← Chapters

ရှန်းယီ အဆင့်တက်လှမ်းခြင်း ၂

Vol. 100 Ch. 992

ရှန်းယီ အဆင့်တက်လှမ်းခြင်း ၂

Vol. 100 Ch. 992

တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ လူအားလုံးထဲတွင် တာအိုတရားများကို အမှန်တကယ်ဂရုတစိုက်နားထောင်နေသူမှာ သူ တစ်ဦးတည်းသာရှိလောက်ပေသည်။

ဝိညာဉ်အလင်း ကြွက်နတ်ဆိုး၏ အကူအညီဖြင့်၊ ရတနာခုနစ်ပါး ဗောဓိသတ္တဟောကြားသော တာအိုတရားတိုင်းကို တိကျသော ကျင့်စဉ်နည်းလမ်း တစ်ခုအဖြစ်သေချာစွာ စုစည်းမှတ်တမ်းတင်နေလေသည်။

နောက်ဆုံး စကားလုံးအဆုံးသတ်သွားချိန်တွင်တော့ စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ စာကြောင်းတစ်ကြောင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

[အဆင့်ခြောက်။ နဝမကပ်ဘေးဒုက္ခ ရွှေကြာပန်း နည်းစနစ် - မစတင်ရသေး]

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးအသက်တမ်း - ကပ်ဘေးဒုက္ခ ၁၆၇ခု]

ဟုန်ကျယ်တွင် စုဆောင်းရရှိခဲ့သော များပြားလှသည့် နတ်ဆိုးအသက်တမ်းကို နောက်ဆုံးတွင် အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေး ရရှိသွားခဲ့လေပြီ။

ရှန်းယီက မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ နတ်ဆိုးအသက်တမ်းကို ဤရတနာကျမ်းစာထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်လေ၏။

လမ်းစဉ်သုံးသွယ်၏စစ်မှန်သော နည်းလမ်းက လောကတွင်အမှန်တကယ် အဖိုးတန်ဆုံးအရာပင် ဖြစ်လေ၏။

ကျောက်စိမ်းနဂါး ဘိုးဘေး၏နားလည်ရခက်ပြီး အဆင့်နိမ့်သောစွမ်းရည်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ရတနာကျမ်းစာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက ကပ်ဘေးဒုက္ခများအတွင်းအန္တရာယ်များကို အရေးမပါသော အဆင့်အထိ လျှော့ချပေးနိုင်လေသည်။

ရှန်းယီ အဆင့်ခြောက်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန်အတွက်သုံးစွဲခဲ့ရသော သက်တမ်းနှစ်များမှာ အဆင့်ခုနစ်အတွက် လိုအပ်သည်ထက်ပင် နည်းပါးနေသေးသည်။

ကပ်ဘေးဒုက္ခသုံးခုအတွင်းမှာပင်၊ သူ၏အတွင်းပိုင်းရှိ ကြာပန်းပလ္လင်က ကြာပန်းအသစ် အချို့ကို တစ်ဖန်ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာစေပြီး၊ ရွှေရောင်အလင်းများက မိုးရေများအလား ကျဆင်းကာ ပလ္လင်ကို ရေလောင်းပေးလိုက်သဖြင့်၊ ဖြူဖျော့နေသောကြာပွင့်ဖတ်များကို ရွှေရောင်အလင်းတန်း ပါးပါးလေးရောင်ခြယ်ပေးလိုက်၏။

နဝမကပ်ဘေးဒုက္ခ ရွှေကြာပန်းပင်။

ရွှေရောင်တောက်ပမှုမှာ မှေးမှိန်နေပြီး၊ ၎င်း၏ အမြင့်ဆုံးအနေအထားသို့ မရောက်ရှိသေးသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း၊တစ်ဖန် ပြန်လည်ကြီးမားလာသော ဤပလ္လင်က အနှစ်သာရအဆင့်တစ်ခုကို စုဆောင်းရန် လုံလောက်သောအခြေခံအုတ်မြစ်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

[အဆင့်ခြောက်။ နဝမကပ်ဘေးဒုက္ခ ရွှေကြာပန်း နည်းစနစ် - ပြီးပြည့်စုံခြင်း]

[အဆင့်ငါး။ကြီးမြတ်သော ကျားနဂါးကျမ်းစာ - မစတင်ရသေး]

ရှန်းယီ သရုပ်ဖော်နေသည့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ရတနာခုနစ်ပါး ဗောဓိသတ္တက... ယခုအခါ ရတနာလေးပါး ဗောဓိသတ္တဟုပင် ခေါ်ဆိုနိုင်ကောင်း ခေါ်ဆိုနိုင်နေလေပြီဖြစ်၏။

နဝမကပ်ဘေးဒုက္ခ ရွှေကြာပန်း နည်းစနစ်ကို ဟောကြားပြီးစီးရန်အတွက် ရွှေရောင်အလင်း သုံးခုပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရလေ၏။

ဘုန်းကြီးအိုကြီးက မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ရာ ထောင့်စွန်းများတွင် ခြောက်သွေ့နေသော သွေးကွက်များရှိနေပြီး၊ ကြာပန်းပလ္လင်မှာလည်း ရုတ်တရက်တုန်ရီလာကာလေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး၊ ဗုဒ္ဓတရားတော်ရွတ်ဆိုသံများပဲ့တင်ထပ်လျက်ဖြင့် သူ့အားကောင်းကင်ယံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

နောက်ထပ် ရွှေရောင်အလင်း တစ်ခု ထပ်မံပြိုကွဲသွားပြန်သည်။

ရတနာသုံးပါး ဗောဓိသတ္တ၏မျက်နှာပေါ်တွင် သနားကရုဏာများပြည့်နေသောအပြုံးတစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ၊ ဧကရာဇ်ချီ၏ပြင်းထန်သော လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုအောက်တွင် အဝေးသို့ထွက်ပြေးသွားပြီး သက်ရှိအားလုံး၏အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

ဤအချိန်မှာတော့ ဟယ်တောင်တွင် ရှန်းယ်မှလွဲ၍ အခြား မည်သူမျှ မရှိတော့ချေ။

တောင်ခြေရှိ သာမန်ပြည်သူများ၏ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းပြီးစိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဦးချပူဇော်မှုများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး၊ ကရုဏာကြင်နာမှု ဗောဓိသတ္တ၏ ထွက်ခွာသွားမှုကို စောင့်ကြည့်နေကြလေ၏။

ကောင်းကင်ယံတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ပုံရိပ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ ၎င်းကလည်း ဧကရာဇ်ချီနှင့်အတူ ထွက်ပြေးသွားသော ရတနာသုံးပါး ဗောဓိသတ္တနောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့ရာ၊ မည်သူမျှသတိမပြုမိလိုက်ခင် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင်ကျန်ရစ်နေသော တစ်ဦးတည်းသောပုံရိပ်လေးက သတိမပြုမိနိုင်လောက်အောင်မှေးမှိန်သော ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်ကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်လွှတ်နေခဲ့လေသည်။

[ပထမကပ်ဘေးဒုက္ခ၊ သင်သည် ကျမ်းစာထဲတွင် ဖော်ပြထားသော ကြီးမြတ်သည့် ကျားနဂါးဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်းနှင့်၊ ကျင့်ကြံရန်အတွက် လိုအပ်သော ကျားနဂါးစွမ်းအင်ရယူခြင်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး၊အခြားအရင်းအမြစ်တစ်ခုမှ ရယူရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်]

ယခင် နေ့ရက်များနှင့် ညများတွင်၊ ရှန်းယီက ကြီးမြတ်သော ကျားနဂါးကျမ်းစာကို ရေတွက်၍မရနိုင်လောက်အောင် အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်ရှုခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။

သို့သော်၊ သူက ဆေးဖော်စပ်ခြင်းလမ်းစဉ်တွင် အတော်လေးအောင်မြင်မှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဗောဓိဂိုဏ်းမှ ဖော်ပြထားသော ကြီးမြတ်သည့် ဆေးလုံးမှာ သူ ယခင်က သင်ယူခဲ့ဖူးသောအရာများနှင့် ကွဲပြားခြားနားနေပုံရပြီး၊ ကုန်ကြမ်းမရှိဘဲ ဆေးဖော်စပ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်လောက်ရာ၊ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ်အခက်တွေ့နေခဲ့လေ၏။

အခြေခံအဆင့် လိုအပ်ချက်များဖြစ်သော နဂါးအနှစ်သာရ နှင့် ကျားအနှစ်သာရ အတွက်၊ သူသည် ခယ်ရှစ်စန်း နှင့် အန်းယီတို့ကို အစားထိုး အသုံးပြုရန် စီစဉ်ထားလေသည်။

[ဒုတိယကပ်ဘေးဒုက္ခ၊ သင့်ဘေးတွင် ကျားနှင့် နဂါးက အမြဲတမ်းအတူလိုက်ပါနေပြီး၊ လောကကြီးထဲတွင် အတူတကွလှည့်လည်သွားလာကာ၊ သင်နားလည်သဘောပေါက်ထားသော မိုးမြေ၏ စွမ်းအင်ထဲသို့ သင့်ကိုယ်ပိုင် အနှစ်သာရ အနည်းငယ်ကို ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းလိုက်သည်]

ကြီးမြတ်သော ကျားနဂါးကျမ်းစာကို မဖွင့်မီက၊ ရှန်းယီသည် သူ၏နတ်ဆိုးအသက်တမ်းမှာ အတော်လေး ပေါများကြွယ်ဝသည်ဟု ခံစားခဲ့ရလေသည်။

သူက အဋ္ဌမအဆင့် တာအိုနယ်ပယ်မှ ဆဋ္ဌမအဆင့် အလယ်အလတ် လောကခရီးသည်အာဟတ်နယ်ပယ်သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်တက်ရန်အတွက် ကပ်ဘေးဒုက္ခ ကိုးခုကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ရလေသည်။

သို့သော် အနှစ်သာရအဆင့်များကို စတင် ရွေးချယ်ဆွတ်ခူးသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ လျင်မြန်စွာပျောက်ကွယ်သွားသော နတ်ဆိုးသက်တမ်းက သူ့အား ရင်နာမှုအနည်းငယ်ကို ခံစားရစေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

ဆရာတော်ကျစ်ခုန်း၏အဆိုအရ၊ အာဟတ် တစ်ပါးတွင် အနှစ်သာအဆင့် ၇၂ ခု ရှိလေသည်။

ဤအဆင့် ၃၁ တွင်ရှိသော ကျားနဂါး အနှစ်သာရအဆင့်ကို ဆွတ်ခူးရန်အတွက်၊ အနည်းဆုံး ကပ်ဘေးဒုက္ခ ၈၁ ခု ကို ဖြတ်သန်းရမည် ဖြစ်လေသည်။

စာကြောင်းများစွာ သူ၏မျက်လုံးရှေ့တွင် လွင့်မျောလာလေ၏။

ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော ကပ်ဘေးဒုက္ခ ၈၁ ခုသည် နှစ်ပေါင်းတစ်သန်းနီးပါးခန့် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုနေ၏။

ရှန်းယီက တရားထိုင်ခင်းပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက်၊ ရုပ်တုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေလေသည်။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော ပုံရိပ်များက သူ၏မျက်လုံးရှေ့တွင် လျင်မြန်စွာဖြတ်ပြေးသွားကြပြီး၊ မြင်းပေါ်မှနေ၍ ပန်းများကို ကြည့်ရှုရသကဲ့သို့ မြင်လည်း မြင်ရသည် ကြားလည်းကြားရသော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မှတ်မိခြင်း မရှိချေ။

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ကပ်ဘေးဒုက္ခ ၈၃ ခု]

ဟုန်ကျယ်အတွင်း ကျင့်ကြံခဲ့သော နှစ်များ၊ ယဉ်ပါးအောင်ဆုံးမရန် မလိုအပ်ဘဲ သူ့နောက်သို့ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ လိုက်ပါလာကြသော ခယ်ရှစ်စန်း နှင့် အန်းယီကဲ့သို့သော သူများရှိနေခြင်းတို့ အားလုံး ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ၊ နောက်ဆုံးတွင် ရှန်းယီကို ဗောဓိဂိုဏ်း၏ အစစ်အမှန် အာဟတ်တစ်ဦး ဖြစ်လာစေခဲ့လေသည်။

တစ်မိနစ်မျှ ပိုမနေသလို၊ တစ်မိနစ်မျှလည်း လျော့မနေပေ။

တိတိကျကျပြောရလျှင် ကပ်ဘေးဒုက္ခ ၈၁ ပင် ဖြစ်လေသည်။

ရွှေရောင်အလင်းများမှေးမှိန်စွာ တောက်ပနေသော ကြာပန်းပလ္လင်ပေါ်တွင်၊ ကြည်လင်နေပြီး လုံးဝန်းသောပုလဲတစ်လုံး တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ပယင်းရောင် ပုလဲလုံးလေးအတွင်းတွင်၊ ကျားနှင့် နဂါး တစ်ကောင်စီ ရှိနေလေ၏။

၎င်းတို့မှာ ခယ်ရှစ်စန်း နှင့် အန်းယီတို့ မဟုတ်ကြပေ၊ ၎င်းမှာ ရှန်းယီက ၎င်းတို့၏အနှစ်သာရကို အသုံးပြု၍ ဖန်တီးထားပြီး လောကကြီးအတွင်း သူ့တစ်ဦးတည်းသာ ပိုင်ဆိုင်သော သူပုံဖော်ထားသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ကပ်ဘေးဒုက္ခ ၈၁ ခု အကြာမှသာ မွေးဖွားလာသော ဤအရာက သူ၏အလင်းရောင်ကို ညင်သာစွာတောက်ပစေပြီး၊ တရားထိုင်ခင်းပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးကို လင်းထိန်သွားစေလေသည်။

[အဆင့်ငါး။ ကြီးမြတ်သော ကျားနဂါးကျမ်းစာ - ပြီးပြည့်စုံခြင်း]

ရှန်းယီက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။

အနှစ်သာအဆင့် ပြီးပြည့်စုံသွားသည့်အချိန်တွင်တော့ အာဟတ်တစ်ပါးဟာ လောကတွင် ပေါ်ထွက်လာလေပြီဖြစ်၏။

...

ဟယ်တောင်၏ အပြင်ဘက်တွင်

ကျစ်ယန်က သူ၏နဂါးဖြူမျက်နှာစစ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး လူအချို့ကိုသယ်ဆောင်ကာ အနည်းငယ်မျှတုံ့ဆိုင်းမှုမပြုရဲဘဲ အရှေ့သို့လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးနေလေသည်။

သူ၏ပစ်မှတ်မှာ ရှင်းလင်းနေပြီး ကျန်းယန်စီရင်စုဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်နေလေသည်။

မိုးခေါ်တမန်တော်ဆိုသည်မှာ အင်ပါယာခုံရုံးမှ အသိအမှတ်ပြုထားသော အဆင့်အတန်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ထိုနေရာသို့ ပြန်သွားခြင်းဖြင့်သာ ခုံရုံး၏အပြည့်အဝ အကာအကွယ်ကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ကျစ်ယန်က ကျစ်လင်၏စရိုက်လက္ခဏာကို အခြား မည်သူ့ထက်မဆို ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ သိရှိထားလေသည်။ အကယ်၍ ထိုအမျိုးသမီးက တစ်စုံတစ်ခုမှားယွင်းနေကြောင်းကို အာရုံခံမိသွားပါက၊ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များမှာ မှန်းဆ၍မရနိုင်လောက်အောင် ဆိုးရွားလာလိမ့်မည်။

မိမိဖခင်၏ခေါင်းပြုတ်ကျသွားသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်၊ သူက တစ်ချိန်က ညီမအရင်းဖြစ်ခဲ့ဖူးသော ဤအမျိုးသမီးအပေါ် မည်သည့် မျှော်လင့်ချက်မျှမရှိတော့ချေ။

သို့သော် ထိုဘူးသီးလေးမှာမူ...

ခရမ်းရောင်မုတ်ဆိတ်နဂါးဖြူ၏မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ်နီရဲနေပြီး၊ သူ၏ဖခင် ငိုကြွေးမြည်တမ်းနေသံများကို ကြားနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ကျစ်ရှန်းက သူ၏လည်ဆံမွေးများကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည့် အချိန်ကျမှသာ သူက လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ကျစ်ယန် နှင့် သူ သယ်ဆောင်လာသော သူများကို တိတ်ဆိတ်မှုကလွှမ်းခြုံထားပြီး၊ တိုးညှင်းသော ငိုကြွေးသံများနှင့် အသက်ရှူသံများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ထိုစဉ်...

အရှေ့ဘက်ရှိ ချောက်ကမ်းပါးများကြားတွင်၊ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရောက်ရှိနေမှန်းမသိသော ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ ထိုလှပသောအမျိုးသမီးက သူမ၏လက်ညှိုးဖြင့် ဘူးသီးငယ်လေးကို ညင်သာစွာလှုပ်ရမ်းနေခဲ့သည်။

All Chapters