← Chapters

ဘုံသဘောတူညီချက် ရရှိခြင်း

Vol. 75 Ch. 790

ဘုံသဘောတူညီချက် ရရှိခြင်း

Vol. 75 Ch. 790

​ချီလင်မိန်းကလေး ပြောသည်မှာ အလွန်မှန်ပေသည်။ မဟာပျက်သုဉ်း မြို့ဟောင်းအား အလုံးစုံ ချိပ်ပိတ်ခြင်း မပြုရသေးသရွေ့ အရာအားလုံးက ပြန်လည် ပြင်ဆင် နိုင်သော အခွင့်အရေး ရှိနေသေး၏။

​ပုံမှန်နည်းလမ်းများဖြင့် ကျွင်းချန်ချင်းအား ရင်ဆိုင်ရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်တော့သော်လည်း ထန်ထျန်းတွင်မူ ပုံမှန်မဟုတ်သော နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

​၎င်းမှာ စနစ်နှစ်ခု ပင် ဖြစ်ပေသည်။

​ဤအတောအတွင်း နေနတ်ဘုရား၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ နှင့် ထျန်းရှထုန် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းတို့မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး နယ်မြေအတော်များများကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​ပြန်လည်ရရှိလာသော သုံးစွဲမှုအမှတ် များမှာလည်း ရေတွက်၍မရနိုင်အောင် များပြားလှပေသည်။

​ထိုသုံးစွဲမှုအမှတ် အားလုံးကို ထန်ထျန်းက မူလစွမ်းအားများအဖြစ် လဲလှယ်ကာ သူ၏ ခွန်အားများကို မြှင့်တင်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။

​ရလဒ်မှာ သိသိသာသာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

​ဤကာလအတွင်း မြှင့်တင်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူ၏ ခွန်အားမှာ ဝူရှန့်ကျိကျွင်းများ၏ ထိပ်တန်းအဆင့် အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​ဟုန်းမန်ကျိကျွင်း၊ ချန်တာအိုကျိကျွင်း စသည့် နှစ်ပေါင်းသန်းချီ သက်တမ်းရှိသော ဝူရှန့်ကျိကျွင်းအိုကြီးများ၏ နောက်တွင်သာ ရှိတော့သည်။

​၎င်းမှာ နှစ်လပင် မပြည့်သေးသော အချိန်အတောအတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ရလဒ်သာ ဖြစ်ချေသည်။

​အကယ်၍ နေနတ်ဘုရားက ဦးဆောင်ပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဝယ်ယူနိုင်မည်ဆိုပါက ရရှိလာမည့် သုံးစွဲမှုအမှတ်များဖြင့် လက်ရှိ ကျွင်းချန်ချင်းကို တားဆီးနိုင်ရန် အမှန်တကယ်ပင် မျှော်လင့်ချက် ရှိနိုင်ပေသည်။

​အောင်မြင်ခဲ့လျှင် ကျွင်းချန်ချင်းကို တားဆီးရန်အတွက် မဟာပျက်သုဉ်း မြို့ဟောင်းကို ချိပ်ပိတ်ရန် မလိုတော့ပေ။

​သို့သော် နေနတ်ဘုရားတို့မှာမူ ထန်ထျန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားမလည်ကြချေ။

​“တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ဝယ်ယူမယ် ဟုတ်လား”

​“ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”

​နေနတ်ဘုရားက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

​ထန်ထျန်းက ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ “စကားလုံးအတိုင်းပါပဲ”

​“ကျွန်တော်က ကျောက်စိမ်း ခရစ်စတယ် တွေ သုံးပြီး ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ ကုန်သွယ်လို့ရတဲ့ အစိတ်အပိုင်း အားလုံးကို ဝယ်ယူချင်တာပါ”

​နေနတ်ဘုရားမှာ မှင်တက်သွားရ၏။

​“မင်း အရင်က လုပ်ခဲ့တဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ လိုမျိုး အခြေခံသဘောတရား အတူတူပဲလား”

​ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

​နေနတ်ဘုရားမှာ ပြောစရာ စကား မရှိတော့ပေ။

​“ညီလေးရာ... အခုက ဘယ်လို အချိန်ရောက်နေပြီလဲ၊ ကမ္ဘာကြီးက ပျက်စီးတော့မယ်၊ မင်းက ဒီလို အမြတ်ထုတ်မယ့် ကိစ္စတွေကို တွေးနေတုန်းပဲလား”

​“အခု တစ်ကမ္ဘာလုံးကို မင်းလက်ထဲ အပ်လိုက်ရင်တောင် ဘာထူးမှာလဲ”

​“ကျွင်းချန်ချင်းသာ ထာဝရအဆင့်ကို မရောက်ခဲ့ရင် သူက သူ့ရဲ့ ဒေါသတွေကို သေချာပေါက် ပေါက်ကွဲပစ်လိမ့်မယ်၊ အဲဒီအချိန်မှာ ဒီကမ္ဘာကြီး ဘယ်လောက်ကျန်မလဲဆိုတာတောင် မသိရဘူး၊ ငါတို့ ဒီလို ထူးထူးဆန်းဆန်းတွေ မလုပ်ကြရအောင်လား”

​သူက ထန်ထျန်း တင်ပြလာသော ကိစ္စကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေချေသည်။

​ထန်ထျန်းက ချောင်းနှစ်ချက် ဟန့် လိုက်ပြီး “တကယ်တော့... ဒါက ထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး”

​“ကျွန်တော်က အတည်ပြောနေတာပါ”

​“တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ဝယ်ယူတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ ခွန်အားကို အလွန်အမင်း တိုးတက်လာစေနိုင်ပါတယ်”

​“ကျွင်းချန်ချင်းကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်”

​နေနတ်ဘုရားမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

​သူက ထန်ထျန်း၏ စကားကို အယုံအကြည် မရှိသေးသည်မှာ ထင်ရှားလှပြီး အလဟဿ လျှောက်လုပ်နေသည်ဟုသာ ယူဆနေပုံရသည်။

​တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ဝယ်ယူခြင်းနှင့် ခွန်အား မြှင့်တင်ခြင်း၊ ဤနှစ်ခုကြားတွင် မည်သည့် ဆက်စပ်မှု ရှိသနည်း။

​သို့သော် ဘေးရှိ ချီလင်မိန်းကလေးကမူ စကားပြောလာ၏။ “ရှင် သေချာလား”

​ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ “ခွန်အား တိုးတက်လာမှာကတော့ သေချာပါတယ်”

​“ဒါပေမဲ့ ကျွင်းချန်ချင်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့ကတော့... ကျွန်တော့်မှာလည်း အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက် မရှိပါဘူး၊ မျှော်လင့်ချက် ရှိတယ်လို့ပဲ ပြောနိုင်ပါတယ်”

​ချီလင်မိန်းကလေးက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

​“ကောင်းပြီ”

​“ဒါဆိုရင် ကျွန်မ ရှင့်ကို ကူညီမယ်”

​နေနတ်ဘုရားမှာ အံ့အားသင့်သွားရ၏။

​“မဟုတ်ဘူးလေ... မင်းက သူ့စကားကို တကယ် ယုံတာလား”

​ချီလင်မိန်းကလေးက နေနတ်ဘုရားကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် ဘာလုပ်ရမှာလဲ”

​“ကျွင်းချန်ချင်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့ တခြား နည်းလမ်း ရှိသေးလို့လား”

​“မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်လေး ရှိရင်တောင် အဲဒါက မျှော်လင့်ချက်ပဲ၊ ဒီကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးသွားမှာကို ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထိုင်ကြည့်နေဖို့တော့ ကျွန်မ မလုပ်နိုင်ဘူး”

​“ပြီးတော့ ရှင် မေ့မသွားနဲ့၊ သူက ကပ်ဘေးရိပ်သိမ်းသူ ပဲ”

​“သူက မူလကတည်းက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး”

​ထန်ထျန်း : ...

​စကားပြောရင် ပြော၊ ဘာလို့ လူကို လာဆဲနေတာလဲ။

​ကျွန်တော်က ဘယ်နေရာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်လို့လဲ။

​သို့သော် ချီလင်မိန်းကလေး ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ နေနတ်ဘုရားမှာ ထပ်မံ တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။

​ခဏအကြာတွင် သူက ခေါင်းကို ပြန်မော့လာပြီး မေးလိုက်၏။ “တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ဝယ်ယူတာက မင်းရဲ့ ခွန်အားကို ကျွင်းချန်ချင်းနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့အထိ တကယ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်မှာလား”

​ထန်ထျန်းက ထပ်မံ၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ “မျှော်လင့်ချက် တကယ် ရှိပါတယ်”

​ယခုအခါ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ နှင့် ထျန်းရှထုန် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေပြီဟု ထင်ရသော်လည်း အနန္တစကြာဝဠာ တစ်ခုလုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အလွန်သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ရှိသေးသည်။

​အကယ်၍ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို အမှန်တကယ် ဝယ်ယူနိုင်မည်ဆိုပါက ရရှိလာမည့် သုံးစွဲမှုအမှတ်များမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

​ဤကာလအတွင်း သူ တိုးတက်လာသော ခွန်အားများအရ ကျွင်းချန်ချင်းနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး အမှန်တကယ် ရှိပေသည်။

​သူ့ထက်ပင် သာလွန်သွားရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စမဟုတ်ချေ။

​ထန်ထျန်းက ထပ်မံ အတည်ပြုသည်ကို ကြားသောအခါ နေနတ်ဘုရားသည် နောက်ဆုံး၌ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေတော့သည်။

​“ကောင်းပြီ”

​“ဒါဆိုလည်း လုပ်ကြတာပေါ့”

​သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး “ဒါပေမဲ့ အဲဒီလောက် ဒုက္ခခံပြီး ကျောက်စိမ်းခရစ်စတယ် တွေနဲ့ ဝယ်မနေပါနဲ့”

​“ငါကိုယ်တိုင် ထွက်ပြောမယ်၊ အဲဒီ မြင့်မြတ်နယ်မြေ တွေကို မင်းရဲ့ လက်အောက်ကို တိုက်ရိုက် လွှဲပြောင်းပေးခိုင်းလိုက်မယ်”

​“အခု သူတို့က ငါ့အပေါ် အမြင်မကြည်ကြတော့ပေမဲ့ ဒီလောက် မျက်နှာသာပေးမှုမျိုးတော့ ငါ့မှာ ရှိပါသေးတယ်”

​“ဒါ့အပြင်...”

​“အခုလို အခြေအနေမှာ ဘယ်သူကမှ သူတို့ လက်ထဲက နယ်မြေတွေကို ဂရုစိုက်မနေတော့ဘူး”

​ဘေးရှိ လုံကျိုကျိုးကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

​“ဒါကိုတော့ ငါ သက်သေပြနိုင်တယ်”

​“မဟာပျက်သုဉ်း မြို့ဟောင်း ချိပ်ပိတ်ခံလိုက်ရပြီလို့ ကြားပြီးကတည်းက ငါကတော့ သင့်တော်တဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်ပြီး ကမ္ဘာပျက်မယ့်ရက်ကိုပဲ စောင့်နေချင်တော့တာ”

​“ထိုက်ယိ မြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုတော့... သူတို့ ကံတရားအတိုင်းပဲ ရှိပါစေတော့”

​“မင်း လိုချင်ရင် ငါ အချိန်မရွေး ပေးနိုင်တယ်၊ ဘာကန့်ကွက်ချက်၊ ဘာကတိကဝတ်မှ မလိုဘူး”

​၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးက ထန်ထျန်းအပေါ် ထောက်ခံမှုကို ပြသလိုက်ကြသည်။

​သို့သော် ထန်ထျန်းကမူ ချောင်းအနည်းငယ် ဟန့်လိုက်၏။

​“အဲဒီလို လုပ်ဖို့တော့ မလိုပါဘူး...”

​“ကျွန်တော်က ပုံမှန် ကုန်သွယ်မှု နည်းလမ်းနဲ့ပဲ ဒါကို လုပ်ချင်တာပါ”

​“ပြီးတော့ တန်ဖိုးဖြတ်တာတွေကလည်း အရမ်းကြီး လွဲချော် လို့ မဖြစ်ဘူး၊ အရမ်းလည်း မများရဘူး၊ အရမ်းလည်း မနည်းရဘူး၊ သင့်တော်မှ ဖြစ်မှာ”

​“အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော်က လုံလောက်တဲ့ ကောင်းကင် ကျောက်စိမ်း ခရစ်စတယ် တွေနဲ့ ရောင်းချသူတွေကို ပေးချေသွားမှာပါ”

​အကယ်၍ ကုန်သွယ်မှု လမ်းကြောင်းအတိုင်း မသွားပါက စနစ်က သုံးစွဲမှုအမှတ်များ ပြန်လည်ပေးအပ်မည် မဟုတ်သဖြင့် ခွန်အားကို မည်သို့ မြှင့်တင်နိုင်မည်နည်း။

​ထိုစကားအဆုံးတွင် ထိုနေရာရှိ လူအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြရပြန်သည်။

​၎င်းတို့သည် ထန်ထျန်းအား "အရူး" တစ်ယောက် ကို ကြည့်သည့် အကြည့်မျိုးဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။

​“မင်း...”

​နေနတ်ဘုရားမှာ မှင်တက်လျက် စိုက်ကြည့်နေပြီး “မင်း ဘာဖြစ်သွားတာလဲ”

​“အလကား ပေးတာကို မယူဘဲ ဘာလို့ ကုန်သွယ်မှု နည်းလမ်းနဲ့ပဲ သွားချင်နေရတာလဲ”

​“မင်း အိတ်ထဲက ကျောက်စိမ်းခရစ်စတယ် တွေက အပြင်ကို ခုန်ထွက်ချင်နေလို့လား”

​ထန်ထျန်းက နှာခေါင်းကို ပွတ်လိုက်ပြီး “စိတ်ချပါ၊ ကျောက်စိမ်းခရစ်စတယ် တွေ လျော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ချက်ချင်း ငွေချေမှာပါ”

​နေနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာမှာ ပြောစရာ စကား မရှိအောင် ဖြစ်သွားရသည်။

​“ငါက ဘာကို စိတ်ချရမှာလဲ”

​“ဒါက ကျောက်စိမ်းခရစ်စတယ် ကိစ္စလား”

​“ငါ ပြောနေတာက မင်း ဒါကို လုပ်နေတဲ့ နည်းလမ်းအကြောင်းလေ”

​“မင်းမှာ အဲဒီလောက် ပိုက်ဆံ ရှိရှိ၊ မရှိရှိ ငါတို့က ဒီလောက်အထိ ကွေ့ ပတ်နေဖို့ မလိုဘူးလေ”

​“တန်း ပေးလို့ရတာကို မင်းက ကုန်သွယ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်တွေနဲ့ သွားချင်နေတာက ပိုလျှံနေတာ မဟုတ်ဘူးလား”

​“ငါတို့မှာ အချိန်က အများကြီး မကျန်တော့ဘူး၊ တကယ်လို့ ဒီနည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်တယ် ဆိုရင်တော့ ငါတို့က အမြန်ဆုံး ပြီးအောင် လုပ်ရမှာပေါ့”

​“မဟုတ်ဘူးလား”

​သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် "နားမလည်နိုင်ခြင်း" ဟူသော စကားလုံးကြီးများ ထင်ဟပ်နေချေသည်။

​ထန်ထျန်းလည်း အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားရ၏။ စနစ်နှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စများကို ရှင်းပြရန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

​ရှင်ပြလိုက်လျှင်လည်း နောက်ထပ် မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ပါလာပေလိမ့်မည်။

​အကယ်၍ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ဤကမ္ဘာမှ မဟုတ်သည်ကို သိသွားပါက ဤမူလဝိညာဉ် များ၏ စိတ်ဓာတ်အရ သူ့ကို ကူညီဖို့ နေနေသာသာ ခဏချင်းအတွင်း ရန်သူအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပေသည်။

​သို့သော် သူက ဤသို့ မဖြစ်မနေ လုပ်ရပေမည်။

​“ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပေးပါ”

​ထန်ထျန်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

​နေနတ်ဘုရားမှာ အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်သွားရ၏။ သူက ထန်ထျန်း၏ ဤလုပ်ရပ်ကို အမှန်တကယ်ပင် နားမလည်နိုင်တော့ချေ။

​ကံကောင်းသည်မှာ ထိုအချိန်တွင် ချီလင်မိန်းကလေးက တစ်ဖန် ရှေ့ထွက်လာပြန်သည်။

​“သူ ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ပေးလိုက်ပါ”

​“သူက ကပ်ဘေးရိပ်သိမ်းသူ ဆိုတာ မမေ့နဲ့ဦး”

​နေနတ်ဘုရားက သက်ပြင်းချလိုက်၏။

​“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ... ငါ သိပါပြီ၊ သူက ကပ်ဘေးရိပ်သိမ်းသူပဲ၊ မူလကတည်းက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး”

​“ဒါဆိုလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့”

​“ငါကိုယ်တိုင် သူတို့ဆီ သွားလိုက်မယ်၊ အခုလို အချိန်မှာ ဂုဏ်သိက္ခာတွေ၊ မျက်နှာတွေက အရေးမကြီးတော့ဘူး”

​“တောင်းပန်ရမယ် ဆိုရင်တောင်မှ မင်းအတွက် ဒီကိစ္စကို ငါ အောင်မြင်အောင် လုပ်ပေးမယ်”

​နေနတ်ဘုရားက ပြောလိုက်လေတော့သည်။

All Chapters