အခန်း (၂၅၇-၂၅၈)

အခန်း (၂၅၇) - မိစ္ဆာသားရဲများ သောင်းကျန်းခြင်း

မီးလျှံတောင်တန်း၏ တောင်ထိပ်ထက်တွင် ဖြစ်ချေသည်။

မုန့်ခွေသည် တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ တဟုန်းဟုန်း တက်ကြွလာလျက် မိမိ၏ အစွမ်းကုန်ကို အသုံးပြုကာ ပညာရပ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

သူသည် ရတနာတံဆိပ်တော်ကို ထုတ်ယူကာ ရှေ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ထိုမှော်ရတနာအဆင့်ရှိ တံဆိပ်တော်သည် လေထုထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး တောင်တစ်လုံးအလား အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ဖိနှိပ်ချလိုက်ချေသည်။

ထိုရတနာတံဆိပ်တော်တောင်ကြီးသည် မီးတောင်ဝကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ချော်ရည်များကို အတင်းအကျပ် တားဆီးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ထိုခဏ၌ပင် စီးဆင်းနေသော ချော်ရည်စီးကြောင်းမှာ တစ်ဝက်ခန့် လျော့ကျသွားပြီး မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်၏ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်တွင် ခံစားနေရသော ဖိအားများကို သိသိသာသာ လျော့ပါးသွားစေသည်။

ထို့နောက် မုန့်ခွေသည် အခြားမှော်ရတနာဖြစ်သော ဘူးသီးခြောက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြန်သည်။ သူသည် ဘူးသီး၏ အဆို့ကို ဖွင့်လိုက်ရာ အားကောင်းလှသော ရေအလျဉ်များ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

ထိုရေများသည် ရေတံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ တဟုန်ထိုးထွက်ပေါ်လာပြီး မီးတောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားချေသည်။

ရေငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး မကြာမီမှာပင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်သဖွယ် မြူထုကြီးမှာ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ ဤမြစ်ရေသည် သာမန်ရေမဟုတ်ဘဲ သဘာဝတရားမှ ထုတ်ယူကာ မုန့်ခွေကိုယ်တိုင် အကြိမ်ကြိမ် သန့်စင်ထားသည့် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ အထူးကုန်ကြမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

မြစ်ရေအမြောက်အမြားကို စတေးလိုက်ခြင်းဖြင့် မုန့်ခွေသည် ချော်ရည်များ ပျံ့နှံ့မှုကို နောက်ထပ် သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ထပ်မံနှေးကွေးသွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဘူးသီးခြောက်ထဲမှ ရေများ ကုန်ခမ်းသွားသောအခါ မုန့်ခွေသည် ဘူးသီးနှင့် ရတနာတံဆိပ်တော် နှစ်ခုလုံးကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ရတနာတံဆိပ်တော်မှာ ချော်ရည်များ၏ တိုက်ရိုက်ထိတွေ့မှုကို ခံခဲ့ရသဖြင့် မျက်နှာပြင်၏ တစ်ဝက်နီးပါးမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရချေပြီ။

ထိုပျက်စီးမှုကို ဂရုမပြုအားဘဲ မုန့်ခွေသည် သူ၏ လက်မောင်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ ဝတ်ရုံလက်အင်္ကျီများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ အထူးပညာရပ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြန်သည်။

ယင်းမှာ နတ်ဘုရားပညာရပ်ဖြစ်သော စကြဝဠာကို သိမ်းဆည်းသော ဝတ်ရုံစ ပင် ဖြစ်တော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ ဝတ်ရုံလက်အင်္ကျီများမှာ အိမ်တစ်လုံးစာမျှ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး လက်အင်္ကျီဝများမှာ မှောင်မည်းကာ နက်ရှိုင်းသွားသည်။

လက်အင်္ကျီဝအတွင်းမှ အလွန်အမင်း အားကောင်းသော စုပ်ယူမှုအားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

အတားအဆီးမဲ့ စီးဆင်းနေသော ချော်ရည်စီးကြောင်း အမြောက်အမြားမှာ မြစ်နှစ်စင်းအလား လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားပြီး မုန့်ခွေ၏ လက်အင်္ကျီများအတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

မုန့်ခွေသည် ချော်ရည်များ မြစ်ဖျားခံရာနေရာ၌ပင် လမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်ခြင်းဖြင့် မိမိ၏ တစ်ကိုယ်ရည်စွမ်းအားကို သုံးကာ ချော်ရည်များ၏ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူနှင့် မြို့နေလူထု၏ မနားမနေ ကြိုးပမ်းမှုများကြောင့် ချော်ရည်များ တိုးဝင်မှုမှာ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွားပြီး မြို့အစွန်အဖျားရှိ အဆောက်အဦ အနည်းငယ်ကို ဝါးမြိုပြီးနောက်တွင်မူ လုံးဝရပ်တန့်သွားတော့သည်။

“ငါတို့ နိုင်ပြီ၊ ငါတို့ နိုင်ပြီဟေ့၊ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ”

“မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ကြီး လွတ်မြောက်သွားပြီ၊ ငါ့အိမ်လေး ဘေးကင်းသွားပြီ”

“ဟားဟားဟား...”

မြို့တစ်ခုလုံးတွင် အောင်ပွဲခံသံများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ လူပေါင်းများစွာသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခုန်ပေါက်အော်ဟစ်နေကြသော်လည်း အနည်းငယ်သော သူများမှာမူ မျက်နှာပျက်လျက် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုသူများထဲတွင် ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် ဖေးစီတို့လည်း ပါဝင်နေသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိ၏ မျက်လုံးများတွင် ရွှေရောင်အလင်းများ တဖျတ်ဖျတ်လက်လာပြီး တောင်၏ မျက်နှာပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အတွင်းပိုင်းကို ကြည့်ရှုရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ချော်ရည်များမှာ အကြီးမားဆုံး ပြဿနာမဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိရှိနေသည်။ အစစ်အမှန် ပြဿနာမှာ မီးလျှံတောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်း၌ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ယင်းမှာ အတွင်းပိုင်း၌ ရှိနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် မီးလျှံမိစ္ဆာသားရဲများပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဟိန်းဟောက်သံများ တစစ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြို့အတွင်းမှ အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံများကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ ထိုအသံကို ကြားရသူ အချို့မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသော်လည်း အများစုမှာမူ အကျိုးအကြောင်းကို ရိပ်မိသွားကြသဖြင့် မျက်နှာများမှာ နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူလျော်သွားကြသည်။

“မီးလျှံမိစ္ဆာသားရဲတွေပဲ”

“ဒါ မကောင်းတော့ဘူး၊ မီးတောင်တုန်ခါမှုကြောင့် အရင်ကနဲ့မတူအောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သားရဲလှိုင်းလုံးကြီး ပေါ်လာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်”

“ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ၊ ဘာလုပ်ရမလဲ”

လူအုပ်ကြီးမှာ ခဏချင်းပင် ပြန်လည်ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားကြပြန်သည်။

ခဏအကြာတွင် ချော်ရည်များ စီးဆင်းမှု နှေးကွေးသွားသည်နှင့်အမျှ အဆုံးမဲ့သော မီးလျှံမိစ္ဆာသားရဲများသည် ချော်ရည်များအတွင်းမှ စတင် ရုန်းထွက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေကြချေပြီ။

မိမိတို့၏ အိမ်ဂေဟာကို ရုတ်တရက် ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ခံရပါက မည်သူက စိတ်မဆိုးဘဲ နေပါမည်နည်း။ မီးလျှံမိစ္ဆာသားရဲများသည် ဒီရေအလား တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး ချော်ရည်နန်းတော်ဆီသို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

၎င်းတို့သည် အမြောက်ဖြင့် ပစ်ခတ်ခဲ့သော နေရာကိုသာ ပစ်မှတ်ထားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ အတွေးကိုသာ ကြားနိုင်ပါက “လက်စားချေမယ်၊ လက်စားချေရမယ်” ဟူသော အသံများသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသူများမှာ ‘မီးလျှံမြွေများ’ ဖြစ်ကြသည်။ သွယ်လျပြီး မီးလျှံများ တောက်လောင်နေသော ထိုမြွေများသည် ချော်ရည်များနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပြီး နေရာအနှံ့ ရှိနေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။

၎င်းတို့၏ နောက်တွင်မူ ‘မီးလျှံကြွက်’ များ ကပ်ပါလာသည်။ ထိုသေးငယ်သော်လည်း ရန်လိုသော သားရဲများသည် မြစ်နီကြီးတစ်စင်းအလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချော်ရည်နန်းတော်ဆီသို့ စုပြုံတိုးဝင်လာကြသည်။

မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ကို ကာကွယ်ထားသော လုံးဝန်းသည့် အလင်းဒိုင်းလွှာကြီးမှာ ကြွက်အုပ်စု၏ ပြင်းထန်စွာ ကိုက်ခဲခြင်းကို ခံနေရချေပြီ။

သားရဲအုပ်ကြီးထဲတွင် ဆင်တစ်ကောင်ခန့် ကြီးမားသော ကြွက်ကြီးများက ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ပါဝင်နေကြသည်။ ထိုကြွက်ကြီး တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်တွင် ရှိနေကြသည်။

ထို့ထက် ပိုမိုကြီးမားသည်မှာ ‘မီးလျှံပုတ်သင်ညိုများ’ ပင် ဖြစ်သည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ ပုတ်သင်ညို တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုမျှ ကြီးမားလှသည်။

ခိုင်မာသော ခြေလက်များ၊ မာကျောသော အကြေးခွံနီများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ကိုယ်ထည်နှင့် မီးတောက်နေသော အမြီးများ ရှိကြပြီး ၎င်းတို့ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း မီးလျှံမုန်တိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထိုမီးလျှံပုတ်သင်ညိုများသည် တဟီးဟီး ဟိန်းဟောက်ကာ ချော်ရည်နန်းတော်ကို တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

သို့သော် မီးလျှံမိစ္ဆာသားရဲများထဲတွင် အစစ်အမှန် ဘုရင်များမှာ ‘ချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက်များ’ ပင် ဖြစ်ကြသည်။ ထိုမျောက်များသည် အရပ် ၆ ပေကျော် မြင့်ကြပြီး ထူထပ်ကာ တောက်လောင်နေသော အမွှေးအမျှင်နီများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

၎င်းတို့သည် သွားများကို ဖြဲပြလျက်၊ မျက်လုံးများကို ပြူးကြည့်ကာ သန်မာထွားကျိုင်းသော ကိုယ်ထည်များ ရှိကြသည်။ အချို့မှာ ရင်ဘတ်ကို တီးခတ်လျက် ကောင်းကင်တုန်ဟည်းအောင် ဟိန်းဟောက်နေကြသည်။

သားရဲများအားလုံးထဲတွင် ထိုမျောက်များသည် အသိဉာဏ်အရှိဆုံးဖြစ်သဖြင့် အန္တရာယ်အရှိဆုံးလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအဓိက အင်အားစု သုံးခုအပြင် မရေမတွက်နိုင်သော ‘ကျောက်နီမိစ္ဆာခေါင်းဆောင်များ’ သည်လည်း ချော်ရည်များအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

တစ်ခုပြီးတစ်ခု လေထဲသို့ ပျံတက်လာကြပြီး ချော်ရည်နန်းတော်ကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။

ထိုကျောက်ခေါင်းကြီးများမှာ ထောင်နှင့်သောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေသဖြင့် အရင်က တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော အရေအတွက်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

သားရဲများသည် အမြောက်ဖြင့် အပစ်ခံရသည့် နေရာကို သိကြသဖြင့် လက်စားချေရန် ချော်ရည်နန်းတော်ကိုသာ ပစ်မှတ်ထားကြသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့၏ အရေအတွက် များပြားလွန်းခြင်းနှင့် ဒေါသအဟုန်တို့ကြောင့် အချို့မှာ စိတ်ရူးပေါက်ကာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ တိုးဝင်နေကြရာ အများစုမှာ မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာကြချေသည်။

မည်သည့်စကားမျှ ပြောနေရန် မလိုတော့ပေ။ ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် အခြားရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ရှေ့တန်းသို့ ထွက်ခွာကာ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ စစ်မြေပြင်မှာ ခဏချင်းပင် အခြေအနေ တင်းမာသွားတော့သည်။

နင်းကျော့၏ အမြောက်တစ်ချက်က ပျားအုံကို တုတ်နှင့် ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားချေပြီ။ သူသည် မီးလျှံတောင်တန်းအတွင်းရှိ များပြားလှသော မီးလျှံမိစ္ဆာသားရဲများကို အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တောင်ထိပ်ထက်တွင်လည်း မုန့်ခွေသည် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ သူ၏ ပညာရပ်များဖြင့် ထိုဒေသရှိ မီးလျှံမိစ္ဆာသားရဲ အမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်နေသည်။

သို့သော် ချော်ရည်များအတွင်းမှ သားရဲများမှာ အဆုံးမရှိ ထွက်ပေါ်လာနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“တောက်...”

မုန့်ခွေသည် ဒေါသတကြီး ဆဲရေးလိုက်မိသည်။ သားရဲအုပ်ကြီးထဲတွင် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ သက်ရှိစွမ်းအားတစ်ခုကို သူ ခံစားမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယင်းမှာ ‘မီးလျှံမြွေ’ တစ်ကောင် ဖြစ်ပုံရသည်။ ၎င်းသည် ချော်ရည်များအတွင်း ပုန်းကွယ်နေပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာလည်း ဝိုးတဝါးသာ ရှိနေသည်။

ထိုကဲ့သို့ မမြင်ရသော ခြိမ်းခြောက်မှုက စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားများကို များစွာ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်အတွင်း၌မူ မြို့သူမြို့သားများ၏ အောင်ပွဲခံသံများမှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ချေပြီ။ ၎င်းတို့သည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် တိုးဝင်လာသော သားရဲအုပ်ကြီးကို ကြည့်နေကြရသည်။

မိစ္ဆာသားရဲများ၏ အရေအတွက်မှာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားလောက်အောင် များပြားလှသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ဒီရေလှိုင်းကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လူတစ်ယောက်ချင်းစီမှာ အလွန်သေးငယ်ပြီး အားကိုးရာမဲ့နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

အမည်ပေးထားသော မြေအောက်လျှို့ဝှက်အခြေစိုက်စခန်း ‘၄’ အတွင်း၌ ဖြစ်ချေသည်။

ဒိန်း... ဒိန်း... ဒိန်း...

အထက်တွင် တိုက်ပွဲများ ပြင်းထန်နေသကဲ့သို့ မြေအောက်အခြေစိုက်စခန်းမှာလည်း အခါအားလျော်စွာ တုန်ခါနေသည်။ စွန်းလင်ထုံနှင့် ယန်ချန်ယွီတို့သည် ထိုနေရာတွင် ပုန်းကွယ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“မီးတောင် ပေါက်ကွဲပြီးတော့ သားရဲတွေ မြို့ကို တိုက်နေကြပြီ” ဟု ယန်ချန်ယွီက ဆိုသည်။ သူမသည် ပြင်ပလောကနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်ထားသူမဟုတ်ပေ။

ဤကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်ကို သူမ သေချာပေါက် သိရှိနေပေသည်။

“စွန်းလင်ထုံ၊ ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ” ယန်ချန်ယွီသည် စွန်းလင်ထုံကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ သူမ၏ အလိုလိုသိစိတ်အရ ဤကိစ္စမှာ စွန်းလင်ထုံနှင့် ပတ်သက်နေနိုင်သည်ဟု ထင်မြင်နေမိသည်။

စွန်းလင်ထုံက မျက်လုံးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လက်ကို ဖြန့်ကာ “ငါလည်း မသိဘူး၊ အဲဒါကို ဘာလို့ စိတ်ပူနေတာလဲ” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“မြို့တစ်ခုလုံးကတော့ ရုတ်ရုတ်သည်းသည်း ဖြစ်နေပြီ၊ လူတိုင်းက သူတို့အိမ်တွေကို ကာကွယ်ဖို့ တိုက်ခိုက်နေကြတာ။ ဒါက ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။ ငါတို့ ဘယ်နေရာကို ဝင်တိုက်ရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြစို့”

သို့သော် ယန်ချန်ယွီမှာမူ လွယ်လွယ်နှင့် အာရုံလွှဲ၍ မရပေ။ သူမသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စွန်းလင်ထုံကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်ကာ “ဘာလို့ နင်က တစ်စက်ကလေးတောင် အံ့သြပုံမရတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

စွန်းလင်ထုံက ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ “အံ့သြတာပေါ့၊ ငါလည်း အံ့သြတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ငါတို့က မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်က လူတွေမှ မဟုတ်တာ။ မြို့ကြီး ပျက်စီးသွားရင်တောင် ငါတို့က ထွက်သွားရုံပဲရှိတာပေါ့။ အခုချိန်မှာ အင်အားကြီးအဖွဲ့တွေ အားလုံးက အားအနည်းဆုံး အခြေအနေ ရောက်နေတာ။ ငါတို့ တစ်ခုခု လုပ်မယ်ဆိုရင် အကြီးအကျယ် လုပ်သင့်တယ်။ အသစ်ရောက်လာတဲ့ တိမ်တိုက်ကုန်သည်တွေဆီကို သွားရင် ဘယ်လိုလဲ”

ယန်ချန်ယွီမှာ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ “နင် ခဏခဏ စကားလမ်းကြောင်းလွှဲဖို့ ကြိုးစားနေတာက သံသယဖြစ်စရာပဲ။ ပြောစမ်းပါဦး၊ နင်းကျော့နဲ့ မင်းနဲ့က ဘာပတ်သက်နေတာလဲ။ ရွှေအမြုတေအဆင့်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲတုန်းကတော့ ငါ သတိမထားမိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပြန်စဉ်းစားကြည့်လေလေ အဓိပ္ပာယ်မရှိလေလေပဲ။ မင်း ငါ့ကို ရုပ်ဖျက်ခိုင်းတာ၊ မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ ကျမ်းစာအတုတွေကို လုပ်ခိုင်းတာတွေ အများကြီး စီစဉ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ရွှေအမြုတေတိုက်ပွဲပြီးတော့ ဘာမှ ဆက်မလုပ်ခဲ့ဘူး၊ အဲဒီတိုက်ပွဲက ပြပွဲတစ်ခုနဲ့တူနေတယ်။ မင်းပြောတဲ့ အစီအစဉ်ကြီးက ဘယ်မှာလဲ။ ငါ့အထင်တော့ ဒါတွေအားလုံးက နင်းကျော့ကို အပြစ်ကနေ ကင်းလွတ်အောင်လုပ်ဖို့နဲ့ သူ့ရဲ့ ဖိအားတွေကို လျှော့ချပေးဖို့ လုပ်ခဲ့တာနဲ့ တူနေတယ်”

စွန်းလင်ထုံက နောက်တစ်ကြိမ် မျက်လုံးဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး “ဟင်း... မင်းကတော့ အရမ်းတွေ လျှောက်တွေးနေတာပဲ၊ ဒါက ရယ်စရာကြီးပါ။ ရွှေအမြုတေတိုက်ပွဲတုန်းက ငါ တကယ် လုပ်ချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ တိုက်ပွဲက လုံးဝကြီး ပေါက်ကွဲမသွားခဲ့ဘူးလေ။ ကျန်းတန်လျန်ရဲ့ လက်နက်က အရမ်းအစွမ်းထက်လွန်းတယ်၊ ထျန်းချင်နန်းတော်က ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိတဲ့ တပည့်တွေတောင် ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ အဲဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အကြီးအကျယ် လှုပ်ရှားရဲမှာလဲ”

စွန်းလင်ထုံက ဆက်ပြောသည်မှာ “ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ အဲဒီတိမ်တိုက်ကုန်သည်တွေနဲ့ မျိုးနွယ်စုကြီး သုံးခုက မတူတော့ဘူး။ သူတို့က ပြင်ပကလာတဲ့သူတွေဆိုတော့ သူတို့ သယ်လာနိုင်တဲ့ မှော်ရတနာတွေက အကန့်အသတ် ရှိတယ်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ တိမ်တိုက်ဝေလငါးကြီး ရှိနေရင်တောင် အဲဒီသားရဲကြီးက မြို့ပြင်မှာပဲ ရှိနေတာဆိုတော့ ငါတို့ကို ဖမ်းဖို့ မလွယ်ဘူး။ ငါ သိထားတာကတော့ ဒီတိမ်တိုက်ကုန်သည်အဖွဲ့က မကြာခင်မှာ လေလံပွဲတစ်ခု ကျင်းပဖို့ ရှိတယ်၊ အဲဒီမှာ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီးပါတယ်။ ဥပမာပြောရရင် ရေဓာတ်ဆိုင်ရာ အထူးရတနာဖြစ်တဲ့ ‘အကောင်းဆုံးသော တရားသည် ရေကဲ့သို့ ဖြစ်ခြင်း’ ဆိုရင် သုံးစက်တောင် ပါတယ်။ မင်း မမက်မောဘူးလား”

ယန်ချန်ယွီက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ “ငါလည်း ကြားတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ‘အကောင်းဆုံးသော တရားသည် ရေကဲ့သို့ ဖြစ်ခြင်း’ သုံးစက်က ငါတို့ရဲ့ ကတိကဝတ်ကို ဖြေဖျောက်ဖို့ ဘယ်လိုမှ မလုံလောက်ဘူး”

စွန်းလင်ထုံက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “မင်းကတော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောပြန်ပြီ၊ ငါ...”

ထိုစဉ် စွန်းလင်ထုံ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး အရပ်မျက်နှာတစ်ခုသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် “ဘယ်သူလဲ” ဟု အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

ယန်ချန်ယွီသည်လည်း ချက်ချင်းပင် သတိထားလိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် မှော်ရတနာတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သော်လည်း မြေအောက်အခြေစိုက်စခန်းမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။

သူမသည် စွန်းလင်ထုံကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

စွန်းလင်ထုံက “ငါ့စိတ်ကပဲ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်သွားတာလား” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည်လည်း မသေချာသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သောအလင်းများ လက်လာပြီး “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါတို့ ဒီအခြေစိုက်စခန်း ‘၄’ မှာ ဆက်နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး၊ နေရာပြောင်းရမယ်” ဟု တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ချန်ယွီကလည်း ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိပေ။ မထွက်ခွာမီတွင် စွန်းလင်ထုံသည် မြေအောက်အခြေစိုက်စခန်း၌ ထောင်ချောက်အမြောက်အမြားကို ဆင်ထားရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူလိုက်သေးသည်။

အခန်း (၂၅၈) - လိပ်ကြီးသာလျှင် အောင်နိုင်သူဖြစ်ချေသည်

မီးလျှံတောင်၏ ထိပ်ဖျားအရပ်။

အလွှာလွှာသော တိမ်တိုက်မြူထုများကြားဝယ် မုန့်ခွေ ဦးဆောင်သည့် ကျင့်ကြံသူအပေါင်း စုဝေးနေကြသည်။

မှော်ပညာရပ်များနှင့် အစီအရင်များကို အသုံးပြုကာ ပူးတွဲဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် မီးလျှံတောင်တန်းထက်တွင် ပျံဝဲနေကြသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ကျောက်နီမိစ္ဆာများသည် ယင်းနေရာသို့ နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးခြင်း မပြုနိုင်ကြပေ။

မုန့်ခွေသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော တစ်ဦးတည်းသော ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည့်အလျောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် မီးလျှံတောင်တန်း၏ တိုက်ပွဲအခြေအနေများကို ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံး မြင်တွေ့နိုင်စေရန် ပညာရပ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

အဆမတန် များပြားလှသော မီးလျှံနတ်ဆိုးသားရဲများသည် ချော်ရည်နန်းတော်ကို အုံခဲကာ ဝိုင်းရံထားကြသည်။

ယင်းတို့အနက် အများစုမှာ မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ဆီသို့လည်း ဦးတည်စစ်ချီနေကြလေသည်။

မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာလည်း ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာတွင် ဖြစ်စေ၊ မြို့တွင်း၌ ဖြစ်စေ အသီးသီး ပါဝင်ကူညီနေကြရသည်။

ဖေးစီမှာမူ မြို့ထဲ၌ တစ်ဦးတည်း ကျန်ရစ်ကာ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အနီးကပ် ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲနေ၏။

ကျူးရွှမ်းကျိ၊ ချီတွန်းနှင့် သုံးမျိုးနွယ်စုမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအားလုံး မုန့်ခွေ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

မှော်ပညာဖြင့် ပြသထားသော ပုံရိပ်များသည် အစဉ်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပြီး တိုက်ပွဲအတွင်းရှိ အရေးပါသော နေရာအနှံ့အပြားကို ဖော်ပြနေသည်။

သန်မာထကြွလှသော မီးလျှံနတ်ဆိုးသားရဲ အချို့ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ယင်းတို့အထဲတွင် နဂါးနှင့်သဏ္ဌာန်တူသော ရှည်လျားလှသည့် သောင်းကျန်းသူ မီးမြွေတစ်ကောင်မှာ ချော်ရည်များကြားမှ တစ်ချက်တစ်ချက် ပေါ်ထွက်လာနေသည်ကို တွေ့ရပေ၏။

ထိုအကောင်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိသော သောင်းကျန်းသူ မီးမြွေပင် ဖြစ်သည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအားလုံး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားကြသည်။

မုန့်ခွေက တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် "အခု အခြေအနေကို မင်းတို့အားလုံး မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ" ဟု လေးလေးပင်ပင် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ တွက်ချက်မှုအရဆိုရင် ဒါဟာ သားရဲဒီရေလှိုင်းရဲ့ အစပဲ ရှိသေးတယ်။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ဒီသားရဲဒီရေလှိုင်းရဲ့ အတိုင်းအတာက ပိုပြီး ကြီးမားလာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ သောင်းကျန်းသူ မီးလျှံမြွေများ တစ်ကောင်တည်း မဟုတ်တော့ဘဲ ပိုတိုးလာနိုင်တယ်"

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

လူသားကျင့်ကြံသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နတ်ဆိုးသားရဲများသည် များသောအားဖြင့် ခံနိုင်ရည်ရှိသော အရေပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး သက်တမ်းလည်း ပိုရှည်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသာစီးရမှုများ ရှိကြသည်။

မုန့်ခွေသည် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်သည့်အတွက် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ နတ်ဆိုးသားရဲကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ၊ မြို့စောင့်စစ်သည်တော်များ၏ အစီအရင်ကြီးကို အားပြုကာ ခုခံကာကွယ်ရုံသာ တတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

မုန့်ခွေနှင့် မသေမျိုးမြို့တော်၏ အစီအရင်ကြီး ပေါင်းစည်းလိုက်ပါက ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်ကို တိုက်ခိုက်စွမ်းရည်အရ အသာစီးရယူကာ ခုခံနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း အကယ်၍ နှစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့လျှင်မူ အခြေအနေက ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။ လူသားဘက်မှ အားနည်းချက်များ ရှိလာနိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ သုံးကောင်သာ ဖြစ်လာခဲ့ပါက မြို့နေလူထုကို ရွှေ့ပြောင်းရန်နှင့် နန်းတွင်းထံမှ အကူအညီတောင်းခံရန် စီစဉ်ကြရပေတော့မည်။

"ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ သားရဲဒီရေလှိုင်း တစ်ခုတည်းမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲ နှစ်ကောင် ပါလာတာမျိုးက တွေ့ရခဲပါတယ်" ဟု နင်းကျိုဖန်က ဆိုသည်။

ချီတွန်းက သက်ပြင်းချကာ "ဒါပေမဲ့ အခုအကြိမ်ကတော့ အခြေအနေက ထူးခြားနေတယ်။ ချော်ရည်နန်းတော်ကနေ အမြောက်တွေနဲ့ ပစ်ခတ်လိုက်တာကြောင့် ကြီးမားတဲ့ ပေါက်ကွဲမှုတွေ ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ ဒါက နတ်ဆိုးသားရဲ အုပ်စုတွေကြားမှာ ပြင်းထန်တဲ့ ဒေါသနဲ့ ကရင်စားချေလိုစိတ်တွေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တာပဲ။

ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ သားရဲတွေက များသောအားဖြင့် တစ်ကောင်နဲ့တစ်ကောင် အဆင့်အတန်းချင်း ပြိုင်ဆိုင်လေ့ရှိပေမဲ့ အခုတော့ ကလဲ့စားချေချင်တဲ့ စိတ်ကြောင့် ချော်ရည်နန်းတော်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ သူတို့တွေ ပူးပေါင်းလာနိုင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာများသည် မှိုင်ညှို့သွားကြလေသည်။

"ဒါနဲ့ ချော်ရည်နန်းတော်က ဘာဖြစ်လို့ ရုတ်တရက် အမြောက်တွေနဲ့ ပစ်ခတ်ပြီး မီးလျှံနတ်ဆိုးသားရဲတွေကို သွားပြီး ရန်စလိုက်ရတာလဲ" ဟု ကျိုးနုန်းယင်းက မေးမြန်းသည်။

မုန့်ခွေက ဘာမျှ ပြန်မပြောပေ။ သူ၏ စိတ်အာရုံကို အသုံးချလိုက်ရာ မှော်ပုံရိပ်သည် ယခင်က အမြောက်ဖြင့် ပစ်ခတ်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်ဖော်ပြလာသည်။

သူသည် တောင်ထိပ်ပေါ်မှနေ၍ ကြီးကြပ်နေစဉ်က ချော်ရည်နန်းတော်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး နန်းတော်အတွင်းရှိ မြင်ကွင်းအမျိုးမျိုးကိုလည်း စောင့်ကြည့်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်နေသဖြင့် အမြောက်မျှော်စင်၏ ထူးခြားမှုကို ချက်ချင်း သတိမထားမိခဲ့သော်လည်း တိမ်တိုက်များကြားတွင် သူထားရှိခဲ့သော မှော်ရတနာက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ချော်ရည်နန်းတော်ရှိ မူလက သုံးထပ်သာ ရှိသော ဓာတ်ငါးပါး အမြောက်မျှော်စင်သည် အသံများမြည်ဟည်းလျက် ခြောက်ထပ်အထိ မြင့်တက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် အထပ်တိုင်းမှ အမြောက်ပြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ထည့်သွင်းပြီးနောက်တွင်မူ ပင်မအမြောက်များနှင့် အရန်အမြောက်များသည် တပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်မြည်ဟည်းကာ ဓာတ်ငါးပါး အမြောက်ဆန် အမြောက်အမြားကို ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ယင်းတို့သည် ကောင်းကင်ယံတွင် လှပသော အရောင်အသွေးများ ချန်ရစ်ခဲ့ပြီးနောက် ချော်ရည်များကြားသို့ ကျဆင်းသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် မီးလျှံတောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

"နန်းတော်ဝိညာဉ်က ရူးသွားပြီလား" ဟု ကျန်းရွှမ်းကောက အာမေဍိတ်သံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"သူက ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရလို့ ကြိုတင်ပြီး လက်ဦးမှုယူလိုက်တာလား" ဟု ကျန်းတန်လျန်က ခန့်မှန်းကြည့်သည်။

"မဟုတ်ဘူး။ ဒီလို ပစ်ခတ်တာက ရန်စတာထက် ပိုတယ်။ ဒါက နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်နေသလိုပဲ" ဟု ကျူးရွှမ်းကျိက သုံးသပ်ပြသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး မျက်နှာမှာလည်း တည်ကြည်နေကာ "ဒါက လူကနေ တမင်ကြံစည်ပြီး လုပ်ထားတာပဲ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဓာတ်ငါးပါး အမြောက်မျှော်စင်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး မီးလျှံတောင်တန်းကို ပစ်ခတ်ကာ ဒီလို ဘေးအန္တရာယ်ကြီး ဖြစ်အောင် ဖန်တီးလိုက်တာပဲ။ ဒီအပြစ်ကျူးလွန်တဲ့သူက အရမ်းကို ယုတ်မာလွန်းတယ်။ ကိုယ်ကျိုးအတွက်နဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အသက်ပေါင်းများစွာကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့တယ်" ဟု ပြောဆိုသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြင်းထန်သော ဒေါသများဖြင့် စူးရှနေ၏။

"ငါ ကျိန်ဆိုတယ်။ ဒီမိစ္ဆာကောင်ကို ဖမ်းဆီးပြီး တရားမျှတမှု ဖြစ်စေရမယ်"

"တခြားလူက ဒီအမြောက်မျှော်စင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သေးတာလား။ သူက ရရှိထားတဲ့ အကျိုးဆောင်မှုတွေကြောင့် သက်ဆိုင်ရာ ရာထူးကို ရသွားလို့လား" ဟု ကျိုးနုန်းယင်းက ဝေဖန်သည်။

နင်းကျိုဖန်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ရင်း "ထူးဆန်းလိုက်တာ။ နန်းတော်ဝိညာဉ်က ဘယ်ရောက်နေတာလဲ။ ဒီအပြစ်ရှိသူကို ဘာမှ ကြားဝင်မတားဆီးဘဲ စိတ်တိုင်းကျ လုပ်ခွင့်ပေးထားတာလား" ဟု မေးသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိက သွားကြိတ်လျက် သက်ပြင်းဖွဖွချကာ "အဲဒါကိုတော့ သွားပြီး အားမကိုးနဲ့တော့။ ချော်ရည်နန်းတော်ရဲ့ ဝိညာဉ်က အခြေအနေ မကောင်းတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ပုံမှန်အတိုင်း ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်တော့ဘူး။ အရင်တုန်းက ချီပိုင်၊ စွန်းလင်ထုံနဲ့ လူငယ်ဧည့်သည်တို့ တိုက်ခိုက်နေတုန်းကလည်း နတ်ဆိုးသားရဲတွေက ချော်ရည်နန်းတော်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသေးတယ်။ အဲဒါကို ကြည့်ရင် နန်းတော်ရဲ့ ခုခံမှုက အားနည်းနေပြီး အစီအရင်တွေမှာလည်း ပြဿနာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ သိသာတယ်။ နောက်ဆုံးကျမှ နန်းတော်ဝိညာဉ်က တာအိုဆရာကို အသုံးပြုပြီး အပြင်က ရန်သူတွေကို မနည်းမောင်းထုတ်ခဲ့ရတာ။

မီးလျှံတောင်တန်းထဲမှာ မိစ္ဆာစစ်သူကြီးကို ငါတွေ့ခဲ့တယ်။ အဲဒါကို အခြေခံပြီး ပြန်ကြည့်မယ်ဆိုရင် နန်းတော်ဝိညာဉ်ဟာ အခြေအနေ တော်တော်ဆိုးနေလို့ မိစ္ဆာစစ်သူကြီးကို တိုက်ပွဲမှာ သေဆုံးခွင့်ပေးလိုက်ပြီး အပြင်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ငါထင်တာတော့ စက်မှုရုပ်သုံးမျိုးထဲက ဗုဒ္ဓဘာသာသမားတော်လည်း အလားတူ ကံကြမ္မာမျိုးနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပုံပဲ" ဟု ဆက်လက်ပြောဆိုသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ ဆွံ့အသွားကြလေသည်။

ကျိုးနုန်းယင်းက ခြောက်ကပ်ကပ် အသံဖြင့် "သြော်... ဒါကြောင့်ကိုး" ဟု ဆိုသည်။

မုန့်ခွေကမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော အဓိက အချက်အလက်များကို ကျူးရွှမ်းကျိအား ပြောပြခြင်း မရှိဘဲ ကျူးရွှမ်းကျိ၏ ခန့်မှန်းချက်ကိုသာ လွှတ်ထားပေးလိုက်သည်။

ဘာကြောင့် ကျူးရွှမ်းကျိကို ပြောပြရမည်နည်း။

မုန့်ခွေ၏ တောင်ပေါ်မှ ကြည့်ရှုခြင်း ပညာရပ်သည် အသုံးပြုရသည်မှာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးလှပြီး အမှန်တရားကို သိရှိရန် သူ၏ သက်တမ်းအတော်များများကို ပေးဆပ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အနာဂတ်တွင် ရန်သူဖြစ်လာနိုင်မည့်သူအား အလွယ်တကူ ကူညီမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ၏ မိသားစုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်မည့် အခွင့်အလမ်းရှိသည်ကိုလည်း မုန့်ခွေ မြင်တွေ့နေရလေတော့သည်။