အခန်း (၄၉၇-၄၉၈)

အခန်း ၄၉၇ - ကြီးမားသော ရိတ်သိမ်းမှု၊ နတ်လက်နက် မသေမျိုး နှင်းရည် ပုလင်း။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ အလွန်ကောင်းမွန်သော မျှော်စင်၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲ၌။

အဆင့် ၄ ရွှေရောင်သံချပ်ကာ ခြင်္သေ့ရူး၏ ဧရာမ အလောင်းကြီးသည် ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့၏။

ဤသည်က စုဝေဝေ နှင့် လုယိုယိုတို့ကို လန့်ဖြတ်သွားစေခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ အဆင့် ၄ မိစ္ဆာသားရဲ၏ အလောင်း တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။

ဝုန်း ဒိုင်း~~

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအား တစ်ရပ် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့၏။

ရွှေရောင်သံချပ်ကာ ခြင်္သေ့ရူးသည် သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်သော်ငြားလည်း၊ ၎င်း၏ ကျန်ရှိနေသော အရှိန်အဝါမှာ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ယွမ်ယင်း အဆင့်မှ ဖိအားသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အရာမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

အမျိုးသမီး နှစ်ဦးသည် အသက်ရှူရန် အခွင့်မရမီမှာပင် ယွမ်ယင်း၏ ဖိအား သက်ရောက်သည့် အကွာအဝေး မှ လွတ်မြောက်ရန် အနောက်သို့ အကြိမ်ကြိမ် ဆုတ်ခွာခဲ့ကြရ၏။

"ဒါက အဆင့် ၄ မိစ္ဆာသားရဲ ရွှေရောင်သံချပ်ကာ ခြင်္သေ့ရူးလား။"

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ အဲဒီ ကောင်လေးက အဆင့် ၄ မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်အောင် ဘာတွေ လုပ်ခဲ့တာလဲ။"

"ပြီးတော့ ဒီ အဆင့် ၄ မိစ္ဆာသားရဲက မကြာသေးခင်ကမှ သေသွားတာ မဟုတ်လား။"

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် တိမ်တိုက် နတ်မိမယ် လုံးဝ မှင်သက်သွားခဲ့ပြီး၊ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်ကာ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့၏။

"ဆရာ၊ ဆရာ ဆိုလိုတာက စီနီယာက အဆင့် ၄ မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်ကို တကယ် သတ်လိုက်တယ်ပေါ့။"

"ရွှေအမြုတေ အဆင့်နဲ့ ယွမ်ယင်းကို သတ်တာ၊ အဲဒါက အရမ်း ချဲ့ကားလွန်းရာ ကျနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။"

လုယိုယိုသည် တံတွေး တစ်ချက် မြိုမချဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများတွင် တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာ တစ်ရပ်ကို ပြသနေခဲ့၏။

ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက ယွမ်ယင်း တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟူ၍ သူမ ယခင်က တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။

သို့သော် ဤ အဆင့် ၄ မိစ္ဆာသားရဲ၏ အလောင်းမှာ သူမ ရှေ့မှောက်တွင် တကယ် ရောက်ရှိနေ၏။

အမှန်တရားသည် စကားလုံးများထက် ပိုမို ကျယ်လောင်စွာ စကားပြောနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ အကယ်၍ အဆင့် ၄ မိစ္ဆာသားရဲသာ အသတ်မခံခဲ့ရပါက၊ ဤအလောင်းမှာ မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာခဲ့ခြင်းနည်း။

"သူက အဆင့် ၄ မိစ္ဆာသားရဲကို တိုက်ရိုက် သတ်ခဲ့တာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။"

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်၊ ဒါက ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်။"

"ရွှေရောင်သံချပ်ကာ ခြင်္သေ့ရူးပေါ်က ဒဏ်ရာတွေကို ကြည့်ရတာ၊ မသေခင်မှာ တော်တော်လေး ခံစားခဲ့ရပုံပဲ။"

"အဲဒီ ကောင်လေးက ဒီ အဆင့် ၄ မိစ္ဆာသားရဲကို တိတ်တဆိတ် သတ်ခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

"ဒါပေမယ့် အဲဒီလို ဆိုရင်တောင်မှ၊ အတော်လေး မှတ်သားလောက်စရာ စွမ်းဆောင်မှု တစ်ခုပါပဲ။"

တိမ်တိုက် နတ်မိမယ်သည် ဆွံ့အသွားခဲ့ပြီး၊ ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ချေ။

ထို ကောင်လေးသည် ကံကြမ္မာ ၏ မျက်နှာသာပေးခြင်း ခံရသူ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူမ သံသယ ဝင်နေခဲ့၏။ သို့သော်ငြားလည်း၊ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော ယွမ်ယင်း ဖြစ်စေကာမူ၊ ရွှေအမြုတေ တစ်ဦးက ယွမ်ယင်း တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် ဆိုသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်၍ပင် မရနိုင်ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ ရွှေအမြုတေ နှင့် ယွမ်ယင်း ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အလွန်အမင်း ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှပြီး တိုင်းတာ၍ပင် မရနိုင်ပေ။

"ဆရာ၊ အဲဒီလိုသာ ဆိုရင်၊ အဲဒီ စီနီယာ ရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ။"

လုယိုယို၏ လှပသော မျက်လုံးများ တောက်ပနေခဲ့ပြီး၊ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့၏။

ဤအချိန်တွင်၊ စုဝေဝေ တစ်စုံတစ်ရာကို ကြားလိုက်ရပုံ ပေါ်ပြီး၊ "ယိုယို၊ ဒီ အဆင့် ၄ မိစ္ဆာသားရဲရဲ့ အလောင်းကို ကိုယ့်ယောက်ျား ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းဖို့ ဒီမှာပဲ ထားခဲ့လိုက်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ မမ စု။"

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်၊ လုယိုယို ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ အတော်လေး နာခံမှု ရှိလှပေသည်။

…

ကျန်းဖန် ကြာပန်းတောင်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင်၊ ယွမ်ယင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်စုသည် ပျံသန်းလာပြီး ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အဆက်မပြတ် ရှာဖွေနေခဲ့ကြသော်ငြားလည်း၊ မည်မျှပင် ရှာဖွေစေကာမူ အဆင့် ၄ ရွှေရောင်သံချပ်ကာ ခြင်္သေ့ရူး၏ သဲလွန်စကို ရှာမတွေ့ခဲ့ကြချေ။

"ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။ ရွှေရောင်သံချပ်ကာ ခြင်္သေ့ရူး ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။ သူ့ကို ငါတို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ထွက်ပြေးနိုင်တဲ့ ခွန်အား ရှိနေသေးတာလဲ။"

ယွမ်ယင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် ဤ အဆင့် ၄ မိစ္ဆာသားရဲကို သေချာပေါက် သတ်နိုင်မည်ဟု မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့သဖြင့် အပြင်းအထန် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျက်ပြီးသား ဘဲက ပျံသန်း ထွက်ပြေးသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားခဲ့မည်နည်း။

"မဟုတ်ဘူး၊ ရွှေရောင်သံချပ်ကာ ခြင်္သေ့ရူးက ထွက်ပြေးသွားတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလေထုထဲမှာ သေမင်းရဲ့ ရနံ့တွေ ပြည့်နှက်နေတယ်၊ ဒါက ရွှေရောင်သံချပ်ကာ ခြင်္သေ့ရူး သေသွားပြီ ဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသနေတာပဲ။"

"ဆိုလိုတာက၊ ငါတို့ မရောက်ခင် တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို သတ်ပြီး အလောင်းကို ယူသွားတာပဲ။ သံသယဖြစ်စရာ မလိုဘူး၊ ဒါ ငါတို့ဆီကနေ ဆုလာဘ်တွေကို အချောင်နှိုက်သွားတာ။"

အခြား ယွမ်ယင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်ပြီး၊ အလွန်အမင်း မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့၏။

မည်သို့ဆိုစေ သူတို့သည် အားထုတ်မှုများ နှင့် အရင်းအမြစ် များစွာကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အဆင့် ၄ မိစ္ဆာသားရဲကို သတ်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်မှသာ၊ ဆုလာဘ်များကို မျက်စိရှေ့မှာတင် အလုခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်က သူတို့ကို ဒေါသထွက်စေခဲ့ပြီး၊ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်ချင်စိတ်များ ပေါက်လာစေခဲ့၏။

"ငါတို့ဆီကနေ အချောင်နှိုက်သွားတဲ့ သူက ဘယ်သူလဲ။ တကယ်ကို သတ္တိကောင်းတာပဲ။"

"မသိဘူး၊ အဲဒီလူရဲ့ သဲလွန်စကို လုံးဝ အာရုံခံလို့ မရဘူး။ သူက အတော် သတိကြီးတာပဲ။"

"ဒီလို လုပ်ရဲတဲ့ သူတွေက အနည်းဆုံးတော့ ယွမ်ယင်း အဆင့်တွေပဲ ဖြစ်ရမယ်။ တိတိကျကျ ပြောရရင် ဘယ် အရှက်မရှိတဲ့ ယွမ်ယင်းလဲ။"

"ငါ ရှာမတွေ့စေနဲ့၊ မဟုတ်ရင် မင်း နောင်တရလိမ့်မယ်။"

ယွမ်ယင်း ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားသည် ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေခဲ့ကြ၏။

သို့သော် ရွှေရောင်သံချပ်ကာ ခြင်္သေ့ရူးအား မည်သူ သတ်သွားသည်ကိုပင် သူတို့ မသိကြသဖြင့်၊ သူတို့ ဘာမျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

လက်စားချေလိုလျှင်တောင်မှ၊ သူတို့တွင် ပစ်မှတ် မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် လောလောဆယ်တွင်၊ သူတို့သည် သူတို့၏ ကံဆိုးမှုကိုသာ လက်ခံနိုင်တော့သည်။

…

နောက်ထပ် တစ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။

ကျန်းဖန်သည် နဂါးနက် လျှို့ဝှက် နယ်မြေရှိ ပုန်းကွယ်နေသော လိုဏ်ဂူ တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ယာယီ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။

သူသည် အန္တရာယ်နှင့် ကင်းလွတ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့၏။

မကြာမီအချိန်အတွင်း သူ မည်သည့် ဘေးဒုက္ခများနှင့်မျှ မကြုံတွေ့သင့်တော့ချေ။

ဝုန်း ဒိုင်း~~

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် နက်ရှိုင်းရာသို့ သတင်းစကား တစ်ရပ် ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။ "အမည်မသိ တောင်ကြား မှ အောင်မြင်စွာ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး၊ အဆင့် ၄ မိစ္ဆာသားရဲ နှင့် ကြုံတွေ့ရမှုကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ကာ၊ အသက်အန္တရာယ် ရှိသော ဘေးဒုက္ခ တစ်ခုမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့သဖြင့် ကံကောင်းခြင်း အမှတ် ၁၅၀,၀၀၀ နှင့် အဆင့် (၂) အခွင့်အရေး တစ်ခုကို ရရှိသည်။"

ဤသတင်းစကားကို သိမြင်လိုက်ရချိန်တွင်၊ ကျန်းဖန်သည် ချက်ချင်း ဝမ်းသာသွားခဲ့၏။ သူသည် ဘေးဒုက္ခ မှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်လာခဲ့ကြောင်းကို သိလိုက်ရသည်။ မဟုတ်ပါက၊ ဤကဲ့သို့သော ဆုလာဘ်မျိုးကို သူ ရရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ကြီးမားသော ကံကြမ္မာက သူ့အပေါ် ကျရောက်လာပြီး၊ ဘေးဒုက္ခ စွမ်းအင်များ အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်ပုံ ရပေသည်။

ကံကြမ္မာ၏ လွှမ်းခြုံမှု အောက်တွင်၊ သူသည် မည်သည့် ဘေးဒုက္ခနှင့်မျှ ရင်ဆိုင်ရရန် ဖန်တီးခံထားရခြင်း မရှိချေ။

"ဒီလောက်များပြားတဲ့ ကံကြမ္မာ အမှတ် ၁၅၀,၀၀၀ အထိ ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။"

"ဒါပေမယ့် အရေးအကြီးဆုံးက အဆင့် (၂) အခွင့်အရေးပဲ။"

"ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားတဲ့ အတိုင်းပဲ၊ ဒီ အဆင့် (၂) အခွင့်အရေးက ရွှေရောင်သံချပ်ကာ ခြင်္သေ့ရူးဆီမှာ ရှိနေတာ။"

"ဒီ အဆင့် (၂) အခွင့်အရေးက ဘာများ ဖြစ်မလဲ မသိဘူး။"

ဤသည်ကို တွေးမိလိုက်ပြီး၊ ကျန်းဖန်၏ ပုံရိပ်မှာ လင်းလက်သွားကာ၊ အလွန်ကောင်းမွန်သော မျှော်စင်၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားတော့၏။

…….

အခန်း ၄၉၈ - ကြီးမားသော ရိတ်သိမ်းမှု၊ နတ်လက်နက်ခွဲ မသေမျိုး နှင်းရည် ပုလင်း (၂)

ယခင်က၊ သူသည် လုံခြုံသော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေရင်း ထွက်ပြေးနေခဲ့ရသဖြင့် အဆင့် (၂) အခွင့်အရေးကို လေ့လာရန် အချိန်မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် ယခု လုံခြုံသော နေရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားပြီ ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းကို လေ့လာရန် သူ့တွင် အချိန်ရသွားပြီ ဖြစ်၏။

ဝှစ်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော မျှော်စင်၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲတွင် ပေါ်လာပြီး၊ အဆင့် ၄ မိစ္ဆာသားရဲ၏ အလောင်းကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ခွဲစိတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ၎င်း၏ အစာအိမ်ထဲမှ လူသား ကျင့်ကြံသူ အချို့၏ အကြွင်းအကျန်များကို တွေ့ရှိလိုက်၏။

သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိအောင်ပင်၊ ဤ လူသား ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးကို ၎င်းက ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး အစားအစာအဖြစ် အစိမ်းလိုက်ပင် စားသုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူသား ကျင့်ကြံသူများ၏ အကြွင်းအကျန်များ အပြင်၊ အစာအိမ် အတွင်း၌ သိုလှောင်အိတ် တစ်လုံးလည်း ရှိနေသေး၏။

ဤ သိုလှောင်အိတ် အတွင်းရှိ ရတနာများသည် အဆင့် (၂) အခွင့်အရေး၏ ဇာစ်မြစ် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ၊ ကျန်းဖန်သည် သိုလှောင်အိတ်ကို ချက်ချင်း ယူလိုက်၏။

သိုလှောင်အိတ်၏ ပိုင်ရှင်မှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်းကို အလွယ်တကူ ဖွင့်နိုင်ခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်၊ အတွင်း၌ ရတနာများ အစီအရီ ပေါ်လာခဲ့၏။

သို့သော် ဤရတနာများမှာ အလွန် သာမန်ဖြစ်ပြီး ကြီးကြီးမားမား အရေးပါလှသည်တော့ မဟုတ်ချေ။

ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်သည် အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်း ပုလင်း တစ်လုံး အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့၏၊ ၎င်းသည် အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့်ပုံ ပေါ်နေသော်ငြားလည်း၊ အပြင်ပန်းတွင်မူ သာမန် ပုလင်း တစ်လုံးနှင့်သာ တူညီပြီး ရတနာ တစ်ခုနှင့် လုံးဝ မတူလှချေ။

သို့သော် ဤ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်း ပုလင်းသည် သူ ရရှိခဲ့သော အဆင့် (၂) အခွင့်အရေး ဖြစ်ပြီး၊ လေဟာနယ် တံခါးပေါက်ထက် မလျော့သော ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းကို သူ သိထား၏။

သို့သော် ၎င်းကို အပြည့်အဝ ချေဖျက် သန့်စင်ခြင်း မရှိဘဲနှင့်၊ ၎င်း၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို အသုံးပြု၍ ရနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ဒီအရာကို ချေဖျက် သန့်စင်ဖို့ လိုအပ်တာလား။"

"ငါ့အတွက်တော့၊ ဒီလို အလုပ်မျိုးက ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် လွယ်ကူပါတယ်။"

ကျန်းဖန်သည် ခပ်သဲ့သဲ့ ပြုံးလိုက်၏။ အခြား ကျင့်ကြံသူများ အတွက်၊ တန်ဖိုးကြီးမားလှသော ရတနာများကို ချေဖျက် သန့်စင်ရန် ဆိုသည်မှာ အလွန်အမင်း ခက်ခဲလှပြီး၊ မဖြစ်နိုင်သော အလုပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ့အတွက်မူ၊ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ကံကြမ္မာ၏ အကူအညီဖြင့်၊ ကံကောင်းခြင်း အမှတ်များ လုံလောက်စွာ ရှိနေသရွေ့၊ မည်သည့် ရတနာကိုမဆို ချေဖျက် သန့်စင်နိုင်၏။ သူ့အား သခင် တစ်ဦးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန် အတင်းအကြပ်ပင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။

ဝုန်း ဒိုင်း~~

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင်၊ ကျန်းဖန်သည် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်း ပုလင်းကို ကိုင်ဆုပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ ကံကောင်းခြင်း အမှတ် အမြောက်အမြားကို လျင်မြန်စွာ အသုံးပြုလိုက်၏။

ကံကောင်းခြင်း အမှတ် ငါးသောင်း၊ ကံကောင်းခြင်း အမှတ် တစ်သိန်း၊ ကံကောင်းခြင်း အမှတ် တစ်သိန်းခွဲ၊ ကံကောင်းခြင်း အမှတ် နှစ်သိန်း…

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူသည် ကံကောင်းခြင်း အမှတ် စုစုပေါင်း နှစ်သိန်းခွဲကို အသုံးပြုခဲ့၏။

ဤသည်မှာ သူ ကံကောင်းခြင်း အမှတ်များကို အများဆုံး အသုံးပြုခဲ့ရသည့် အချိန်လည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအင် တစ်ခုသည် အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်း ပုလင်း အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ သူ၏ စိတ်ကို ၎င်းနှင့် ပေါင်းစည်းသွားစေခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဤရတနာ၏ အဓိက နေရာသို့ အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ဝင်ရောက်သွားနိုင်စေခဲ့သဖြင့်၊ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် တန်ဖိုးရှိကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် 'လူ နှင့် ရတနာ ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ်' သို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။

ဤ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရတနာကို သူ အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

"မသေမျိုး နှင်းရည် ပုလင်း"

ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။ သူသည် ဤရတနာထံမှ သတင်းအချက်အလက် အများအပြားကို ချက်ချင်း ရရှိလိုက်ကာ၊ ၎င်း၏ အမည်ကို ဦးစွာ သိရှိလိုက်ရ၏။ ၎င်းမှာ မသေမျိုး နှင်းရည် ပုလင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤရတနာ၏ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်မှာ အတော်လေး ရိုးရှင်းသည်။ ၎င်းမှာ မသေမျိုး နှင်းရည်များကို တစ်စက်ချင်း စုစည်းပေးရန်ပင် ဖြစ်၏။

မသေမျိုး နှင်းရည် တစ်စက်စီတိုင်းတွင် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်သော အံ့မခန်း အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

အကယ်၍ အပင်များ အပေါ်သို့ အစက်ချလိုက်ပါက၊ တစ်စက်သည် ဝိညာဉ်အပင်၏ ကြီးထွားမှု အချိန်ကို နှစ်တစ်ရာခန့် လျှော့ချပေးနိုင်၏။

ဆိုလိုသည်မှာ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ဆေးဝါး တစ်ခုကို ရရှိလိုပါက၊ မသေမျိုး နှင်းရည် ဆယ်စက်သာ လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်အပင် မျိုးစေ့ တစ်ခု အပေါ်သို့ အစက်ချလိုက်သရွေ့၊ ထိုအပင်သည် နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ဆေးဝါး တစ်ခု အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ကြီးထွားလာနိုင်ပေသည်။

သို့သော်၊ ကျန်းဖန်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ တတိယအလွှာ ရွှေအမြုတေတွင်သာ ရှိနေသေးသဖြင့်၊ သူသည် တစ်လလျှင် မသေမျိုး နှင်းရည် တစ်စက်သာ စုစည်းနိုင်သေး၏။

အကယ်၍ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသာ ထပ်မံ တိုးတက်လာမည်ဆိုပါက၊ သူသည် မသေမျိုး နှင်းရည်များကို ပိုမို စုစည်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဒါက နတ်လက်နက်ခွဲ တစ်ခုပဲ၊ သူ့ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေက လေဟာနယ် တံခါးပေါက်ထက် မလျော့ဘူး။"

ကျန်းဖန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် တက်ကြွလာခဲ့ပြီး၊ ဤ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရတနာ၏ စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရ၏။

လေဟာနယ် တံခါးပေါက်သည် အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်ပြီး၊ ကျင့်ကြံသူများကို အာကာသတွင်း ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်စေကာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော အကွာအဝေးများကို ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်စေသည်။

သို့သော် မသေမျိုး နှင်းရည် ပုလင်းသည်လည်း အလားတူပင် သာမန် မဟုတ်လှချေ။

ကျင့်ကြံသူများ အများဆုံး လိုအပ်နေသည့် အရင်းအမြစ်များမှာ ဝိညာဉ်ဆေးဝါး အမျိုးမျိုးပင် ဖြစ်ကြောင်းကို သိထားရမည် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ကျင့်ကြံသူများသာ ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများကို အဆုံးအစမရှိ ရယူနိုင်မည်ဆိုပါက၊ ဝက်တစ်ကောင် ပင်လျှင် နတ်အမတ တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

၎င်းက ကျင့်ကြံသူများ အတွက် အရင်းအမြစ်များ၏ အရေးပါမှုကို ပေါ်လွင်စေ၏။

သို့သော် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများကို အဆုံးအစမရှိ ရယူနိုင်ရန် ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဝိညာဉ်ဆေးဝါး တစ်ခု တန်ဖိုးကြီးလေလေ၊ ကြီးထွားရန် အချိန်ပိုကြာလေလေပင် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် အဆင့် ၃၊ အဆင့် ၄၊ အဆင့် ၅ နှင့် အထက် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများသည် ကြီးထွားရန်အတွက် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ၊ နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ အထိပင် အချိန်ယူရလေ့ ရှိ၏။ မည်သည့် ကျင့်ကြံသူတွင် ဤမျှ အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနိုင်ရန် သက်တမ်း ရှိပါမည်နည်း။

သို့သော် မသေမျိုး နှင်းရည် ပုလင်းမှာမူ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်၊ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများ၏ ကြီးထွားမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးနိုင်၏။

မသေမျိုး နှင်းရည် တစ်စက်တည်းကပင် နှစ်တစ်ရာ ကြီးထွားမှု အချိန်ကို တိုတောင်းသွားစေနိုင်ရာ ၎င်းမှာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အကျိုးသက်ရောက်မှု တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ တစ်နှစ်အတွင်း၊ သူသည် နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ဆေးဝါး တစ်ခုကို အနည်းဆုံး ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။

ထို့အပြင်၊ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ၊ သူသည် မသေမျိုး နှင်းရည်များကို ပိုမို ရရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

"အကယ်၍ လေဟာနယ် တံခါးပေါက်ကို အာကာသ ရတနာ တစ်ခုလို့ ခေါ်မယ်ဆိုရင်၊ မသေမျိုး နှင်းရည် ပုလင်းကိုတော့ သက်စောင့် ရတနာ တစ်ခု၊ ဒါမှမဟုတ် အချိန် ရတနာ တစ်ခုလို့ သတ်မှတ်လို့ ရမယ်" ဟု ကျန်းဖန် စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူသည် ကျင့်ကြံသူများ အတွက် မသေမျိုး နှင်းရည် ပုလင်း၏ အရေးပါမှုကို နားလည် သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။

လေဟာနယ် တံခါးပေါက်ပင်လျှင် ၎င်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်၍ မရနိုင်ချေ။

မည်သို့ဆိုစေ လေဟာနယ် တံခါးပေါက်ကို အသုံးပြု၍ ကမ္ဘာပတ် ခရီးသွားရန် အတွက်၊ အရင်းအမြစ်များ နှင့် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လုယူ သိမ်းပိုက်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရှားပါးသော ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများသည် မည်သည့် နေရာသို့ပင် သွားစေကာမူ အစောကြီးကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားလေ့ ရှိ၏။

သို့သော် မသေမျိုး နှင်းရည် ပုလင်းမှာမူ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။

ဤ ရှားပါးသော ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများသည် ကြီးထွားလာခြင်း မရှိသေးလျှင်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် မျိုးသုဉ်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်လျှင်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့ကို မသေမျိုး နှင်းရည်ကို အသုံးပြု၍ စိုက်ပျိုးနိုင်သေး၏။

သူ၏ နေအိမ်မှ မထွက်ဘဲနှင့်ပင်၊ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြားကို ရယူနိုင်ပေသည်။

ဤသည်မှာ ဤရတနာ၏ အရေးပါမှုပင် ဖြစ်၏။

"ဒါပေမယ့်လည်း၊ ဒီရတနာက ပျက်စီးနေတာလား မသိဘူး၊ သူ့စွမ်းအားက မပြည့်စုံဘူး ထင်တယ်။"

ကျန်းဖန်သည် ဤရတနာ၏ စွမ်းအားကို သေချာစွာ အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ၊ မသေမျိုး နှင်းရည် ပုလင်းမှာ ပျက်စီးနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။ အကယ်၍ ၎င်းသာ ပြီးပြည့်စုံနေမည်ဆိုပါက၊ ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများမှာ ပို၍ပင် အံ့သြဖွယ် ကောင်းနိုင်ပေသည်။ ဤရတနာကို ရရှိခဲ့သော အခြားသူများသည် ၎င်း၏ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ဂုဏ်သတ္တိများကို ဘယ်သောအခါကမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤရတနာကို ချေဖျက် သန့်စင်ခြင်း မရှိပါက၊ ၎င်းမှာ သာမန် အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်း ပုလင်း တစ်လုံး သက်သက်သာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

၎င်းသည် မည်သည့် မသေမျိုး နှင်းရည်ကိုမျှ ထုတ်လုပ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ထိုသို့ ဖြစ်လင့်ကစား၊ ဤရတနာ၏ စွမ်းအားမှာ လုံလောက်အောင် အစွမ်းထက်နေသေး၏။

"အဲဒီလို ဆိုမှတော့၊ ခရမ်းရွှေရောင် ကျောက်စိမ်း ခြင်ဆီ သစ်ပင်ရဲ့ ကြီးထွားမှု အမြန်နှုန်းကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ဖို့ မသေမျိုး နှင်းရည် ပုလင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ငါ အသုံးချလို့ ရတယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ခရမ်းရွှေရောင် ကျောက်စိမ်း ခြင်ဆီ သီးတွေကို ငါ ပိုထုတ်လုပ်နိုင်မှာပဲ။"

ဤသည်ကို တွေးမိလိုက်ချိန်တွင်၊ ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားခဲ့၏။

ခရမ်းရွှေရောင် ကျောက်စိမ်း ခြင်ဆီသီး အတွင်း ပါဝင်သော ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသည့် ဆေးစွမ်းအာနိသင်ကို သူ သိထားပေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်သီး တစ်လုံးတည်းကပင် သူ့ကို ဒုတိယအလွှာ ရွှေအမြုတေမှ တတိယအလွှာ ရွှေအမြုတေသို့ တက်လှမ်းရန် ကူညီပေးခဲ့၏။

အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်သီး အနည်းငယ်မျှသာ နောက်ထပ် ထပ်ရမည်ဆိုပါက၊ သူသည် စတုတ္ထအလွှာ ရွှေအမြုတေသို့ တက်လှမ်းရန် အချိန်များများ ယူရမည် မဟုတ်ချေ။

သူသည် အခွင့်အရေးများကို ရှာဖွေရန် အပြင်ထွက်ဖို့ပင် လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

မသေမျိုး နှင်းရည် အလုံအလောက် ရှိနေသရွေ့၊ ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများ နှင့် ဝိညာဉ်သီးများကို ပုံမှန် စိုက်ပျိုးနိုင်မည် ဖြစ်၏။

သို့သော် လောလောဆယ်တွင်၊ မသေမျိုး နှင်းရည် ပုလင်းသည် တစ်နှစ်လျှင် မသေမျိုး နှင်းရည် ဆယ့်နှစ်စက်သာ ထုတ်လုပ်နိုင်သဖြင့်၊ ၎င်းကို အကြီးအကျယ် အသုံးပြု၍ မရနိုင်ပေ။ မသေမျိုး နှင်းရည်ကို တိကျစွာ အသုံးချကာ သတိကြီးစွာဖြင့် အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။

"ခရမ်းရွှေရောင် ကျောက်စိမ်း ခြင်ဆီ သစ်ပင်ကို အသီး အောင်မြင်စွာ သီးလာစေဖို့ အတွက်၊ အနည်းဆုံး နှစ်ငါးရာ ကြီးထွားမှု အချိန် လိုအပ်တယ်။"

"တခြားနည်းနဲ့ ပြောရရင်၊ မသေမျိုး နှင်းရည် ငါးစက် ဆိုရင် လုံလောက်ပြီ။"

"ငါ ငါးလ စောင့်ရမယ်။"

ကျန်းဖန်သည် သူ၏ လက်သီးများကို ဆုပ်လိုက်၏။

"ယောကျာ်း၊ ဒီ အဆင့် ၄ မိစ္ဆာသားရဲရဲ့ အလောင်းက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ။"

ဤအချိန်တွင်၊ စုဝေဝေသည် ကျန်းဖန် အနီးသို့ ရောက်လာပြီး၊ သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

သူမသည် အဖြူရောင် ဂါဝန် တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားရာ သူမ၏ ခါးလေးမှာ သွယ်လျကာ၊ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားမှာ ညို့ယူဖမ်းစားနိုင်လောက်အောင် ကောက်ကြောင်းလှနေခဲ့သည်။

ဤ ကျင့်ကြံခြင်း ကာလ ပြီးနောက်၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမို ပြီးပြည့်စုံလာခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် အဆုံးအစမရှိသော ဆွဲဆောင်မှုများကို ထုတ်လွှတ်နေကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

"အို၊ ကံကောင်းပြီး သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ အဆင့် ၄ မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်နဲ့ သွားဆုံလို့လေ။"

"အဲဒါနဲ့ ငါ သူ့ကို ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ပြီး သတ်လိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ ပြန်သယ်လာခဲ့တာ။"

ကျန်းဖန်သည် ခပ်သဲ့သဲ့ ပြုံးလိုက်ပြီး၊ အဖြစ်အပျက်များကို အကျဉ်းချုံး ရှင်းပြလိုက်၏။

"ယောကျာ်း၊ ရှင်က တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ သိလား။"

စုဝေဝေသည် ကျန်းဖန်ကို အားကျလေးစားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။ သူက ရိုးရှင်းသယောင် ပြောခဲ့သော်ငြားလည်း၊ အတွင်းရှိ အန္တရာယ်များမှာ စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြ၍ ရနိုင်သည့် အရာမျိုး မဟုတ်ချေ။ မည်သို့ဆိုစေ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော အဆင့် ၄ မိစ္ဆာသားရဲပင်လျှင် သတ်ရန် လွယ်ကူလှသည် မဟုတ်ပေ။

အနည်းငယ်မျှ ပေါ့ဆမိသည်နှင့် သေဆုံးခြင်း နှင့် ပျက်စီးခြင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားစေနိုင်၏။

အဆင့် ၄ မိစ္ဆာသားရဲကို ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် ဆိုသည်မှာ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် အံ့မခန်း အောင်မြင်မှု တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အပြင်ဘက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသာ သိရှိသွားပါက၊ သေချာပေါက် ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုကြီး တစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေမည် ဖြစ်၏။

"ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။"

"ငါ တခြား ကိစ္စတွေမှာ ပိုတောင် တော်သေးတယ်။"

ကျန်းဖန်သည် စုဝေဝေ၏ သွယ်လျသော ခါးလေးကို ဖက်ထားလိုက်၏။ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့်၊ စုဝေဝေသည် မည်သည့် ညို့ယူဖမ်းစားခြင်း ကျင့်စဉ်များကိုမျှ သင်ယူထားခြင်း မရှိသော်ငြားလည်း၊ သူမ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှုတိုင်း နှင့် အပြုံးတိုင်းသည် သူ့ အတွင်းရှိ စစ်မှန်သော ယန် မီးတောက်ကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိ၏။

သို့သော် စုဝေဝေသည် သူ၏ တာအို လက်တွဲဖော် ဖြစ်ရာ၊ သူ မည်သည့်အရာကိုမျှ မျိုသိပ်ထားရန် မလိုအပ်ချေ။

"လူဆိုးကြီး။"

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်၊ စုဝေဝေသည် ကျန်းဖန်ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများတွင် ရေဓာတ်ပြည့်ဝသော ဆွဲဆောင်မှု တစ်ရပ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

မကြာမီပင်၊ သူတို့ နှစ်ဦးသည် အခန်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ ယင် ယန် တာအိုကို အတူတကွ စူးစမ်း လေ့လာကြတော့၏။

……..