အခန်း (၇၂၇-၇၂၉)

အခန်း (၇၂၇) မြှားများ ပစ်လွှတ်ခြင်း၊ နေနှင့်လတို့ တုန်လှုပ်ခြင်း။ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း။ (၁)

ချင်းမေ့ရှန် ထုတ်ဖော်လိုက်သော မိစ္ဆာစွမ်းအားနှင့် ခွန်အားသာမက သူ၏ သိုင်းပညာ အရည်အသွေးမှာပါ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဆရာကြီးတစ်ဦးက အလုပ်သင်တစ်ဦးကို ထိန်းချုပ်ကစားနေသကဲ့သို့ပင် လုံးဝ ကွာခြားလှသည်။

“ဂျွတ်”

စူးချန်ခုန်း မြေပြင်သို့ မကျခင်မှာပင် ချင်းမေ့ရှန်က မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ နင်းလိုက်ရာ ပေ ၃၀ ပတ်လည်အတွင်းရှိ မြေပြင်မှာ နိမ့်ဝင်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထုနှင့် ပွတ်တိုက်မိကာ မီးပွင့်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လွင့်စင်နေသော စူးချန်ခုန်း၏ ပုခုံးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လက်မောင်းနှစ်ဖက်လုံးကို အရှင်လတ်လတ် ဆွဲဖြဲပစ်ရန် တိုးဝင်လာတော့သည်။

ချင်းမေ့ရှန်သည် စူးချန်ခုန်းကို အရှင်ဖမ်းလိုသော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး အကောင်းပကတိ ရှိရန် မလိုပေ။ အသက်ရှူနေသရွေ့ သူ၏ ရည်မှန်းချက်အတွက် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မျောက်ဝံနတ်ဆိုး လေဟာပြင် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း

စူးချန်ခုန်းသည် လေထဲတွင် ရှိနေစဉ်မှာပင် 'ဝူချင်းရှီ' မှ 'ကြိုးကြာပြကွက်' ကို အသုံးပြု၍ ဟန်ချက်ကို ထိန်းလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည် တစ်စက်မှာ တုန်ခါသွားပြီး ဧရာမ မျောက်ဝံကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်ယောင် ပေါ်ထွက်လာကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။

ဂျွတ်... ဂျွတ်... ဂျွတ်

ပတ်ဝန်းကျင် လေဟာပြင်ကြီးမှာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး တိုးဝင်လာသော ချင်းမေ့ရှန်၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်သွားစေကာ သူ့ကို ထိုနေရာမှာပင် ပိတ်မိသွားစေသည်။

ကျားဖြူဟိန်းသံဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း။

ထိုခဏ၌ စူးချန်ခုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး သူ၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ မျောက်ဝံပုံရိပ်မှာ ဧရာမ ကျားဖြူကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ကျားဖြူကြီးမှာ ပါးစပ်ကို ဟ၍ နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

“ဂျိန်း... ဝုန်း”

မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ ရောယှက်နေသော အသံလှိုင်းကြီးမှာ ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ ချင်းမေ့ရှန်ထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင် အရည်တစ်စက်နှင့် မိုးကြိုးစွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်ထားသော ဤသတ်ဖြတ်ခြင်း တိုက်ကွက်မှာ အလွန် ပြင်းထန်လှသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးပင် အက်ကွဲသွားပြီး ချင်းမေ့ရှန်ထံသို့ အက်ကြောင်းများ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

“မိစ္ဆာစစ်သည်တော် သံချပ်ကာချွတ်ခြင်း”

ဤကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ကွက်ကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ချင်းမေ့ရှန်မှာ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအားများကို လှည့်ပတ်စေကာ သူ၏ အရေပြားမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လည်ပတ်နေသော အကာအကွယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ဂျွတ်... ဂျွတ်

ကျယ်လောင်လှသော မိုးကြိုးသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများသည် ချင်းမေ့ရှန်ကို မြေမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်တော့မည့်အလား ထင်ရသည်။ သို့သော် ထိုတိုက်ကွက်မှာ ချင်းမေ့ရှန်ကို မျှော်လင့်သလောက် ထိခိုက်မှု မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ မိုးကြိုးဟိန်းသံများကြောင့် သူသည် စွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားသော်လည်း သူ၏ အပေါ်ယံ အကာအကွယ်သာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

‘သူက စွမ်းအားအများစုကို လွှဲထုတ်ပစ်နိုင်တာလား။’

စူးချန်ခုန်းသည် ထိတ်လန့်သွားမိသည်။ ချင်းမေ့ရှန်၏ မိစ္ဆာစွမ်းအား ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ မည်သည့် မိစ္ဆာစစ်သည်တော်နှင့်မျှ မတူကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။ ချင်းမေ့ရှန်သည် သူ၏ မိစ္ဆာစွမ်းအားကို အကာအကွယ်နှင့် သံချပ်ကာအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ၎င်းကို အဆက်မပြတ် စီးဆင်းစေကာ ရိုက်ခတ်လာသော အားအင်များကို လွှဲထုတ်ပစ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟားဟားဟား…ဒါကမှ တကယ့် တိုက်ပွဲရဲ့ အရသာပဲ။”

ချင်းမေ့ရှန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် ဟန်ချက်ကို ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီး ပြင်းထန်လှသော လေပြင်းများကို ဖြတ်ကျော်ကာ စူးချန်ခုန်းထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် တိုးဝင်လာပြန်သည်။ တိုက်ပွဲ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို သူ မခံစားရသည်မှာ ကြာလေပြီ။

‘ဓားဝိညာဉ်က သူ့ကို မထိခိုက်နိုင်ဘူး... ဝူချင်းရှီနဲ့ ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည် ပေါင်းစပ်ထားတာလည်း သူ့ကို အပြည့်အဝ မဒဏ်ရာမရစေနိုင်ဘူး။ ငါ လေမိုးကြိုး မြှားပညာကို သုံးမှ ဖြစ်တော့မယ်။’

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

လေမိုးကြိုး မြှားပညာမှာ သူ၏ အမာခံ တိုက်ကွက်ဖြစ်ပြီး အပြင်းထန်ဆုံး သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤအတတ်ဖြင့်ပင် ချင်းမေ့ရှန်ကို မသတ်နိုင်ပါက သူ၏ လက်ထဲတွင် အခြား နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်သွင်းလိုက်ပြီး ကြယ်တာရာပုံစံရွှေလေးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူသည် ဘယ်လက်ဖြင့် လေးကိုကိုင်ကာ ညာလက်ဖြင့် ကြိုးကို ဆွဲလိုက်ရာ သဘာဝတရား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် တောက်ပလှသော မြှားတစ်စင်းအဖြစ် စုစည်းလာတော့သည်။

“ဝုန်း”

လေးကြိုးကို အဆုံးအထိ ဆွဲလိုက်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ လက်ချောင်းများကို လွှတ်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မြှားမှာ ပျံသန်းသွားရင်း နှစ်စင်းအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး လေမြှားတစ်စင်းနှင့် မိုးကြိုးမြှားတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သို့သော် ထိုမြှားနှစ်စင်းမှာ ပျံသန်းနေစဉ်မှာပင် ပုံစံပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

မိုးကြိုးမြှားမှာ တောက်ပလှသော နေမင်းတစ်စင်းကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အပူရှိန်များကို ထုတ်လွှတ်ကာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေသည့် 'ယန်' မြှားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လေမြှားမှာမူ အေးမြလှသော လရောင်များ ရစ်ပတ်နေပြီး တောက်ပလှသော လမင်းတစ်စင်းကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားသည့် 'ယင်' မြှား ဖြစ်သွားသည်။

ယင်နှင့်ယန် ပေါင်းစပ်ခြင်း၊ နေနှင့်လတို့ အတူတောက်ပခြင်း။

မှောင်အတိကျနေသော တောတောင်အတွင်း၌ နေမြှားနှင့် လမြှားတို့၏ ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ လင်းထိန်သွားသည်။ ပြင်းထန်လှသော နေမင်းစွမ်းအားနှင့် အေးမြလှသော လရောင်စွမ်းအားတို့မှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အားဖြည့်ပေးနေကြရာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပြောင်းပြန်လှန်သွားသကဲ့သို့ပင်။

“ဟင်”

ထိုခဏ၌ ချင်းမေ့ရှန်၏ မျက်ခွံများ တုန်ယင်သွားသည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်လုံးကို အလိုလို ဆန့်ထုတ်၍ တိုးဝင်လာသော မြှားများကို အကြေးခွံများဖုံးနေသော လက်ဝါးဖြင့် ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ လက်နှင့် မြှားတို့ ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏ၌ မိမိကိုယ်မိမိ အထင်ကြီးလွန်းခဲ့မိကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် နေနှင့်လကို လက်ဗလာဖြင့် ဖမ်းရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင်။

“ဂျိန်း... ဝုန်း”

နေမြှားမှာ ထိတွေ့မိသည်နှင့် နေအသေးစားလေး တစ်စင်း ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ အဆုံးမရှိသော အပူစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လေထုကိုပါ လောင်ကျွမ်းသွားစေသည်။

“ရှူးးး”

လမြှားမှာမူ တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါက်ကွဲသွားသော်လည်း ချွန်ထက်လှသော လရောင်အလင်းတန်းများသည် ဓားသွားများကဲ့သို့ တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများကိုပါ ထိုးခွဲနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ချင်းမေ့ရှန်၏ ဘယ်လက်မောင်းမှာ မီးတောက်များကြားတွင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ညာလက်မောင်းမှာလည်း အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားတော့သည်။

‘ဒါက... ယင်ယန်စွမ်းအားတွေ ပါဝင်နေတဲ့ မြှားအတတ်လား။’ ချင်းမေ့ရှန်သည် ပျောက်ဆုံးသွားသော သူ၏ လက်မောင်းများကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဤတာ့ဝူဖုန်းသည် လက်သီးသိုင်းတွင် ထူးချွန်ရုံသာမက ဓားသိုင်းမှာလည်း ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ယခုအခါ သူ၏ မြှားပညာမှာပါ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

‘သူ ငါ့ရဲ့ လေမိုးကြိုး မြှားတွေကို မလွှဲထုတ်နိုင်ဘူး။’

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများ လက်ကနဲ ဖြစ်သွားသည်။ မြှားပညာ၏ အနှစ်သာရမှာ စွမ်းအားအားလုံးကို အမှတ်တစ်ခုတည်း၌ စုစည်းကာ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချင်းမေ့ရှန်သည် ကျားဖြူဟိန်းသံကဲ့သို့သော အကျယ်အဝန်းကို တိုက်ခိုက်သည့် အတတ်များကို လွှဲထုတ်နိုင်သော်လည်း မြှားအတတ်၏ စူးရှမှုကိုမူ မခုခံနိုင်ပေ။

ဤတိုက်ကွက်မှာ လော့မိသားစု၏ ‘နေနှင့်လ အတူတောက်ပခြင်း’ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို လေ့လာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းက သူ၏ မြှားပညာတွင် ယင်ယန်ပြောင်းလဲခြင်းကို ထည့်သွင်းထားသည့် အစွမ်းထက်ဆုံး တိုက်ကွက် ဖြစ်သည်။

မြှားတစ်စင်းတည်းကပင် ချင်းမေ့ရှန်၏ လက်မောင်းများကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချင်းမေ့ရှန်၏ မသေမျိုးခန္ဓာကြောင့် လက်မောင်းများ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာနေသော်လည်း သူ့ကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရစေနိုင်သရွေ့ သူ့ကို သတ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း (၇၂၈) မြှားများ ပစ်လွှတ်ခြင်း၊ နေနှင့်လတို့ တုန်လှုပ်ခြင်း။ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း။ (၂)

လေမိုးကြိုး မြှားအတတ်၊ နေလအသွင်ပြောင်း မြှား။

စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မြှားများကို ထပ်မံ စုစည်းလိုက်ပြီး လေးကြိုးကို ဆွဲလိုက်ပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည် တစ်စက်ကိုပါ မြှားအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ မြှားတစ်စင်းလုံးမှာ ပိုမို ခိုင်မာနက်ရှိုင်းသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ လူတို့၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေလောက်သော အရှိန်အဝါမျိုး ဖြစ်သည်။

လေမိုးကြိုး မြှားပညာ၏ (၁၁) ဆင့်မြောက်မှာ သေကြေပျက်စီးစေနိုင်မှုအပိုင်းတွင် အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရား စွမ်းရည်တစ်ပိုင်းများထဲ၌ အသန်မာဆုံး တစ်ခု ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဆန်းကြယ် လိပ်ချီစွမ်းအင် အရည်နှင့်ပါ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ၎င်း၏ အစွမ်းမှာ လူတို့ကို မှင်သက်သွားစေလောက်သည်အထိ ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

“ဝူးရှ်”

လေးကြိုးကို လွှတ်လိုက်သည်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မြှားမှာ ပစ်လွှတ်သွားပြီး တောက်လောင်နေသော နေမင်းကဲ့သို့ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများနှင့် အေးစိမ့်လှသော လမင်းကဲ့သို့ လေပြင်းမုန်တိုင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ယင်နှင့်ယန် ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။

၎င်းမှာ နေမင်းနှင့် လမင်းတို့ ကောင်းကင်ယံကို ထိုးခွဲ၍ လက်မောင်းများ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခါစ ချင်းမေ့ရှန်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသကဲ့သို့ပင်။

‘ဒါကို တည့်တည့် ခုခံလို့ မဖြစ်ဘူး။’

ချင်းမေ့ရှန်သည် ဤမြှားချက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ကို အစအနမကျန် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ မသေမျိုးခန္ဓာ ရှိနေသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ဒဏ်ရာမျိုးမှာ မိစ္ဆာစွမ်းအားများကို အလွန်အမင်း ကုန်ဆုံးစေမည် ဖြစ်ရာ သူ ရှောင်တိမ်းရန် ပြင်လိုက်သည်။

ဂျွတ်... ဂျွတ်... ဂျွတ်

သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ ဧရာမ မျောက်ဝံပုံရိပ်က လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လေထုကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ချင်းမေ့ရှန်၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ထိုခဏတာလေးမှာပင် သေလောက်အောင် ပြင်းထန်သော မြှားချက်အတွက် လုံလောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဝုန်း”

နေမြှားနှင့် လမြှားတို့မှာ ချင်းမေ့ရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ထပ်မံ ကျရောက်သွားပြန်သည်။ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲအားနှင့် ချွန်ထက်လှသော လရောင်စွမ်းအားတို့မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ပြီး အရိုးများ၊ အသားများနှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ကိုက်တစ်ရာခန့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးမှာလည်း ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များကြောင့် တိမ်တိုက်များမှာ နီရဲသွားပြီး ချွန်ထက်လှသော လရောင်များကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ချောက်ကြီးများ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

ချင်းမေ့ရှန်၏ မိစ္ဆာဝိညာဉ်မှာ ပိုင်ယင်ခွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ထားခြင်း ဖြစ်ရာ စူးချန်ခုန်း၏ ဓားဝိညာဉ်ကပင် သူ့ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် မသတ်နိုင်သကဲ့သို့ မသေမျိုးခန္ဓာကိုလည်း မတားဆီးနိုင်ပေ။ ပျက်စီးသွားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြန်လည် စုစည်းရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အကြီးအကျယ် ပျက်စီးမှုမျိုးက မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအားများကို များစွာ ကုန်ဆုံးသွားစေသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ရည်မှန်းချက်မှာလည်း ရှင်းလင်းလှသည်။ ချင်းမေ့ရှန်၏ မိစ္ဆာစွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားသည်အထိ အဆက်မပြတ် ဖျက်ဆီးပစ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

“ဝူး”

ချင်းမေ့ရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ် အပြည့်အဝ ပြန်မဖွဲ့စည်းနိုင်ခင်မှာပင် စူးချန်ခုန်းသည် ဆန်းကြယ် လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည်ကို သုံး၍ နောက်ထပ် မြှားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း”

မသေမျိုးခန္ဓာအောက်တွင် ပြန်လည် စုစည်းခါစ ချင်းမေ့ရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထပ်မံ၍ အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားပြန်သည်။ စူးချန်ခုန်းက ချီစွမ်းအင်အရည် ကုန်ဆုံးသွားမည်ကို နှမြောမနေတော့ပေ။ ချင်းမေ့ရှန်ကို မသတ်နိုင်ပါက သူ သေရမှာဖြစ်သလို ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းလည်း ပျက်စီးရမည်ပင်။

စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းအားသိုလှောင်ရာအတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်အရည်များမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးနေသည်။ ၁၀ စက်၊ ၉ စက်...

ချင်းမေ့ရှန်မှာမူ နေမြှားနှင့် လမြှားတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အဆက်မပြတ် ခံနေရသဖြင့် သူ၏ မိစ္ဆာစွမ်းအားများမှာ အကြီးအကျယ် လျော့နည်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

‘ဒီကောင်လေးရဲ့ မြှားပညာက... ဒီအဆင့်အထိ ရောက်နေတာလား။ ပိုင်ယင်ခွမ်း၊ ဝူမုန့်နဲ့ ဝူချင်းတို့ရဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအားတွေကို အဆုံးအထိ သုံးနေတာတောင် မခုခံနိုင်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ကတော့ အဖျက်ဆီးခံနေရရုံပဲ ရှိတော့တယ်။ သူ့ရဲ့ ဓားသွားဝိညာဉ်က ငါ့ကို တစ်ချက်တည်း မသတ်နိုင်ပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကိုတော့ တဖြည်းဖြည်း တိုက်စားနေတယ်။ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင်...ငါပဲ ရှုံးရလိမ့်မယ်။’

ချင်းမေ့ရှန် စတင် တုန်လှုပ်လာလေ၏။ သူသည် ပြန်လည် မတိုက်ခိုက်နိုင်ဘဲ အဆက်မပြတ် အဖျက်ဆီးခံနေရရုံသာ ရှိသည်။ ထို့အပြင် မြှားများအတွင်း ပါဝင်လာသော ဓားသွားဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားကလည်း သူ၏ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးစေသည်။

ပို၍ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည်မှာ ဤကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် တိုက်ကွက်များကို အကြိမ်ကြိမ် ထုတ်ဖော်နေသော်လည်း စူးချန်ခုန်းမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သည့် လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

‘ဒီတာ့ဝူဖုန်းက တကယ့် မိစ္ဆာကောင်ပဲ... သူက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဝင်စားတာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တောင် ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဒီအဆင့်ကို ရောက်နေတာက ဒီခေတ်ရဲ့ ကံအကောင်းဆုံး ပါရမီရှင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အနာဂတ်မှာ သူ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိနေတယ်။ သူ့ကို အခု သတ်ပစ်မှ ဖြစ်မယ်။ ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာဝိညာဉ် ပျက်စီးသွားရမယ် ဆိုရင်တောင် သူ့ကို ဒီနေရာမှာပဲ သတ်ပစ်ရမယ်။’

ချင်းမေ့ရှန်၏ စိတ်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ အစွမ်းမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။ သူကိုယ်တိုင် ကိုယ်ထင်ပြ တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း ၎င်းမှာ ပိုင်ယင်ခွမ်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဤပြင်းထန်လှသော မြှားပညာက ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးရုံသာမက သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုပါ ထိခိုက်စေသည်။

အကယ်၍ ဤအတိုင်းသာ အချိန်ဆွဲနေပါက သူသည် ရန်သူနှင့်အတူ အသေခံ တိုက်ခိုက်ရန်ပင် အင်အား ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာကောင်ကို ယနေ့ မနှိမ်နင်းနိုင်ပါက နောင်တွင် သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော ရန်သူတော်ကြီး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို ရင်း၍ပင် စူးချန်ခုန်းကို သတ်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဖန်ရှန့်ဝူကို ကယ်တင်မည့်ကိစ္စကိုမူ နောက်မှသာ အခြားနည်းလမ်းဖြင့် စဉ်းစားတော့မည်။

ဤသို့ တွေးလိုက်ပြီးနောက် ချင်းမေ့ရှန်၏ အေးစက်သော အသံမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။ “တာ့ဝူဖုန်း... မင်း တော်တော်ကို တော်ပါပေတယ်။ ငါ့ကို တကယ် ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ မင်း ဂုဏ်ယူသင့်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့... မင်း သေရလိမ့်မယ်။ ငါကတော့... သေမှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ဟင်”

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း သတိထားမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ စွမ်းအားသိုလှောင်ရာအတွင်း၌ ချီစွမ်းအင်အရည် ၃ စက်သာ ကျန်တော့သဖြင့် နောက်ထပ် မြှားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သောအခါ၊ ပျက်စီးသွားသော မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြန်လည် မဖွဲ့စည်းတော့ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အနက်ရောင် ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ လူပုံသဏ္ဍာန် မဟုတ်ဘဲ အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း အလွန် ယုတ်မာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ၎င်းမှာ အခြားသော နယ်ပယ်တစ်ခုမှ သက်ရှိတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

ဤသည်မှာ ချင်းမေ့ရှန်၏ အစစ်အမှန်ပုံစံ ဖြစ်ပြီး အသားနှင့်သွေး မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်အခြေအနေတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းက သူသည် စူးချန်ခုန်းကို တိုက်ခိုက်ရန် ပိုင်ယင်ခွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နေထိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဆန်းကြယ် လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည် ပါဝင်သော မြှားချက်များအောက်တွင် ပြန်လည် မတိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။

ယခုအခါ ချင်းမေ့ရှန်သည် ထိုခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုကာ စူးချန်ခုန်းနှင့်အတူ အသေခံ တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဝူး”

လေထဲတွင် ထိုအနက်ရောင် ပုံရိပ်မှာ အနက်ရောင် မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းလာပြီး ဘောလုံးတစ်လုံးခန့် အဝိုင်းပုံစံသို့ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ ထို့နောက် တောက်လောင်နေသော မီးလုံးနက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် စူးချန်ခုန်းထံသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုးဝင်လာတော့သည်။

ရှောင်တိမ်းရန် လမ်းမရှိပေ။

ချင်းမေ့ရှန်သည် စူးချန်ခုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပစ်မှတ်ထားထားခြင်း ဖြစ်ရာ မည်သို့သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ရှောင်တိမ်းသည်ဖြစ်စေ ဤတိုက်ကွက်က အရိပ်ကဲ့သို့ လိုက်ပါနေမည် ဖြစ်ကြောင်း စူးချန်ခုန်း ဗီဇအရ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ ချင်းမေ့ရှန်က သူ၏ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို လောင်ကျွမ်းစေကာ အလဲအထပ် ပြုလုပ်လိုက်သည့် နောက်ဆုံး သတ်ဖြတ်ခြင်း တိုက်ကွက်ပင် ဖြစ်သည်။

အခန်း (၇၂၉) မြှားများ ပစ်လွှတ်ခြင်း၊ နေနှင့်လတို့ တုန်လှုပ်ခြင်း။ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း။ (၃)

ထိုစိုးရိမ်ရသော အချိန်၌ စူးချန်ခုန်းသည် လှုပ်ရှားမှု နှစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ အစွမ်းရှိသမျှကို အသုံးပြု၍ ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည်ကို နှိုးဆော်လိုက်သည်။ သူသည် တောက်လောင်နေသော ဧရာမ မီးလုံးနက်ကြီးထံသို့ မြှားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သကဲ့သို့ တစ်ပြိုင်တည်းမှာပင် ချီစွမ်းအင်တစ်စက်ကို သုံး၍ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင် သံချပ်ကာ ကိုလည်း ဖန်တီးလိုက်သည်။

“ဒုန်း”

နေမြှားနှင့် လမြှားတို့မှာ နက်မှောင်သော မီးလုံးကြီးကို ထိုးဖောက်သွားပြီး အပေါက်နှစ်ပေါက် ဖြစ်စေကာ ၎င်း၏ အလင်းရောင်ကို တစ်ဝက်ကျော် မှေးမှိန်သွားစေသည်။ သို့သော် ထိုမီးလုံးကြီးမှာ မရပ်တန့်သွားဘဲ စူးချန်ခုန်းထံသို့ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာပြီး အရှိန်ပြင်းစွာ တိုက်မိသွားတော့သည်။

“ဝုန်း”

ရိုက်ခတ်မိသည့် ခဏ၌ တောက်လောင်နေသော မီးလုံးနက်ကြီးမှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကိုပါ ပြိုကျပျက်စီးစေလောက်သည့် ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဟင်းလင်းပြင်အလွတ် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“ဂျွတ်”

ထိုခဏ၌ စူးချန်ခုန်း၏ ချီစွမ်းအင်သံချပ်ကာမှာ အလွယ်တကူပင် ကြေမွသွားခဲ့ပြီး စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ အရိုးများနှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ ကြေမွသွားသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဒါတင်မကသေးဘဲ ချင်းမေ့ရှန်၏ 'လောင်ကျွမ်းနေသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်' မှာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံးကို ထိခိုက်စေသည့် အသေခံတိုက်ကွက် ဖြစ်သဖြင့် ဝိညာဉ်အဆင့်ကိုပါ ထိခိုက်စေသည်။ ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် စူးချန်ခုန်း၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။

“ဝီ... ဝီ... ဝီ”

စူးချန်ခုန်း၏ ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ တုန်ယင်သွားသော်လည်း သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း၌ တည်ငြိမ်စွာ နေရာယူကာ သူ၏ သိစိတ်ကို တိုက်ခိုက်လာသော လှိုင်းလုံးများကို ဖြတ်တောက်ရန် အဆုံးမရှိသော စူးရှမှုများကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ထိုနှစ်ခု ထိတွေ့မိသောအခါ စူးချန်ခုန်း၏ သိစိတ်ပင်လယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကွဲအက်တော့မည့်အလား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌ အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် မြည်ဟည်းသွားကာ မျက်စိ၊ နား၊ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းတို့မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

“ဘုန်း”

စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများကြောင့် လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

“ငါ... နိုင်ပြီ။”

စူးချန်ခုန်းသည် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော မျက်လုံးများကို ခဲယဉ်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ ချင်းမေ့ရှန်၏ မိစ္ဆာဝိညာဉ်မှာ လေထဲတွင် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူ အနိုင်ရရှိခဲ့ပြီး ချင်းမေ့ရှန်၏ နောက်ဆုံး အသေခံတိုက်ကွက်ကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်မှာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး အသက်ငွေ့ငွေ့သာ ကျန်တော့သော်လည်း သူ အနိုင်ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်တို့မှ ခံစားနေရသော ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုနှင့် အားနည်းမှုများကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် ဆက်လက် တောင့်မခံနိုင်တော့ဘဲ သတိလစ်သွားတော့သည်။

ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကြီးအပြီးတွင် အရာအားလုံးမှာ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ထိုတောင်တန်းကြီးမှာလည်း မြေပြင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။

နှစ်နာရီ၊ သုံးနာရီခန့် အချိန်များ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ပျက်စီးနေသော တောင်တန်းကြီး၏ အလယ်တွင် လူရိပ်အချို့ သတိကြီးစွာဖြင့် ပေါ်လာသည်။ ထိုလူစုထဲတွင် ဟေးလျန်ယွမ်နှင့် ချိုင်ဖေးတို့ ပါလေသည်။

အစောပိုင်းက ပိုင်ယင်ခွမ်းတို့သည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သဖြင့် တိုက်ပွဲကြောင့် ဂိုဏ်းကို မထိခိုက်စေရန် စူးချန်ခုန်းက သူတို့ကို ဤနေရာသို့ မျှားခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟေးလျန်ယွမ်နှင့် အခြားသူများမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ဘေးကင်းမှုကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူတို့နောက်သို့ လိုက်လာခဲ့ကြရာ မိုင်ပေါင်းရာချီဝေးသော ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ပျက်စီးနေသော တောင်တန်းကြီးနှင့် လေထုထဲ၌ ကျန်ရှိနေသော တိုက်ပွဲ၏ အငွေ့အသက်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“အကြီးအကဲစူးက အဲဒီ ပညာရှင် သုံးယောက်နဲ့ ဒီမှာ တကယ့်ကို တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဆင်နွှဲခဲ့တာပဲ။”

ဟေးလျန်ယွမ်တို့သည် တောင်တန်းကြီးအတွင်း သေချာစွာ ရှာဖွေကြသည်။ ကျောက်ဆောင်များနှင့် သစ်ပင်များ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ မှင်သက်သွားကြသည်။ စူးချန်ခုန်းနှင့် ပိုင်ယင်ခွမ်းတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ တောင်တစ်တောင်လုံးကို မြေလှန်ပစ်နိုင်သည်အထိ ပြင်းထန်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ စိတ်ကူးပင် မယဉ်ခဲ့ဖူးပေ။

“အကြီးအကဲစူး.. ဒီမှာ... ဒီဘက်မှာ”

သတိကြီးစွာ ရှာဖွေနေစဉ် ချမ်ရွေ့က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော စူးချန်ခုန်းကို တွေ့ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟေးလျန်ယွမ်နှင့် အခြားသူများ ချက်ချင်းပင် ပြေးသွားကြသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်၌ စူးချန်ခုန်းမှာ သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲလျောင်းနေပြီး အသက်ရှူသံမှာလည်း အလွန် မှိန်ဖျော့နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အရိုးတစ်ချောင်းမျှ အကောင်းမကျန်တော့ဘဲ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများမှာလည်း ကြေမွနေကာ နှလုံးခုန်သံပင် ရပ်တန့်နေခဲ့ပြီ။

သာမန်လူဆိုပါက ဤကဲ့သို့သော ဒဏ်ရာမျိုးဖြင့် သေချာပေါက် သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်သော်လည်း စူးချန်ခုန်းမှာမူ သူ၏ နက်ရှိုင်းလှသော အတွင်းအားနှင့် နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ် ကြောင့် အသက်မျှင်လေးကို ဆက်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဦးနှောက် မထိခိုက်သရွေ့ နှလုံးထိခိုက်ခြင်းက သူ့အတွက် သေလောက်သည့် အခြေအနေ မဟုတ်ပေ။

“ဒါ... ဒဏ်ရာတွေက အရမ်း ပြင်းထန်လွန်းတယ်...” ချိုင်ဖေးက စူးချန်ခုန်း၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရင်း စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားမိသည်။

စူးချန်ခုန်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော တိုက်ပွဲမှာ မည်မျှအထိ ပြင်းထန်မည်ကို ခန့်မှန်း၍ ရနိုင်သည်။ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာတွင် အခြားသော အလောင်းများ မရှိခြင်းကြောင့် စူးချန်ခုန်း အနိုင်ရခဲ့သည်မှာ သေချာသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်မှာမူ သေခြင်းတရားနှင့် လက်တစ်ကမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

“အကြီးအကဲစူးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ သက်စောင့်အားတစ်ခုက ပျက်စီးနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်ပြင်ပေးနေတယ်... ဒါက နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်ပဲ။”

ခဏတာ အကဲခတ်ပြီးနောက် ဟေးလျန်ယွမ်မှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ စူးချန်ခုန်းတွင် ကြီးမားလှသော သက်စောင့်အားကို ပေးစွမ်းနိုင်သည့် နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ် ရှိကြောင်း သူ သိသည်။ ယခုကဲ့သို့ စိုးရိမ်ရသော အခြေအနေတွင် ထိုကျင့်စဉ်၏ ချီစွမ်းအင်များက အလိုအလျောက် လှည့်ပတ်ကာ ပျက်စီးနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“အကြီးအကဲစူးကို အရင်ဆုံး ဂိုဏ်းကို ပြန်ခေါ်သွားကြစို့”

ဟေးလျန်ယွမ်နှင့် အခြားသူများသည် စူးချန်ခုန်းကို ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး ချမ်ရွေ့၏ စောင့်ရှောက်မှုဖြင့် 'နတ်ပိုးချည်ဂူ' အတွင်း၌ အနားယူစေခဲ့သည်။

နတ်ပိုးချည်ဂူအတွင်း၌ စူးချန်ခုန်း၏ ကြေမွနေသော အရိုးများ၊ ပြတ်တောက်နေသော သွေးကြောများနှင့် ပျက်စီးနေသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများမှာ နတ်ပိုးချည် ချီစွမ်းအင်များ၏ အောက်တွင် တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် ကုသလာခဲ့သည်။ သူ၏ အရေပြားပေါက်များမှ နတ်ပိုးချည်ချီစွမ်းအင်များ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာပြီး ပိုးချည်မျှင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အထပ်ထပ် အလွှာလွှာ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်အသစ်တစ်ခုကို ပျိုးထောင်နေသကဲ့သို့ပင်။

ထိုပိုးအိမ်ကြီး ကွဲအက်သွားသည့် အခါတွင်မူ စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး အခြေအနေဖြင့် ပြန်လည် မွေးဖွားလာမည် ဖြစ်သည်။

နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ် (အဋ္ဌမအဆင့်၊ သဘာဝလွန်နယ်ပယ် ၅၁%)၊ နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ် (အဋ္ဌမအဆင့်၊ သဘာဝလွန်နယ်ပယ် ၅၂%)...

စူးချန်ခုန်း၏ နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်မှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာနေသည်။ ဤကျင့်စဉ်သည် အဆင့်မြင့်လာလေလေ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းရန် သေရေးရှင်ရေး ဖိအားများကို ပိုမို လိုအပ်လေလေ ဖြစ်သည်။ အတိတ်က ချီနဂါးခန်းမအတွင်း၌ သူ ပိတ်မိနေစဉ်တွင်လည်း ဤအတတ်ကြောင့်ပင် သူ အောင်မြင်စွာ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဤကျင့်စဉ်၏ တိုးတက်မှုမှာ အနှေးကွေးဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ချင်းမေ့ရှန်၏ ဖျက်ဆီးခြင်း တိုက်ကွက်ကြောင့် သေလုမျောပါး ဖြစ်သွားခြင်းက စူးချန်ခုန်းကို သတိလစ်နေစဉ်မှာပင် နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်ကို အလိုအလျောက် အရှိန်မြှင့် လှည့်ပတ်စေကာ အဆင့်တက်လှမ်းစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ် ဒဏ်ရာများအပြင် သူ၏ ဝိညာဉ် ထိခိုက်မှုမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လှသည်။ ချင်းမေ့ရှန်၏ မိစ္ဆာဝိညာဉ် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် စူးချန်ခုန်း၏ သိစိတ်ပင်လယ်မှာ ကွဲအက်လုမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ဓားသွားဝိညာဉ်မှာလည်း အရောင်မှိန်ဖျော့သွားခဲ့သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း၌ မြူခိုးကဲ့သို့သော အရာတစ်ခုက ဓားသွားဝိညာဉ်ကို ရစ်ပတ်ကာ တောက်ပလာအောင် ပြန်လည် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနေသည်။ ၎င်းမှာ ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ်ပင် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း ကျင့်ကြံထားသော ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ်သည် ဓားသွားဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး ပိုမို အားကောင်းစေနိုင်သည်။ ယခင်က 'ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်း' အတွင်း၌လည်း ဤအတတ်ကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို ပြုလုပ်ကာ ဓားသွားဝိညာဉ်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ် (နဝမနယ်ပယ်၊ ကမ္ဘာ့ပြိုင်ဘက်ကင်းအဆင့် ၉၄%)၊ ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ် (နဝမနယ်ပယ်၊ ကမ္ဘာ့ပြိုင်ဘက်ကင်းအဆင့် ၉၅%)...

ယခုအခါ ဝိညာဉ်နှင့် သိစိတ်ပင်လယ် ထိခိုက်နေသဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်၏ ဗီဇအရ အလိုအလျောက် လှည့်ပတ်နေပြီး ပျက်စီးသွားသော ဓားသွားဝိညာဉ်နှင့် သိစိတ်ပင်လယ်ကို ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးနေသည်။ ဤအတတ်၏ အဆင့်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာနေပြီး နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ။

ချင်းမေ့ရှန်အနေဖြင့် သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသေခံတိုက်ကွက်က စူးချန်ခုန်းကို မသတ်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက စူးချန်ခုန်း၏ သိုင်းပညာနှစ်ရပ်ကိုပါ အဆင့်တက်စေကာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် ကုသပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ ထင်မှတ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာလည်း သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံခြင်း၏ အနှစ်သာရပင် ဖြစ်သည်။

အခြားသူသာဆိုလျှင် ချင်းမေ့ရှန်၏ တိုက်ကွက်အောက်တွင် သေဆုံးသွားမည်မှာ သေချာသလောက် ရှိသော်လည်း၊ စူးချန်ခုန်းမှာမူ နတ်ပိုးချည်မျှင်ကျင့်စဉ်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကုသပြီး ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ်ဖြင့် ဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ကာ သေမင်းတံခါးဝမှ အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် ပြန်လည် လွတ်မြောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေတော့သည်။