တောင်ထွတ်သခင်၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ၂
Vol. 101 Ch. 1005
မသေမျိုးစစ်သူကြီး ချင်းလွမ်က ကောင်းမှုအလုပ်လုပ်နေခြင်း မဟုတ်သည်မှာ ရှင်းလင်းလှပေသည်။ သူ၏လုပ်ရပ်များနောက်ကွယ်တွင် နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု သေချာပေါက် ရှိနေပါလိမ့်မည်။
ရှန်းယီက ၎င်းကို သေချာစွာ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက်၊ ကျစ်လင်ကို မြင်းစောင်းထဲသို့ ပိတ်လှောင်ခဲ့သည့် အချိန်နှင့် ပတ်သက်နေမည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်လေသည်။ မသေမျိုးစစ်သူကြီးက ဤဖြစ်ရပ်ကို အသုံးပြု၍ ချင်းဟွာ၏ ဇာစ်မြစ်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်များကို နားလည်လိုခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပြီး၊ သူမတွင် အမှန်တကယ် စွမ်းဆောင်ရည် ရှိမရှိနှင့် ကျစ်လင်အား အန္တရာယ် ပေးနိုင်စွမ်း ရှိမရှိကို သိရှိလိုခြင်းဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ရှန်းယီတွင် ကောင်းမွန်သော တန်ပြန်တုံ့ပြန်မည့် နည်းလမ်းများ မရှိသေးချေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ခွန်အားအရဖြစ်စေ၊ အဆင့်အတန်းအရဖြစ်စေ၊ သူသည် မသေမျိုးစစ်သူကြီး ချင်းလွမ်နှင့် တူညီသော အဆင့်တွင် ရှိမနေပေ။
သံသယများကို လုံးဝ မဖယ်ရှားနိုင်သရွေ့တော့၊ တစ်လှမ်းချင်းစီသွားရုံသာ တတ်နိုင်လေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ လောလောဆယ်တွင်၊ မသေမျိုးစစ်သူကြီးက စောင့်ကြည့်နေရုံသာဖြစ်ပြီး တိုက်ရိုက် အရေးယူလှုပ်ရှားမည့် ရည်ရွယ်ချက် မပြသေးချေ။
ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ နတ်ဆိုးသက်တမ်း အနည်းငယ် ရှာဖွေခြင်းကဆိုးရွားသော ကိစ္စတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။
"မင်း အလုပ် မင်း ဆက်လုပ်တော့။"
ရှန်းယီက မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး၊ ကြီးမြတ်သော ကျားနဂါးကျမ်းစာထဲသို့ ဆဋ္ဌမကပ်ဘေး သက်တမ်းများကို ဆက်လက်လောင်းထည့်ကာ၊ ထိုအနှစ်သာရအဆင့်ကို အမှန်တကယ်ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်နိုင်မလားဆိုသည်ကို ကြည့်ရန် ပြင်လိုက်လေသည်။
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားလေသည်။
သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းမှလွဲ၍ အခြားသော ကဏ္ဍများစွာတွင် နားလည်သဘောပေါက်မှုများ လိုအပ်နေသေးကြောင်း သူ သိရှိသွားလေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော အသိပညာများဖြစ်စေ၊ အမျိုးမျိုးသော နည်းစနစ်များဖြစ်စေ၊ အဋ္ဌမအဆင့်၏အထက် ကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်လာပါက သူက လုံးဝနားမလည်သူ တစ်ဦးအဖြစ် ရှိနေသေးလေသည်။
ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုကို ရောက်လာပြီးပြီဆိုမှတော့၊ ဘယ်လိုလုပ် လက်ဗလာနဲ့ ပြန်သွားလို့ ဖြစ်မှာလဲ။
ထိုအတွေးနှင့်အတူ သူက ပြတ်သားစွာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်လေသည်။
ခြံဝင်းအတွင်း၌ ယဲ့ကျင်း တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့လေသည်။
သူမက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။
"ရှန်း... အစ်ကို၊ တစ်ခုခု လိုလို့လား။"
သူမက အခေါ်အဝေါ်ကို အဆင်မပြေစွာဖြင့် ပြောင်းလဲခေါ်ဝေါ်လိုက်လေသည်။ မသေမျိုးဂိုဏ်းအတွင်း၊ အဆင့်အတန်း မြင့်မားကြောင်း ညွှန်ပြသော ဤကဲ့သို့သော အသုံးအနှုန်းမျိုးများကို အခြားသူများ ကြားသွားပါက၊ နတ်ဘုရားမင်းဆက် သို့မဟုတ် မသေမျိုးခုံရုံးနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွယ်မှု ရှိနေသည်ဟု ထင်ကြေးပေးခံရနိုင်လေသည်။
ယဲ့ကျင်းက ဆေးလုံးတောင်ထွတ်၏ တပည့်တစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း၊ ငယ်စဉ်ကတည်းက တောင်ပေါ်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤနေရာနှင့် အတော်လေး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လေသည်။
"မင်းအစ်မ ဘယ်မှာလဲ။" ရှန်းယီ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ယဲ့လန်ကို မတွေ့ရချေ။
သူ၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ၊ ယဲ့ကျင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသွားလေသည်။ သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို စေ့ကာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။
"ကျမ်းစာတိုက်အဆောက်အအုံက ဘယ်မှာလဲ။"
သူမ စကားမပြောလိုသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ရှန်းယီသည် အတင်းအကျပ် စပ်စုမေးမြန်းမည့်သူ မဟုတ်သဖြင့် တိုက်ရိုက်သာ မေးလိုက်လေသည်။
"ဟိုဘက်မှာ။"
ယဲ့ကျင်းသည် လှည့်ကာ သူမ၏ လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး၊ အဝေးရှိ ရှေးဟောင်းအသွင်အပြင်ရှိသော အဆောက်အအုံတစ်ခုဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်လေသည်။
ရှန်းယီသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ပြီး မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ၊ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထိုအဆောက်အအုံငယ်ရှေ့၌ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
"သူပဲ..."
ကျမ်းစာတိုက်အဆောက်အအုံ၏ အပြင်ဘက်တွင် ဖြတ်သန်းသွားသော တပည့် အများအပြားသည် အံ့အားသင့်စွာ ခေတ္တရပ်တန့်သွားကြပြီး၊ စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် သတိထားမှု အနည်းငယ် ရောနှောနေသော အကြည့်များဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြလေသည်။
စီနီယာအစ်မယဲ့ တောင်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး သူမ၏ ဆရာကိုယ်စား တပည့်တစ်ဦးကို လက်ခံလိုက်သည် ဟူသော သတင်းသည် တောင်ထွတ် အသီးသီးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။
တတိယမျိုးဆက် တပည့်များက ရှန်းရွှီတောင်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များ ဖြစ်ပြီး၊ တောင်ထွတ်သခင် အနည်းငယ်၏ နောက်တွင် ဒုတိယလိုက်ကြောင်း လူသိများလေသည်။ ထို့ပြင် ယခုမှ တပည့်အဖြစ် စတင်ဝင်ရောက်လာသော ဤလူငယ်လေးက ၎င်းတို့၏ အဆင့်အတန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းက မလွဲမသွေ အံ့ဩဝေခွဲမရ ဖြစ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။
ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် သတင်းထဲမှ လူကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ အံ့ဩမှုများ ပိုမို ကြီးထွားလာခဲ့လေသည်။
အဆင့်ခုနစ် အစစ်အမှန် မသေမျိုး၏ ကျင့်ကြံခြင်းက အပြင်ဘက်တွင် အမှန်တကယ် အားကောင်းလှသော်လည်း၊ ဤနေရာမှာ တာ့လော် မသေမျိုးအရှင်၏နယ်မြေဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့သော နယ်ပယ်မျိုးသည် နိမ့်ကျသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း အတော်လေးသာမန်သာ ဖြစ်လေ၏။
တတိယမျိုးဆက် တပည့်များ ကြားတွင်မူ၊ ၎င်းမှာ အတော်လေး နှေးကွေးလေးကန်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လေသည်။
မျက်လုံးပေါင်းများစွာက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း ရှန်းယီသည် တည်ငြိမ်စွာပင် နေလိုက်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် မကြာမီ ထွက်ခွာတော့မည်ဖြစ်ရာ ဤအမြင်များကို အဘယ်ကြောင့် ဂရုစိုက်နေမည်နည်း။
သူသည် ကျမ်းစာတိုက်အဆောက်အအုံ အတွင်းသို့ ပြတ်သားစွာ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။
တံခါးကို စောင့်ကြပ်နေသော လူငယ်တပည့် နှစ်ဦးသည် တွန့်ဆုတ်နေကြသော်လည်း၊ ခါးကိုင်း၍ အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။
"ဆရာဦးလေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"
ဤအခိုက်အတန့်အထိပင် ၎င်းတို့သည် လူငယ်လေး၏ မျိုးရိုးအမည်မှလွဲ၍ အခြား မည်သည့်အရာကိုမျှ မသိရှိကြသေးချေ။
"..."
ရှန်းယီအနေဖြင့် ကျမ်းစာတိုက် အဆောက်အအုံသည် အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် ရှေးကျသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း၊ အတွင်းပိုင်းမှာမူ ကြီးမားကျယ်ပြန့်ကာ နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ကျမ်းစာတိုက် အဆောက်အအုံထက် လုံးဝ နိမ့်ကျမည်မဟုတ်ဟု ယူဆထားခဲ့လေသည်။
သို့သော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် သာမန် အခန်းတစ်ခန်းသာဖြစ်ပြီး၊ ထူထဲသော စာအုပ်များပါရှိသည့် စာအုပ်စင် အနည်းငယ်သာ ရှိကာ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုမျှပင် မရှိသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေသည်။
အမှန်တကယ် ချီးကျူးထိုက်သော အရာမှာ ကြီးမားလှသည့် အစီအရင်စွမ်းအားပင် ဖြစ်လေသည်။ သူ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ သူ၏နတ်အာရုံပင်လျှင် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရကြောင်းကို ရှန်းယီ အာရုံခံမိလိုက်၏။
သူ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ယူကာ လှန်လှောကြည့်လိုက်ရာ၊ ၎င်းတွင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတာအိုအကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားလေသည်။
သို့သော် ၎င်းမှာ စနစ်တကျ စီစဉ်ထားသော ဆေးကျမ်း တစ်အုပ် မဟုတ်ဘဲ၊ အမျိုးမျိုးသော အသိအမြင်များနှင့် ရောပြွမ်းနေသည့် မှတ်စုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ပထမအကြိမ် မြင်လိုက်ရုံဖြင့် စနစ်တကျ ရေးသားထားခြင်း မရှိကြောင်း တွေ့ရလေသည်။
ရှန်းယီ ၎င်းကို ပြန်ထားလိုက်ပြီး အလားတူ ရှေးဟောင်းစာအုပ် နောက်တစ်အုပ်ကို ယူလိုက်လေသည်။
"ဒီက စာအုပ်တွေနဲ့ စာလိပ်တွေ အားလုံးက ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တာအိုကိုမှတ်တမ်းတင်ထားတာ၊ ပြီးတော့ ဒါတွေက ရှင့်အတွက် နက်ရှိုင်းလွန်းနေသေးတယ်။"
သူ၏ အနောက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်လေသည်။
ရှန်းယီသည် နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ပါးလွှာသောစာအုပ် နှစ်အုပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ယဲ့လန်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။ သူမက ၎င်းတို့ကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းပြလိုက်၏။
"အခြေခံအဆင့်တွေက ဒီမှာ ရှိတယ်။"
ထိုသို့ပြောရင်း သူမသည် တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားလေသည်။
"အကယ်လို့ ရှင် စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်မ သုံးလို့ပြီးရင် ရှင့်ကို ပေးခဲ့မယ်လေ။"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းယီ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။
သူ အလိုရှိသောအရာကို မတွေ့ခဲ့ရသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်မိသော်လည်း၊ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အခမဲ့ရနိုင်သမျှ မည်သည့်အရာကိုမဆို ယူဆောင်သွားခြင်းက တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။
တာ့လော် မသေမျိုးအရှင်ထံမှ လက်ဆင့်ကမ်းလာသော ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တာအိုသည် အချိန်တစ်ခုခုတွင် အမြဲတမ်း အသုံးဝင်လာနိုင်ပေသည်။
ဤအတွေးဖြင့် သူသည် ယဲ့လန် အနောက်မှ ကျမ်းစာတိုက် အဆောက်အအုံ အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် လိုက်ပါသွားလေသည်။
...
ပဉ္စမတောင်ထွတ်တွင် မချို့တဲ့သော အရာတစ်ခုမှာ ဆေးဖော်စပ်ရာအခန်းပင်။
တပည့်အများစုတွင်ပင် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင် သီးသန့် အခန်းများရှိကြလေ၏။
အခြားသူများ၏ထူးဆန်းသော အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုကာ၊ ယဲ့လန် ဆေးမီးဖိုသုံးခုနှင့် ကြီးမားသော ဆေးစင်အနည်းငယ်မျှဖြင့်သာ ရိုးရှင်းစွာပြင်ဆင်ထားသည့် ဗလာဖြစ်နေသော အခန်းတစ်ခုထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။
သူမက ဆေးစင်များကို မကြည့်ဘဲ၊ ပါးလွှာသော စာအုပ်နှစ်အုပ်ကို လှန်လှောကြည့်ကာ သူမ၏ သိုလှောင်ရေးမှော်ရတနာထဲမှ ဆေးဖက်ဝင်အပင် အများအပြားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
"ဘာလုပ်နေတာလဲ။"
ရှန်းယီက နားမလည်သည့်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။
"ဆေးဖော်မလို့၊ ကျင်းအာကို ကုသဖို့လေ၊ အပြင်ဘက်က ဆေးလုံးတွေရဲ့အရည်အသွေးက သိပ်မကောင်းဘူး၊ တလွဲဖြစ်ပြီး ဒုက္ခပေးနိုင်တယ်။"
ယဲ့လန်သည် အေးစက်ပုံရပြီး ယဲ့ကျင်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာဖြင့် ပြန်ရောက်လာချိန်တွင်ပင် အလွန်အမင်း စိတ်ခံစားချက်ကို မပြသခဲ့သော်လည်း၊ သူမက သူမ၏ညီမဖြစ်သူကို အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ဂရုစိုက်ပါသည်။
"ဆေးလုံးတောင်ထွတ်မှာ အစစ်အမှန် မသေမျိုးတစ်ပါးကို ကုသပေးနိုင်တဲ့ ဆေးလုံးမရှိဘူးလား။"
ရှန်းယီက အမျိုးသမီး၏အာရုံစိုက်နေသော အမူအရာကို အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။
"ပြီးတော့ မင်းဆေးဖော်စပ်တာကို မသိဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။"
အကယ်၍ ဤမျှကြီးမားသော ဆေးလုံးတောင်ထွတ်ကြီးက အဆင့်ခုနစ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအတွက် ဆေးလုံးများကိုပင် မထုတ်လုပ်ပေးနိုင်ဘူးဆိုလျှင်၊ ဤလူများအားလုံး ဘာတွေများ အလုပ်ရှုပ်နေကြသနည်း။
"သူတို့ပစ္စည်းတွေကို ငါ မသုံးချင်ဘူး။"
ယဲ့လန်က ခေါင်းပင်မမော့ဘဲ၊ သူမ၏ကြီးမားလှသောဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် မီးတောက်ကို အားဖြည့်ပေးကာ၊ စာအုပ်ထဲရှိ ဆေးဖော်စပ်နည်းအတိုင်း ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို အစီအစဉ်တကျ သန့်စင်လိုက်လေသည်။
"ငါ အရင်က နည်းနည်းပါးပါးသင်ဖူးတယ်၊ သိပ်မကျွမ်းကျင်တော့လို့ နည်းနည်း ပြန်လေ့ကျင့်ဖို့ လိုတယ်။"
သူမ၏အသံမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး သူမ၏လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပိုမို ချောမွေ့လာကာ၊ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို အတိအကျ လိုက်နာနေလေသည်။
တစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်ပါက အားလုံးကို ကျွမ်းကျင်သည်ဟူသော စကားပုံ ရှိလေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ အလွန်ကောင်းမွန်သူ တစ်ဦးသည် ပညာရပ်ပေါင်းစုံသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး များစွာ နိမ့်ကျနေမည် မဟုတ်ချေ။
...
ရှန်းယီက ဆေးမီးဖိုကို တိတ်ဆိတ်စွာစိုက်ကြည့်နေပြီး၊ အတွင်းပိုင်း ပြောင်းလဲမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ အတော်လေး ရင်းနှီးနေသလို ခံစားလိုက်ရလေ၏။
နောက်တစ်ခဏတွင်... ဘုန်း။
မီးတောက်များ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာရင်း ဆေးမီးဖိုထဲမှ အနက်ရောင်မီးခိုးငွေ့များ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။
ယဲ့လန်က နှုတ်ခမ်းကို စေ့ကာ၊ သူမ၏ဖြူဖွေးသောပါးပြင်ပေါ်မှ အနက်ရောင်ပြာများကို လက်ခုံဖြင့် သုတ်လိုက်ပြီး၊ ပါးလွှာသော စာအုပ်ကို ပြန်လှန်ကာ လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးကို ထိုမျက်နှာအမူအရာဖြင့်ပင် ပြန်လည်စတင်လိုက်လေသည်။
ဘုန်း..ဘုန်း..ဘုန်း
အနက်ရောင် မီးခိုးငွေ့လှိုင်းများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး နံရံများကို ညစ်ပေသွားစေလေသည်။
ယဲ့လန်၏အမူအရာမှာ အာရုံစိုက်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ အတွင်းရှိ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို အပေါ်အောက် အကုန်အစင်သိရှိသွားလေသည်။ သူမ၏စာအုပ်ကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ကြိုးစားမှုကို အပြည့်အဝအာရုံစိုက်ကာ စတင်လိုက်၏။
"ဟူး။"
ယဲ့ကျင်း အစောက စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့နေရသည့် အကြောင်းရင်းကို ရှန်းယီ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့လေပြီ။
သူ သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုချလိုက်ပြီး၊ သူ၏အကြည့်များ အဝေးသို့ ရောက်သွားကာ ပါးလွှာသော စာအုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ယူလိုက်လေသည်။
[အဆင့်ခုနစ်။ ဓမ္မလေးပါးဆေးကျမ်းပထမအတွဲ - အခြေခံအဆင့်]
ဤဓမ္မလေးပါးဆေးကျမ်းကို သူ ဖွင့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတွင် ရှန်းယီ၏ယခင်က ကျွမ်းကျင်မှုသည် နောက်ဆုံးတွင် အသုံးဝင်လာခဲ့လေပြီ။ အနည်းဆုံးတော့ စာအုပ်ထဲရှိ အကြောင်းအရာများ၏ခုနစ်ဆယ်မှ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို သူ နားလည်နိုင်လေသည်။
သူက သူ၏နတ်ဆိုးသက်တမ်းများကို ၎င်းအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာလောင်းထည့်လိုက်ပြီး၊ ကပ်ဘေး တစ်ခုစာမျှပင် မကုန်ကျဘဲ သက်တမ်းနှစ်ရာကျော်မျှဖြင့်ပင်၊ ၎င်းအတွင်းရှိ ဆေးဖော်စပ်နည်းများနှင့် နည်းစနစ်များက သူ၏ပင်ကိုယ်အသိစိတ်များအတွင်းသို့ စွဲထင်သွားခဲ့လေပြီ။
အချိန်များဖြည်းညှင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။
ယဲ့လန်က သူမ၏မျက်လုံးများကို ဆေးမီးဖိုပေါ်မှ မခွာဘဲ၊ ညစ်ပေနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် ရှားရှားပါးပါးစိတ်လှုပ်ရှားမှုများပြသကာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။
"အောင်မြင်သွားပြီ။"
ချက်ချင်းပင် ဆေးမီးဖို ပွင့်သွားပြီး၊ အစိမ်းရောင် ဆေးလုံးလေးများ လွင့်မျောထွက်လာခဲ့၏။
သူမက ၎င်းတို့ကို ဖမ်းယူရန် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး၊ သူမ၏နှုတ်ခမ်းများက အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားကာ၊ သူမ၏ဆရာက အနောက်တွင် ရှိနေသကဲ့သို့ အကျင့်ပါနေသလို နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။
"ဒါကိုကြည့်။"
"အင်း၊ တွေ့တယ်။"
ရှန်းယီ ကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်လုံးကို ကိုင်ထားပြီး၊ တူညီသော အစိမ်းရောင်ရှိသော်လည်း တောက်ပစွာ လင်းလက်နေသော ဆေးလုံးလေးများကို ပုလင်းထဲသို့ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး တည်ငြိမ်စွာထည့်နေလေသည်။
...
ယဲ့လန်၏လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားပြီး၊ တစ်ဖက်လူ၏လက်ထဲရှိ အရာနှင့် သူမရှိသောအရာကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်လေသည်။
၎င်းတို့မှာ တူညီသော ဆေးလုံးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသော်လည်း၊ အနံ့အရဖြစ်စေ အသွင်အပြင်အရဖြစ်စေ ၎င်းတို့မှာ မိုးနှင့်မြေအလား ကွာခြားနေပုံရလေသည်။
"နင်... ဆေးဖော်တတ်တယ်ပေါ့။"
သူမ ပါးစပ်ကို အနည်းငယ်ဟလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ အူကြောင်ကြောင်ဖြစ်နေသော အမူအရာမှာ ယဲ့ကျင်း၏အမူအရာနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသွားကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ညီအစ်မများ၏တူညီမှု အနည်းငယ်ကို ထုတ်ပြလိုက်လေသည်။
"နည်းနည်းပါးပါးပါ။"
ရှန်းယီက ဆေးလုံးများကို ပုလင်းထဲသို့ ထည့်ပြီးနောက်ဆေးပုလင်းကို ဆန့်တန်းပေးလိုက်လေသည်။
"ဒါကို အစားထိုးသုံးလိုက်၊ မင်းဟာက အညစ်အကြေးတွေ အရမ်းများနေတယ်။"
"ငါက နင့်ကိုပြရုံသက်သက်ပါ၊ ကျင်းအာကို ဒါ ပေးစားမယ်လို့ မပြောပါဘူး၊ ငါ နည်းနည်းလောက် ထပ်လေ့ကျင့်ကြည့်ပါဦးမယ်..."
ယဲ့လန်က အလိုအလျောက် ရှင်းပြလိုက်သော်လည်း၊ ရှန်းယီ၏စိုက်ကြည့်မှုအောက်တွင် ဆေးပုလင်းကိုယူရန် လက်လှမ်းလိုက်ပြီးနောက်၊ သူမ၏ အကြည့်ကို အနည်းငယ်နှိမ့်ချကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်ပါသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"