အခန်း (၉၂၃-၉၂၄)
Vol. 76 Ch. 923-924
အခန်း ၉၂၃ - ဗိုင်းရပ်စ် တကယ်ရှိနေခြင်း၊ တင်းကျပ်သော ကပ်ရောဂါ ကာကွယ်ရေးနှင့် ဒါက ရိုးရှင်းလို့လား။
“ဒါက အဲ့ဒီလိုတော့ မဟုတ်လောက်ဘူးမလား။ ဗိုင်းရပ်စ်သာ ပျံ့နှံ့သွားရင် မင်းကျွန်းပေါ်က အခုရှိနေတဲ့ အခြေအနေတွေနဲ့ တားဆီးနိုင်မယ် ထင်လို့လား။”
“မဖြစ်ပါစေနဲ့လို့ပဲ ငါမျှော်လင့်ပါတယ်။”
“မျှော်လင့်နေရုံနဲ့ မရဘူး။ မဖြစ်ခင်ကတည်းက ကြိုတင်ကာကွယ်ထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ မင်း သေချာအောင် စစ်ဆေးသင့်တယ်။ တကယ်လို့ မသေချာရင် သူဌေးဆီက ဟိုဆေးဘက်ဆိုင်ရာ စက်ရုပ်ကို လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်။ မဟုတ်လို့ ကပ်ရောဂါသာ တကယ်ပေါက်ကွဲသွားရင် မင်းတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့တော့ သေချာပေါက် သွားပြီပဲ။”
“ချီးပဲ... ငါ တကယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီ။ သူဌေးဆီ အမြန်ဆုံး သီးသန့်စာပို့ပြီး အကူအညီ တောင်းရမယ်။”
ရှောင်းယီသည် ထိုသူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံရရှိသောအခါ နာ့နာကို သူတို့ထံ ချက်ချင်း ငှားရမ်းပေးလိုက်၏။ ငှားရမ်းခမှာ တစ်နာရီလျှင် အုတ်မြစ်ကျောက်တစ်ထောင် ဖြစ်သည်။ စျေးကြီးသော်လည်း အခြားနည်းလမ်းမရှိသဖြင့် သူတို့ အသုံးသာပြု လိုက်ကြရတော့သည်။
နာ့နာသည် ထိုသူ၏ ကျွန်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည့် နေရာတွင် အခြေခံ ဗိုင်းရပ်စ် စစ်ဆေးမှုများကို ချက်ချင်း ပြုလုပ်ခဲ့၏။ မကြာမီမှာပင် စမ်းသပ်ခန်းအတွင်းရှိ လေထုထဲတွင် ဗိုင်းရပ်စ်များ အမှန်တကယ် ရှိနေကြောင်းနှင့် ယုန်တွင် ဗိုင်းရပ်စ် ပမာဏ အလွန်မြင့်မားနေကြောင်း သူမ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
နာ့နာ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် တစ်ဖက်လူသည် စမ်းသပ်ခန်းအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပိုးသတ်ခြင်းလုပ်ငန်းများ စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့လေသည်။ ထိုစမ်းသပ်ခန်းထဲသို့ ယခင်က ဝင်ထွက်သွားလာခဲ့သူ အားလုံးကိုလည်း ဗိုင်းရပ်စ် စစ်ဆေးရန်အတွက် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
စစ်ဆေးမှုများအပြီးတွင် လူတစ်ဦး၌ ဗိုင်းရပ်စ်ပိုး အမှန်တကယ် ကူးစက်ခံထားရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရတော့လေသည်။ အခြားလူများအားလုံး ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။
“ဒီအတောအတွင်းမှာ မင်း တခြားဘယ်သူတွေနဲ့ ထိတွေ့ခဲ့သေးလဲ။ အကုန်လုံးကို ရှာလိုက်။”
နာ့နာသည် ကူးစက်မှု လမ်းကြောင်း ရှာဖွေရေး အရာရှိတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ဆောင်ရွက်နေခဲ့သည်။
မကြာမီမှာပင် ထိတွေ့ခဲ့သူ အားလုံးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး စစ်ဆေးပြီးနောက် အားလုံးမှာ Negative အဖြေသာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုရလဒ်ကြောင့် မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်မှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားခဲ့သော်လည်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ထပ်မေးလိုက်သည်။
“သူတို့ကို သီးသန့်ခွဲထားပြီး နောက်ရက်အနည်းငယ်မှာ ထပ်ပြီးစစ်ဆေးသင့်သလား။”
“မလိုအပ်ပါဘူး။ ကျွန်မက လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို နာနိုစက်ရုပ်တွေ ထည့်ပြီး စစ်ဆေးတာမို့ တိကျမှုက တစ်ရာရာခိုင်နှုန်း သေချာတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဗိုင်းရပ်စ် ရှိနေသရွေ့ ကျွန်မ သေချာပေါက် ရှာဖွေနိုင်တယ်။”
နာ့နာက အလွန်ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ကူးစက်ခံရသူက သူထိတွေ့ခဲ့တဲ့လူကို ဖုံးကွယ်မထားဖို့တော့ လိုတယ်။”
ထိုအခါ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်က ကူးစက်ခံရသူကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက ငါတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခုလုံး အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးနဲ့ ဆိုင်တယ်။ မင်း တခြားထိတွေ့ခဲ့တဲ့လူရှိရင် သေသေချာချာ ပြန်စဉ်းစားပါဦး။”
“မရှိပါဘူး ခေါင်းဆောင်။ ကျွန်တော် ကျိန်ဆိုကျိိန်ရဲပါတယ်။”
ကူးစက်ခံရသူမှာ ငိုချမိလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော် သေရတော့မှာလား။ ဖုတ်ကောင် ဖြစ်သွားမှာလား။”
“ကျွန်မ ရှိနေသရွေ့ ရှင် မသေပါဘူး။ ဖုတ်ကောင်လည်း ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပြန်လည်ကျန်းမာလာဖို့ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုတော့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။”
နာ့နာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“တော်သေးတာပေါ့။ တော်သေးတာပေါ့။”
ထိုသူသည် သူ မသေဘူးဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းသာအားရ မျက်ရည်များပင် ကျလာခဲ့၏။
အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ပြီးနောက် နာ့နာ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ ရှောင်းယီသည် ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ မိုဘိုင်းဖုန်းဂရုထဲတွင် ချက်ချင်း အသိပေးချက်တစ်ခု ပေးပို့လိုက်လေသည်။
“လူတိုင်း ဖုတ်ကောင်တွေဆီက ပါလာတဲ့ ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ်ကို သတိထားကြပါ။ ရှေ့တန်းက စစ်သည်တွေ အားလုံး နှာခေါင်းစည်း တပ်ထားဖို့ ညွှန်ကြားပါတယ်။”
ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။
“မဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခုမှာ ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးပြီ။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
အရိုးစုများ၊ ဖုတ်ကောင်များ သို့မဟုတ် အခြား မည်သည့် မသေမျိုး သတ္တဝါများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်ဖြစ်စေ စစ်သည်အားလုံး နှာခေါင်းစည်း တပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရပါက မျက်နှာကာများပါ ဝတ်ဆင်ရမည်ဖြစ်သည်။
ရှောင်းယီ၊ ကျန်းယွင်ထျန်းနှင့် ယခင်က ကျွန်းထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သွားရောက်ခဲ့သူများ အားလုံးကိုလည်း နာ့နာက ကျန်းမာရေး စစ်ဆေးပေးခဲ့၏။
“နှာခေါင်းနှိုက်ပြီး စစ်စရာမလိုလို့ တော်သေးတာပေါ့။”
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် ယခင်ကမ္ဘာ၌ ကပ်ရောဂါ ဖြစ်ပွားမှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။ သူသည် နိုင်ငံခြားမှ မစ်ရှင်အပြီး ပြန်လာသောအခါ ရက်ပေါင်း (၃၀) တိတိ သီးသန့်ခွဲ၍ နေထိုင်ခဲ့ရပြီး နေ့တိုင်း နှာခေါင်းနှိုက်ကာ အစစ်ဆေးခံခဲ့ရသည်။ ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော သူနာပြုဆရာမလေးမှာ စစ်ဆေးသည့် ဂွမ်းတံကို သူ၏ ဦးခေါင်းထိပ်အထိ ရောက်အောင် ထိုးထည့်ချင်နေသည့်ပုံပင်။ ထိုခံစားချက်မှာ အလွန်ပင် “လန်းဆန်း” လှသည်။
နာ့နာသည် ရှောင်းယီနှင့် အခြားသူများကို စစ်ဆေးခဲ့ရာ ပြဿနာမရှိပေ။ ရှောင်းယီက စိုးရိမ်သေးသဖြင့် ရှေ့တန်းရှိ စစ်သည်များ အားလုံးကိုပါ စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်၏။ နာ့နာ၏ စစ်ဆေးမှုမှာ အလွန်မြန်ဆန်ပြီး ရလဒ်များကို ချက်ချင်း ရရှိခဲ့လေသည်။ ရလဒ်အားလုံး ကောင်းမွန်နေသည်ကို တွေ့ရမှသာ ရှောင်းယီ စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် လက်နက်များ ဆက်လက် ရောင်းချနိုင်တော့သည်။
“လက်ပစ်ဗုံးက သုံးရတာ ပိုအားရဖို့ကောင်းတယ်။ သေနတ်နဲ့ ပစ်နေရတာက အရမ်းနှေးလွန်းတယ်။ လက်ပစ်ဗုံးတစ်လုံးဆိုရင် ဖုတ်ကောင်တွေ တစ်ပုံကြီး လေထဲကို လွင့်သွားရောပဲ။”
“ညီအစ်ကို မလိုအပ်ဘဲ လက်ပစ်ဗုံးတွေ မသုံးဖို့ ငါအကြံပေးချင်တယ်။”
“ဘာလို့လဲ။”
“ဟုတ်တယ်လေ...လက်ပစ်ဗုံး သုံးရတာ ဘယ်လောက် အားရစရာကောင်းလဲ။ အဝေးကနေ တစ်လုံး ပစ်ထည့်လိုက်ရင် ဘုန်းခနဲဆို အုပ်စုလိုက် သေသွားရော။”
“မင်းကတော့ အားရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီပေါက်ကွဲသံက အရမ်းကျယ်လွန်းတယ်။ ဒါက မသေမျိုးကျွန်းပေါ်က တခြားနေရာက ဖုတ်ကောင်တွေကိုပါ ဆွဲဆောင်လိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”
“မင်းတို့ ခဏတာ အားရမှုကိုပဲ ကြည့်မယ်ဆိုရင် နောက်ပိုင်းမှာ ဖုတ်ကောင်စစ်တပ်ကြီးကို ခုခံဖို့ လက်ပစ်ဗုံးတွေ အများကြီး ပိုပြီးလိုအပ်လာလိမ့်မယ်။”
“ချီးပဲ... ဟုတ်တယ်ဟေ့။ ဖုတ်ကောင်တွေက ပိုပိုများလာပြီ။ သွားပြီ...သူဌေး ကျုပ်ကို လက်ပစ်ဗုံး နောက်ထပ် တစ်ရာ၊ မဟုတ်ဘူး တစ်ထောင်လောက် ပေးပါဦး။”
“တွေ့လား...။ ဒီလိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ ငါသိသားပဲ။”
“ညီအစ်ကိုရာ...ဒီလိုဆိုလည်း အစောကြီးကတည်းက ပြောရောပေါ့။”
“မင်း အခုချက်ချင်း လက်ပစ်ဗုံးတွေ ပစ်ထုတ်လိုက်မယ်ဆိုတာ ငါက ဘယ်လိုသိမှာလဲ။ လက်ပစ်ဗုံးက ရန်သူတွေ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရှိနေတဲ့အချိန်မှာပဲ သုံးသင့်တာ။”
“ဟူး... တကယ်ဆိုရင် အဲဒီကျွန်းပေါ်က ဖုတ်ကောင်တွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သတ်သွားလို့ ရတာကို။ အခုတော့ မင်း လက်ပစ်ဗုံးတွေ ဆက်သုံးပြီး အတင်းခုခံရတော့မှာပဲ။”
“ကျုပ်ကတော့ မသုံးဖို့ပဲ အကြံပေးချင်တယ်။ သေနတ်ပဲ သုံးကြည့်ပါ။ သေနတ်သံက ကျယ်ပေမဲ့ လက်ပစ်ဗုံးထက်စာရင်တော့ တော်ပါသေးတယ်။”
“ကောင်းပါပြီ။ ကျုပ် သူဌေး စကားကိုပဲ နားထောင်တော့မယ်။ ကျုပ်ကို ပင်ဖိုင်းယားရိုင်ဖယ် နောက်ထပ် နှစ်ရာလောက် ပေးပါဦး။”
“အပေါ်ကလူ မင်းမှာ အဲဒီလောက်တောင် အုတ်မြစ်ကျောက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်ပေါ့။”
“ကျုပ် ကံကောင်းပြီး အုတ်မြစ်ကျောက် အပိုရထားတာတွေ ရှိလို့ပါ။ အဆင်ပြေပါတယ်။”
“ဒါက ‘အဆင်ပြေပါတယ်’ ဆိုတာထက်ကို ပိုနေပြီ။ ဒီနှစ်မိနစ်အတွင်းမှာတင် မင်း အုတ်မြစ်ကျောက် နှစ်သောင်းကျော် သုံးသွားတာပဲ။ လန်းလိုက်တာ။”
ရှောင်းယီသည် ယခုအချိန်အထိ အမြောက်ခြောက်သိန်းကျော်၊ လေကြောင်းရန်ကာကွယ်ရေး ဒုံးကျည် တစ်သိန်းကျော်၊ ပင်ဖိုင်းယားရိုင်ဖယ် ဆယ်သန်းကျော်၊ လက်ပစ်ဗုံး သန်းသုံးဆယ်နီးပါး၊ မော်တော်ဆိုင်ကယ် တစ်သိန်းကျော်နှင့် ဘက်စုံသုံး စစ်သည်တင်ယာဉ် ရှစ်သောင်းကျော် ရောင်းချခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
ရှောင်းယီကဲ့သို့ ကြီးမားသော ကျွန်း၊ များပြားသော ကျွန်းခွဲများနှင့် အဆင့်မြင့် စက်ကိရိယာများ ရှိမှသာ ဤမျှများပြားသော လူအုပ်ကြီးအတွက် လက်နက်များ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ရှောင်းယီထံမှ အုတ်မြစ်ကျောက်များ ဘီလီယံနှင့်ချီ၍ လဲလှယ်ထားသူများပင်လျှင် လက်နက်များ ထုတ်လုပ်ရန် လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်းများကို ဤမျှအထိ မပံ့ပိုးပေးနိုင်ကြပေ။
သူတို့တွင် အုတ်မြစ်ကျောက်များစွာ ရှိပြီး ကျွန်းဧရိယာ ကြီးမားသော်လည်း ရှောင်းယီ၏ ကျွန်းကို မမီကြသေးပေ။ ထို့အပြင် သူတို့တွင် အဆင့်မြင့် စက်ကိရိယာများ မရှိသဖြင့် သတ္တုတူးဖော်ခြင်းနှင့် အရည်ကျိုခြင်း လုပ်ငန်းများကို ထိရောက်စွာ မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြပေ။
လူတိုင်းက ဤကမ္ဘာ့စစ်မြေပြင်စမ်းသပ်မှုသည် အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အတော်အတန် လွယ်ကူနေသည်ဟု ခံစားနေကြရလေသည်။ ရှောင်းယီ ပေးထားသော အဆင့်မြင့်လက်နက်များကို အားကိုးကာ သူတို့ အေးဆေးပင် ကိုင်တွယ်နိုင်နေခဲ့ကြသည်။
“ဒီကမ္ဘာ့စစ်မြေပြင်က သာမန်ပါပဲ။ ငါက အခက်အခဲတွေ တိုးလာမယ်လို့ ထင်နေတာ။”
“ဟုတ်တယ်။ ငါဆိုရင် နှစ်ရက်လောက် အလကားနေရင်း စိုးရိမ်နေခဲ့ရတာ။ ဒါက လုံးဝ မခက်ခဲဘူး။”
“အပေါ်က ညီအစ်ကိုတို့ ကြွားနေတာတွေ ခဏလောက်ရပ်ထားလို့ ရမလား။ စမ်းသပ်မှုက အခုမှ စတာလေ။ စကားကို အရမ်းစောစော မပြောနဲ့ဦး။ နောက်မှ အခက်အခဲတွေ တိုးလာရင် မငိုမိအောင်ပဲ သတိထားကြပါ။”
“အခက်အခဲတွေ တိုးလာတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ဒီလောက် အဆင့်မြင့်တဲ့ လက်နက်တွေ ရှိနေတာပဲ ကြောက်နေရဦးမှာလား။”
“အားလုံးပဲ အရမ်းကြီး အကောင်းမမြင်ကြပါနဲ့ဦး။ ဒီနေ့က ပထမဆုံးနေ့ပဲ ရှိသေးတယ်။ အခြေအနေတွေ အများကြီး ပေါ်လာပြီးပြီ။ သေမင်းအငွေ့အသက်တွေ၊ ဗိုင်းရပ်စ် စတာတွေပေါ့။ အကယ်၍ ဆရာကြီး ယီရန်ပင်းရဲ့ အထောက်အပံ့သာ မရှိရင် မင်းတို့ ခုခံနိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာလို့လား။”
အခန်း ၉၂၄ - အုတ်မြစ်ကျောက် ၄ ဘီလီယံနှင့် မသေမျိုးများ စတင်လှုပ်ရှားလာခြင်း
“အပေါ်က ညီအစ်ကိုပြောတာ မှန်တယ်။ အရင်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ ဒီမသေမျိုး သတ္တဝါတွေကို ဘယ်လိုရင်ဆိုင်ခဲ့ကြလဲဆိုတာ ငါတကယ် သိချင်မိတယ်။ အခုလို ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်မျိုးတွေသာ မရှိခဲ့ရင် အဲဒီအချိန်က အကောင်းဆုံးလက်နက်က မီးခတ်သေနတ်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီသေနတ်တွေက အဆုံးမရှိတဲ့ ဒီမသေမျိုးတွေကိုယှဉ်ဖို့ မလုံလောက်ဘူးဆိုတာ သေချာသလောက်ပဲ။”
“သေချာသလောက်ပဲ မဟုတ်ဘူး။ လုံးဝကို မလုံလောက်တာ။ မီးခတ်သေနတ်တွေက ပင်ဖိုင်းယားရိုင်ဖယ်တွေလို အားမကောင်းသလို တိကျမှုလည်း မရှိဘူး။ ပစ်ခတ်မှုနှုန်းဆိုရင် ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ဘူး။”
“ဒါဆိုရင် အရင်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ ဒီနေရာမှာ အသေအပျောက် အများကြီး ရှိခဲ့မှာပေါ့နော်။”
“သေချာတာပေါ့။ သူတို့မျိုးဆက်မှာ ယီရန်ပင်းလို ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ပေါ်မလာခဲ့ရင် သေချာပေါက် အထိနာမှာပဲ။”
“သူတို့ဆီမှာလည်း ယီရန်ပင်းနဲ့ အဆင့်တူတဲ့ ထိပ်သီးတွေ ရှိခဲ့မှာပါ။”
“မျိုးဆက်တိုင်းမှာ ထူးချွန်တဲ့သူ တစ်ယောက်တော့ ရှိသင့်တာပဲလေ။”
“ငါတော့ သံသယရှိနေတုန်းပဲ။ အဲ့တုန်းက ထူးချွန်တဲ့သူတွေ ရှိနိုင်ပေမဲ့ သူဌေးယီလို လူမျိုးကတော့ ထူးချွန်ရုံတင်မကဘူး၊ ငါတို့နဲ့ လုံးဝကို အဆင့်အတန်းချင်း ကွာခြားနေတာပဲ။”
“ဟုတ်တယ်။ သူဌေးက ကံကောင်းရုံဆိုရင်တောင် ငါတို့အများကြီးထဲမှာ ကံကောင်းတဲ့သူ အနည်းငယ်တော့ ရှိသင့်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ သူဌေးရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့တူတဲ့ လက်နက်မျိုးကို မဖွင့်ဖူးကြသေးဘူး။ ကန့်ကွက်ချင်တဲ့သူရှိရင် သူဌေးထက်သာတဲ့ အဆင့်မြင့်လက်နက်တစ်ခုလောက် ထုတ်ပြကြည့်လေ။”
“အဲဒါကိုတော့ ငြင်းစရာ နည်းလမ်းမရှိဘူး ထင်တယ်။”
“တခြားဟာတွေ ထားလိုက်ပါဦး။ သူဌေးရဲ့ ရွက်သင်္ဘောကိုပဲ ကြည့်။ အခုထိ ဘယ်သူမှ အဲဒီလိုမျိုး မဖွင့်ရသေးဘူး ဟုတ်တယ်မလား။ သူဌေးက အဲဒါကို ရှင်သန်ရေး အစောကြီးကတည်းက ရထားပုံပဲ။”
“ခြုံပြောရရင်တော့ သူဌေးက ‘Cheat’ သုံးနေတာပဲ။ အဲဒါကလည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ Cheat မျိုးပဲ။ အရင်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေဆီမှာ ဒီလိုဟာမျိုးရှိဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ မဟုတ်လား။”
“ကောင်းကင်ဘုံပဲ သိမှာပေါ့။ အကယ်၍ သူတို့မှာသာ မရှိခဲ့ရင် ဒီစစ်မြေပြင်မှာ ကျွန်းဧရိယာတွေနဲ့ လူဦးရေတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးခဲ့မှာ သေချာတယ်။”
“အဲ့ဒါကြောင့် ငါတို့က ယီရန်ပင်းလို Cheat သုံးနေတဲ့လူနဲ့ တွေ့ရတာ ကံကောင်းတယ်လို့ ပြောရမယ်။”
လူများက သူ့အကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို ရှောင်းယီသည် ခေါင်းခါရင်းသာ ကြည့်နေပြီး လက်နက်များ ဆက်လက် ထုတ်လုပ်ရောင်းချနေခဲ့သည်။
မကြာမီ ညသန်းခေါင်သို့ နီးကပ်လာခဲ့ပြီး ရှောင်းယီ၏ ကုန်သွယ်မှုများမှာလည်း အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အရောင်းအဝယ် အားလုံးကို သူ သဘောတူလိုက်သောအခါ သာယာသော အသိပေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့လေသည်။
“လဲလှယ်မှု အောင်မြင်ပါသည်။ ရရှိသော အရင်းအမြစ်များ - အုတ်မြစ်ကျောက် ၂ ဘီလီယံ။”
“နှစ်ဆရိတ်သိမ်းမှုကို အသက်သွင်လိုက်ပါပြီ။ ရရှိသော အရင်းအမြစ်များ - အုတ်မြစ်ကျောက် ၄ ဘီလီယံ။”
ထိုအလွန်များပြားလှသော အုတ်မြစ်ကျောက်များကို ကြည့်ရင်း ရှောင်းယီ ဘာမှမခံစားရပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် လူပုများက တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် ထရီလီယံချီ ပေးခဲ့ဖူးသလို ရိတ်သိမ်းမှု အဆများစွာသုံးခဲ့သော ကုန်သွယ်မှုများတွင်လည်း ဘီလီယံ ရာနှင့်ချီ ရရှိခဲ့ဖူးသောကြောင့်ပင်။ ယနေ့ နှစ်ဆတိုးပြီး ၄ ဘီလီယံရသည်မှာ သူ့အတွက် တကယ်ပင် မများလှပေ။
“အုတ်မြစ်ကျောက်တွေ ဘီလီယံ ရာနဲ့ချီပြီး ရဖို့ဆိုတာ တကယ်ပဲ ခဲယဉ်းတာပဲ။”
ရှောင်းယီ ခေါင်းခါရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
ထို့နောက် သူ ထိုအုတ်မြစ်ကျောက်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။ ယခုလောလောဆယ် ကျွန်းကို ချဲ့ထွင်ရန် မလိုအပ်သေးဘဲ ဤကမ္ဘာ့စစ်မြေပြင်၏ အခြေအနေကို အရင် စောင့်ကြည့်ရမည်ဖြစ်သည်။
ရှောင်းယီ အနားယူတော့မည့်အချိန်မှာပင် ကျန်းယွင်ထျန်းထံမှ ဖုန်းဝင်လာခဲ့သည်။
“ကျွန်းပိုင်ရှင် ကျုပ်တို့ မဟာမိတ်ကျွန်းတွေနဲ့ ထိစပ်နေတဲ့ မသေမျိုးကျွန်းတွေ အကုန်လုံး လှုပ်ရှားလာပြီ။”
“လူတွေ ကျွန်းပေါ် တက်သွားလို့လား။”
ရှောင်းယီက မေးလိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က အမိန့်တစ်ခုခု ရထားသလိုပဲ။ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် မြေပေါ်တက်လာပြီး ကျုပ်တို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးတပ်တွေကို တိုက်ခိုက်နေကြတယ်။ ဖုတ်ကောင်ကျွန်းတွေမှာလည်း ဖုတ်ကောင်တွေက ကျွန်းရဲ့ ထောင့်ပေါင်းစုံကနေ ကျုပ်တို့ဆီကို စုပြုံပြီး တိုးဝင်လာနေကြတယ်။”
‘ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ ငါတို့ သွားမနှောက်ယှက်ရင် ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း နေရမယ်ဆိုတာမျိုး မရှိဘူး။ ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းတွေက အမြဲတမ်း စစ်ပွဲဖြစ်အောင် ဖန်တီးနေမှာပဲ။’
ရှောင်းယီက တွေးတောရင်း မေးလိုက်သည်။
“ခုခံနိုင်သေးလား။”
“ပြဿနာမရှိပါဘူး။ သေချာပေါက် ခုခံနိုင်တယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြန်ဖြေလာခဲ့သည်။
“ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုရင် အရင်ဆုံး ခုခံထားလိုက်ပါ။ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ပြီး အလှည့်ကျ နားဖို့လည်း သတိရကြဦး။”
ရှောင်းယီက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
ထို့နောက် ရှောင်းယီသည် ကျောက်တိုင်ပေါ်ရှိ ယီထျန်းဂရုကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ ညသန်းခေါင် ဖြစ်သော်လည်း အလွန် စည်ကားနေသည်။
“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ အရိုးစုကျွန်းပေါ်က အရိုးစုတွေက ဘာလို့ သူတို့ဘာသာသူတို့ ထွက်လာကြတာလဲ။”
“ငါတို့ဆီမှာလည်း အတူတူပဲ။ အဲဒီကျွန်းပေါ်မှာ အရိုးစုတွေ အပြည့်ပဲလို့ ခံစားနေရတယ်။”
“အဲ့လောက်တောင် များတာလား။ ကြောက်စရာကြီး။ သူတို့က ညသန်းခေါင်မှာ တိုက်ခိုက်ဖို့ တိုင်ပင်ထားကြတာလား။”
“ငါတို့ဘက်က ဖုတ်ကောင်ကျွန်းတွေလည်း အတူတူပဲ။ လက်ပစ်ဗုံး မသုံးလည်း ဖုတ်ကောင်တွေက ကျွန်းအနှံ့ကနေ ထွက်လာပြီး ငါတို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးတပ်တွေကို အတူတူ လာတိုက်နေကြတယ်။”
“ထင်တဲ့အတိုင်း သူတို့က ငါတို့ကို အေးအေးဆေးဆေး ပေးမနေဘူးပဲ။ ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။ တိုက်ကြတာပေါ့။”
ရှောင်းယီသည် ယနေ့ လက်နက်များစွာ ရောင်းချထားသဖြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့အသီးသီးတွင် လက်နက်ခဲယမ်းများ လုံလောက်စွာ ရှိနေကြ၏။ ဤမသေမျိုးများကို တားဆီးရန် ပြဿနာ မရှိသင့်ပေ။
ယနေ့ည မည်သူမျှ မအိပ်ကြသော်လည်း ရှောင်းယီသည်မူ ကျန်းယွင်ထျန်းကို ယုံကြည်သည်ဖြစ်ရာ သူ၏ ပုံမှန်အိပ်ချိန်အတိုင်း အိပ်စက်ခဲ့သည်။ မဟာမိတ်ကျွန်းခွဲများမှ အမြောက်သံနှင့် သေနတ်သံများသည် တစ်ညလုံး မစဲခဲ့ပေ။
ကျွန်းခွဲများ၌ နေထိုင်သူများသည် မဟာမိတ် လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့များ အလွန်အစွမ်းထက်ကြောင်း သိသော်လည်း သေနတ်သံများမှာ အလွန်ကျယ်လောင်လွန်းနေသဖြင့် တစ်ညလုံး ကောင်းကောင်း မအိပ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။
နောက်တစ်နေ့ နံနက် ၅ နာရီတွင် ရှောင်းယီ နိုးလာခဲ့သည်။ မူလက တရားထိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ကျောက်တိုင်မှ အဆက်မပြတ် မြည်နေသော အချက်ပေးသံများကြောင့် ကျောက်တိုင်ကို အရင်စစ်ဆေးလိုက်ရသည်။
“သူဌေး ကူညီပါဦး။ ကျုပ်တို့ဆီမှာ ကျည်ဆန်တွေ ကုန်တော့မယ်။”
“ကျုပ်တို့လည်း အတူတူပဲ။ ဒီမသေမျိုး သတ္တဝါတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ။”
“တစ်ညလုံး တိုက်နေရတာ ခဏလေးတောင် မနားကြရသေးဘူး။ အိပ်ချင်လှပြီ။”
“ကျုပ်တို့ရဲ့ ခဲယမ်းတွေလည်း ကုန်သလောက် ရှိနေပြီ။ သူဌေး ထပ်ရောင်းပေးပါဦး။”
ရှောင်းယီ မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်ပြီး ကျန်းယွင်ထျန်းထံသို့ ဦးစွာ ဖုန်းဆက်လိုက်၏။
“ကျွန်းပိုင်ရှင် ဘာများ ညွှန်ကြားစရာ ရှိလို့လဲ။”
ကျန်းယွင်ထျန်း ဖုန်းဖြေရာတွင် ဘေးနားမှ ပင်ဖိုင်းယားရိုင်ဖယ်နှင့် ခြောက်လုံးပြူး သေနတ်သံများကို အတိုင်းသား ကြားနေရလေသည်။
“မသေမျိုးတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက မရပ်သေးဘူးလား။”
“ဟုတ်ကဲ့...ခဏလေးတောင် မရပ်ပါဘူး။”
“ငါတို့ရဲ့ ခဲယမ်းလက်ကျန်ကရော လုံလောက်သေးလား။”
“ဒီအတိုင်းသာ ဆက်တိုက်နေရမယ်ဆိုရင်တော့ နောက် ၃ ရက်လောက်ဆို ကုန်သွားနိုင်တယ်လို့ ခန့်မှန်းရပါတယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက အကြမ်းဖျင်း တွက်ချက်ပြလိုက်သည်။
“မြန်လှချည်လား။”
ရှောင်းယီ အနည်းငယ် အံ့သြသွားခဲ့သည်။
“အဓိကကတော့ တစ်ဖက်လူက မောပန်းခြင်းမရှိသလို အဆုံးမရှိ ထွက်လာနေလို့ပဲ။”
ကျန်းယွင်ထျန်းသည်လည်း ကူကယ်ရာမဲ့နေခဲ့သည်။ ရှောင်းယီ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏။
“ဦးလေးအန်းကို လက်နက်ခဲယမ်း ထုတ်လုပ်ဖို့ ကုန်ကြမ်းတွေ အကုန်ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်။ ၃ ရက်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ အဆင်ပြေအောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တခြားမဟာမိတ်တွေကိုတော့ ငါ မကူညီနိုင်တော့ဘူး။”
ကုန်ကြမ်းများ ရှိနေသရွေ့ ကျောက်တိုင်ဖြင့် ထုတ်လုပ်ခြင်းမှာ ချက်ချင်း ပြီးစီးနိုင်သဖြင့် ထုတ်လုပ်မှု အချိန်အတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။
“ဟုတ်ကဲ့။”
သို့သော် ရှောင်းယီ ဖုန်းချခါနီးတွင် ရုတ်တရက် ကျန်းယွင်ထျန်း၏ အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရ၏။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ။”
“တစ်ဖက်လူတွေ ဆုတ်ခွာသွားပုံရတယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက မသေချာသလို ပြောလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ယီထျန်းဂရုထဲတွင်လည်း ထိုအကြောင်းကို ပြောနေကြပြီဖြစ်သည်။
“ငါတို့ဘက်က မသေမျိုးတွေ ဆုတ်သွားပြီ။”
“ဟုတ်တယ်...။ ငါတို့ဘက်မှာလည်း အတူတူပဲ။ အဲ့ဒီဖုတ်ကောင်တွေ လှည့်ပြန်သွားကြပြီ။”
“ငါတို့ဆီက အရိုးစုတွေလည်း မြေကြီးထဲ ပြန်ဝင်သွားပြီ။”
“တော်သေးတာပေါ့။”
ထိုအခါ ရှောင်းယီသည် သူ၏ဖုန်းကို ထုတ်ယူကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“သူတို့ ဆုတ်သွားပြီထင်တယ်။ ဂရုထဲက လူတွေလည်း အဲဒါကို ပြောနေကြတယ်။”
“ကောင်းလိုက်တာ။ အခုမှပဲ သက်ပြင်းချနိုင်တော့တယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းလည်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
ထိုအရိုးစုများသည် ခြေမှုန်းရ လွယ်ကူသော်လည်း အရေအတွက်မှာ များလွန်းလှပြီး လူများမှာလည်း အချိန်ပြည့် တိုက်ပွဲဝင်နေရသဖြင့် အလွန်ပင် မောပန်းနေကြပြီဖြစ်သည်။
ရှောင်းယီ အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ နံနက်ခင်း၏ ပထမဆုံး နေရောင်ခြည်သည် ဗီလာ၏ ဝရံတာပေါ်သို့ ကျရောက်နေပြီဖြစ်သည်။