ဘယ်သူက သူမကို ဒီလောက်ယုံကြည်မှုတွေ ပေးလိုက်တာလဲ

ယဲ့လန် သူမဘေးရှိစားပွဲဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

သူမ အချိန်တိုင်း ဆေးမီးဖိုကို ပေါက်ကွဲနေစေခဲ့သော်လည်း၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင် မည်မျှပြင်ဆင်ထားပြီး သူမကိုယ်တိုင် မည်မျှအသုံးပြုခဲ့သည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပါသည်။

ယခုအခါ သူမအသုံးပြုခဲ့သည်များမှလွဲ၍ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်ပုံစာသာ လျော့နည်းနေလေ၏။

ဤအချက်က ရှန်းယီက ပါးလွှာသော စာအုပ်ကို ယူကာ၊ဆေးဖော်စပ်နည်း အနည်းငယ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလှန်လှောကြည့်ပြီးနောက်၊ သူ၏ပထမဆုံး အကြိမ်ကြိုးစားမှုမှာပင် ဤမျှအပြစ်အနာအဆာကင်းသောဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနေလေသည်။

ဤသည်မှာ အပေါ်ယံနားလည်မှုမျှဖြင့် ရရှိနိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

အဆင့်ခုနစ် အစစ်အမှန်မသေမျိုးအတွက် ဆေးလုံးက ပဉ္စမတောင်ထွတ်တွင် အဆင့်မြင့်သည်ဟု မသတ်မှတ်ထားပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းကို အခြေခံအဆင့်အပိုင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားမည် မဟုတ်ချေ။

ပြဿနာမှာ ရှန်းယီက ဆေးလုံးတောင်ထွတ်၏ တပည့်တစ်ဦး မဟုတ်သလို၊ ဆရာများ ချန်ရစ်ခဲ့သော အဖိုးတန်အမွေအနှစ်များကိုလည်း မလေ့လာခဲ့ဖူးရာ၊ သူ့အား ဤနေရာရှိ စံနှုန်းများဖြင့် အကဲဖြတ်၍ မရနိုင်ခြင်းပင်။

ဤဆေးပုလင်း တစ်ခုတည်းအပေါ် အခြေခံ၍ပင်၊ သူက ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတွက် ထူးကဲသော ပါရမီရှိသည်ဟု ချီးကျူးခံရရန် ထိုက်တန်လှပေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ယဲ့လန်က ရှန်းယီက ဓမ္မလေးပါး ဆေးကျမ်း၏ဒုတိယတွဲဖြစ်သော ဒုတိယမြောက် ပါးလွှာသည့် စာအုပ်ဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့်၊ ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်နေတတ်သော သူမ၏စိတ်က ရုတ်တရက် စိုးရိမ်ပူပန်လာလေသည်။

"မလုပ်နဲ့"

ယဲ့လန်က အလိုအလျောက် လက်လှမ်းကာ ရှန်းယီ၏ လက်ခုံကို တင်းကျပ်စွာဖိထားလိုက်လေသည်။ သူ၏ နားမလည်နိုင်သော အကြည့်အောက်တွင် သူမနှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ကာ နောက်ဆုံး၌ ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"နင် စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင်၊ ငါတို့ ပြန်ရောက်တဲ့အထိ စောင့်ပါ။ ငါ နင့်အတွက် ကူးရေးပေးပါ့မယ်၊ တောင်ပေါ်မှာတော့ မလေ့လာပါနဲ့"

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတာအိုတွင် ဤကဲ့သို့အံ့မခန်း ပါရမီရှိနေသဖြင့်၊ သေချာပေါက် သူမ၎င်းကို အလဟဿ မဖြစ်စေချင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်က အချိန်အခါ မဟုတ်သေးပေ။

ဆရာ့ကိုယ်စား တပည့်လက်ခံခြင်းက ဆဋ္ဌမတောင်ထွတ်မှ လူများကိုအလွယ်တကူအထင်လွဲသွားစေနိုင်ပြီး၊ သူမ အာဏာသိမ်းရန်ရည်ရွယ်နေသည်ဟု ထင်မှတ်သွားစေနိုင်သည်။

အကယ်၍ သူမရွေးချယ်လိုက်သောတပည့်က ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတာအိုတွင် ကျွမ်းကျင်နေမည်ဆိုပါက၊ သူမရှင်းပြလိုလျှင်ပင် အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ဘဲ အခြားသူများက သူမကိုလုံးဝယုံကြည်ကြမည် မဟုတ်ချေ။

ယဲ့လန်က အမည်ခံအားဖြင့်တောင်ထွတ်သခင်တစ်ဦးဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်ငါး ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားရာ၊ သဘာဝကျကျပင် အမှောင်ထဲတွင်ကြံစည်နေသောလူယုတ်မာများကို ကြောက်ရွံ့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရှန်းယီမှာမူ ကွဲပြားလေ၏။ ကျားနဂါး တာအိုအနှစ်သာရက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည်လားဆိုသည်ကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင်၊ အကယ်၍ သူ၏မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပေါ်ပေါက်သွားပါက၊ ရှန်းရွှီဘိုးဘေး၏လက်အောက်သို့ ဝင်ရောက်လိုသော ဗောဓိဂိုဏ်းမှ အာဟတ်တစ်ပါးဖြစ်နေခြင်းက ရှင်းပြရန်အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

အဆိုးမြင်ဘက်မှ တွေးကြည့်ပါက၊ ထိုဆရာဦးလေးများက ဗောဓိဂိုဏ်းတွင်အဆက်အသွယ်အချို့ရှိနေနိုင်ပြီး၊ အနည်းငယ်စုံစမ်းစစ်ဆေးလိုက်ရုံဖြင့် ရှန်းယီ၏အခြေအနေ ပေါ်ပေါက်သွားနိုင်ကာ၊ အမှားအယွင်း တစ်ခုဖြစ်ပေါ်ပြီး ကြီးမားသော ပြဿနာများကို ဖိတ်ခေါ်လာနိုင်ပေသည်။

တောင်ထွတ်တစ်ခုစီတွင် ၎င်းနှင့် သက်ဆိုင်သော အရင်းအမြစ်များ ရှိပြီး၊ ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ထောက်ပံ့ပေးရန် လုံလောက်အောင်ပေါများကြွယ်ဝကြောင်း မမေ့သင့်ပေ။

စည်းစိမ်ဥစ္စာက နှလုံးသားကို သွေးဆောင်နိုင်ပြီး၊ ဤလူများ လွယ်ကူစွာနောက်ဆုတ်သွားမည့်သူများ မဟုတ်ကြချေ။

"..."

ရှန်းယီက တည်ငြိမ်စွာပင်၊ သူ့ရှေ့ရှိ မိန်းကလေးနှင့် မျက်လုံးချင်း ဆုံကြည့်နေလေသည်။ နီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် သူမ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရ၏။

ခဏအကြာတွင် သူက ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်လေသည်။

ယဲ့လန် သူမအနေဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မယှဉ်ပြိုင်လို၊ မလုယူလိုကြောင်း အမြဲတမ်း ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း၊ အကယ်၍ ၎င်းသာ အမှန်ဖြစ်ပါက၊ သူမတွင် ဆေးဖော်စပ်ရန်ပါရမီမရှိကြောင်း သိထားပါလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် ထိုအခြေခံအဆင့်စာအုပ်နှစ်အုပ်ကို ဖွင့်ရန်အလုပ်ရှုပ်ခံနေခဲ့သနည်း။

သူမက ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များ သို့မဟုတ် တောင်ကြီးကို ဂရုမစိုက်လျှင်ပင်၊ ခြံဝင်းငယ်လေးနှင့် ထိုခြံဝင်းအတွင်းရှိ ဘိုးဘေးဆရာရုပ်တုကိုတော့ သူမ ဂရုစိုက်နေဆဲဖြစ်လေသည်။

ဒါဆို ဘာလို့ သံယောဇဉ်ကင်းတဲ့ ပုံစံမျိုး ဟန်ဆောင်နေရတာလဲ။

သူတို့၏ပန်းတိုင်များမှာ တူညီနေကြလေသည်။ သူမက ထိုခြံဝင်းငယ်လေးကို ကာကွယ်ချင်ပြီး၊ ရှန်းယီက ထိုက်ရွှီတာအိုအနှစ်သာရကို လိုချင်လေ၏။

ဤပန်းတိုင်ကို အောင်မြင်ရန်အတွက်၊ အမှန်တကယ်တော့ အခြေအနေတစ်ခုတည်းသာ လိုအပ်လေသည်။

၎င်းမှာ ယဲ့လန်၏ဘိုးဘေးဆရာအဆင့်က အမည်ခံသက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ စစ်မှန်သော ဘိုးဘေးဆရာ တောင်ထွတ်သခင်ဖြစ်လာရန်ပင်။

ရှန်းရွှီတောင်သို့ လာရောက်သော ဤခရီးစဉ်တွင် ယဲ့လန် တစ်ခါက ပြောပြခဲ့ဖူးသော ဘေးဒုက္ခကြီးနှင့် ပတ်သက်၍ ရှန်းယီ အစိုးရိမ်ဆုံးဖြစ်ခဲ့လေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ပဉ္စမတောင်ထွတ်၏လက်ရှိ အခြေအနေကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက်၊ သူ၏ သံသယများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။

တောင်ထွတ်အသီးသီးက ကြီးပွားတိုးတက်နေချိန်တွင်၊ ဆေးလုံးတောင်ထွတ်တစ်ခုတည်းသာ လူသူကင်းမဲ့ခြောက်ကပ်နေလေသည်။

မည်သည့်နေရာတွင် ဆေးဆရာများအုပ်စုတစ်စု လိုအပ်ခဲ့ပြီး၊ အခြားတောင်ထွတ် တပည့်များမှာမူ လုံးဝထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့ရလောက်အောင် မည်သည့် ကိစ္စရပ်များဖြစ်ပွားခဲ့သနည်း။

အကယ်၍ ပြင် ရန်သူများသာ ဖြစ်ပါက၊ တာ့လော် မသေမျိုးအရှင်က ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့ရဲဘဲ နေပါမည်လော။

ဖြစ်နိုင်ချေ နှစ်ခုသာ ရှိလေသည်။ ရန်သူကို ရှင်းလင်းပြီးဖြစ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဤရန်သူမှာ တာ့လော် မသေမျိုးအရှင်ပင်လျှင် ရန်စရန် မတတ်နိုင်သောသူတစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းတို့ပင်။

သို့သော် ဒုတိယအချက်သာ မှန်ကန်ပါက၊ ဘိုးဘေးဆရာ၏ရုပ်တုကို ဆေးလုံးတောင်ထွတ်တွင် ဆက်လက်ထားရှိရန် ၎င်းတို့ မည်သို့ရဲဝံ့မည်နည်း၊ ထို့ပြင် ယဲ့လန်ကလည်း လောကကြီးထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာရန် မည်သို့ သတ္တိရှိမည်နည်း။

ဤတောင်ထွတ် ရှစ်ခုက ဘုံရန်သူ တစ်ဦးတည်းကို ဆန့်ကျင်ရန် စည်းလုံးညီညွတ်နေခြင်းမရှိကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

အချက်အလက်များစွာကို ပေါင်းစပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ၊အဖြေမှာ အတော်လေး ထင်ရှားပေါ်လွင်လာလေသည်။

ပြင်ပရန်သူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ၎င်းမှာ အတွင်းပိုင်း ဘေးဒုက္ခတစ်ခုဖြစ်နိုင်ချေပိုများလေသည်။

"တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ဘာလို့ ကြောက်ရမှာလဲ"

ရှန်းယီသည် ယဲ့လန်၏လက်ဖဝါးမှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး၊ ပါးလွှာသော စာအုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ယူကာ ဆေးဖော်စပ်ရာအခန်းမှ ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်လေသည်။

"..."

ယဲ့လန် လူငယ်လေးထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို အူကြောင်ကြောင်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေလေ၏။

ဝေးလံခေါင်ဖျားပြီး ဆင်းရဲမွဲတေသော နယ်မြေတစ်ခုမှ တိုက်ခိုက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော၊ မြေစောင့်မသေမျိုး၊ မုန့်ရှို့ဝမ် နှင့် အခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်များ၏အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ခံရသော၊ ကြီးမားလှသည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ထမ်းပိုးထားရသော်လည်း ကိစ္စရပ်များကို ပြတ်သားစွာနှင့် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ လုပ်ဆောင်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး။

ထိုကဲ့သို့သော သူမျိုးက၊ သေချာပေါက် အရူးတစ်ယောက် မဟုတ်ချေ။

ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ သေချာပေါက် နားလည်သဘောပေါက်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုဆေးကျမ်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ယူဆောင်သွားခဲ့လေသည်။

ဂိုဏ်းပျက်စီးလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ရသော ထိုဖြစ်ရပ်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးကတည်းက၊ ယဲ့လန်အနေဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ဘေးတွင် ရပ်တည်ပေးနေသည်ဟူသော... ဤခံစားချက်မျိုးကို မခံစားခဲ့ရသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်လေသည်။

ဟုတ်တယ်၊ ဘာကိုမှ ကြောက်နေစရာ မလိုဘူး။

ရှန်းရွှီက ပဉ္စမတောင်ထွတ်အပေါ် အကြွေးတင်နေတာပဲ၊ပဉ္စမတောင်ထွတ်က ရှန်းရွှီကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။

သူတို့က တောင်ထွတ်သခင်နေရာအတွက် မယှဉ်ပြိုင်ဘူးဆိုရင်တောင်မှ၊ ကျမ်းစာတိုက် အဆောက်အအုံထဲက ဆေးကျမ်းတွေက သူမရဲ့ ဆရာနဲ့ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတွေ ချန်ရစ်ခဲ့တာပဲလေ၊ ရှန်းယီက သူမလက်ထားတဲ့တပည့်ပဲ၊ သူ ဘာလို့ ဖတ်လို့မရမှာလဲ။

"သူတို့ဟာတွေကို ငါက ဘာလို့ မသုံးရမှာလဲ"

ယဲ့လန် ရုတ်တရက်လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး၊ ဆေးဝါးစင်အနည်းငယ်ကို နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ၊ဒေါသတကြီးဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်း၍ မိုးနှင့် မြေရတနာများ အားလုံးကို သိုလှောင်ရေးမှော်ရတနာ အတွင်းသို့ အကုန်အစင် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက်၊ ဆေးဖော်စပ်ရာ အခန်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ဆေးဖော်စပ်ရာ အခန်းထဲမှတစ်ဦးနောက်တစ်ဦး ထွက်ခွာလာခဲ့ကြလေသည်။

ယခုလေးတင် ငိုက်မျဉ်းနေသကဲ့သို့ စောင့်ကြပ်နေခဲ့ကြသော တပည့်များသည် ယခုအခါ အတူတကွ စုရုံးလာကြပြီး၊သတင်းပို့ရန်အတွက် ကျောက်စိမ်းပြားများကို ထုတ်ယူလိုက်ကြလေသည်။

မကြာမီတွင်၊ စောစောက ဆေးလုံးတောင်ထွတ် ခြံဝင်းမှ လူငယ်သည် အလျင်စလို ပြေးလာလေသည်။

"ဆရာဦးလေးလျို"

အစောင့်တပည့်များက ထိုနှစ်ဦး အသုံးပြုခဲ့သော ဆေးဖော်စပ်ရာအခန်းကို စောင့်ကြည့်ရင်း၊လူငယ်လေးအား အတွင်းသို့ ကြိုဆိုလိုက်ကြလေသည်။