ချင်းလွမ် မသေမျိုးစစ်သူကြီး၏ အပြန်ခရီး

မသေမျိုးခုံရုံး၊ အင်ပါရီယာမြင်းစောင်းများ။

ယနေ့ ဤနေရာသည် အလွန်တရာခြောက်ကပ်နေပြီး တိမ်တိုက်များဖုံးလွှမ်းနေသော ဂိတ်တံခါးများမှ ဖြတ်သန်းသွားလာသော မသေမျိုးအနည်းငယ်သာ ရှိကာ၊ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာကို တမင်တကာ ရှောင်ကွင်းနေကြသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်လေသည်။

အင်ပါရီယာမြင်းစောင်းများသို့ လုပ်ငန်းကိစ္စဖြင့် တစ်စုံတစ်ဦး ရောက်လာခဲ့သည့် ရှားရှားပါးပါး အချိန်များတွင်ပင်၊ ၎င်းတို့သည် အစမှ အဆုံးတိုင်အောင်ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေပြီး ၎င်းကို တရားဝင် တာဝန်တစ်ခုအဖြစ်သာ သဘောထားကာ မသေမျိုးရထားလုံးကို မည်သည့် နှောင့်နှေးမှုမျှ မရှိဘဲ ယူဆောင်သွားလေ့ ရှိကြလေသည်။

မြင်းစောင်း ကြီးကြပ်ရေးမှူးနှင့် ဒု-ကြီးကြပ်ရေးမှူးတို့သည် ခန်းမအပြင်ဘက်တွင် ရပ်လျက် အတွင်းဘက် စားပွဲနောက်တွင် ထိုင်နေသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ကို ခိုးကြည့်နေကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သောအခါ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး တပြိုင်နက်တည်း တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြလေသည်။

အချင်းချင်း အကြည့်ဖလှယ်လိုက်ကြရာ၊ တစ်ယောက်၏မျက်လုံးများ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ထိတ်လန့်မှုများကို အခြားတစ်ယောက်က ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရ၏။

"ငါတို့တော့ ပြီးပြီပဲ။"

ဤနေရာ၏ခြောက်ကပ်နေမှုသည် အခြားတစ်နေရာတွင် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားနေရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ယနေ့ မသေမျိုးခုံရုံးတွင် အစည်ကားဆုံးသော နေရာမှာ ချင်းလွမ် မသေမျိုးစစ်သူကြီး၏အပြန်ခရီးကို ကြိုဆိုသည့် ခမ်းနားသော ခန်းမဆောင်ကြီးဖြစ်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။

အသိပေးခြင်း မခံရလျှင်ပင်၊ ဤမြင်းစောင်းအစောင့်များသည် တစ်ဖက်လူ ကြီးမြတ်သောစစ်သူကြီး အဖြစ်ရာထူးတိုးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းရရှိထားပြီး ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းမှာ အဆင့်နှစ်ဆင့် ကျော်တက်သွားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်လေး မသေမျိုးရာထူးကို ကျော်လွန်ကာ အဆင့်လေး ကျားသစ်တံဆိပ်ကို တာဝန်ယူလိုက်ခြင်းဖြင့် ယခုမှစ၍မသေမျိုးခုံရုံးတွင် ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင် သခင်ကအကြံပေးချက်များကို နားထောင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူမက သေမျိုးလောကသို့ မဆင်းသက်မီ ကျစ်လင်နတ်သမီးထံသို့ တောင်းပန်စကား ဆိုရန် သင့်လျော်သောလက်ဆောင်ကို မပြင်ဆင်ခဲ့ရုံသာမက၊ယနေ့၏ ခမ်းနားသော အခမ်းအနားကိုလည်း လျစ်လျူရှုကာ ခန်းမအတွင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်လျက်အသေးအဖွဲ တာဝန်များကို ရှင်းလင်းနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

လေးစားရသော အဆင့်လေး မသေမျိုးစစ်သူကြီးက သင့်ကိုမဖိတ်ကြားလျှင်ပင်၊ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ပြီး ဂုဏ်ပြုစကား အနည်းငယ် ပြောကြားခြင်းက သင့်လျော်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။ ၎င်းကို တကယ်ပဲ ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းစေသည်ဟု ယူဆနိုင်ပါမည်လော။

ချင်းလွမ်စစ်သူကြီး၏ နန်းတော်တစ်ဝိုက်တွင် စုရုံးနေကြသော မသေမျိုးများစွာထဲမှ၊ မည်သူက အမှန်တကယ် ဖိတ်ကြားချက်ကို ရရှိခဲ့ဖူးသနည်း။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏လက်ဆောင်များကို ယူဆောင်လာပြီး ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ အတွင်းသို့ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်နေကြဆဲ မဟုတ်ပါလော။

ထို့အပြင် သင်သည် သူ့ကို စော်ကားထားခဲ့လေပြီမဟုတ်လော။

ကြီးကြပ်ရေးမှူးနှင့် ဒု-ကြီးကြပ်ရေးမှူးတို့ သက်ပြင်းချလိုက်ကြ၏။ ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို ယခင်က တစ်ခါမျှမမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးရာ၊ ယခု ၎င်းတို့၏မျက်စိပွင့်သွားခဲ့ပြီး၊ ဤကမ္မကုသိုလ် မသေမျိုးက တင်းကျပ်ရုံသာမကမောက်မာပြီး ကြောက်စရာလည်း ကောင်းကြောင်းကို နားလည်သဘောပေါက်သွားကြလေသည်။

ကျစ်လင်နတ်သမီး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ ၎င်းတို့၏လေးစားရသော မြင်းများ၏ကံကြမ္မာသည် ယခုကဲ့သို့ လုံခြုံစွာ ထိုင်နိုင်သေးမည်လား ဆိုသည်ကိုသာ မသေချာတော့ချေ။

"..."

ချင်းဟွာက သူမ၏စုတ်တံကို တိတ်ဆိတ်စွာ ချထားလိုက်ပြီး၊ သူမ၏လက်ထဲရှိ စာအုပ်ကို ပိတ်ကာ စနစ်တကျပြန်ထားလိုက်လေသည်။

ခန်းမအပြင်ဘက်ရှိ လက်အောက်ငယ်သားများ၏ သက်ပြင်းချသံများကို သူမ သေချာပေါက် ကြားခဲ့ရလေသည်။

ကျစ်လင်၏ကောင်းကင်ဘုံရှိ အဆက်အသွယ်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ကောင်းမွန်လှပေသည်။ သူမအား မြင်းစောင်းများတွင် အတင်းအကျပ်ချုပ်နှောင်ထားခြင်း ခံရသည်ဟူသောသတင်းမှာ အဝေးသို့တိုင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေပြီ။

ယနေ့၊ ချင်းလွမ် မသေမျိုးစစ်သူကြီးက မသေမျိုးခုံရုံးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာလေသည်။

ဤလူများ၏အမြင်တွင်၊ သူမ၏ မြင်းများ၏ကံကြမ္မာ အခန်းကဏ္ဍမှာ အဆုံးသတ်သွားပြီ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ချင်းဟွာသခင်မ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိခဲ့ချေ။

သူမ အနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။ သူမတွင် သခင်ရှိနေသရွေ့၊ စိုးရိမ်စရာ ဘာမှမရှိဘူးဟု ထင်ရလေသည်။

ကျစ်လင်၏သေဆုံးမှုသည် ပြဿနာကို အပြည့်အဝ ဖြေရှင်းပေးနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ပြဿနာများ ပိုမို ယူဆောင်လာနိုင်သော်လည်း၊ သူမက အမိန့်များကို လိုက်နာပြီး သူမ၏တာဝန်များကို ကောင်းစွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်သာ လိုအပ်လေသည်။

မဟာချန်တွင် သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လေသည်။

...

မသေမျိုးကြိုးကြာငှက်များက တိမ်တိုက်များအလားပျံသန်းနေပြီး၊ ပီယိုနီပန်းများသည် ပင်လယ်ပြင်အလားဖူးပွင့်နေကြလေသည်။

ရွှေရောင်ကျောက်စိမ်း စင်္ကြံတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းကာ မသေမျိုးနန်းတော်သို့ တည့်တည့် ဦးတည်နေလေသည်။

မသေမျိုးများစွာ၏ ခြံရံမှုအောက်တွင်

အစိမ်းနှင့်အဖြူရောင် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားက ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာလေသည်။ သူ၏မူလက တက်ကြွနေသော မျက်နှာမှာ သူ၏ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အမူအရာကြောင့် အတန်ငယ်အေးစက်နေပုံရလေသည်။

မြှောက်ပင့်ဖားယားမှုများ အားလုံးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊ သူ၏အကြည့်များမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး လှိုင်းဂယက်တစ်ခုလေးမျှပင် အနှောင့်အယှက် မပေးနိုင်ခဲ့ချေ။

သို့သော် မသေမျိုးများက မည်သည့် ထူးဆန်းမှုကိုမျှ မပြသခဲ့ကြချေ။

ချင်းလွမ်စစ်သူကြီးသည် တစ်ကိုယ်တော် နေထိုင်တတ်သူဖြစ်ပြီး၊ ကျယ်ပြောလှသော မသေမျိုးခုံရုံးတွင် စကားပြောဆိုရန် သင့်လျော်သော သူငယ်ချင်းတစ်ဦးမျှ မရှိသလို၊ သူ၏ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများနှင့်လည်း ရောနှောဆက်ဆံလေ့ မရှိကြောင်းကို လူသိများလေသည်။

သူ၏နန်းတော်တွင်၊ အောက်ခြေအလုပ်များအတွက် အစေခံ သို့မဟုတ် နန်းတွင်းအစေခံမ တစ်ဦးမျှပင် မရှိချေ။

သူသည် မိမိကိုယ်ပိုင် ခံစားချက်များ ကင်းမဲ့ကာ၊ မသေမျိုးခုံရုံးအတွက် ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်အဖြစ် မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လေသည်။

မနှစ်မြို့ဖွယ် ပြောရလျှင်၊ သူ့ကို ဂုဏ်ပြုရန် လာရောက်ကြသော ဤမသေမျိုးများသည် ဤမသေမျိုးစစ်သူကြီး၏နှစ်သက်မှုများကို ခန့်မှန်း၍ပင် မရနိုင်ကြချေ။

ထိုအကြောင်းပြချက်ကြောင့်ပင် သူ့အား ဘက်မလိုက်သူဟူသော နာမည်တစ်ခု ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

လူတိုင်းမသေမျိုးနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လာကြရာ၊ ၎င်းတို့၏အဖွဲ့အစည်းများမှ စေလွှတ်ထားသော နန်းတွင်းအစေခံမများက ထူးကဲသော ဟင်းလျာများနှင့် အရည်အသွေးကောင်းမွန်သော ဝိုင်များဖြင့် စားပွဲသောက်ပွဲ တစ်ခုကို ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

မသေမျိုးအရာရှိများသည် ၎င်းတို့၏ ဝိုင်ခွက်များကို မြှောက်ကာ၊ ဂုဏ်ပြုစကားများကို ရက်ရောစွာ ပြောကြားနေကြလေသည်။

"..."

ချင်းလွမ် မသေမျိုးစစ်သူကြီးက အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ထိုင်နေသော်လည်း လူသူကင်းမဲ့သော ထောင့်တစ်နေရာတွင်ရောက်နေသကဲ့သို့ အထီးကျန်ဆန်သောအရှိန်အဝါကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။

သူ့ရှေ့ရှိ ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုများက သူ့အား မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ သူသည် မိမိဘာသာ ငှဲ့၍ သောက်နေလေသည်။ မသေမျိုးများက အခြားတစ်စုံတစ်ဦးကို ဆုတောင်းပေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်လေသည်။

"ချင်းလွမ်စစ်သူကြီး။"

ထိုအချိန်မှာပင် ကျယ်ပြန့်သော ပခုံးများရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးက အေးအေးဆေးဆေး ချဉ်းကပ်လာပြီး၊ သူ၏ခွက်ထဲမှ မသေမျိုးဝိုင်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်လေသည်။

၎င်းမှာ ခြင်္သေ့ကျားသားရဲ၏သခင်၊ ဟုန်ကျင်း မသေမျိုးစစ်သူကြီးပင်။

"ငါ့ရဲ့အသုံးမကျတဲ့ တူလေးနဲ့ ကျစ်လင်က အရမ်း ရင်းနှီးတဲ့ ခင်မင်မှုရှိကြတယ်။ သူမ သေမျိုးလောကကို ဆင်းသက်စဉ်အတွင်း၊ သူမကို စောင့်ရှောက်ဖို့ ငါ့ရဲ့စီးတော်ယာဉ်ကို အထူးတလည် စေလွှတ်ခဲ့တယ်။ သူမက စစ်သူကြီးကို အဆက်မပြတ်ချီးကျူးနေခဲ့တာ။ ခင်ဗျားအတွက် နောက်ထပ် တစ်ခွက်လောက် ဆုတောင်းပေးပါရစေ။"

ဟုန်ကျင်း မသေမျိုးစစ်သူကြီးသည် သူ၏ခွက်ကို ထပ်မံမြှောက်လိုက်ရာ၊ သူ့ရှေ့ရှိ အမျိုးသားက သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တိုက်ရိုက် ကြည့်ရှုလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ဗောဓိသတ္တရဲ့ တရားဟောပွဲပြီးသွားတာ ရက်အတော်ကြာနေပြီကို၊ သူမ ဘာလို့ မပြန်လာသေးတာလဲ။"

"ဒါက..."

ဟုန်ကျင်း မသေမျိုးစစ်သူကြီးက ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက်၊ သူ၏မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သေချာသည်မှာ၊ သေမျိုးဖြစ်စေ မသေမျိုးဖြစ်စေ လူတိုင်းတွင် ၎င်းတို့ ဂရုစိုက်သော အရာတစ်ခုခု ရှိနေတတ်လေသည်။

"အင်ပါယာခုံရုံးနဲ့ ဗောဓိသတ္တအကြား အသေးအဖွဲ ပဋိပက္ခလေးဖြစ်ခဲ့ပြီး ကျစ်လင် ပါဝင်ပတ်သက်သွားမှာကို ခင်ဗျား စိုးရိမ်နေတာလား။"

သူသည် သူ၏ ဝိုင်ခွက်ကို အောက်ချလိုက်လေသည်။

"ခင်ဗျား စိုးရိမ်လွန်းနေပါပြီ။ သူမက သေမျိုးလောကကို သိပ်ပြီးမဆင်းတတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ မကြာသေးမီကလည်း နာကြည်းစရာအချို့ကို ခံစားခဲ့ရတယ်။ ငါ့တူလေးကို သွားကြည့်ဖို့နဲ့ သူမရဲ့ ဇာတိမြေမှာ နည်းနည်းလောက် အနားယူဖို့ သူမကို ဟုန်ကျယ်ဆီပြန်သွားဖို့ ငါ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ နောက်ထပ် ဆယ်ရက်လောက်ဆိုရင် သူမ ပြန်လာလောက်ပါပြီ။"

"နာကြည်းစရာတွေလား"

ချင်းလွမ်စစ်သူကြီးက ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့လိုက်လေသည်။

"ကျစ်လင်က ခင်ဗျားကိုယ်စားသေမျိုးလောကကို စေလွှတ်ခံရတာဆိုတော့ အလျင်စလိုထွက်သွားခဲ့ရပြီး၊ အတည်ပြုချက် စာရွက်ယူဖို့ မေ့သွားတယ်။ သူမက အသစ်ခန့်အပ်ခံရတဲ့ မြင်းများ၏ကံကြမ္မာရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ဧကရာဇ်မြင်းစောင်းတွေမှာ အချိန်အတော်ကြာ ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရတယ်"

ဟုန်ကျင်း မသေမျိုးစစ်သူကြီးက ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

သို့သော် သူ အံ့အားသင့်သွားသည်မှာ ချင်းလွမ်စစ်သူကြီး၏မျက်နှာမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာတာက နာကြည်းစရာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ။

ဟုန်ကျင်း မသေမျိုးစစ်သူကြီးက အတွင်းစိတ်ထဲတွင် လျှာသပ်လိုက်မိလေသည်။ ကောလာဟလများသည် အမှန်တကယ်မှန်ကန်နေပြီး သူက မသေမျိုးခုံရုံးအတွက် ဓားတစ်လက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော သူနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင်ခက်ခဲသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

ထိုအတွေးဖြင့် သူ ထပ်မံပြုံးလိုက်ပြီး အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သောသောက်စရာကို သောက်ပြီးနောက် သူ၏နေရာသို့ ပြန်သွားခဲ့လေသည်။

ခွက်ချင်းတိုက်သံများကြားတွင် စားပွဲသောက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသောအခါမသေမျိုးအရာရှိများက မတ်တတ်ရပ်ကာ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာလာကြလေသည်။

ချင်းလွမ်စစ်သူကြီးက ဧည့်သည်များကို လိုက်ပို့ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ချေ။ သူက အနည်းငယ် မူးယစ်နေသည့် ဟန်ဖြင့် သူ၏ယာယီ နန်းတော်၏ အတွင်းကျကျ နေရာသို့ ပြန်သွားကာ၊ သံချပ်ကာကို ချွတ်၍ပါးလွှာသော အင်္ကျီဖြူကို ဝတ်ဆင်ပြီး၊ မီးရောင်မှိန်မှိန်လင်းနေသော စာကြည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်လိုက်လေသည်။

ညဉ့်နက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အနည်းငယ် မူးယစ်နေမှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ သူ၏စားပွဲပေါ်တွင် ပုံနေသော စာရွက်စာတမ်းများကို သေချာစွာ စစ်ဆေးနေလေသည်။

အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို မသိရပေ။

သူသည် အကျင့်ပါနေသဖြင့် လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း၊ သူမျှော်လင့်ထားသော လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးကို မထိတွေ့မိခဲ့ချေ။

ချင်းလွမ်စစ်သူကြီးက ခေတ္တမျှရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏လက်ချောင်းများကို အနည်းငယ် ဆုပ်နယ်ကာ လက်ကိုပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တရားဝင် တာဝန်များကို ဆက်လက် အာရုံစိုက်နေလေသည်။

အရုဏ်တက်ချိန်၏အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်အထိပင်။ သူက လက်မောင်းများကို ဆန့်တန်းကာ စင်ပေါ်ရှိအပေါ်ခြုံဝတ်ရုံကို လှမ်းယူလိုက်သော်လည်း၊ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ လစ်ဟာနေပြန်လေသည်။

ချင်းလွမ်စစ်သူကြီးက ဘေးတိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး လွတ်နေသောစင်ကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ရုတ်တရက် သူက ထူးဆန်းသော မသက်မသာဖြစ်မှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်လေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဆယ့်ကိုးရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

ဤရာထူးတိုးခါစ မသေမျိုးစစ်သူကြီးကြီးက စာကြည့်ခန်းထဲမှ တစ်ကြိမ်မျှ ထွက်မလာခဲ့ချေ။

ကောင်းကင်ကြီး ထပ်မံ လင်းထိန်လာသည်အထိပင် ဖြစ်လေသည်။

သူသည် နောက်ဆုံးတွင် စာရွက်စာတမ်းများကို ချထားလိုက်ပြီး၊ မတ်တတ်ရပ်ကာ ယာယီ နန်းတော်၏ အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားလေသည်။

မသေမျိုးစစ်သူကြီး တစ်ဦးအနေဖြင့် ချင်းလွမ်တွင် ဆက်သွယ်ရန်နည်းလမ်း မရှိသဖြင့်၊ သူက အခြားနန်းတော်တစ်ခုသို့ လမ်းလျှောက်သွားကာ အံ့အားသင့်နေသော ဟုန်ကျင်း မသေမျိုးစစ်သူကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူက တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။

"သူမ ဘာလို့ မပြန်လာသေးတာလဲ။"

"ငါ... ငါ မသိဘူး၊"

ဟုန်ကျင်း၏မျက်ခွံများ တုန်လှုပ်သွားလေသည်။ ဆယ်ရက်ထက်မပိုဘူးဟု သူ ပြောခဲ့သော်လည်း၊ ယခု ဆယ့်ကိုးရက်မြောက်နေ့တွင် တစ်ဖက်လူက လာရောက်မေးမြန်းနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် မိုးမြေအကြားတွင်ပင် ကွာဟချက်ရှိနေသဖြင့် အစွန်းတစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ စီးတော်ယာဉ်များမည်သည့်အရာကြောင့် နှောင့်နှေးနေသည်ကို သူ မည်သို့ သိနိုင်မည်နည်း။

" ငါ့အတွက် ဗောဓိသတ္တတရားဟောတဲ့နေ့က ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ စုံစမ်းကြည့်ပါ။"

ချင်းလွမ်က အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ယာယီ နန်းတော်မှ ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်လေ၏။

"ခင်ဗျားက အမိန့်ပေးထားပြီးပြီဆိုမှတော့ ကျွန်တော် သေချာပေါက် စုံစမ်းစစ်ဆေးပေးပါ့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခု ခင်ဗျား ဘယ်သွားမလို့လဲ။"

ဟုန်ကျင်း မသေမျိုးစစ်သူကြီးသည် အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ကို နန်းတော်အပြင်ဘက်သို့ လိုက်ပို့ပေးလေသည်။

ချင်းလွမ်စစ်သူကြီးသည် အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်ကာ တိုတောင်းပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အင်ပါရီယာမြင်းစောင်း။"

ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် သူက သဲလွန်စများကို ရှာဖွေလေ့မရှိဘဲ၊ တည့်တည့်သာပြောဆိုကာအကြောင်းရင်းများကို မေးမြန်းရခြင်းကို ပိုနှစ်သက်လေသည်။

သေမျိုးများကို ၎င်းတို့၏ဆံပင်တစ်ဖျင်ကိုမျှ မထိရဲစေသည့် မသေမျိုးအမိန့်စာဖြင့် ဆင်းသက်လာချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ဦးအန္တရာယ်က ကြုံတွေ့ရပြီး မတော်တဆမှုဖြစ်ပွားခဲ့ပါက၊ အကြောင်းရင်းတစ်ခု သေချာပေါက်ရှိရပါလိမ့်မည်။

အင်ပါယာခုံရုံးနှင့် ဗောဓိသတ္တတို့အကြား ပဋိပက္ခည် အခြားအကြောင်းရင်းတစ်ခုဖြစ်လေသည်။

အပြန်အလှန်ရန်ငြိုးများမှာ အခြားတစ်ခုသာဖြစ်ပါလိမ့်မည်။