အခန်း (၂၆၁-၂၆၂)

အခန်း (၂၆၁) တိမ်တိုက်ပင်လယ်မှ လက်ဆောင်

နင်းကျော့နှင့် စုန့်ဖူလီတို့ တစ်ကျော့ပြန် ဆုံတွေ့ကြလေသည်။

ယခင်က ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် မီးမှုတ်စက်မှုမျောက်များနှင့် ပတ်သက်၍ အရောင်းအဝယ် ကိစ္စကို အတည်ပြုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့က ချန်ချာတို့ဘက်ကို အချိန်ပိုဆင်း၍ လုပ်ဆောင်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့ပြီး မီးမှုတ်စက်မှုမျောက် အရေအတွက် အမြောက်အမြားကို အရေးပေါ် ထုတ်လုပ်စေခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင်မူ ထိုပစ္စည်းများကို လွှဲပြောင်းပေးရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ရဲ့ အခြေအနေက ဒီလောက်အထိ လျင်လျင်မြန်မြန် ဆိုးရွားသွားပြီး နတ်ဆိုးသားရဲတွေရဲ့ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့တာကို ခံရလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

ဟု စုန့်ဖူလီက မှတ်ချက်ပြုသည်။

သူသည် တိမ်တိုက်ကုန်သည်များကို ဦးဆောင်ကာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ အဆင်ပြေချောမွေ့နေခိုက်တွင်မှ မြို့တော်မှာ နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် နင်းကျော့နှင့် တစ်ဖန်ပြန်လည် ဆုံတွေ့ရသည့်အခါ ကံကြမ္မာ၏ ခန့်မှန်းရခက်မှုကို သူ အတော်လေး ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် နတ်ဆိုးသားရဲများ ဝိုင်းရံရခြင်း၏ တရားခံအစစ်အမှန်မှာ မိမိရှေ့မှောက်တွင် ရပ်နေသူဖြစ်သည်ကိုမူ သူ လုံးဝ မသိရှိပေ။

နင်းကျော့ကလည်း အတူတကွ သက်ပြင်းချရင်း "ဟုတ်တယ်၊ နတ်ဆိုးသားရဲတွေက မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ကို ဝိုင်းရံလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ" ဟု ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲ တပ်မတော် အဓိကအင်အားစုကတော့ မီးလျှံတောင်တန်း ထိပ်ဖျားမှာ ရှိနေတုန်းပဲ"

"ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ အရင်က သဘောတူထားတဲ့ အရေအတွက်အတိုင်း ကျွန်တော်တို့ မပေးနိုင်တော့ဘူး။ ဒါဟာ ပထမဆုံးအသုတ် ဖြစ်သလို နောက်ဆုံးအသုတ်လည်း ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

နင်းကျော့က ပြောရင်းဆိုရင်းနှင့်ပင် မတတ်သာသည့်အဆုံး သက်ပြင်းကို ထပ်မံချလိုက်သည်။

မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်အတွက် အသက်ရှင်သေဆုံးမှုကို ဆုံးဖြတ်ရမည့် အရေးကြီးအချိန်တွင် တိုက်ပွဲများမှာ မနားတမ်း ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေပြီး ချန်ချာနှင့် အခြားသော ပျံလွှားဝိုင်း အလုပ်ရုံများကိုလည်း ဖေးစီက တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားသည်။

ထိုအလုပ်ရုံများ၏ ထုတ်လုပ်မှု တာဝန်များကို စစ်ပွဲအတွက် အကျိုးအရှိဆုံးဖြစ်မည့် တိုက်ပွဲဝင် စက်မှုယန္တရားများ ထုတ်လုပ်ရန် ပြောင်းလဲသတ်မှတ်လိုက်ရသည်။

သာမန် တိုက်ပွဲဝင် စက်မှုယန္တရားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မီးမှုတ်စက်မှုမျောက်များ၏ တိုက်ခိုက်ပုံမှာ အတော်လေး ရိုးရှင်းလှသည်။

အစပိုင်းတွင် ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးခြင်းတွင်သာ ကန့်သတ်ထားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ကျိုးကျဲရှန်နှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားစဉ် နင်းကျော့က ပစ်ပေါက်နိုင်သော မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ စက်မှုအစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကို ထပ်မံဖြည့်စွက်ပေးခဲ့သည်။

သို့သော်ငြားလည်း ထိုတိုက်ခိုက်မှု နည်းလမ်းနှစ်ခုတည်းဖြင့် မီးမှုတ်စက်မှုမျောက်များသည် စစ်မြေပြင်အတွက် များစွာ အသုံးမဝင်လှပေ။

နင်းကျော့၏ ဒီဇိုင်းပုံစံများအရ ဤစက်မှုရတနာသည် မီးလျှံသီးများကို ခူးဆွတ်ရာတွင်သာ ပိုမိုအသုံးတည့်ပေလိမ့်မည်။

နင်းကျော့၏ တောင်းပန်စကားကို စုန့်ဖူလီက ထပ်တလဲလဲ ခေါင်းညိတ်လက်ခံရင်း "ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်၊ နားလည်ပါတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။

သူသည် ကုန်သေတ္တာအတွင်းမှ စက်မှုနမူနာတစ်ခုကို အမှတ်မထင် ယူလိုက်ပြီး စစ်ဆေးမှု စတင်တော့သည်။

လူတစ်ရပ်ခွဲခန့်ရှိသော မီးမှုတ်စက်မှုမျောက်တစ်ကောင်မှာ သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာသည်။

ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည့် အမြင်တွင်ပင် မီးမှုတ်စက်မှုမျောက်၏ ရုပ်ထွက်မှာ တောက်ပသော အနီရောင်အမွှေးအမျှင်များ၊ ကြွက်သားအဖုအထစ်များနှင့် သက်ဝင်လှပသော မျက်နှာသွင်ပြင်တို့ကြောင့် အတော်လေး ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။

စုန့်ဖူလီမှာ သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်သည်မှာ အမှန်ပင်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ စစ်ဆေးရန်အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို အလွယ်တကူ အသုံးပြုနိုင်သည်။

သူသည် မီးမှုတ်စက်မှုမျောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို အတွင်းမှ အပြင်သို့ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ချက်ချင်း လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

စုန့်ဖူလီ၏ မျက်လုံးများအတွင်းတွင် အရောင်တစ်ချက် ဝင်းလက်သွားပြီး သူ၏ အကဲဖြတ်ချက်ကို ယခုကဲ့သို့ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မျောက်အရေခွံကို မီးလျှံကတ္တီပါ ကြွက်အရေခွံနဲ့ ပြုလုပ်ထားပြီး ရိုးရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပန်းထိုးချုပ်လုပ်မှု အတတ်ပညာကို သုံးထားတာပဲ"

"အရိုးစုကိုတော့ ကောင်းကင်ရွှေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတယ်။ အဓိကကတော့ ပေါ့ပါးဖို့နဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အသုံးချနိုင်စွမ်း ရှိဖို့အတွက်ပဲ၊ ဒါမှလည်း အပေါ်မှာ သိုလှောင်မှုအစီအရင်ကို တပ်ဆင်ရတာ ပိုလွယ်ကူမှာ"

"ဒါပေမဲ့ အစီအရင်ကို ကျစ်လျစ်အောင် လုပ်ဖို့နဲ့ မီးမှုတ်မျောက်ရဲ့ နောက်ထပ် အဆင့်မြှင့်တင်မှုတွေအတွက် နေရာချန်ထားဖို့ဆိုရင်တော့ ကျွမ်းကျင်တဲ့ အစီအရင် ပါရဂူတစ်ယောက် လိုအပ်လိမ့်မယ်၊ အဲ့ဒါကတော့ ဈေးနည်းမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဤသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် စုန့်ဖူလီသည် သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ မီးမှုတ်စက်မှုမျောက်၏ ဆုပ်ထားသော လက်သီးများကို ဖြန့်လိုက်သည်။

သူသည် မျောက်၏ လက်ချောင်းများကို စမ်းသပ်ကြည့်ရှုရန် သူ၏ လက်ချောင်းများကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် သူက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ကာ "ဒီနေရာက အစီအရင် အသေးစားလေးတွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်နေတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးထားတာပဲ၊ ဒါက နေရာအများကြီး သက်သာစေတယ်။"

"စက်မှုမျောက်ရဲ့ လက်ချောင်းတွေက သွက်လက်ဖျတ်လတ်ပြီး ရှုပ်ထွေးတဲ့ လက်လှုပ်ရှားမှုတွေကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်၊ ဒါက တိကျတဲ့ ခူးဆွတ်မှုတွေ လုပ်ဖို့အတွက် အခြေခံပဲ။"

"ဒါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သခင်လေးနင်း၊ မင်းရဲ့ အစီအရင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေခံက အတော်လေး ခိုင်မာတာပဲ။"

"မင်း ဒီနှစ်မှ အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာကို ထည့်တွက်ရင်တော့ မင်းရဲ့စက်မှုပညာ အစွမ်းအစက အတော်လေးကို အံ့ဩဖို့ ကောင်းနေပါပြီ။"

"မျောက်ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲက လွင့်ထွက်နေတဲ့ ကျည်ဆန်က မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဒီဇိုင်း ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ဒါက ကုန်ကျစရိတ်ကို အပြည့်အဝ လျှော့ချဖို့အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ လက်ခံကိရိယာအဖြစ် အသုံးတော်ခံတာပဲ။"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အကြံပြုချက်ကတော့ အဲ့ဒီ ကျည်ဆန်အစား ပိုမိုအားကောင်းတဲ့ ပုံစံအတွက် အစီအရင်ချပ်ပြားနဲ့ အစားထိုးဖို့ပါပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲ့ဒီကျည်ဆန်က ထူးခြားပေမဲ့ တိကျတဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအပိုင်းမှာတော့၊ အထူးသဖြင့် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်ဆိုရင် မူလ အစီအရင်ချပ်ပြားကို ဘယ်လိုမှ မမီပါဘူး။"

"ဒါ့အပြင် အစီအရင်ချပ်ပြားနဲ့သာ အစားထိုးလိုက်ရင် မီးမှုတ်စက်မှုမျောက်တွေရဲ့ ဈေးနှုန်းကို အနည်းဆုံး သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်အထိ တိုးမြှင့်နိုင်တာပေါ့ဗျာ"

စုန့်ဖူလီ၏ စကားများကြောင့် နင်းကျော့မှာ သူ့အပေါ် အမြင်သစ်ဖြင့် ကြည့်မြင်သွားရသည်။

သူ့ဘက်ကလည်း စက်မှုပညာတွင် ဤမျှအထိ ကျွမ်းကျင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်သည့်အခါတွင်မူ နင်းကျော့ နားလည်သွားခဲ့သည်မှာ ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်မှ တိမ်တိုက်ကုန်သည် တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကုန်သည်အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာသူဖြစ်ရာ စုန့်ဖူလီအနေဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ကဏ္ဍစုံကို ကျွမ်းကျင်ရမည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက ဒေသထွက် ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူသည့်အခါတွင် အမှားအယွင်းများ အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပေသည်။

စုန့်ဖူလီက ဆက်လက်၍ "မီးမှုတ်စက်မှုမျောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆေးဖော်စပ်တဲ့ နည်းပညာတွေနဲ့ လုပ်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါကြောင့် ပစ္စည်းတွေက ရောနှောနေတာပဲ။"

"မီးလျှံသီးတွေကို ခူးရမှာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ပစ္စည်းတွေက မီးဒဏ်ခံနိုင်ရည် အရှိဆုံးဖြစ်အောင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ လုပ်ထားတယ်။"

"တကယ်တော့ ကျွန်တော့်မှာ ပိုကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်၊ အဲ့ဒါကတော့ နှင်းခဲတိမ်တိုက်ကို သုံးတာပဲ။"

"နှင်းခဲတိမ်တိုက်တွေက ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်မှာ အင်မတန် အတွေ့ရများတယ်၊ ဒါကို အဓိကကုန်ကြမ်းအနေနဲ့ ထည့်သွင်းလိုက်ရင် စက်မှုမျောက်ရဲ့ အလေးချိန်ကို သိသိသာသာ လျှော့ချနိုင်ပြီး မီးဒဏ်ခံနိုင်ရည်ကိုလည်း ပိုမို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မှာ။"

"သခင်လေးနင်း နှင်းခဲတိမ်တိုက်တွေအကြောင်း သိလား"

နင်းကျော့က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဆိုလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော့်အမေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ စက်မှုလျှို့ဝှက်ချက်တွေထဲမှာ ဒီပစ္စည်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မှတ်တမ်းတွေ ရှိပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည် မဟုတ်ဘူး၊ မီးလျှံတောင်တန်း ဖြစ်နေတာလေ။"

"နှင်းခဲတိမ်တိုက်တွေကို ရဖို့အတွက် ကျွန်တော်က ပစ္စည်းကို တင်သွင်းရမှာ၊ အဲ့ဒါဆိုရင် ကုန်ကျစရိတ်က အခုသုံးနေတဲ့ ရောနှောပစ္စည်းတွေထက် အများကြီး ပိုများသွားလိမ့်မယ်။"

"ထုတ်လုပ်မှု ကုန်ကျစရိတ်တွေကို ထည့်တွက်ပြီးတော့ ကျွန်တော်က နှင်းခဲတိမ်တိုက်ကို ပယ်ဖျက်လိုက်တာပါ"

စုန့်ဖူလီမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကာ "ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ။"

"သခင်လေးနင်းရဲ့ အမေက ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်ကဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ စုန့်ဖူလီက နင်းကျော့ကို စိတ်ရင်းမှန်သည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်၊ "ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်၊ သခင်လေးနင်းရဲ့ နောက်ခံအကြောင်းအရာ အများကြီးကို ကျွန်တော်တို့ တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းခဲ့ပါတယ်။"

"တကယ်တော့ ဒါက ကျွန်တော်တို့ တိမ်တိုက်ကုန်သည်တွေ ဘယ်နေရာကိုပဲရောက်ရောက် လုပ်နေကျ အလေ့အထတစ်ခုပါ၊ သူများနယ်မြေမှာ စီးပွားရေး လုပ်ရတာကိုး။"

"ဒါကြောင့် ဒေသတွင်းက အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို တတ်နိုင်သမျှ စေ့စေ့စပ်စပ် စုံစမ်းပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီဆီကို သွားရောက် တွေ့ဆုံရတာပေါ့။"

"မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်မှာဆိုရင် မြို့စားမင်း မုန့်ခွန်း၊ နတ်ဘုရားမုဆိုး ကျူးရွှမ်းကျိနဲ့ မှောင်ခိုဈေးကွက် သခင်ဖြစ်တဲ့ နင်းကျော့ မိတ်ဆွေတို့အားလုံးဟာ ကျွန်တော်တို့ အထူးအလေးထားရမယ့်သူတွေပဲ"

ခန့်ညားထည်ဝါသော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်လင့်ကစား စုန့်ဖူလီ၏ စကားပြောသံမှာ လေးစားမှု အပြည့် ရှိနေသည်။

ဤကဲ့သို့သော စီးပွားရေး စိတ်ဓာတ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ချီးကျူးထိုက်လှပေသည်။

စုန့်ဖူလီက ဆက်လက်၍ "သခင်လေးနင်း၊မင်းမှာ ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်ရဲ့ သွေးသားတစ်ဝက် ပါဝင်နေတာပဲ၊ ဒါကြောင့် ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်ဟာ သခင်လေးနင်းရဲ့ အိမ်ပဲပေါ့။"

"သခင်လေးနင်းနဲ့ သခင်လေးနင်းရဲ့ မိခင်ပြည်ကို၊ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်ဆီကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး သွားလည်ဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုချင်ပါတယ်"

နင်းကျော့မှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တမ်းတရိပ်များ ပေါ်လွင်လာသည်၊ "တကယ်ပါပဲ၊ ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်... ကျွန်တော် အဲ့ဒီအကြောင်းတွေ အများကြီး ကြားဖူးပါတယ်၊ အမြဲတမ်းလည်း သွားကြည့်ချင်ခဲ့တာပါ"

စုန့်ဖူလီက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ရင်း "သွားကြည့်ရုံတင် မကဘူးဗျ။"

"ပြင်ပလူတွေအတွက်တော့ ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်ဟာ ကြွယ်ဝတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေကို ပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ သဘာဝအံ့ဖွယ်တစ်ခု သက်သက်ပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်က လာတဲ့ ကျွန်တော်တို့အတွက်တော့ အဲ့ဒါက နောက်ထပ် အဓိပ္ပာယ်တစ်မျိုး ရှိသေးတယ်။"

"ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်ရဲ့ သွေးသားပါဝင်တဲ့ ဘယ်ကျင့်ကြံသူမဆို ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်ထဲကို ဝင်ရောက်သွားရင် သူ့ရဲ့ ကောင်းချီးတွေကို ရရှိနိုင်တယ်"

"အနည်းဆုံးတော့ ရရှိမယ့် ကောင်းချီးတွေထဲက တစ်ခုက ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်ရဲ့ သွေးသားရင်းမြစ်ကို အာရုံခံနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ပဲ။"

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော် သခင်လေးနင်းကို စတွေ့တွေ့ချင်းမှာတင် ရင်းနှီးမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သခင်လေးနင်းရဲ့ ပျံလွှားတိမ်တိုက် သွေးသားကို အာရုံခံမိခဲ့တာ၊ အဲ့ဒါဟာ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်ဆီကို ရောက်ခဲ့ဖူးလို့ပဲ။"

"ဒါဟာ ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်ထဲကို ဝင်ရောက်ဖူးတဲ့ ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်သားတိုင်း ရရှိတဲ့ စွမ်းရည်ပဲ၊ အဲ့ဒါကတော့ ကိုယ့်နိုင်ငံသား အချင်းချင်းရဲ့ သွေးသားကို အာရုံခံနိုင်တာပဲပေါ့"

ကျင့်ကြံခြင်းလောက တစ်ခုလုံးတွင် ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်မှာ အင်မတန် ကျော်ကြားလှသည်။

မိခင်ထံမှ အမွေအနှစ်များ မရှိလျှင်ပင် နင်းကျော့အနေဖြင့် နင်းမျိုးနွယ်စု၏ စာကြည့်တိုက်မှ ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက် အများအပြားကို စုဆောင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့သော အရင်းအမြစ်ကောင်းသော နေရာမှာ အလွန်ကျော်ကြားသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် လူတိုင်းသိသည့် အချက် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

မီးလျှံတောင်တန်းမှာမူ ထိုနေရာနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်သည် တိမ်တိုက်တာအို၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်ပြီး အင်မတန် ကြွယ်ဝလှသော တာအိုအခြေခံသဘောတရားများ ပါဝင်နေသည်။

ထိုနေရာတွင် တိမ်တိုက်အခြေခံ အရင်းအမြစ်များစွာ ပေါများလှသဖြင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများပင် ထိုနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် နေထိုင်ရင်း တိမ်တိုက်တာအိုကို ကျင့်ကြံအားထုတ်ကြလေသည်။

စုန့်ဖူလီက အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ "သခင်လေးနင်းကို ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်ဆီ သွားဖို့ ရုတ်တရက် အကြံပေးလိုက်တာက နည်းနည်းတော့ လောကြီးရာ ကျနေမလားပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့... အင်း၊ ဘယ်လိုပြောရမလဲ"

"ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်ကို ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်သား တိုင်းအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အိမ်တော် ဒါမှမဟုတ် ခိုလှုံရာလို့ သတ်မှတ်လို့ ရတယ်။"

"ပျံလွှားတိမ်တိုက်ဆီ ပြန်လာခြင်း ဆိုတဲ့ ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်တွေကို သခင်လေးနင်း ကြားဖူးလား"

နင်းကျော့က ခေါင်းညိတ်ပြသည်၊ "ကြားဖူးပါတယ်၊ ကျွန်တော့်အမေ အသက်ရှိစဉ်တုန်းက ပြောပြဖူးတယ်"

စုန့်ဖူလီက အသာအယာ သက်ပြင်းချရင်း "ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်က လူငယ်တွေက အပြင်ထွက်ပြီး စွန့်စားချင်ကြတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နှစ်အတော်ကြာ လျှောက်သွားပြီးတဲ့အခါမှာတော့ သူတို့ရဲ့ မိခင်ပြည်ဟာ သူတို့ရဲ့ မူလရင်းမြစ်ဖြစ်ပြီး ဘယ်ကိုပဲ ရောက်ရောက် အဲ့ဒီနေရာနဲ့ပဲ သက်ဆိုင်တယ်ဆိုတာကို သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြတာပေါ့။"

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော် ငယ်ငယ်တုန်းကလည်း အဲ့ဒီလိုပါပဲ၊ ကမ္ဘာလောကကြီးကို လျှောက်ကြည့်ပြီး ရှိသမျှအရာအားလုံးကို သိချင်မြင်ချင်ခဲ့တာ။"

"ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့မှာတော့ ကျွန်တော် ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်ဆီ ရောက်သွားပြီး အဲ့ဒီထဲမှာ နှစ်နှစ်ကာကာ နစ်မြောသွားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီနေရာရဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့မရတဲ့ သက်ရောက်မှုနဲ့ ရင်းနှီးမှုတွေကြောင့် မိခင်ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို ပြန်ရောက်သွားသလိုမျိုး ခံစားရပြီး မျက်ရည်တောင် ကျခဲ့ရတာပေါ့။"

"ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်က ကျွန်တော့်ကို ပေးခဲ့တဲ့ အံ့ဩလေးစားမှုနဲ့ ရင်းနှီးမှု ခံစားချက်တွေကို စကားလုံးတွေနဲ့ ဖော်ပြဖို့ ခက်ပါတယ်။ သခင်လေးနင်းကိုယ်တိုင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်ထဲကို ဝင်ရောက်သွားတဲ့ အခါမှသာ ဒါကို

လေးလေးနက်နက် ခံစားရမှာပါ"

နင်းကျော့က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မသေချာသည့် လေသံဖြင့် "တစ်နေ့နေ့မှာ ကျွန်တော် သွားဖြစ်မှာပါ" ဟု ဆိုသည်။

ထိုနေ့ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မသေချာပေ။

သူ၏ ဘဝစီမံကိန်းအရ သူသည် ချော်ရည်နန်းတော်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ၎င်း၏ နန်းတော်သခင် ဖြစ်လာရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် ချော်ရည်နန်းတော်ကို နှိုးဆော်ကာ တောင်ပေါ်မှ ထွက်ခွာမသွားမချင်း မီးလျှံတောင်တန်းတွင်သာ ချည်နှောင်ခံထားရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူသည် နန်းတော်သခင် ဖြစ်လာပြီး ချော်ရည်နန်းတော်က မီးလျှံတောင်တန်းကို ဖိနှိပ်ထားရန် တာဝန်ရှိနေမည်ဆိုလျှင် သူသည် မိမိ၏ တာဝန်ကျရာနေရာကို သိသိသာသာ စွန့်ခွာသွား၍ မရနိုင်ပေ။

"တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်ဆီကို ကျွန်တော် သွားသင့်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ"

တစ်လျှောက်လုံးတွင် ချော်ရည်နန်းတော်သည်သာ သူ၏ ဘဝရည်မှန်းချက် ဖြစ်ခဲ့ပြီး အခြားသော ဘဝဖြစ်နိုင်ခြေများကို သူ လုံးဝ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပေ။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ချော်ရည်နန်းတော်နှင့် သူ၏ မိခင်ဖြစ်သူ၏ နောက်ဆုံးဆန္ဒများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ယခင်က စွန်းလင်ထုံက အကယ်၍ သူသာ ချော်ရည်နန်းတော်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် အောင်မြင်ပြီးနောက်တွင်ပင် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်လိုလျှင် အကာအကွယ် တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိရန်အတွက် ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်သင့်ကြောင်း အကြံပေးခဲ့ဖူးသည်။

နင်းကျော့အနေဖြင့် ထိုအရာမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော နောက်ဆုတ်လမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု စိတ်ထဲမှ သဘောတူခဲ့သော်လည်း ထိုလမ်းကို ရွေးချယ်ရန်အတွက် သူ တကယ်တမ်း မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပေ။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ စုန့်ဖူလီ၏ စကားများကြောင့် နင်းကျော့မှာ သူ၏ ဘဝအတွက် အခြားသော ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို အမှန်တကယ်ပင် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

နင်းကျော့၏ စိတ်နှလုံးမှာ ထိခိုက်လှုပ်ရှားသွားရလေတော့သတည်း။

မှတ်ချက်။ ဒီအခန်းမှာ Explosive Flame Monkey — မီးလျှံပေါက်ကွဲမျောက် မဟုတ်ဘဲ Fire-breathing Mechanical Monkey - မီးမှုတ်စက်မှုမျောက် အသစ်ပါလာတာပါနော်

အခန်း(၂၆၂)

နင်းကျော့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောချင်သဖြင့် ပါးစပ်ကလေး အနည်းငယ် ဟဟပြင်လိုက်မိသော်လည်း စကားလုံးများမှာ ထွက်မလာခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင်မူ သူသည် ဝေးကွာသော ကောင်းကင်ယံ၌ ဝဲပျံနေသည့် တိမ်တိုက်ဝေလငါးဆီသို့သာ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်လေသည်။

ထိုအရာကြီးမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး ကောင်းကင်တစ်ခွင်ကို လွှမ်းမိုးထားရာ ၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နင်းကျော့မှာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေသည်။

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နင်းကျော့က မေးလိုက်သည်မှာ “ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ တိမ်တိုက်ဝေလငါးက တစ်ချိန်တုန်းက တိမ်တိုက်မျိုးစေ့ သေးသေးလေးပဲလား ”

စုန့်ဖူလီက ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောရင်း “ဒါပေါ့၊ အတိအကျပါပဲ” ဟု ဖြေသည်။

“ဒါကို ပြင်ပလူတွေ စိတ်ကူးကြည့်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ် မဟုတ်လား”

“ဒါက တိမ်တိုက်မျိုးစေ့တွေရဲ့ ဆန်းကြယ်မှုပဲလေ”

“သူတို့က ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်ကနေ ပေါက်ဖွားလာတာ။ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရင့်ကျက်လာပြီဆိုရင်တော့ တိမ်တိုက်ပင်လယ်ကနေ အလိုအလျောက် ခွဲထွက်ပြီး လေလွင့်သွားကြတော့တာပဲ”

“ဒီလို လေလွင့်နေတဲ့ ကာလမှာ သူတို့က နေနဲ့ လရဲ့ အနှစ်သာရတွေကို စုပ်ယူကြတယ်၊ ကောင်းကင်က ကြယ်စင်စွမ်းအား အမျိုးမျိုးကိုလည်း ဆွဲယူကြတယ်၊ အလင်းတန်းတွေနဲ့ ရောင်စုံတိမ်တိုက်တွေကိုလည်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြုံတွေ့ကြရတာပေါ့”

“တိမ်တိုက်မျိုးစေ့တွေက ဒါတွေကို စုပ်ယူပြီး အမြဲမပြတ် ကြီးထွားလာရာကနေ နောက်ဆုံးမှာ ထူးခြားတဲ့ ဝိသေသတွေရှိတဲ့ တိမ်တိုက်သားရဲ အမျိုးမျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတာပဲ”

စုန့်ဖူလီက စကားကို အဆုံးသတ်ရင်း မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းရှိ တိမ်တိုက်ဝေလငါးကိုလည်း ကြည့်လိုက်သည်။

သူက ဆက်လက်ပြောသည်မှာ “ဒီတိမ်တိုက်ဝေလငါးက ကျွန်တော် ငယ်ငယ်ကတည်းက ပြုစုပျိုးထောင်လာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး”

“လမ်းခုလတ်မှာ ကြုံခဲ့တာပါ၊ ကံကောင်းတာရယ်၊ ကျေးဇူးရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ အကူအညီရယ်ကြောင့်သာ ဒါကို ကျွန်တော့်အပိုင်အဖြစ် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တာ”

“ကျွန်တော်တို့ ခန့်မှန်းချက်အရတော့ ဒီတိမ်တိုက်ဝေလငါးဟာ တိမ်တိုက်မျိုးစေ့ အဆင့်မှာတုန်းက ကျယ်ပြောတဲ့ လေထုထဲက အသက်ရှူသံကြီး တစ်ခုကို မျိုချမိခဲ့ပြီး နှစ်ရှည်လများ တည်ရှိနေတဲ့ တိမ်တိုက်ထုကြီးတစ်ခုနဲ့ ကြုံခဲ့ရတာ ဖြစ်မယ်”

“ဒီတိမ်တိုက်ထုထဲမှာ သူက နှစ်ပေါင်းများစွာ အောင်းနေခဲ့တာပေါ့။ ဒါကြောင့်လည်း သူက အလွန်ကြီးမားလာပြီး သိုလှောင်မှု အကျယ်အဝန်း အများကြီး ရှိနေတာ၊ စိတ်နေစိတ်ထားကလည်း အလွန်အေးဆေး တည်ငြိမ်တာပေါ့”

“ဒီလို စိတ်နေစိတ်ထားမျိုးက ကောင်းကွက်ရော ဆိုးကွက်ရော ရှိတယ်၊ တစ်ဖက်ကကြည့်ရင် ထိန်းချုပ်ရ လွယ်ကူပေမဲ့ နောက်တစ်ဖက်မှာတော့ သူက ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ဖြစ်နေတာတောင် တိုက်ပွဲစွမ်းရည်ကတော့ အားမရစရာပဲ”

ထိုသို့ပြောရင်း စုန့်ဖူလီက နင်းကျော့ကို ကြည့်လိုက်ကာ “ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်မှာ ထူးခြားတဲ့ အရာတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ အထူးသဖြင့် တိမ်တိုက်စွမ်းအား အမျိုးမျိုးပေါ့။ အဲဒါတွေက ဘယ်လောက်တောင် များလဲဆိုရင် ကျွန်တော်တောင် မျက်စိလည်သွားပြီး အကုန်လုံးကို မသိနိုင်တော့ဘူး”

“သခင်လေးနင်းတစ်နေ့နေ့မှာ ပြန်လာဖြစ်ရင် ဒါကို တွေ့ကြုံခံစားနိုင်မှာပါ”

“မတူညီတဲ့ ဒေသတွေနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ် အမျိုးမျိုးကို ထိတွေ့ရတာက ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ်မှာ သိသိသာသာ သက်ရောက်မှုရှိတယ်”

“သခင်လေးနင်း၊ မင်းရဲ့ စက်မှုပညာရပ်တွေက တကယ်ကို အံ့မခန်းပါပဲ။ ကုန်ကြမ်းသစ်တွေက မင်းကို စက်မှုရတနာ အသစ်အဆန်းတွေ ဖန်တီးဖို့ စိတ်ကူးဉာဏ်တွေ ပေးနိုင်လိမ့်မယ်”

နင်းကျော့က စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တိုးလာသဖြင့် အလိုအလျောက် ခေါင်းညိတ်မိသည်။ သို့သော် ချော်ရည်နန်းတော်အကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ထိုစိတ်လှုပ်ရှားမှုများမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားရလေသည်။

နင်းကျော့က တိမ်တိုက်ဝေလငါးကို စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်ပြီး “တိမ်တိုက်သားရဲ တိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် သက်တမ်း ကန့်သတ်ချက် ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးပါတယ်၊ တိမ်တိုက်သားရဲက ပိုသန်မာလေ၊ အရွယ်အစား ပိုကြီးလေ သက်တမ်းက ပိုတိုလေလား ”

စုန့်ဖူလီက ခေါင်းညိတ်ပြကာ “ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါ တကယ်ပဲ”

“ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တိမ်တိုက်ဝေလငါးက တကယ်တော့ အတော်လေး အသက်ကြီးနေပြီ”

“နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်ကြာရင်တော့ သူ့ကို ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်ဆီ ပြန်ပို့ဖို့ ကူညီပေးရတော့မယ်”

“တိမ်တိုက်သားရဲ တိုင်းက သူတို့ရဲ့ သေဆုံးမယ့်အချိန် နီးလာပြီလို့ ခံစားမိရင် သူတို့ မွေးဖွားရာအရပ်ဖြစ်တဲ့ ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်ဆီကို ပြန်ပျံသန်းသွားကြတာပဲ”

“သူတို့က အဲဒီမှာ မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး အဲဒီမှာပဲ သေဆုံးကြရတယ်၊ သံသရာ လည်နေသလိုပေါ့”

“အတိတ်တုန်းက ဘယ်လောက်ပဲ နိမ့်ကျခဲ့ပါစေ၊ ဘယ်လောက်ပဲ တောက်ပခဲ့ပါစေ၊ သူကတော့ လာရာအရပ်ကို ပြန်သွားရမှာပဲ၊ အောင်မြင်မှုအားလုံးကလည်း လေနဲ့အတူ မြေမြှုပ်ခံရမှာပဲ”

“အတိတ်က မြေမြှုပ်ခံလိုက်ရပေမဲ့ မျှော်လင့်ချက်အသစ်တွေကတော့ ပြန်လည် ပျိုးထောင်လာလိမ့်မယ်။ ဒီလို ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ရှိတဲ့ တိမ်တိုက်သားရဲတစ်ကောင်ကနေ တိမ်တိုက်မျိုးစေ့ အမြောက်အမြားကို ပြန်လည် မွေးဖွားပေးလိမ့်မယ်”

“အဲဒီ မွေးကင်းစ တိမ်တိုက်မျိုးစေ့တွေက သဘာဝအတိုင်းပဲ လေလွင့်သွားကြလိမ့်မယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့က တိမ်တိုက်သားရဲ အမျိုးမျိုး ဖြစ်လာကြမှာပေါ့။ ကံကောင်းရင်တော့ တချို့က တိမ်တိုက်ဝေလငါး အသစ်တွေတောင် ဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့”

ထိုသို့ပြောပြီး စုန့်ဖူလီက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ကာ “တိမ်တိုက်သားရဲတွေရဲ့ ဘဝက ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတော်လေး ဆင်တူတယ် မဟုတ်လား”

“ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်က ကျင့်ကြံသူတွေဟာ တိမ်တိုက်သားရဲတွေနဲ့ အမြဲတမ်း နီးနီးကပ်ကပ် ဆက်နွှယ်နေခဲ့တာ”

“ကျင့်ကြံသူ အများစုဟာ သူတို့ ကျင့်ကြံခြင်း အစောပိုင်းမှာပဲ တိမ်တိုက်မျိုးစေ့တွေကို ရှာဖွေပြီး မွေးမြူကြတာကစတာ”

“ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ် အမျိုးမျိုးကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီး တိမ်တိုက်မျိုးစေ့တွေကို တိမ်တိုက်သားရဲ ပုံစံမျိုးစုံဖြစ်အောင် ပြုစုပျိုးထောင်ကြတယ်”

“ကြီးမားတဲ့ တိမ်တိုက်သားရဲတွေက ကျွန်တော်တို့ ခရီးသွားတဲ့အခါ နေထိုင်ရာ အိမ်ဖြစ်သလို၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် မသေမျိုးနန်းတော်လည်း ဖြစ်တာပေါ့”

စုန့်ဖူလီက တောင်ထိပ်ဆီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ ထိုနေရာတွင် ချော်ရည်နန်းတော် ရှိနေမှန်း သူ သိပေသည်။

သူက နင်းကျော့ကို ပြောသည်မှာ “တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တိမ်တိုက်ဝေလငါးတောင် ချော်ရည်နန်းတော်ကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူး”

“ဒါပေမဲ့ အရွယ်အစားနဲ့ သိုလှောင်မှု အကျယ်အဝန်းမှာတော့ တိမ်တိုက်ဝေလငါးက ချော်ရည်နန်းတော်ထက် အများကြီး ပိုကြီးတယ်”

“တိမ်တိုက်ဝေလငါးမှာ တခြား အားသာချက်တွေလည်း ရှိသေးတယ်၊ ဥပမာ ထိန်းသိမ်းရတာ လွယ်ကူတာမျိုးပေါ့”

“သူက အဓိကအားဖြင့် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးမှာရှိတဲ့ တိမ်တိုက်စွမ်းအားနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို စားသုံးပြီး သူ့ဘာသာသူ သဘာဝအတိုင်း ပြန်လည် ပြုပြင် ကုသနိုင်တယ်”

“ချော်ရည်နန်းတော်ကို ပြုပြင်ဖို့ကတော့ အဲဒီလောက် မလွယ်ကူလှဘူး”

ရုတ်တရက် နင်းကျော့က တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူက မမေးဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်ကာ -

“အကြီးအကဲစုန့်၊ အခု ပြောတဲ့အတိုင်းဆိုရင် ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်က ကျင့်ကြံသူတွေက ယေဘုယျအားဖြင့် တိမ်တိုက်မျိုးစေ့တွေကို ကျင့်ကြံကြတာဆိုတော့ လူတိုင်းမှာ တိမ်တိုက်မျိုးစေ့တွေ ရှိကြတာလား ”

စုန့်ဖူလီက ခေါင်းညိတ်ပြီး “နီးပါး လူတိုင်းမှာ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်း ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ကတော့ အဲဒီလောက် မလွယ်ကူပါဘူး” ဟု ပြောသည်။

နင်းကျော့က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်မှာ “ကျွန်တော့်မှာ မေးစရာတစ်ခု ရှိလို့ပါ။ ကျွန်တော့်အမေက ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်ကပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေထဲမှာ ကျွန်တော် ဘာတိမ်တိုက်မျိုးစေ့ ဒါမှမဟုတ် တိမ်တိုက်သားရဲမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး”

စုန့်ဖူလီက လေးနက်သော လေသံဖြင့် “သခင်လေးနင်း၊ မင်းအမေရဲ့ နာမည်အပြည့်အစုံကို ကျွန်တော် သိခွင့်ရမလား” ဟု ပြန်မေးသည်။

နင်းကျော့က “ကျွန်တော့်အမေရဲ့ မျိုးရိုးက မုန့် ပါ၊ နာမည်က မုန့်ယာယောင် ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“မုန့်ယာယောင် လား” စုန့်ဖူလီက ၎င်းကို ကြားသောအခါ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားဟန်ဖြင့် “ဒီနာမည်က တစ်နေရာရာမှာ ကြားဖူးသလိုပဲ” ဟု ဆိုသည်။

နင်းကျော့မှာ စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် စိုးရိမ်စိတ်တို့ မထိန်းနိုင်ဖြစ်ကာ “ဘာလို့လဲ အကြီးအကဲစုန့်၊ ကျွန်တော့်အမေကို သိလို့လား” ဟု မေးသည်။

စုန့်ဖူလီက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားကာ ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါလိုက်ပြီး “ကြားဖူးသလိုပဲ ရှိတာပါ၊ အတိအကျတော့ မမှတ်မိတော့ဘူး”

“ဒါပေမဲ့ ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်မှာ လူတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ မုန့် မျိုးရိုးနဲ့ လူကတော့ သိပ်မများလှဘူး။ မုန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးနွယ်စုခွဲ တစ်ခုကတော့ နောက်ခံ အတော်လေး ကောင်းပြီး ထူးခြားတယ်လို့ ပြောရမယ်”

နင်းကျော့က ထပ်မံ မေးမြန်းလေသည်။

စုန့်ဖူလီက သူ့ကို ရှင်းပြသည်မှာ “ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်က ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် တိမ်တိုက်ပင်လယ်ကို အဓိက ကြီးကြပ်နေတဲ့ ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂိုဏ်းက အလွန်ကြီးမားတဲ့ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုပဲ”

“ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂိုဏ်းမှာ တောင်ထိပ် ဆယ့်နှစ်ခု ရှိတယ်၊ အဲဒီထဲက တောင်ထိပ်တစ်ခုကို မုန့်မျိုးနွယ်စုက ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့တာ”

“ဒီမုန့်မျိုးနွယ်စုက စက်မှုပညာရပ်တွေနဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝလာခဲ့တာ၊ တစ်ချိန်တုန်းကတော့ အလွန် အင်အားကြီးခဲ့ပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာတော့ ကျဆင်းသွားခဲ့တာပေါ့”

“မုန့်မျိုးနွယ်စု...” နင်းကျော့က ထိုအချက်အလက်ကို နှလုံးသားထဲမှာ မှတ်သားထားရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူက တိမ်တိုက်သားရဲများအကြောင်းကိုလည်း မမေ့သေးဘဲ ဆက်လက် မေးမြန်းသည်မှာ -

“ကျွန်တော့်အမေ ကွယ်လွန်သွားပြီ ဆိုပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေထဲမှာ တိမ်တိုက်သားရဲတွေ ဒါမှမဟုတ် တိမ်တိုက်မျိုးစေ့တွေကို ကျွန်တော် ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး”

“တကယ်လို့ ဒီတိမ်တိုက်သားရဲတွေ ရှိနေသေးတယ်ဆိုရင် အဲဒါတွေ ဘယ်မှာ ရှိနေနိုင်မလဲ”

စုန့်ဖူလီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “ဒါကတော့ ကျွန်တော့်အတွက် ဖြေရခက်တဲ့ မေးခွန်းပဲ”

“တိမ်တိုက်မျိုးစေ့ တစ်ခုကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့က အရင်းအမြစ် အများကြီး လိုအပ်တယ်၊ အထူးသဖြင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ရောက်ဖို့ဆိုရင် အချိန်အကြာကြီး အောင်းနေဖို့ လိုတတ်တယ်”

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သိသလောက်ဆိုရင် မင်းရဲ့အမေက အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် စက်မှုကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ၊ ဒါကြောင့် သူ့မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် တိမ်တိုက်သားရဲ ရှိဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ”

“ပြီးတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်နဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တိမ်တိုက်သားရဲတွေက အဲဒီလောက် မသန်မာဘူး၊ လမ်းခုလတ်မှာပဲ ပျောက်ကွယ်သွားတာမျိုး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”

နင်းကျော့က ဘာမှ မပြောဘဲ သက်ပြင်းသာ ချလိုက်သည်။

ထိုသို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ကုန်သည်အဖွဲ့က လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက် ရောက်လာပြီး စုန့်ဖူလီကို အစီရင်ခံသည်မှာ “အကြီးအကဲ၊ မီးလျှံပေါက်ကွဲမျောက် အားလုံးကို ရေတွက်ပြီးပါပြီ၊ အရေအတွက်ရော အရည်အသွေးရော ဘာမှ လွဲချော်မှု မရှိပါဘူး”

၎င်းကို အတည်ပြုပြီးနောက် စုန့်ဖူလီက အားရပါးရ ရယ်မောကာ နင်းကျော့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

မထွက်ခွာမီ သူက ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်ကာ လှည့်ကြည့်ပြီး နင်းကျော့ကို အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

“ဒါက တိမ်တိုက်ဝေလငါးပေါ်က တိမ်တိုက်ရွှံ့စေးနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ပဲ”

“ဒါကို လက်မှတ်တစ်ခုလို့ မှတ်ယူလို့ ရတယ်”

“ဒါကို ဆောင်ထားသရွေ့ မင်း တိမ်တိုက်ဝေလငါးရဲ့ ကိုယ်ထည်ထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး တခြား နေရာတွေကို ခရီးသွားနိုင်လိမ့်မယ်”

နင်းကျော့က လက်အုပ်ချီပြီး ကျေးဇူးတင်စကား အမြန်ပြောလိုက်သော်လည်း သူ့မှာ ဒီလက်မှတ် ရှိနေပေမဲ့ စုန့်ဖူလီနဲ့အတူ ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်ကို လိုက်သွားဖြစ်မယ်လို့တော့

အတတ်မပြောနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။

စုန့်ဖူလီက လက်ခါပြကာ “ကျွန်တော်တို့လည်း ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်ကို ချက်ချင်း ပြန်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ နောက်ထပ် တမ်းတခြင်းပြည် အနှံ့ ခရီးလှည့်ဦးမှာ၊ စီးပွားရေး အဆင်ပြေရင်တော့ တောင်ဘက်ကို ဆက်သွားဖြစ်မှာပါ”

“ဒီအဆောင်လက်ဖွဲ့က တိမ်တိုက်ဝေလငါး တစ်ခုတည်းမှာ သုံးလို့ရတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက သက်သေခံ လက်မှတ်လည်း ဖြစ်တယ်”

“နောင်မှာ တခြား တိမ်တိုက်ကုန်သည် အဖွဲ့တွေနဲ့ ကြုံရင် ဒါကို ပြပြီး ကျွန်တော်တို့နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိကြောင်း သက်သေပြနိုင်တယ်”

“ဒီအဆောင်လက်ဖွဲ့နဲ့ တခြား တိမ်တိုက်ကုန်သည် သင်္ဘောတွေနဲ့ တိမ်တိုက်သားရဲတွေပေါ်ကို တက်လို့ ရသေးတယ်”

စုန့်ဖူလီ ပေးခဲ့သော အဆောင်လက်ဖွဲ့၏ အသုံးဝင်မှုမှာ နင်းကျော့ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုနေချေသည်။

နင်းကျော့က သူ့ကို တစ်ဖန် ကျေးဇူးတင်လိုက်ပြီး စုန့်ဖူလီက သူ၏ မီးလျှံပေါက်ကွဲမျောက်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ တိမ်တိုက်ဝေလငါးအတွင်းသို့ ပြန်လည် ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်ကို ကြည့်နေမိသည်။

စက်မှုမျောက် အမြောက်အမြားကို တိမ်တိုက်ဝေလငါးအတွင်းသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ရာ ကုန်သည်အဖွဲ့မှ ကျင့်ကြံသူများက လွှဲပြောင်းမှုကို လုပ်ဆောင်ကြသည်။

“ဒီကနေစပြီး မင်းတို့ လက်ထဲ အပ်လိုက်ပြီနော်”

“စစ်ဆေးပြီး ရေတွက်ပြီးပြီ။ အရေအတွက် အကုန် ကိုက်ညီတယ်”

“ကောင်းပြီ၊ ဘဏ္ဍာတိုက် တံခါးတွေကို ဖွင့်လိုက်၊ ဒီကုန်ပစ္စည်းတွေကို အထဲမှာ ထည့်ကြစို့”

သိုလှောင်ရုံ ဘဏ္ဍာတိုက်၏ တံခါးများမှာ တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထို့နောက် ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်းမှ တိမ်တိုက်သားရဲ ရေဘဝဲများ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပျံသန်းထွက်လာကြသည်။

ထိုရေဘဝဲများမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး သူတို့၏ နှာမောင်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ မီးလျှံပေါက်ကွဲမျောက်များကို ဖမ်းယူပြီး လေထဲသို့ မြှောက်ကာ ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လွင့်မျောဝင်ရောက်သွားကြသည်။

လွတ်နေသော အမှတ် ၁၈၈ ဘဏ္ဍာတိုက်မှာ အလွန် ကျယ်ဝန်းလှသည်။

ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်းမှာတော့ စင်တစ်ခုတောင် မရှိဘဲ ဗလာဖြစ်နေလေသည်။

ဘဏ္ဍာတိုက်ကို စီမံခန့်ခွဲရသော ကျင့်ကြံသူက နံရံနားသို့ လာကာ သူ၏ သက်သေခံ တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူပြီး နံရံပေါ်ရှိ အရေးကြီးသော နေရာတစ်ခုတွင် တင်လိုက်သည်။

သူက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို နှိုးဆွပြီး တံဆိပ်ပြားအတွင်းသို့ ထည့်လိုက်သည်။

တံဆိပ်ပြားမှ မှိန်ဖျော့သော ဝါရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝါရောင်အလင်းမှာ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး တိမ်တိုက်နှင့်တူသော နံရံများအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်ကာ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းသွားပြီး အစီအရင် ပုံစံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုပုံစံများက နံရံတစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားချေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် နံရံမှာ မြူများ ဖုံးလွှမ်းသွားသကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ စုစည်းကာ နံရံနှင့် မျက်နှာကျက်တို့တွင် ကပ်လျက်ရှိနေသော ကြီးမားသည့် စင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ရေဘဝဲများက အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး မီးလျှံပေါက်ကွဲမျောက်များကို ထိုစင်များ၏ အကန့်များအတွင်းသို့ ထည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုအကန့်များကို စိတ်ကြိုက် ညှိယူနိုင်ကြောင်းမှာ ထင်ရှားလှသည်။ လောလောဆယ်တွင် အကန့်တစ်ခုစီ၌ မီးလျှံပေါက်ကွဲမျောက် တစ်ကောင်စီ ထည့်ရန် အကွာအဝေးမှာ အတော်ပင် ဖြစ်နေချေသည်။

တိမ်တိုက်သားရဲ ရေဘဝဲ ရာပေါင်းများစွာ၏ လုပ်ဆောင်မှုကြောင့် စက်မှုမျောက်များမှာ များပြားလှသော်လည်း လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်စာမျှ ကြာသော အချိန်အတွင်းမှာပင် အကုန်လုံးကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် စီစဉ်ပြီးသွားလေသည်။

နောက်ဆုံးအကြိမ် စစ်ဆေးပြီးနောက် ကုန်သည်အဖွဲ့မှ ကျင့်ကြံသူက တိမ်တိုက်သားရဲ ရေဘဝဲ အားလုံးကို သိမ်းဆည်းကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူ ထွက်သွားသည်နှင့် မြူထုကြီးတစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ခဲသွားကာ တံခါးနေရာတွင် ခိုင်မာသော နံရံတစ်ခုအဖြစ် အစားထိုး ဝင်ရောက်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် အမှတ် ၁၈၈ ဘဏ္ဍာတိုက်မှာ ယခုအခါ ဗလာဖြစ်နေပြီး အလွန် တိတ်ဆိတ်သွားချေပြီ။

ရုတ်တရက် လေထုထဲတွင် လှိုင်းတွန့်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

စွန်းလင်ထုံနှင့် ယန်ချန်ယွီတို့သည် မီးလျှံပေါက်ကွဲမျောက် တစ်ကောင်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာကြလေတော့သည်။