အခန်း (၃၀၁-၃၀၂)

အခန်း( ၃၀၁)- လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်ထားသော

လျှို့ဝှက်ချက်

ချော်ရည်နန်းတော်။

နင်းကျော့ သည် လွင့်မျောတိမ်တိုက် အတွင်းဝယ် ကိုယ်ကိုရစ်ပတ်လျက် တရားထိုင်ကာ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိကျင့်ကြံနေချေသည်။

ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်ခြင်း အဖူးအငုံ အစွမ်းဖြင့် သူ၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကိုးဆင့်မြောက် ကျင့်စဉ်ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး အဆင့်လေးဆင့်သာ ရှိဟန် ပြသထား၏။

လတ်တလောကာလအတွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲခဲ့ရသဖြင့် ကိုးဆင့်မြောက်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း လုံလောက်မှုမရှိသကဲ့သို့ သူ ခံစားနေရသည်။ သူပင် ထိုသို့ဖြစ်နေပါက ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့ သုံးခုမှ အဖွဲ့ဝင်များအတွက်မူ ဆိုဖွယ်ရာမရှိတော့ပေ။

၎င်းတို့သည် အကျိုးပြုမှု တံဆိပ်ပြား များ ရရှိရန် တာဝန်အသီးသီးကို တက်ကြွစွာ ထမ်းဆောင်နေရသကဲ့သို့ တစ်ဖက်တွင်လည်း မိမိတို့၏ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလာစေရန် အပတ်တကုတ် ကျင့်ကြံနေကြရသည်။

ထိုအခြေအနေသည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ပင်ပန်းဆင်းရဲလှသော အခိုက်အတန့်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော်လည်း မျိုးနွယ်စုကြီးသုံးခုသည်လည်း ၎င်းတို့၏ အရင်းအမြစ်များကို အားထုတ်ထုတ်ပေးကြရာ ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့ဝင်များ၏ အားနည်းချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်နှင့် ကျင့်ကြံမှု လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားပေးရန် ဆေးလုံးအမြောက်အမြားကို ထောက်ပံ့ပေးကြသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးဖြစ်သော ကျူးရွှမ်းကျိ နှင့် ကျူးကျန်း တို့ပင်လျှင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အိတ်ကပ်ထဲမှ ထုတ်၍ ပံ့ပိုးကူညီကြလေသည်။

ထို့ကြောင့် နင်းကျော့အနေဖြင့် တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းအများအပြားကို ရရှိခဲ့သော်လည်း အများစုကို သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။ သူ၏ ခရီးလမ်းမှာ အလွန်ဝေးကွာလှသဖြင့် ၎င်းတို့ကို လွယ်လွယ်နှင့် အသုံးမပြုနိုင်သေးပေ။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို—

နင်းကျော့၏ အသိဉာဏ်ပင်လယ် အတွင်းရှိ ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်မှာ တောက်ပသော ဗုဒ္ဓဘာသာအလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာချေသည်။

ထိုအလင်းတန်းများသည် နင်းကျော့၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

“ဘယ်သူက ငါ့ရဲ့သက်တမ်းကို ထပ်ပြီး စမ်းသပ်ဖို့ ကြိုးစားနေပြန်တာလဲ”

နင်းကျော့သည် အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို အမြန်ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ လျှာအောက်ရှိ ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်ခြင်း အဖူးအငုံ ထံသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအားလုံးကို ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် ပေါင်းစပ်သွားကာ သူ၏ သက်တမ်းကို အပြည့်အဝ ဖုံးကွယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

ဒုန်း။

ကျယ်လောင်သော မြည်ဟီးသံကြီးနှင့်အတူ နင်းကျော့သည် သူထိုင်နေသော ခုတင်ကြီး တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ၊ အပြင်မှာ ဘာဖြစ်လို့လဲ” သူသည် လွင့်မျောတိမ်တိုက်ထဲမှ မျက်လုံးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းမှာ ကွယ်ပျောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

စမ်းသပ်နေသူမှာ ၎င်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ရပ်တန့်လိုက်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

နင်းကျော့သည် လွင့်မျောတိမ်တိုက်ကို ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခုန်ဆင်းပြီး အခန်းတံခါးကို ဝုန်းခနဲ ဖွင့်ကာ ရင်ပြင်သို့ ပြေးထွက်ခဲ့သည်။

နင်းကျိုဖန် မှာ ရင်ပြင်၌ ရပ်နေပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ နင်းကျော့သည် အရိုအသေပေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကောင်းကင်ယံရှိ မြင်ကွင်းကြောင့် သူ၏အကြည့်တို့မှာ ရပ်တန့်သွားရသည်။

ပေတစ်ထောင်နီးပါး ရှည်လျားပြီး ရှေးဟောင်းသစ်လုံးကြီးကဲ့သို့ ထူထဲလှသော ဧရာမ မီးလျှံမြွေ ကြီးတစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်တွင် ခေါင်းထောင်နေပြီး ချော်ရည်နန်းတော်၏ လုံးဝန်းသော ကာကွယ်ရေး အစီအရင် အလင်းတန်းကို ခေါင်းနှင့် တိုက်ခိုက်နေချေသည်။

ဒုန်း။

ရင်းနှီးနေသော ထိုမြည်ဟီးသံမှာ နင်းကျော့၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ချော်ရည်နန်းတော်သည် သူ၏ခြေဖျားအောက်တွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြန်သည်။

“ခုနက တုန်ခါမှုက ဒါကြောင့်ကိုး” နင်းကျော့သည် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ “ဘိုးဘေးကြီး၊ ဒါက ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ရှိတဲ့ မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲ ဘုရင်လား” ဟု မေးလိုက်သည်။

နင်းကျော့သည် ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ မီးလျှံမြွေများကို အဝေးမှ မြင်ဖူးသော်လည်း ဤမျှ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဖြစ်နိုင်စရာ မရှိပေ။

နင်းကျိုဖန်က တည်ငြိမ်စွာပင် “မှန်တယ်” ဟု ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

နင်းကျော့၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး “ဒီမီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲလှိုင်းထဲမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် သတ္တဝါတွေ တကယ်ပဲ ပါဝင်နေတာပဲ” ဟု တွေးတောနေမိသည်။

ဂွမ်း၊ ဂွမ်း။

ရွှေရောင်တစ်ပိုင်း လင်းလက်နေသော အလင်းတန်း ကာကွယ်ရေးအကာပေါ်တွင် အက်ကြောင်းကြီးများ လျင်မြန်စွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထိုအက်ကွဲသံမှာ ကြားရသူတိုင်း၏ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားစေသည်။

ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးနီးပါး နိုးကြားလာကြပြီး စိုးရိမ်တကြီး မော့ကြည့်နေကြသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်သာ ရှိသဖြင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ အင်အားမလုံလောက်လှပေ။

“မြို့စားမင်း မုန့်ခွေ၊ ဘာလို့ အခုထိ ဘာမှမလုပ်သေးတာလဲ” နင်းကျော့သည် အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အခြားသူများထက် ပိုသော စိုးရိမ်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ အကျိုးပြုမှု ဆုလာဘ်များ ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

ဤမီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲလှိုင်းမှာ နင်းကျော့နှင့် နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ် တို့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် မီးလျှံမြွေကြီးသာ ကာကွယ်ရေးအကာကို ဖျက်ဆီးပြီး ချော်ရည်နန်းတော်ကို အကြီးအကျယ် ပျက်စီးစေခဲ့ပါက နင်းကျော့၏ အကျိုးပြုမှု တွက်ချက်မှုအပေါ် အဆိုးမြင် သက်ရောက်မှုများ ရှိလာနိုင်ပေသည်။

နင်းကျော့ ပြောပြီးသည်နှင့် မုန့်ခွေ လှုပ်ရှားလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မီးလျှံမြွေကြီး၏ နောက်ကွယ်တွင် တိမ်တိုက်များမှာ ပြင်းထန်စွာ လှည့်ပတ်လာပြီး ဧရာမ လူသားလက်ဝါးကြီးတစ်ဖက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ပညာရပ်မှာ— ဝိညာဉ်ဗလာကျမ်းစာ ထဲမှ လျှို့ဝှက်လက်ဝါး ဖြစ်တန်ရာ၏။

ထိုဧရာမ လက်ဝါးကြီးမှာ နှေးကွေးဟန်ရှိသော်လည်း မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မီးလျှံမြွေကြီး၏ နောက်ကျောသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လက်ဝါးဖြင့် အုပ်မိုးဖမ်းဆီးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် မီးလျှံမြွေကြီးမှာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အတောင်ပံတစ်စုံ ပေါ်ထွက်လာချေသည်။

ဝူး။

မီးလျှံမြွေကြီးသည် အတောင်ပံကို ခတ်ထုတ်လိုက်ရာ မီးပွားများ တဖျတ်ဖျတ်လွင့်စင်ကျန်ခဲ့ပြီး အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုးထွက်သွားသည်။ ဧရာမလက်ဝါးကြီးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကိုသာ ဆုပ်ကိုင်မိသွားလေသည်။

မုန့်ခွေမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဤဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် မီးလျှံမြွေသည် နဂါးအသွင်သို့ မပြောင်းလဲနိုင်သေးသော်လည်း မီးဓာတ်ဆိုင်ရာ ပညာရပ်များကိုမူ ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးချနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မုန့်ခွေသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ မြို့စောင့် အစီအရင်ကြီးကို အစွမ်းကုန် လှုပ်ရှားစေပြီး မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲလှိုင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။

မီးလျှံမြွေကြီးမှာမူ ချော်ရည်နန်းတော်၏ အထက်တည့်တည့်သို့ ပျံသန်းသွားပြီး ပါးစပ်ကို ဟကာ မီးတောက်များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုမီးတောက်များသည် အလွန်ပူပြင်းလှပြီး ရွှေရောင်ကာကွယ်ရေးအကာတွင် ကပ်ငြိကာ အလင်းကို မှေးမှိန်သွားစေသည်။

ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်းရှိ အပူချိန်မှာလည်း ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသဖြင့် ကျင့်ကြံသူအများအပြားမှာ မျက်နှာများ နီရဲလာပြီး မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်လာကြသည်။

မုန့်ခွေသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လေနှင့် မိုးကို ခေါ်ယူနိုင်သော ပညာရပ်ကို သုံးစွဲလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သာမန် လေနှင့်မိုးမှာ မီးတောက်ကို အနည်းငယ်သာ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ငြှိမ်းသတ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

“သွားပြီ၊ ကာကွယ်ရေးအကာကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အများကြီး သုံးနေရပြီ။ ဒီအကျိုးဆက်တွေကို ငါ့အပေါ်မှာပဲ ပုံချတော့မှာပဲ”

နင်းကျော့သည် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေမိသည်။

မုန့်ခွေသည် အခြားပညာရပ်တစ်ခုကို သုံးစွဲကာ မူလသန့်စင်ရတနာ ကို အသုံးချ၍ မီးလျှံမြွေကြီးကို တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။

မီးလျှံမြွေကြီးမှာမူ ဟိန်းဟောက်ကာ မီးအတောင်ပံများကို ခတ်ထုတ်လျက် အောက်သို့ ထိုးဆင်းလာသည်။

၎င်းသည် ပညာရပ်ကို ချေဖျက်ကာ မှော်ရတနာကို လွင့်စင်သွားစေပြီးနောက် ဥက္ကာခဲကြီး မြေပြင်သို့ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ကာကွယ်ရေးအကာကို တတိယအကြိမ် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။

ဒုန်း။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဧရာမ အက်ကြောင်းကြီးမှာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကာကွယ်ရေးအကာကို နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

မီးလျှံမြွေကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ မီးလုံးအမြောက်အမြားမှာ အက်ကြောင်းများကြားမှ တိုးဝင်လာကြသည်။

၎င်းတို့သည် ချော်ရည်နန်းတော်၏ ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ မီးလျှံမြွေ ရှစ်ကောင်၊ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရှိသော မြွေငယ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိသော မြွေငယ် ရာနှင့်ချီ၍ အသွင်ပြောင်းသွားကြသည်။

စင်စစ်မှာမူ ၎င်းတို့မှာ ပညာရပ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။ မီးလျှံမြွေ တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ သီးခြားသက်ရှိများ ဖြစ်ကြသည်။

မီးလျှံမြွေများ၏ သဘောသဘာဝမှာ ထူးဆန်းလှပြီး သွေးသားခန္ဓာကိုယ်မရှိသော မီးတောက်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ရစ်ပတ်ပေါင်းစပ်နိုင်သော အစွမ်းရှိကြသည်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် မီးလျှံမြွေကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မြွေငယ်အုပ်စုကြီးမှာ ပေါင်းစပ်တွယ်ကပ်နေကြခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

မီးလျှံမြွေကြီးမှာ အကာအကွယ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်ရန် ကြိုးစားနေစဉ် မုန့်ခွေသည် သူ၏ လျှို့ဝှက်လက်ဝါးဖြင့် ထပ်မံ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြန်သည်။

မီးလျှံမြွေကြီးမှာ ခေါင်းကို ထောင်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ပတ်လျက် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော လျင်မြန်မှုဖြင့် ရှောင်တိမ်းသွားသည်။

သို့သော်လည်း မုန့်ခွေမှာ ယခင်အတွေ့အကြုံအရ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ရာ ဒုတိယမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားလက်ဝါးဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်နိုင်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မီးလျှံမြွေကြီး မရှောင်နိုင်ဘဲ ခေါင်းကို အဖမ်းခံလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် မကျေမနပ် တွန်မြည်သော်လည်း ဧရာမလက်ဝါးကြီး၏ အင်အားကို မတွန်းလှန်နိုင်ဘဲ လွင့်စင်သွားရသည်။

ဘုန်း။

၎င်းသည် မီးတောင်ဝ၏ ကျောက်နံရံနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိသွားသည်။ မီးလျှံမြွေကြီးသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ အမြီးကို ချော်ရည်များအတွင်းသို့ နှစ်ကာ ပြင်းထန်စွာ လွှဲယမ်းလိုက်သည်။

အရည်ပျော်နေသော ချော်ရည်များမှာ ကောင်းကင်သို့ ပန်းထွက်သွားပြီး ၎င်းကို ဖမ်းထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားလက်ဝါးကြီးကို ထိမှန်သွားသည်။ လက်ဝါးကြီးမှာ ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားကာ ပျက်စီးသွားရသည်။

မီးလျှံမြွေကြီးမှာ လွတ်မြောက်တော့မည့်အလား စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရုန်းကန်နေစဉ် မုန့်ခွေ၏ အခြားလက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်မှာ ၎င်းကို ထပ်မံ ဖိနှိပ်လိုက်ပြန်သည်။

ထို့ကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အခြေအနေတင်းမာနေကြသည်။

ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်း၌မူ ကျင့်ကြံသူများနှင့် မီးလျှံမြွေအုပ်စုတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်အနှံ့ တိုက်ပွဲများမှာ ပြင်းထန်လှပေသည်။ စစ်သည်ချင်း၊ ဗိုလ်ချင်း ပြိုင်ဆိုင်နေကြသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိ၊ ကျူးကျန်းနှင့် အခြားသူများသည် ဦးဆောင်ကာ ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းလျက် ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ မြွေကြီးများကို မြေပြင်သို့ မဆင်းနိုင်စေရန် တားဆီးတိုက်ခိုက်နေကြသည်။

မြေပြင်တွင်လည်း မပျံသန်းနိုင်သော မြွေကြီးများကို ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများက ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်နေကြရာ အဆောက်အအုံများကြားတွင် တိုက်ပွဲများ ဆူညံနေတော့သည်။

“ငါ့ရဲ့ အကျိုးပြုမှုတွေတော့ သွားပါပြီ” နင်းကျော့၏ မျက်နှာမှာ ညှိုးငယ်နေပြီး စိတ်ဓာတ်လည်း ကျဆင်းနေသည်။ သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ နင်းမျိုးနွယ်စု ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့ဝင်များကို စုစည်းကာ စစ်မြေပြင်သို့ ပြေးဝင်ပြီး သူ၏ အကျိုးပြုမှုများကို ပြန်လည်ရရှိရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားဖို့သာ ရှိတော့သည်။

“ဖျက်ဆီးစမ်း၊ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်စမ်း” ချော်ရည်နန်းတော်၏ ပင်မဆောင်အတွင်း၌ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်နေသည်။

၎င်းသည် ကာကွယ်ရေးအကာကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား စီးဆင်းမှုကို ပြတ်တောက်စေကာ စက်မှုရုပ်သေး များ၏ အဓိက အင်အားကို မီးလျှံမြွေများ ရှိရာသို့ မရောက်စေရန် လမ်းလွဲပေးနေသည်။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်အတွက်မူ ချော်ရည်နန်းတော်မှာ ယာယီ ခိုလှုံရာဖြစ်သကဲ့သို့ ဧရာမ လှောင်အိမ်ကြီးလည်း ဖြစ်နေသည်။

ချော်ရည်နန်းတော် ပျက်စီးလေလေ လှောင်အိမ်၏ အပေါက်များမှာ ကြီးမားလာလေလေ ဖြစ်သည်။

“ခဏနေရင် အဲဒီအပေါက်တွေက ငါလွတ်ဖို့ လုံလောက်သွားလိမ့်မယ်”

“လွတ်လပ်မှုအတွက်၊ အားလုံးဟာ လွတ်လပ်မှုအတွက်ပဲ”

“ကြိုးစားထားစမ်း၊ မီးလျှံမြွေမျိုးနွယ်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ပြစမ်း၊ ငါတို့မှာ အရိုးမရှိပေမဲ့လည်းပေါ့” နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရင်း ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် မီးလျှံမြွေကြီးကို အားပေးနေမိသည်။

...

နင်းကျော့သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ သူ၏ ခါးပတ်အိတ်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး စက်မှုမျောက် ဆယ်ကောင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုစက်မှုမျောက်များသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိသော မီးလျှံမြွေအုပ်စုထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားကြသည်။ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့မှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားကြသည်။

မီးလျှံမြွေများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ လွင့်စင်သွားသော်လည်း ခဏအတွင်းမှာပင် ပြန်လည် ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

နင်းကျော့မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရသည်။ စက်မှုမျောက်များ၏ ကိုယ်တိုင်ပေါက်ကွဲမှုမှာ အပြင်းထန်ဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်သော်လည်း မီးလျှံမြွေများမှာ သွေးသားမရှိသဖြင့် ထိရောက်မှု နည်းပါးလှသည်။

မီးလျှံမြွေအုပ်စုမှာ နင်းကျော့ဆီသို့ တိုးဝင်လာပြီး တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ရစ်ပတ်ပေါင်းစပ်လိုက်ကြရာ ၎င်းတို့၏ အင်အားမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

နင်းကျော့သည် ခါးပတ်ကို ထပ်မံပုတ်ကာ ဝါးစိမ်းမြွေတစ်ကောင်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုမြွေမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မီးလျှံမြွေနှင့် ရစ်ပတ်တိုက်ခိုက်နေစဉ် နင်းကျော့သည် အခွင့်ကောင်းယူကာ စက်မှုလက်တံ ဆယ်ဖက်ကို ထုတ်လွှတ်၍ ပညာရပ်များကို သုံးစွဲလိုက်သည်။

နှင်းပွင့်ပညာရပ် များမှာ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မီးလျှံမြွေကို အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားစေကာ မြွေငယ်များအဖြစ် ပြန်ပြောင်းသွားစေသည်။

ထို့နောက် ပညာရပ်များဖြင့် ထပ်မံအုပ်မိုးကာ အားလုံးကို ချေဖျက်ပစ်လိုက်သည်။

နင်းကျော့သည် ဆက်လက်၍ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒုန်း၊ ဒုန်း၊ ဒုန်း။

သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသံများ စဉ်ဆက်မပြတ် မြည်ဟီးနေသည်။ ပေါက်ကွဲသံတိုင်းမှာ မုန့်ခွေနှင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် မီးလျှံမြွေကြီးတို့၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒီကာကွယ်ရေးတိုက်ပွဲရဲ့ အဓိကသော့ချက်က ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲပဲ” ဟု လူတိုင်း နားလည်ထားကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင်

မုန့်ခွေသည် အရှိန်အဝါများကို စုစည်းလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မီးလျှံမြွေကြီးကို တားဆီးကာ အခြားလက်တစ်ဖက်ကို နောက်သို့ ဆွဲလိုက်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ရှိနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားလက်ဝါးကြီးမှာ စတင်တွက်ချက်လာသည်။

မုန့်ခွေ၏ မျက်လုံးများမှာ နီမြန်းလာပြီး အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်မှာ“မီးလျှံမြွေ၊ မင်းရဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုကို ငါတွက်ချက်ပြီးပြီ”

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုတွက်ချက်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားလက်ဝါးကြီးမှာ အငွေ့ပျံသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် မီးလျှံမြွေကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်မူ ဒုန်း၊ ဒုန်း၊ ဒုန်း ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါက်ကွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်ကာ ၎င်းကို မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်လိုက်လေတော့သည်။

အစပိုင်းတွင် ဂရုမစိုက်ခဲ့သော မြွေကြီးမှာ ယခုအခါတွင်မူ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လာရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်း၏ ဒဏ်ရာများမှာ ပြန်လည်၍ မသက်သာလာနိုင်တော့ကြောင်း

သိရှိသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သွေးသားခန္ဓာကိုယ်မရှိခြင်းဟူသော ၎င်း၏ အားသာချက်မှာလည်း ယခုအခိုက်အတန့်တွင် လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားရလေတော့သတည်း။

အခန်း (၃၀၂) - အညံ့ခံခြင်း

မီးလျှံမြွေမှာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိသွားသဖြင့် နောက်သို့ စတင်ဆုတ်ခွာလေတော့သည်။

၎င်းသည် အတောင်ပံများကို ခတ်ထုတ်ကာ ချော်ရည်ထုကြီးအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်သွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မီးလျှံမြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မီးတောက်တန်းကြီး ကျန်ရစ်ခဲ့ချေသည်။

“နှမြောစရာပဲ... ငါက သူ့ရဲ့ သေဆုံးမယ့်အချိန်ကို မတွက်ချက်မိလိုက်ဘူး။” မုန့်ခွေ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်လျက် ချောင်းအနည်းငယ် ဆိုးနေလေသည်။

မိမိ၏ အသက်အန္တရာယ်ပြုနိုင်သော တိုက်ကွက်ကို အသုံးပြုလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားများစွာ ကုန်ခမ်းသွားရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မီးလျှံမြွေ ဆုတ်ခွာသွားသည်နှင့်အမျှ မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲများမှာလည်း လုံးဝဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကုန်ကြပြီး စိတ်ဓာတ်များ ထိုးဆင်းသွားကြတော့သည်။

သားရဲအများအပြားမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ မီးလျှံမြွေ၏ စံနမူနာကို လိုက်ကာ ချော်ရည်များအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်တိုးဝင်လျက် နောက်လှည့်ပြေးကြကုန်သည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စွာပင် လူသားကျင့်ကြံသူများမှာမူ စုပေါင်း၍ ဟစ်ကြွေးအသံပြုကြပြီး စိတ်မောလူမောဖြစ်မှုများကို ရှင်းထုတ်လိုက်ကြချေသည်။

သူတို့သည် အောင်ပွဲအရှိန်ကို စီးလျက် မှော်ရတနာများ၊ မူလသန့်စင်ရတနာများနှင့် ပညာရပ်အမျိုးမျိုးကို မိုးရွာသကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

အထောက်အပံ့မဲ့ ကျန်ရစ်ခဲ့သော မီးလျှံမြွေများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အင်အားချည့်နဲ့လာလေတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ထိုသားရဲအားလုံး တိုက်ပွဲမြေပြင်၌ လဲပြိုသွားကြကုန်၏။

နင်းကျော့သည် မြင့်မားသော နေရာတစ်ခုတွင် ရပ်တန့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

အမာရွတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူ၏ စိတ်နှလုံးမှာ အတော်ပင် လေးလံနေမိသည်။

ဤသည်ကို မည်သို့ အဆုံးသတ်သတ်မှတ်မည်နည်း၊ မည်သို့သော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်လာမည်နည်း။

မိမိ၏ အကျိုးပြုမှုတံဆိပ်ပြားကို စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ သုံးရာနှစ်ဆယ့်ခုနစ်ခုတိတိ ရှိနေသဖြင့် သူ၏ စိတ်ဓာတ်များမှာ ကျဆင်းသွားရသည်။

ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့ သုံးဖွဲ့၏ စုပေါင်းအားထုတ်မှုကြောင့် နင်းကျော့၏ အကျိုးပြုမှုများမှာ နောက်ဆုံးတွင် အပေါင်းကိန်းသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

အတည်ပြုပြီးနောက်တွင် သုံးရာကျော်အထိ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာသည်။

“ဒါပေမဲ့ အဆုံးသတ်သတ်မှတ်မှု ရှိလာမယ်ဆိုရင် ဒီလောက်လေးရှိတဲ့ အကျိုးပြုမှုက အတော်လေးကို နည်းပါးလွန်းနေဦးမှာပဲ။”

“လုံလောက်တဲ့ အကျိုးပြုမှု မရှိဘဲနဲ့ ငါက ဘယ်လိုလုပ် အထွတ်အထိပ်စာရင်းထဲ ပါဝင်ပြီး နန်းတွင်းစာမေးပွဲကို ဖြေဆိုခွင့် ရမှာလဲ။”

နင်းကျော့သည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“မဖြစ်သေးဘူး... ငါ တစ်ခုခုတော့ နည်းလမ်းရှာမှ ဖြစ်မယ်။”

“မြို့စားမင်းဂေဟာက လူတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ရမလား။ သူတို့ရဲ့ အာဏာကို အသုံးချရမလား။”

မဖြစ်နိုင်ပေ။

နင်းကျော့ တာဝန်ယူထားသော ရာထူးသုံးခုမှာ စက်မှုအဆောက်အအုံ သုံးခုနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး ထိုနေရာများတွင် တာဝန်ရှိသူများမှာ အပြည့်အစုံ ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် ကျန်ရှိသော စက်မှုအဆောက်အအုံများမှ အကျိုးပြုမှုများကိုလည်း နင်းကျော့အနေဖြင့် ခွဲဝေခံစားခွင့် မရှိပေ။

“မသေမျိုးနန်းတော်ထဲကို ဝင်ပြီး တခြားရာထူးတွေကို ယူရမလား။”

ဤလမ်းမှာလည်း မဖြစ်နိုင်ကြောင်း နင်းကျော့ သိရှိလိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း သူအပါအဝင် သုံးဦးသဘောတူ ကတိကဝတ်အရ ဤကာလအတွင်း သူသည် မသေမျိုးနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့် မရှိပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဂိုဏ်းကြီးသုံးခုမှ အကြီးအကဲများ၏ စမ်းသပ်မှုများသည် တစ်ဦးတည်းက အပိုင်စီးရန် မဟုတ်ဘဲ လူတိုင်းအတွက်ဖြစ်ပြီး ယွမ်တာရှန့်ကဲ့သို့ နတ်ဆိုးသားရဲများကိုပင် အခွင့်အရေး ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့သည် စမ်းသပ်မှုများကို ထပ်မံအောင်မြင်၍ ရာထူးများကို ရယူခဲ့လျှင်ပင် ယခင်က ရရှိထားသော ဆင်တူရာထူးများကို အလိုအလျောက် စွန့်လွှတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားမည်ကို သိရှိထားသည်။

ဤသည်မှာ စမ်းသပ်မှုအဆင့်များတွင် စမ်းသပ်ခံတပည့်တစ်ဦးသည် အများဆုံး ရာထူးသုံးခုအထိသာ ရယူနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဂိုဏ်းကြီးသုံးခုမှ အကြီးအကဲများသည် တရားမျှတသော ယှဉ်ပြိုင်မှုကို အားပေးကြပြီး နောက်မှ ရောက်လာသူများအတွက်လည်း အခွင့်အရေးများ ချန်ထားပေးလိုကြသည်။

နက်နဲစွာ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင် နင်းကျော့သည် နောက်ဆုံး၌ စက်မှုပညာရပ်မှ စတင်ရန်နှင့် နတ်ဆိုးသားရဲများ ကျူးကျော်လာမှုကို အသုံးချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် အခြေအနေများကို တွက်ဆကြည့်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ မီးလျှံမြွေများသည် ထပ်မံတိုက်ခိုက်လာလိမ့်ဦးမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ သူသည် မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲများကို နှိမ်နင်းရန်နှင့် ချော်ရည်နန်းတော်ကို ကာကွယ်ရန် ပိုမိုထိရောက်သော နည်းလမ်းကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့လျှင် သူ၏ အကျိုးပြုမှုများကို များစွာ မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

စက်မှုပညာရပ်တွင် နက်နဲသော ကျွမ်းကျင်မှုရှိသည့် နင်းကျော့သည် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည် - ယင်းမှာ မီးလျှံပေါက်ကွဲမျောက်များကို မီးလျှံမြွေများအတွင်းရှိ အနှစ်သာရကို ခိုးယူနိုင်စေရန် ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအနှစ်သာရမှာ မီးလျှံမြွေများ၏ အသက်သွေးကြောဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ယင်းကို အခိုးခံလိုက်ရပါက သူတို့၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ကိုးဆယ့်ကိုးရာခိုင်နှုန်းခန့် ထိုးကျသွားမည် ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ နင်းကျော့အတွက် အရေးကြီးသော အတွေးအမြင်မှာ ယွမ်တာရှန့်၏ နောက်ပြန်လှည့် ဖမ်းယူခြင်း နှင့် နေမင်းဖြိုခွင်းလက်ဝါးများမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မှန်ပေသည်၊ ကိစ္စအဝဝမှာ နင်းကျော့ ကြိုတင်တွက်ဆထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပျက်လာတော့သည်။

နောက်ရက်များတွင် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ မီးလျှံမြွေများသည် အဖန်ဖန် ကျူးကျော်လာခဲ့ကြသည်။

မီးလျှံမြွေအုပ်စုကြီးများမှာလည်း အဆက်မပြတ် စိမ့်ဝင်လာကြသည်။

မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများအတွက် မီးလျှံမြွေများကို ရှင်းလင်းရခြင်းမှာ မောပန်းဖွယ်ရာ အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။

နင်းကျော့၏ မီးလျှံပေါက်ကွဲမျောက်များကို အဆင့်မြှင့်တင်မည့် အစီအစဉ်မှာမူ တိုးတက်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သည်။

လက်တွေ့တီထွင်မှုတွင် ဖြေရှင်းရမည့် ပြဿနာများစွာ ရှိနေသည်ကို သူ သိမြင်လိုက်ရပြီး အဆင့်များစွာတွင် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ရန်နှင့် ကုန်ကြမ်းအသစ်များကို အသုံးပြုရန် စသည်ဖြင့် လိုအပ်နေသေးသည်။

အောင်မြင်စွာ တီထွင်နိုင်မည်ကို သူ ယုံကြည်မှုရှိသော်လည်း အချိန်မှာ အလွန်ပင် အဖိုးတန်နေပေသည်။

သူ့အတွက် အချိန်မှာ အလွန်အမင်း လိုအပ်နေချေပြီ။

သို့သော်လည်း ဤခက်ခဲသော လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း သူသည် ဘာမျှမရရှိခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သူသည် ကျန်းကျန့် မသေဆုံးမီက ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော ပစ္စည်းများကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။

မှောင်ခိုဈေးကွက်မှ လက်အောက်ငယ်သားများသည် သူတို့၏ အသုံးဝင်မှုကို သက်သေပြခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း နင်းရှောင်ဟွေ့၏ အမွေအနှစ်များမှာ များများစားစား မရှိခဲ့ပေ။ သတင်းများအရ နင်းရှောင်ဟွေ့၏ ဘိုးဘွားမှာ ပြင်းထန်သော စိတ်ဒဏ်ရာကို ရရှိခဲ့ပြီး ရူးသွပ်သွားပုံရကာ နင်းရှောင်ဟွေ့၏ အခန်းထဲတွင် နေ့ညမပြတ် ပုန်းအောင်းနေလျက် နင်းရှောင်ဟွေ့နှင့် ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးကို စွဲလမ်းစွာ သိမ်းဆည်းထားသည်ဟု ဆိုသည်။

သူမသည် သူမ၏ ပစ္စည်းများအပေါ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် မျက်ရည်များဖြင့် မျက်နှာကို ဆေးကြောလျက်၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင်လည်း ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်နေတတ်သည်။

သူမ၏ ငိုကြွေးသံများနှင့် အော်ဟစ်သံများမှာ နားမခံသာလောက်အောင်ပင် စူးရှလှပေသည်။

ဒဏ်ရာပြင်းထန်သူများ ကုသဆောင်တွင် နင်းကျော့သည် ထိုသူနှစ်ဦး၏ အမွေအနှစ်များကို မီးသင်္ဂြိုဟ်လိုက်သည်။

သူသည် ကျန်းကျန့်၏ ဝိညာဉ်သဘာဝကို အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရရှိရန် အောင်မြင်ခဲ့ချေသည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့၏ ပစ္စည်းများမှာ နည်းပါးလှသဖြင့် သူသည် ရေခဲကျောက်စိမ်းနှင်းခဲ စက်မှုလက်တံ၏ ဝိညာဉ်သဘာဝကို ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိသာ တွန်းတင်နိုင်ခဲ့သည်။

ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသော ဝိညာဉ်သဘာဝမှာ ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လက်ပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်သော်လည်း တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုရန် လုံလောက်ပေသည်။

နင်းကျော့၏ တွက်ချက်မှုအရ ကောင်းကင်ဘုံပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ပါရမီကို အသုံးပြုပြီးနောက်တွင် ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လက်ပညာရပ်၏ ဝိညာဉ်သဘာဝမှာ ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားပြီး အစုတ်အပြတ်နီးပါး ဖြစ်သွားနိုင်ဖွယ် ရှိပေရာသည်။

၎င်းအပြင် အခြားသော အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုမှာ စွန်းလင်ထုံနှင့် ယန်ချန်ယွီတို့ ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့၏ ဂရုစိုက်မှုအောက်တွင် စွန်းလင်ထုံနှင့် ယန်ချန်ယွီတို့၏ အကျိုးပြုမှုများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

နန်းတွင်းစာမေးပွဲတွင် နေရာအကန့်အသတ်သာ ရှိသဖြင့် အကယ်၍ နင်းကျော့သည် သူတို့ကို စာမေးပွဲစာရင်းထဲ ပါဝင်အောင် ကူညီပေးနိုင်ခဲ့လျှင် ၎င်းသည် မိမိအတွက်လည်း များစွာ အကျိုးရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

“အခု အဓိက ပြဿနာက ငါ့ရဲ့ အကျိုးပြုမှုတွေပဲ ဖြစ်နေတုန်းပဲ။”

ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ မီးလျှံမြွေတစ်ကောင်သည် ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။

မုန့်ခြုံက ၎င်းကို ပြန်လည်တိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

လူတိုင်းက ဤသည်မှာ ပုံမှန်ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် အောင်ပွဲတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်နေကြသည်။

သို့သော်လည်း အဓိက အဆောက်အအုံတစ်ခု ပြိုကျသွားချိန်တွင် ပင်မဆောင်ရှိ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်မှာ ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်လေတော့သည်။

“ဟား ဟား ဟား... ငါ အောင်မြင်ပြီ၊ နောက်ဆုံးတော့ ငါ အောင်မြင်ပြီဟေ့။”

ချော်ရည်နန်းတော်ကို ဝန်းရံထားသော ရွှေရောင်အလင်းကာကွယ်ရေး အလွှာမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ပြဲမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မည်မျှပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ထည့်သွင်းသော်လည်း ထိုပေါက်ပြဲမှုများကို ပြန်လည်ပြုပြင်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ထိုပေါက်ပြဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲများမှာ ရေလွှာကြီးကဲ့သို့ အလုံးအရင်းနှင့် စီးဝင်လာကြသည်။

ကျင့်ကြံသူများမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ သားရဲအရေအတွက်မှာလည်း များပြားလှသဖြင့် သူတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် အဆောက်အအုံများစွာ ပြိုကျပျက်စီးသွားသည်ကို မတတ်သာဘဲ ကြည့်နေရရုံသာ ရှိတော့သည်။

အချို့သော အရာများမှာ ကျောက်တုံးများ၊ သစ်သားများ အပိုင်းပိုင်းပြတ်လျက် နေရာအနှံ့ ပျံ့ကျဲသွားသည်အထိ ပျက်စီးသွားရသည်။

အဆောက်အအုံတစ်ခုပြီးတစ်ခုမှာ အပျက်အစီးများ ဖြစ်သွားရသလို ပြင်းထန်သော မီးတောက်များမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့လာသဖြင့် မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုရန် ခြိမ်းခြောက်နေတော့သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် နက်နဲစွာ စဉ်းစားနေရင်းမှပင် သြဇာအာဏာရှိစွာ ဟစ်အော်လျက် အရေးကြီးသော အချိန်တွင် တိုက်ပွဲကို အမိန့်ပေးကွပ်ကဲရန် ရှေ့သို့ တက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ညွှန်ကြားမှုအောက်တွင် ကျင့်ကြံသူများသည် ကာကွယ်ရေးစနစ်ကို ခက်ခဲစွာ ထိန်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခေတ္တမျှ ဟန့်တားနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ချော်ရည်နန်းတော်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်း၏ အပြင်ဘက်အဝန်းအဝိုင်း အများစုမှာ ပေါက်ထွက်သွားပြီး သောင်းကျန်းနေသော နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ လက်အောက်သို့ ကျရောက်သွားချေပြီ။

အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ချော်ရည်နန်းတော်၏ ပင်မဆောင်အတွင်း၌။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်မှာ ပျော်ရွှင်စွာ ကခုန်နေရင်း “မှန်တယ်၊ မှန်တယ်... နန်းတော်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေက စောပြီး ရောက်လာခဲ့ပြီ။”

ဤသည်မှာ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်သော အရာပင် ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ချော်ရည်နန်းတော်သည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပျက်စီးသွားတိုင်း ကျင့်ကြံသူများကို ရွေးချယ်သည့် စံနှုန်းများကို တစ်ဆင့်ချင်းစီ လျှော့ချလေ့ရှိသည်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်မှ ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့၊ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်အထိ... ယခင်က အလှမ်းဝေးခဲ့သော စမ်းသပ်မှုများမှာ နန်းတော်၏ အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေကြောင့် များစွာ အဆင့်မြင့်တက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“နင်းကျော့... မင်း ဖယ်ထုတ်ခံရဖို့သာ စောင့်နေလိုက်တော့။”

“နန်းတော်ရဲ့ စမ်းသပ်မှု စတင်တာနဲ့ အကျိုးပြုမှု အားလုံးကို ချက်ချင်း တွက်ချက်တော့မှာပဲ။ မင်းအတွက် ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မရှိတော့ဘူး။”

“ဟား ဟား ဟား... မင်းက မီးလျှံပေါက်ကွဲမျောက်တွေကို သုံးပြီး နန်းတော်ကို ဖောက်ခွဲခဲ့သလို ဓာတ်ငါးပါး အမြောက်မျှော်စင်ကို သုံးပြီးတော့လည်း ဗုံးကြဲခဲ့သေးတယ် မဟုတ်လား...”

“ဟား ဟား ဟား...”

“မင်း ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်ထဲကို ကျရောက်သွားပြီ။ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပါစေ၊ ငါ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်ရဲ့ အကွက်ထဲကိုတော့ ရောက်သွားရပြီ။”

ထိုအတောအတွင်း။

နင်းကျော့သည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ညှိုးမှာ တင်းကျပ်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျန်းကျန့်၏ ပင်ကိုပါရမီဖြစ်သော ငရဲဘုံသို့ ထိုးဖောက်အမြင်မှာ ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာခဲ့သည်။

မိမိ၏ အကျိုးပြုမှုများအတွက် စိုးရိမ်နေသော နင်းကျော့မှာ ငရဲဘုံသို့ ထိုးဖောက်အမြင် အသက်ဝင်လာသောအခါ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားရသည်။

“ဒါတော့ မကောင်းတော့ဘူး။”

“ချော်ရည်နန်းတော်က အကြီးအကျယ် အန္တရာယ်ရှိနေပြီ။ နန်းတော်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုက စောပြီး ရောက်လာတော့မယ့် ပုံပဲ။”

“ငါ့မှာ အကျိုးပြုမှုတွေ မလုံလောက်တာနဲ့ စမ်းသပ်မှု အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ထဲက ဖယ်ထုတ်ခံရတော့မယ်လို့ ခံစားနေရတယ်။”

“ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ။”

နင်းကျော့သည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လျက် “တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ ကျန်တော့ပုံရတယ်။”

“ငါ့ရဲ့ ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်ကို ငါ ပူဇော်ရလိမ့်မယ်။”

နေရာပြောင်းအစီအရင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး နင်းကျော့သည် ရတနာတံဆိပ်ကို သတ္တိရှိရှိ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထိုခဏ၌ သူ၏ မိခင်ဖြစ်သူ ပြောကြားခဲ့သော စကားများမှာ သူ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည် - “သားလေး နင်းကျော့... ဒီရတနာတံဆိပ်ဟာ မေမေ့ရဲ့ ပျံလွှားတိမ်တိုက်ပြည်က ပညာရပ်တွေနဲ့ ထည့်သွင်းပြုလုပ်ထားတာမို့ သားနဲ့ အတော်လေး နီးစပ်ပါတယ်။ သား ဒါကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ပါ။ ဒါက အဆင့်မြင့်တဲ့ အရာဖြစ်လို့ သားရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။”

“မဖြစ်ဘူး၊ မဖြစ်ဘူး၊ မဖြစ်ဘူး။” နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်မှာ ဤအချိန်၌ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားရသည်။

နင်းကျော့ထံတွင် ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ် ရှိသည်ကို ၎င်း သိရှိထားသော်လည်း သူက မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မပြဘဲ ထိုရတနာတံဆိပ်ကို အချိန်မတိုင်မီ ပူဇော်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်မှာ နင်းကျော့၏ နားထဲတွင် ဤသို့ အော်ဟစ်လိုက်ချင်လောက်အောင်ပင် အပြင်းအထန် ခုခံနေမိသည် - “မင်း ဘာတွေကို စွန့်လွှတ်နေတာလဲ။ ဒီရတနာတံဆိပ်က ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်လဲ၊ အဲဒါကို မင်းက စွန့်လွှတ်ချင်နေတာလား။ မင်းရဲ့ မိခင်ကို မင်း အားမနာဘူးလား။”

နင်းကျော့၏ မျက်လုံးများတွင်မူ ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်များဖြင့် တောက်ပနေလေသည်။

“ငါ့ရဲ့ အသက်ကိုတောင် လောင်းကြေးထပ်နိုင်မှတော့၊ သာမန်မှော်ရတနာ တစ်ခုလောက်ကို ငါ ဘာလို့ တွယ်ကပ်နေရမှာလဲ။”

“ဆက်သမယ်၊ ဆက်သမယ်၊ ဆက်သမယ်။”

ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်ကို နေရာပြောင်းအစီအရင်အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်ရာ နင်းကျော့၏ အမြင်အာရုံမှ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထိုခဏ၌ နင်းကျော့သည် သူ၏ နှလုံးသားအတွင်း ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် သွားကို ကြိတ်ကာ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လျက် ပြင်းထန်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို တိတ်တဆိတ် အောင့်အည်းထားလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင်။

လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲသို့ သတင်းစကားတစ်ခု တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိလာခဲ့သည် -

ချော်ရည်နန်းတော်၏ စမ်းသပ်မှု စတင်ပါပြီ။

အကျိုးပြုမှုများကို တွက်ချက်ပြီးနောက်တွင် အဆင့်သုံးဆယ့်ခြောက်အတွင်း ပါဝင်သူများမှာ -

ကျူးရွှမ်းကျိ။

ရှုကျုံးကျွင်း။

...

ယန်ချန်ယွီ။

နင်းကျော့။

...

မုန့်ချုံ။

...

ကျိုးကျဲရှန်။

ကျိုးကျူ။

...

ဝင်ရောက်ခွင့် စံနှုန်းမီပါသည်။