ကျစ်လင်၏ကြောက်ရွံ့မှု

"အာဟတ်။ကျွန်တော် အရင်က ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ အပြစ်တွေအတွက် အပြစ်ပေးခံရပြီးပါပြီ။"

ခြင်္သေ့ကျားသားရဲက ရွှေရောင်အာဟတ်၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို မှတ်မိသွားသောအခါ ၎င်း၏ ခေါင်းကို အောက်သို့ ဆက်လက်ငုံ့ထားရန် အတင်းအကျပ်ဖိထားခံရလေသည်။

ထပ်မံရုန်းကန်ရန် မဝံ့ရဲတော့ဘဲ စူးရှသော အော်ဟစ်ညည်းတွားသံကိုသာ ထုတ်လွှတ်နိုင်လေသည်။

"ဒီနတ်ဆိုးလေးက မသေမျိုးခုံရုံးမှာ အပြစ်တွေကို ကြိုးစားပမ်းစား ပေးဆပ်နေခဲ့တာပါ၊ ဘယ်တုန်းကမှ နည်းနည်းလေးတောင် မကျေနပ်တာမျိုး မရှိခဲ့ပါဘူး၊ အာဟတ်ကိုယ်တိုင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြည့်ရှုပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်"

ဗောဓိဂိုဏ်းမှ အာဟတ်တစ်ပါး လှုပ်ရှားခြင်းက သေချာပေါက် ဗောဓိသတ္တ၏အမိန့်ကို ဆောင်ရွက်နေခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းက ကျစ်လင်အတွက် လာခြင်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤနဂါးမက ဗောဓိသတ္တ၏အာရုံစိုက်မှုကို ခံရလောက်အောင် တန်ဖိုးမရှိပေ။

ခြင်္သေ့ကျားသားရဲက ဂိုဏ်းမှ နှင်ထုတ်ခံရပြီး အခြားသူများ၏စီးတော်ယာဉ်အဖြစ် အသုံးပြုခံရရန် မသေမျိုးခုံရုံးသို့ ပို့ဆောင်ခံရပြီးသည့်တိုင်အောင် ဂိုဏ်းက အဘယ်ကြောင့် ၎င်းကို လွှတ်မပေးသေးကြောင်းကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။

တစ်ချိန်က အနှစ်သာရအဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးပြီး ယခု ရုပ်သိမ်းခံရသော်လည်း သန့်စင်ထားပြီးဖြစ်သောနတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်မှာ သာမန် လောကခရီးသည်အာဟတ်တစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ရနိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရွှေရောင်အလင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ထိုလက်ဖဝါးအောက်တွင် ခြင်္သေ့ကျားသားရဲ၏ ခေါင်းက တဖြည်းဖြည်းပုံပျက်လာပြီး မျက်လုံးများပင်လျှင် ကြီးမားလှသောအင်အားကြောင့် အပြင်သို့ ညှစ်ထုတ်ခံရလုမတတ် ဖြစ်နေခဲ့၏။

အက်ကွဲနေသောဦးခေါင်းခွံကြားမှ စီးလာငည်ြစေးပျစ်သောသွေးက ၎င်း၏မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

"ဒီနတ်ဆိုးလေး အမှားလုပ်မိမှန်း သိပါပြီ။"

ခြင်္သေ့ကျားသားရဲ၏ ထိတ်လန့်တကြား တောင်းပန်သံများကြားတွင် ကျစ်လင်ကလည်း အချည်းနှီးရုန်းကန်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်ထဲရှိ တုန်လှုပ်မှုများကို အတင်းအဓမ္မဖိနှိပ်ကာ တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။

သူမ၏မြင့်တက်လာသောဘဝမှာ ခွန်အားတစ်ခုတည်းအပေါ်သာမည်သည့်အခါကမျှ မမူတည်နေခဲ့ပေ။

အသိဉာဏ်အပေါ်တွင် အသုံးချခြင်းတွင်မူတည်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ရှင် ကျွန်မကို ဘာလို့မုန်းနေတာလဲဆိုတာ ကျွန်မ သိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ပြောတာကို နားထောင်ပါဦး... အရင်ဆုံး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပါ"

"သူနဲ့ ကျွန်မက စစ်သူကြီး ဟုန်ကျင်းနဲ့ မဟာစစ်သူကြီးချင်းလွမ်တို့ရဲ့ လက်အောက်မှာ စီးတော်ယာဉ်တွေအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတာ၊ ကျွန်မတို့ သေမျိုးလောကကို ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ဆင်းလာတာ မဟုတ်ဘူး၊ မသေမျိုးအမိန့်တော်အရ ဆောင်ရွက်နေတာ။ ဗောဓိသတ္တရဲ့ တရားဟောပွဲ ပြီးရင် ဟုန်ကျယ်ကို သွားရမှာ။ ကျွန်မက တမင်သက်သက်ပြဿနာရှာနေတာ မဟုတ်ဘူး။ စစ်သူကြီး ဟုန်ကျင်းက ရှီယန်ရဲ့ အခြေအနေကို သိချင်ရုံ သက်သက်ပါ"

ဤကဲ့သို့သော အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် ကျစ်လင်၏စကားများမှာ ပို၍ပင် သွက်လက်လာလေသည်။ ယဲ့လန်ပင်လျှင် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်အထိ ဖြစ်သွား၏။

သူမက မသေမျိုးစစ်သူကြီး ကိုယ်စား အခမ်းအနားသို့ တက်ရောက်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခံရခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်တော့ပေ။ ဤခရမ်းရောင်မုတ်ဆိတ်နဂါးဖြူတွင် တစ်ခုခုတော့ သေချာပေါက် ရှိနေလေသည်။

"ဟုန်ကျယ်ကို ကယ်တင်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်မ သေလို့ မရဘူး။ ဒီနေ့ ရှင် ကျွန်မကို သတ်လိုက်ရင်တောင်မှ မသေမျိုးစစ်သူကြီးက အခြားတစ်ယောက်ကို ဟုန်ကျယ်ဆီလွှတ်လိုက်မှာပဲ"

"ရှီယန် သေသွားပြီ မဟုတ်လား"

"ဒီကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှင်တို့ကို ကူညီနိုင်မယ်။ ရှင်တို့မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး"

"ဒီကောင်ကို သတ်ဖို့ ကျွန်မကူညီမယ်၊ ပြီးရင် ကျွန်မတို့ လှေတစ်စင်းတည်းစီးကြမယ်။ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် ကျွန်မလည်း လွတ်လမ်းမရှိတော့ဘူး။ မိုးမြေရယ်၊ ရှင်ရယ်... ကျွန်မရယ်ပဲ ဒီကိစ္စကို သိတော့မှာ"

ကျစ်လင်က အာဟတ်ကို ဒေါသမထွက်စေလိုသဖြင့် အခြားတစ်ဖက်လူ၏မျက်လုံးများကို အလေးအနက်စိုက်ကြည့်ကာ တိုးညှင်းပြီး သတိကြီးစွာဖြင့် စကားပြောဆိုနေလေသည်။ သို့သော် ဤစကားများက မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခြင်္သေ့ကျားသားရဲကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး သူ၏ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ပြင်းထန်စွာတုန်ရီသွားကာ ၎င်း၏မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်၍ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

"ယုတ်မာလိုက်တဲ့ ကောင်မ။ မင်း သေချင်နေတာလား။"

သူသည် ဤနဂါးမ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဤရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါက သူ၏ခေါင်းကို အလဲအလှယ်လုပ်၍ အသက်ချမ်းသာခွင့် တောင်းဆိုနေလေ၏။

ဤကဲ့သို့သော စော်ကားပြောဆိုမှုများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကျစ်လင်က ဘာမှမကြားရသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နေခဲ့လေသည်။

ဤကဲ့သို့သော မိုက်မဲပြီး သတ္တိကြောင်သည့်သူမှာ စားနေရသည့် အစာနှင့်ပင် မတန်ပေ။

သူမက ယဲ့လန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ အတင်းပြုံးပြလိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေးယဲ့လန်၊ မသေမျိုးသုံးဂိုဏ်းက ထိုက်ယီမသေမျိုးတစ်ပါးနဲ့ ဗောဓိဂိုဏ်းက အာဟတ် တစ်ပါး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သစ္စာညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်သွားကြလဲဆိုတာ ကျွန်မမသိသလို မေးလည်း မမေးရဲပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဗောဓိသတ္တ တရားဟောတုန်းက ရှင့်ရဲ့မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မကျေမနပ် ဖြစ်သွားတာကို ကျွန်မ သတိထားမိလိုက်တယ်။ ရှင်က အင်ပါယာခုံရုံးနဲ့ ဆက်ဆံရေး ကောင်းကောင်း ရှိပုံရတယ်..."

"ဗောဓိသတ္တက တရားဟောတယ်၊ အင်ပါယာခုံရုံးက မကျေမနပ်ဖြစ်တယ်၊ မသေမျိုးခုံရုံးက ကိုယ်စားလှယ်တွေလွှတ်ပြီး စောင့်ကြည့်ပေမဲ့ ဝင်မစွက်ဖက်ဘူး၊ ဒါက ပိုလေးနက်တဲ့ အဓိပ္ပာယ် ရှိရမယ်။ ဒီနေ့ ကျစ်လင်သာ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ အသက်ရှင်ခွင့်ရမယ်ဆိုရင် ရှင့်အတွက် ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးပါ့မယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ကျစ်လင်သာ သေသွားရင် ရှင် သိတဲ့အတိုင်းပဲ ရှင့်ရဲ့အထွတ်အမြတ်ထားရတဲ့ ဘိုးဘေး တာ့လော်မသေမျိုးအရှင်တောင်မှ မသေမျိုးခုံရုံးရဲ့ စည်းမျည်းတွေထက် သာလွန်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ရှင့်ရဲ့ညီအစ်ကိုကို ဖျောင်းဖျပေးပါ... ကျွန်မတို့ ကျင့်ကြံသူတွေအနေနဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကို ဦးစားပေးရမယ်လေ..."

ယဲ့လန် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး နဂါးမကိုထပ်မံကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူမ၏မျက်လုံးများ၌ စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ကျစ်လင် ပြောခဲ့သော စကားလုံးတိုင်းမှာ ၎င်းတို့၏လိုအပ်ချက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားထားရာ နှလုံးသားကိုတည့်တည့်ထိမှန်စေသည်။

ဤကဲ့သို့ ပါးနပ်သောဥာဏ်ရည်ရှိသည့် စီးတော်ယာဉ်မျိုးက မဟာစစ်သူကြီး ချင်းလွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် သီးသန့်နေရာတစ်ခု သေချာပေါက် ရရှိထားပါလိမ့်မည်။

"ကျွန်မကို သတ်လိုက်ရင် တကယ်ပဲ စိတ်ကျေနပ်စေမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမတိုင်ခင် ရှင့်ရဲ့ ဟုန်ကျယ်ကို အရင်တွေးကြည့်ပါ။ ရှင့်ကို မိုးနဲ့မြေလို ရိုသေလေးစားကြတဲ့ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းရတနာမြေထဲက သက်ရှိတွေကို တွေးကြည့်ပါ၊ သူတို့က သစ္စာဖောက်တွေအဖြစ် သတ်မှတ်ခံနေရပြီဆိုတာ သူတို့ သိကြရဲ့လား"

ကျစ်လင်၏နောက်ဆုံးအကြည့်က ဟုန်ကျယ်မှ ဂိုဏ်းချုပ် နှစ်ဦးအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ထို့နောက် သစ်သားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျစ်ယန်ထံသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားကာ မျက်ရည်များဝဲလျက် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ရွှမ်ချင်း။ အစ်ကို။"

သူမက နန်ယန်၏ဆက်ခံသူ ဤလူများအတွက် တရားမျှတမှုရှာဖွေနေသော ဤကျားနဂါးအာဟတ်နှင့် မည်သည့် ရန်ငြိုးမျှ မရှိခဲ့ပေ။

ခေါင်းလောင်းကိုဖြုတ်ရန်အတွက် ခေါင်းလောင်းကို တပ်ဆင်သူသာ လိုအပ်လေသည်။ အစစ်အမှန် ဖြေရှင်းချက်မှာ ဤလူနှစ်ဦးထံမှသာ လာပါလိမ့်မည်။

ကျစ်လင်၏ငိုကြွေးသံများကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ကျစ်ယန်နှင့် ရွှမ်ချင်းတို့က တိတ်ဆိတ်စွာ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

သူမ ပြောသည်မှာ အမှန်ပင်။ ဟုန်ကျယ်တွင် မသေမျိုးများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံတွင် ဖုံးကွယ်ပေးမည့် တစ်စုံတစ်ယောက် လိုအပ်လေသည်။

သို့သော် ဟုန်ကျယ်မှ လူငါးဦး၏မျက်နှာများမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ကျိကျင့်ရှီး၏မျက်လုံးများတွင်ပင် မည်သည့် လှိုင်းဂယက်မျှမရှိတော့ပေ။ သူတို့ သူမကို မယုံကြည်တော့ပေ။ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အရူးလုပ်မခံနိုင်တော့ပေ။

ရွှမ်ချင်း ခမ်းနားထည်ဝါသော ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်ကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်၏။ ကျစ်လင်၏လက်ရှိ အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ၏ရင်ထဲတွင် သနားစာနာမှု တစ်စက်လေးမျှပင် မရှိတော့ပေ။

တစ်ချိန်က မာနထောင်လွှားခဲ့ပြီး ယခုအခါ အောက်ကျခံဖားယားနေသော ဤအမျိုးသမီး၏ သဘောထားမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏လွှမ်းမိုးနိုင်သော စွမ်းအားကြောင့်သာ ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါ သူတို့သည် လူတစ်ဦးတည်းကိုသာ ယုံကြည်ကြတော့လေသည်။ ၎င်းမှာ ရှန်းယီပင်။

သူ မည်သို့ဆုံးဖြတ်ချက် ချသည်ဖြစ်စေ ဟုန်ကျယ်တစ်ခုလုံးက မည်သည့် ကန့်ကွက်မှုမျှမရှိဘဲ လိုက်နာကြပါလိမ့်မည်။

"နင်တို့..."

ကျစ်လင်၏မျက်လုံးများထဲတွင် နောက်ဆုံး၌ ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်လာခဲ့၏။

ရှန်းယီက သူ၏အကြည့်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။ အမှန်တကယ်တော့ ကျစ်လင်ပြောသမျှ စကားတစ်ခွန်းကိုမျှ သူ နားမထောင်ခဲ့ပေ။

ဟုန်ကျယ်မှ လူများအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ခုကို ဖြေရှင်းပေးလိုသောကြောင့်သာ သူ မလှုပ်ရှားခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။ ယခုကြည့်ရသည်မှာ ထိုစိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ ပြေပျောက်သွားပြီဖြစ်လေ၏။

ဖုတ်...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တုံးတိတိအသံတစ်သံ လျင်မြန်စွာထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ခြင်္သေ့ကျားသားရဲ၏ခေါင်းမှာ ကြေမွသွားကာ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းလက်နေသည့်လက်ဖဝါးကို သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းသွားစေလေသည်။

ထိုတုံးတိတိ အသံက ကျစ်လင်၏နှလုံးသားထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံအလားပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သူမက ရှန်းယီကို နောက်လှည့်၍မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေမိလေသည်။

သူမ၏အကြံအစည်များ အားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီဖြစ်၏။