရှိသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ်ဖြစ်ပြီး နှာခေါင်းကြီးကာ ကျားကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်လုံးတစ်စုံရှိရာ ကုန်သည်တစ်ဦးထက် စစ်မြေပြင်မှ စစ်သူကြီးတစ်ဦးနှင့် ပို၍တူနေချေသည်။

နှုတ်ဆက်စကား ပြောဆိုပြီးနောက် ဖေးစီသည် စုန့်ဖူလီ၏ ကုန်သည်သက်သေခံတံဆိပ်နှင့် ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်မှ ထုတ်ပေးထားသော ခွင့်ပြုချက်လက်မှတ်တို့ကို စစ်ဆေးလေသည်။

ဖေးစီသည် သက်သေခံတံဆိပ်ကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်နှင့် တမ်းတခြင်းပြည်တို့၏ တံဆိပ်တုံးများ ခတ်နှိပ်ထားသော ခွင့်ပြုချက်စာလွှာကို စစ်ဆေး၏။

အားလုံး မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် တံဆိပ်များကို စုန့်ဖူလီထံ ပြန်ပေးလိုက်သည်။

"ဦးလေးစုန့်၊ ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ" ဟုဆိုကာ ဖေးစီသည် စုန့်ဖူလီကို မြို့အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

စုန့်ဖူလီသည် လူအနည်းငယ်နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားပြီး ကျန်ရှိသော အဖွဲ့သားများမှာ တိမ်တိုက်ဝေလငါးအတွင်းမှ အခြားသူများကို ထွက်လာရန် အချက်ပြကြတော့သည်။

တိမ်တိုက်မြင်းများ၊ တိမ်တိုက်နွားများ အစရှိသော ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးရှိသည့် တိမ်တိုက်သားရဲအုပ်ကြီးသည် ကုန်သေတ္တာပေါင်းများစွာကို တန်းစီဆွဲယူရင်း မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဦးတည်လာကြလေသည်။

မြို့သားတို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် အချို့မှာ လက်မြှောက်ကာ အားပေးအော်ဟစ်ကြကုန်၏။

"မြို့အနောက်ဘက်က နေရာလွတ်ကို အစောကြီးကတည်းက ဘာလို့ ရှင်းထားတာလဲဆိုတာ အခုမှ သိတော့တယ်"

"မြို့စားမင်းဂေဟာက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာပဲ၊ တိမ်တိုက်ကုန်သည်တွေ ဆိုင်ဖွင့်ဖို့ သီးသန့်နေရာ သတ်မှတ်ပေးထားတာကိုး"

"ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကုန်သည်အဖွဲ့ကြီးကို ငါတစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ဘယ်လို ထူးဆန်းတဲ့ ပစ္စည်းသစ်တွေ ပါလာမလဲဆိုတာ တကယ်ကို ရင်ခုန်စရာပဲ"

မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်မှာ အလွန်စည်ကား သက်ဝင်နေတော့သည်။

နင်းကျော့၏ အိမ်တွင်မူ။

အသက် ၁၆ နှစ်အရွယ် ကျင့်ကြံသူလေးသည် ပြတင်းပေါက်နားတွင် ရပ်လျက် ကောင်းကင်ယံတစ်နေရာကို ကြည့်နေ၏။

"ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်က ကုန်သည်အဖွဲ့လား"

နင်းကျော့၏ မျက်နှာတွင်လည်း မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်များ ရှိနေပေသည်။

အမှန်စင်စစ် သူသည် ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်အပေါ် အစဉ်အမြဲ သဘောကျနှစ်သက်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ မိခင်မှာ ထိုပြည်မှ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

စုန့်ဖူလီနှင့် ဖေးစီတို့သည် အတူတကွ လျှောက်လှမ်းလာကြစဉ် စုန့်ဖူလီက မြို့အလယ်ရှိ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတို့၏ တိုက်ပွဲကြောင့် ပျက်စီးနေသော နေရာကို ကြည့်၍ စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မကြာခင်က ဖြစ်သွားတဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တိုက်ပွဲအပေါ် မင်းတို့ မြို့စားမင်းက ဘယ်လိုသဘောရလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိချင်မိတယ်"

ဖေးစီက ချက်ချင်းပင် စိတ်အေးစေရန် ပြန်ပြောလိုက်၏။ "အကြီးအကဲ မုန့်ခွေက အဲဒီတိုက်ပွဲမှာ ဝင်မပါတာဟာ သူ့ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက် လိုအပ်တဲ့အထိ အခြေအနေ မဆိုးသေးလို့ပါ။ ကုန်သည်အဖွဲ့အနေနဲ့ စိတ်ချနိုင်ပါတယ်။ အရာအားလုံးဟာ မြို့စားမင်းဂေဟာရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာပဲ ရှိပါတယ်"

စုန့်ဖူလီက သက်ပြင်းအသာချရင်း "မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ဟာ ချော်ရည်နန်းတော်ကြောင့် အသစ်တည်ထောင်ထားတဲ့ မြို့ဖြစ်လို့ မြို့စောင့်အစီအရင်ကြီးက အပြည့်အဝ မပြီးသေးဘူး မဟုတ်လား"

"ချော်ရည်နန်းတော် ပေါ်ထွက်လာတာဟာ ကောင်းတဲ့အချက် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒါကြောင့်ပဲ မသေမျိုးမြို့တော် အစီအရင်ကြီးကို အပြီးသတ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရလာတာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီမတိုင်ခင်မှာတော့ မြို့ထဲဝင်လာတဲ့ ကုန်သည်အဖွဲ့တွေဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းရှိဖို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်မိတယ်"

ဖေးစီက ခေါင်းညိတ်ပြရင်း စုန့်ဖူလီနောက်မှ ကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုကျင့်ကြံသူများမှာ ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါရှိပြီး အချို့မှာ ဒဏ်ရာအမာရွတ်များနှင့် အချို့မှာ အေးစက်သော အကြည့်များရှိကြရာ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သူများဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ကမ္ဘာတစ်ဝန်း လှည့်လည်ကုန်သွယ်နိုင်သော တိမ်တိုက်ကုန်သည်များတွင် အင်အားတောင့်တင်းသော အစောင့်အရှောက်များ ရှိနေခြင်းမှာ သဘာဝပင် ဖြစ်၏။

ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ တိမ်တိုက်ဝေလငါးမှာ ပထမအဆင့် လုံခြုံရေးဖြစ်ပြီး ဤအစောင့်အရှောက်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ ဒုတိယအဆင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဖေးစီက စဉ်းစားပြီးနောက် "ဦးလေးစုန့်တို့ ကုန်သည်အဖွဲ့အနေနဲ့ အရင်က သဘောတူထားတဲ့ စံနှုန်းတွေအတိုင်း လိုက်နာပြီး သတ်မှတ်ချက်အတွင်းမှာ ရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုပဲ သယ်ဆောင်လာသရွေ့ ကျွန်တော်တို့က ခွင့်ပြုမှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ဖူလီက ပြုံး၍ "ကောင်းပါပြီ" ဟု ဆို၏။

သူက ဤနေရာတွင် စီးပွားရှာ၍ အကျိုးအမြတ်ရလိုသူ ဖြစ်ပြီး ဖေးစီမှာမူ မြို့စားမင်းဂေဟာကို ကိုယ်စားပြု၍ ရောက်ရှိလာသော ကျင့်ကြံသူအများအပြား၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုသူ ဖြစ်သည်။

မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်၏ ရင်းမြစ်များတည်းဖြင့် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား၏ လိုအပ်ချက်ကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ပေ။

မြို့သစ်ဖြစ်သည့်အတွက် လူအများအပြားကို လက်ခံရန် အသားမကျသေးသဖြင့် ယခင်က မိမိဘာသာ ဖူလုံခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဝယ်လိုအား အလွန်မြင့်မားလာရာ နယ်ပယ်အသီးသီးတွင် အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေကြောင့် လူမှုရေးပြဿနာအချို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မြို့စားမင်းဂေဟာ၏ အုပ်ချုပ်ရေးအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိလာချေသည်။

တိမ်တိုက်ကုန်သည်များ ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် ကုန်သည်များမှာ ငွေရမည်၊ ကျင့်ကြံသူများမှာ လိုအပ်သော ပစ္စည်းများရမည်၊ မြို့စားမင်းဂေဟာမှာမူ အခွန်အခများ ရရှိမည့်အပြင် မြို့၏ တည်ငြိမ်ရေးကိုလည်း ထိန်းသိမ်းနိုင်မည် ဖြစ်ပေရာ အားလုံးအတွက် အကျိုးရှိသော ကိစ္စပင် ဖြစ်တော့သည်။

ထို့ကြောင့် တိမ်တိုက်ကုန်သည်များ ရောက်ရှိလာခြင်းကို လူတိုင်းက ဝမ်းမြောက်စွာ ကြိုဆိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် မြို့အနောက်ဘက်ရှိ မြေလွတ်တွင် ဆိုင်ခန်းများ၊ တဲနန်းများနှင့် ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်၏ ဟန်ပါသော အဆောက်အအုံ မြင့်မြင့်များကို လျင်မြန်စွာ တည်ဆောက်လိုက်ကြ၏။

ကုန်သွယ်မှု စတင်သည့် ပထမဆုံးနေ့မှာပင် ပစ္စည်းများမှာ ချက်ချင်း ကုန်စင်သွားတော့သည်။

ဒုတိယမြောက်နေ့တွင် နင်းကျော့သည် ရိုးရှင်းသော အဆောင်လက်ဖွဲ့ မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို တပ်ဆင်၍ ရုပ်ဖျက်ပြီးနောက် မြို့အနောက်ဘက်ရှိ တိမ်တိုက်ကုန်သည်ဆိုင်များဆီသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် မြို့အနောက်ဘက်ခြမ်းမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။

အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးရှိသော ဆိုင်ခန်းများသည် ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်၏ ထူးခြားသော လက်ရာများဖြင့် ပေါ်ထွက်နေသည်။

ဖြူစင်သော၊ မွဲပြာသော၊ အရောင်အသွေး စုံလင်သော အဆောက်အအုံများသည် ကောင်းကင်ယံကို ထိုးဖောက်တော့မည့်အလား ရှည်လျားသွယ်လျလှသည်။

ယင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်မှ အဆောက်အအုံများမှာမူ အပူဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် ကျယ်ပြန့်ပြီး ခိုင်ခံ့တောင့်တင်းသော ပုံစံဖြင့် တည်ဆောက်ထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မီးလျှံတောင်၏ အပူရှိန်မှာ ယေဘုယျအားဖြင့် ပြင်းထန်လှပေသည်။

သို့သော် ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်မှာမူ ရာသီဥတု သင့်တင့်သော်လည်း မိုးရွာသွန်းမှုနှင့် မိုးကြိုးမုန်တိုင်းများ ထူထပ်တတ်ပေသည်။

အဆောက်အအုံများ မြင့်လေလေ၊ မိုးရေကို ပိုမိုစုဆောင်းနိုင်ပြီး လျှပ်စီးနှင့် လေပြင်းများကို ပိုမို အသုံးချနိုင်လေလေ ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့သည် ထိုဆိုင်ခန်းများကြားတွင် လျှောက်လှမ်းရင်း ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်၏ ထူးခြားသော အငွေ့အသက်များကို ခံစားနေမိ၏။

လမ်းမများပေါ်တွင် လူအများအပြား စည်ကားနေပြီး ဈေးဆစ်သံများ၊ ရယ်မောသံများနှင့် စကားပြောသံများမှာ နားမဆံ့အောင် ရှိနေတော့သည်။

တိမ်တိုက်ကုန်သည်များ ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်တစ်ခုလုံးသည် ပွဲတော်တစ်ခုအလား ဖြစ်နေချေပြီ။

နင်းကျော့သည် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း အရောင်းဆိုင်တစ်ဆိုင်အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်ခြင်း အဖူးအငုံကို ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်ရန်အတွက် တိမ်တိုက်ကုန်ကြမ်းအချို့ လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်ခြင်း အဖူးအငုံမှ ထွက်ပေါ်လာသော တိမ်တိုက်များသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့်သာမက သိမ်းဆည်းထားသော တိမ်တိုက်ချည်မျှင်များကိုလည်း လောင်ကျွမ်းစေတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုဆိုင်အတွင်းတွင်လည်း လူအများအပြားသည် အခြေခံကုန်ကြမ်းများကို ဝယ်ယူနေကြသဖြင့် အလွန်စည်ကားလှ၏။

ဈေးနှုန်းများကို မေးမြန်းပြီးနောက် နင်းကျော့သည် တိမ်တိုက်အချို့နှင့် ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်ခြင်း ချည်မျှင်အချို့ကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။

တိမ်တိုက်ကုန်ကြမ်းများမှာ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်ခြင်း ချည်မျှင်များမှာမူ ပြုပြင်စီရင်ထားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ကုန်ကြမ်းများထက် ဈေးပို၍ ကြီးပေသတည်း။

အခန်း (၂၅၂) - ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်ခြင်း တိမ်တိုက်များ

နင်းကျော့ကိုယ်တိုင်မှာလည်း အပ်ချုပ်ဗိသုကာပညာရပ်တွင် အတန်ငယ်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ချေသည်။

ယင်းကြောင့် သူသည် အားလပ်သည့်အချိန်၌ လေ့ကျင့်ရန်ရည်ရွယ်၍ တိမ်တိုက်ကုန်ကြမ်းအချို့ကို ဝယ်ယူစုဆောင်းထားခဲ့သည်။

ဤဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်ခြင်း ချည်မျှင်များကို ဦးစွာပထမ အရည်အသွေးစစ်ဆေးပြီးနောက် စစ်မှန်ကြောင်းသေချာသည်နှင့် ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်ခြင်း လက်ကိုင်ပဝါအဖြစ် တိုက်ရိုက်သန့်စင်ကာ ထိုမှော်ရတနာ၏ အနှစ်သာရကို ဖြည့်တင်းရန် သူကြံစည်ထား၏။

သို့သော် နင်းကျော့ မသိရှိလိုက်သည်မှာ ကျူးရွှမ်းကျိသည် သူ၏နောက်နား မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့ ဝတ်ဆင်ထားသော မျက်နှာဖုံးမှာ စွမ်းဆောင်ရည် အလွန်အမင်း ထက်မြက်လှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သာမန်ကျင့်ကြံသူများကိုသာ အနည်းငယ် လှည့်စားနိုင်ရုံမျှသာ ရှိချေသည်။

အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ မန္တန်အနည်းငယ် အသုံးပြုရုံမျှဖြင့် နင်းကျော့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ချို့ယွင်းချက်များကို အလွယ်တကူ ရိပ်စားမိနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ယင်းမှာ နင်းကျော့၏ ရည်ရွယ်ချက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် အခြားသော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ စိတ်ထဲတွင် သူသည် ရုပ်ဖျက်ခြင်းအတတ်၌ ကျွမ်းကျင်မှုမရှိဟူသော အထင်အမြင်မျိုး သက်ရောက်စေရန် သူစီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအကြား တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားပြီးကတည်းက နင်းကျော့၏ နေ့စဉ်လုပ်ဆောင်ချက်တိုင်းမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများက သူ့ကို အမြဲမပြတ် စောင့်ကြည့်နေသည်ဟု ယူဆကာ ကပြနေရသော ပြဇာတ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

သို့ရာတွင် ကျူးရွှမ်းကျိသည် တိမ်တိုက်ကုန်သည်များ၏ နေရာအတွင်းသို့ နင်းကျော့နောက်မှ လိုက်ပါမသွားခဲ့ပေ။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် နင်းကျော့ကို ခပ်ပါးပါးတစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လမ်းကြားတစ်ခုထဲသို့ ချိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

လမ်းပိတ်နေသော နေရာတစ်ခုတွင် သူသည် ရှေ့သို့တည့်တည့် လျှောက်သွားကာ နံရံထဲသို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ထိုနံရံမှာ အပေါ်ယံ အကာအကွယ်မျှသာ ဖြစ်ချေသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျူးရွှမ်းကျိသည် ဝင်းငယ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ မတွေ့တာ ကြာပြီနော်၊ နေကောင်းရဲ့လား" ဟု အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေပုံရသော လူငယ်လေးတစ်ဦးက ရွှင်ရွှင်ပျပျ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူ၏အမည်မှာ ကျူးကျန်းဖြစ်ပြီး တမ်းတခြင်းပြည်၏ ဘုရင့်မျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် မတူသည်မှာ ကျူးကျန်းသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ဘုရင့်မျိုးနွယ်စု၏ လျှို့ဝှက်လေ့ကျင့်ပေးမှုကို ခံခဲ့ရပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ အပြင်လောကတွင် လှည့်လည်ကာ ဘုရင့်မျိုးနွယ်စုအတွက် ပထမတန်းစား သတင်းအချက်အလက်များကို စုဆောင်းပေးနေရသူ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ကျူးကျန်းသည် ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်တွင် ရှိနေခဲ့ပြီး ထိုပြည်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရှာဖွေစုံစမ်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် ကျူးကျန်းတို့မှာ အလွန်ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးရှိကြပြီး အတူတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။

ကျူးကျန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျူးရွှမ်းကျိ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း စစ်မှန်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်လာတော့သည်။

သူသည် ကျူးကျန်းအနားသို့ လျှောက်သွားကာ သူ၏လက်များကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ကျူးကျန်း၏ ပုခုံးကို ခပ်ပြင်းပြင်း ပုတ်လိုက်ရင်း "ညီလေး၊ မင်းနဲ့ ပြန်တွေ့ရတာ တကယ်ဝမ်းသာတယ်ကွာ။ ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်က အစားအသောက်တွေနဲ့ရော အသားကျရဲ့လား။ မင်းက အစပ်ကြိုက်တတ်တာ ငါမှတ်မိသေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျူးကျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ "မဆိုးပါဘူး အစ်ကိုကြီး။ ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်မှာက မိုးအမြဲရွာနေတော့ ရာသီဥတုက စိုထိုင်းဆများတယ်လေ၊ ဒါကြောင့် သူတို့ဆီက ဟင်းလျာတွေကလည်း စပ်တတ်ကြတာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ သူတို့ဆီက အစပ်က ကျွန်တော်တို့ တမ်းတခြင်းပြည်က အစပ်နဲ့တော့ အနည်းငယ် ကွဲပြားတယ်"

"ဒါတွေက ကိစ္စအသေးအမွှားတွေပါ၊ ကြာလာတော့လည်း ကျင့်သားရသွားတာပေါ့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျူးကျန်းသည် ကျူးရွှမ်းကျိကို အထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး နွေးထွေးစွာ ဧည့်ခံလေသည်။

"ဒါက တိမ်တိုက်လက်ဖက်ရည်ပဲ၊ တကယ့်ကို ထူးခြားတာ။ ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်ပင်လယ်ထဲက လက်ဖက်ပင်တွေဆီကနေ ခူးဆွတ်ထားတာ၊ မြည်းကြည့်ပါဦး"

ကျူးရွှမ်းကျိသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ငွေဖြူရောင် တိမ်တိုက်လက်ဖက်ရည် အညှောက်လေးများပေါ်တွင် အပြာနုရောင် အလင်းတန်းလေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်မှာ အမွှေးအမျှင်လေးများအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

သူသည် ခပ်ဖွဖွ နမ်းရှိုက်ကြည့်လိုက်၏။

လက်ဖက်ရည်၏ ရနံ့မှာ တောင်ပေါ်မှ မြူခိုးများအကြားတွင် ရရှိသော ရနံ့ကဲ့သို့ ကြည်လင်ပြီး ထူးခြားလှပေသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံ သောက်ကြည့်လိုက်သည်။ လက်ဖက်ရည်မှာ ကြည်လင်တောက်ပနေပြီး ခံတွင်းထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် အရည်ပျော်သွားကာ တိမ်တိုက်ပင်လယ်အလယ်တွင် ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ လန်းဆန်းသော ခံစားမှုကို ချက်ချင်း ပေးစွမ်းလေသည်။

လက်ဖက်ရည်၏ ချိုမြိန်သော အရသာမှာ ခံတွင်းထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ပျံ့နှံ့လာပြီး တိမ်တိုက်များကြားမှ ဝတ်ရည်ကဲ့သို့ပင် ထူးကဲသော အရသာကို ခံစားရစေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျူးရွှမ်းကျိသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူထုတ်လိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်၏ ကြွင်းကျန်ရစ်သော မွှေးရနံ့နှင့် ချိုမြိန်သော အရသာကြောင့် စိတ်လက်ပေါ့ပါး ပျော်ရွှင်သွားရ၏။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် နေရာအနှံ့သို့ လှည့်လည်သွားလာနေသူ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ဘုရင့်မျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ လက်ဖက်ရည် အရသာခံတတ်သည့် အနုပညာတွင် အဆင့်မြင့်မားသူ ဖြစ်ချေသည်။

"တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ လက်ဖက်ရည်ပဲ" ဟု ကျူးရွှမ်းကျိက ချီးကျူးလိုက်သည်။

ကျူးကျန်းက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ရင်း "အစ်ကိုကြီး ကြိုက်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ပြန်တဲ့အခါ အစ်ကိုကြီးအတွက် နှစ်ပိဿာလောက် ပို့ပေးလိုက်မယ်"

"နည်းတယ်လို့တော့ မထင်နဲ့ဦးနော်"

"ဒီတိမ်တိုက်လက်ဖက်ရည်က တကယ်ကို ရှားပါးတာ။ ကျွန်တော်တောင် ငါးပိဿာပဲ ရခဲ့တာ"

သူတို့နှစ်ဦးသည် လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်မှာ ကြာမြင့်လှသော သံယောဇဉ်ကြောင့် အရသာရှိသော ဝိုင်အဟောင်းတစ်ခွက်ကို မြည်းစမ်းနေကြသကဲ့သို့ပင်။

စကားပြောဆိုပြီးနောက် သူတို့သည် နောင်ရေးအတွက် စီစဉ်မှုများကို ဆွေးနွေးကြလေသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိက "မင်း ဒီတစ်ခေါက် ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်ကနေ ပြန်လာတာဆိုတော့ ခဏတဖြုတ်တော့ ပြန်သွားမှာ မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျူးကျန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ "ကျွန်တော် ပြန်ဖို့ လျှို့ဝှက်အမိန့် ရထားတယ်လေ။ ကံကောင်းချင်တော့ ဒီတိမ်တိုက်ကုန်သည်အဖွဲ့က တမ်းတခြင်းပြည်ဘက်ကို ကုန်သွယ်ဖို့ လာနေတာနဲ့ ကျွန်တော်လည်း အလုပ်သမားတစ်ယောက်လို ရုပ်ဖျက်ပြီး လိုက်လာခဲ့တာပေါ့"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ မူလတာဝန် သတ်မှတ်ချက်အရဆိုရင် နောက်ထပ် ခြောက်လလောက် ကျန်သေးတာ"

"ဒါပေမဲ့ အခုလို အရေးပေါ် ပြန်ခေါ်တာကို ကြည့်ရင် ပြည်တွင်းအခြေအနေက တင်းမာနေပုံရတယ်။ ဆူးမျိုးနွယ်စုက လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေပြီး နိုင်ငံရေးအသိုင်းအဝိုင်းမှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်အောင် လုပ်နေတယ်လို့ သတင်းတွေ ကြားနေရတယ်"

ကျူးရွှမ်းကျိသည် ချက်ချင်းပင် အနေခက်သော မျက်နှာထား ဖြစ်သွားပြီး သူသည် ရွှမ်းလင်းမြို့ရှိ အဂတိလိုက်စားမှုများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့သဖြင့် ဆူးမျိုးနွယ်စု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို မည်သို့ ထိခိုက်စေခဲ့ကြောင်း ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။

ကျူးကျန်းက အားရပါးရ ရယ်မောရင်း ကျူးရွှမ်းကျိကို လက်ညှိုးထိုးကာ "အစ်ကိုကြီးကတော့ အရင်အတိုင်းပဲနော်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ရင်း "ညီလေးက အခု အရက်မသောက်နိုင်သေးဘူးဆိုတော့ လက်ဖက်ရည်နဲ့ပဲ ဂုဏ်ပြုလိုက်မယ်"

သူတို့နှစ်ဦးသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ချင်း တိုက်လိုက်ကြပြီး ထိုလက်ဖက်ရည်ကို ဝိုင်ကဲ့သို့ သဘောထားကာ သောက်လိုက်ကြရင်း စိတ်လက်ကြည်လင် ပျော်ရွှင်သွားကြလေသည်။

ထို့နောက် ကျူးကျန်းက ကျူးရွှမ်းကျိ၏ လတ်တလော လှုပ်ရှားမှုများကို မေးမြန်းခဲ့သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိက အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်ပြီးနောက် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချကာ အတန်ငယ် တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ "မင်း ဒီကို ရောက်နေတာနဲ့ အတော်ပဲ၊ ငါ့ကို အကူအညီတစ်ခုလောက် ပေးစေချင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်၏။

ကျူးကျန်းက ချက်ချင်းပင် ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ "အစ်ကိုကြီးသာ ပြောစမ်းပါ။ ကျွန်တော် လုပ်ပေးနိုင်တာဆိုရင် အစွမ်းကုန် ကူညီပေးပါ့မယ်"

ကျူးရွှမ်းကျိသည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပုံရသော်လည်း ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် "ငါ့အတွက် လူတစ်ယောက်ကို စုံစမ်းပေးစေချင်တယ်။ မင်းရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးတဲ့ နည်းလမ်းတွေက ငါ့ထက် ပိုပြီး စုံလင်တယ်မဟုတ်လား" ဟု ဆိုသည်။

ကျူးကျန်းက လက်ယမ်းလိုက်ရင်း "အစ်ကိုကြီးကလည်း အဲလို မပြောပါနဲ့။ အစ်ကိုကြီးမှာက ရွှေမျက်စိ ပညာရပ်ရှိတာပဲ။ ဘယ်လို ရုပ်ဖျက်မှုမျိုးက အစ်ကိုကြီးရဲ့ မျက်စိကို လှည့်စားနိုင်မှာလဲ။ အစ်ကိုကြီးရဲ့ သဘာဝပါရမီနဲ့ ယှဉ်ရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက သင်ယူထားတဲ့ အတတ်ပညာလေးတွေပါ"

ကျူးရွှမ်းကျိက ခေါင်းခါရင်း "အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်း ငါ့ကိုယ်ငါ ပြန်ဆန်းစစ်နေမိတယ်။ ငါက ရွှေမျက်စိအပေါ်မှာပဲ အရမ်း အားကိုးနေမိသလားလို့ပေါ့"

"တကယ်လို့ ငါ့မှာ ဒီပါရမီသာ မရှိဘူးဆိုရင်၊ လိမ်ညာတာတွေကို မခွဲခြားနိုင်ဘူးဆိုရင် ငါက အမှုတွေကို တကယ် စုံစမ်းနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိရဲ့လားလို့ သံသယဖြစ်မိတယ်"

ကျူးကျန်းသည် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ အကြောင်းမှာ ကျူးရွှမ်းကျိ၏ လက်ရှိ အမူအရာမှာ သူသိထားသည်နှင့် အလွန်ကွဲပြားနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ကျူးရွှမ်းကျိ ဤမျှ ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့နေသည်ကို သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

ထို့နောက် ကျူးရွှမ်းကျိ စုံစမ်းခိုင်းလိုသော လူ၏ အမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျူးကျန်းမှာ မယုံနိုင်သကဲ့သို့ မျက်လုံးအစုံ ပြူးသွားပြီး "အစ်ကိုကြီး တကယ်ပြောနေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်လို ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတဲ့ ဂျူနီယာလေးတစ်ယောက်နောက်ကို လိုက်ခိုင်းနေတာလား"

"ဒါ တကယ်လား"

ကျူးရွှမ်းကျိက တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြရင်း "ငါ အတည်ပြောနေတာပါ။ မင်း အစွမ်းကုန် စုံစမ်းပေးပါ။ အော်... အဲဒီလူက အခု ဒီနားက ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ ပစ္စည်းဝယ်နေတယ်၊ ငါ လိုက်ပြမယ်"

ထိုအချိန်တွင် နင်းကျော့သည် ဆိုင်ကြီးတစ်ဆိုင်အတွင်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေသည်။

တိမ်တိုက်မြို့တော်ရှိ ဆိုင်များကို ခွဲခြားရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူလှပေသည်။ အဆောက်အအုံ၏ အမြင့်ကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် သိနိုင်လေသည်။

ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်သည် အမြင့်ကို အထူးတန်ဖိုးထားပုံရပြီး အဆောက်အအုံ မြင့်မားလေလေ ဂုဏ်ဒြပ်ကြီးမားလေလေ ဖြစ်သကဲ့သို့ ဆိုင်များမှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

နင်းကျော့ ရောက်ရှိနေသော ဆိုင်ကြီးမှာ တိမ်တိုက်ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံးတွင် အမြင့်ဆုံး အဆောက်အအုံများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ဤဆိုင်တွင် ခရီးသွားလာရာ၌ အသုံးပြုသည့် တိမ်တိုက်ဟု ခေါ်ဆိုသော မှော်ရတနာ တစ်မျိုးတည်းကိုသာ ရောင်းချခြင်း ဖြစ်၏။

ယင်းမှာ ကျင့်ကြံသူများ ပျံသန်းရာတွင်လည်းကောင်း၊ သွားလာလှုပ်ရှားရာတွင်လည်းကောင်း အသုံးပြုရသော ကိရိယာများ ဖြစ်ကြသည်။

အရောင်းဝန်ထမ်းဖြစ်သော အစေခံလေးသည် နင်းကျော့ကို မြင်သောအခါ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သူတို့၏ ကုန်ပစ္စည်းများကို စတင် မိတ်ဆက်ပေးလေတော့သည်။

"သခင်လေး၊ ဘယ်လို တိမ်တိုက်မျိုးကို ဝယ်ချင်လို့လဲ"

နင်းကျော့က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ရင်း "မင်းတို့ဆိုင်က ပစ္စည်းတွေက အရမ်းများတော့ ကျွန်တော်တောင် ဘယ်ဟာ ရွေးရမှန်း မသိတော့ဘူး။ အဲဒါကြောင့် အကြံလေး ပေးပါဦး"

အစေခံလေးက "သခင်လေးအနေနဲ့ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပျံသန်းမှုကို ကြိုက်နှစ်သက်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ဒီရိုးရာ တိမ်တိုက်မှော်ရတနာဖြစ်တဲ့ 'ဂျွမ်းထိုးတိမ်တိုက်' ကို အကြံပြုပါရစေ"

"ဂျွမ်းထိုးတိမ်တိုက်ရဲ့ အားသာချက်ကတော့ အရမ်း ပေါ့ပါးသွက်လက်ပြီး အစပြု ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် အဆင်ပြေစေတာပဲ။ ထိန်းချုပ်ရတာလည်း အရမ်းလွယ်ကူပြီး ဝေဟင်မှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပျံသန်းနိုင်တာကြောင့် ခရီးဝေး သွားလာသူတွေအတွက် တကယ်ကို ကောင်းမွန်ပါတယ်"

နင်းကျော့သည် ဂျွမ်းထိုးတိမ်တိုက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤတိမ်တိုက်အမျိုးအစားမှာ များသောအားဖြင့် အဝါရောင်၊ ကြက်ဥအနှစ်ရောင် သို့မဟုတ် ဘဲတောင်ပံ အဝါရောင်များ ဖြစ်ကြသည်။

သူသည် ဂျွမ်းထိုးတိမ်တိုက်တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။

ဂျွမ်းထိုးတိမ်တိုက်မှာ သာမန်တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ ပါးလွှာနူးညံ့ခြင်းမရှိဘဲ မုန့်စိမ်းလုံးတစ်ခုကဲ့သို့ အတန်ငယ် ကျစ်လျစ်သော မျက်နှာပြင်ရှိလေသည်။

နင်းကျော့က အသာအယာ ဖိကြည့်လိုက်ရာ ဂျွမ်းထိုးတိမ်တိုက်မှာ ချိုင့်ဝင်သွားသော်လည်း လက်ကို လွှတ်လိုက်သည်နှင့် မူလပုံစံအတိုင်း ချက်ချင်း ပြန်လည် ဖောင်းတက်လာသဖြင့် ရုန်းကန်အား အလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။

နင်းကျော့သည် ဂျွမ်းထိုးတိမ်တိုက်ကို အစေခံလေးထံ ပြန်ပေးလိုက်၏။

အစေခံလေးက ဆက်လက်၍ "သခင်လေးအနေနဲ့ ခန့်ညားထည်ဝါစွာနဲ့ ပျံသန်းလိုတယ်ဆိုရင်တော့..."

"ကျွန်တော် ဒီ 'ခုနစ်ရောင်ခြည် မင်္ဂလာတိမ်တိုက်' ကို အကြံပြုပါရစေ"

"ဒီတိမ်တိုက်က ဝေဟင်မှာ ပျံသန်းတဲ့အခါ အရောင်အမျိုးမျိုး တောက်ပနေပြီး အလင်းရောင်ခပ်ဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်နေတာကြောင့် လူအများရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိစေမှာပါ"

"သူ့ရဲ့ ပျံသန်းနှုန်းကတော့ သိပ်မမြန်လှပေမဲ့ အလွန် တည်ငြိမ်ပါတယ်။ ဒဏ္ဍာရီတွေအရတော့ ဒီခုနစ်ရောင်ခြည် မင်္ဂလာတိမ်တိုက်က ကံကောင်းခြင်းတွေကို ဆောင်ကြဉ်းပေးတတ်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်"

"စဉ်းစားကြည့်ပါဦး သခင်လေး။ အလှလေးတစ်ယောက် အခက်အခဲနဲ့ ကြုံနေရတဲ့အချိန်မှာ သခင်လေးက ဒီတိမ်တိုက်ကြီးစီးပြီး ကောင်းကင်ကနေ ဆင်းသက်လာမယ်ဆိုရင်... ဟဲဟဲ"

"သခင်လေးက အဲဒီအလှလေးရဲ့ အခက်အခဲကို ကူညီဖြေရှင်းပေးလိုက်ရင် သူက သခင်လေးရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို အလိုလို ရောက်လာမှာပေါ့။ မကောင်းဘူးလားဗျာ"

နင်းကျော့သည် ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ရင်း ခေါင်းခါပြကာ "ကျွန်တော် ထပ်ပြီး လှည့်ကြည့်ပါဦးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် အစေခံလေးကို ထားရစ်ခဲ့ပြီး အပေါ်ထပ်သို့ တက်လာခဲ့၏။

အထပ် မြင့်လေလေ၊ တိမ်တိုက်များ၏ အရည်အသွေးနှင့် အဆင့်အတန်းမှာလည်း ပိုမိုမြင့်မားလေလေ ဖြစ်ချေသည်။

မကြာမီတွင် နင်းကျော့သည် အပြာနုရောင် တိမ်တိုက်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအပြာနုရောင် တိမ်တိုက်မှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး လေထဲတွင် မပြန့်လွင့်ဘဲ စုစည်းလျက် ရှိနေပေသည်။

ယင်းသည် ဂျွမ်းထိုးတိမ်တိုက်ကဲ့သို့ ကျစ်လျစ်ခြင်းမရှိဘဲ တိမ်တိုက်တစ်ခု၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းဆဲပင်။

ထို့ပြင် ခုနစ်ရောင်ခြည် မင်္ဂလာတိမ်တိုက်ကဲ့သို့လည်း အလွန်အမင်း တောက်ပခြင်းမရှိပေ။

သူ၏ ရိုးရှင်းသော အပြာနုရောင်မှာ နင်းကျော့၏ စိတ်ကို အလွန် ဆွဲဆောင်နေတော့သည်။

အကြောင်းမှာ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း လူသိမခံဘဲ ရိုးရိုးသားသား နေထိုင်တတ်သူ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

နင်းကျော့ကို မြင်သည်နှင့် အစေခံတစ်ဦးက ပြုံးရွှင်စွာ လျှောက်လာသည်။

သို့သော် အခြားတစ်ယောက်က ပို၍ မြန်ဆန်နေခဲ့၏။

"ဒါက 'ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပျံတက်ခြင်း' လို့ ခေါ်တဲ့ တိမ်တိုက်ပဲ။ ပျံသန်းတဲ့အခါမှာ အလွန် တည်ငြိမ်ပြီး လှုပ်ခါမှု မရှိဘူး။ များသောအားဖြင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးက အထက်တန်းလွှာတွေက သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်ကို ပြသဖို့အတွက် ဒီလို တိမ်တိုက်မျိုးကို အသုံးပြုကြတယ်"

"ဒါကို အသုံးပြုရင် အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းတွေလည်း တိုးတက်နိုင်တယ်လို့ ပြောကြတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါကတော့ ဆိုင်ကနေ ပစ္စည်းရောင်းကောင်းအောင် ပြောထားတဲ့ စကားလို့ပဲ ငါတော့ ယူဆတယ်"

နင်းကျော့အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ကျူးရွှမ်းကျိပင် ဖြစ်လေသည်။

နင်းကျော့သည် ချက်ချင်းပင် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး "အကြီးအကဲကျူး" ဟု ကျယ်လောင်စွာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"အကြီးအကဲကျူးက တကယ်ကို နတ်ဘုရားမုဆိုးဆိုတဲ့ ဘွဲ့နဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်က တိမ်တိုက်တွေအကြောင်းကိုတောင် အကုန်သိနေတာပဲ"

အစေခံလေးသည်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ ခြေလှမ်းများကို မြှင့်ကာ ပိုမိုနွေးထွေးစွာ ပြုံးပြလိုက်တော့သည်။