အခန်း (၉၉၁)

ဟယ်တောင်၏တောင်ထိပ်တွင်၊ ရိုးရှင်းသော သင်္ကန်းတစ်စုံဝတ်ဆင်ထားသည့် ဘုန်းကြီးတစ်ပါးက မြင့်မားသောကြာပန်းပလ္လင်ပေါ်တွင်ထိုင်နေသည်။ သူ၏ခြောက်သွေ့နေသော နှုတ်ခမ်းများကို ဖွင့်ဟကာ တရားတော်များကိုလောကကြီးထံသို့ တစ်လုံးချင်းစီ ပို့လွှတ်ဟောကြားနေလေ၏။

သူက သူ၏လက်ဖဝါးများကို ပူးယှက်နေပြီး၊ သူ၏မျက်နှာမှာ ကြင်နာမှုနှင့် သနားကရုဏာများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဤသည်က ရေတွက်၍မရနိုင်သော သက်ရှိများ၏ ရိုသေလေးစားသော အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့၏။

သာမန်လူများကို မဆိုထားနှင့်၊ ထိုဂိုဏ်းကြီးများမှ ပညာရှင်များအတွက်ပင်လျှင် ကြာပန်းပလ္လင် ထက်မှ ဗောဓိသတ္တ၏သွန်သင်ချက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သောတစ်ခုတည်းသော သွန်သင်ချက်များမှာ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းမှ အစစ်အမှန်သွန်သင်ချက်များသာ ဖြစ်လေသည်။

သေးငယ်သော ဂိုဏ်းများနှင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများမှ တန်ဖိုးထားရသော အဆင့်နိမ့်သောနည်းလမ်းများက လောကခရီးသည်၏လမ်းစဉ်ရှေ့တွင် လုံးဝ အရေးမပါတော့ချေ။

ဤကဲ့သို့တန်ဖိုးကြီးမားသောအရာကို၊ ဗောဓိသတ္တက မည်သည့် အခကြေးငွေမျှမတောင်းခံသလို မည်သည့် အတားအဆီးကိုမျှလည်း မသတ်မှတ်ထားဘဲ၊ ဤကဲ့သို့သော အသိပညာကို အများပြည်သူထံသို့ ပွင့်လင်းစွာဝေမျှပေးနေလေရာ၊ ၎င်းမှာ အလွန်တရာပွင့်လင်းကျယ်ပြန့်သော စိတ်ထားပင် ဖြစ်လေ၏။

ကျင့်ကြံသူများသာမက၊ စာတတ်ပေတတ် သာမန်ပြည်သူများပင်လျှင် စက္ကူနှင့် စုတ်တံကို အလျင်စလို ထုတ်ယူလာကြပြီး၊ စက္ကူမရှိသူများမှာမူ သူတို့၏အဝတ်အစားများကို ချွတ်ကာ အဝတ်အစားများပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ကူးယူရေးသားကြလေသည်။

သို့သော် ဤစိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုများ အလယ်တွင်၊ ပုံရိပ်အများအပြား၏မျက်နှာများ၌ ဒေါသထွက်နေသည့် အမူအရာများကို ထုတ်ဖော်နေကြလေ၏။

ကောင်းကင်၏အထက်တွင်၊သာမန် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အဝါနုရောင်မြူခိုးများက လျင်မြန်စွာ စတင်စုစည်းလာလေသည်။ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားမင်းဆက်နယ်မြေကို ကြီးကြပ်နေသော ကောင်းကင်ဘုံစွမ်းအင်များဖြစ်ပြီး၊ နဂါးများအလားရစ်ခွေကာ ဟယ်တောင်အထက် ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းခြုံတိုက်ခတ်နေခဲ့လေ၏။

ဤသည်မှာ အင်ပါယာခုံရုံးထံမှ သတိပေးချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

ကြာပန်းပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ရတနာခုနစ်ပါး ဗောဓိသတ္တ၏မျက်လုံးများမှာ နောက်ကျိနေပြီး၊ ကောင်းကင်ယံရှိ အပြောင်းအလဲများကို မမြင်ရသကဲ့သို့ တစ်ဝက်သာပွင့်နေလေသည်။

သူက ကျမ်းစာကို အရှင်းလင်းဆုံးသော ဝေါဟာရများဖြင့် အလင်းပြနေပြီး၊ သတ္တဝါအားလုံးကို ဉာဏ်အလင်းပေးရန်အတွက်သာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေသော စိတ်အားထက်သန်သည့် ဆရာတစ်ဦးနှင့် တူနေပါသည်။

တတိယကပ်ဘေးဒုက္ခ ကြာပန်းပလ္လင် နည်းစနစ်ကို ဟောကြားပြီးစီးသွားပြီးနောက်၊ သူက အနည်းငယ်မျှပင် ရပ်တန့်မသွားဘဲနှုတ်ခမ်းကို စေ့ကာ ဆဋ္ဌမကပ်ဘေးဒုက္ခ ကြာပန်းပလ္လင် နည်းစနစ်ကို ဆက်လက် ဟောကြားနေလေသည်။

မြို့များစွာ၏အနောက်ဘက်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော စံအိမ်ကြီးတစ်ခု ရှိလေ၏။

ဟက်..

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာရှိ ခမ်းနားသော မြို့တော်ကြီးထဲမှ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

ဧကရာဇ်ချီက ရုတ်တရက်လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ မုန်တိုင်း၏ဗဟိုချက်ကို ကြာပန်းပလ္လင်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ထံသို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်ထားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေပွေလှိုင်းကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

ရတနာခုနစ်ပါး ဗောဓိသတ္တ၏လက်ဖဝါးများမှာ တင်းကျပ်စွာပူးယှက်ထားပြီး၊ မြင့်မားသော တောင်ကြီးများအလားခိုင်မာကာ မတုန်မလှုပ် ရှိနေသော်လည်း၊ သူ၏လက်များပေါ်တွင် နဂါးတစ်ကောင်ရစ်ခွေနေသကဲ့သို့ သွေးကြောများ ထောင်ထလာရာ အနည်းငယ်လှုပ်ခတ်သွားပုံပေါက်လေသည်။

ရွတ်ဆိုသံများမှာ မနားတမ်းဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေပြီး တရားထိုင် အခင်းများပေါ်တွင်၊ ပုံရိပ်အများအပြားက ဝမ်းမြောက်မှုမှ ပြင်းပြသောစိတ်အားထက်သန်မှုသို့ တဖြည်းဖြည်းပြောင်းလဲသွားကြလေ၏။

ဤသည်မှာ အဆင့်ခုနစ်၏ပြီးပြည့်စုံသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုနေပြီး၊ အဆင့်ခုနစ်များထဲတွင် ၎င်းမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရာပင် ဖြစ်လေသည်။

ပြန့်ကျဲနေသော ဧကရာဇ်ချီ၏အနောက်တွင် ပုံရိပ်များစွာ ပုန်းအောင်းနေပုံရလေသည်။

သူတို့က ထိုခေါင်းတုံးကြီးဆီသို့ ပြင်းထန်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ လှုပ်ရှားလိုသည့် စိတ်ဆန္ဒကို မနည်းထိန်းချုပ်ထားရ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ဘုန်းကြီးအိုကြီးက တရားဟောကြားခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဆယ်စုနှစ်များစွာ အိုမင်းသွားသကဲ့သို့ ထင်ရလေသည်။

လှိမ့်တက်လာသော ဧကရာဇ်ချီများက အောက်သို့ ဖိချလာသော ဧရာမလက်ကြီးတစ်ဖက်အသွင် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

ရတနာခုနစ်ပါး ဗောဓိသတ္တ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားပြီး၊ သူ၏အနောက်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းခုနစ်ခုက ယခင်က တစ်ခါမျှမရှိခဲ့ဖူးသောတောက်ပမှုဖြင့် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာကာ၊ သူ၏ရိုးရှင်းသော သင်္ကန်းကို လောကတွင် အခမ်းနားဆုံးသော သင်္ကန်းတစ်ခုအလား လွင့်ခါသွားစေလေသည်။

ဧရာမ လက်ကြီးက ရွှေရောင်အလင်းနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ကာ ဝင်တိုက်မိသွားလေသည်။

ဗုဒ္ဓ၏အလင်းရောင်က သက်ရှိအားလုံးအပေါ်သို့ ဆက်လက် မတောက်ပနိုင်တော့ဘဲ ဟယ်တောင်၏ နယ်နိမိတ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်တွန်းပို့ခံလိုက်ရပြီး၊ တဖြည်းဖြည်းသေးငယ်လာကာ ထိုတရားထိုင် အခင်းရာပေါင်းများစွာကိုပင် ကာကွယ်ပေးနိုင်ရန် ရုန်းကန်နေရလေသည်။

လောကကြီးမှာ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်နေသည်ဆိုတာ စဉ်းစားစရာပင်။

သာမန်လူများက ဧကရာဇ်ချီကို မမြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့ရှေ့ရှိ ဤနာမည်ကျော် ဂိုဏ်းကြီးများမှ ပညာရှင်များမှာမူ မည်သည့်အရာများဖြစ်ပျက်နေသည်ကို လွယ်ကူစွာသိမြင်နိုင်လေ၏။

သူတို့က အချင်းချင်း အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်ကြပါသည်။

အင်ပါယာခုံရုံးနှင့် မသေမျိုးခုံရုံးတို့က နတ်ဘုရားမင်းဆက်နယ်မြေကို အတူတကွအုပ်ချုပ်ကြပြီး၊ ဗောဓိဂိုဏ်းမှာလည်း မသေမျိုးခုံရုံး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း လူသိများလေသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့အကြား ဤကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်နှင့် လူသိရှင်ကြားဖိနှိပ်ပြသမှုမျိုး ယခင်က တစ်ခါမျှ မဖြစ်ပွားဖူးချေ။

ဗောဓိဂိုဏ်းက ခုံရုံး၏ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ သူ၏တရားတော်များကို ဟောကြားနေခြင်းများ ဖြစ်နိုင်ပါမည်လောဟု တွေးတောစရာပင်။

၎င်းတို့က မသေချာမရေရာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေချိန်မှာပင်၊ရတနာခုနစ်ပါး ဗောဓိသတ္တသည် ဗုဒ္ဓ၏ အလင်းရောင်ကို တည်ငြိမ်အောင်ပြုလုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ မြေပြင်ကို ကာကွယ်လိုက်ကာ ထပ်မံ၍ တရားဟောကြားလိုက်လေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ နဝမကပ်ဘေးဒုက္ခ ရွှေကြာပန်း နည်းစနစ်အကြောင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

မတ်တတ်ရပ်ရန်တွေးတောခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများစွာ၏မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ၎င်းတို့၏ခေါင်းများကို အနည်းငယ် ငုံ့ကာ၊ မသိဟန်ဆောင်လျက် ဆက်လက်နားထောင်နေကြလေ၏။

အဆင့်ခြောက် ကျင့်စဉ်နည်းလမ်း... ဤသည်မှာ အဆင့်ခြောက် ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံမသေမျိုး၏နယ်ပယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော၊ လောကခရီးသည်အာဟတ် နယ်ပယ်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေလေသည်။

ထိုအတူ ကျင့်ကြံသူများစွာကလည်း ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး၊ သူတို့၏လက်ထဲမှ ကြာပန်းပလ္လင်နည်းစနစ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကျောက်စိမ်းပြားကို ချေမွပစ်လိုက်ကြ၏။

ထို့နောက် ရတနာခုနစ်ပါး ဗောဓိသတ္တနှင့် ကောင်းကင်ယံရှိ ဧကရာဇ်ချီနှစ်ခုစလုံးကို အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး၊ မည်သူ့ကိုမျှ မစော်ကားမိစေဘဲ ဟယ်တောင်မှ လျင်မြန်စွာထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

၎င်းတို့သည် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ အကြားရှိ အငြင်းပွားမှုများကို နားမလည်နိုင်ကြသလို ဝင်ရောက်ပတ်သက်ရန်လည်း မဝံ့ရဲကြပေ။

သို့သော် မြင်ပင်မမြင်နိုင်ကြသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများနှင့် သာမန်ပြည်သူများ အမြောက်အမြားမှာမူ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရတနာကျမ်းစာအတွင်း၌သာ ဆက်လက် နစ်မြုပ်နေကြလေ၏။

ဗောဓိသတ္တ၏အနောက်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းစက်ဝန်းများထဲမှ တစ်ခုရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည့် အချိန်အထိပင်။

ခွမ်း

မိုးနှင့်မြေ၏စွမ်းအင်များ လုံးဝဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပါသည်။ ထူထပ်သော ဧကရာဇ်ချီအောက်တွင် အစစ်အမှန်မသေမျိုးများပင်လျှင် သူတို့၏ကျင့်ကြံခြင်း တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှထုတ်ဖော်အသုံးမပြုနိုင်တော့ချေ။

သို့သော် ယခုအခါ ၎င်းတို့အပေါ်သို့ ဖိကျနေသော ထိုဖိနှိပ်မှုစွမ်းအားမှာ စတင်ကမောက်ကမဖြစ်လာကြောင်းကို ၎င်းတို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလေ၏။

...

ကျစ်လင်က တိတ်ဆိတ်စွာမတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ရိုသေစွာဦးညွှတ်လိုက်ကာ၊ရွှေရောင်ဆံပင်များနှင့် ကြံ့ခိုင်သောအမျိုးသားနှင့်အတူ တောင်အောက်သို့ ဦးတည်သွားလေသည်။

သူမက ဗောဓိသတ္တနှင့် အလွန် နီးကပ်လွန်းနေလေသည်။ ဗောဓိသတ္တ၏မသေမျိုးအရှင်အနှစ်သာရပင်လျှင် ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရာ သူမအတွက်ဆိုလျှင် ပြောဖွယ်ရာမရှိတော့ပေ၊ ဆက်နေရန်မှာ အလွန် အန္တရာယ်များလှပေသည်။

ထို့ပြင် သူမတွင် လုပ်ဆောင်ရမည့် အခြားကိစ္စရပ်များရှိနေပြီး ဤအမည်ခံ အဆင့်ခြောက် လောကခရီးသည် နည်းစနစ်ကိုလည်း သူမ စိတ်မဝင်စားပေ။

ခဏအကြာတွင် ယဲ့လန်က မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်၏။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဤနယ်မြေရှိ အားကောင်းသောအကြည့်များအားလုံးက ကောင်းကင်ယံရှိ မျက်မြင်မတွေ့ရသော အားပြိုင်မှုဆီသို့သာ စူးစိုက်နေကြပြီး၊စစ်သူကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမတွင်လည်း တာဝန်များသေချာပေါက်ရှိနေလေသည်။

သို့သော် သူမက သူမ၏ဘေးရှိ လူငယ်လေးအား အကူအညီတစ်ခုပေးမည်ဟု ကတိပေးထားခဲ့သည်။

လုံလောက်စွာ နားထောင်ပြီးဖြစ်ရာ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားရမည့်အချိန်ရောက်လာပြီဖြစ်၏။

ယဲ့လန်က မတ်တတ်ရပ်ကာ၊ အသံလွှင့်နည်းဖြင့် သူမဘေးရှိလူကို သတိပေးလိုက်ပြီး၊ တောင်အောက်သို့ ဦးတည်ရန်လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

မုန့်ရှို့ဝမ်နှင့် သူမ၏ညီမဖြစ်သူတို့ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင်၊မည်သူက ရှန်းယီကို ဤကဲ့သို့အလေးအနက်ထားစေခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို သူမ အစောကတည်းက အတိအကျနားလည်သဘောပေါက်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

...

ရှန်းယီက မျက်လုံးများကိုမှိတ်လျက် ထိုင်နေခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ဝိညာဉ်မှာတော့ ကောင်းကင်ဘုံများအလွန်သို့ လွင့်မျောသွားသကဲ့သို့ဖြစ်နေလေသည်။