အခန်း (၃၁၄-၃၁၅)

အခန်း (၃၁၄) ဒေါသတကြီး

"ကျေးဇူးပြုပြီး..."

ဤနေရာက မကောင်းကြောင်း ရန်ကျုံးယန်က အမှန်တကယ် ပြောချင်ခဲ့သော်လည်း ချန်ဖေး၏ စိတ်အားထက်သန်သော အသွင်အပြင်နှင့် အစောက ရွာသူမလေးကို ဖယ်ရှားခဲ့သည့် လုပ်ငန်းစဉ်တို့ကို ကြည့်ရသည်မှာ ချန်ဖေးက ဤနေရာတွင် ထိုင်ရန် ပြဿနာ ရှိမည့်ပုံမပေါ်ပေ။

ရန်ကျုံးယန်က ချန်ဖေးအတွက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ရာ ချန်ဖေးက ရက်လုပ်ထားသော ခြင်းတောင်းကို လက်တစ်ကမ်းတွင် ထားလိုက်ပြီးနောက် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်၏။

ချန်ဖေး ထိုင်လိုက်သည်နှင့် ယခင်က လွတ်နေသော တံခါးပေါက်တွင် ပုံရိပ်များစွာ ရုတ်တရက် ပြည့်နှက်လာသည်။

ဤပုံရိပ်များက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တွန်းတိုက်နေကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် လူထွားကြီး တစ်ယောက် ဝင်လာကာ ချန်ဖေး၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်၏။

လူထွားကြီးက ရန်ကျုံးယန်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချန်ဖေးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လောဘများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဘာရောဂါများ ခံစားနေရလို့လဲ..." ချန်ဖေးက ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

"ညဘက်တွေမှာ ချွေးထွက်လွန်နေလို့... ကျေးဇူးပြုပြီး ကြည့်ပေးပါဦး... သမားတော်ကြီး..." လူထွားကြီးက ပြောပြီး သူ၏ လက်မောင်းကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်ကာ ချန်ဖေးက သွေးစမ်းပေးမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေ၏။

"ညဘက် ချွေးထွက်လွန်တာက မင်းရဲ့ အသွင်အပြင်အရ ကြည့်ရရင် ချီစွမ်းအင် အားနည်းလို့ ဖြစ်လောက်တယ်..."

ချန်ဖေးက လူထွားကြီး၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သွေးစမ်းပေးရန် မရည်ရွယ်ပေ။ အကယ်၍ သူ သွားကိုင်လိုက်ပါက ဆိုးရွားသော အရာတစ်ခုခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားရ၏။

ချန်ဖေးက ဆေးပညာနှင့် ပတ်သက်၍ လုံးဝ နားမလည်ဘဲ ရိုးရာ တရုတ်ဆေးပညာ၏ ရောဂါရှာဖွေရေး နည်းလမ်းလေးသွယ် ဖြစ်သည့် ကြည့်ရှုခြင်း၊ နားထောင်ခြင်း၊ မေးမြန်းခြင်း၊ စမ်းသပ်ခြင်းတို့ကို လုံးဝ အသိပညာ မရှိပေ။ သို့သော်လည်း ချန်ဖေးက သူ ဆေးပညာနှင့် ဆေးဝါးဗေဒဆိုင်ရာ စာအုပ်အချို့ကို ဖတ်ခဲ့ဖူးကြောင်း မှုန်ဝါးဝါး မှတ်မိနေသဖြင့် သီအိုရီ အသိပညာ အချို့ကို နားလည်သော်လည်း လက်တွေ့ အတွေ့အကြုံ လုံးဝ မရှိချေ။

"သမားတော်ကြီး... အရင်ဆုံး သွေးမစမ်းသင့်ဘူးလား..." လူထွားကြီး၏ အမူအရာက ချန်ဖေး ဤသို့ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မေးသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ အသံက အေးစက်ကာ နက်ရှိုင်းသွားသည်။

"ဆေးပညာ စာအုပ်တွေမှာ ပြောထားတာက ကြည့်ရှုခြင်း၊ နားထောင်ခြင်း၊ မေးမြန်းခြင်း၊ စမ်းသပ်ခြင်းတွေ အားလုံးက သွေးစမ်းဖို့အတွက် လိုအပ်တာ မဟုတ်ဘူးတဲ့..."

ချန်ဖေးက တည်ငြိမ်စွာ နေပြီးနောက် သူ၏ ဘေးရှိ ရက်လုပ်ထားသော ခြင်းတောင်းထဲမှ ကန်စွန်းဥဖြူကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ ချန်ဖေး၏ အင်္ကျီလက်စွပ် အတွင်းရှိ ကြေးပြား ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ ကန်စွန်းဥဖြူက ချီနှင့်သွေး ဆေးလုံး၏ ပုံသဏ္ဌာန် အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မင်းရဲ့ ချီစွမ်းအင်က အားနည်းနေတယ်... အားဆေး နည်းနည်းလောက် ထပ်သောက်လိုက်... ရော့... ဒီ ချီနှင့်သွေး ဆေးလုံးကို သောက်လိုက်... မင်းရဲ့ လက္ခဏာတွေ ချက်ချင်း သက်သာသွားလိမ့်မယ်..." ချန်ဖေးက စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်၏။

လူထွားကြီးက ချန်ဖေး၏ လက်ထဲရှိ ချီနှင့်သွေး ဆေးလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အေးစက်သော အမူအရာက အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားပြီး သူက ချီနှင့်သွေး ဆေးလုံးကို ယူ၍ တစ်လုံးလုံး မျိုချလိုက်သည်။

ချန်ဖေးက သူ၏ လက်များကို မြှောက်၍ ချီနှင့်သွေး ဆေးလုံး အစားခံရသည်ကို ကြည့်နေ၏။ သူက ချက်ချင်းပင် လေထဲတွင် ဝက်သည်းကြော်ဟန် ပြုလုပ်လိုက်ရာ ခြင်းတောင်းထဲမှ အခြား ချီနှင့်သွေး ဆေးလုံး တစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်ဖေးက ချက်ချင်းပင် ချီနှင့်သွေး ဆေးလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အနည်းငယ် တွေဝေသွားပုံရသော လူထွားကြီးထံ ကမ်းပေးကာ ပြောလိုက်၏။ "ချီနှင့်သွေး ဆေးလုံး တစ်လုံးတည်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူး... ရော့... နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်စားလိုက်ဦး..."

လူထွားကြီးက ချန်ဖေး၏ လက်ထဲရှိ ချီနှင့်သွေး ဆေးလုံးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သတိပြန်ဝင်လာပုံရသည်။ သူ၏ အမူအရာက ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွား၏။

ဝက်သည်းကြော်နေသည့် မြင်ကွင်းက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ဒီလိုမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

လူထွားကြီး မြို့ထဲမှာ နေလာတဲ့ တစ်လျှောက်လုံး ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးပါဘူး…

"မင်းရဲ့ဆေးက အလုပ်မဖြစ်ဘူး..." လူထွားကြီးက ဒေါသတကြီး အော်ပြောလိုက်၏။

"အဲဒါ မင်း လုံလုံလောက်လောက် မစားရသေးလို့... ငါ့စကားကို နားထောင်... နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်စားကြည့်... အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မင်း မြင်ရလိမ့်မယ်..."

လူထွားကြီးက သူ့ရှေ့တွင် တွဲလောင်းကျနေသော ချီနှင့်သွေး ဆေးလုံးကို စိုက်ကြည့်နေရာ သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ သွေးကြောများက ထောင်တက်လာ၏။

ဆေးတစ်လုံးတည်းနဲ့တင် သူ့စိတ်ထဲမှာ ဝက်သည်းကြော်တဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြည့်နှက်နေပြီ... နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်စားရင် ဘာဖြစ်သွားမလဲ…လူထွားကြီးက ကြေးပြား ငါးပြားကို ပစ်ချခဲ့ပြီး ဒေါသတကြီး လှည့်ထွက်သွားကာ ဆေးခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာသွား၏။ ချန်ဖေးကတော့ ပိုက်ဆံ အားလုံးကို ပျော်ရွှင်စွာ အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

"နောက်တစ်ယောက်..."

ဆေးခန်းမ အပြင်ဘက်ရှိ ပြည့်ကျပ်နေသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ချန်ဖေးက အော်ဟစ်လိုက်၏။ လူနာ တစ်ယောက်ကို ကြေးပြား ငါးပြား ဆိုတော့ လူနာ ဒီလောက်များရင် ပိုက်ဆံက မရေတွက်နိုင်အောင် များပြားလာမှာပဲ…

"သမားတော်ကြီး... ကျွန်တော် အဆိပ်မိထားတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကြည့်ပေးပါဦး..."

ချန်ဖေး စကားပြောအပြီးမှာပင် မျက်နှာ ပြာနှမ်းနေသော လူတစ်ယောက် ဝင်လာပြီး ချန်ဖေးက အဆိပ်ဖြေ ဆေးလုံးကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားလိုက်၏။ အဆိပ်မိတာလား... အရမ်းကောင်းတယ်... သူက သစ်သီးကို ဆေးလုံး အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းဖြင့် ကြေးပြား တစ်ပြား သက်သာသွားတယ်။

ဆယ့်ငါးမိနစ် အကြာတွင် ချန်ဖေးက လူနာ ငါးယောက်ကို ကြည့်ရှုပြီးစီးသွားပြီး အသားတင် အမြတ် ကြေးပြား နှစ်ဆယ့်နှစ်ပြား ရရှိကာ ထိုအထဲမှ သုံးပြားကို ဆေးလုံးများ ပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဤငွေများကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရင်း ချန်ဖေးက သူ၏ အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေသော စိတ်က များစွာ ပိုမို သွက်လက်လာကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။

အသိစိတ်ပင်လယ် အတွင်း၌ ဖိသိပ်ခံထားရသော တစ်စုံတစ်ရာက နိုးထလာတော့မည့်ပုံရသည်။

ပဉ္စမမြောက် လူနာ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်အမျှ တစ်ချိန်က ဆေးခန်းမ အပေါက်ဝတွင် ပြည့်ကျပ်နေခဲ့သော မြင်ကွင်းက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းက အနည်းငယ်တော့ နှမြောစရာပင်။

ချန်ဖေး ထရပ်၍ ဆေးခန်းမ အပေါက်ဝသို့ သွားကြည့်လိုက်သော်လည်း လုံးဝ ဗလာကျင်းနေ၏။ ချန်ဖေးက ရန်ကျုံးယန်ကို ဆေးပညာ ပြန်လည် လေ့ကျင့်စေရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း လူနာ အသစ်များ ဝင်မလာတော့ပေ။

ထိုနေရာက လူသူကင်းမဲ့နေ၏။

ချန်ဖေး အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။ သူက ပိုက်ဆံ စုဆောင်းရန် လျင်မြန်သော နည်းလမ်း တစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း လူနာ ငါးယောက် အပြီးတွင် လူနာသစ်များ လုံးဝ ရောက်မလာတော့ချေ။

ချန်ဖေးက အချိန်အနည်းငယ် ထပ်စောင့်နေခဲ့သော်လည်း လူအုပ်ကြားတွင် သတင်းအချို့ ပျံ့နှံ့သွားသကဲ့သို့ လူနာသစ်များ လုံးဝ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

"ငါ သွားတော့မယ်..."

ချန်ဖေးက ဆေးခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ရင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။ ငွေကြေး၏ အရေးပါမှုကို ချန်ဖေး သိရှိထား‌သောကြောင့် သူက ဆက်လက် ရှာဖွေရန် လိုအပ်ပေသည်။ ထိုနေရာတွင် အကန့်အသတ်မရှိ နေထိုင်၍ မရနိုင်ချေ။

"ခင်ဗျား နောက်ကို ကျွန်တော် လိုက်ခဲ့လို့ ရမလား..."

ရန်ကျုံးယန်က တစ်ချိန်လုံး ဘေးတွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ စိတ်က တစ်ခါတစ်ရံ ရှင်းလင်းကာ တစ်ခါတစ်ရံ ရှုပ်ထွေးနေပြီး သူ အစောက မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်များကို အများစု မေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ရန်ကျုံးယန်က သူ၏ အခြေအနေက အလွန် မှားယွင်းနေကြောင်း မသိစိတ်မှ နားလည်ထားသည်။

ထို့အပြင် သမားတော် လုပ်ရခြင်းမှ နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ရန်ကျုံးယန် အနေဖြင့် ဆေးခန်းမ အတွင်း ဆက်လက် နေထိုင်ရန် အကြောင်းမရှိတော့ချေ။

လက်ရှိအချိန်တွင် ရန်ကျုံးယန်က အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေပုံရသော်လည်း အရာများကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် ချန်ဖေးနောက်သို့ လိုက်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သူ နားလည်ထား၏။

"ကောင်းပြီ..."

ချန်ဖေး တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်အောက်ခြေတွင် ရန်ကျုံးယန်ကို ဘာမှ အဖြစ်မခံချင်ပုံရ၏။ ထို့အပြင် ဆေးခန်းမတွင် ဆက်နေမည် ဆိုပါက နောက်ပိုင်းတွင် အခြား အရာများ ဖြစ်လာမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။

ချန်ဖေးက ထမ်းပိုးကို ထမ်း၍ လမ်းတစ်လျှောက် စတင် လျှောက်သွား၏။ သူ၏ အင်္ကျီလက်စွပ် အတွင်းရှိ ငွေများကြောင့် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ချန်ဖေးက သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင် လေ့လာကြည့်ရှုလာသည်။

အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ချန်ဖေး၏ စိတ်က ပိုမို ရှင်းလင်းလာပြီး သူ၏ တွေးခေါ်မှုများက တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာ၏။

ယခင်က ချန်ဖေးက ဤအရာများကို မသိစိတ်မှ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ရန်ကျုံးယန်သညါ ခေါင်းငုံ့၍ ချန်ဖေး၏ အနောက်မှ ရိုးရှင်းစွာ လိုက်ပါသွား၏။

ချန်ဖေးနောက်သို့ လိုက်ရခြင်းက ရန်ကျုံးယန် အတွက် အတော်လေး ပင်ပန်းပုံရသည်။ ရန်ကျုံးယန်က နောက်ထပ် သူ ဘာလုပ်ရမည်ကို မကြာခဏ မေ့လျော့သွားတတ်ပြီး သူ့ကို ကျောချမ်းသွားစေ၏။

ချန်ဖေးက သူတွေ့သမျှ လူတိုင်းကို သစ်သီးရောင်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ချန်ဖေး မည်မျှပင် ကြိုးစားစေကာမူ သူ၏ သစ်သီးကို မည်သူမျှ မဝယ်ကြတော့ချေ။

ထိုလူများက ချန်ဖေး၏ ခြင်းတောင်းထဲရှိ သစ်သီးများကို လောဘတကြီး မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသော်လည်း မည်သူကမျှ တစ်လုံးလေးကိုတောင် မမြည်းစမ်းဝံ့ကြပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် ချန်ဖေးက သစ်သီး ကြော်ငြာခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မြို့ကို လေ့လာကြည့်ရှုရန် အာရုံစိုက်လိုက်၏။

မြို့က မကြီးမားလှပေ။ သူ့ရှေ့တွင် ပင်မလမ်းမကြီး တစ်ခုသာ ရှိပုံရပြီး သူ ယခုလေးတင် တွေ့ခဲ့ရသော ဆေးခန်းမ အပါအဝင် ဆိုင်များနှင့် ဈေးဆိုင် အများစုက ဤပင်မလမ်းမကြီးပေါ်တွင် တည်ရှိနေကြောင်း ချန်ဖေး သတိပြုမိလိုက်သည်။

ပင်မလမ်းမကြီး အပြင် ချန်ဖေးက မှောင်မည်းပြီး ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းသော လမ်းကြား အချို့ကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရ၏။

ထိုလမ်းကြားများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် နှလုံးသားကို ဆွဲငင်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ရန်ကျုံးယန်က ထိုလမ်းကြားများထဲသို့ သူ့ဘာသာသူ ဝင်သွားလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဘာတွေ ဖြစ်နေသလဲ ဆိုတာကို သူ သဘောပေါက်သွားပြီး အကြည့်လွှဲလိုက်၏။

ချန်ဖေးက ထိုလမ်းကြားများထဲသို့ ဝင်ရန် မကြိုးစားဘဲ သိုင်းကျောင်းတော် တစ်ခု၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်အထိ ပင်မလမ်းမကြီးပေါ်ရှိ ဆိုင်အသီးသီး၏ အခြေအနေကို ဆက်လက် လေ့လာကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

ချန်ဖေးက သိုင်းကျောင်းတော် အပေါ် အလိုအလျောက် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ဤခံစားချက်က ဘယ်ကလာသလဲ ဆိုတာကိုတော့ သူ မမှတ်မိနိုင်ချေ။

သိုင်းကျောင်းတော်၏ တံခါးများက ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး ကျောချမ်းဖွယ် အရှိန်အဝါ တစ်ခုက အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ချန်ဖေး မော့ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ ခုန်ပေါက်၍ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်နေကြသော ပုံရိပ်များစွာကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ကျင့်စဉ်များကို သရုပ်ပြနေကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့ တခြား နေရာသွားကြမလား..." ရန်ကျုံးယန်က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အေးစိမ့်မှုကို ခံစားမိပြီး အလိုအလျောက် တုန်ယင်သွား၏။

"ကျန်းမာရေးနဲ့ ကြံ့ခိုင်ရေး အတွက် ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် ဝင်ကြည့်ချင်သလား..."

ပုံရိပ်တစ်ခုက တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာသည်။ ချန်ဖေးနှင့် ရန်ကျုံးယန်၏ အရှေ့တွင် ရန်ကျုံးယန်က ကြီးမားသော ထိတ်လန့်မှု တစ်ခုကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ မသိစိတ်မှ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်၏။

ချန်ဖေးက ရောက်လာသူကို ကြည့်လိုက်ရာ သူက အရပ်ရှည်ပြီး ပိန်သွယ်ကာ အရေပြားနှင့် အရိုးများသာ ကျန်တော့သလောက် ဖြစ်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားသော ပါးရိုးများနှင့် ပြုတ်ထွက်တော့မည့်အလား ပြူးထွက်နေသော မျက်လုံးကြီးများ ရှိနေသည်။

ကျန်းမာရေး တိုးတက်စေဖို့ ဆိုသော ပြောဆိုချက်က လုံးဝ ယုံကြည်စရာ မရှိပေ။ သို့သော်လည်း ချန်ဖေးက ဤလူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော နက်ရှိုင်းပြီး ဖိနှိပ်ထားသည့် အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ခံစားသိရှိနိုင်၏။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုကို တိုးတက်စေခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သိပ်မများလှသော်လည်း ဤလူက အမှန်တကယ်ပင် အလွန် စွမ်းအားကြီးမားလှသည်။

ဤအရာကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရသဖြင့် ချန်ဖေး၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာသော မြင်ကွင်းမျိုးစုံ၏ အကြိမ်ရေက ရုတ်တရက် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသော်လည်း သူက မြင်ကွင်းများကို အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်၍ မရနိုင်သေးချေ။

"ကျွန်တော်တို့ သွားစရာ ကိစ္စလေးတွေ ရှိသေးလို့... သွားလိုက်ပါဦးမယ်..."

ချန်ဖေး တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လှည့်၍ ထွက်လာခဲ့၏။ ဤသိုင်းကျောင်းတော်က ချန်ဖေးကို အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်စေသဖြင့် ပေါ့ပေါ့ဆဆ မထိတွေ့ခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

"မင်း ပိုက်ဆံ ရှာချင်တယ်မလား... ဘယ်သူမှ မင်းရဲ့ လက်ရှိ သစ်သီးတွေကို ဝယ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး... ပြီးတော့ ဘယ်သူမှလည်း ဆေးကုဖို့ မင်းဆီ လာမှာ မဟုတ်ဘူး..." ကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လူတွေကို ကျောချမ်းသွားစေမည့် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေ၏။

ချန်ဖေး အလိုအလျောက် ရပ်တန့်သွားပြီး သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ သိုင်းကျောင်းတော်က ကျွန်တော့်ကို ပိုက်ဆံ ရှာပေးနိုင်လို့လား..." ချန်ဖေးက တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်၏။

"သေချာတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ ရှာနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိမရှိ အပေါ်မှာ မူတည်တယ်လေ..." ကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုမျိုးလဲ..."

"ငါ့သိုင်းကျောင်းတော်ထဲ ဝင်ပြီး ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို သင်ယူ... အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်သွားတာနဲ့ မင်းရဲ့ သင်တန်းကြေးရဲ့ နှစ်ဆကို ပြန်ရလိမ့်မယ် ...မဟုတ်လို့ကတော့…"

ကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက ကျောချမ်းဖွယ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ချန်ဖေး၏ ခြင်းတောင်းထဲရှိ အကြီးဆုံး သစ်သီးကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒါက သင်တန်းကြေးပဲ... တခြား ဘာမှ မရဘူး..."

ချန်ဖေးက သူ၏ ခြင်းတောင်းထဲရှိ သစ်သီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ သက်တမ်းကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း မှုန်ဝါးဝါး နားလည်လိုက်သည်။

ဤရက်လုပ်ထားသော ခြင်းတောင်းထဲတွင် ချန်ဖေး ပိုင်ဆိုင်သမျှ အားလုံး ပါဝင်နေ၏။ သဘာဝကျကျပင် ကျင့်ကြံမှု မူလအစစွမ်းအင်များနှင့် သက်တမ်းတို့ ပါဝင်သည်။ သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက ချန်ဖေး၏ သက်တမ်းကို အတိအကျ တောင်းဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

သက်တမ်းကို ယူသွားပြီ ဆိုတာ တခြားအရာတွေ အားလုံးကိုလည်း ယူသွားပြီလို့ ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ "သင်တန်းကြေးက ဈေးကြီးလွန်းတယ်..." ချန်ဖေး ခေါင်းခါလိုက်၏။

"ဈေးကြီးပေမဲ့ သူ့အကြောင်းပြချက်နဲ့သူ ရှိပါတယ်... မင်း ဒါကို အသုံးမပြုချင်ဘူးဆိုရင် သင်တန်းကြေး အတွက် ဒီဟာတွေကို အသုံးပြုလို့ ရတယ်..."

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လောဘတကြီး အရိပ်အယောင် တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ပိုမို သေးငယ်သော သစ်သီး အချို့ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။

ထိုသစ်သီးများထဲတွင် ဓားဆန္ဒက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်နေပြီး အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေကာ မိုးထိတောင်ထွတ်ကြီး တစ်ခုက ကောင်းကင်သို့ ဟိန်းဟောက်နေသည်။

"မဟုတ်ဘူး... ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို နားလည်မှု လွဲနေပြီ... သင်တန်းကြေးက ဈေးကြီးလွန်းတယ်လို့ ပြောချင်တာက တကယ်လို့ ခင်ဗျား နှစ်ဆ ပြန်ပေးမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျား တတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ စိုးရိမ်လို့ပါ..." ချန်ဖေးက သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်က ပိုမို ရှင်းလင်းလာပြီး သူ၏ အတွေးများက ပိုမို ချောမွေ့စွာ စီးဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ချန်ဖေးက အရာများစွာကို မမှတ်မိနိုင်သေးသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သင်ယူမှု အမြန်နှုန်း အပေါ်တွင် ရူးသွပ်လုမတတ် ယုံကြည်ချက် တစ်ခု ရှိနေ၏။

ချန်ဖေး၏ ယုံကြည်ချက်က မည်သည့် အကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲ ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူက နက်ရှိုင်းစွာ ယုံကြည်နေသည်။

ချန်ဖေး၏ စကားကို ကြားသောအခါ သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်ရာ ထိုရယ်သံက အေးစက်ပြီး ထိန်းချုပ်မရသော လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

သူ ပိုက်ဆံနည်းနည်း ရဖို့ ဘယ်လို နည်းလမ်းတွေ သုံးခဲ့လဲ ဆိုတာတော့ ငါ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ အခု သူက ဒီလောက်တောင် မာနကြီးရဲနေတာလား... မာနကြီးတာတော့ ကောင်းပါတယ်... မဟုတ်ရင် သူ ဘယ်လိုလုပ် သူ့ရဲ့ သက်တမ်းနဲ့ တခြားအရာ အားလုံးကို စွန့်စားရဲမှာလဲ…

"မပူပါနဲ့... မင်း ငါ့သိုင်းကျောင်းတော်ထဲ ဝင်ရဲသရွေ့ ငါ မင်းကို ပိုက်ဆံ နှစ်ဆ သေချာပေါက် ပြန်ပေးနိုင်တယ်..."

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက ရယ်မောခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို ငုံ့ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ လှောင်ပြောင်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားချေ။

အခန်း (၃၁၅) သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်များကို လုယူခြင်း

ရန်ကျုံးယန်က ချန်ဖေးကို သတိပေးချင်သဖြင့် ချန်ဖေး၏ အင်္ကျီလက်စွပ်ကို ဆွဲလိုက်၏။ သို့သော် သူ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူ၏ အကြည့်များက ရန်ကျုံးယန် အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

"မင်းလည်း ဝင်ခဲ့လေ..." သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက ရန်ကျုံးယန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ပြူးထွက်နေသော မျက်လုံးများက တွင်းနက်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လူတွေကို ထိုအထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားချင်စိတ် ပေါ်လာစေ၏။

ရန်ကျုံးယန်က ခေါင်းညိတ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် အသိစိတ်ပင်လယ် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲသို့ ရှင်းလင်းမှု တစ်ချက် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသော်လည်း ဤရှင်းလင်းမှုက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ငါ မသွားဘူး..."

သို့သော် ဤရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်မှုက ရန်ကျုံးယန်ကို သူ၏ အမှားကို သဘောပေါက်သွားစေပြီး ငြင်းဆန်သည့်အနေဖြင့် မြန်မြန် ခေါင်းခါလိုက်၏။သိုင်းကျောင်းတော် အပေါ် သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုက ပို၍ပင် အားကောင်းလာသည်။

"မင်း..."

ရန်ကျုံးယန်က ချန်ဖေးကို ကြည့်၍ ဆက်လက် သတိပေးချင်သော်လည်း သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက သူ့ကို အင်္ကျီလက်စွပ်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရန်ကျုံးယန် မသိစိတ်မှ ကာကွယ်ရန် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။

"မင်း မသင်ဘူး ဆိုရင် တံခါးပေါက်ကို ပိတ်မနေနဲ့... ဖယ်စမ်း..."

အေးစက်သော အော်ဟစ်သံ တစ်ခုနှင့်အတူ သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက ဧရာမ စွမ်းအား တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ရန်ကျုံးယန်ကို အလိုအလျောက် ခြေလှမ်း အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားစေသည်။ သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သောအခါ ချန်ဖေးက သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူနောက်သို့ လိုက်၍ အတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ဆေးခန်းမတုန်းက ငါ ငြင်းလို့ မရခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ ငါ ငြင်းလို့ ရနေတာ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ... ဒါပေမဲ့ ချန်ဖေးက ဘာလို့ သဘောတူလိုက်ရတာလဲ...

ရန်ကျုံးယန် စိုးရိမ်လာပြီး ချန်ဖေး ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာတော့ဘူးဟု ခံစားနေရ၏။

"ခဏစောင့်... ကျွန်တော် အခုပဲ ပြန်ထွက်လာခဲ့မယ်..." ချန်ဖေးက ရန်ကျုံးယန်ကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

ချန်ဖေး၏ စကားကို ကြားသောအခါ သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက သရော်ပြုံး ပြုံးလိုက်၏။ သူ့သိုင်းကျောင်းတော်ထဲ ဝင်လာပြီး အထိအခိုက်မရှိ ပြန်ထွက်သွားဖို့ မျှော်လင့်နေတာလား။ သူက လုံးဝ မာနကြီးလွန်းတယ်။ သူ့ကျောင်းတော် ဖွင့်ကတည်းက ဝင်လာပြီး အထိအခိုက်မရှိ ပြန်ထွက်သွားနိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး။

"သတိထားနော်..." ချန်ဖေး သိုင်းကျောင်းတော်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ရန်ကျုံးယန် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူ၏ အနောက်တွင် တံခါးကြီး ပိတ်သွားရာ ရန်ကျုံးယန်၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့သွား၏။

ရန်ကျုံးယန်က စိုးရိမ်ပူပန်နေသော်လည်း ကူကယ်ရာမဲ့နေပြီး ထိုတွေဝေနေသော အခြေအနေက သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် အတွင်း၌ ပြန်လည် ပေါ်လာရာ သူ့ကို တွေးတောရန်ပင် ခက်ခဲသွားစေသည်။

ဤကျယ်ဝန်းလှသော မြို့ကြီးနှင့် စည်ကားနေသော လမ်းမများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ရန်ကျုံးယန် အနေဖြင့် လွတ်လပ်စွာ သွားလာလှုပ်ရှားရန် မရဲဝံ့ပေ။ သူက ချန်ဖေး ပြန်ထွက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း သိုင်းကျောင်းတော်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကွေးကွေးလေးသာ နေနိုင်တော့၏။

ချန်ဖေး သိုင်းကျောင်းတော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တံခါးများ ပိတ်သွားပြီး အတွင်းရှိ လူတိုင်းက လေ့ကျင့်နေသည်များကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ မျက်လုံးအားလုံးက ချန်ဖေးထံသို့ လှည့်လာကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များတွင် မည်သည့် နွေးထွေးမှုမျှ မရှိဘဲ ရေခဲတမျှ အေးစက်မှုများသာ ရှိနေ၏။

ချန်ဖေးက သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူနောက်သို့ လိုက်၍ ခြံဝန်း အလယ်သို့ ရောက်သွားသောအခါ ချန်ဖေး၏ အမူအရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ခြံဝန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော ကြွက်မည်း တစ်ကောင် မြေပြင်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် လဲကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရံဖန်ရံခါ လှုပ်ရမ်းနေသော်လည်း အခြေအနေအရ ကြည့်မည် ဆိုပါက သူက လုံးဝ သေဆုံးရန် မဝေးတော့ပုံရသည်။

ချန်ဖေး၏ အကြည့်ကို အာရုံခံမိပုံရသဖြင့် ကြွက်က ခက်ခက်ခဲခဲ ခေါင်းလှည့်၍ ချန်ဖေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများ ဆုံတွေ့သွားကြ၏။ ချန်ဖေး အနည်းငယ် လန့်ဖြတ်သွားပြီး အသိစိတ်ပင်လယ်က ပြင်းထန်စွာ ဆူပွက်လာသည်။

သူ ရန်ကျုံးယန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်ကကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု တစ်ခုကြောင့်သာ ထိုကြွက်ကို သတိပြုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ယခု သူတို့၏ မျက်လုံးများ ဆုံတွေ့သွားသောအခါ ချန်ဖေး၏ အသိစိတ်ပင်လယ်က ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထန်လာသည်။

ချန်ဖေး၏ အင်္ကျီလက်စွပ် အတွင်းရှိ ကြေးပြား အနည်းငယ်က တစ်ပြားပြီး တစ်ပြား ပျောက်ကွယ်သွား၏။

အသိစိတ်ပင်လယ်က ပို၍ ပို၍ လျင်မြန်စွာ ဆူပွက်လာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် အသိစိတ်ပင်လယ် အတွင်းမှ ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု ပစ်ထွက်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြူခိုးများ အတွင်း ကွက်လပ် တစ်ခုကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။

ချန်ဖေး၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏ ယခင်က မှုန်ဝါးနေခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်များက ရုတ်တရက် လွတ်ထွက်လာ၏။

နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ်ခြင်းဓား...

အသိစိတ်ပင်လယ် အတွင်း၌ ချန်ဖေး ပျိုးထောင်ထားသော နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားက လက်ရှိ မြူခိုးများ အတွင်းမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ဖေး၏ စစ်မှန်သော စိတ်က လုံးဝ ဖုံးကွယ်သွား၏။

အရိပ်ရောင်ပြန် နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ခြင်းဓားက အရိပ်ကျင့်စဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ စိတ်ကို တိုက်ခိုက်ခံရချိန်တွင် စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို တစ်ခဏမျှ ကာကွယ်ရန် မူလက ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြူခိုးများက ဆွဲငင်ခံရပုံရပြီး နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ်ခြင်းဓား ပတ်လည်တွင် တဖြည်းဖြည်း လှည့်ပတ်နေကာ ချန်ဖေး၏ အစစ်အမှန် ပုံသဏ္ဌာန်ကို လျစ်လျူရှုထားပြီး မြူခိုး အနည်းငယ်မျှသာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လွင့်မျောနေ၏။

ဤမြူခိုး အနည်းငယ်က ချန်ဖေး၏ စိတ်ကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားစေနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

ချန်ဖေးက လေကို ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ရာ ရေနစ်နေသူ တစ်ယောက် ရုတ်တရက် လေကောင်းလေသန့် ရှူရှိုက်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ချန်ဖေးကို သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားစေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အသိဉာဏ်ကို လုံးဝ ဖိနှိပ်ထားခံရသည့် ဤခံစားချက်က အလွန် သက်တောင့်သက်သာ မရှိလှပေ။ တစ်ယောက်ယောက်က တွေဝေရှုပ်ထွေးနေပြီး လုံးဝ သတိမထားမိဘဲ အသိစိတ် အနည်းငယ် အတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်နိုင်၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကြွက်မိစ္ဆာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်နွှယ်မှုက ချန်ဖေးကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သကဲ့သို့ ငွေကြေးနှင့် အရိပ်ရောင်ပြန် နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ခြင်းဓား တို့ကလည်း လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။

သုံးခုစလုံးက မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပေသည်။

ကြွက်မိစ္ဆာက ချန်ဖေးကို စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။ ချန်ဖေး အပေါ် အလွန် ရင်းနှီးပြီး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း ဤခံစားချက်က ဘယ်ကလာသလဲ ဆိုတာကို လုံးဝ မသိချေ။ ထို့ကြောင့် ချန်ဖေးကိုသာ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။

ချန်ဖေးက ကြွက်မိစ္ဆာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူ၏ အကြည့်များက ချန်ဖေးနှင့် ကြွက်မိစ္ဆာ ကြားတွင် အပြန်အလှန် ရွေ့လျားသွား၏။ သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက ချန်ဖေး အပေါ် တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းလဲသွားကြောင်း ခံစားမိနိုင်သော်လည်း သူ အတိအကျ နားမလည်နိုင်ပေ။

"ဘုန်း..." သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြွက်မိစ္ဆာက နောက်ဖေးခြံဝန်း အတွင်းသို့ လွင့်စင်သွားပြီး ချန်ဖေး၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

"သင်တန်းကြေးက ဒီမှာ... စည်းမျဉ်းတွေက ဘာတွေလဲ..." ချန်ဖေးက သစ်သီးများ လူးလှိမ့်နေသော သူ၏ ဘေးရှိ ရက်လုပ်ထားသော ခြင်းတောင်းကို ပုတ်၍ မေးလိုက်သည်။

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက ခြင်းတောင်းထဲရှိ အရာများကို လောဘတကြီး အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး ထိုနေရာမှာတင် သစ်သီး အားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်ချင်နေ၏။

"ငါ မင်းကို ကျင့်စဉ် တစ်ခု သင်ပေးမယ်... အဲဒါကို မင်း တစ်နာရီ အတွင်း သင်ယူနိုင်တယ်... မပူပါနဲ့... တစ်ယောက်ယောက်က ဒီကျင့်စဉ်ကို သေချာပေါက် သင်ယူပြီးပြီပဲ... မီဝမ်မြို့မှာ အရာအားလုံးက တန်ဖိုးတူ ဖလှယ်မှု တစ်ခုပဲ..." သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက ချန်ဖေးကို ကြည့်၍ ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်ကာ ချွန်ထက်သော သွားများကို ပြသလိုက်၏။

"တစ်နာရီလား... ကောင်းပြီလေ... စကြတာပေါ့..." ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

စနစ်ပြားပေါ်တွင် လောလောဆယ် ငွေအများကြီး မရှိဘဲ သိန်းဂဏန်း အနည်းငယ်မျှသာ ရှိပြီး ချန်ဖေးက အနည်းငယ်စီ အပ်နှံထားခြင်း ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ဤငွေ အနည်းငယ်သာ ရှိမည် ဆိုပါက ချန်ဖေးက ဤသိုင်းကျောင်းတော်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရနိုင်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျင့်စဉ် များစွာကို ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်၏။ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်ခြင်း အဆင့်က နားလည်ရန် အတော်လေး လွယ်ကူပြီး ငွေသောင်းဂဏန်းခန့် ကုန်ကျသည်။

နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်း ကဲ့သို့သော စွမ်းအားကြီးမားသည့် ကျင့်စဉ်များပင်လျှင်... ခန္ဓာကိုယ် ဖိနှိပ်ခြင်း အပိုင်းက ထိုအချိန်က ငွေခြောက်သောင်းသာ ကုန်ကျခဲ့၏။

သို့သော်လည်း ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့် အထက်တွင် ရှိနေမည် ဆိုပါက ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်စရိတ်က အလွန် မြင့်တက်သွားမည် ဖြစ်ပြီး ငွေသောင်းဂဏန်းမျှက လုံးဝ လွှမ်းခြုံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ငွေပမာဏက သိပ်မများသော်လည်း ချန်ဖေး အပ်နှံထားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရေအတွက်ကတော့ အတော်လေး များပြားလှသည်။

ချန်ဖေးက သူ ဖော်စပ်သော ဝိညာဉ်ဆေးလုံး အားလုံးကို မစားသုံးပေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြင့် လဲလှယ်ရန် အချို့ကို ရောင်းချလေ့ရှိ၏။

အထူးသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း အပေါ် စိတ်စွမ်းအား၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ခံစားသိရှိပြီးနောက် သူက ဝိညာဉ်ဆေးလုံး အနည်းငယ် ပို၍ ရောင်းချခဲ့သည်။

ဤကွဲပြားနေသော သိုလှောင်မှုများနှင့်အတူ လက်ရှိ စနစ်ပြားပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရေအတွက်မှာ တစ်ရာကျော်ဟူသော အံ့မခန်း အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ ကြီးမားလှသော ငွေကြေးပမာဏ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ ဝယ်ယူရန်နှင့် ချန်ဖေးကို နောက်ထပ် ဒွာရတစ်ခု ဖန်တီးရန် ခွင့်ပြုနိုင်ခဲ့သော်လည်း ချန်ဖေးက ဆောင်ထားခဲ့သည်။

စနစ်ပြားပေါ်တွင် ငွေရှိနေသရွေ့ ချန်ဖေးက ပိုမို လုံခြုံသည်ဟု မကြာခဏ ခံစားရလေ့ရှိ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုငွေက ဘယ်အချိန်မှာ အသုံးဝင်လာမလဲ ဆိုတာကို ဘယ်တော့မှ မသိနိုင်သောကြောင့်ပင်။

"ဟားဟားဟား..."

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်ပြီး သူတစ်ယောက်တည်း သာမက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိုင်းကျောင်းသားများ အားလုံးကလည်း ချန်ဖေး သေမည့်အချိန်ကို စောင့်နေကြသကဲ့သို့ ရယ်မောလိုက်ကြ၏။

"သေချာကြည့်ထား... ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်..."

ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခုနှင့်အတူ သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက သူ၏ လက်ကို ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ လေဟာနယ်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။ သူ၏ လက်က ဗလာဖြစ်နေသော်လည်း ဤဝှေ့ယမ်းမှုနှင့်အတူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများက ပြိုကျလာပြီး သူ၏ ဓားရှေ့တွင် စုစည်းလာသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။

"ဝီ..." သိုင်းကျောင်းတော် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွား၏။ ချန်ဖေး၏ ဆံပင်များက ပြင်းထန်သော လေကြောင့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများက ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်နေကာ စုတ်ပြဲသွားမည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်ဖေး မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်၏။ ဤသိုင်းကွက်က ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်တောက်ရုံသာမက ဝိညာဉ်ကိုပါ ဖြတ်တောက်နိုင်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက ဝန်းရံထားသည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ချန်ဖေးက ဘာလဲဆိုတာကို သဲသဲကွဲကွဲ မသိနိုင်ခဲ့ပေ။

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက သူ၏ ဟန်အမူအရာကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို လှည့်ကြည့်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ညာဘက်လက်ကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူ၏ လက်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ တစ်အုပ် ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ကျင့်စဉ်ရဲ့ သော့ချက်က ဒီအထဲမှာ ရှိတယ်... စကြတာပေါ့…”လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာက ချန်ဖေးထံ လွင့်ပျံလာရာ ချန်ဖေးက လက်လှမ်း၍ ဖမ်းလိုက်၏။ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာကို အမည်မသိ ပစ္စည်းတစ်ခုဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ကိုင်ကြည့်လိုက်သောအခါ အလွန်အမင်း အေးစက်နေသည်။ ချန်ဖေးက ဖွင့်၍ သေချာစွာ စတင် ဖတ်ရှုလိုက်၏။

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက ချန်ဖေး၏ ခြင်းတောင်းထဲရှိ သစ်သီးများကို စိုက်ကြည့်နေပြီး အထူးသဖြင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် သက်တမ်းသစ်သီးကို ကြည့်နေ၏။အကယ်၍ သူ တစ်နာရီသာ စောင့်မည် ဆိုပါက အားလုံးက သူ၏ အရာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ချန်ဖေးက ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို သင်ယူနိုင်မည်လား ဆိုသည်နှင့် ပတ်သက်၍မူ…

အစောက သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူ မပြောခဲ့သော အရာတစ်ခု ရှိသည်။

ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်က ပြည့်စုံသော ကျင့်စဉ်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ အခြား ကျင့်စဉ်တစ်ခုနှင့် တွဲဖက်လာသော နည်းစနစ် တစ်ခုသာ ဖြစ်၏။

ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို သင်ယူရန် ပထမဦးစွာ ထိုကျင့်စဉ်ကို သင်ယူရမည် ဖြစ်ပြီး ထို့နောက်မှ ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက် သင်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ ဓားသိုင်း ပုလဲစေ့

နှင့် ကျုံးယွမ် ဓားသိုင်းကဲ့သို့ပင် ကျုံးယွမ် ဓားသိုင်းကို ကျွမ်းကျင်ပြီးမှသာ ဓားပုလဲစေ့ ပေါ်လာမည် ဖြစ်၏။

ကျုံးယွမ် ဓားသိုင်းကို မသင်ယူဘဲ ဓားပုလဲစေ့

ကို ထုတ်လွှတ်ရန် လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် မရှိသည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း သေချာပေါက် အလွန် ခက်ခဲသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အစီအစဉ်က ပြောင်းပြန် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ခြွင်းချက်အနေဖြင့် ပါရမီရှင်များက အမှတ်တစ်နေရာတည်းမှ စတင်၍ ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်မှနေ၍ ကျင့်စဉ်ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖော်ထုတ်ကာ မျက်နှာပြင်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်ကောင်း ဖောက်ထွက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သေချာပေါက် အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။

အချိန်သာမက ဖော်ထုတ်မှု အတွက် အခြေခံအဖြစ် အားကောင်းသော သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံမှု တစ်ခုလည်း လိုအပ်ပေသည်။

ဆင်ကို စမ်းသပ်သော မျက်မမြင်များနှင့် တူ၏။ အကယ်၍ တစ်ယောက်က အစွယ်ကို ထိမိပါက ဆင်တစ်ကောင်လုံးကို ဖော်ပြရန် မျှော်လင့်ရသည်။ ဆင်တစ်ကောင်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော၊ မကြားဖူးသော မျက်မမြင် တစ်ယောက်အတွက် စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်ချေ။

ချန်ဖေး၏ စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံမှုက ဒွာရပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့် အတွင်းတွင် ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မီဝမ်မြို့က ဒွာရပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့် အတွင်းရှိ ခွန်အားကြီးသူများကို မဖိနှိပ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။ ဒွာရပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်၏ ကျင့်ကြံမှု မရှိဘဲ မည်မျှပင် ပါရမီပါပါစေ အချိန် လုံလုံလောက်လောက် မရှိပါက ကျင့်စဉ်ကို နောက်ပြန် ဖော်ထုတ်၍ ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို သင်ယူရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ချန်ဖေးက ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်၏ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာကို ဖတ်ရှုရန် ဆယ့်ငါးမိနစ်ပင် မကြာခဲ့ပေ။ လမ်းတစ်ဝက်တွင် ချန်ဖေးက ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်နှင့် ပတ်သက်သည့် ပြဿနာ တစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်၏။

ယေဘုယျ အကျဉ်းချုပ် မပါဘဲ ကျင့်စဉ်တစ်ခု၏ သိုင်းကွက် တစ်ကွက် သို့မဟုတ် နှစ်ကွက်သာ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော သိုင်းကွက် တစ်ကွက် သို့မဟုတ် နှစ်ကွက်ကို သင်ယူခြင်းက အလွန် ခက်ခဲလှ၏။ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာက အတော်လေး ပြည့်စုံစွာ ရှင်းပြထားသဖြင့် သင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် အချိန်များစွာ လိုအပ်ပေသည်။

တစ်နာရီလား... ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များပင်လျှင် ထိုသို့ မလုပ်နိုင်ပေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သေချာစွာနှင့် ချန်လှပ်ထားခြင်း မရှိဘဲ သင်ကြားပေးမှသာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ချန်ဖေးက သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သေချာစွာ သင်ကြားပေးမှုကို မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အရာက မဖြစ်နိုင်ပေ။ ချန်ဖေး ကိုယ်တိုင် မလုပ်နိုင်သော်လည်း စနစ်က လုပ်နိုင်၏။

ဖျင်ရင်ခရိုင်သို့ ပြန်သွားစဉ်က မိုးကြိုးထိတ်လန့် ဓားသိုင်း၏ ဖြစ်ကတတ်ဆန်း ပြုစုထားသော မှတ်တမ်း တစ်ခုက စနစ်ကို ထိတ်လန့်ခြင်း သိုင်း အဖြစ် ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်စေခဲ့သည်။ ယခု ချန်ဖေး၏ ရှေ့တွင် အတော်လေး ပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ် တစ်ခု ချထားပေးသောအခါ စနစ်က မည်သို့ ကူးယူရန် ပျက်ကွက်နိုင်မည်နည်း။

ငွေရှိလျှင် ပြဿနာများစွာက ပြဿနာ မဟုတ်တော့ပေ။ ထို့အပြင် တိုက်ဆိုင်စွာပင် ချန်ဖေးက ယခုအခါ ချမ်းသာနေပြီ ဖြစ်၏။

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက ချန်ဖေးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ ချီစွမ်းအင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်ချင်နေသော်လည်း ချန်ဖေး၏ တည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

"ကျင့်စဉ်ကို ရှာတွေ့ပါပြီ... ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံး သုံးစွဲမှာလား…”ချန်ဖေး၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ ဤသိုင်းကွက်၏ ရိုးရှင်းသော ပုံစံက ကျုံးယွမ် ဓားသိုင်း လမ်းညွှန် တစ်ခုလုံး၏ ရိုးရှင်းသော ပုံစံလောက် ကုန်ကျသည်။ ဤသည်က ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ် ပါဝင်သော လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာက မည်မျှ အဆင့်မြင့်ကြောင်းကို ပြသနေ၏။

နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်မည်လား။

"ရိုးရှင်းအောင် လုပ်မယ်..."

"ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်နေပါတယ်... ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ခြင်း အောင်မြင်ပါပြီ... ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ် → ခုတ်ထစ်ခြင်း..."

ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ထားသော ရလဒ်ကို မြင်သောအခါ ချန်ဖေး ပြုံးလိုက်မိ၏။ကိစ္စက ပြီးပြတ်သွားပြီဟု မှတ်ယူနိုင်သည်။

"အချိန် ကုန်တော့မယ်... မင်း မြန်မြန် လုပ်တာ ပိုကောင်းမယ်..." သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူ၏ အေးစက်သော အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

စေတနာကောင်းဖြင့် သတိပေးခြင်း မဟုတ်ဘဲ ချန်ဖေး အပေါ် ဖိအားများ ပိုမို သက်ရောက်စေရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်၏။ လူတွေက ပိုပြီး စိုးရိမ်လာလေလေ၊ ကိစ္စတွေက ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးလာလေလေ ဖြစ်ပြီး ကိစ္စတွေက ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးလာလေလေ၊ ပိုပြီး ထိတ်လန့်လာလေလေ ဖြစ်သည်... ဤသည်မှာ လူအများစု အတွက် ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် တည်ငြိမ်စွာ နေနိုင်သူများ သေချာပေါက် ရှိသော်လည်း ထိုလူများက အတွင်းစိတ်၌သာ တည်ငြိမ်နေခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း အချိန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့က မသိစိတ်မှ အရှိန်မြှင့်လာကြပေလိမ့်မည်။

ကျင့်ကြံခြင်း ဆိုသည်မှာ လိုချင်ရုံဖြင့် အရှိန်မြှင့်၍ ရသော အရာ မဟုတ်ပေ။

တစ်ခါတစ်ရံ သိလျှင်သိမည် သို့မဟုတ် မသိလျှင် မသိပေ။ သဲလွန်စလေး ရှိလျှင်ပင် အချိန် အကန့်အသတ် ရှိနေသောအခါ ထိုသေးငယ်သော အကြံဉာဏ်လေးက ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ပြီး ဆုပ်ကိုင်ရန် ခက်ခဲသွားနိုင်သည်။

လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာကို ဖတ်ပြီးနောက် ချန်ဖေးက ထူးထူးခြားခြား တည်ငြိမ်နေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပုံရ၏။ သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက သေချာပေါက် ချန်ဖေးကို သူ၏ လမ်းစဉ်အတိုင်း သွားခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ဘဲ သူ့ကို ဟန့်တားရန် ဖြစ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို သဘာဝကျကျ လုပ်ဆောင်ပေလိမ့်မည်။

"အချိန် အများကြီး ရှိပါသေးတယ်... စိုးရိမ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..." ချန်ဖေးက သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူကို မော့ကြည့်၍ တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အို... တကယ်လား... ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ဆိုတာ ငါ့ကို ပြစမ်း..."

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို တစ်နာရီ အတွင်း ကျင့်ကြံမည်လား ထို့နောက် သူက အချိန် အများကြီး ရှိသေးတယ်လို့တောင် ပြောရဲသေးသည်။ လူတွေက မာနကြီးနိုင်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မာနက သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူကို ရယ်ချင်အောင်သာ လုပ်နိုင်သည်။

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက သူ၏ သက်တမ်းကို အမှန်တကယ် ပေးကမ်းလိုက်သောအခါ ချန်ဖေး မည်မျှ ခေါင်းမာပြီး မာနကြီးနေဦးမည် ဆိုတာကို သူ မြင်ချင်လှ၏။

"ကျေးဇူးပြုပြီး အကြံပေးပါဦး..."

ချန်ဖေး၏ ညာဘက်လက်ကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သူ၏ ထမ်းပိုးက သူ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။ အလင်းတန်း တစ်ခုက ထမ်းပိုး၏ တစ်ဖက်စွန်းမှ တောက်ပလာပြီး လျှပ်တစ်ပြက် အလင်းရောင် အပြီးတွင် ထမ်းပိုးက ချန်ယွမ်ဓား အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းလဲသွား၏။

ချန်ယွမ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း ချန်ဖေးက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုး၍ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား..."

ဤဓားချက်ကို မြင်သောအခါ သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက ထိန်းချုပ်မရအောင် ရယ်မောလိုက်၏။ ချန်ဖေး၏ တည်ငြိမ်နေသော အမူအရာက အစပိုင်းတွင် သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူကို စိုးရိမ်စေခဲ့ပြီး ချန်ဖေး အမှန်တကယ် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။

ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို သင်ယူနိုင်မည်မှာ အလွန် ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးသော်လည်း မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေများ အတွက် ကြောက်ရွံ့မှု အချို့တော့ ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။ သို့သော် ယခု ကြည့်ရသည်မှာ ချန်ဖေး၏ ဓားချက်က ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်နှင့် လုံးဝ ပတ်သက်မှု မရှိပုံရသည်။

အကယ်၍ ချန်ဖေးက ဤကဲ့သို့ ခုတ်ထစ်ခြင်းမျိုးကို တစ်နှစ်တိုင်တိုင် လေ့ကျင့်မည် ဆိုလျှင်ပင် သူက ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်၏ အနည်းငယ်ကိုမျှ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ဟား ဟား ဟား ဟား..."

သိုင်းကျောင်းတော် အတွင်းရှိ အခြားသူများကလည်း မြင်သောအခါ အကျယ်ကြီး စတင် ရယ်မောလာကြ၏။ သူတို့၏ အသံများက ကြမ်းတမ်းပြီး နားကလော်စရာ ကောင်းကာ နားကနေတစ်ဆင့် ခေါင်းထဲကို ဖောက်ဝင်သွားချင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူတို့ရဲ့ ပါးစပ်တွေကို ပိတ်ထားလိုက်ချင်စိတ် ပေါ်လာစေသည်။

"ကောင်းတယ်... ဆက်လုပ်ပါဦး..." သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက ချန်ဖေးကို လှောင်ပြောင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ ဟန်ဆောင် အားပေးစကား ပြောလိုက်၏။

ချန်ဖေး တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ် အပေါ် သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုက နက်ရှိုင်းလှ၏။ အသိစိတ်ပင်လယ် အတွင်း လူးလှိမ့်နေစဉ် ချန်ဖေးက ဤသိုင်းကွက်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုလည်း အပြည့်အဝ နားလည်သွားခဲ့သည်။

【ကျင့်စဉ် - ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို စတင်လေ့လာခြင်း (၁/၉၀၀၀၀)】

ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အခြေခံမှနေ၍ ကျွမ်းကျင်သူ အဆင့်ထိ ကျွမ်းကျင်ရန် လိုအပ်သော အတွေ့အကြုံက အံ့မခန်း မြင့်မားပြီး ပြီးပြည့်စုံခြင်းနှင့် ကြီးမြတ်သော ပြီးပြည့်စုံခြင်း အတွက် လိုအပ်သော အတွေ့အကြုံကတော့ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်အောင် ပိုမို မြင့်မားလှသည်။

ပြည့်စုံသော လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ တစ်အုပ်နှင့်ပင် အခြားတစ်ယောက် အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်သော အချိန်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြာမြင့်လှ၏။

သို့သော် အခြား ရှုထောင့်တစ်ခုမှ ကြည့်မည် ဆိုပါက ဤဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်က ကျင့်ကြံရန် ဤမျှလောက် အချိန်များစွာ သုံးစွဲရသည်နှင့် တန်ပေသည်။

ဝိညာဉ်များကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက ဝိညာဉ်များကို ခိုးယူခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ဖြင့် အသတ်ခံရသော သတ္တဝါများ၏ အနှစ်သာရကို အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်ခံရ၏။ ရိုးရှင်းစွာ ပြောရလျှင် ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်က အခြား သတ္တဝါများကို ဆေးလုံးများ ကဲ့သို့ သဘောထားသည်။

မိစ္ဆာများ၊ မိစ္ဆာသားရဲများ သို့မဟုတ် လူသားများကိုပင် သတ်ဖြတ်ခြင်းက ဝိညာဉ်ရေးရာ အနှစ်သာရကို လုယူခွင့်ပြုပြီး ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေသည်။ ပို၍ တိုက်ခိုက်လေလေ၊ ပို၍ အားကောင်းလာလေလေ ဖြစ်ပြီး ပို၍ သတ်ဖြတ်လေလေ၊ ပို၍ ကြီးထွားလာလေလေ ဖြစ်၏။

ပျင်းစရာကောင်းသော ကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်က အရှိန်မြှင့်စက် တစ်ခုနှင့် တူသည်။ လုံလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးနေသရွေ့ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ပြီး ပိုမို အားကောင်းလာနိုင်၏။

မိစ္ဆာကျင့်စဉ်... ပြိုင်ဘက်ကင်း စွမ်းအားရှိသော မိစ္ဆာကျင့်စဉ် တစ်ခုပင်။

သို့သော်လည်း ဤဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်က မပြည့်စုံပေ။ ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ဖြင့် သက်ရှိများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက ဝိညာဉ်ရေးရာ အနှစ်သာရကို လုယူနိုင်သော်လည်း ဤဝိညာဉ်ရေးရာ အနှစ်သာရက အညစ်အကြေးများနှင့် ပြန့်ကျဲနေသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပိုင်းအစ မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ဤဝိညာဉ်ရေးရာ အနှစ်သာရများကို တိုက်ရိုက် စားသုံးခြင်းက ပမာဏ အနည်းငယ် ဆိုပါက အဆင်ပြေသော်လည်း အကယ်၍ များလွန်းပါက ကျင့်ကြံသူက ကျင့်ကြံခြင်း မစတင်မီမှာပင် ရူးသွပ်သွားနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် အညစ်အကြေးများ အပြည့်ပါသော ဤဝိညာဉ်ရေးရာ အနှစ်သာရက ဒွာရ တစ်ခု အတွက် ကောင်းမွန်သော အရာ မဟုတ်ပေ။

နောက်ထပ် ဒွာရ ဖွင့်လှစ်ခြင်း အပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်သည် သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ အားနည်းချက် တစ်ခုပင် ဖြစ်လာနိုင်၏။

ဝိညာဉ်ရေးရာ အနှစ်သာရကို သန့်စင်ရန် နည်းလမ်း တစ်ခု ရှိရမည်။ ပြည့်စုံသော ကျင့်စဉ်တွင် အလားတူ ဖြည့်စွက်ချက် တစ်ခု ရှိသင့်ပြီး သို့မဟုတ်ပါက ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်က အသုံးမဝင် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းပြီ..."

ချန်ဖေး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ဤသိုင်းကွက်က မပြည့်စုံသဖြင့် ချန်ဖေးကို အလွန် နောင်တရစေ၏။

"ဒီလောက် မြန်မြန် လက်လျှော့လိုက်ပြီလား..."

ချန်ဖေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက ကျောချမ်းဖွယ် ရယ်မောလိုက်သည်။ ဟိုမာနတွေ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ…

"မင်းမှာ ပြည့်စုံတဲ့ ကျင့်စဉ် ရှိလား..." ချန်ဖေးက မော့ကြည့်၍ မေးလိုက်၏။ ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ် တစ်ခုတည်းကိုသာ သင်ယူရခြင်းက အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

"ဟားဟားဟား... ငါက မင်းကို ပြည့်စုံတဲ့ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ ပေးမယ်လို့ မင်း တကယ်ပဲ မျှော်လင့်နေတာလား..." သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်၏။ ဤကဲ့သို့သော အရာကို အမှန်တကယ် အိပ်မက်မက်နေတာလား။ လုံးဝ ရယ်ချင်စရာကောင်းလှသည်။

ချန်ဖေး အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ နားကလော်စရာ ရယ်သံများကို နားထောင်ကာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူက ချန်ယွမ်ဓားကို မြှင့်၍ ရှေ့သို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။

"ဝီ..."

ချန်ယွမ်ဓား၏ ဓားသွားရှေ့တွင် လှိုင်းဂယက်တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အခြေခံ ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်က ပျမ်းမျှ စွမ်းအားသာ ရှိသော်လည်း ပျမ်းမျှ စွမ်းအားနှင့်ပင် ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ် ဖြစ်နေဆဲပင်။ သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူ၏ ရယ်သံက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွား၏။ သိုင်းကျောင်းတော် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

လူတိုင်းက ချန်ယွမ်ဓားကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး အနည်းငယ် တုန်ခါနေသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက ချန်ယွမ်ဓားကို စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် တောင့်တင်းစွာဖြင့် ချန်ဖေးကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများက ပြုတ်ထွက်တော့မည့်အလား အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြူးကျယ်နေ၏။

ယခင် ဓားချက်က ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်နှင့် လုံးဝ ပတ်သက်မှု မရှိသော်လည်း နောက်ထပ် ဓားချက်က သူ့ကို ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်၏ အခြေခံများကို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုကဲ့သို့ ယုံနိုင်စရာ မရှိလောက်အောင်ပင်။

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူ ကိုယ်တိုင်က ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ကျွမ်းကျင်သဖြင့် ဤသိုင်းကွက်ကို အလွန် ကောင်းမွန်စွာ သိရှိထား၏။ ချန်ဖေး ဖော်ဆောင်ခဲ့သည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။

ပုံရိပ်ယောင် မဟုတ်ဘဲ အားလုံး အစစ်အမှန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အစစ်အမှန် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် အလွန် အတုအယောင် ဖြစ်နေပုံရ၏။

လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာကို ရပြီးပြီးချင်း ဘယ်သူက ဒီလောက် မြန်မြန် သင်ယူနိုင်မှာလဲ။ ဒွာရပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့် ကဲ့သို့သော ခွန်အားကြီးသူ တစ်ယောက်ပင် ထိုအရှိန်ဖြင့် မကျင့်ကြံနိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သည့် ကျင့်ကြံမှု၏ ယုတ္တိကိုမဆို ဆန့်ကျင်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

"မင်း... မင်း အဲဒါကို ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ..." သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက မငြင်းဆိုပေ။ မီဝမ်မြို့တွင် စည်းမျဉ်းများ ရှိပြီး ထိုကဲ့သို့ ငြင်းဆိုမှုများက အသုံးမဝင်ချေ။

“မင်းမှာ ပြည့်စုံတဲ့ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ ရှိလား…”

ချန်ဖေးက ချန်ယွမ်ဓားကို ဓားအိမ်ထဲ ပြန်ထည့်၍ နောက်တစ်ကြိမ် မေးလိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကြမ်းတမ်းသော ရယ်သံများ မရှိတော့ဘဲ သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူ၏ ဖိနှိပ်ထားသော မကျေနပ်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုသာ ရှိတော့၏။

"မရှိဘူး... မရှိဘူး..."

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကိုင်းညွတ်သွားပြီး အမှန်တကယ် ကိုင်းညွတ်သွားခြင်း ဖြစ်ကာ မရေမတွက်နိုင်သော အသက်စွမ်းအင်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ဖေး၏ ရက်လုပ်ထားသော ခြင်းတောင်းထဲသို့ ကျဆင်းသွားကာ ကြေးပြား ရာပေါင်းများစွာ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

မူလက သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူမှာ အရေပြားနှင့် အရိုးများသာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ အသွင်အပြင်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါက အလွန် အားကောင်းလှသဖြင့် ကျောချမ်းသွားစေနိုင်သည်။ သို့သော် ယခု အသက်စွမ်းအင်များ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းနှင့်အတူ သူက အချိန်မရွေး လေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့်အလား ဖြစ်နေ၏။

"ငါ တခြား ကျင့်စဉ်တွေကို သင်ယူချင်တယ်..." ချန်ဖေးက သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူကို စိုက်ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက ချန်ဖေးကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။

ဤသည်က သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ရက်စက်သော ကြိုးစားမှု တစ်ခုလား။

ချန်ဖေးက သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူနှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်သည်။ အခွင့်အရေးသာ ရမည် ဆိုပါက ချန်ဖေးက သူတို့ကို အမှန်တကယ်ပင် အပြတ်ရှင်းပစ်ပေလိမ့်မည်။ သိုင်းကျောင်းတော် အတွင်းရှိ လူတိုင်း၏ အသက်စွမ်းအင်ကို မစုပ်ယူဘဲ ချန်ဖေး ဘယ်လိုလုပ် ထွက်သွားနိုင်မှာလဲ။

"ဟင့်အင်း..."

"ဘုန်း..."

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွား၏။ သူ တစ်ယောက်တည်း သာမက အစောက အခြေအနေ ကောင်းနေခဲ့သော အခြား သိုင်းကျောင်းသားများ၏ ခန္ဓာကိုယ် အများစုကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

နောက်ထပ် ကြေးပြား တစ်ရာခန့်က ချန်ဖေး၏ ရက်လုပ်ထားသော ခြင်းတောင်းထဲသို့ ကျဆင်းသွား၏။

တစ်ခဏအကြာတွင် ပေါက်ကွဲသွားသော သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူ ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းလာပြီး သူ၏ ချီစွမ်းအင်က ယခင်ကထက် ပို၍ပင် အားနည်းနေသည်။

"ငါ ထပ်လိုချင်သေးတယ်..."

"ဆက်မပြောပါနဲ့... ကျေးဇူးပြုပြီး ဆက်မပြောပါနဲ့တော့... မင်းမှာ တောင်းဆိုစရာ ရှိရင် တိုက်ရိုက်သာ ပြောပါ..." သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက အော်ဟစ်လိုက်၏။

စည်းမျဉ်းများအရ သိုင်းကျောင်းတော် တစ်ခုက ကျင့်စဉ်များကို သင်ကြားပေးရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က သင်ယူချင်ပြီး သင်တန်းကြေး ပေးနိုင်မည် ဆိုပါက သူတို့ကို သင်ကြားပေးရမည် ဖြစ်၏။ မည်သည့် ကျင့်စဉ်ကိုမဆို သင်ကြားပေးရမည် ဖြစ်ပြီး သို့မဟုတ်ပါက အပြစ်ပေးခံရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ချန်ဖေးကို မသင်ကြားပေးဝံ့တော့ချေ။ ချန်ဖေး သင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်သော ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ချန်ဖေးက ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် ကျွမ်းကျင်သွားခဲ့သည်။ အခြား ကျင့်စဉ်များက မည်မျှပင် ခက်ခဲပါစေ ချန်ဖေး အတွက်တော့ ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဉ်နှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

"ငါ အဲဒီ ကြွက်မိစ္ဆာကို ခေါ်သွားချင်တယ်..."

"ကောင်းပြီ... မင်း ခေါ်သွားလို့ ရတယ်..."

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြွက်မိစ္ဆာက ချန်ဖေး၏ ခြေရင်းတွင် သေလုမြောပါး သတ္တဝါအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာ၏။

"သူ့ကို ကုပေးလိုက်..." ချန်ဖေး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ..."

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လက်မောင်းကို ချေမွလိုက်ပြီး စွမ်းအင်များကို ကြွက်မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော ကြွက်မိစ္ဆာက အံ့မခန်း အရှိန်ဖြင့် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာသည်။ ဤစွမ်းအင်က ကြွက်မိစ္ဆာ၏ ကိုယ်ပိုင် သက်စွမ်းအင်ပင် ဖြစ်၏။

"အခု အဆင်ပြေပြီလား..."

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက ချန်ဖေးကို မကြည့်ဝံ့သည့်အလား ခေါင်းငုံ့ထားသော်လည်း သူ၏ ဆံပင်များ အောက်ရှိ မျက်လုံးများက ချန်ဖေးကို အရှင်လတ်လတ် ဆွဲဖြဲပစ်ချင်နေသည့်အလား မကျေနပ်မှုများနှင့် အငြိုးအတေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ငါ ဒီမြို့ထဲကနေ ဘယ်လို ထွက်သွားရမလဲ..."

ချန်ဖေးက သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူကို ကြည့်၍ အရေးကြီးဆုံး မေးခွန်းကို မေးလိုက်၏။ ချန်ဖေးက ဤနေရာတွင် မည်သည့် အန္တရာယ်မှ မရှိသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လွတ်မြောက်ရာ လမ်းကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အန္တရာယ် တစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ထွက်ခွာရန် နည်းလမ်း ရှာရမည် ဖြစ်၏။

"ငါ ပြောလို့ မရဘူး..."

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူ၏ အမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက ရူးသွပ်စွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ပြောလို့ မရတာလဲ..." ချန်ဖေး အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

"ငါတို့ သေသွားလိမ့်မယ်..." သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း မပြောရင် မင်း သေရလိမ့်မယ်..."

ချန်ဖေးက သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူကို စိုက်ကြည့်၍ တည်ကြည်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏ "ဒါကို ပြောပြလိုက်ရင် ငါ ချက်ချင်း ထွက်သွားမယ်..."

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူ၏ ပါးစပ်က တုန်ယင်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက ချန်ဖေးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဤသည်က ချန်ဖေး၏ နောက်ဆုံး စည်းမျဉ်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိ၏။

အကယ်၍ သူ မပြောပါက ချန်ဖေးက ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက် သင်ယူပြီး သူ့ကို လုံးဝ စုပ်ယူပစ်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ချန်ဖေးကို အဖြေ ပေးလိုက်မည် ဆိုပါက မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး တစ်ခု ရှိနေသေး၏။

သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက တုန်ယင်နေသော ညာဘက်လက်ဖြင့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဝီ..."

သိုင်းကျောင်းတော် တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွား၏။ သိုင်းကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူက အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖြစ်တည်မှုမှ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည့်အလား ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူ သာမက အခြား ကျောင်းသား အားလုံးကလည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

သိုင်းကျောင်းတော် တစ်ခုလုံးက အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြိုကျပျက်စီးသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် အပျက်အစီးများသာ ကျန်ရစ်တော့၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ဤနေရာက ဆယ်စုနှစ်များစွာကတည်းက ပျက်စီးယိုယွင်းနေခဲ့ပုံရကြောင်း ချန်ဖေး တွေ့လိုက်ရသည်။ နံရံထောင့်တွင် အပင်သစ် တစ်ပင်က တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားနေပြီး အရှိန်အဝါက ကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူနှင့် အတိအကျ တူညီနေ၏။

ချန်ဖေးက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုး၍ နင်းချေပစ်လိုက်သည်။