အခန်း (၁၁၉-၁၂၀)

အခန်း ၁၁၉ ။ 《ကမ္ဘာပျက်ခေတ်၏ အင်အားကြီးသူ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခြင်း》

"တောင်တွေကို ဖြိုခွဲပြီး မြစ်တွေကို ဖြတ်တောက်နိုင်တဲ့ ပျံသန်းနေတဲ့ နဂါးလက်သီး။"

လော့ယင်သည် ထုံးစံအတိုင်း အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ ပင်လယ်ရေများကို တွန်းဖယ်ကာ လေဟာနယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီ တစ်ကောင်သည် သူ၏ လက်သီးချက်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ပင် မခံနိုင်ဘဲ ချက်ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

ကျန်းလီ၏ လမ်းညွှန်မှုကို ခံယူပြီးနောက်၊ လော့ယင်သည် မိမိ၏ ပြည့်ဝလှသော သွေးနှင့် လေ စွမ်းအင်များကို ကောင်းစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်လာပြီး၊ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လာခဲ့သည်။

ကျန် သုံးဦးမှာ လော့ယင်၏ တက်ကြွနေသော ပုံစံကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေမိကြသည်။ လော့ယင်မှာ အောက်ခြေမမြင်ရလောက်အောင် နက်ရှိုင်းသွားသကဲ့သို့ သူတို့ ခံစားမိလိုက်သည်။ တစ်လလောက်လေး မတွေ့ရတာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ပြောင်းလဲသွားရတာလဲ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ လော့ယင် သန်မာလာခြင်းမှာ ကောင်းသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူတို့ လေးဦးသည် မီတာ တစ်သောင်း တစ်ထောင်ခန့် နက်ရှိုင်းသော ရေအောက်ကြမ်းပြင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဤနေရာမှာ သမုဒ္ဒရာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာလောက် ဖြစ်ပြီး၊ ဖိအားမှာ အလွန် ကြီးမားလှသဖြင့် အဆင့် ၄ ဇွန်ဘီများပင် ခံနိုင်ရည်မရှိဘဲ၊ အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီများသာ နေနိုင်ကြသည်။

ရေအောက်ကြမ်းပြင်မှာ အလွန် နက်ရှိုင်းလွန်းသဖြင့် နေရောင်ခြည်ပင် မရောက်ရှိနိုင်တော့ဘဲ တစ်နေရာလုံး အမှောင်အတိ ကျနေသည်။ အမြင်အာရုံမှာ လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့ဘဲ အခြား အာရုံခံစားမှုများလည်း အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားသဖြင့်၊ သူတို့သည် ပင်လယ်ရေစီးကြောင်းကို အခြေခံ၍သာ အခြေအနေကို ခန့်မှန်းရတော့သည်။

"အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီ ၈ ကောင် ရှိတယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီနားမှာ ဂြိုဟ်သိမ်းယာဉ်ရဲ့ အပျက်အစီးတစ်ခုလည်း ရှိနေတယ်။" လော့ယင်က မလှမ်းမကမ်းတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေကြောင်းနှင့်၊ အရာအားလုံး၏ အဓိကတရားခံဖြစ်သော ထို ဂြိုဟ်သိမ်းယာဉ် အပျက်အစီးကို အာရုံခံမိသွားသည်။

အာကာသယာဉ်ပေါ်မှ လူများသည် သာမန် ဇွန်ဘီများသာ ဖြစ်ကြရာ၊ ရေအောက်ဖိအားကို မခံနိုင်ဘဲ သွေးမြူများအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ကြသည်။ ၎င်းမှတစ်ဆင့် ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်များ သမုဒ္ဒရာအောက်ခြေတွင် ပြန့်နှံ့သွားပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ရေတိမ်ပိုင်းနှင့် ကုန်းမြေများပေါ်သို့ပါ ပျံ့နှံ့ကာ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ရေဘဝဲ၊ လူသတ်ဝေလငါး၊ အန်ဂလာငါး၊ ရေခူ စသည်ဖြင့်... ဤ ဇွန်ဘီဖြစ်သွားသော ရေနေသတ္တဝါ ၈ ကောင်မှာ အသက်ရှင်စဉ်ကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေကြသည်။ ရေဘဝဲ၏ လက်တံများတွင် မျက်လုံးများ ပြည့်နှက်နေပြီး မျက်လုံးတိုင်းတွင် ပါးစပ်များ ပေါက်နေသည်။ လူသတ်ဝေလငါး၏ အမြီးပိုင်းတွင်လည်း ခေါင်းတစ်လုံး ပေါက်နေသဖြင့်၊ ၎င်း၏ ဦးနှောက်အမြုတေ ဘယ်ဘက်တွင် ရှိနေသည်ကို ခွဲခြားရ ခက်ခဲနေသည်။ အန်ဂလာငါးမှာ မီတာ ၁၅ ခန့် ရှည်လျားလာပြီး၊ နဖူးပေါ်ရှိ အလင်းရောင်ထုတ်သော အသားပိုလေးမှာလည်း လူခေါင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

မူလက သက်ရှိများနှင့် လုံးဝ ကွာခြားသွားသော ဤ ဇွန်ဘီရေနေသတ္တဝါ ၈ ကောင်သည် ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြပြီး၊ သူတို့ထဲမှ အဆင့် ၆ ဇွန်ဘီ တစ်ကောင် မွေးဖွားလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ယခင်က အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီများ ယခုထက် ပိုမို များပြားခဲ့သော်လည်း၊ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်စားသောက်ကြသဖြင့် ယခုအခါ ၈ ကောင်တည်းသာ ကျန်ရှိတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ခဏ ထပ်စောင့်ဦး။ သူတို့ အချင်းချင်း သတ်ကြလို့ ၇ ကောင်ပဲ ကျန်တဲ့အထိ စောင့်မယ်။" ဟု လော့ယင်က ပြောလိုက်သည်။

အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီများ များလွန်းလျှင်လည်း မကောင်းပေ။ အရေအတွက် များလွန်းပါက သူတို့ လက်မလောက်သဖြင့် အနိုင်မတိုက်နိုင်ပေ။ သို့သော် အရေအတွက် နည်းလွန်းလျှင်လည်း ထိုကျန်ရစ်သော အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီများသည် အခြားဇွန်ဘီများ၏ ဦးနှောက်အမြုတေ အမြောက်အမြားကို စုပ်ယူထားပြီးဖြစ်ရာ သာမန် အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီများအဖြစ် သတ်မှတ်၍ မရတော့ဘဲ သူတို့ အနိုင်တိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီ အရေအတွက်ကို သူတို့ ၄ ယောက် ကွက်တိ ရင်ဆိုင်နိုင်မည့် အနေအထားအထိ ထိန်းချုပ်ထားရမည် ဖြစ်သည်။ ၇ ကောင် ဆိုသည်မှာ လော့ယင် အသေအချာ လေ့လာတွက်ချက်ပြီးမှ ရရှိလာသော ကိန်းဂဏန်း ဖြစ်သည်။

ကျန်သုံးယောက်သည်လည်း လော့ယင်၏ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ စွမ်းအားများကို စုစည်းထားလိုက်ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရေခူမှာ ရေဘဝဲကို အရှုံးပေးလိုက်ရပြီး သနားစရာကောင်းအောင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ရေဘဝဲသည် ရေခူ၏ ဦးနှောက်အမြုတေကို စုပ်ယူလိုက်ပြီးနောက်၊ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောက်ပလာပြီး အဆင့် ၆ဆီသို့ နောက်တစ်လှမ်း တိုးသွားခဲ့သည်။

လော့ယင်က တိုက်ခိုက်ရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး၊ သူက ရှေ့ဆုံးမှ စတင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကာ ကျန်သုံးယောက်ကလည်း သူ့နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါလာကြသည်။

ရေဘဝဲ၊ လူသတ်ဝေလငါး၊ အန်ဂလာငါးတို့မှာ ကျန်ရှိနေသော ဇွန်ဘီ ၇ ကောင်ထဲတွင် ရင်ဆိုင်ရ အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်သဖြင့် လော့ယင်က ထို ၃ ကောင်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ပြီး၊ ကျန် ၄ ကောင်ကိုတော့ ထို ၃ ယောက်အား တာဝန်ပေးလိုက်သည်။

ဇွန်ဘီများသည် လော့ယင်တို့၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် အံ့ဩသွားကြပြီးနောက် ဒေါသထွက်သွားကြသည်။ အားနည်းသော လူသားတွေက ငါတို့ကြားက တိုက်ပွဲကို လာစွက်ဖက်ရဲတယ်ပေါ့။

သို့သော် ဇွန်ဘီများသည် လူသားများထဲတွင်လည်း အင်အားကြီးသူများ ရှိကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိသွားကြသည်။ ပျံသန်းနေသော နဂါးလက်သီးမှာ မည်သူမျှ တားဆီး၍ မရနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လှရာ၊ လော့ယင်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ဇွန်ဘီ ၃ ကောင်မှာ မခုခံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

ထိုဇွန်ဘီ ၃ ကောင်သည် ယာယီမဟာမိတ်ဖွဲ့ကာ လော့ယင်ကို ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

ကျန် ၄ ကောင်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသော သုံးယောက်မှာမူ တစ်ဖက်က အသာစီးရနေခြင်းမျိုး မရှိဘဲ၊ သရေကျနေကာ မည်သူကမျှ မည်သူ့ကိုမျှ အနိုင်မယူနိုင်ကြပေ။

လော့ယင်တို့ဘက်တွင် မည်သူကမျှ လက်နက် အသုံးမပြုကြဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ အဆင့် ၅၏ စွမ်းအားမှာ အလွန် ကြီးမားလှသဖြင့် သူတို့၏ စွမ်းအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည့် လက်နက်မျိုးကို ရှာမတွေ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"သေစမ်း။"

လော့ယင် အသံကုန်အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ စိတ်နှင့် ခန္ဓာကို ပေါင်းစပ်ကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော လက်သီးချက်ကို ထိုးချလိုက်ရာ၊ တကယ့်ကို စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်ယောင်ကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နဂါးက ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်အလား မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်ပေ။ ပူးပေါင်းထားသော ဇွန်ဘီ ၃ ကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရပ်တန့်သွားရာ၊ လော့ယင်သည် ထိုအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လက်သီးများကို ဝှေ့ယမ်းပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီကို ဖြိုခွဲပစ်လိုက်သည်။ ဆံပင်အမည်းများ လွင့်ဝဲနေပြီး မျက်လုံးများ နီရဲနေကာ၊ ရှေးခေတ် စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဝင်စားလာသည့်အလား ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

လော့ယင်သည် မိမိ၏ ရန်သူများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက်၊ ကျန်သုံးယောက်ကို သွားရောက် ကူညီပေးလိုက်သည်။

ထိုဇွန်ဘီ ၄ ကောင်မှာ ပြန်လည်မခုခံနိုင်တော့ဘဲ လူသားများ၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားကြရသည်။

"တ... တကယ်ကြီး အောင်မြင်သွားတာလား?"

နောက်ဆုံး ဇွန်ဘီတစ်ကောင် သေဆုံးသွားသောအခါ၊ လော့ယင်သည် ဤရလဒ်ကို မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။ အစကတည်းက သေမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ကျန်းလီ၏ လမ်းညွှန်မှုကြောင့် သူ၏ စွမ်းအားများ အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး၊ အခြေအနေကို အတင်းအကျပ် ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ယခင်က သူသာ ဤနေရာသို့ လာခဲ့မည်ဆိုလျှင် 'သေလမ်း ကိုးသွယ်၊ ရှင်လမ်း တစ်သွယ်' ဟုပင် ဆို၍ ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ သမုဒ္ဒရာထဲမှ ဇွန်ဘီများကို ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း သက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ လူသားများဘက်မှ အဆင့် ၅ ဦးနှောက်အမြုတေ ၇ ခုကို ရရှိသွားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအမြုတေများကို အသုံးပြု၍ အဆင့် ၆ စွမ်းရည်မြှင့်လူသားတစ်ဦး မွေးထုတ်မည်လား၊ သို့မဟုတ် အဆင့် ၅ စွမ်းရည်မြှင့်လူသား အများအပြား မွေးထုတ်မည်လား ဆိုသည်မှာ သူတို့ စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်နိုင်ပြီ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ကုန်းမြေပေါ်ရှိ ဇွန်ဘီများသည် လူသားများကို ဘယ်လိုမှ ယှဉ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

လူသားများအတွက် အောင်ပွဲမှာ လက်တစ်ကမ်းတွင်သာ ရှိနေပြီ။

ဗြစ်—

လော့ယင် ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ... သတ္တုပြားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဓားတစ်လက်က သူ၏ နှလုံးသားကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် အခြား စွမ်းရည်မြှင့်လူသား သုံးဦးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာ... လို့လဲ..."

ငါတို့ အောင်ပွဲခံနိုင်ပြီလေ၊ ဘာလို့ ငါ့ကို သတ်ရတာလဲ။ ပြီးတော့ ဒီလက်နက်က ဘယ်က ရလာတာလဲ... လော့ယင်တွင် မေးချင်သော မေးခွန်းများစွာ ရှိနေသော်လည်း၊ သူ၏ အသက်စွမ်းအင်များ အလွန် လျင်မြန်စွာ လျော့ကျသွားသဖြင့် စကားပင် ကောင်းကောင်း မပြောနိုင်တော့ပေ။

ဓားကိုင်ထားသူသည် လော့ယင် အသက်ရှင်နေသေးသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဓားကို တစ်ချက် လှည့်လိုက်ပြီး လော့ယင်၏နှလုံးကို အမွမွ ကြေသွားစေလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့... မင်းက အရမ်းသန်မာလွန်းနေလို့လေ။" တစ်ယောက်က ဟန်ဆောင် အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည် - "ငါတို့က နိုင်ငံသစ်တစ်ခု တည်ထောင်ချင်တာ။ မင်းလို လူသားတွေထဲမှာ အသန်မာဆုံးလူတစ်ယောက် ရှိနေတာက ငါတို့အတွက် အန္တရာယ်ပဲ။ ဒါကြောင့် မင်းကို ဖယ်ရှားရတာပေါ့။"

"ဒီလက်နက်ကတော့ ဟိုဘေးက ဂြိုဟ်သိမ်းယာဉ် အပျက်အစီးထဲက ယူလာတာပေါ့။ ဂြိုဟ်သိမ်းယာဉ်ရဲ့ သတ္တုဆိုတော့ အဆင့် ၅ စွမ်းရည်မြှင့်လူသားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုတောင် ဖောက်ထွင်းနိုင်တာ မဆန်းပါဘူး။"

လော့ယင်၏ သူငယ်အိမ်များ ပြန့်ကားသွားပြီး၊ အဆုံးအစမရှိသော နာကြည်းချက်များဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

...

"မင်းတို့ သစ္စာဖောက် သုံးယောက်လုံး သေကြစမ်း။"

လော့ယင်သည် သူ့ကိုယ်တွင်း၌ အသက်စွမ်းအင်များ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရရှိလာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ဝုန်းခနဲ မတ်တပ်ထရပ်ကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ့မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ ကြောင်အမ်းသွားသည်။

တောက်ပသော နေရောင်ခြည်၊ သပ်ရပ်သော စာသင်ခန်း၊ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲအတွက် ရက်ရေတွက်နေသော သင်ပုန်း၊ အံ့ဩနေသော အတန်းဖော်များနှင့်၊ သူ့ထက်ပို၍ ဒေါသထွက်နေသော ဆရာမ။

"လော့ယင်။" ဆရာမက လော့ယင်ကို ဒေါသတကြီး အော်ငေါက်လိုက်သည် - "မင်းဘာသာမင်း စာမလုပ်ဘဲ အတန်းထဲမှာ အိပ်နေတာတောင် ထားလိုက်ပါတော့၊ အခု ဘာတွေ ထပြီး ရူးနေတာလဲ။"

"ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင်နေသေးတာလဲ။ ဇွန်ဘီတွေကော။" လော့ယင်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ ဇွန်ဘီကပ်ဘေး စတင်ဖြစ်ပွားခဲ့သော နေ့တွင် ကျောင်းတစ်ခုလုံး ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အတန်းဖော်များထဲတွင် သူ တစ်ယောက်တည်းသာ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း မှတ်မိနေသည်။

ဆရာမ၏မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားပြီး ဒေါသထွက်တော့မည့် အချိန်တွင်၊ လော့ယင်သည် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည် - "ဒီနှစ်က ဘယ်ခုနှစ်လဲ။"

ဆရာမက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး လော့ယင်၏ မိုက်မဲသော မေးခွန်းကို မဖြေတော့ပေ။ အတန်းဖော်များကလည်း ခေါင်းငုံ့ကာ ရယ်ချင်စိတ်ကို ထိန်းထားကြသည်။ ဒီနေ့ လော့ယင်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သတ္တိတွေ ပိုနေရတာလဲ။ ဆရာမရဲ့ ဒေါသကို အကြိမ်ကြိမ် စိန်ခေါ်နေပါလား။

လော့ယင်သည် ခိုးယူလာသော ဖုန်းကို အမြန်ထုတ်ကာ စခရင်ပေါ်ရှိ အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ... သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

ဒီအချိန်ကို သူ ဘယ်တော့မှ မမေ့နိုင်ပါဘူး။

ဇွန်ဘီကပ်ဘေး စတင်ဖြစ်ပွားမယ့်နေ့ပဲ။

ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်ဆီကို ပြန်ရောက်လာတာလား။

လော့ယင်သည် ဖုန်းကို ပိုက်ထားပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ အသံကုန် ဟစ်အော် ငိုယိုတော့သည်။

အချိန်မီသေးတယ်... အရာအားလုံးက အချိန်မီသေးတယ်။ သေသွားတဲ့ ညီမလေး၊ ဇွန်ဘီဖြစ်သွားတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ... အရာအားလုံးကို ပြန်လည် ကယ်တင်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်။

***

wunzinnosp

မဟာယာနအဆင့်ရောက်မှ စနစ်က ပေါ်လာသတဲ့

Mahayana 120

အခန်း ၁၂၀ ။ ရည်မှန်းချက်ကောင်းတယ်

"ဒီကမ္ဘာကြီးက မကြာခင်မှာ ဇွန်ဘီကမ္ဘာကြီး ဖြစ်သွားတော့မယ်။ မင်းတို့တွေ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ကြပါ။" လော့ယင်သည် ထိန်းချုပ်မရအောင် ငိုကြွေးပြီးနောက်၊ ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် သူ၏ အတန်းဖော်များနှင့် ဆရာမကို ထိုစကားတစ်ခွန်းသာ ချန်ထားရစ်ခဲ့ပြီး ကျောင်းအပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

သူသာ သူ၏ အတန်းဖော်များနှင့် ဆရာမကို ကယ်တင်နိုင်စွမ်း ရှိမည်ဆိုပါက ကျောင်းတွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဝမ်းနည်းစရာမှာ သူ့အင်အားမှာ အလွန်နည်းပါးလွန်းလှသဖြင့် သူတို့ကို မကယ်နိုင်ရုံသာမက သူ့ကိုယ်သူပါ ဆွဲသွင်းခံရမည်ကို သိရှိနေသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ရောက်လာတော့မည်ကို သိရှိထားသဖြင့်၊ အစားအသောက်၊ ရေ၊ လက်နက်၊ တိပ်ခွေ စသည့် ပစ္စည်းများစွာကို ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း လော့ယင် သိထားသည်။ သို့သော် ထိုအရာများအားလုံးထက် ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ... သူ့ညီမလေးပင်။

သူ့ညီမလေးသည် ယနေ့တွင် သေဆုံးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ သူ၏ တစ်သက်တာလုံးအတွက် အကြီးမားဆုံး နာကျင်မှုကြီး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဤအရာအားလုံးကို သူ ပြောင်းလဲပစ်မည်။

"ဟယ်လို... ရှောင်ကျူလား။ ဒီနေ့ အပြင်မထွက်နဲ့နော်၊ ပြတင်းပေါက်တွေလည်း မဖွင့်နဲ့။ ငါ ပြန်လာတဲ့အထိ အိမ်ထဲမှာပဲ နေနေနော်။" လော့ယင်သည် သူ့ညီမလေး လော့ကျူထံ ဖုန်းခေါ်ကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မှာကြားလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။" ဖုန်းတစ်ဖက်မှ အားနည်းသော အသံလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ့ညီမလေး လော့ကျူသည် သူ့ထက် ၂ နှစ် ငယ်ပြီး၊ ယခုနှစ်တွင် အထက်တန်း ပထမနှစ် တက်နေကာ သူနှင့် ကျောင်းတစ်ကျောင်းတည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် ယနေ့တွင် ဖျားနေသဖြင့် အိမ်တွင် နားနေခြင်းဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင် ဇွန်ဘီဝေလငါးကြီး ကုန်းပေါ်သို့ တက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ပါးစပ်ထဲတွင် ဇွန်ဘီငါးကောင်ရေ သောင်းချီ ပါဝင်လာမည် ဖြစ်သည်။ ထိုငါးများသည် တစ်မြို့လုံးကို ဇွန်ဘီအသိုက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေမည့် အဓိက တရားခံများဖြစ်လာမည်။

ယခင်ဘဝက၊ သူသည် ကျောင်းမှ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးပြီး အိမ်သို့ အလောတကြီး ပြန်ရောက်လာချိန်တွင်... ပြတင်းပေါက်များ ပွင့်နေပြီး လေထဲမှ ငါးတစ်ကောင် အိမ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျကာ သူ၏ ညီမလေးကို ကိုက်ခဲပြီး ကူးစက်စေခဲ့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤဘဝတွင် ထိုသို့သော ကိစ္စမျိုးကို လုံးဝ ထပ်မဖြစ်စေရ။

ကံကောင်းသည်မှာ ဇွန်ဘီဝေလငါး ကုန်းပေါ်တက်ရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုသေးသဖြင့်၊ အရာအားလုံးကို ပြင်ဆင်ရန် အချိန်မီသေးသည်။

...

ငါ့နာမည်က လော့ယင်၊ အသက် ၂၈ နှစ်။ ယခင်က အဆင့် ၅ စွမ်းရည်မြှင့်လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး၊ လူတွေက ငါ့ကို 'အရိပ်ဘုရင်' လို့ ခေါ်ကြတယ်။ ငါဟာ လူသားတွေထဲမှာ အသန်မာဆုံးသူဖြစ်ပြီး၊ ဇွန်ဘီကပ်ဘေးကြီးကို ဖြေရှင်းနိုင်ဖို့ လက်တစ်ကမ်းအလိုကို ရောက်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးဆုံးအချိန်မှာ သစ္စာဖောက်ခံရပြီး အဆင့် ၅ စွမ်းရည်မြှင့်လူသား ၃ ယောက်ရဲ့ ခိုးတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် မကျေမနပ်နဲ့ သေဆုံးခဲ့ရတယ်။

အခု ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်ဆီကို ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီ။ လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်က သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့၊ ငါ့မှာ နောက် ၁၀ နှစ်စာ မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ ၁၀ နှစ်တာ တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံတွေ ရှိနေတယ်။ ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တဲ့သူတွေ၊ ငါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာတွေ... အားလုံးကို ငါ ပြန်ယူမယ်။

"ဒီဘဝမှာ... ငါ ခြေတစ်လှမ်း အရင်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဆိုတော့ ဆက်တိုက် ရှေ့ရောက်နေစေရမယ်။ ငါ သေချာပေါက် အဆင့် ၆ စွမ်းရည်မြှင့်လူသား ဖြစ်လာစေရမယ်။ မဟုတ်ဘူး၊ အဆင့် ၆ တောင် မလုံလောက်သေးဘူး... အဆင့် ၈ စွမ်းရည်မြှင့်လူသား ဖြစ်လာစေရမယ်။" လော့ယင်သည် အိမ်သို့ ပြန်ပြေးနေရင်း၊ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။

"အို... ဟုတ်လား၊ ရည်မှန်းချက် ကောင်းတယ်ပဲ။"

ရုတ်တရက် လော့ယင်၏ နားနားတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ချီးကျူးလိုက်သဖြင့်၊ လော့ယင် လန့်ဖြန့်သွားကာ ဘေးသို့ အမြန်ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်အနေအထား ချက်ချင်း ဖမ်းလိုက်သည်။

ရောက်လာသူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူ၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

မျှော်စင်ကိုင်ထားတဲ့ ကျန်းလီ။

သူ၏ဦးနှောက်များ အလျင်အမြန် အလုပ်လုပ်နေသည်။ ကျန်းလီနှင့် ပတ်သက်၍ သူ သိထားသည်မှာ - သူသည် အခြားကမ္ဘာမှ လာသူဖြစ်ပြီး အလွန် ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် သန်မာသည် ဆိုသည့်အချက် တစ်ခုတည်းသာရှိသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဆရာကျန်းသည် လွန်ခဲ့သော ၁၀ နှစ်ကတည်းက ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်နေခဲ့ပုံရသည်။

"ခင်ဗျားက..."

လော့ယင်သည် ကျန်းလီကို မသိချင်ယောင် ဆောင်လိုက်သည်။

လော့ယင်သည် မိမိ အတိတ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည့် ကိစ္စမှာ အလွန်ထူးဆန်းလွန်းသဖြင့် အခြားသူများကို ပြောပြလျှင်လည်း ယုံကြည်မည် မဟုတ်ဟု တွေးထားသည်။ ကျန်းလီကဲ့သို့ အင်အားကြီးသူပင်လျှင် ယုံကြည်မည် မသေချာပေ။ ထို့ပြင် အတိတ်သို့ ပြန်ရောက်လာခြင်းမှာ သူ၏ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ရာ လုံးဝ မပေါက်ကြားစေရ။

သူက ဆရာကျန်းကို သိသော်လည်း ဆရာကျန်းက သူ့ကို မသိပေ။ ထိုအချက်ကို အသုံးချကာ ဆက်ဆံရေးကို ကြိုတင် တည်ဆောက်ထားပြီး၊ ဆရာကျန်းကဲ့သို့ မည်သို့ သန်မာလာစေရန် သင်ယူမည်... ဟု လော့ယင် စိတ်ထဲတွင် အစီအစဉ်များစွာ ရေးဆွဲနေမိသည်။

"ရက်အနည်းငယ်လေးနဲ့တင် မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျောက်သွားပြီလား။" လော့ယင်၏ သရုပ်ဆောင်မှုမှာ အလွန် အတွေ့အကြုံနုနယ်လှသဖြင့်၊ ကျန်းလီက သူ့တွင် အတိတ်က မှတ်ဉာဏ်များ ရှိနေသေးကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိလိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"အာ... ဆရာလည်း လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်ဆီကို ပြန်ရောက်လာတာလား။" လော့ယင်က ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာ ပြန်ရောက်လာတာလဲ။" ကျန်းလီ စိတ်ထဲတွင် - ငါ အတိတ်ပြန်ရောက်လာလည်း ဘာကွာသွားမှာလဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်ကလည်း ငါက မဟာယာနအဆင့်ပဲဟာဟု တွေးလိုက်ပြီး... "ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲဆိုတာ ပြောစမ်းပါဦး" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျန်းလီသည် ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဆိုတာကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိသော်လည်း၊ လော့ယင်ထံမှ အတည်ပြုချက် ရယူလိုသေးသည်။

လော့ယင်သည် ကျန်းလီ ထွက်သွားပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော... အဆင့် ၆ ဇွန်ဘီ မွေးဖွားလာတော့မည့် အခြေအနေများ၊ အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီများ၏ တိုက်ပွဲများ၊ လူသားများကို ကယ်တင်နိုင်ရန် လက်တစ်ကမ်းအလို ရောက်ခဲ့ပုံများနှင့်၊ နောက်ဆုံးတွင် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ သစ္စာဖောက်ခံရပုံများကို ဘာမှ မချန်ထားဘဲ အကုန်ပြောပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သေသွားပြီလို့ ထင်နေတာ... လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်ဆီကို ပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။" လော့ယင်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။ ကိစ္စရပ်များအားလုံးမှာ အလွန် ထူးဆန်းလွန်းလှရာ၊ သူ ကိုယ်တိုင် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသူ ဖြစ်သော်လည်း အတိတ်သို့ တကယ် ပြန်ရောက်လာသည်ကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"တကယ်ကို ဆန်းကြယ်တာပဲ။" အသေးစိတ် အကြောင်းရင်းကို မသိရသော်လည်း၊ စနစ်၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော တုံ့ပြန်မှုများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားဘုံလှေကား အပိုင်းအစ နှင့် သက်ဆိုင်နေမည်ဟု ကျန်းလီ ခန့်မှန်းမိသည်။

ဗြဟ္မာမျှော်စင်သည် ကိုယ်လုံးကို ခါယမ်းလိုက်ရာ၊ သူ၏ ဇွန်ဘီနိုင်ငံတော် ဘယ်ရောက်သွားသလဲဆိုသည်ကို အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ အရာအားလုံးက လွန်ခဲ့သော ၁၀ နှစ်ဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်ဆိုမှတော့၊ ထိုဇွန်ဘီများသည်လည်း လွန်ခဲ့သော ၁၀ နှစ်က သူတို့ ရှိခဲ့သော နေရာများသို့ အလိုလို ပြန်ရောက်သွားကြမည်မှာ သေချာသည်။

"မင်း အရင်က ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံဖူးတာမျိုးရှိလား။" ကျန်းလီက ထပ်မေးလိုက်သည်။

လော့ယင် စဉ်းစားခန်းဝင်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည် - "ဆရာ သတိပေးလိုက်မှ တကယ် ရှိတယ်ဆိုတာ သတိရသွားတယ်။ ကျွန်တော့် မိဘတွေရဲ့ အမွေပစ္စည်းတွေကို ရှင်းလင်းနေတုန်းက ဆွဲသီးလေးတစ်ခုကို တွေ့ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီတုန်းက လက်မှာ ဒဏ်ရာရထားတော့ သွေးက ဆွဲသီးပေါ်ကို ပေသွားတာ၊ ဆွဲသီးက အလင်းတန်းလေးအဖြစ် ပြောင်းပြီး ကျွန်တော့် ကိုယ်ထဲကို ဝင်သွားခဲ့တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ဘာသက်ရောက်မှုမှ မရှိဘူးလို့ ထင်လို့ သိပ်ဂရုမစိုက်မိခဲ့ဘူး။ ဆရာ့အဓိပ္ပာယ်က ကျွန်တော် အတိတ်ကို ပြန်ရောက်လာတာက အဲ့ဒီ ဆွဲသီးကြောင့်လို့ ပြောချင်တာလား။"

ကျန်းလီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိုဆွဲသီးမှာ နတ်ဘုရားဘုံလှေကား အပိုင်းအစ ဖြစ်လောက်သည်။ သို့သော် ဘာကြောင့် ဆွဲသီးပုံစံ ဖြစ်နေသလဲဆိုတာကိုတော့ မသိပေ။

"လောင်ပိုင်... ရှန်းဝမ်ကို ဆက်သွယ်ပေးပါဦး။" ကျန်းလီက ပိုင်ဟုန်ထူကို ခေါ်ကာ၊ အရာအားလုံးကို သိသည်ဟု ယူဆရသော ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်ကို မေးမြန်းရန် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

ကျန်းလီက အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း ပြောပြလိုက်ရာ၊ ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်က ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည် - "သီအိုရီအရတော့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ နတ်ဘုရားဘုံလှေကားဆိုတာ နတ်ဘုရားဘုံရဲ့ အကောင်းဆုံး ဖန်တီးမှုကြီးပဲလေ။ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေ အများကြီး ပူးပေါင်းဖန်တီးထားတာဆိုတော့ ဟင်းလင်းပြင်တာအို၊ အချိန်တာအို၊ အကြောင်းအကျိုးတာအိုတွေ အကုန်ပါဝင်နေတယ်။"

"ကမ္ဘာတစ်ခုနဲ့တစ်ခုရဲ့ အချိန်စီးဆင်းမှုက မတူညီကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားဘုံက နတ်ဘုရားဘုံလှေကားကို သုံးပြီး ကမ္ဘာအားလုံးကို ချိတ်ဆက်လိုက်တဲ့အခါ၊ အားလုံးရဲ့ အချိန်စီးဆင်းမှုကို နတ်ဘုရားဘုံနဲ့ တူညီအောင် ညှိပေးလိုက်တာ။"

"မင်းပြောသလိုပဲ ဒီကလေးရဲ့ ကိုယ်ထဲမှာ နတ်ဘုရားဘုံလှေကား အပိုင်းအစ ရှိနေတယ်ဆိုရင်၊ အဲ့ဒါက အချိန်တာအို ပါဝင်နေတဲ့ အပိုင်းအစ ဖြစ်လောက်တယ်။ သူ သေမသွားအောင် ကာကွယ်ပေးဖို့အတွက် အချိန်ကို ပြန်လှန်ပေးလိုက်တာ ဖြစ်မယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီကမ္ဘာရဲ့ အချိန်လောက်ပဲ ပြန်လှန်ပေးနိုင်တာ ဖြစ်မယ်။ နတ်ဘုရားဘုံလှေကား အပိုင်းအစ တစ်ခုတည်းနဲ့တော့ စကြဝဠာအားလုံးရဲ့ အချိန်တွေကို ပြန်လှန်ပစ်နိုင်လောက်တဲ့အထိ အစွမ်းမကြီးပါဘူး။ အခု ကျိုကျိုးမှာလည်း 'ယန်သက္ကရာဇ် ၄၈၀၁' နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။"

ထိုအခါမှသာ စနစ်က ယခုမှ ဘာကြောင့် တုံ့ပြန်ရသလဲဆိုသည်ကို ကျန်းလီ သဘောပေါက်သွားသည်။ ယခင်က လော့ယင်၏ ကိုယ်တွင်းတွင် နတ်ဘုရားဘုံလှေကား အပိုင်းအစ ရှိနေသော်လည်း မလှုပ်မရှား ရှိနေသဖြင့် စနစ်က မသိရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် လော့ယင် သေဆုံးချိန်တွင် ထိုအပိုင်းအစက အချိန်ကို ပြန်လှန်လိုက်မှသာ စနစ်က ထောက်လှမ်းမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်က ဆက်မေးသည် - "မင်းက ဒီကလေးရဲ့ကိုယ်ထဲက နတ်ဘုရားဘုံလှေကား အပိုင်းအစကို ထုတ်ယူမလို့လား။ ငါကတော့ ဘယ်လိုထုတ်ရမလဲ မသိဘူးနော်။"

ကျန်းလီက ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ကျွန်တော့်မှာ နည်းလမ်း ရှိပါတယ်။"

"ဘာနည်းလမ်းလဲ။" ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒီကလေးကို ဇွန်ဘီကပ်ဘေး ဖြေရှင်းဖို့ ကူညီပေးလိုက်ရုံပါပဲ။"

ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်သည် ကျန်းလီ၏ဦးနှောက်မှာ တစ်ခုခုချို့ယွင်းနေပြီဟု ထင်လိုက်မိသည်။

ဘာသာစကား မတူညီသဖြင့် လော့ယင်သည် ကျန်းလီနှင့် ဟိုဘက်မှ အဘိုးအိုတို့ ဘာတွေ ပြောနေကြသနည်းဆိုတာကို နားမလည်ပေ။ သို့သော် သူ၏ ဗီဇစိတ်အရ ၎င်းမှာ သူ့အကြောင်းကို ပြောနေခြင်းဖြစ်မည်ဟု ခံစားမိနေသည်။

ကျန်းလီက ခေါင်းလှည့်ကာ လော့ယင်အား ပြောလိုက်သည် - "လော့ယင်... ငါတို့ သဘောတူညီမှုတစ်ခု လုပ်ကြမလား။ ငါက မင်းကို ဇွန်ဘီတွေ ရှင်းလင်းဖို့ ကူညီပေးမယ်။ မင်းက မင်းကို အတိတ်ပြန်ရောက်လာအောင် လုပ်ပေးခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းကို ငါ့ကို ပေးရမယ်။"

လော့ယင် အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။ ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကသာ ဝင်ပါပေးမည်ဆိုလျှင်၊ ဇွန်ဘီများမှာ အစပျိုးချိန်မှာတင် အမြစ်ပြတ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး လူပေါင်းများစွာကို ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်ရာ၊ သူက သေချာပေါက် သဘောတူလိုက်သည်။

ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်သည် ဤနှစ်ယောက် ပျော်ရွှင်စွာ ပြောဆိုနေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ စိတ်ပျက်အောင် ပြောရန် မနေနိုင်တော့ပေ။

"ကျန်းလီ... ငါ သတိမပေးဘူးလို့ မပြောနဲ့နော်။ မင်း ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ တိုက်ရိုက်ဝင်ပါလို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး။ အသံနဲ့ သတင်းစကားတွေ လွှဲပြောင်းပေးတာလောက်ပဲ ရလိမ့်မယ်။"

"ဟင်?"

***