အခန်း (၁၂၉-၁၃၀)

အခန်း ၁၂၉ - မုန်တိုင်းများ ပြန်လည် ထကြွလာခြင်း

“ကောင်းပြီ၊ မင်းရဲ့ စိတ်နေသဘောထားက မဆိုးဘူးပဲ။ ချွေ မိသားစုရဲ့ ဆွေမျိုးဆက်တွေ မျက်စိကျတာ ခံရပြီးတဲ့နောက် မင်း နည်းနည်း စိုးရိမ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်နေခဲ့တာ”

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ချီးကျူးလိုက်၏။

“အရင်တစ်ခေါက်က ချွေဟောက် အမည်းနှင့် အဖြူ တောင်ဆီ လာရှာတုန်းက ကျုပ်ကို အဲဒီလို ဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ နေရာမှာပဲ ဖိနှိပ်ပြီး အကျဉ်းချထားဖို့ အမိန့်ရလာကတည်းက ဒီကိစ္စက ပြီးသေးမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိနေခဲ့တယ်”

ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

ထိုလူများ၏ လုပ်ဟန်များကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူ ကြိုတင်၍ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့လေသည်။

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး စကားဆိုလိုက်၏။

“မင်း မျက်စိကျနေတဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်က တော်တော်လေး နာမည်ကြီးတယ်။ ကျမ်းစာအပြည့်အစုံကို ရဖို့ဆိုတာကတော့ တော်တော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ သူ့ရဲ့ အမည်အပြည့်အစုံက 'အီမု ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်း ဘဝတည်မြဲကျမ်း' လို့ ခေါ်တယ်”

“ဘဝတည်မြဲ ကျမ်းလား”

ချင်မင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး စာလုံးများကို ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်းသည် သာမန် ထူးခြားသော ကျင့်စဉ်များ၏ အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်လေသည်။

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ရှင်းပြလိုက်၏။

“ဒါက အရမ်းကို ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ကျမ်းစာတစ်စောင်ပဲ။ ဒီကျမ်းကို လေ့ကျင့်တဲ့သူတွေက တောင်တန်းတွေနဲ့ သစ်ပင်ပန်းမန်တွေရဲ့ အနှစ်သာရကို စုပ်ယူနိုင်ပြီး သက်တမ်းကို အများကြီး တိုးလာစေနိုင်တယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထာဝရ စိမ်းလန်းနုပျိုနေစေပြီး လူ့လောကမှာ အချိန်အကြာကြီး တည်ရှိနေနိုင်တယ်”

ထိုကျမ်းကို လေ့ကျင့်ရန် အလွန်ခက်ခဲသော်လည်း တစ်ကြိမ် အောင်မြင်စွာ လေ့ကျင့်နိုင်သွားပါက အမြင့်ဆုံးအနေဖြင့် သက်တမ်းတစ်ဝက်ခန့်ကိုပင် တိုးပွားစေနိုင်ခဲ့သည်။

“ စဉ်းစားကြည့်တာ တကယ်လို့ သူတို့က ဝင်စွက်ဖက်ချင်လို့ လူလွှတ်လာမယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ အီမု ကျမ်းကို ထုတ်ပေးရလိမ့်မယ်။ အဲဒါက မူရင်းကျမ်းရဲ့ အကျဉ်းချုပ်ပုံစံ ဖြစ်ပေမဲ့ ထူးခြားတဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခုပါပဲ”

ချင်မင်သည် လောဘမကြီးခဲ့ပေ။ လက်ရှိ အခြေအနေတွင် သူ့အား ဘဝတည်မြဲ ကျမ်းကို ပေးလျှင်တောင်မှ လေ့ကျင့်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ထူးခြားသော ကျင့်စဉ်တစ်ခုကပင် လူအများအပြားကို တစ်သက်တာလုံး ကြိုးစားပန်းစား ကျင့်ကြံစေရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။

ချွေဟယ် ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုကျမ်းစာကို အောင်မြင်အောင် လေ့ကျင့်နိုင်ခြင်း မရှိသေးကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိထားသည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူ၏ စွမ်းအားများမှာ အံ့မခန်း တိုးတက်နေမည်ဖြစ်ပြီး နာမည်ကျော် သိုင်းပညာရှင်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်လေသည်။

နောက်ထပ် နှစ်ရက်အတွင်း ချင်မင်သည် အလွန် တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲကြီး မလာမီ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမျိုး လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ။

မြို့နှစ်မြို့ကြားမှ တိုက်ခိုက်ရေး ပြိုင်ပွဲ ကိစ္စကို စနစ်တကျ စီစဉ်နေကြပြီး ကျူကွမ်းမြို့မှ ချီတောက်မင် ရွေးချယ်ထားသော နံပါတ်တစ်၏ အချက်အလက်များကိုမူ လျှို့ဝှက်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ကြိုတင် ပြောဆိုထားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ကျူကွမ်းမြို့၏ နံပါတ်တစ်သည် ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင် အဆင့် ဖြစ်နေပါက ယှဉ်ပြိုင်ရန် မလိုတော့ကြောင်း၊ မြင့်မားသော အဆင့်ဖြင့် အနိုင်ကျင့်ချင်ပါက ချိရှမြို့မှ ပါဝင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ပြောထားခဲ့၏။

“မင်းက ငါ့အပေါ် အမြဲတမ်း အထင်အမြင်လွဲနေတာပဲ။ ငါက အဲဒီလို လူမျိုးလား”

ချီတောက်မင်က စာပြန်ကာ မေးမြန်းထားခဲ့သည်။

“ဟုတ်တယ်”

မုန့်ရှင်းဟိုင်က စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့်သာ ပြန်စာ ပို့လိုက်လေသည်။

ချင်မင်သည် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေ၏။ သူ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းမှ အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ရှိ မွေးညင်းပေါက်များ အားလုံး ပွင့်ဟသွားကာ အတော်လေး သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ ယွီချင်း မျိုးဆက်၏ အမည်ခံ တပည့်ဖြစ်သူ လီထျန်းဟယ်ထံမှ ရရှိခဲ့သော ယွီဟွာ စွမ်းအား ဖြစ်သည်။ နေ့စဉ် တစ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ခြင်းက အားဆေးတစ်ခွက် သောက်သုံးရသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ဤသို့ ပြောဆိုခြင်းက အနည်းငယ် ချဲ့ကားရာ ရောက်သော်လည်း နှစ်ပေါက်လပေါက် ဇွဲရှိရှိဖြင့် လေ့ကျင့်ပါက ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံကို အဆက်မပြတ် တိုးတက်ကောင်းမွန်လာစေမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ကျားဟိန်းသံ ကျင့်စဉ်ကို စတင် လေ့ကျင့်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ ကလီစာများထဲတွင် သားရဲကြီး တစ်ကောင် ဟိန်းဟောက်နေသကဲ့သို့ သိမ်မွေ့စွာ တုန်ခါလာခဲ့သည်။

သူ လေ့လာကျင့်ကြံသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း ကျင့်စဉ်ကို ကလီစာများအတွင်းသို့ အပြည့်အဝ ရောက်ရှိအောင် လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့ပြီဆိုသည်ကို အခြားသူများသာ သိရှိသွားပါက သေချာပေါက် အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားကြမည် ဖြစ်၏။

နတ်ဘုရားများနှင့် နီးစပ်ရာ နယ်မြေတွင် ချင်မင်နှင့် ကျင့်စဉ် ဖလှယ်ခဲ့သော ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင်က ကလီစာများမှ ကျားဟိန်းသံ ထွက်ပေါ်လာစေရန် အလွန်ခက်ခဲပြီး နှစ်အနည်းငယ် ကြာအောင် မကျင့်ကြံဘဲနှင့် မျှော်လင့်၍ မရနိုင်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည်။

အစပိုင်း အဆင့်တွင် လည်ချောင်းကို တုန်ခါစေပြီး ပြင်ပအသံကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စေရန်သာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ အတွင်းအသံကို တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာအောင် လေ့ကျင့်ရန်မှာ ပါရမီ အလွန်ထူးချွန်သော သူများပင်လျှင် လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် မလွယ်ကူလှပေ။

ထို့ကြောင့် ချင်မင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ချွေးများ သဲ့သဲ့ ထွက်လာခဲ့ပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှုက အလွန် သိသာထင်ရှားလှသည်။ ၎င်းသည် ကလီစာများကို သန့်စင်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ကျားဟိန်းသံများက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်ကာ ကလီစာများမှတစ်ဆင့် သွေးသားများဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေသည်။

၎င်းသည် ကလီစာများကို ကြံ့ခိုင်လာစေပြီး သွေးသားများ၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်ကို လှုံ့ဆော်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အထင်သေးခံထားရသော ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ချင်မင် သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။

သူသည် ၎င်းကို သာမန် ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအားတစ်ခုအနေဖြင့်သာ ဖလှယ်ယူခဲ့သော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုက မျှော်မှန်းထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

တစ်ခဏမျှ သူ၏ တွေးတောမှုများက အဆုံးအစမဲ့ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ထိုရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင်၏ ပြောစကားအရ ၎င်း၏ အထက်တွင် 'မိုးကြိုးငါးသွယ် ကလီစာသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်' ရှိပြီး ၎င်း၏ အထက်တွင်မူ 'ရှုခင်းရှစ်သွယ် နတ်ဘုရားအလင်း ကျင့်စဉ်' ရှိသေးသည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုအချက်က ချင်မင်ကို အတော်လေး စိတ်ဝင်စားသွားစေပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် သေချာပေါက် ရှာဖွေရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် လီချင်းယွဲ့ သင်ပေးထားသော မန္တန်များနှင့် မုန့်ရှင်းဟိုင်၏ ဘိုးဘေးဆရာကြီး ချန်ရစ်ခဲ့သော အလွန်ပါးလွှာသည့် စာအုပ်ငယ်ထဲမှ ကျင့်စဉ်များကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်လိုက်သည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ချင်မင် လေ့ကျင့်၍ ရရှိလာသော စိတ်စွမ်းအား အလင်းတန်းများနှင့် ဉာဏ်အလင်းတို့သည် အနည်းငယ်သာ စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီး အများစုမှာ သွေးသားများ၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှင့်တင်ပေးနေခဲ့၏။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ညအမှောင် ကမ္ဘာ၏ အနက်ပိုင်းမှ ရရှိခဲ့သော ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်လိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် စာမျက်နှာ သုံးရွက်သာ ရှိသေးသော်လည်း ၎င်းသည် အခြေခံအကျဆုံး အနှစ်သာရများ ဖြစ်ပြီး သက်တမ်းကို ရှည်စေကာ အရိုးအကြောများကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ရုံသာမက စိတ်နှလုံးထဲရှိ အညစ်အကြေးများကိုပါ ဖယ်ရှားပေးနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ချင်မင်၏ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအားသည် ယန်စွမ်းအင်များ အလွန် ပြည့်ဝနေပြီး ပြင်ပကမ္ဘာမှ လူများအတွက်မူ အလွန် အန္တရာယ်များလှသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံတွင် တောက်ပနေသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ အလင်းရောင်များ ဖြာကျနေခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအားများသည် သူ၏ သွေးသားများထဲတွင် ဖြတ်သန်းစီးဆင်းကာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး သိပ်သည်းလှသော ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ခန္ဓာကိုယ် နေရာအနှံ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ပြီးပြည့်စုံသော စက်ဝန်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။

ချင်မင်၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းပိုင်းမှာ လင်းထိန်သွားပြီး ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအားများက အဆုံးအစမရှိ ထွက်ပေါ်လာကာ သွေးကြောများထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ ၎င်းသည် ညအမှောင်ထု ဖုံးလွှမ်းနေသော မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းကာ အမှောင်ထုကို ခွင်းပစ်နေသည့် ရွှေရောင် မြစ်ငယ်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထိုရွှေရောင် မြစ်ငယ်များသည် မြေရိုင်းများကို ရှင်းလင်းနေသကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ထွန်ယက်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော သွေးသားမြေပြင်အတွက် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများကို ယူဆောင်လာကာ အမှောင်ထုကို ထိုးခွဲပြီး သက်စောင့်စွမ်းအင်များကို ထင်ရှားလာစေခဲ့လေသည်။

၎င်းတို့သည် ချင်မင် နေ့စဉ် မဖြစ်မနေ လေ့ကျင့်ရမည့် သင်ခန်းစာများ ဖြစ်သည်။ အချိန်များစွာ မယူရသော်လည်း ရေရှည် လေ့ကျင့်သွားပါက တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြောင်းလဲလာကာ သူ၏ မူလကတည်းက အံ့မခန်းဖြစ်နေသော ပါရမီကို ပိုမို မြင့်မားလာစေနိုင်မည် ဖြစ်၏။

မည်သို့ပင် အခက်အခဲ ရှိစေကာမူ မဆုတ်မနစ် ဆက်လက် လေ့ကျင့်သွားရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထို့ပြင် နောက်တစ်ကြိမ် ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်သည့်အခါတွင်လည်း ဤ အတွင်းအားကောင်းစေသော ကျင့်စဉ်များကို ပိုးသားစာလိပ် ကျင့်စဉ်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားအောင် ပေါင်းစပ်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြည့်ရန် ချင်မင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့လေသည်။

ချင်မင်သည် မြို့နှစ်မြို့ကြားမှ တိုက်ခိုက်ရေး ပြိုင်ပွဲကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် ပြင်ပလောကမှ သတင်းများကိုလည်း အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။

နေရာအနှံ့အပြားမှ စာမေးပွဲကြီးများမှာ စနစ်တကျ ကျင်းပနေပြီး နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်ရာ ပိုမို၍ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိလာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မတူညီသော ဒေသများ၊ မြို့အသီးသီးမှ ထူးချွန်ထက်မြက်သော လူငယ်လေးများသည် စွမ်းဆောင်ရည်များကို စတင် ပြသလာကြပြီး လူသိများလာကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ပေါင်းစပ်စာမေးပွဲ ဆိုသည်မှာ ပထမအဆင့်သာ ဖြစ်ပြီး နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဤသို့ပင် ကျင်းပလေ့ရှိရာ သိပ်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် မကောင်းလှပေ။ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ ပါရမီရှင်များကို ရွေးချယ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အရပ်ရပ်မှ ထူးချွန်သူများ ထွက်ပေါ်လာကာ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိကာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်လာစေမည် ဖြစ်လေသည်။

ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း နေရာအနှံ့မှ ညသတင်းစာများက သတင်းများကို ပိုမို ဖော်ပြလာကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြို့အသီးသီး၏ နံပါတ်တစ် များမှာ အကုန်နီးပါး ထွက်ပေါ်လာကြပြီး မတူညီသော မြို့များအကြားတွင်ပင် မိတ်ဆွေဖွဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မှု များ ပြုလုပ်နေကြပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

“တောင်သခင်... ကျွန်တော် အိမ်တွင်းရေး ကိစ္စတွေကို ရှင်းလင်းပြီးပါပြီ။ ချိရှမြို့ကနေ ထွက်ခွာသွားမယ့် အချိန်လောက်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကလေးတွေလည်း အသိုက်ကနေ ဆင်းကြလောက်ပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ငှက်တွေက ကြီးတာ မြန်တယ်။ ကျွန်တော် သင့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့လို့ ရမလား”

စကားပြောတတ်သော ငှက်လေးသည် ပျံသန်းလာပြီး မြို့စားအိမ်တော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါ ချင်မင်သည် ထိုနေရာတွင် နေထိုင်နေပြီး မုန့်ရှင်းဟိုင်က သူ ဒုက္ခရောက်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် အပြင်တွင် မနေခိုင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

“မင်းက သားမယားကို စွန့်ပစ်နေတာပဲ။ ဒါက သိသာထင်ရှားတဲ့ အောက်တန်းစား ငှက်တစ်ကောင်ရဲ့ အပြုအမူပဲ”

ချင်မင်သည် အလွန်အမင်း တိုးတက်ချင်နေသော စကားပြောတတ်သည့် ငှက်လေးကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ဆုံးမချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့လေသည်။

စကားပြောတတ်သော ငှက်လေး၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အမွေးအတောင်များမှာ အပြာရောင် တောက်ပနေပြီး မျက်လုံးများက အနက်ရောင် စိန်ပွင့်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းက အလွန် အပြစ်ကင်းစင်သော အမူအရာကို ပြသကာ စကားဆိုလိုက်၏။

“ကျွန်တော်တို့ ငှက်တွေက မူလကတည်းက ဒီလိုပါပဲ။ နှစ်တိုင်း နွေဦးရာသီရောက်ရင် မျိုးဆက်ပွားဖို့ အတူတူ နေကြပြီးရင် ကိုယ့်လမ်းကိုယ် သွားကြတာပဲ။ လူသားတွေရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရား စံနှုန်းတွေနဲ့ ငှက်တစ်ကောင်ကို လာပြီး တောင်းဆိုလို့ မရဘူးလေ”

ထို့နောက် ၎င်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါ့အပြင် တောင်သခင် ပေးလိုက်တဲ့ ဝိညာဉ် ဒြပ်စင်တွေက အရမ်းကို သိပ်သည်းလွန်းတယ်။ သေးငယ်တဲ့ ငှက်လေး တစ်ကောင်အတွက်တော့ အရမ်းကို များပြားလွန်းနေတယ်။ ကျွန်တော်က သားမယားတွေကို ခွဲဝေပေးလိုက်တယ်။ အရည်ကျဲသွားရင်တောင်မှ သူတို့အားလုံးကို တစ်ကြိမ်လောက် မျိုးဗီဇပြောင်းသွားစေခဲ့တယ်။ အခုဆိုရင် အမည်းနှင့် အဖြူ တောင် က စကားပြောတတ်တဲ့ ငှက်တွေ အားလုံးက ကျွန်တော့်ကို ယောက်ျားကောင်း တစ်ယောက်၊ တောင်ကြီးလို ခိုင်မာတဲ့ ဖခင်မေတ္တာရှင်လို့ ပြောနေကြပြီ”

ချင်မင်သည် ၎င်းကို မည်သို့ မှတ်ချက်ပေးရမည်မှန်း တကယ်ပင် မသိတော့ချေ။ ဤအောက်တန်းစား ငှက်လေးက အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသော စံပြငှက် တစ်ကောင် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

“လူငယ် သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ တိုးတက်လာတဲ့ လမ်းစဉ်...”

သူသည် ညသတင်းစာကို ဆက်လက် ဖတ်ရှုလိုက်ရာ အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ ဤကဲ့သို့သော မှတ်ချက်မျိုး ရှိနေမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဆောင်းပါးထဲတွင် လျိုကွမ်းမြို့မှ လူငယ်တစ်ဦး အကြောင်းကို ဖော်ပြထားပြီး သူ၏ ထူးချွန်ထက်မြက်မှုများကို နှမြောတွန့်တိုခြင်း မရှိဘဲ ချီးကျူးထားလေသည်။

“လျိုကွမ်းမြို့... ဝူးဆရာကြီးလည်း အဲဒီမှာ ရှိတယ်”

စကားပြောတတ်သော ငှက်လေးက မျက်တောင်တဖျတ်ဖျတ် ခတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ အတိတ်တုန်းက အမည်းနှင့် အဖြူ တောင် တွင် တွေ့ခဲ့ရသော ခရမ်းရောင် မျက်လုံးနှင့် ကျီးကန်း နှင့် အနက်ရောင် သားမွေးဝတ်ရုံ ခြုံထားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အမျိုးသမီး ထန်ကျင်း တို့ကို ရည်ညွှန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

“တကယ်ပဲ ဝူးဆရာကြီး ဝင်ရောက်သွားတဲ့ အဲဒီ ထူးခြားတဲ့ ဂိုဏ်းရဲ့ မျိုးဆက် မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်”

စကားပြောတတ်သော ငှက်လေးက အနားသို့ တိုးလာပြီး သတင်းစာကို လိုက်ဖတ်နေသည်။ ၎င်းက စာပင် ဖတ်တတ်နေခဲ့သည်။

၎င်းက မိမိကိုယ်ကို နတ်ဘုရား စွမ်းအင်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရား လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းချင်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။ ဤငှက်လေးသည် အမှန်တကယ်ပင် သာမန်နှင့် မတူညီလှချေ။

ချင်မင်က ပြောလိုက်၏။

“တကယ်လို့ အဲဒီ ဂိုဏ်းက တပည့်သာဆိုရင် ဒီလို စာမေးပွဲကြီးမှာ ဝင်ပြိုင်ပြီး တခြားမြို့က လူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်နေဖို့ လိုသေးလို့လား”

စကားပြောတတ်သော ငှက်လေးက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဝူးဆရာကြီးက အကြမ်းဖျဉ်းတော့ ပြောဖူးတယ်။ သူ ဝင်ရောက်သွားတဲ့ ဂိုဏ်းက အရမ်းကို ထူးခြားတယ်။ အစောပိုင်း ကာလတွေမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တိုးတက်ဖို့အတွက် လက်တွေ့ တိုက်ပွဲမျိုးစုံ လိုအပ်တယ်တဲ့”

ထို့နောက် ၎င်းက အသံကို နှိမ့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်၏။

“အဲဒီ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီး ထန်ကျင်းရဲ့ ဆရာက အရမ်းကို စွမ်းအားကြီးတယ်။ မဟုတ်ရင် ဝူးဆရာကြီးက သူ့လက်အောက်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ ဝင်ရောက်သွားမှာလဲ။ ကြားရသလောက်တော့ အဲဒီလူက လမ်းစဉ်သစ် တစ်ခုကို ဖောက်လုပ်နေပြီး ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူ ဆရာကြီး အဆင့်အထိ ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ ပြောကြတယ်”

ချင်မင် ဖတ်ရှုကြည့်လိုက်ရာ ညသတင်းစာတွင် ထိုလူငယ်အပေါ် အလွန် မြင့်မားသော မှတ်ချက်များ ပေးထားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်း၊ သိုင်းကွက်တိုင်းမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး လူငယ် သိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်မျိုး ရှိနေပြီဟု ရေးသားထားလေသည်။

စကားပြောတတ်သော ငှက်လေးက ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် စကားဆိုလိုက်၏။

“တောင်သခင်... ကျွန်တော် သတင်းတစ်ခု ပြောပြမယ်။ စိတ်တော့ မဆိုးနဲ့နော်”

“ပြောလေ”

ချင်မင်က ၎င်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော် သိရသလောက်တော့ အဲဒီ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံခြုံထားတဲ့ အမျိုးသမီးရဲ့ တကယ့် ရုပ်ရည်က အရမ်းကို လှပလွန်းပေမဲ့လည်းလေ...”

ချင်မင်က ပြောလိုက်၏။

“မင်းက ဘာတွေ တွန့်ဆုတ်နေတာလဲ။ တိုက်ရိုက်သာ ပြောစမ်းပါ…. ငါ စိတ်မဆိုးပါဘူး”

စကားပြောတတ်သော ငှက်လေးက လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပြောပြလိုက်သည်။

“အရင်တုန်းက သင်လည်း သူ့ရဲ့ မျက်စိထဲကို ဝင်ခဲ့သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက သင့်ကို မျက်စိမကျခဲ့ဘူးထင်တယ်။ အဲဒီအစား တခြားလူကို ရွေးချယ်ပြီး သူ့ဆရာရဲ့ နောက်ဆုံး တပည့်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်တာ။ ခန့်မှန်းကြည့်ရရင် ညသတင်းစာထဲက ဒီလူငယ် သိုင်းဆရာကြီးပဲ ဖြစ်လောက်တယ်”

ချင်မင်က ခေါင်းညိတ်ကာ အင်း ဟုသာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ဒါက ဘာများ စိတ်ဆိုးစရာ ရှိမည်နည်း။ ကိစ္စရပ်များစွာကို ကြုံတွေ့ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့ လွဲချော်သွားသော အခွင့်အရေးများသည် သူ၏ စိတ်နှလုံး ရေကန်ပြင်တွင် မည်သည့် လှိုင်းဂယက်ကိုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တော့ချေ။

“သွားကြစို့... ငါတို့ ထွက်ခွာသင့်ပြီ”

မုန့်ရှင်းဟိုင် ရောက်လာပြီး ချင်မင်အား ကျူကွမ်းမြို့သို့ သွားရောက်ရမည် ဖြစ်ကာ အဝေးကွင်း တိုက်ပွဲ ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

သူက ပြုံးလျက် ဤတစ်ကြိမ် လောင်းကြေး မှာ အလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်း၊ အကယ်၍ နိုင်ခဲ့ပါက တစ်ဖက်လူ အတော်လေး ရင်နာသွားလောက်မည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုလိုက်၏။

“အရင်တစ်ခေါက်က မင်း အရောင်ငါးဆင်း ဝိညာဉ်သစ်ကိုင်း ကို စားသုံးခဲ့ဖူးတယ်။ အကျိုးသက်ရောက်မှုက အံ့မခန်းပဲ မဟုတ်လား။ အဲဒါက ကောင်းချီးမင်္ဂလာ နယ်မြေထဲကနေ ထွက်ရှိလာတာ။ ကောင်းကင်အလင်း ရေကန်ထဲမှာ အမြစ်တွယ်နေတဲ့ ရတနာသစ်ပင် တစ်ပင်ကနေ ရလာတာပဲ။ အဲဒါက နွေဦးရာသီ အစပိုင်းမှာ အသစ်ထွက်လာတဲ့ သစ်ကိုင်းနုလေးပဲ ရှိသေးတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ချီတောက်မင် ထုတ်လာတဲ့ လောင်းကြေးက အဲဒီ သစ်ပင်အိုကြီးဆီက 'ကြွေကျလာတဲ့ အသီး' ပဲ”

ကျူကွမ်းမြို့၏ အရွယ်အစားမှာ ချိရှမြို့နှင့် ဆင်တူပြီး မြို့နှစ်မြို့ကြား အကွာအဝေးမှာလည်း သိပ်မဝေးလှဘဲ လေးရာလီ ခန့်သာ ကွာဝေးသည်။ ချင်မင်နှင့် မုန့်ရှင်းဟိုင်တို့သည် ပျံသန်းနိုင်သော စီးတော်သားရဲကို စီးနင်းလာကြသဖြင့် အလွန် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြလေသည်။

“အဘိုးလီ”

ချင်မင်သည် ဤနေရာတွင် လီချင်းယွင်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူပါ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

“စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ်သာ တိုက်ခိုက်လိုက်ပါ။ ဘယ်သူမှ ဝင်ပြီး ရှုပ်ရှက်ခတ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး”

လီချင်းယွင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ဆံပင်များမှာ နှင်းပွင့်များကဲ့သို့ ဖြူဖွေးတောက်ပနေပြီး မျက်နှာမှာလည်း နီမြန်းနေကာ အလွန်တရာ ကြင်နာသနားတတ်သော အသွင်အပြင်မျိုး ရှိနေခဲ့၏။

သူက ချင်မင်အား စိတ်အေးစေရန် ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပြဿနာ အချို့ ရှိနေနိုင်ကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြနေခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ ကိုယ်တိုင် ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ မည်သည့် ပြဿနာမျှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

“တစ်ယောက်ယောက်က ဝင်စွက်ဖက်ချင်နေလို့လား”

သူက မုန့်ရှင်းဟိုင်နှင့် လီချင်းယွင်တို့ကို ကြည့်ကာ တိုးတိတ်စွာ မေးလိုက်သည်။

“အဲဒီလိုတော့လည်း မဟုတ်ပါဘူး။ အခုတော့ ဘာမှ မဖြစ်တော့ပါဘူး”

မုန့်ရှင်းဟိုင်က အများကြီး ဆက်မပြောတော့ချေ။

ကျူကွမ်းမြို့တွင် လူအများအပြားသည် ဤတစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ရေး ပြိုင်ပွဲအကြောင်းကို ပြောဆိုဆွေးနွေးနေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူများသည် အခြားနေရာများမှ ထူးချွန်ထက်မြက်သူများ အကြောင်းကိုလည်း ရည်ညွှန်းပြောဆိုနေကြ၏။

“လျိုကွမ်းမြို့မှာ လူငယ် သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာတယ်ဆိုတာ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ”

“ငါတို့ ကျူကွမ်းမြို့နဲ့ ချိရှမြို့ရဲ့ ပြိုင်ပွဲမှာ အနိုင်ရတဲ့သူက အဲဒီ လူငယ် သိုင်းဆရာကြီးနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါ့မလား”

“မင်း အိပ်မက်မက်နေတာလား။ လူငယ် သိုင်းဆရာကြီး ဆိုတာ ကောင်းကင်ယံမှာ လမင်းကြီး သာလွန်နေသလိုပဲ။ ကျူကွမ်းမြို့နဲ့ ချိရှမြို့က 'ဖယောင်းတိုင်မီး' လေးတွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယှဉ်နိုင်မှာလဲ”

......

ချင်မင်၊ မုန့်ရှင်းဟိုင်နှင့် အခြားသူများ လမ်းပေါ်တွင် လျှောက်သွားနေစဉ် ဤကဲ့သို့သော ပြောဆိုသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ နေရာအနှံ့မှ ပြိုင်ပွဲများသည် ပူပန်ဆွေးနွေးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး အဘက်ဘက်မှ စတင် အာရုံစိုက်လာကြကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ချင်မင်သည် ချိန်းဆိုထားသည့်အတိုင်း သွားရောက်ခဲ့ပြီး ကျူကွမ်းမြို့၏ နံပါတ်တစ် နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

“ချင်းယွဲ့လည်း ဒီနေရာမှာ ပွဲလာကြည့်လိမ့်မယ်”

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ချင်မင်အား ပြောပြလိုက်သည်။ လီချင်းယွဲ့သည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျမ်းစာ၏ အပြည့်အစုံကို ယူဆောင်လာပြီး ကျူကွမ်းမြို့သို့ လျှို့ဝှက်စွာ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

အခန်း (၁၃၀) အဝေးမှ ရွှေ့ပြောင်းငှက်

ကျူးကွမ်မြို့သည် ရှေးကျသော သမိုင်းကြောင်းရှိပြီး နှစ်ကာလများ၏ အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေ၏။ မြို့ထဲတွင် အဆင့်လေး မီးစမ်းရေရှိရာ ညအမှောင်ထု ရောက်ရှိလာချိန်၌ လူသားတို့က ထိန်းချုပ်ကာ တစ်မြို့လုံးကို နေ့လယ်ခင်းကဲ့သို့ လင်းထိန်နေစေနိုင်သည်။

“ဦးလေးမုန့်... ဟိုဘက်မှာ အရမ်းစည်ကားနေတယ်။ လူတွေအများကြီး လောင်းကြေးထပ်နေကြပြီး လောင်းကစားဝိုင်းတွေ အများကြီး ဖွင့်ထားတယ်”

ချင်မင်က ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူသည်လည်း ပိုင်ဆိုင်မှု အနည်းငယ် ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ ဝမ်နျန်ကျူး၊ ချီဟွိုင်အန်း၊ ဂယ်ချန်းရွှင် အစရှိသော သေဆုံးသွားသည့် ပြိုင်ဘက်များသည် သေဆုံးပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ နေ့ရွှေဒင်္ဂါးများကို သူ့ထံ ရက်ရက်ရောရော ပေးသနားသွားခဲ့လေသည်။

“လောင်းကစားလုပ်တဲ့ အကျင့်က သိပ်မကောင်းဘူး အဲဒါကို ဖြတ်ပစ်ရမယ်”

မုန့်ရှင်းဟိုင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

“ကျွန်တော်က မကြာခင် ပညာသင်ဖို့ အဝေးကို သွားရတော့မယ် ဒါကြောင့် သိုင်းကျင့်ဖို့ အဆင်ပြေအောင် သက်ဆိုင်ရာ မြို့ကြီးတစ်မြို့မှာ ခြံဝင်းတစ်ခုလောက် ဝယ်ချင်လို့ပါ”

ချင်မင်က ရှင်းပြလေသည်။

“တကယ် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိတဲ့ မြို့ကြီးတွေရဲ့ လမ်းမတွေပေါ်မှာ လေးစွယ်ဆင်ဖြူတွေကို တွေ့နိုင်ပြီး ကောင်းကင်ယံမှာ ချင်းလွမ်ငှက်တွေ ဖြတ်ပျံသွားတာကို မြင်ရလိမ့်မယ်။ အဖိုးတန် ရတနာတွေနဲ့ ထူးချွန်တဲ့ လူရည်ချွန်တွေ ပေါများတဲ့ နေရာမျိုးမှာ အိမ်ခြံမြေ ဈေးနှုန်းတွေက မင်းထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုမြင့်တယ်။ မင်းလက်ထဲက နေ့ရွှေဒင်္ဂါးလေးတွေနဲ့ အိမ်ခန်းတစ်ဝက် ဝယ်ဖို့တောင် မလောက်ဘူး ခြံဝင်းပါတဲ့ အိမ်ဆိုတာကတော့ ပြောမနေနဲ့တော့”

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ဆိုသည်။

မိမိကိုယ်မိမိ အလွန် ဆင်းရဲနေသေးကြောင်း ချင်မင် သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။

သူသည် ဆုံးမစကားကို နားထောင်ပြီးနောက် လောင်းကြေးထပ်ခြင်းက အဓိပ္ပါယ် သိပ်မရှိဟု တွေးလိုက်မိသည်။ ထို့ပြင် နေ့ရွှေဒင်္ဂါး အများစုကို မြို့စားအိမ်တော်တွင် ထားခဲ့သဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် များများစားစား ပါမလာခဲ့ချေ။

“ဒီလောင်းကစားဝိုင်းတွေက ယုံကြည်ရရဲ့လား”

အနောက်ဘက်မှ လီချင်းယွင်က ပြုံးလိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် အသံလွှင့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

“ခင်ဗျားရဲ့ မြင့်မားတဲ့ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားနဲ့ သူတို့ ငွေလိမ်သွားမှာကို ကြောက်နေသေးတာလား။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျုပ်ကတော့ မကြောက်ဘူး”

မုန့်ရှင်းဟိုင်က တုံ့ပြန်လိုက်၏။

ချင်မင်၏ အခြေခံစွမ်းအားကို သူတို့ထက် ပိုသိသူ မရှိပေ။ သေချာပေါက် မြတ်မည့် ငွေကို ဘာကြောင့် မယူဘဲ နေရမည်နည်း။ ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက် အချင်းချင်း ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။

အရှေ့ဘက်မှ လူငယ်လေးနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် နေ့ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ဆယ် သို့မဟုတ် နှစ်ဆယ်ခန့်သာ ပါရှိသဖြင့် ဝင်မပါခြင်းက ပိုကောင်း၏။ လောင်းကစားဟူသော အကျင့်ကို အလိုလိုက်၍ မရဘဲ သတိပေးသင့်သည့် အချိန်တွင် သတိပေးရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

“ဦးလေးမုန့်... ကျွန်တော်တို့တော့ အကြီးအကျယ် ရှုံးပြီ ဟိုဘက်ကို ကြည့်လိုက်ဦး။ ကျူးကွမ်မြို့က ဝင်ခွင့်လက်မှတ်တွေ ရောင်းနေတယ် လက်မှတ်မပါရင် ပွဲကြည့်လို့ မရဘူးတဲ့။ ဈေးကလည်း အတော်လေးကို မြင့်တယ်”

ချင်မင်က ခြေလှမ်းရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

လမ်းလျှောက်နေစဉ် လူအများက မြို့နှစ်မြို့ကြားမှ တိုက်ခိုက်မည့် ပွဲအကြောင်းကို အဘယ်ကြောင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို သူ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့၏။ ဒါက တစ်စုံတစ်ယောက်က တမင်တကာ သတင်းလွှင့်ကာ လူစိတ်ဝင်စားအောင် ဖန်တီးနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

“ကိစ္စမရှိဘူး။ ဒီအမြတ်ငွေတွေထဲမှာ ငါတို့ ချိရှမြို့ရဲ့ ဝေစုလည်း ပါတယ်”

မုန့်ရှင်းဟိုင်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

ချင်မင် တစ်ယောက် ကြက်သေသေသွားခဲ့၏။ တိုက်ပွဲတစ်ပွဲက နေရာတိုင်းတွင် စီးပွားရေး ဖြစ်နေလေသည်။

ကျူးကွမ်မြို့၏ သိုင်းလေ့ကျင့်ရေးကွင်းသည် အလွန် ကျယ်ဝန်းပြီး မြေပြင်တွင် အမာကျောဆုံးသော ရွှေမည်းကျောက်တုံးများကို ခင်းကျင်းထားသည်။

ထိုနေရာတွင် စင်မြင့်များ ရှိသည့်အပြင် အထူးဧည့်သည်တော် အခန်းများလည်း ပါရှိ၏။ နေရာထိုင်ခင်း ဈေးနှုန်းများမှာ အံ့မခန်း မြင့်မားသော်လည်း လက်မှတ်များမှာမူ စောစီးစွာပင် ရောင်းထွက်သွားခဲ့လေသည်။

ချင်မင်သည် ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ သာမန် ပွဲကြည့်စင်တွင် အရှေ့ဘက်မှ လူများအတွက် ထိုင်ခုံများ ရှိသော်လည်း အနောက်ဘက်ရှိ လူများမှာမူ မတ်တပ်ရပ်နေကြရ၏။ လူအုပ်ကြီးမှာ ပြည့်ကျပ်နေပြီး ကွင်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားခဲ့သည်။

“ဒီရက်ပိုင်း အပြင်မှာ လူတွေ ပြောနေကြတယ်။ ငါတို့ ကျူးကွမ်မြို့ရဲ့ ပထမ နေရာက နာမည်နဲ့ လိုက်ဖက်တဲ့ ဖယောင်းတိုင်မီးလေးတဲ့။ တခြားမြို့တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် အပြတ်အသတ် ခံရမှာဖြစ်ပြီး လမင်းကြီးရဲ့ အလင်းရောင်ကို မယှဉ်နိုင်ဘူးလို့ ပြောနေကြတာ။ ဟူး... ငါကြားရတာ တကယ်ပဲ စိတ်မကောင်းဘူး”

“အင်း... ချိရှမြို့နဲ့တော့ ယှဉ်နိုင်လောက်ပါတယ်။ နဂါးပျိုနဲ့ ဖီးနစ်ငှက်ငယ်တို့ တွေ့ဆုံတဲ့ပွဲလို့ မှန်းဆရတာပဲ။ အံ့သြစရာတွေ ရှိမလားဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရမှာပေါ့”

ချင်မင်သည် ထိုနေရာတွင် အမူအရာ ကင်းမဲ့စွာ ရပ်နေခဲ့၏။ ပြိုင်ဘက်က ကွင်းထဲသို့ မဝင်ရသေးသော်လည်း ဒီပွဲကြည့်ပရိသတ်များက အရင်စတင် တိုက်ခိုက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ပါးစပ်များက အတော်လေး ဆိုးသွမ်းလှပေသည်။

အထူးဧည့်သည်တော် နေရာတွင် ထိုင်နေသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦးကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ သွယ်လျလှပပြီး လူ့လောကတွင် အမြစ်တွယ်နေသော နတ်ကြာပန်း တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေ၏။ သူမထံမှ လောကီအာရုံများနှင့် ကင်းကွာနေသော နတ်ဘုရားမ တစ်ပါး၏ အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

သူမသည် ရုပ်ဆင်းသွင်ပြင်ကို ပြောင်းလဲထားသော်လည်း လီချင်းယွဲ့ ဖြစ်ရမည်ဟု ချင်မင် ခန့်မှန်းနိုင်သေးသည်။

ညအမှောင် ကမ္ဘာ ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ယူဆောင်လာသော ထိုလျှို့ဝှက်ကျမ်းစာကို ပြင်ပလူများက တန်ဖိုးပေး၍ ဖတ်ရှုချင်ပါက သာမန်အားဖြင့် ပြင်ပကမ္ဘာမြေသို့ သွားရောက်ကြရပေမည်။

ယခုအခါ လီချင်းယွဲ့သည် နတ်ဘုရားများနှင့် နီးစပ်သော အရာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန် မြင့်မားလာခဲ့ပြီး အခြား အဓိက တပည့်များကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူမ ဖတ်ရှုလိုပါက ၎င်းတို့ကို မိမိအနီးတွင် သယ်ဆောင်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ပြင်ပကမ္ဘာမြေ၏ သန့်စင်သော နယ်မြေက သူမအား ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်ရေးအတွက် နတ်ဘုရား အငွေ့အသက်များ ပြည့်ဝနေသော ဝိညာဉ်ရေကန် တစ်ခုတွင် ရေချိုးရန် အခွင့်အရေး စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဒီနေရာကို ဖြတ်သန်းလာစဉ် မိတ်ဆွေဟောင်းနှင့် တွေ့ဆုံရန် ကျမ်းစာကို ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ချင်မင်သည်လည်း ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ နတ်ဘုရား အရာဝတ္ထုများနှင့် သတ္တုစက္ကူစများမှ ရရှိထားသော ကျမ်းစာ နှစ်ပုဒ်ကို သူမထံ ပေးအပ်ချင်ခဲ့သည်။

...

ကျူးကွမ်မြို့၏ ပထမ နေရာရရှိသူက သိုင်းလေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။ သူသည် သာမန်လူများထက် ခေါင်းတစ်ဝက်ခန့် ပိုရှည်ပြီး တောင့်တင်းခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ် ရှိသည်။ သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ထင်ရှားပြီး မျက်လုံးများက တောက်ပနေကာ မီးတောက်အလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။

“ဟင်... ကျန်ဟုန် မဟုတ်ဘူးပဲ။ ဒါက ဘယ်သူလဲ။ အရင်က မမြင်ဖူးပါဘူး”

လူအများအပြားမှာ အံ့သြသွားကြသည်။ သူတို့က မြို့ထဲရှိ ပါရမီရှင်ဟု ခေါ်ဆိုကြသော ကျန်ဟုန်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း မြို့စား ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ထားသည့် ပထမ နေရာမှာ သူ မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

“ငါက ချန်ယွမ်ပဲ”

ကွင်းထဲသို့ ဝင်လာသော လူငယ်က သူ၏ နာမည်ကို မိတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ခုံးနှင့် မျက်လုံးများတွင် ရဲရင့်သော အငွေ့အသက်များ ရှိနေပြီး ရွှေနီရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားကာ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

ကွင်းပြင်ပရှိ အချို့လူများက ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သဘောပေါက်သွားကြ၏။ သူသည် စာမေးပွဲကာလအတွင်း အခြားမြို့များမှ ယာယီ ရွှေ့ပြောင်းလာသော ရွှေ့ပြောင်းငှက် တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ပထမ နေရာကို ရရှိရန်အတွက် ပြိုင်ဘက် နည်းပါးသော မြို့တစ်မြို့ကို ရွေးချယ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လူအများအပြား၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကြသည်။ ဒါက အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသွားခဲ့ပြီ။ သူသည် မြို့ကြီးတစ်မြို့မှ ဒုတိယ သို့မဟုတ် တတိယ နေရာ ရရှိသူ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

စာမေးပွဲကာလ၏ ရွှေ့ပြောင်းငှက် ဖြစ်သော ချန်ယွမ်သည် ကျူးကွမ်မြို့မှ ကျန်ဟုန်ထက် စွမ်းအား အများကြီး ပိုမြင့်မားမည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။

“မင်းက တားမြစ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ အစွန်းမှာ လမ်းလျှောက်ရတာကို တကယ် သဘောကျတာပဲ”

မုန့်ရှင်းဟိုင်က အမူအရာ မကောင်းစွာဖြင့် ဘေးနားရှိ နတ်ဘုရား အငွေ့အသက် အနည်းငယ် ရှိသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“သူက ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအင်ပိုင်ရှင်မှ မဟုတ်တာ။ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း အဆင့်ရှစ်ကို ရောက်နေတဲ့ ရွှေ့ပြောင်းငှက် တစ်ကောင်လောက်ပါပဲ။ ကစားပွဲ သေးသေးလေးပါ။ ငါတို့ မြို့နှစ်မြို့ရဲ့ တိုက်ပွဲမှာ အကျိုးအမြတ်ကို တန်းတူ ခွဲဝေယူကြမှာမို့ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိပါတယ်”

ချီတောက်မင်က ပြုံးကာ ပြောလေသည်။

“သူက ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင် အဆင့်ကို အချိန်မရွေး လှမ်းတက်နိုင်တယ်။ ကောင်းကင်အလင်း တွေတောင် အပြင်ဘက်ကို လျှံထွက်နေပြီ”

မုန့်ရှင်းဟိုင်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဆို၏။

“အစ်ကိုမုန့်... ခင်ဗျားက ဒီလောက်တောင် ဂရုစိုက်နေမှတော့ လောင်းကစားဝိုင်းမှာ အများကြီး လောင်းထားတာများလား။ ဒါဆိုရင်တော့ ကျုပ်က အတော်လေး မျှော်လင့်မိပြီ”

ချီတောက်မင်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ကြွေကျသစ်သီး တွေကိုသာ သေချာ ပြင်ဆင်ထားလိုက်ပါ။ ဒီနှစ် အသီးတွေရဲ့ အရည်အသွေးက မဆိုးဘူးလို့ ကြားတယ်။ တစ်လုံးချင်းစီက ကြည်လင် တောက်ပနေပြီး အရောင်ငါးဆင်း နတ်အလင်းတန်းတွေ စီးဆင်းနေတယ်လို့ ပြောကြတယ်”

မုန့်ရှင်းဟိုင်က တုံ့ပြန်လိုက်၏။

ကောင်းကင်အလင်း ရေကန် ထဲတွင် အမြစ်တွယ်နေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီးမှ နွေဦးအစတွင် ထွက်ပေါ်လာသော အကိုင်းအခက် အသစ်များသည် ပြင်ပလောကတွင် အလွန် အဖိုးတန်သော အရောင်ငါးဆင်း ဝိညာဉ်သစ်ကိုင်းများ ဖြစ်လေသည်။

ထိုသစ်ပင်မှ သီးလာသော အသီးများ၏ တန်ဖိုးမှာမူ တွေးကြည့်ရန်ပင် မလိုဘဲ အံ့မခန်း မြင့်မားလှပေသည်။

ယခုအခါ ကောင်းကင်အလင်း ရေကန် ထဲရှိ သစ်ပင်အိုကြီးသည် ပန်းပွင့်ကာ အသီးများ စတင် သီးလာပြီ ဖြစ်သော်လည်း ရင့်မှည့်ရန် အလှမ်းဝေးနေသေးပြီး ခူးဆွတ်ရမည့် ရာသီသို့ မရောက်သေးချေ။

အကိုင်းအခက်များပေါ်တွင် အသီးများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ကောင်းကင်အလင်း ၏ စဉ်ဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အများစုမှာ မတွယ်ကပ်နိုင်ဘဲ ကြိုတင် ပြုတ်ကျသွားတတ်သည်။ ဒါက ကြွေကျသစ်သီး များ၏ မူလအစပင် ဖြစ်၏။

ကွင်းထဲရှိ လူငယ်နှစ်ဦးသည် မိမိတို့၏ နာမည်များကို မိတ်ဆက်ပြီးနောက် မည်သည့် စကားမှ ထပ်မပြောဘဲ ချက်ချင်းဆိုသလို တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပြေးလွှားကာ လျင်မြန်စွာ တိုက်မိကြပြီးနောက် ပြန်လည် ခွဲခွာသွားကြသည်။

ချင်မင်သည် ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင် အချို့ကိုပင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် သူ၏ အရှေ့ရှိ လူငယ်ကို မကြောက်ရွံ့သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်၏။ သို့သော် သူက စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ကာ တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူက စတင် တိုက်ခိုက်သည်နှင့် ဘဝသစ်ရရှိခြင်း အဆင့်ရှစ်တွင် ရှိသော ချန်ယွမ်ကို အနိုင်ယူလိုက်ပါက မြွေကို လန့်အောင် မြက်ခင်းကို ရိုက်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ချွေ မိသားစု မှ အချို့လူများ ပို၍ ဂဏာမငြိမ် ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့သော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေသည်။ ၎င်းမှာ သူ ကျင့်ကြံထားသော ရွှေရောင် အလင်းလွှာ ပင် ဖြစ်လေသည်။

ချင်မင်နှင့် ထိုရှေးဟောင်းကျမ်းစာတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုအရ တစ်ချိန်က အမျိုးသမီး တစ်ဦးသည် ရွှေရောင် အလင်းလွှာကို မြို့ရိုးထက်ပင် ပိုမို ထူထဲအောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှုမှ ထိုးဖောက်၍ မရနိုင်သော အရှိန်အဝါများ ရှိခဲ့ကြောင်း သိရသည်။

ချန်ယွမ်သည် တကယ်တမ်းတွင် အလွန် အစွမ်းထက်၏။ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း အဆင့်ရှစ်တွင် ရှိပြီး ပေါင်ခြောက်ထောင်ကျော် အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်အလင်း များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်မှ လျှံထွက်နေပြီး မှိန်ဖျော့သော မီးတောက်များ ပါဝင်နေခဲ့သည်။

သူသည် ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်လာပြီး သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော ရွှေမည်းကျောက်တုံး မြေပြင်ကိုပင် အက်ကွဲသွားစေခဲ့သည်။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပေါင်ချိန် အင်အားများ ပေါင်းစပ်သွားမှုကြောင့် သူ့ကို ဧရာမ သားရဲကြီး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရစေသည်။

သူ၏ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား များသည် မီးတောက်များကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်မှ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေပြီး သူ၏ ဆံပင်များကို ကြည်လင် တောက်ပနေစေကာ မီးတောက်ကဲ့သို့ အနီရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေစေ၏။

ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ သူက လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်ရာ လေဟာနယ်ထဲတွင် မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အံ့မခန်း မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချင်မင်၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွား၏။ ဒီချန်ယွမ်၏ စွမ်းအားမှာ တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှသည်။ အကယ်၍ သူသာ ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပါက လော်ဖူတောင်တွင် သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော လူအများစုထက် အများကြီး ပိုမို အစွမ်းထက်လာမည် ဖြစ်လေသည်။

မုန့်ရှင်းဟိုင် ပြောခဲ့သလိုပင် ပါရမီရှင်များသည် ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက် လုပ်ရန် စိတ်မဝင်စားကြပေ။ သို့သော်လည်း အကူအညီ ပေးရန် ဖိတ်ကြားခံရသော လူအနည်းငယ်မှာမူ ချွင်းချက် ဖြစ်သည်။

“ရှားပါးတဲ့ မိုးကြိုးနဲ့ မီးတောက် ကျင့်စဉ်ကို ဘဝသစ်ရရှိခြင်း အဆင့်ရှစ်နဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတာဆိုတော့ မြို့တစ်မြို့ရဲ့ ပထမ နေရာနဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်”

၎င်းမှာ ချင်မင်က သူ့အပေါ် ပေးသော မှတ်ချက်ပင် ဖြစ်၏။

ဒိုင်းခနဲ အသံနှင့်အတူ သူက မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက် အလင်းတန်းများ ပါဝင်နေသော လက်သီးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လေဟာနယ်ထဲတွင် လေးလံသော မိုးကြိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။

ချင်မင်၏ လက်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများမှာ အလွန် သိပ်သည်းနေ၏။ ရွှေရောင် အလင်းလွှာ ကျင့်စဉ်ကို ဒီအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်းမှာ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း အဆင့်တွင် ရှားပါးလှပေသည်။

ချန်ယွမ်၏ မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက် အင်အားမှာ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း ထိုရွှေရောင် အလင်းလွှာကိုမူ မဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ချေ။

သူ၏ ခြေအောက်ရှိ ရွှေမည်းကျောက်တုံး မြေပြင်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ သူ၏ ခြေအောက်မှ မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက် ကောင်းကင်အလင်း များ ရိုက်ခတ်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“မိုးကြိုးနဲ့ မီးတောက် အင်အားကို တားဆီးနိုင်တယ်။ သူ ကျင့်ထားတာက ကိုယ်ခံပညာ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် တစ်မျိုးလား။ အပေါ်ယံ ကြည့်ရတာတော့ ပိုးသားစာလိပ် ထဲက ကျင့်စဉ်နဲ့ မတူဘူး။ ဒါပေမဲ့ အတွင်းပိုင်းကိုတော့ ပြောရခက်တယ်”

“သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အတိုင်းအတာထက်ကို လွန်နေပြီ”

ထိုအချိန်တွင် အထူးဧည့်သည်တော် အခန်းထဲ၌ ချွေဟောက် နှင့် ချွေရှူနင် တို့ စကားပြောနေကြပြီး ချင်မင်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေကြ၏။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာများမှာ လေးနက်နေပြီး ချင်မင်သည် ဘဝသစ်ရရှိခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ထူးခြားသော စွမ်းအင်ပိုင်ရှင် အဆင့်တွင် ရှိနေရုံသာမက ပို၍ပင် အစွမ်းထက်နေကြောင်း တညီတညွတ်တည်း ယူဆလိုက်ကြသည်။

ဒါက သူတို့နှစ်ဦးကို စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားစေခဲ့၏။ မိသားစုက အဓိကထား ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သော ချွေချုံရွှမ်သည် ကျင့်စဉ်ခြောက်ခုကို အားကိုး၍ ယခုအချိန်အထိ ထူးခြားသော စွမ်းအင်ပိုင်ရှင် အဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းနေဆဲသာ ဖြစ်လေသည်။

ချင်မင်နှင့် ချန်ယွမ်တို့ လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ရွှေရောင် ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား များ ပါဝင်သော လက်ဝါးနှင့် မိုးကြိုးမီးတောက်များ စီးဆင်းနေသော လက်သီးတို့ စဉ်ဆက်မပြတ် တိုက်မိကြသဖြင့် နားကွဲမတတ် အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဧရာမ သိုင်းလေ့ကျင့်ရေးကွင်းကြီး တစ်ခုလုံးမှာ တုန်ခါနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

လီချင်းယွဲ့က ပြုံးလိုက်၏။ ချင်မင်က သူ၏ စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ထားကြောင်း သူမ သိထားသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဒီတိုက်ပွဲတွင် ရင်ခုန်စရာ အကြောင်း ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပွဲကြည့်ပရိသတ်များမှာမူ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆူညံနေကြလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒါက မြို့ကြီးများ၏ ပထမ နေရာရရှိသူများသာ ပြသနိုင်သော စွမ်းရည်မျိုး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

စာမေးပွဲကြောင့် ရောက်လာသော ရွှေ့ပြောင်းငှက် အစွမ်းထက်သည်မှာ ထားလိုက်တော့။ ချိရှမြို့မှ ထိုလူငယ်လေးကလည်း ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေပြီး သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့၏။

သိုင်းလေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲတွင် ချန်ယွမ်၏ လက်သီးပေါ်ရှိ မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက် ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား များမှာ ပို၍ အံ့မခန်း ဖြစ်လာပြီး မိုးကြိုးသံများကို ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

သို့သော် ချင်မင်၏ ရွှေရောင် အလင်းလွှာမှာ အတော်လေး မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ သူ၏ ဘယ်လက်သီးနှင့် ညာလက်ဝါးတို့တွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ကာ လုံးဝ ခံနိုင်ရည် ရှိနေခဲ့လေသည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချန်ယွမ်၏ မျက်ခုံးကြားတွင် စိတ်စွမ်းအား လှိုင်းများ လှုပ်ရှားနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

သူသည် လမ်းကြောင်းနှစ်ခုစလုံးကို ပြိုင်တူ ကျင့်ကြံနေသူလော။ မုန့်ရှင်းဟိုင်၏ ချိရှမြို့ကို အနိုင်ယူရန်အတွက် ချီတောက်မင်က တကယ်ပင် အစွမ်းထက်သော သူတစ်ဦးကို ရှာဖွေထားကြောင်း ချင်မင် သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။

သူ ဆက်လက် မတိုက်ခိုက်လိုတော့ချေ။ ရုတ်တရက် အရှိန်တင်လိုက်ပြီး ဒိုင်းခနဲ အသံနှင့်အတူ လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ လက်သီးကို ဖယ်ရှားလိုက်ကာ အခြားလက်တစ်ဖက်ကို လက်သီးဆုပ်၍ တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ထိုးချလိုက်လေသည်။

ချန်ယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအား သည် သန့်စင်သော ယန်စွမ်းအင်နှင့် အလှမ်းဝေးနေသေးပြီး မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက် ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား နှင့် ပဋိပက္ခ ဖြစ်နေသဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်မလာနိုင်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ သူ တိတ်တဆိတ် တိုက်ခိုက်မှု ပုံစံပြောင်းနေစဉ် မမျှော်လင့်ဘဲ တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရပြီး လက်သီးနှစ်ချက် ဆက်တိုက် ထိုးခံရကာ တစ်ကိုယ်လုံး လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့၏။

“အရမ်း ပြင်းထန်တာပဲ။ တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ”

“ဒီတိုက်ပွဲက ညသတင်းစာရဲ့ မျက်နှာဖုံးမှာ ပါသင့်တယ်”

လူတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ပွဲကြည့်ပရိသတ်များ အားလုံး လက်သီးဆုပ်ထားကြပြီး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြလေသည်။

အတွင်းသိများမှာမူ စကားမပြောနိုင်ကြဘဲ ဒါက စောစောစီးစီး ပြီးဆုံးသင့်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုဟု ခံစားနေကြရ၏။

ချင်မင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ အော်ဟစ် အားပေးသံများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကွင်းထဲမှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

“ဒီနေ့ အမြတ်အစွန်း မဆိုးဘူး။ ဟင်... ချီတောက်မင် မင်းရဲ့ မျက်နှာက နည်းနည်း တောင့်တင်းနေပါလား အကြီးအကျယ် လောင်းလိုက်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။ အပျော်လောင်းတာလောက်ပဲ ကောင်းပါတယ်။ အရမ်း လောဘမကြီးပါနဲ့”

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

“ကလေးလေး...”

သိုင်းလေ့ကျင့်ရေးကွင်း အပြင်ဘက်တွင် အဘိုးအို တစ်ဦးက ရယ်မောကာ ကြင်နာသော မျက်နှာထားဖြင့် ချင်မင်ကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်၏။

ချင်မင် တစ်ယောက် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားခဲ့သည်။ ထိုသူမှာ ချွေ မိသားစုမှ ချွေ အဘိုးငါးပင် ဖြစ်သည်။ အတိတ်က သူ့ကို ပိုးသားစာလိပ် ကျင့်ရန် သွေးဆောင်ခဲ့သော အဘိုးကြီး ကိုယ်တိုင် ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ဒါက အလွန် အန္တရာယ်များသော အချိန်အခါပင် ဖြစ်လေသည်။

အမည်းရောင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းလာပြီး အရိပ်တစ်ခုက ချွေ အဘိုးငါး အနီးသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ချဉ်းကပ်လာ၏။ လီချင်းယွင် ပေါ်လာပြီး ချွေ အဘိုးငါး၏ လည်ပင်းကို ဖက်ကာ “အစ်ကိုကြီး... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။ လာ... ငါတို့ သွားပြီး တစ်ခွက်နှစ်ခွက်လောက် သောက်ရအောင်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ငါ...”

ချွေ အဘိုးငါး တစ်ယောက် အကြီးအကျယ် လန့်သွားခဲ့သည်။ လူတစ်ယောက်က သူ့အနီးသို့ ရောက်လာသည်ကိုပင် သူ မသိခဲ့ချေ။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားပြီး လည်ပင်းကို အဖက်ခံထားရသဖြင့် မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ အတင်းအဓမ္မ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ချွေဟောက် နှင့် ချွေရှူနင်တို့မှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြ၏။ ထိုသူမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ချွေ အဘိုးငါး ဖြစ်သော်လည်း အခြားလူတစ်ယောက်၏ ချိုင်းကြားတွင် ညှပ်ကာ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ရုန်းကန်၍ပင် မရခဲ့ချေ။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ကြက်သီးများ ထသွားပြီး တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့သွားသဖြင့် လှည့်ကာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

“ရော့... ငါ ကျမ်းစာအုပ် တစ်အုပ်လုံးကို မင်းဆီ ယူလာပေးတယ်”

တိတ်ဆိတ်သော အခန်းတစ်ခုထဲတွင် လီချင်းယွဲ့က ပြုံးလိုက်၏။ သူမသည် တိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်ထွက်လာသော နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ တောက်ပပြီး လှပနေကာ သူမ၏ ဆံကေသာများက ကြည်လင် တောက်ပနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို မှိန်ဖျော့သော နတ်မြူခိုးများ ရစ်ပတ်ထားလေသည်။

ဒီစာအုပ်မှာ သိပ်မပါးလှပေ။ ချင်မင်သည် စာမျက်နှာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် ဖတ်ပြီးသည်နှင့် သူ အရင်က ဒါကို အထင်သေးခဲ့မိကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းထဲတွင် မိမိကိုယ်ကို မည်သို့ မြှင့်တင်ရမည်ဆိုသည့် တိကျသော ကျင့်စဉ်များ ပါဝင်နေ၏။

“ပြီးတော့ ဒါလေးတွေရောပဲ... အာဏာရှင်လှံကြီးက အရမ်း ထင်ရှားနေလို့ ငါ ဖြုတ်လိုက်ပြီး အထဲက ကျောက်စိမ်းသံမဏိတွေကို ယူလာခဲ့တယ်”

လီချင်းယွဲ့က သတ္တုတုံး အချို့ကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ပါကွမီးဖို ရဲ့ သတ္တုအမျိုးအစားနဲ့ ဆင်တူတဲ့ ထူးခြားတဲ့ သတ္တုတုံး တွေထဲကမှ နောက်ဆုံး ငါ နှစ်တုံးပဲ ရခဲ့တယ်”

ထို့နောက် သူမက ဆက်၍ ပြောလေသည်။

“ငါလည်း မင်းကို ပေးစရာ လက်ဆောင် ရှိတယ်”

ချင်မင်က သူမကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆို၏။