အခန်း (၂၈၉-၂၉၀)

အခန်း (၂၈၉) - နင်းကျော့၏ ဝန်ခံချက်

စင်မြင့်ပေါ်တွင်။

ဖန့်ချင်း တရားမျှတမှု ရှာဖွေခြင်း ပြဇာတ်သည် တရားဝင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပရိသတ်များထံမှ လက်ခုပ်သံများနှင့် အားပေးမြှောက်စားသံများ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီလူငယ် နင်းကျော့ရဲ့ စက်မှုရုပ်သေး ပညာရပ်က ဒီလောက်အထိ ကျွမ်းကျင်လိမ့်မယ်လို့ တကယ်ကို မထင်ထားခဲ့မိဘူး" ကြည့်ရှုသူအများစုမှာ အံ့အားသင့်လျက် ရှိကြသည်။

နင်းကျော့ စင်မြင့်မှ ဆင်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် လေးစားမှုနှင့် အံ့အားသင့်မှုတို့ အပြည့်ရှိနေကြသည်။

"နင်းကျော့... တရားမျှတသော လမ်းစဉ်ရဲ့ ကြယ်ပွင့်သစ်လို့ ဆိုရမှာပဲ"

ကျင့်ကြံသူအချို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မျက်လုံးများပင် နီရဲလာကြကာ "ဖန့်ချင်း တရားမျှတမှု ရှာဖွေခြင်း ပြဇာတ်ကို ကြည့်ရတာ အရင်က အကြီးအကဲ လီလိုင်ဖုန်း လုပ်ဆောင်ခဲ့တဲ့ ပုံစံနဲ့ တစ်ထပ်တည်းပါပဲ" ဟု ပြောဆိုကြသည်။

"နင်းကျော့ကို မြင်လိုက်ရတော့မှ နင်းမျိုးနွယ်စုအပေါ်မှာ အမြင်ကောင်းလာတယ်။ အရင်ကတော့ တမ်းတခြင်းပြည်က ဒီမျိုးနွယ်စုက ဘာမှ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တာ"

နင်းကျော့သည် စင်မြင့်အလယ်တွင် ပြုံး၍ ရပ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျူးဟိုသည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး နင်းကျော့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်ကာ သူပေးအပ်လိုက်သော ရုပ်သေးရုပ်ကို ယူလိုက်သည်။

နင်းကျော့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသော မျက်ရည်စက်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျူးဟိုသည် ပို၍ပင် နွေးထွေးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူသည် အသံကို နူးညံ့စွာ လျှော့ချလိုက်ပြီး "သခင်လေး နင်းကျော့၊ မင်းရဲ့ ဖျော်ဖြေမှုက အောင်မြင်မှု ကြီးကြီးမားမား ရရှိခဲ့တာပဲ။ မင်းဆီမှာ ကျွန်တော် အနာဂတ်ကို မြင်နေရတယ်၊ မင်းရဲ့ အနာဂတ်၊ နင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ အနာဂတ်၊ ပြီးတော့ မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ရဲ့ အနာဂတ်ကိုပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"လာပါ၊ ပရိသတ်တွေကို စကားလေး နည်းနည်းလောက် ပြောပေးပါဦး"

နင်းကျော့သည် လက်အုပ်ချီကာ ကျူးဟိုကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောကြားပြီးနောက် ပရိသတ်များဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

လက်ခုပ်သံများ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ပွဲလမ်းသဘင်နေရာသည် ငြိမ်သက်သွားသည်။

နင်းကျော့သည် စွန်းလင်ထုံနှင့် ဆက်သွယ်နေရင်း စကားလုံးများကို စဉ်းစားနေသည်။

"အစ်ကိုစွန်း၊ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ" နင်းကျော့၏ မေးခွန်းသည် ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းပညာရပ်မှတစ်ဆင့် စွန်းလင်ထုံ၏ နားထဲသို့ ရောက်သွားသည်။

သွေးများ အန်ထုတ်နေရသည့် စွန်းလင်ထုံက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ဟဲဟဲ၊ မင်းရဲ့ အစ်ကိုစွန်းကို မယုံဘူးလား။ အလုပ်ပြီးမြောက်သွားပြီ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"နင်းရှောင်ဟွေ့ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီ၊ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သဘာဝကိုလည်း ထုတ်ယူပြီး မင်းပေးထားတဲ့ ဝိညာဉ်သေတ္တာထဲမှာ သိမ်းထားလိုက်ပြီ"

"ခဏနေရင် ဒဏ်ရာပြင်းထန်သူများ ကုသဆောင်ထဲကို သွားပြီး အဲဒီပစ္စည်းကို ကြိုတင် ထည့်ထားလိုက်မယ်"

"ငါတို့ နင်းရှောင်ဟွေ့ကို ဖယ်ရှားလိုက်တာဆိုတော့ ကျူးရွှမ်းကျိ၊ နင်းမျိုးနွယ်စုနဲ့ တခြားသူတွေက ဒေါသထွက်နေကြမှာပဲ။ အခြေအနေက ခဏလောက် တင်းမာနေလိမ့်မယ်"

"ငါ ခဏလောက် ပုန်းနေလိုက်ဦးမယ်၊ မင်းသတိထားနော်"

နင်းကျော့က "ဟုတ်တာပေါ့၊ အခြေအနေက တင်းမာနေမှာပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ နောက်တစ်ဆင့်မှာ ကျွန်တော်က အစ်ကိုတို့အကြောင်းကို ဖော်ထုတ်တော့မှာမို့လို့ပဲ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"ဟမ်" စွန်းလင်ထုံမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

စင်မြင့်ပေါ်တွင်။

နင်းကျော့သည် အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် "ခင်ဗျားတို့ အားလုံး ခင်ဗျား... ပြဇာတ်က ပြီးသွားပေမယ့် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျေးဇူးတင်စကားတွေကတော့ စီးဆင်းနေတဲ့ မြစ်ရေလိုပဲ အဆုံးမရှိပါဘူး" ဟု ပြောဆိုသည်။

"ဖန့်ချင်းက မတရားသဖြင့် အပြစ်ပေးခံခဲ့ရပေမယ့် ကံကောင်းတာက အုပ်ချုပ်သူက ပညာရှိတာကြောင့် နောက်ဆုံးမှာ တရားမျှတမှု ထွန်းကားလာခဲ့ပါတယ်"

"မုန်တိုင်းထန်တဲ့ ရာသီဥတု ရှိပေမယ့်လည်း တရားမျှတသော လမ်းစဉ်ဟာ နေမင်းကြီးလိုပဲ နေရာတိုင်းမှာ လင်းလက်နေပါတယ်။ တရားမျှတမှုက လူတွေရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ရှိနေတာပါ"

"ဒီနေရာမှာ အကြီးအကဲ လီလိုင်ဖုန်းကို ကျွန်တော် အောက်မေ့မိပါတယ်။ သူ့ရဲ့ စေတနာနဲ့ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုဟာ ကျွန်တော်တို့အတွက် ဘယ်တော့မှ မငြိမ်းမယ့် လမ်းပြကြယ်တစ်စင်း ဖြစ်ပါတယ်"

"စီယိုဥယျာဉ်မှာ အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့တဲ့အတွက် အကြီးအကဲ ကျူးဟိုကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်၊ ပြီးတော့ အားပေးကြတဲ့ မိတ်ဆွေတို့ အားလုံးကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ဒီမှာ ရှိနေကြတဲ့ လူတိုင်း ဘေးကင်းလုံခြုံပြီး ပျော်ရွှင်ကြပါစေ၊ တရားမျှတမှုကလည်း ကမ္ဘာလောကကြီးမှာ ထွန်းကားပါစေ"

စကားပြောပြီးနောက် နင်းကျော့သည် စင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းလာသည်။

လက်ခုပ်သံများ တညံညံ ဆူညံသွားပြီး အားပေးသံများလည်း တစ်စုံတစ်ရာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နင်းကျော့ ဆင်းသွားပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ထပ်မံ လှူဒါန်းရန် တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မကြာမီပင် လူအများကလည်း လိုက်ပါ ပြုလုပ်ကြသည်။

လှူဒါန်းကြောင်း အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျူးဟိုသည် ပြုံးလျက် ကြည့်နေသည်။ နင်းကျော့၏ ရုပ်သေးဖျော်ဖြေပွဲ မတိုင်ခင်က ဒီလောက်ထိ ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူက "အနာဂတ်မှာ နင်းကျော့ကို လူမှုရေးလုပ်ငန်းတွေအတွက် ဖိတ်ခေါ်ပြီး ပြသခိုင်းရင် ကောင်းမလားပဲ။ အကြီးအကဲ လီလိုင်ဖုန်း ချန်ထားခဲ့တဲ့ ဓလေ့ထုံးစံတွေက ရတနာတွေပါ။ မထိန်းသိမ်းထားရင် နှမြောစရာပဲ" ဟု တွေးတောမိသည်။

နင်းကျော့သည် စင်မြင့်မှ ဆင်းလာပြီး ကျူးဟိုကို နှုတ်ဆက်ကာ အပေါ်ထပ်ရှိ အခန်းထဲသို့ တည့်တည့် သွားလိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင် ချော်ရည်နန်းတော်၌ စွန်းလင်ထုံသည် တုံ့ပြန်ပြီး ဖြစ်သည်။

သူက နင်းကျော့ကို "ဒါဆို မင်းက ဒုတိယမြောက် ကာကွယ်ရေးလိုင်းဆီကို ဆုတ်ခွာသွားတော့မှာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

နင်းကျော့ တည်ဆောက်ထားသော ကာကွယ်ရေးလိုင်းကို သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီကာကွယ်ရေး အစီအရင်တွေကို ချော်ရည်နန်းတော်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ကြိုတင် စီစဉ်ထားခဲ့တာကြောင့်ဖြစ်သည်။ စီစဉ်စဉ်က စွန်းလင်ထုံက အများကြီး ကူညီခဲ့ပြီး အားဖြည့်ပေးခဲ့သည်။

နင်းကျော့ ချမှတ်ထားသည့် ဒုတိယမြောက် ကာကွယ်ရေးလိုင်းမှာ လူငယ်ဧည့်သည် ဖြစ်သည်။ နင်းကျော့၏ လူငယ်ဧည့်သည်အဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်နှင့် သူက အပြစ်အားလုံးကို စွန်းလင်ထုံဆီသို့ ပုံချလိုက်လိမ့်မည်။

ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်းကို ဖော်ထုတ်ခြင်းနှင့် စွန်းလင်ထုံကို ဖော်ထုတ်ခြင်းတို့မှာ သူတို့ နှစ်ယောက် ကြိုတင် သဘောတူထားသည့် တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်သည်။

လှေကားထစ်များကို တက်ရင်း နင်းကျော့က စွန်းလင်ထုံကို "ကျူးရွှမ်းကျိ ဘယ်လို သဲလွန်စတွေ ရထားလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက ဒုတိယမြောက် ကာကွယ်ရေးလိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီး တတိယမြောက်လိုင်းအထိ ရောက်နေပြီ" ဟု ပြန်ပြောသည်။

"အဓိက သဲလွန်စက ဘာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူး၊ စုံစမ်းဖို့လည်း ခက်တယ်"

"စီယိုဥယျာဉ်နဲ့ လီလိုင်ဖုန်းနဲ့ ပတ်သက်နေမယ်လို့တော့ သံသယရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အသေအချာတော့ မပြောနိုင်ဘူး။ အခုလောလောဆယ်တော့ ဒီအတိုင်းပဲ လိုက်ပါသွားဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်"

"ကျူးရွှမ်းကျိမှာ ခိုင်လုံတဲ့ အထောက်အထား မရှိဘဲ ခြိမ်းခြောက်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ အလုံခြုံဆုံး နည်းလမ်းကတော့ သူ့ဆီမှာ 'အညံ့ခံ' လိုက်ဖို့ပါပဲ"

စွန်းလင်ထုံသည် နင်းကျော့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြကာ "လီလိုင်ဖုန်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပြဿနာလို့ ထင်တယ်။ သူက မင်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံချင်ခဲ့တာ မှတ်မိသေးလား။ မင်း နှစ်နှစ် သုံးနှစ်သားအရွယ်က အတွေ့အကြုံ မရှိသေးတော့ အမှားတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလေ" ဟု ပြောသည်။

နင်းကျော့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "လိမ်ညာမှုတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ဖို့ဆိုရင် အဲဒီအပေါ်မှာ နောက်ထပ် လိမ်ညာမှုတွေ အများကြီး ထပ်ပေါင်းရတတ်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

"အမှန်တရားက အတုလုပ်လို့ မရသလို၊ အတုကလည်း အမှန်ဖြစ်မလာနိုင်ဘူး"

"နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျွန်တော်တို့ သေချာ ပြင်ဆင်ပြီး ဝတ်ဆင်ထားရင်တောင်မှ အမြဲတမ်း အမှားတွေ ရှိနေဦးမှာပဲ"

"ကျွန်တော်တို့ စစ်ဆေးမှုကို မခံနိုင်ဘူး။ ကာကွယ်ရေး အစီအရင် အမျိုးမျိုးက အရေးကြီးဆုံးအချိန်ကို ရယူဖို့ပဲ ဖြစ်တယ်"

"အပြည့်အဝ မဖော်ထုတ်ခံရခင်မှာ ချော်ရည်နန်းတော်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရင် ကျွန်တော်တို့ အောင်မြင်မှာပဲ"

နင်းကျော့သည် ဒုတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တတိယထပ်သို့ ဆက်တက်သွားသည်။

သူသည် စွန်းလင်ထုံထံမှ ယန်ချန်ယွီ၏ အခြေအနေ အပါအဝင် နောက်ထပ် သတင်းအချက်အလက်များကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော်တို့ အများကြီး ဖော်ထုတ်မိလိုက်ပြီ။ ယန်ချန်ယွီဘက်က တုံ့ပြန်မှုတွေကိုလည်း သေချာ ကိုင်တွယ်ရလိမ့်မယ်"

စွန်းလင်ထုံက "စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူလည်း အခု ပြဿနာ တက်နေတယ်။ သူ့ကို အစီအရင်တစ်ခုနဲ့ မှတ်သားထားပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ငါးယောက်က လိုက်ဖမ်းနေတယ်" ဟု ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

"အို" နင်းကျော့ ထပ်မေးပြီးနောက် "အစ်ကိုစွန်း၊ အစ်ကိုက ဒဏ်ရာပြင်းထန်သူများ ကုသဆောင်ကို ဝိညာဉ်သေတ္တာ သွားထားတော့မှာဆိုတော့"

"လမ်းကြုံရင် အကောင်းဆုံးသော တရားသည် ရေကဲ့သို့ ဖြစ်ခြင်း ကို ယူသွားပြီး ယန်ချန်ယွီကို ပေးလိုက်ပါ။ သူ့ကို လိုက်ဖမ်းနေတဲ့ အစီအရင်ကို ဖြေရှင်းပေးဖို့ပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စွန်းလင်ထုံက မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ "သူသာ အကောင်းဆုံးသော တရားသည် ရေကဲ့သို့ ဖြစ်ခြင်း ကို သုံးလိုက်ရင် မင်းကို စောင့်ကြည့်နေတာကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ မဖြစ်ဘူး" ဟု အော်ပြောသည်။

နင်းကျော့က "ကျွန်တော့်အခြေအနေကို ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း သိပါတယ်" ဟု ပြောသည်။

"အကောင်းဆုံးသော တရားသည် ရေကဲ့သို့ ဖြစ်ခြင်း သုံးစက်လောက်ဆိုရင် လုံလောက်ပါတယ်။ နှစ်စက်ဆိုရင်တော့ မလုံခြုံနိုင်ဘူး"

"ယန်ချန်ယွီကိုတော့ ထိခိုက်လို့ မရဘူး"

"သူက အရာရာကို သိနေပြီး စိတ်ထဲမှာလည်း သံသယတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။ သူ့ကို ရန်သူလက်ထဲ ရောက်သွားအောင် လုပ်လို့ မရဘူး"

"နောက်တစ်ဆင့်မှာ ကျွန်တော်တို့က ကျူးရွှမ်းကျိရဲ့ ဒေါသကို ရင်ဆိုင်ရတော့မှာ။ ရွှေမျက်စိရဲ့ အစွမ်းက ဘယ်လောက်ထိ သန်မာမလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ ခန့်မှန်းလို့ မရဘူး"

"ပြီးတော့ မုန့်ခွေလည်း ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျူးရွှမ်းကျိနဲ့ မုန့်ခွေတို့ ပူးပေါင်းပြီး တတိယအဖွဲ့ဖြစ်တဲ့ ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထားလာဖို့ များတယ်"

စွန်းလင်ထုံ၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။

နင်းကျော့ ပြောသည်မှာ မှန်သည်။ ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် မုန့်ခွေတို့၏ ပူးပေါင်းအင်အားကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဟု တွေးလိုက်ရုံဖြင့် သူသည် ဖိအားအကြီးအကျယ် ခံစားရသည်။

သူက ရယ်မောလိုက်ပြီး "ချော်ရည်နန်းတော်ကို မုန့်ခွေ ဝင်လို့ မရဘူး။ ကျူးရွှမ်းကျိတောင် သူ မရောက်နိုင်တဲ့ နေရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ အဲဒါက ပုန်းဖို့ အကောင်းဆုံး နေရာပဲ" ဟု ပြောသည်။

နင်းကျော့ သက်ပြင်းချကာ "ရာဇဝင်မှတ်တမ်းဆောင်က ပျက်စီးသွားပြီ။ အဲဒီလို ကံစမ်းတဲ့ စိတ်မျိုး မွေးမထားပါနဲ့။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့ပဲ ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။

စွန်းလင်ထုံသည် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ့အပြုံးကို သိမ်းလိုက်သည်။

တကယ်လည်း နင်းကျော့နဲ့ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်တို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သလိုမျိုး ကျူးရွှမ်းကျိနဲ့ မုန့်ခွေတို့ကလည်း အတုယူ လုပ်ဆောင်လာနိုင်တာမျိုး ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

စွန်းလင်ထုံ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး "ဒါဆို... နန်းတွင်းစာမေးပွဲအကြောင်း သတင်းတွေကို ငါတို့ ထုတ်ပြန်လိုက်ရင် ကောင်းမလား" ဟု မေးသည်။

သူတို့ ပြောသလိုပဲ ဉာဏ်ကြီးရှင်တွေက တွေးပုံချင်း ဆင်တူကြသည်။

နင်းကျော့သည် အနည်းငယ် ရယ်မောလိုက်ပြီး "ကျွန်တော်လည်း အဲဒါကို တွေးနေတာပဲ" ဟု ပြောသည်။

သူသည် တတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အခန်းရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။

သက်ပြင်းရှည် တစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် နင်းကျော့သည် တံခါးကို ဖြည်းညှင်းစွာ တွန်းဖွင့်ပြီး ဝင်သွားလိုက်သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် လက်ဖက်ရည် သောက်နေသည်။ နင်းကျော့ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့လိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် အမူအရာမဲ့စွာဖြင့် အကြည့်နက်နက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

နင်းကျော့လည်း အမူအရာ မပြဘဲ ရှိနေသည်။

သူသည် တံခါးကို ငြိမ်သက်စွာ ပိတ်လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ရှေ့တိုးလာကာ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ပြီး အသံနက်ကြီးဖြင့် "အကြီးအကဲ ကျူးရွှမ်းကျိ၊ ကျွန်တော်မျိုး နင်းကျော့ အပြစ်ရှိပါတယ်" ဟု ပြောဆိုသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိ၏ အကြည့်များ နူးညံ့သွားပြီး သူ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အနည်းငယ် အေးစက်နေသေးသည် "အို... မင်းမှာ ဘာအပြစ်တွေ ရှိလို့လဲ"

နင်းကျော့၏ လည်ချောင်းက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ကြမ်းပြင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပါးစပ်ဟပြီး နောက်ဆုံးတွင် "ကျွန်တော်မျိုးက မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ လျှို့ဝှက် ဆက်သွယ်ခဲ့ပြီး သူတို့ကို လျှို့ဝှက် ကူညီပေးခဲ့ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိက "အို... မင်းက ငယ်သေးတော့ လူမှားတာမျိုး ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဘယ်မိစ္ဆာဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေလဲ။ သူတို့ကို ဘယ်လို ကူညီပေးခဲ့တာလဲ" ဟု မေးသည်။

နင်းကျော့သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်လိုက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာစွာ ချမှတ်လိုက်ဟန်ဖြင့် "အဲဒါ စွန်းလင်ထုံ၊ ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်းပဲ" ဟု သွားကို ကြိတ်ကာ ပြောဆိုသည်။

"မီးလျှံပေါက်ကွဲမျောက်ကို သူတို့ရဲ့ အကြံအစည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအနေနဲ့ ကျွန်တော် ဖန်တီးခဲ့တာပါ။ နောက်မှပဲ သဘောပေါက်လိုက်တာ"

"သူတို့က ချော်ရည်နန်းတော်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ အစကတည်းက ကြံစည်နေတာလို့ ထင်ပါတယ်"

"ကျွန်တော်..."

နင်းကျော့ ဆက်မပြောနိုင်တော့ဘဲ အသံမှာ တုန်ယင်လာသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး နှလုံးသားထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။

ဒီတစ်ခါတော့ သူက သဲလွန်စအနည်းငယ်သာ ရပြီး စိတ်ထဲမှာ ခန့်မှန်းချက် အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သည်။ စီယိုဥယျာဉ်နဲ့ ဖန့်ချင်း တရားမျှတမှု ရှာဖွေခြင်း ပြဇာတ်ကို အသုံးချပြီး နင်းကျော့ကို ဝန်ခံအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာကြောင့် သူ ပျော်ရွှင်နေမိသည်။

သို့သော် အပြင်ပန်းတွင်မူ သူက တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို ထိန်းထားသည်။

သူသည် နင်းကျော့ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ကိုင်းညွတ်ကာ သူ့ကို ဆွဲထူလိုက်ပြီး "လူငယ်လေး၊ မင်းက ငါပေးတဲ့ အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး အမှောင်လမ်းကနေ အလင်းလမ်းကို ပြောင်းလဲလာတာပဲ၊ ကိုယ်တိုင် ဝန်ခံပြီး ဥပဒေကို နာခံတာ၊ ကောင်းတယ်" ဟု ပြောသည်။

"ငါ့အမြင် မမှားခဲ့ပါဘူး။ မင်းကလည်း ငါ့ကို စိတ်ပျက်စေခြင်း မရှိခဲ့ဘူး။"

"လူဆိုတာ အမှားလုပ်မိတတ်တာပဲ၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကပဲ မြင့်မြတ်တာပေါ့"

"ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ငယ်ဘဝအကြောင်းကိုလည်း ငါ နားလည်ပါတယ်"

"မင်းရဲ့ အပြစ်တွေကို အကျိုးဆောင်မှုနဲ့ ပြန်ဆပ်ဖို့ ငါ ခွင့်ပြုတယ်"

"လာ၊ မင်းသိသမျှ အားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောပြစမ်း"

ကျူးရွှမ်းကျိသည် လှည့်ထွက်သွားပြီး သူ၏ ထိုင်ခုံဆီသို့ ပြန်သွားရင်း "ငါတို့မှာ အချိန်လုံလောက်သေးတယ်" ဟု ပြောသည်။

"တကယ်ပဲ လုံလောက်ရဲ့လား" နင်းကျော့သည် ကျူးရွှမ်းကျိနောက်ကို လိုက်သွားရင်း သူ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေမိသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိ ထိုင်လိုက်သောအခါ နင်းကျော့သည် သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး ခါးသီးစွာဖြင့် "ဒီကိစ္စက ရှည်လျားပြီး ရှုပ်ထွေးပါတယ်။ ကျွန်တော့် ငယ်ဘဝကနေ စတင်တာပါ" ဟု ပြောသည်။

"အဲဒီအချိန်က ကျွန်တော့်အမေ ဆုံးသွားတာ မကြာသေးဘူး၊ ကျွန်တော်လည်း မတော်တဆ လူတစ်ယောက်ကို ကယ်မိလိုက်တယ်"

"ဒီလူက ကျွန်တော်နဲ့ တူတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်လိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ သူက မိစ္ဆာဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့တယ်..."

နင်းကျော့ ပြောနေစဉ်မှာပဲ ကျူးရွှမ်းကျိ၏ စိတ်ထဲတွင် နာမည်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

စွန်းလင်ထုံ။

"ဒါဆို မင်းတို့က လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်လောက်ကတည်းက သိနေတာပေါ့" ကျူးရွှမ်းကျိမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး နင်းကျော့နဲ့ စွန်းလင်ထုံတို့ ဒီလောက်ကြာအောင် သိကျွမ်းနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

နင်းကျော့က ဖြည်းညှင်းစွာ ဆက်ပြောနေပြီး ကျူးရွှမ်းကျိ၏ အတွေးများမှာလည်း ထုဆစ်ထားသလို လိုက်ပါသွားကာ စွန်းလင်ထုံက နင်းကျော့ကို ဘယ်လို ရှာတွေ့ပြီး သဘာဝအတိုင်း ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်ကို ခန့်မှန်းမိသွားသည်။

"ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အရင်က သံသယက မှန်နေတာပဲ"

"တတိယအဖွဲ့အစည်းဖြစ်တဲ့ ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်း ဆိုတာ တကယ် ရှိနေတာပဲ။ သူတို့က ဒီအရာအားလုံးရဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူတွေပဲ"

အခန်း (၂၉၀) - နင်းရှောင်ဟွေ့၏ သေခါနီး နောက်ဆုံးသက်သေခံချက်

ကျူးရွှမ်းကျိ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်တွေးတောလိုက်သည်။

"စွန်းလင်ထုံက မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်မှာ မှောင်ခိုဈေးကွက် အကြီးအကဲအဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ တာဝန်ယူခဲ့ပြီး အစီအစဉ်တွေကို အမြဲတမ်း ကြိုတင်ဆွဲထားခဲ့တာ။ ချီပိုင်နဲ့ တိုက်ပွဲဖြစ်တုန်းက ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ မြေအောက်လျှို့ဝှက်အခြေစိုက်စခန်းကပဲ အထင်ရှားဆုံး သက်သေပဲ။"

"ရွှေအမြုတေအဆင့် တိုက်ပွဲအစမှာ မိစ္ဆာပညာရပ်ဆိုင်ရာ စစ်မှန်သောကျမ်းစာကို တမင်သက်သက် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့တာ ယန်ချန်ယွီပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီကျမ်းစာဆိုတာက အတုကြီး ဖြစ်နေတာကြောင့် ကျန်းမျိုးနွယ်စုတွေ ထျန်းချင်နန်းတော်ရဲ့ အရေးယူမှုကို ခံလိုက်ရတယ်။"

"ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်းက ဒီလိုမျိုး အကြံအဖန်တွေနဲ့ ငါတို့ သုံးမျိုးနွယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ခိုင်မာတဲ့ မဟာမိတ်ကို ဖြိုခွင်းခဲ့တာ။ သူတို့ အောင်မြင်သွားပြီ။"

"ကောင်းလိုက်တဲ့ အစီအစဉ်ပဲ။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးဆိုတဲ့ ဂုဏ်နဲ့ညီအောင်ပဲ ကောင်းကင်ဘုံအောက်မှာ အခိုးအဝှက် အတော်ဆုံးသူတွေပဲ။"

"ဒါဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေကို လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်လောက်ကတည်းက စတင်ခဲ့တာပေါ့။ တကယ်ကို ရေရှည်အစီအစဉ်ပဲ။"

ကျူးရွှမ်းကျိ ဆက်လက်နားထောင်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် စာတစ်စောင် ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသည်။

ထိုပျံသန်းလာသော စာသည် ကျူးရွှမ်းကျိရှေ့၌ ရပ်တန့်နေပြီး သူအတွက် သီးသန့်ပေးပို့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိ စာကို ဖြန့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးလိုက်သည်နှင့် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ထိုစာမှာ ကျန်းမျိုးနွယ်စုမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထံမှ ဖြစ်ပြီး ချော်ရည်နန်းတော်၌ ရုတ်တရက် မငြိမ်မသက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေကြောင်း ကျူးရွှမ်းကျိကို အကြောင်းကြားထားခြင်းဖြစ်သည်။

စက်ဝိုင်းပုံစံ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းမှာ ပေါက်ပြဲသွားခဲ့ပြီး မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲများ အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာကာ ရာဇဝင်မှတ်တမ်းဆောင်ကို ခြိမ်းခြောက်နေကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိ ချက်ချင်း လာရောက်ကူညီပေးနိုင်ရန် မျှော်လင့်ကြောင်း ပါရှိသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိမှာ ရင်ထဲ၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

စာထဲရှိ အချိန်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ စာပေးပို့ပြီးသည်မှာ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်သောက်ချိန်မျှ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"သေစမ်း" ကျူးရွှမ်းကျိမှာ ထိုင်မနေနိုင်တော့ဘဲ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ.." နင်းကျော့က အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိက သူ့ကို ကြည့်ပြီး "ချော်ရည်နန်းတော်မှာ ပြဿနာကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ။ ငါ အရင်ဆုံး သွားဖြေရှင်းမှ ဖြစ်မယ်။ မင်းကိစ္စကို နောက်မှပဲ ဆက်ပြောကြတာပေါ့" ဟု ပြောသည်။

"ခဏ..." နင်းကျော့က ရုတ်တရက် လှမ်းအော်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲကျူး..." နင်းကျော့၏ မျက်နှာမှာ အရေးတကြီး ဖြစ်နေသည်။ "ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်းက လူတွေ ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်ပြန်တာလား"

"ကျွန်တော့်ကို ခေါ်သွားပေးပါ။ ကျွန်တော့်ကို ခေါ်သွားပေးပါ"

"သူတို့ ကျွန်တော် အလင်းဘက်ကို ကူးပြောင်းသွားတာကို သိသွားပြီ ထင်တယ်။ ဒီမှာ တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့ရင် ကျွန်တော် ကြောက်တယ်"

"ကျွန်တော့်အတွက် အန္တရာယ်များလွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော် အကြီးအကဲနဲ့အတူတူပဲ ရှိနေချင်တယ်"

ကျူးရွှမ်းကျိမှာ ခဏတာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်ရာ နင်းကျော့ ပြောသည်မှာလည်း အချက်ကျသည်ဟု ယူဆမိသည်။

"ဒီကောင်လေးတော့..." ကျူးရွှမ်းကျိက နင်းကျော့၏ ကော်လာကို ဆွဲကိုင်ကာ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ခုန်ထွက်လိုက်သည်။

ရောင်စဉ်တန်းကြီးတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ မီးလျှံတောင်ထိပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ပျံသန်းလာသော စာသုံးစောင် ထပ်မံ ရောက်ရှိလာသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိမှာ ၎င်းတို့ကို သေချာ မကြည့်တော့ဘဲ ချော်ရည်နန်းတော်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

မီးလျှံတောင်ထိပ်မှာ အလှမ်းမဝေးပေ။

အသက်ရှူချိန် ဆယ်ချက်မျှ ကြာပြီးနောက်တွင် ကျူးရွှမ်းကျိမှာ မီးတောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရောက်ရှိချိန်တွင် နောက်ထပ် စာများစွာ ပျံသန်းရောက်ရှိလာပြန်သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိက လက်ဝါးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုစာများကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။

သူသည် စိတ်နှစ်ခွဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို သုံး၍ စာများကို ဖတ်ရှုနေရင်း တစ်ဖက်တွင်လည်း ချော်ရည်နန်းတော်ကို မျက်တောင်မခတ် ကြည့်နေသည်။

စက်ဝိုင်းပုံစံ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းတွင် ပေါက်ပြဲနေသော နေရာကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသည်။

ထိုပေါက်ပြဲနေသော နေရာအပြင်ဘက်တွင် မုန့်ခွေက မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲအမြောက်အမြားနှင့် တိုက်ခိုက်နေနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်က စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူခြင်း မရှိတော့သဖြင့် စက်ဝိုင်းပုံစံ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ အပြည့်အဝ ရရှိသွားပြီး ပေါက်ပြဲနေသော နေရာမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်ပိတ်သွားသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ မြင့်တက်လာပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ အပြင်းအထန် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အကြောင်းမှာ သူ ဖတ်လိုက်ရသော စာထဲတွင် "ရာဇဝင်မှတ်တမ်းဆောင် ပျက်စီးသွားပြီ၊ နင်းရှောင်ဟွေ့ သေဆုံးသွားပြီ၊ ယန်ချန်ယွီမှာ လွတ်မြောက်နေဆဲ" ဟု ပါရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းလိုက်တာ၊ ကောင်းလိုက်တာ ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်း။"

ကျူးရွှမ်းကျိမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ သွားများကို ကြိတ်ထားမိသည်။

သူနှင့် နင်းကျော့တို့မှာ ချော်ရည်နန်းတော်ဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ကြသည်။

နန်းတော်အပြင်ဘက်တွင် မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲများမှာ ရူးသွပ်နေပြီး စက်ဝိုင်းပုံစံ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းကို အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိ၏ ဝင်ရောက်လာပုံမှာ မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲအများအပြား၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကျူးရွှမ်းကျိဆီသို့ လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားစေသည်။

သို့သော် မီးလျှံများနှင့် ချော်ရည်တိုက်ခိုက်မှုများကို မုန့်ခွေ၏ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ပညာရပ်များဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် နင်းကျော့ကို ကာကွယ်ရေး ဝိညာဉ်အလင်းတန်းအတွင်း ဘေးကင်းစွာဖြင့် ချော်ရည်နန်းတော်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ကျူးရွှမ်းကျိမှာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအသံမှာ နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး စက်ဝိုင်းပုံစံ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းအတွင်း၌ အသံလှိုင်းများ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျူးကျန်းနှင့် သုံးမျိုးနွယ်စုမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျူးရွှမ်းကျိ ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းသာသွားကြသည်။

မကြာမီပင် သူတို့ အားလုံး လေထဲ၌ ပြန်လည် ဆုံစည်းကြသည်။

"အကြီးအကဲကျူး။"

"မြန်မြန်၊ ကျွန်တော်တို့ ယန်ချန်ယွီရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို ပျောက်သွားပြီ။ အကြီးအကဲ အရေးပေါ် ကူညီပေးဖို့ လိုအပ်နေတယ်။"

"အကြီးအကဲရဲ့ ရွှေမျက်စိ ပညာရပ်ကို ပြသရမယ့် အချိန်ပဲ။"

သူတို့ ပြန်လည်စုစည်းမိချိန်တွင် နောက်ထပ် သတင်းဆိုးတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရပြန်သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မည်းသွားသည်။

"ယန်ချန်ယွီမှာ အမှတ်အသား မပါသွားဘူးလား"

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တစ်ဦးက ပြောသည်။ "ဒါ 'အကောင်းဆုံးသော တရားသည် ရေကဲ့သို့ ဖြစ်ခြင်း' ပဲ။ သူမ အဲဒီအရည်တစ်စက်ကို သုံးပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ပညာရပ်ကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးလိုက်တာကို ကျွန်တော် ခံစားမိလိုက်တယ်။"

"နောက်ဆုံးတွေ့လိုက်တဲ့ နေရာကို ချက်ချင်း ခေါ်သွားပါ။" ကျူးရွှမ်းကျိမှာ အချိန်မဖြုန်းရဲပေ။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ဘိုးဘေးများမှာ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားကြသည်။

နေရာသို့ ရောက်သော် ကျူးရွှမ်းကျိမှာ ရွှေမျက်စိများကို ဖွင့်ကာ အမျိုးမျိုးသော အရင်းအမြစ် ရှာဖွေခြင်း ပညာရပ်များကို သုံးစွဲလေသည်။

သူသည် နင်းကျော့ကို တစ်ဖက်တွင် ကိုင်ထားရင်း ကျင့်ကြံသူများကို ခေါင်းဆောင်ကာ လိုက်လံ ရှာဖွေကြသည်။

သူတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိသော သဲလွန်စများမှာ များပြားလာပြီး လမ်းကြောင်းများစွာသို့ ကွဲထွက်သွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျူးရွှမ်းကျိမှာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ တင်းမာနေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ရင်းတွေက အတုအယောင် သဲလွန်စတွေ ဖန်တီးရာမှာ တကယ်ကို ကျွမ်းကျင်တာပဲ။"

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကျူးကျန်းက "အစ်ကို၊ ဒါ အစ်ကို့အမှား မဟုတ်ပါဘူး။ ချော်ရည်နန်းတော်ထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ မသွားရမယ့် နေရာတွေ အများကြီး ရှိနေတာကိုး။"

"ဒါကြောင့် ယန်ချန်ယွီအတွက် ပုန်းအောင်းဖို့ အရမ်း လွယ်ကူနေတာပေါ့။"

ကျူးရွှမ်းကျိမှာ မျက်နှာကို တင်းထားကာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများဘက်သို့ လှည့်၍ အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"ရာဇဝင်မှတ်တမ်းဆောင်ဆီ ပြန်သွားကြ။"

ထိုအချိန်တွင်။

ယန်ချန်ယွီနှင့် စွန်းလင်ထုံတို့ ပြန်လည် ဆုံစည်းကြသည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ ကျူးရွှမ်းကျိကို တကယ် ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိပြီ။ ခုနကပဲ သူ့ကို မြင်လိုက်တယ်၊ ဝိုး၊ သူ့မျက်နှာအမူအရာက တကယ် ကြောက်ဖို့ကောင်းတာ။" ယန်ချန်ယွီက ရယ်မောသည်။

စွန်းလင်ထုံက တည်ကြည်စွာဖြင့် "အခုကစပြီး ငါတို့ ကျူးရွှမ်းကျိနဲ့ မုန့်ခွေ ပူးပေါင်းတာကို ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်။" ဟု ပြောသည်။

ယန်ချန်ယွီက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

သူမသည် စွန်းလင်ထုံဆီသို့ လှမ်းသွားပြီး ကုန်းကိုင်းကာ သူ့ကို သေချာ စိုက်ကြည့်သည်။

စွန်းလင်ထုံ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နောက်ဆုတ်ချင်သော်လည်း မဆုတ်ချင်ဘဲ လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်၍ မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် "ဘာလုပ်တာလဲ" ဟု မေးသည်။

ယန်ချန်ယွီက စွန်းလင်ထုံ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လျက် "အကောင်းဆုံးသော တရားသည် ရေကဲ့သို့ ဖြစ်ခြင်း ရတနာက တကယ်ကို အသုံးဝင်တာပဲ။"

"နင် တကယ်ပဲ ငါ့ကို ဂရုစိုက်တာပဲ။"

"နင်အချိန်မီ မပို့ပေးခဲ့ရင် ငါကျူးရွှမ်းကျိဆီက အပြေးလွှား အလိုက်ခံရပြီး နေရာအနှံ့ ထွက်ပြေးနေရမှာ။"

"သူ့ရဲ့ ရွှေမျက်စိ ပညာရပ်က နတ်ဘုရား ပညာရပ်အဆင့်ကို ရောက်တော့မလို ဖြစ်နေတာကို ငါခံစားမိတယ်"

စွန်းလင်ထုံက မျက်လုံးကို လှန်ကြည့်လိုက်သည်။ "နားလည်ရင် ပြီးတာပဲ။"

သူသည် လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ ယန်ချန်ယွီကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ရှေ့ဆက်ရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် ယန်ချန်ယွီမှာ ဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်ပြီး စွန်းလင်ထုံကို ထပ်မံ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

သူမ၏ ဉာဏ်ကောင်းသော မျက်လုံးများက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ လက်သီးတစ်ဆုပ်စာမျှသာ ကွာဝေးတော့သည်။

စွန်းလင်ထုံ နောက်ဆုံးတွင် မခံနိုင်တော့ဘဲ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး "မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ လမ်းမှန်မှန် လျှောက်စမ်းပါ" ဟု အော်လိုက်သည်။

ယန်ချန်ယွီက ဟားတိုက်ရယ်မောကာ သူမ၏ အကြည့်မှာ ထက်မြက်လာသည်။ "ပြောစမ်း၊ အဲဒီ နင်းကျော့နဲ့ နင် တကယ်တမ်း ဘယ်လို ပတ်သက်နေတာလဲ။"

"ငါပြောပြီးပြီမဟုတ်လား။ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တဲ့ ဆက်ဆံရေးပါဆိုမှ။" စွန်းလင်ထုံက လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်သည်။

ယန်ချန်ယွီက "ဒါပေမဲ့ ငါတော့ ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေတုန်းပဲ။"

"နင်းကျော့ကို ကျူးရွှမ်းကျိက နန်းတော်ထဲကနေ ခေါ်ထုတ်သွားတယ်။ သူ ထွက်သွားတာနဲ့ နင်က ကျွန်မကို နင်းရှောင်ဟွေ့အပေါ် လုပ်ဆောင်ဖို့ ပြောတယ်။ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ငါတို့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်နိုင်တယ်လို့လည်း သတိပေးသေးတယ်။"

"နင် ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး သူ့ကို သံသယကနေ ကင်းရှင်းအောင် လုပ်ပေးလိုက်တာလား။"

"နင်က ကျူးရွှမ်းကျိရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာတင် အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည် ဖော်လိုက်တာပဲ။ နတ်ဘုရားမုဆိုးကိုတောင် သက်သေအဖြစ် အသုံးချလိုက်တာ၊ တကယ်ကို ထူးခြားတယ်၊ တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ။"

စွန်းလင်ထုံ နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ရာ ယန်ချန်ယွီက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလာသည်။

သူမက သူ့ကို ဆက်တိုက် ဖိအားပေးလျက် "နောက်ပြီး ဓာတ်ငါးပါး အမြောက်မျှော်စင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု၊ အဲဒါ နင်ပဲမလား။"

"နန်းတော်ထဲက နင်ရဲ့ စီစဉ်မှုတွေ အားလုံးကို ရာဇဝင်မှတ်တမ်းဆောင်မှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတာလေ။ ဒါကြောင့် နင်က အဲဒါကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပဲ။"

"နင်က နင်းရှောင်ဟွေ့ကို ပစ်မှတ်ထားတာ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီမိန်းကလေးက ရာဇဝင်မှတ်တမ်းဆောင်မှာ တာဝန်ယူထားတော့ နင်တို့ရဲ့ ပြစ်မှုတွေကို ရှာတွေ့သွားမှာ ကြောက်လို့လေ။"

စွန်းလင်ထုံက ကျယ်လောင်စွာဖြင့် "မင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။"

"ငါတို့ ဓာတ်ငါးပါး အမြောက်မျှော်စင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်လို့လား။ မင်းစိတ်ကူးယဉ်လွန်းနေပြီ။"

ယန်ချန်ယွီက မရိုးအလွယ်ပါပေ။ သူမက အေးစက်စက် ရယ်မောသည်။ "ဘာလို့ မထိန်းချုပ်နိုင်ရမှာလဲ။ နင်းကျော့က ဆေးဝါးခန်းမကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး ငါလို အပြင်လူကိုတောင် လျှို့ဝှက်စွာ ထည့်သွင်းထားပေးခဲ့တာ။"

"ဓာတ်ငါးပါး အမြောက်မျှော်စင်နဲ့ ဆေးဝါးခန်းမက တကယ်တမ်းကျတော့ အတူတူပဲ။"

"ငါ့ကို လှည့်စားလို့ မရတော့ဘူး။"

"ငါက ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူဆီက ထွက်ပြေးလို့ လွတ်နိုင်ပေမယ့် ဓာတ်ငါးပါး အမြောက်မျှော်စင်နဲ့ အပေါက်ခံလိုက်ရမှာတော့ မဖြစ်ချင်ဘူး။"

ယန်ချန်ယွီမှာ အတွင်းသိများကို သိရှိရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

စွန်းလင်ထုံမှာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချမိသည်။

ဒီမိန်းမက တကယ်ကို ခက်ခဲတာပဲ။ ခေါင်းကိုက်လိုက်တာ။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် စွန်းလင်ထုံ ခေါင်းကိုက်လာပြီး ဘာပြောသင့်သည်၊ ဘာမပြောသင့်သည်ကို အလျင်အမြန် ချိန်ဆရသည်။

ချော်ရည်နန်းတော်အတွက် တိုက်ပွဲမှာ အရေးကြီးဆုံး နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ယန်ချန်ယွီ၏ တန်ဖိုးရှိသော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို မည်သို့မဆို ရယူထားရန် လိုအပ်သည်။

သို့သော် စွန်းလင်ထုံမှာ သူမကို မျှော်လင့်ချက် အများကြီး မပေးနိုင်ပေ။ သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် အကြီးအကဲချင်း ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကတိတွေ အများကြီး ပေးမိလျှင် အကြီးအကဲချင်းနှင့် အခြားသူများကို ဆွဲဆောင်မိလိမ့်မည်။

ထိုနည်းတူပင် သူမကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့အောင်လည်း မလုပ်နိုင်ပေ။ သူမကို ဤတာဝန်မှာ တန်ဖိုးရှိပြီး သူမအတွက် အကျိုးရှိကြောင်း ခံစားရအောင် လုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ဆက်လက် ရယူထားရမည်ဖြစ်သည်။

စွန်းလင်ထုံမှာ စကားလုံးများကို သေချာ ချိန်ဆလိုက်သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် နင်းကျော့နှင့် အခြားသူများကို ရာဇဝင်မှတ်တမ်းဆောင်ဟောင်းနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ယခုအခါတွင် ၎င်းသည် ကြီးမားသော ချိုင့်ခွက်ကြီး ဖြစ်နေပြီး ရာဇဝင်မှတ်တမ်းဆောင်မှာ အလုံးစုံ ပျက်စီးသွားကာ အစအနပင် မကျန်တော့ပေ။

ကျူးရွှမ်းကျိမှာ အရင်းအမြစ် ရှာဖွေခြင်း ပညာရပ်များကို သုံးသော်လည်း ဘာမျှ ရှာမတွေ့ပေ။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် တင်းမာနေသည်။

နင်းကျော့မှာ အသက်ကို အောင့်ထားပြီး အသံပင် မထွက်ရဲပေ။

အခြား ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျူးရွှမ်းကျိမှာ

"နောက်တစ်နေရာကို သွားကြစို့။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မကြာမီပင် သူတို့ ဘူးသီးပုံစံ ဆေးဖိုတောအုပ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

သူတို့သည် ငွေရောင်ဆေးဖိုတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်တန့်နေကြသည်။

ထိုငွေရောင်ဆေးဖိုမှာ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။

၎င်းကို ဖျက်ဆီးသူမှာ ကျန်းတန်လျန်ဖြစ်သည်။

"ငါနင်းရှောင်ဟွေ့အပေါ်မှာ စောင့်ကြည့်တဲ့ ပညာရပ်တစ်ခု သုံးထားခဲ့တယ်။"

"သူမ အသက်ဆုံးရှုံးသွားတာကို ခံစားမိလိုက်တဲ့အခါ ငါကြောက်လန့်ပြီး ဒီငွေရောင်ဆေးဖိုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပါ။"

"ဒါပေမဲ့... ငါ သူမကို မကယ်နိုင်လိုက်ပါဘူး။"

ကျူးရွှမ်းကျိက သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ငွေရောင်ဆေးဖိုအပိုင်းအစများ ပြန့်ကျဲနေသော အပျက်အစီးများကြားတွင် ရပ်နေသည်။

သူသည် သူ၏ ရွှေမျက်စိများကို ဖွင့်ကာ အရင်းအမြစ် ရှာဖွေခြင်း ပညာရပ်ကို သုံးစွဲလိုက်သည်။

မကြာမီပင် သူသည် နင်းရှောင်ဟွေ့ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ငွေရောင်ဆေးဖိုအတွင်း ပုန်းအောင်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

စွန်းလင်ထုံသည် ပညာမီးလျှံကို အသုံးပြုကာ နင်းရှောင်ဟွေ့အား မီးရှို့ဖျက်ဆီးရန်အတွက် ဝိညာဉ်ချေဖျက် လွတ်မြောက်ရာကျမ်းကို ရွတ်ဖတ်ပူဇော်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

​ထိုမှတစ်ဖန် သေဘေးကို သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရချိန်၌ နင်းရှောင်ဟွေ့၏ ရုန်းကန်မှုများကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမမှာ အသက်ရှင်သန်လိုသည့် နောက်ဆုံးသော ဇောဖြင့် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်၌ ကျန်ရှိနေသေးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ်ကို အကုန်အစင် စုစည်း၍ ရေခဲတုံးတစ်ခုပေါ်၌ စာလုံးများကို ခြစ်ရေးသားနေခဲ့ပေရာ ထိုမြင်ကွင်းက ကျူးရွှမ်းကျိ၏ စိတ်အာရုံကို လှုပ်ခတ်သွားစေတော့သည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့မှာ လက်စားချေလိုစိတ် ပြင်းပြနေပြီး ကျူးရွှမ်းကျိအတွက် သဲလွန်စတစ်ခု ချန်ထားခဲ့ရန် သူမ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့နှင့် ဝေးကွာနေသဖြင့်လည်းကောင်း၊ ချော်ရည်နန်းတော်၏ အကွာအဝေးကြောင့်လည်းကောင်း နင်းကျော့မှာ ဆက်သွယ်ရန် ခက်ခဲနေသည်။

ငွေရောင်ဆေးဖိုအတွင်း ရောက်သွားသောအခါ မီးတောက်များက သူတို့၏ ဆက်သွယ်မှုကို ပိုမို ပိတ်ဆို့သွားစေသည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့ ရေခဲတုံးပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်စွာ ရေးထိုးခဲ့သော စာလုံးငယ်များကို နင်းကျော့ရော စွန်းလင်ထုံပါ သတိမထားမိခဲ့ပေ။