အခန်း (၇၀၆-၇၀၈)

အခန်း (၇၀၆) ဘိုးဘေးတို့၏ ဂုဏ်ရောင်ကို တုန်လှုပ်စေသော လေပြင်းမိုးကြိုးမြား။ မြားတစ်စင်းမှ နေနှင့်လ ပေါ်ပေါက်ခြင်း။ (၃)

လော့ဟွမ်၏ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများက ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ “တော်တော့။ ငါ မင်းကို ဒီနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ပေးမယ်... မဟုတ်ရင် ငါ အခုပဲ ဒါကို ဖောက်ခွဲပစ်မယ်။ မင်း ဘာမှ ရမှာမဟုတ်ဘူး။”

လော့ဟွမ်သည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အသုံးချကာ မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းတစ်ခု ရရှိရန် စူးချန်ခုန်းကို ခြိမ်းခြောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤ ‘သွေးနီရောင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့’ မှာ အစစ်အမှန် မဟုတ်သလို သွေးချင်းတူသူမှသာ အသုံးပြုနိုင်သဖြင့် အခြားသူများအတွက် တန်ဖိုးမရှိပေ။

စူးချန်ခုန်း၏ တစ်ခုတည်းသော တုံ့ပြန်မှုမှာ မြားကို ထပ်တင်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူက လော့ဟွမ်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သွေးနီရောင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို စိတ်ဝင်စားသော်လည်း ၎င်းကို မရရအောင် ယူမည်ဟု မတွေးထားသလို လော့ဟွမ်ကိုလည်း အသက်ရှူချောင်ခွင့် ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

“တောက်... ဒါဆိုရင်လည်း မင်း ဘာမှ မရစေရဘူး။”

စူးချန်ခုန်းက တိမ်တိုက်များကြားမှနေ၍ မတုန်မလှုပ် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လော့ဟွမ်သည် သွားကို တင်းတင်းကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ချီသွေးများကို အတင်းအကြပ် စုစည်းကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ဂျွတ်... ဂျွတ်... ဂျွတ်

လော့မိသားစုဝင် အမြောက်အမြား၏ အသားနှင့် သွေးများဖြင့် ဖော်စပ်ထားသော မတည်ငြိမ်သည့် ‘သွေးနီရောင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့’ မှာ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေသော စွမ်းအားများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လော့ဟွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ ပျက်စီးစပြုလာပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း နာကျင်မှုကြောင့် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ မီးရောင်နှင့် လရောင်များ လက်ကနဲ လက်ကနဲ ဖြစ်နေသော သွေးနီရောင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှာ ပေါက်ကွဲရန် အသင့်ဖြစ်နေလေပြီ။

‘နှမြောစရာပဲ...’ စူးချန်ခုန်းလည်း ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသည်။ ၎င်းမှာ အစစ်မဟုတ်သော်လည်း လေ့လာရန် တန်ဖိုးရှိသည်ဖြစ်ရာ လော့ဟွမ်က ၎င်းကို ဖျက်ဆီးရန် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လော့ဟွမ်ကို သတ်ပြီး နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ပေါက်ကွဲမှုကို တားဆီးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ရှိနေသည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ပေါက်ကွဲခါနီး အချိန်မှာပင် ကျောက်စိမ်းဖြင့်ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ လက်ဖဝါးနုနုလေးက ၎င်းကို အသာအယာ ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး အေးစက်လှသော စွမ်းအင်များကို ထည့်သွင်းလိုက်ရာ သွေးနီရောင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ တစ်ခုလုံးမှာ ခဲသွားပြီး ပေါက်ကွဲမည့် အန္တရာယ်မှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားလေ၏။

ထိုသူမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဆံပင်နက်များမှာ ကျောပြင်ထက်သို့ ဝဲကျနေပြီး ရိုးရှင်းလှသော နှင်းဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ခါးတွင် ဓားတစ်လက် ချိတ်ဆွဲထားသည်။ သူမ၏ အရေပြားမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး ရုပ်ရည်မှာလည်း အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် လှပကာ နူးညံ့မှုနှင့်အတူ ပြတ်သားသည့် အရှိန်အဝါလည်း ရှိသည်။

ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်မှာ အေးခဲနေသကဲ့သို့ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လေတိုက်၍ လွင့်စင်လာသော ဖုန်မှုန့်များနှင့် ကျောက်ခဲကလေးများမှာ သူမ၏ အနားသို့ မရောက်မီမှာပင် ရေခဲအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားကြသည်။ သူမသည် နှင်းနှင့် ရေခဲတို့၏ နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

“သွေးနီရောင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့လား။” ထိုအမျိုးသမီးသည် သူမ၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် အေးခဲနေသော နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လျက် ၎င်းမှာ ဘာဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

‘ဒီအမျိုးသမီးက ဘယ်သူလဲဟ။ ပေါက်ကွဲခါနီး နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အေးအေးဆေးဆေး တားဆီးနိုင်တာလဲ။’

စူးချန်ခုန်းပင် အံ့ဩမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။ ဤအမျိုးသမီးမှာ ဘယ်မှန်းမသိ ပေါ်လာပြီး သွေးနီရောင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် သတိထားလျက် ထိုနှင်းဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို ကြည့်နေမိသည်။ သူမသည်လည်း ကောင်းကင်ယံရှိ ကြိုးကြာငှက်ဖြူကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် စီးနင်းနေသော စူးချန်ခုန်းကို တွေ့သွားသည်။

သူမ၏ အသံမှာ စမ်းရေအေးကဲ့သို့ ကြည်လင်အေးမြသည်။ “ရှင် အောက်ဆင်းလာပြီး စကားခဏ ပြောလို့ ရမလား။”

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဤအမျိုးသမီးက သာမန်လူ မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှပြီး မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိပုံရသဖြင့် ရှောင်ပြေးရန် မလိုဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် စူးချန်ခုန်းသည် မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သော်လည်း ထိုအမျိုးသမီးနှင့် ပေ ၃၀ ကျော် အကွာအဝေးတွင် ဘေးကင်းစွာ ရပ်လိုက်သည်။

နှင်းဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးမှာ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ထင်ရပြီး အသက် ၂၀ ခန့်သာ ရှိဦးမည်ဟု ထင်ရသည်။ သို့သော် စူးချန်ခုန်းက သူမကို အထင်မသေးဝံ့ပေ။ ပေါက်ကွဲခါနီး နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အေးခဲစေနိုင်သော အစွမ်းမှာ သာမန်မဟုတ်ပေ။

အမျိုးသမီးက သူမ၏ လက်ဝါးကို ဖြန့်ပြလိုက်ရာ သွေးနီရောင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ပေါ်လာသည်။ သူမက သက်ပြင်းချကာ “ဒါက သွေးနီရောင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ပဲ... ‘ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း’ မှာ ဒီလို နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တွေ ဖော်စပ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိခဲ့ဖူးတာ ကျွန်မ မှတ်မိတယ်။ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းကတောင် ငြိမ်မနေနိုင်ဘဲ ပြဿနာတွေ စလုပ်နေပြီ ထင်တယ်”

ဤအမျိုးသမီးမှာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူမ ခံစားလိုက်ရသည်မှာ အစစ်အမှန် မဟုတ်ဘဲ အထူးနည်းလမ်းဖြင့် ဖော်စပ်ထားသော ‘သွေးနီရောင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့’ သာ ဖြစ်နေသည်။

“ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းလား”

စူးချန်ခုန်းသည် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း အကြောင်း တစ်ခါမျှ မကြားဖူးပေ။ သို့သော် သူတို့သည် မျိုးရိုးမြင့် သွေးမျိုးဗီဇရှိသူများကို နတ်ဘုရားမျိုးစေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲသည့် နည်းလမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လော့မိသားစုကို ပေးခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့သည် လူကောင်းများ မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပင် ဖြစ်သည်။

နှင်းဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက စူးချန်ခုန်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မကို ဒီနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ပေးပါ။ ဒါက ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်တွေကို ခြေရာခံဖို့ အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ်... သူတို့ကို အပြတ်ရှင်းပစ်ရမယ်။”

၎င်းကို ကြားသောအခါ စူးချန်ခုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် “လော့ဟွမ်ကို ကျွန်တော် သတ်ခဲ့တာပါ။ ဒါကြောင့် သူ့ဆီက ရတဲ့ ပစ္စည်းတွေက ကျွန်တော့် အပိုင် ဖြစ်သင့်တယ်။”

အကယ်၍ ထိုအမျိုးသမီးသာ ဝင်မပါပါက ဤနတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှာ ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ အစစ်မဟုတ်သော်လည်း တန်ဖိုးကြီးလှသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က အလွယ်တကူ လာတောင်းသည်ကို သူ သဘောမကျသလို လွယ်လွယ်နှင့်လည်း ပေးရန် ဆန္ဒမရှိပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စူးချန်ခုန်းသည် သတိအနေအထားဖြင့် ပြင်ထားသည်။ သူ၏ စွမ်းအင်သိုလှောင်ရာထဲတွင် ဆန်းကြယ် လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည် ၅ စက် ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် သူသည် တိုက်ခိုက်ရန်ဖြစ်စေ ဆုတ်ခွာရန်ဖြစ်စေ အသင့်ပြင်ထားသည်။

ထိုအမျိုးသမီးက မေးလိုက်သည်။ “ရှင့်ကို ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ။” သူမ၏ အမူအရာမှာ ယဉ်ကျေးပျူငှာလှသည်။

“တာ့ဝူဖုန်း.. ရှယန်မိသားစုရဲ့ ဧည့်သည်အကြီးအကဲပါ။”

စူးချန်ခုန်းက သူ၏ အမည်ကို တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သလို ရှယန်မိသားစု၏ ဧည့်သည်အကြီးအကဲ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း တမင် ထည့်ပြောလိုက်သည်။ ရှယန်မိသားစုမှာ ရှယန်အင်ပါယာတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်ရာ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူများကို ဟန့်တားနိုင်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ရှယန်မိသားစုရဲ့ ဧည့်သည်အကြီးအကဲ...” နှင်းဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ သူမသည် အင်ပါယာအတွင်း ရောက်ရှိနေသည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း မည်သူတို့က အာဏာရှိသည်ကို သိထားသည်။ သူမရှေ့မှ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူမှာ အသက် ၃၀ ကျော်ခန့် ရှိပုံရပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တုအတတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ အစွမ်းမနိမ့်လှသဖြင့် ဧည့်သည်အကြီးအကဲ ဖြစ်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီသူဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးက တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဒီသွေးနီရောင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့က သတ်မှတ်ထားတဲ့ သွေးမျိုးဆက်ရှိသူတွေပဲ သုံးနိုင်တာပါ။ ရှင့်အတွက် ဘာမှ အသုံးမဝင်ပါဘူး... တကယ်လို့ ဒါကို ကျွန်မကို ပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်မ ရှင့်ကို ကျေးဇူးကြွေးတစ်ခု တင်သွားမှာပါ။ ကျွန်မ တတ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စမျိုးဆိုရင် သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်။”

အခန်း (၇၀၇) ဘိုးဘေးတို့၏ ဂုဏ်ရောင်ကို တုန်လှုပ်စေသော လေပြင်းမိုးကြိုးမြား။ မြားတစ်စင်းမှ နေနှင့်လ ပေါ်ပေါက်ခြင်း။ (၄)

နှင်းဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးမှာ သာမန်လူမဟုတ်သည်မှာ သေချာလှပြီး သူမ၏ အစွမ်းမှာလည်း ခန့်မှန်းရခက်လှသည်။ ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးထံမှ ကျေးဇူးကြွေးကို ရရှိထားခြင်းမှာ တစ်နေ့တွင် အသုံးဝင်လာနိုင်ပါသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းက လွယ်လွယ်နှင့် သဘောမတူခဲ့ပေ။ သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ အမည် သို့မဟုတ် နောက်ခံကိုပင် မသိရသေးဘဲ သွေးနီရောင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ကျေးဇူးကြွေးတစ်ခုနှင့် လဲလှယ်လိုက်ခြင်းမှာ ကတိတည်မည်ဟုလည်း အာမမခံနိုင်ပေ။ စူးချန်ခုန်း အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ထိုအမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီလိုဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ... ကျွန်တော် ဒီသွေးနီရောင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ခဏလောက် လေ့လာချင်တယ်။ လေ့လာလို့ပြီးရင် ခင်ဗျားကို ပေးပါ့မယ်။ အချိန်ကတော့ အများဆုံး နောက်ထပ် နှစ်ဝက်လောက်ပေါ့။”

အကယ်၍ ထိုအမျိုးသမီး ပြောသကဲ့သို့ ဤမျိုးစေ့မှာ သူ့အတွက် အသုံးမဝင်ပါက ပေးလိုက်ခြင်းမှာ နစ်နာစရာ မရှိပေ။ အမှန်တော့ ထိုအမျိုးသမီးသာ ဝင်မပါခဲ့ပါက သူသည် ဤမျိုးစေ့ကို ဖျက်ဆီးခံရခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းက အရင်လေ့လာရန် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နှင်းဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ “သဘောတူတယ်။ ရှင့်ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ နှစ်ဝက်အတွင်း လာပေးပါ။”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ထိုအမျိုးသမီးသည် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ သွေးနီရောင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှာ စူးချန်ခုန်းထံသို့ လွင့်ပျံသွားသည်။ စူးချန်ခုန်းက ၎င်းကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ သူမက သူ့ကို ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ ပေးလိုက်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူသာ သူမ၏ နေရာတွင်ဆိုလျှင် ဤမျှ တန်ဖိုးရှိသော အရာကို သူစိမ်းတစ်ယောက်လက်ထဲသို့ အလွယ်တကူ ထည့်ပေးလိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

အမျိုးသမီးက ဆက်ပြောသည် “ဒီနှင်းခဲသစ်ရွက်ကို ယူထားပါ။ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို လေ့လာလို့ ပြီးသွားတဲ့အခါ ဒါကို ချေလိုက်ရင် ကျွန်မ ရှင့်ဆီကို လာခဲ့ပါ့မယ်။”

သူမ၏ လက်ချောင်းရှိ ရေခဲပြာ လက်စွပ်လေးထံမှ အလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရေခဲသလင်းဖြင့် ထုဆစ်ထားသော သစ်ရွက်ကလေးတစ်ရွက် စူးချန်ခုန်းထံ လွင့်လာသည်။ စူးချန်ခုန်းက ၎င်းကို ဖမ်းယူကြည့်ရှုရာ ၎င်းမှာ သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ရေခဲသလင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော အနုပညာလက်ရာတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ ဤအရာမှာလည်း သေချာပေါက် လေ့လာရန် တန်ဖိုးရှိလှသည်။

သဘောတူညီမှု ရပြီးနောက် ထိုအမျိုးသမီးမှာ အကြာကြီးမနေတော့ဘဲ ထွက်သွားရန် ပြင်သည်။ စူးချန်ခုန်းက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားရဲ့ နာမည်ကို သိခွင့်ရှိမလားခင်ဗျ။”

“ကျီးရွှယ်ရှောင်း”

အေးစက်သော လေပြင်းတစ်ချက်နှင့်အတူ သူမ၏ အသံမှာ လေထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူမ၏ ပုံရိပ်မှာလည်း တောရိုင်းနယ်မြေအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

‘ကျီးရွှယ်ရှောင်း… တစ်နေရာရာမှာ ကြားဖူးသလိုလိုပဲ...’ စူးချန်ခုန်းသည် ထိုအမည်ကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။ သူမနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်းဖြစ်သော်လည်း ထိုအမည်မှာ သူ့အတွက် အကျွမ်းတဝင်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားချက်က သူ့ကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေသည်။

ထိုအချိန်တွင် နှင်းပွင့်များကဲ့သို့ လွင့်မျောကာထွက်ခွာသွားသော ကျီးရွှယ်ရှောင်းလည်း အတွေးများနေမိသည်။ ‘တာ့ဝူဖုန်းတဲ့လား။ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းကို တိုက်ခိုက်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဒုခေါင်းဆောင်ကို အနိုင်ပိုင်းခဲ့တဲ့သူလား။ သူ့မှာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ မရှိပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အစွမ်းကတော့ မှတ်သားလောက်စရာပဲ။ ရှယန်အင်ပါယာမှာ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ လူတွေ ရှိနေတာပဲ။’

သူမက စူးချန်ခုန်းကို လေ့လာခွင့်ပေးခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ အမည်ကို ကြားဖူးထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းများကို တိုက်ခိုက်နေသော ထိုလူမှာ လူဆိုးတစ်ယောက် မဖြစ်နိုင်ဟု သူမ ယုံကြည်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် လက်ထဲမှ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ကြည့်ကာ တွေးနေမိသည်။ ‘လောကကြီးက တကယ်ကို ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေပြီ။ ကျီးရွှယ်ရှောင်းက ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဒါမှမဟုတ် ထောင်စုနှစ်မိသားစုတစ်ခုက ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူမပြောတဲ့ ‘ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း’ က လော့မိသားစုကို နည်းလမ်းတွေ သင်ပေးခဲ့တာလား။’

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပိုမိုပေါများလာသည်နှင့်အမျှ တစ်ချိန်က ဖုံးကွယ်နေသော ပညာရှင်များနှင့် ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်းများမှာလည်း လူမြင်ကွင်းသို့ ထွက်ပေါ်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် သွေးနီရောင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့နှင့် နှင်းခဲသစ်ရွက်ကို သူ၏ စာပေရနံ့အိတ်အတွင်းသို့ ထည့်သိမ်းလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲတာ့”

အဝေးမှနေ၍ ကုဖေးယန် ရောက်ရှိလာသည်။ မြေပြင်ပေါ်မှ အပျက်အစီးများနှင့် သွေးကွက်များကို မြင်သောအခါ သူက မေးလိုက်သည်။ “အကုန်ပြီးသွားပြီလား။”

“ဟုတ်ကဲ့... လော့ဟွမ်ကို ရှင်းလိုက်ပါပြီ။ တိလော့မြို့က ကိစ္စတွေကိုတော့ ခင်ဗျားကိုပဲ ဒုက္ခပေးရတော့မယ်။ ကျွန်တော် အရင်သွားနှင့်ပါ့မယ်” စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ လော့မိသားစု ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ရာ စူးချန်ခုန်း ဆက်မနေလိုတော့ပေ။ သူသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ကာ ကြိုးကြာဖြူပုံရိပ်ကို စီးနင်း၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ကုဖေးယန်သည် စူးချန်ခုန်း၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ကာ ချီးကျူးနေမိသည်။ “တာ့ဝူဖုန်းက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့သူပဲ။”

လော့ဟွမ်သည် သွေးနီရောင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ရှိသော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ လက်မှ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ အသတ်ခံလိုက်ရသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ရန်သူမဟုတ်ခြင်းပင်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ချက်ချင်းပင် အခန်းအောင်း၍ သွေးနီရောင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို စတင်လေ့လာတော့သည်။ ဤမျိုးစေ့မှာ လော့မိသားစုဝင် ၁၀၀ ကျော်၏ အသက်၊ သွေးနှင့် သွေးမျိုးဗီဇများဖြင့် ပေါင်းစပ်ဖော်စပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း သတိထားမိသည်မှာ ဤမျိုးစေ့မှာ အလွန်မတည်ငြိမ်ပေ။ လော့မိသားစု သွေးချင်းမဟုတ်သူများက ၎င်းကို သန့်စင်ရန် ကြိုးစားပါက ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်သလို အသက်အန္တရာယ်ပင် ရှိနိုင်ပါသည်။ ကျီးရွှယ်ရှောင်း ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် ၎င်းမှာ အခြားသူများအတွက် အသုံးမဝင်ပေ။

‘ဒါပေမဲ့ ဒီမျိုးစေ့ထဲမှာ ပါတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေကတော့ တော်တော်လေး နက်နဲတာပဲ’ ဟု စူးချန်ခုန်း တွေးလိုက်သည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ ရှိကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျိုးဆက်များမှာ ထိုအစွမ်းများကို သွေးထဲမှတစ်ဆင့် ဆက်ခံကြသည်။ ဤမျိုးစေ့မှာ လော့မိသားစု၏ သွေးစွမ်းအင် အားလုံးကို လော့ဟွမ်ထံတွင် စုစည်းပေးထားခြင်း ဖြစ်ရာ ၎င်းတွင် ပါဝင်သော အစွမ်းမှာ အစစ်အမှန်မဟုတ်သော်လည်း အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။

၎င်းမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တုတစ်ခုထက်မက ပိုင်ဆိုင်ထားသော စူးချန်ခုန်းကိုပင် လော့ဟွမ်က ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သိနိုင်လေသည်။

အခန်း (၇၀၈) ဘိုးဘေးတို့၏ ဂုဏ်ရောင်ကို တုန်လှုပ်စေသော လေပြင်းမိုးကြိုးမြား။ မြားတစ်စင်းမှ နေနှင့်လ ပေါ်ပေါက်ခြင်း။ (၅)

“လော့မိသားစုရဲ့ သွေးမျိုးဆက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်က ‘နေနှင့်လ အတူတူတောက်ပခြင်း’ လို့ ခေါ်တယ်။ လော့မိသားစုဟာ အဖို(ယန်)ဓာတ် အပြင်းဆုံးဖြစ်တဲ့ ‘ထိုက်ယန်ချီစွမ်းအင်’ ကို ကျင့်ကြံကြပေမဲ့ အဖိုဓာတ် အထွတ်အထိပ်ကနေ အမ(ယင်)ဓာတ်ကို မွေးဖွားပေးနိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိကြတယ်။ ဒါကြောင့် အဖိုဓာတ်ကနေ အမဓာတ် ‘ထိုက်ယင်ချီစွမ်းအင်’ အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ အနှိုင်းမဲ့စွမ်းအားရှိတဲ့ ‘နေနှင့်လ အတူတောက်ပခြင်း’ အဆင့်ကို ရောက်သွားတာပဲ။”

လော့ဟွမ်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံနှင့် ကုဖေးယန်ထံမှ ရရှိသော အချက်အလက်များကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် လော့မိသားစု၏ ပညာရပ်များကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။ အဖိုဓာတ်မှ အမဓာတ်သို့ ကူးပြောင်းခြင်းနှင့် နေနှင့်လ အတူတူ ထွက်ပေါ်လာခြင်းတို့တွင် ယင်နှင့်ယန် ပြောင်းလဲခြင်း၏ နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။

“အဖိုဓာတ်ကနေ အမဓာတ်ကို ကူးပြောင်းတဲ့ ဒီ ယင်ယန်ပြောင်းလဲခြင်း လျှို့ဝှက်ချက်ကို... ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာထဲမှာ ပေါင်းစပ်လို့ ရနိုင်မလားပဲ။”

စူးချန်ခုန်းသည် လက်ထဲမှ သွေးနီရောင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ကိုင်ထားရင်း ၎င်းအတွင်းရှိ ‘နေနှင့်လ အတူတောက်ပခြင်း’ ၏ အနှစ်သာရများကို အာရုံခံစားလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာခဲ့သည်။ မည်သည့် မိသားစုကမျှ သူတို့၏ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းရည်များကို အပြင်လူအား အလွယ်တကူ လေ့လာခွင့်ပေးမည် မဟုတ်သော်လည်း ဤ ‘သွေးနီရောင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့’ ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းရည်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို မြင်တွေ့ခွင့် ရရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာပြီး လုံးဝ နှစ်မြုပ်သွားသောအခါ သူသည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့အတွင်းမှတစ်ဆင့် သူ့ကို တုန်လှုပ်စေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အရပ်အမောင်း မြင့်မားသော လူတစ်ယောက်သည် ကမ္ဘာမြေ၏ ဆွဲငင်အားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မတ်မတ်ရပ်နေ၏။ သူသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော မီးလျှံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ပျက်ယွင်းသွားစေကာ မြစ်ချောင်းများကို ခမ်းခြောက်သွားစေသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် နေမင်းကြီး တစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်။

ထိုမြင့်မားသော ပုံရိပ်သည် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် သူ၏ မီးလျှံအရှိန်အဝါများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အေးမြသော လရောင်ခြည်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် အဆုံးမရှိသော လရောင်ခြည်များသည် ထက်မြက်သော နတ်ဘုရားဓားများအဖြစ် တောင်တန်းနှင့် ကမ္ဘာမြေကို ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်ကြသည်။

လော့ဟွမ် အသုံးပြုခဲ့သော ‘နေနှင့်လ အတူတောက်ပခြင်း’ မှာ ဤပုံရိပ်နှင့် ယှဉ်လျှင် မှိန်ဖျော့ဖျော့သာ ရှိတော့သည်။ စူးချန်ခုန်း နားလည်လိုက်သည်မှာ သူသည် ဤနတ်ဘုရားမျိုးစေ့အတွင်းမှတစ်ဆင့် လော့မိသားစု၏ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဘိုးဘေးကို မြင်တွေ့နေရခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တိုင်းမှာ သန်းပေါင်းများစွာသော သက်ရှိများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ ခေတ်ကာလတွင် သူတို့သည် အဓိက ဇာတ်လိုက်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

“အဖိုဓာတ်ကနေ အမဓာတ်ကို ကူးပြောင်းတဲ့ ဒီ လျှို့ဝှက်ချက်ကို... ငါ့ရဲ့ မြားအတတ်မှာ ပေါင်းစပ်ကြည့်မယ်။”

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ရလာသည်။ လောကရှိ သိုင်းပညာအားလုံးနီးပါးမှာ ယင်၊ ယန် နှင့် ဓာတ်ကြီးငါးပါး နယ်ပယ်အတွင်း၌သာ ရှိကြသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ‘လေမိုးကြိုး မြားအတတ်’ ထဲသို့ ဤယင်ယန်နှင့် ဓာတ်ကြီးငါးပါး၏ နက်နဲမှုကို ထည့်သွင်းနိုင်ပါက နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းရန် ခက်ခဲမည်မဟုတ်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ တိတ်ဆိတ်လှသော နောက်တောင်ကုန်းတွင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့အတွင်းရှိ အသိအမြင်များကို အသုံးချကာ စတင် လေ့ကျင့်တော့သည်။

“ရှူး”

စူးချန်ခုန်း မြားတစ်စင်း ပစ်လိုက်ရာ မြားအလင်းတန်းမှာ လေထုကို ဆွဲဖြဲကာ တိမ်တိုက်များထဲသို့ တိုးဝင်သွားပြီး လေနှင့် မိုးကြိုးအရှိန်အဝါများဖြင့် လမ်းကြောင်း သုံးခု ခွဲထွက်သွားသည်။

‘ငါ့ရဲ့ လေမိုးကြိုး မြားအတတ်က လေကနေ အမဓာတ်ကို မွေးဖွားပြီး အေးမြတဲ့ လမင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲမယ်။ မိုးကြိုးကနေ အဖိုဓာတ်ကို မွေးဖွားပြီး တောက်လောင်တဲ့ နေမင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲမယ်။’

နတ်ဘုရားမျိုးစေ့အတွင်းမှ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော လော့မိသားစု သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်၏ အရှိန်အဝါများသည် စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် ပေါ်လာနေသည်။ သူသည် ထိုအသိအမြင်များကို သူ၏ မြားပစ်အတတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ မြားများအတွင်းရှိ ယင်နှင့်ယန် ပြောင်းလဲမှုများသည် အရည်အသွေးပိုင်းအရ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

လေမိုးကြိုး မြားအတတ် (ဒသမနယ်ပယ်၊ လောကကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေခြင်း ၂၀%)... လေမိုးကြိုး မြားအတတ် (ဒသမနယ်ပယ်၊ လောကကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေခြင်း ၂၁%)...

စူးချန်ခုန်း၏ မြားပစ်အတတ်မှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ တိုးတက်လာသည်။ သူ၏ ပါရမီတန်ဖိုးမှာ ၈၄ အမှတ်အထိ မြင့်သဖြင့် သူသည် တကယ့် မိစ္ဆာအဆင့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသာ လမ်းကြောင်းမှန်ကို တွေ့ရှိပါက ယခင်က သားရဲစစ်ပုံရိပ်များကို ကြည့်ပြီး ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်ကို အဆင့်မြှင့်ခဲ့သလို မြားပစ်အတတ်ကိုလည်း ထိုအဆင့်သို့ တွန်းပို့နိုင်မည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင်။

“ဝှူးရှ်... ဝှူးရှ်... ဝူးရှ်”

စူးချန်ခုန်းသည် မနားတမ်း မြားတစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ပစ်ကာ လေ့ကျင့်နေသည်။ အဖိုဓာတ် အထွတ်အထိပ်က အမဓာတ်ကို မွေးဖွားခြင်း၊ အမဓာတ် အထွတ်အထိပ်က အဖိုဓာတ်ကို မွေးဖွားခြင်းနှင့် ယင်ယန် အပြန်အလှန် ပြောင်းလဲခြင်းတို့အပေါ် သူ၏ နားလည်မှုမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားရာ သုံးလကျော်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ညတစ်ညတွင် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ နောက်တောင်ကုန်း၌ စူးချန်ခုန်းသည် လေးကို ဒူးပေါ်တင်ကာ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မြားပစ်နည်းစနစ်များကို အကြိမ်ကြိမ် ပုံဖော်နေပြီး နတ်ဘုရားမျိုးစေ့အတွင်းရှိ အနှစ်သာရများကို စဉ်းစားနေသည်။

“ဝုန်း”

ထိုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ရုတ်တရက် အသိဉာဏ် ပွင့်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လေးကြိုးကို အစွမ်းကုန် ဆွဲလိုက်သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် မြားကို အသုံးမပြုပေ။ ထိုအစား သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်ရာ တကယ့်မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ခိုင်မာလှသော စွမ်းအင်မြားတစ်စင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အဆင့် ၁၀ ရှိသော တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သက်သက်ဖြင့် မြားပုံဖော်ခြင်းက ပို၍ ပင်ပန်းစေသော်လည်း ထိုမြားမှာ ယင်ယန် ပြောင်းလဲမှုများကို ပြုလုပ်ရန် ပို၍ လွယ်ကူစေသည်။

“ဘုန်း”

စူးချန်ခုန်း လေးကြိုးကို လွှတ်လိုက်သည်။ လေးကြိုးသံနှင့်အတူ မြားမှာ ပျံထွက်သွားပြီး ကောင်းကင်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲကာ လေမြားနှင့် မိုးကြိုးမြားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မြားများအတွင်းရှိ စွမ်းအင်များမှာ စတင် ပြောင်းလဲလာသည်။ ဟိန်းဟောက်နေသော လေမြားမှာ လေပြင်းများကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး မြား၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အေးမြသော လရောင်ခြည်များ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ညကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်ပွင့်ကလေးများကိုပင် မှိန်သွားစေသည်။

တောက်ပနေသော မိုးကြိုးမြားမှာမူ မိုးကြိုးများမှ မီးလျှံများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကြောင့် ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်မည်းကြီးများကိုပင် နီရဲသွားစေခဲ့သည်။

“အဲဒါ... အဲဒါ ဘာကြီးလဲ။” ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းအတွင်း ညကင်းလှည့်နေသော တပည့်များသည် နောက်တောင်ကုန်း ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ကာ မှင်တက်နေကြသည်။

မှောင်မည်းနေသော ညဉ့်နက်သန်းခေါင်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ နေမင်းနှင့် လမင်းတို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြင့်တက်လာသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအလင်းရောင်များကြောင့် တောင်ကုန်းတစ်ခုလုံးမှာ လင်းထိန်သွားပြီး သစ်ပင်ကြီးများမှာလည်း ထိုအလင်းအောက်တွင် တုန်ခါနေကြတော့သည်။

ယင်ယန် ပြောင်းလဲခြင်း၊ မြားတစ်စင်းမှ နေနှင့်လကို ပေါ်ပေါက်ခြင်း။