မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်း
Vol. 75 Ch. 785
အသက်ကို လောင်ကျွမ်းစေထားသော နေနတ်ဘုရားက ယခုအခါ တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ အထွတ်အထိပ် နေရာတွင် ရပ်တည်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်၌ ကျွင်းချန်ချင်းပင်လျှင် သူ၏ စွမ်းအား ကို မမီနိုင်တော့ပေ။
နေနတ်ဘုရားက ကျွင်းချန်ချင်းကို ရင်ဆိုင်ရန် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ယုံကြည်မှု ရှိနေရသနည်းဆိုသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ သူက ဤနှစ်ပေါင်း သန်းချီအတွင်း ပြင်ဆင်ခဲ့သော အရာများမှာ များပြားလွန်းလှသည်။
ဤစွမ်းအားမှာ ခဏတာသာ ဖြစ်ပြီး နေနတ်ဘုရား ကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် တစ်ကမ္ဘာလုံးအတွက် ပြန်လည် မကုစားနိုင်သော ဒဏ်ရာများ ရစေနိုင်သော်လည်း ကျွင်းချန်ချင်းကို အောင်မြင်စွာ သတ်နိုင်မည်ဆိုပါက အရာအားလုံးမှာ ထိုက်တန်လှပေသည်။
ရှေ့မှ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းထဲမှ မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းမှာ မည်သည့်အချိန်ကထက်မဆို ပိုမို ပြင်းထန်နေသည်။
ဤသည်မှာ သူတို့၏ ခွန်အားအားလုံး၊ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို ပုံအော သုံးစွဲလိုက်သော တစ်ကြိမ်တည်းသော အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။
ဒါက ကျွင်းချန်ချင်းကို သတ်နိုင်ဖို့ အနီးစပ်ဆုံး အခွင့်အရေးပဲ။
သေချာပေါက် အောင်မြင်ပါစေ
လူတိုင်းက စိတ်ထဲမှ အဖန်ဖန် ဆုတောင်းနေကြသည်။
ထန်ထျန်းသည်လည်း ထိုနည်းတူပင်။
ကျွင်းချန်ချင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို တွေ့မြင်ပြီးနောက် မည်သူမဆို စိတ်ထဲ၌ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အတွေးများ ဝင်လာတတ်သည်။
ဤလူက သတ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကိုပင် ရှာမတွေ့နိုင်လောက်အောင် အလွန်တရာ အားကောင်းလွန်းလှသည်။
အကယ်၍ သူ့ကို တဖြည်းဖြည်းနှင့် အထွတ်အထိပ် ခေတ်သို့ ပြန်ရောက်ခွင့် ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက တစ်ကမ္ဘာလုံးအတွက် အိပ်မက်ဆိုးကဲ့သို့ ကပ်ဘေးကြီး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ကျွင်းချန်ချင်းကို ဤနေရာ၌ အပြတ်အသတ် သတ်ပစ်နိုင်မှသာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ကမ္ဘာကြီးအတွက် ရှင်သန်ခွင့် အခွင့်အလမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် သူသည်လည်း နေနတ်ဘုရား နောက်ဆုံးအောင်ပွဲ ရရှိရန် အလွန် ဆန္ဒရှိနေသည်။
ပြင်းထန်သော အပူလှိုင်းများမှာ ဆက်တိုက် ရိုက်ခတ်နေဆဲ ဖြစ်ရာ ထန်ထျန်းက ဤဟင်းလင်းပြင်အတွင်း တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နိုင်ရန် သူ့၏ အစွမ်းရှိသမျှ ထုတ်သုံးနေရသည်။
သို့သော် သူက တိုက်ပွဲ အခြေအနေကို ခန့်မှန်းနေစဉ်မှာပင် အရာတစ်ခုမှာ ရွှေရောင်မီးလျှံများကို ထိုးဖောက်ကာ ရှေ့မှနေ၍ သူရှိရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။
ထန်ထျန်းက လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ရာ ထိုအရာမှာ သူ၏ နားရွက်နားမှ သီသီလေး ဖြတ်သွားသည်။
ပူပြင်းလှသော အော်ရာကြောင့် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားရသည်။
သူ၏ နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်ဖြင့် ထိုအရာကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထန်ထျန်း တစ်ယောက် မှင်တက်သွားတော့သည်။
၎င်းမှာ ကျိုးပဲ့နေသော လှံဦး တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရွှေရောင် လှံဖျားလေး။
နေနတ်ဘုရား၏ လက်ထဲမှ ရွှေရောင်လှံရှည်၏ အစိတ်အပိုင်းပင် ဖြစ်သည်
လှံဦးမှာ လွင့်ထွက်သွားပြီး နောက်ကွယ်မှ အစီအရင်ကြီးကို ဖောက်ထွက်ကာ ဤဟင်းလင်းပြင်မှတစ်ဆင့် အဆုံးမရှိသော ဖရိုဖရဲ နယ်မြေ ထဲသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။
ထို့နောက်တွင် ပိုမို ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကြီး တစ်ခုမှာ မီးပင်လယ် အနက်ပိုင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ယခုတစ်ကြိမ် ပေါက်ကွဲမှု၏ နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုမှာ အရင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အားကောင်းလှသည်။
ထန်ထျန်းသည် ဤရိုက်ခတ်မှုကို မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက် လွင့်ထွက်သွားရသည်။ နောက်ကွယ်မှ မီးလျှံကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီး ကာ ဟင်းလင်းပြင်၏ အစွန်းဆုံး နေရာသို့ ရောက်မှသာ အရှိန်သတ်နိုင်တော့သည်။
သူ၏ လက်မောင်းမှာ တိုက်ရိုက် ကျိုးပဲ့သွားပြီး ကိုယ်ခန္ဓာ ထက်ဝက်ခန့်မှာလည်း ကြေမွ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဂျင်ဂို ကမ္ဘာက ထောက်ခံပေးထားပြီး မူလစွမ်းအားများ ဆက်တိုက် စီးဝင်လာသဖြင့် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကုစားနိုင်ခဲ့သည်။
ထန်ထျန်းက ခေါင်းမော့ကာ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။
ခုနက ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းရှိ မီးလျှံအားလုံး ကွယ်ပျောက်သွားရုံသာမက ဆင်းသက်လာခဲ့သော မီးလျှံကမ္ဘာကြီးပင်လျှင် တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီး ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
အဖိုးတန် ပစ္စည်းများစွာဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ကောင်းကင်ချိပ်ပိတ် အစီအရင် ကြီးမှာလည်း တစ်စစီ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။
ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အားလုံးမှာလည်း ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် လွင့်ထွက်သွားကြပြီး ဒဏ်ရာ အသီးသီး ရရှိကုန်ကြသည်။ ကမ္ဘာ့ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန်များပင် လွတ်မြောက်ခြင်း မရှိပေ။
အဆိုးရွားဆုံးမှာ ပြန်လည် ကုစားရန် ခက်ခဲသော တာအို ဒဏ်ရာ များ ရသွားကြပြီး ပြန်ကောင်းရန်အတွက် နှစ်ပေါင်း သိန်းချီ ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။
လူတိုင်းက အလယ်ဗဟိုရှိ စစ်မြေပြင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည့်အခါ သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ထိတ်လန့်မှုများက ချက်ချင်းပင် နက်ရှိုင်းသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
နေနတ်ဘုရားမှာ ဟင်းလင်းပြင်၌ ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ၏ ဆံပင်များမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး ကိုယ်ပေါ်မှ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများမှာ လုံးဝ ငြိမ်းသတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီ။
ကိုယ်ပေါ်မှ ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာလည်း အဖတ်ဖတ် ပြဲနေပြီး သူ၏ အသက်စွမ်းအားမှာ ဆက်တိုက် ဆုတ်ယုတ်နေသည်။
အသက်ကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်း၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အော်ရာ မှာ လျင်မြန်စွာ အားနည်းသွားပြီး အောက်ခြေသို့ ထိုးကျသွားရာ ပုံမှန်အချိန်ကထက်ပင် ပို၍ အားနည်းသွားတော့သည်။
သို့သော် ကျွင်းချန်ချင်းကမူ အမြဲတမ်းအတိုင်း ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေဆဲပင်။
သို့သော် သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် နောက်ထပ် အရာတစ်ခု တိုးလာသည်။
၎င်းမှာ ခြေသုံးချောင်းနှင့် ကိုင်စရာ နှစ်ဖက် ပါသော ကြေးနီရောင် တောက်ပနေသည့် ဒယ်ဆောက် အိုးကြီး တစ်လုံး ဖြစ်သည်။
ရှေးကျပြီး အိုမင်းလှသော်လည်း မြင့်မြတ်လှသော အရှိန်အဝါများမှာ ထို ဒယ်ဆောက် အိုးကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ထန်ထျန်းက ဤအော်ရာမျိုးနှင့် အလွန် ရင်းနှီးလှသည်။
၎င်းမှာ မူလ ဖန်တီးခြင်း ရတနာ ငါးပါး ၏ အော်ရာပင် ဖြစ်သည်
ကောင်းကင်ခွင်းဓား၊ ဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်း၊ ကျန်းရှီ တံဆိပ်တုံး၊ ထာဝရကြေးမုံ ပြီးတော့... ကြေးနီ ဒယ်ဆောက် အိုး
ကျွင်းချန်ချင်း၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ ထို ဒယ်ဆောက် အိုးကြီးမှာ သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ မူလ အမွေအနှစ် ငါးပါးထဲမှ ကြေးနီ ဒယ်ဆောက် အိုး ပင် ဖြစ်သည်
“ကြေးနီ ဒယ်ဆောက် အိုးက မင်းလက်ထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေရတာလဲ”
ဟုန်းမန်ကျိကျွင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ဒါက ကမ္ဘာ့အရှင် ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီး လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား”
“ဘာလို့လဲ”
“ဒါက ဘယ်တုန်းက ပြန်ကောင်းသွားတာလဲ၊ ပြီးတော့ ဘယ်အချိန်မှာ မင်းလက်ထဲ ရောက်သွားတာလဲ”
သူ၏ အသံထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ယခုအချိန်တွင် နေနတ်ဘုရား၏ အသက်စတေး တိုက်ခိုက်မှုကို ကျွင်းချန်ချင်း မည်သို့ တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်ကို လူတိုင်း နားလည်သွားကြပြီ။
ကြေးနီ ဒယ်ဆောက် အိုး
မူလ နတ်ဘုရား ဖန်တီးခြင်း ရတနာ
အမြင့်ဆုံးသော တည်ရှိမှု
၎င်းတို့၏ တည်ရှိမှုမှာ နေနတ်ဘုရားထက် တစ်ကမ္ဘာလုံးထက် ပိုမို ရှေးကျပြီး ပိုမို နက်နဲလှသလို ပိုမို အားကောင်းလှသည်။
သမိုင်းတစ်လျှောက် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသော နေနတ်ဘုရားကို တားဆီးနိုင်သည်မှာ ၎င်းသာ ရှိပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ၎င်းမှာ ဤနေရာ၌ ရှိမနေသင့်ပေ
ကြယ် နှလုံးသား က ကျွင်းချန်ချင်း၏ လက်ထဲတွင် ရှိမနေသင့်သလိုပင်
၎င်းမှာ ကမ္ဘာ့အရှင် ကိုယ်တိုင် လက်ဖြင့် ဖျက်ဆီး ခြင်း ခံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။
ဘယ်သူက ရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ။
ဘယ်သူက ပြန်ပြင်ခဲ့တာလဲ။
မည်သူမျှ ထိုအဖြေကို မသိကြပေ။
ယခုအချိန်တွင် ထိုအဖြေမှာလည်း သိပ်ပြီး အရေးမကြီးတော့ပေ။
နေနတ်ဘုရား ရှုံးနိမ့်သွားပြီ။
တစ်ကမ္ဘာလုံး ရှုံးနိမ့်သွားပြီ။
သူတို့က ထိပ်တန်း သန်မာသူ အားလုံးကို စုစည်းခဲ့ကြသည်၊ နည်းလမ်း အားလုံးကို သုံးခဲ့ကြသည်၊ အရင်းအမြစ် အားလုံးကို ပုံအောခဲ့ကြသည်၊ ဒါတောင်မှ... ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြန်ပြီ
နောင်မှာ ဘယ်သူက ဒီမိစ္ဆာကြီးကို တားဆီးပြီး ကမ္ဘာကြီး ဝါးမြိုခံရမှာကို ကာကွယ်နိုင်တော့မှာလဲ။
လူတိုင်းက ကျွင်းချန်ချင်းကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေကြပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အငွေ့အသက်များက လူတိုင်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လွှမ်းခြုံထားသည်။
သို့သော် ကျွင်းချန်ချင်းကမူ အရာအားလုံးမှာ သူ၏ လက်ခုပ်ထဲ၌ ရှိနေသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
“မင်းတို့ တကယ် ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့ကြပါတယ်”
“အားလုံးလည်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်”
သူက ဖြည်းညင်းစွာ စကားပြောလိုက်ပြီး နေနတ်ဘုရားကို တစ်ဖန် ကြည့်လိုက်သည်။
“အထူးသဖြင့် မင်းပဲ နေနတ်ဘုရား”
“မင်းက အပြီးပြည့်စုံဆုံး မူလဝိညာဉ်ပဲ၊ မင်းက ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဝိညာဉ် တစ်ခုပဲ”
“မင်းရဲ့ ဒေါသကြီးတတ်တဲ့ အကျင့်က မင်းရဲ့ အားနည်းချက် ဖြစ်သလို အားသာချက်လည်း ဖြစ်တယ်”
“ကမ္ဘာ့အရှင်က သူ့ရဲ့ စီစဉ်မှုတွေထဲမှာ မင်းကို ထည့်မတွက်ခဲ့တာက မင်းအတွက် ကံကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပဲ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ စီစဉ်မှုတွေက... ရူးသွပ်လွန်းတယ်၊ အောင်မြင်ဖို့ နည်းနည်းလေးတောင် ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိလောက်အောင် ရူးသွပ်လွန်းတယ်”
“မင်း အဲဒီထဲမှာ မပါဝင်ခဲ့တာကြောင့်ပဲ အခု အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရနေတာ"
" ငါ အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ မင်းသာ ဆန္ဒရှိရင် ငါ့ရဲ့ တံခါးတွေက မင်းအတွက် အမြဲတမ်း ဖွင့်ထားလျက်ပါ”
ကျွင်းချန်ချင်းက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။
သူက နေနတ်ဘုရားကို အမှန်တကယ်ပင် သဘောကျ ချီးကျူးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် နေနတ်ဘုရားမှာမူ မည်သည့် ပြန်လည် ဖြေကြားမှုမျှ မရှိဘဲ အသက်စွမ်းအားများ ဆုတ်ယုတ်လျက် ငြိမ်သက်စွာသာ ရပ်နေတော့သည်။
ခေတ္တမျှ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ကျွင်းချန်ချင်းက အသာအယာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“အချိန်တွေ အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်၊ ငါ မင်းကို အမြဲ စောင့်နေမှာပါ”
“ပြီးတော့ မင်းတို့...”
သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝှေ့ကြည့်ကာ အခြားသော ဝူရှန့်ကျိကျွင်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် ကျွင်းချန်ချင်းက အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို အလုံးစုံ ထိန်းချုပ်ထားပြီး ဖြစ်ကာ သေခြင်း ရှင်ခြင်းမှာ သူ၏ စိတ်ကူး တစ်ချက်တည်းပေါ်တွင်သာ မူတည်နေတော့သည်။
သို့သော် သူက သတ်ဖြတ်ရန် အစီအစဉ် မရှိပုံရသည်။
“မင်းတို့လည်း ကမ္ဘာကြီးကို ကာကွယ်ချင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို သက်သေပြခဲ့ကြပြီ”
“မင်းတို့အားလုံးကိုလည်း ငါ သဘောကျပါတယ်”
“အနာဂတ် ကမ္ဘာအသစ်မှာ မင်းတို့ရဲ့ ပုံရိပ်တွေကို မြင်ရဦးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
ပြောအပြီးတွင် ကျွင်းချန်ချင်းက သူ၏ ကျယ်ဝန်းသော ဝတ်ရုံစကို ခါယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ဝတ်ရုံစနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ကြေးနီ ဒယ်ဆောက် အိုးနှင့် ကြယ် နှလုံးသားတို့မှာလည်း သူနှင့်အတူ လူတိုင်း၏ ရှေ့မှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။