အခန်း (၇၃၆-၇၃၈)

အခန်း (၇၃၆) ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အင်ပါယာနှင့် ကောင်းကင်နဂါး ‌မင်္ဂလာမြေ။ (အပိုင်း ၃)

အခွင့်အရေး ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အလောင်းကောင် အဖိုးအိုသည် မော့ကျွင်းလင်ကို သူ၏ လုပ်ရပ်များအတွက် တန်ဖိုးကြီးကြီးမားမား ပြန်ပေးဆပ်စေရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးက ပါးစပ်ကို အုပ်ကာ အသာအယာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "အလောင်းကောင်အဖိုးကြီးရယ်... အခု ရှင့်ကို ကြည့်ရတာ အရင်ကထက် အများကြီး ပိုကြည့်ကောင်းလာတာပဲ။ အရင်ကတည်းက ဒီလိုမျိုး ငယ်ရွယ်သန်စွမ်းနေရင် ရှင့်ကို ကျွန်မတို့ ဆန်းကြယ်ယင်ဂိုဏ်းကို စကားစမြည်ပြောဖို့ ဖိတ်ခဲ့မှာပေါ့" ဟု ဆိုသည်။

အလောင်းကောင် အဖိုးအိုကမူ ဤမိစ္ဆာမ၏ စကားထဲမှ ရန်စမှုကို မကြားလိုက်သကဲ့သို့ ပြုံးနေရုံသာ ပြုံးနေခဲ့သည်။ သူမသည် အလွန်အန္တရာယ်များသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူမနှင့် နီးကပ်လွန်းခြင်းက မည်သို့သေဆုံးသွားသည်ကိုပင် မသိလိုက်ဘဲ အသက်ပျောက်သွားနိုင်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။

လူတိုင်းသည် စောင့်ဆိုင်းရန် မိမိတို့ဘာသာ နေရာရှာလိုက်ကြသည်။ ယခုအခါ အရပ်လေးမျက်နှာမှ လူများ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းကို ဖွင့်ရန်အတွက် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား တစ်ခုသာ လိုတော့သည်။

စူးချန်ခုန်း ရောက်ရှိပြီး သုံးရက်အကြာမှသာ အဝေးက မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းမှ တစ်စုံတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

"ဒါက..."

ရောက်ရှိနေသူအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် အလျား မီတာတစ်ရာခန့် ရှည်လျားသော သင်္ဘောကြီးတစ်စင်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ သင်္ဘောကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် တောက်ပသော အင်းစာလုံးများ ပေါ်ထွက်နေပြီး သင်္ဘောတစ်စင်းလုံးကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားသည်။ သင်္ဘော၏ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင်လည်း ငွေရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ထားသော ခန့်ညားထည်ဝါသည့် အမျိုးသားများ တန်းစီ၍ ရပ်နေကြသည်။ သင်္ဘောသည် ကောင်းကင်ယံကို ခွဲထွက်ကာ ပျံသန်းလာပြီး သင်္ဘောပေါ်တွင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ် စစ်သည်တစ်ရာကျော် ပါရှိရာ ကောင်းကင်ဘုံမှ စစ်နတ်ဘုရားများနှင့် စစ်သူကြီးများ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင် ရှိတော့သည်။

"ဒီလောက်တောင် ခမ်းနားတာလား... ဒီသင်္ဘောက တကယ်ပဲ လေဟာပြင်ထဲမှာ ပျံသန်းနိုင်တာလား" စူးချန်ခုန်းပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ နောက်ဆုံးမှ ရောက်လာသော ဤအဖွဲ့သည် အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှသည်။ ဤမြင်ကွင်းတစ်ခုတည်းနှင့်တင် အလွန်အံ့သြဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ဘေးတွင်ရှိသော အလောင်းကောင် အဖိုးအိုက တည်ကြည်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် စူးချန်ခုန်းထံ အသံလွှင့်ကာ "ဒီလူအိုကြီးထင်တာ မမှားဘူးဆိုရင် ဒါက ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အင်ပါယာက လူတွေပဲ... သူတို့က ကောင်းကင်သင်္ဘောကို စီးလာကြတာ။ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အင်ပါယာမှာ ကောင်းကင်သင်္ဘောကို စစ်သူကြီး နတ်ဘုရား ရာထူးရှိတဲ့သူတွေကိုပဲ ပေးအပ်တာ" ဟု ပြောပြသည်။

"ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အင်ပါယာလား"

စူးချန်ခုန်း၏ နှလုံးသားထဲ အေးစက်သွားသည်။

ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အင်ပါယာက အမှန်တကယ်ပင် ဂုဏ်သတင်းကြီးမားလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် အထက်အဆင့် သုံးနိုင်ငံထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ အထက်အဆင့် သုံးနိုင်ငံသည် ခွန်အားနှင့် အမွေအနှစ်ပိုင်းတွင် အလယ်အဆင့် သုံးနိုင်ငံထက် များစွာ သာလွန်သည်။ အထက်အဆင့် သုံးနိုင်ငံမှ နိုင်ငံတိုင်းသည် နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော် တည်ရှိခဲ့ပြီး အခက်အခဲများစွာကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော်လည်း ပျက်သုဉ်းသွားခြင်း မရှိပေ။

ယခု ရောက်လာသော အဖွဲ့သည် အထက်အဆင့် သုံးနိုင်ငံထဲမှ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အင်ပါယာမှ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံး ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားသည် ထိုမင်းဆက်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေဟန်တူပြီး ယခုအခါ ထိုမင်းဆက်မှ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲ နျဲ့ဝူပင်လျှင် သူ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အနည်းငယ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် လေဟာပြင်ကို ဖြတ်သန်းလာသော ကောင်းကင်သင်္ဘော၏ ကုန်းပတ်ပေါ်မှ လူနှစ်ဦးသည် အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ တစ်ဦးမှာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး မြင့်မြတ်သောအရှိန်အဝါနှင့် မာနထောင်လွှားသော အမူအရာ ရှိသည်။

"ဒါက ကောင်းကင်နဂါး တောင်တန်းလား... တကယ်ကို ခြောက်ကပ်နေတာပဲ။ ကောင်းကင်နဂါး နိုင်ငံတော် ပျက်သုဉ်းသွားတာ မဆန်းပါဘူး"

ထိုလူငယ်၏ ဘေးတွင် ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထွားကျိုင်းသန်မာသော လူကြီးတစ်ယောက် ရပ်နေသည်။ ထိုလူကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "မင်းသားဆယ့်သုံး... ကွယ်လွန်သွားတဲ့ ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်က အရမ်းဉာဏ်များတဲ့သူပါ။ သူချန်ထားခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းထဲမှာ အန္တရာယ်တွေ ရှိနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးနဲ့ ဝေ့လျန်ပဲ ဝင်သွားတာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်" ဟု လျှောက်တင်သည်။

မင်းသားဆယ့်သုံးဟု ခေါ်သော လူငယ်လေးက လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် "မလိုပါဘူး... ငါမင်းသားကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုဖို့ စိတ်ဝင်စားတယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အကြီးအကဲများမှာ ဒေါသထွက်သွားကြသော်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ကြပေ။ ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းထဲသို့ ဝင်ခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အရေးကြီးသော တာဝန်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ချန်ထားခဲ့သော အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာကို ရယူရန်မှာ အဓိကဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အပျော်သဘော လှည့်လည်ကြည့်ရှုရမည့် နေရာမဟုတ်ပေ။

မင်းသားဆယ့်သုံးသည် လက်ရှိ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ ဆယ့်သုံးယောက်မြောက် သားတော်ဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း အလိုလိုက်ခံထားရသူ ဖြစ်ကာ ခွန်အားလည်း အသင့်အတင့် ရှိသည်။ သို့သော် သူသည် ကြီးမားသော အခက်အခဲများနှင့် လေ့ကျင့်မှုများကို မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းမှာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုကို သယ်ဆောင်သွားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် အကြီးအကဲမှာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

"အောက်ကို ဆင်းကြရအောင်"

အကြီးအကဲတစ်ဦးက အမိန့်ပေးလိုက်ရာ ဧရာမ ကောင်းကင်သင်္ဘောကြီးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်။ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ် အကြီးအကဲ၊ မင်းသားဆယ့်သုံးနှင့် အခြွေအရံ စောင့်ရှောက်သူများအားလုံး သင်္ဘော၏ လှေကားမှ ဆင်းလာကြသည်။

"ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ဧကရာဇ်မင်းဆက်က မင်းသားလား"

ဆန်းကြယ်ယင် မိစ္ဆာမသည် ထိုလူအုပ်စုကို ကြည့်ကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။

အခြားသူများတွင်လည်း မတူညီသော အမူအရာများ ကိုယ်စီနှင့်။ ရောက်လာသူများသည် အထက်အဆင့် သုံးနိုင်ငံမှ ဖြစ်သဖြင့် ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းအတွင်း တိုက်ခိုက်ရမည့် ပြိုင်ဘက်မှာ လွယ်ကူသောသူ မဟုတ်ဘဲ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်မည်ကို သိနေကြသည်။

"စစ်သူကြီးနတ်ဘုရား ကုလေ့... စစ်သူကြီးကိုယ်တိုင် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုး မထင်ထားမိဘူး"

နျဲ့ဝူက ထရပ်ကာ ရှေ့သို့ သွား၍ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် အကြီးအကဲကို လက်ဝါးနှင့် လက်သီးထိကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ထိုအကြီးအကဲမှာ သာမန်လူ မဟုတ်ပေ။ သူသည် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင် ဘွဲ့အပ်နှင်းထားသော ကုလေ့ အမည်ရှိသည့် စစ်သူကြီးနတ်ဘုရား တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် တိုက်ပွဲများတွင် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိပြီး ခန့်မှန်းရခက်သော ခွန်အားရှိသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အဆင့် အောက်တွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် ကောင်းကင်ဂူနန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်မည် ဖြစ်ခြင်းမှာ နျဲ့ဝူအတွက် အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်နေသည်။ ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းအတွင်းတွင် ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ချန်ထားခဲ့သော အစီအရင်များ ရှိနိုင်ပြီး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အဆင့်မဟုတ်သူ မည်သူမဆို သေဆုံးသွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။

စစ်သူကြီးနတ်ဘုရား ကုလေ့၏ အဆင့်အတန်း၊ ခွန်အားနှင့် ရာထူးအရဆိုလျှင် နောင်တစ်ချိန်တွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အခွင့်အရေး ရှိနေသဖြင့် ဤကဲ့သို့ စွန့်စားရန် မလိုအပ်ပေ။

"လက်ယာရံ အမတ်ချုပ် နျဲ့ဝူကို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ အခု လူစုံပြီဆိုတော့ အချိန်မဆွဲဘဲ အားလုံးပေါင်းပြီး ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းကို ဖွင့်ကြရအောင်" စစ်သူကြီး ကုလေ့က ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... လူတိုင်းလည်း မစောင့်နိုင်တော့ဘူး ထင်တယ်" နျဲ့ဝူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အားလုံးပဲ... ကောင်းကင်နဂါး ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားတွေကို ထုတ်လိုက်ကြပါ" ဟု ဆိုသည်။

နျဲ့ဝူသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်ပြီး ကုလေ့ကလည်း တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဝံပုလွေရိုင်းဘုရင် နန်းတော်မှ စစ်သည်နှစ်ဦးထဲမှ အကြီးဖြစ်သူကလည်း သူ၏ သားရေချပ်ဝတ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ထုတ်ပြသည်။ မော့ကျွင်းလင်နှင့် ဆန်းကြယ်ယင် မိစ္ဆာမတို့ထဲမှ မိစ္ဆာမက သူမ၏ အင်္ကျီလက်အတွင်းမှ တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည်လည်း မဆိုင်းမတွဘဲ သူ၏ စာပေရနံ့အိတ်ထဲမှ အလောင်းကောင် အဖိုးအိုထံမှ ရရှိထားသော ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်လိုက်သည်။

ငွေလမင်း အင်ပါယာမှ ယန်မိသားစု၊ ဝံပုလွေရိုင်းဘုရင် နန်းတော်မှ စစ်သည်တော်နှစ်ဦး၊ မော့ကျွင်းလင်နှင့် ဆန်းကြယ်ယင် မိစ္ဆာမ၊ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အင်ပါယာမှ စစ်သူကြီး ကုလေ့၊ ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းနှင့် အလောင်းကောင် အဖိုးအိုတို့သည် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား ငါးခုကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသူများ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းကို စူးစမ်းမည့် အဖွဲ့ငါးဖွဲ့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား ငါးခုကို ထုတ်လိုက်သောအခါ ၎င်းတို့အကြားတွင် ဆက်နွယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တုန်ခါမှုများ စတင်လာသည်။

"ဝူးးးး"

ကောင်းကင်နဂါး ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား ငါးခုစလုံး တုန်ခါလာပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ချိတ်ဆက်မိသွားကာ လေဟာပြင်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်းနှင့် တံခါးပေါက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုတံခါးပေါက်မှာ ရှေးကျပြီး ခိုင်ခံ့လှကာ တံခါးဘောင်များပေါ်တွင် နဂါးပုံများ ရစ်ပတ်နေပြီး အလွန်ခန့်ညားထည်ဝါလှပေသည်။

အခန်း (၇၃၇) ကောင်းကင်ဂူနန်းနှင့် မင်္ဂလာနယ်မြေ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သားရဲများ စုဝေးခြင်း။ (၁)

ပွင့်ဟသွားသော တံခါးဘောင်အတွင်း၌ မီးခိုးရောင် မြူနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ဒါက ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းရဲ့ ဝင်ပေါက်လား"

လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုံမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘွားပိုင်မြေဖြစ်သော ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းအတွင်း၌ ရေတွက်မကုန်နိုင်သော ရတနာများ ရှိနေမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ အလွန်တန်ဖိုးကြီးလှသော နတ်ဘုရားမျိုးစေ့များ ရှိနေနိုင်ခြေမှာလည်း အလွန်မြင့်မားလှသည်။

"ယန်ကျုံး၊ ယန်ရု... မင်းတို့နှစ်ယောက် ကောင်းကင်ဂူနန်းထဲကို ဝင်တဲ့အခါ ကိုယ့်ဘေးကင်းလုံခြုံဖို့ကိုပဲ အဓိကထား။ ယန်မိသားစုအတွက်တော့ ဒီကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းကိုယ်တိုင်ကိုက အကြီးမားဆုံး အကျိုးအမြတ်ပဲ။ တခြားအရာတွေအတွက်နဲ့ အသက်ကို ရင်းစရာမလိုဘူး"

နျဲ့ဝူက ယန်မိသားစုမှ ပညာရှင်ပုံစံ အမျိုးသားနှင့် ထွားကျိုင်းသော လူငယ်တို့ကို အသံလွှင့်ကာ မှာကြားလိုက်သည်။ ယန်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးက အချို့သောအရာများကို ရအောင်ယူရန် အတင်းအကျပ် မခိုင်းစေခဲ့ပေ။ ဤကောင်းကင်ဂူနန်းနှင့် မင်္ဂလာနယ်မြေကိုယ်တိုင်ကပင် သူတို့မိသားစုအတွက် လိုအပ်သော အရာဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ယဉ်ကျေးသော လူငယ်လေး ယန်ရုနှင့် ထွားကျိုင်းသော လူငယ် ယန်ကျုံးတို့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရတနာများအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ခြင်းကို လက်လျှော့ကြမည် မဟုတ်ပေ။

"အစ်ကို... ကျွန်တော်တို့ အရင်ဝင်ရအောင်"

ဝံပုလွေရိုင်းဘုရင် နန်းတော်မှ တော်ဝင်စစ်သည်နှစ်ဦးထဲမှ အနက်ရောင် သားရေဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က ပြောလိုက်သည်။

"အင်း..." အကြီးဖြစ်သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူတို့သည် ပွင့်နေသော တံခါးဝသို့ ချဉ်းကပ်သွားကြစဉ် ကျန်ရှိနေသူများမှာ ငြိမ်နေကြသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က အရင်ဝင်လိုပါက အခြေအနေကို အကဲခတ်ရန်အတွက် သူတို့က ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ခွင့်ပြုကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ဒီနှစ်ယောက်က ဝံပုလွေရိုင်းဘုရင် နန်းတော်က ညီအစ်ကိုတွေဖြစ်တဲ့ ပါချန်နဲ့ ပါယီပဲ။ သူတို့က ငယ်ငယ်ကတည်းက သားရဲစစ်ရဲ့ အသားကို စားပြီး အသက်ရှင်ခဲ့ကြလို့ အလွန်ရဲရင့်ပြီး ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိကြတယ်လို့ ဆိုကြတယ်"

မော့ကျွင်းလင်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ထိုလူရိုင်း စစ်သည်တော်နှစ်ဦး၏ အချက်အလက်များကို ပြန်လည် စဉ်းစားနေမိသည်။ ပါချန်နှင့် ပါယီတို့မှာ ဝံပုလွေရိုင်းဘုရင် နန်းတော်၏ ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ပြီး နိမ့်ကျသောမျိုးနွယ်မှ ဆင်းသက်လာသူများ ဖြစ်သော်လည်း ငယ်စဉ်က ကံကောင်းမှုများ ရရှိခဲ့ကာ တော်ဝင်နန်းတော်၏ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။

ပါချန်သည် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို ကိုင်ဆောင်ကာ တံခါးဝသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး တံဆိပ်ပြားကို တံခါးနှင့် နီးကပ်အောင် လုပ်လိုက်သောအခါ ဆွဲငင်အားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုတံဆိပ်ပြားကို အတွင်းသို့ စုပ်ယူသွားသည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် အတွင်းမှ မီးခိုးရောင်မြူများ ကွယ်ပျောက်သွားပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ပါချန်နှင့် ပါယီတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မဆိုင်းမတွဘဲ လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားကာ တံခါးအတွင်း ကွယ်ပျောက်သွားကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ဝင်သွားသည်နှင့် တံခါးဝမှာ မီးခိုးရောင်မြူများဖြင့် ပြန်လည် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားပါက ထိုမြူများက စုတ်ဖြတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်နဂါး ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား ရှိသူများသာ ဝင်နိုင်သည့် ကာကွယ်ရေး စနစ်ဖြစ်သည်။

"သွားကြစို့။ အဲ့ဒီလူရိုင်းတွေ အားလုံးကို အရင်ယူသွားတာမျိုး အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး"

မော့ကျွင်းလင်က စိတ်မရှည်သကဲ့သို့ ပြောလိုက်ရာ ဆန်းကြယ်ယင် မိစ္ဆာမသည်လည်း မဆိုင်းမတွဘဲ တံခါးဝသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ မီးခိုးရောင်မြူများ ကွယ်ပျောက်သွားသည်နှင့် မော့ကျွင်းလင်က အရင်ဝင်သွားပြီး မိစ္ဆာမက နောက်မှ လိုက်သွားသည်။

"သွားစို့"

ယန်မိသားစုမှ ယန်ကျုံးနှင့် ယန်ရုတို့သည်လည်း နျဲ့ဝူထံမှ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို ယူကာ ကောင်းကင်ဂူနန်းအတွင်းသို့ ဝင်သွားကြသည်။

"ဝေ့လျန်... မင်းက တခြားစစ်သူကြီးတွေနဲ့ အပြင်မှာ စောင့်နေ။ ငါနဲ့ မင်းသား ဆယ့်သုံးပဲ အထဲဝင်မယ်"

ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ဧကရာဇ်အင်ပါယာမှ စစ်သူကြီး နတ်ဘုရား ကုလေ့က ငွေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် လက်ထောက်တစ်ဦးကို ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... စစ်သူကြီးနဲ့ မင်းသားတို့ ဂရုစိုက်ကြပါ" ဟု ထိုသူက ပြန်ပြောသည်။

သို့သော် ထိုစကားမှာ မလိုအပ်သကဲ့သို့ပင်။ ကုလေ့မှာ အထက်အဆင့် သုံးနိုင်ငံ၏ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် ဘွဲ့ပေးထားသော ကျွမ်းကျင်တိုက်ခိုက်ရေးသမား ဖြစ်သဖြင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အောက်ရှိ မည်သူ့ကိုမဆို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးမှာ အစွမ်းထက်ကြသော်လည်း ကုလေ့မှာ အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်နိုင်ပြီး မည်သူမျှ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ချေ။

"မြန်မြန်... သွားကြစို့" မင်းသား ဆယ့်သုံးက တိုက်တွန်းလိုက်ပြီး ကုလေ့နှင့်အတူ ဝင်သွားသည်။

စူးချန်ခုန်းနှင့် အလောင်းကောင် အဖိုးအိုတို့မှာ နောက်ဆုံးမှ ဝင်ရသူများ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းက ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို မီးခိုးရောင်မြူထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ရာ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦး တစ်ဦးနောက်တစ်ဦး ဝင်သွားကြသည်။ စူးချန်ခုန်း တံခါးကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သည်နှင့် အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤသည်မှာ လီမိသားစု၏ စာပေဗိမာန်သို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်စဉ်ကနှင့် ဆင်တူလှသည်။

မြင်ကွင်းများ ရှင်းလင်းသွားသောအခါ စူးချန်ခုန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ သူတို့သည် တောင်ငယ်တစ်လုံးမျှ ကြီးမားသော တံခါးကြီးတစ်ခု၏ အောက်တွင် ရောက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုတံခါးကြီးမှာ အလွန်လှပစွာ အလှဆင်ထားပြီး အဖိုးတန် ငှက်များနှင့် ထူးဆန်းသော သားရဲများ၏ ရုပ်တုများမှာ သက်ရှိများကဲ့သို့ ထွင်းထုထားသည်။ တံခါး၏ ထိပ်ဆုံးတွင် "ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်း" ဟူသော စာလုံးကြီး လေးလုံး ရှိနေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဂူနန်းအတွင်း စုဝေးနေသော အလွန်အမင်း များပြားလှသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ မျက်စိနှင့်ပင် မြင်နိုင်လောက်အောင် ထူထပ်လှသည်။

"ဒါက ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းလား... ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက တကယ်ကို ကြွယ်ဝတာပဲ" ပါယီက အံ့အားသင့်စွာ ထုတ်ပြောလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ဂူနန်းနှင့် မင်္ဂလာနယ်မြေမျိုးကို သူတို့တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးကြချေ။

"အောက်အဆင့် သုံးနိုင်ငံက လူရိုင်းတွေ ဖြစ်ရမယ်... ဘာမဟုတ်တာလေးကို အထူးအဆန်း လုပ်နေကြတယ်" မင်းသား ဆယ့်သုံးက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မထီမဲ့မြင် ပြုံးလျက် မှတ်ချက်ပေးသည်။ ဤကောင်းကင်ဂူနန်းတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ များပြားသည်မှာ မှန်သော်လည်း သူတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရား တောင်တန်းနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ များစွာ ကွာခြားလှသည်။ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော် တည်တံ့လာသော အင်ပါယာ၏ အမွေအနှစ်မှာ ပျက်သုဉ်းသွားသော တော်ဝင်မိသားစုတစ်ခုနှင့် ယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။

မော့ကျွင်းလင်သည် စူးချန်ခုန်းနှင့် အလောင်းကောင် အဖိုးအိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ အခွင့်အရေး ရပါက ဤရန်သူနှစ်ဦးကို ရှင်းလင်းပစ်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူတို့ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေစဉ် အခြားသူများ အခွင့်ကောင်း ယူသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လက်ရှောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ညီလေးတာ့... ငါ ရတနာတွေရဲ့ အနံ့ကို ရနေပြီ။ အရှေ့တည့်တည့်မှာပဲ။"

အလောင်းကောင် အဖိုးအိုသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စူးချန်ခုန်းထံ အသံလွှင့်လိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းက ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။ ဤသည်မှာ လုံမျိုးနွယ်စု၏ ဂူဗိမာန်ဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကြွယ်ဝပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ရတနာများစွာ ရှိနေမည်မှာ သေချာပါသည်။ သို့သော် သတိထားရန်လည်း လိုအပ်သည်။ ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်သည် ကွယ်လွန်ခါနီးတွင် ကောင်းကင်ဂူနန်းကို ပိတ်ဆို့ကာ နောင်မျိုးဆက်များအတွက် ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဆက်ခံသူများအတွက် အလွယ်တကူ ရယူနိုင်ရန် ပြုလုပ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။ စမ်းသပ်ချက်များစွာ ရှိနေနိုင်ပြီး အမှားတစ်ခုသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်သွားနိုင်ပေသည်။

အခန်း (၇၃၈) ကောင်းကင်ဂူနန်းနှင့် မင်္ဂလာနယ်မြေ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သားရဲများ စုဝေးခြင်း။ (၂)

အဖွဲ့ငါးဖွဲ့မှ စုစုပေါင်း လူဆယ်ယောက်တို့သည် ဧရာမတံခါးကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီး ရစ်ဝဲနေသော တိမ်မြူနှင်းများက အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ရှေ့ဆက်ခဲ့ကြသည်။ မြေပြင်ကိုမူ အမျိုးအမည်မသိသော ကျောက်သားများဖြင့် ခင်းကျင်းထားသည်။

ဤမြူနှင်းများကြားတွင် ပေသုံးဆယ်ထက် ကျော်လွန်၍ မြင်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ လုံမျိုးနွယ်စု တစ်ချိန်က စိုးမိုးခဲ့သော ဤကောင်းကင်ဂူနန်းနှင့် မင်္ဂလာနယ်မြေအတွင်း၌ မည်သူမျှ မပေါ့ဆဝံ့ဘဲ သတိကြီးစွာဖြင့် လျှောက်လှမ်းနေကြသည်။

"လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ရှိနေပြီ။ အန္တရာယ်အနံ့ ရနေတယ်။ သတိထား.. တစ်ခုခု ချဉ်းကပ်လာနေပြီ။" ကျောက်တံခါးအတွင်းသို့ ဝင်ပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် အလောင်းကောင် အဖိုးအိုက မီးခိုးရောင်မြူများကြားမှ စူးချန်ခုန်းကို ချက်ချင်း သတိပေးလိုက်သည်။

"ဝူး... ဝူး... ဝူး..."

အမှန်တော့ အလောင်းကောင် အဖိုးအို၏ လေစီးကြောင်းအပေါ် ထိခိုက်လွယ်သော အာရုံခံစားမှုမှာ မမှားပေ။ လေပြင်းများ စုစည်းလာသကဲ့သို့ တဝီဝီမြည်သံများ လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ၎င်းမှာ ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသည့် အသံပင် ဖြစ်သည်။

ထူထပ်သော မီးခိုးရောင် မြူလှိုင်းကြီးများသည် ဟိန်းဟောက်နေသော သမုဒ္ဒရာလှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ ရှေ့သို့ လှိမ့်တက်လာပြီး လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။ ထိုမြူများကြားတွင် ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော လေဓားများ ပါရှိပြီး ၎င်းတို့သည် သတ္တုများကိုပင် ဖြတ်တောက်နိုင်လောက်အောင် အေးစက်တောက်ပနေကြသည်။

"ဒါတွေက သဘာဝရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ လေဓားတွေပဲ။"

စူးချန်ခုန်းက တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ဤလေဓားများသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အသွင်ပြောင်းလဲထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် စူးချန်ခုန်း မြင်ဖူးသမျှ ဂိုဏ်းများထက် ဆယ်ဆမက ပိုမိုကြွယ်ဝလှသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်သည် ဤစွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ သတ်ကွင်းတစ်ခုကို အလွယ်တကူ ဖန်တီးကာ နောက်မှရောက်လာသူများကို စမ်းသပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အတွက်မူ သူ၏မျိုးဆက်တွင် မိသားစုမျိုးတုံးသွားခြင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံက သတ်မှတ်ပေးထားသော ကံကြမ္မာ ကုန်ဆုံးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အခြားသူများ စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်သော ရတနာများနှင့် အရင်းအမြစ်များ ရှိနေသော်လည်း သေဆုံးချိန်တွင် ၎င်းတို့ကို သယ်ဆောင်သွား၍ မရနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ထိုရတနာများကို ကံပါသူများ ရှာဖွေနိုင်ရန် ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်သူမဆို ရယူနိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ခွန်အားနှင့် ကံကောင်းခြင်း နှစ်မျိုးစလုံး ပိုင်ဆိုင်ပြီး စမ်းသပ်မှုများကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်သူများသာ အခွင့်အရေး ရရှိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လေဓားများစွာသည် မရပ်မနား တိုက်ခိုက်လာရာ သာမန် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးသာဆိုလျှင် ဤတိုက်ခိုက်မှုကြားတွင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ရောက်ရှိနေသူ ဆယ်ယောက်စလုံးမှာ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ ထိပ်တန်း အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြရာ ဤအန္တရာယ်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြသည်။

"ရိုက်ခွဲပစ်မယ်"

ဝံပုလွေရိုင်းဘုရင် နန်းတော်မှ ပါယီနှင့် ပါချန်တို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာပေးများဖြင့် သူတို့၏ ကြွက်သားများကို ဖောင်းကြွစေကာ လူသားသားရဲများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။ သူတို့သည် လက်သီးများနှင့် လက်ဝါးများကို အသုံးပြု၍ ချဉ်းကပ်လာသော လေဓားများကို အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားအောင် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ကြသည်။

"ဖြောင်း... ဖြောင်း..."

ယန်မိသားစုမှ ပညာရှင်ပုံစံ အမျိုးသား ယန်ရုသည် သူ၏ ယပ်တောင်ကို တဖျပ်ဖျပ် ခတ်လိုက်ရာ ယပ်တောင်ခတ်လိုက်တိုင်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဓားသွားများကို ထွက်ပေါ်စေသည်။ သူသည် ထိုဓားသွားများဖြင့် ရန်သူ့လေဓားများကို ခုခံဖျက်ဆီးပစ်သည်။

သို့သော် အံ့သြစရာ အကောင်းဆုံးမှာ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အင်ပါယာမှ ကုလေ့ ဖြစ်သည်။ သူသည် အသက်ကြီးသော်လည်း ထွားကျိုင်းပြီး ခန့်ညားသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ရှိသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လေဓားများစွာ သူ့အနီးသို့ ရောက်လာသော်လည်း သူသည် လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။ မမြင်ရသော အားတစ်ခု၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ထိုလေဓားများသည် သူနှင့် မင်းသားဆယ့်သုံးကို ဆံခြည်တစ်မျှပင် မထိမိဘဲ လမ်းကြောင်းလွဲသွားကြသည်။

ကုလေ့သည် အလွန်အဆင့်မြင့်သော အားလွှဲနည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ မိမိထက် ဆယ်ဆမက အားကောင်းသော အင်အားများကိုပင် အားစိုက်စရာမလိုဘဲ ဖယ်ရှားပစ်ကာ ချဉ်းကပ်လာသော လေဓားများကို အလွယ်တကူ ဟန့်တားထားသည်။

"ကျွိ... ကျွိ..."

အလောင်းကောင် အဖိုးအိုသည် သူ၏ မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့်အတူ အလောင်းကောင် လေ့ကျင့်ရေး နည်းစနစ်ကြောင့် မပျက်စီးနိုင်လောက်အောင် မာကျောနေပြီး နာကျင်မှုကိုလည်း မခံစားရပေ။ သူ၏ သတ္တုထက် မာကျောသော လက်များက ထိသမျှ လေဓားတိုင်းကို ချေမှုန်းပစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းအတွက်မူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားမှာ သာမန်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဧရာမ ဝေလငါးကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ထားပြီး ထူးဆန်းသော သားရဲများ၏ အသားကို စားသုံးခြင်းဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားသိူလှောင်ရာထဲတွင် နတ်ဘုရားသွေး အစုအဝေးကို ဖန်တီးကာ ဧရာမဝေလငါး ခန္ဓာကိုယ် နည်းစနစ်ကို ရရှိထားသည်။

သို့သော် အမှန်စင်စစ်တွင် ဧရာမဝေလငါး ခန္ဓာကိုယ် နည်းစနစ်သည် သာမန် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီးများကို အနိုင်ယူနိုင်သော်လည်း အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းမှ အကြီးအကဲ အဆင့်များနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ ရုန်းကန်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ရန်သူများကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အဆင့်သို့ နီးကပ်နေပြီဖြစ်သော ဝူချင်းရှီကိုသာ ပိုမို အားကိုးရသည်။

ဧရာမဝေလငါး ခန္ဓာကိုယ် နည်းစနစ်၏ ခွန်အား တိုးမြှင့်မှုမှာ ယခုအခါ သူ့အတွက် အကျိုးကျေးဇူး နည်းပါးနေပြီး ၎င်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်ပိစေနိုင်သည်။ အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ အသွင်ကူးပြောင်းမှု တစ်ခု မပြုလုပ်နိုင်သရွေ့ သူသည် ရှေ့ဆက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည် ကို တတ်နိုင်သမျှ ချွေတာရန် ကြိုးစားသည်။ ၎င်းမှာ တစ်စက် ကုန်ဆုံးသွားတိုင်း ပြန်လည် ရရှိရန် အချိန်အတော်ကြာ တည်ဆောက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် 'နတ်သမင် ကောင်းကင်ခြေလှမ်း' ကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်မှုများကို တိုက်ရိုက် ရင်မဆိုင်ဘဲ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းနေသည်။

"ရှူး... ရှူး..."

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လေဓားများသည် စူးချန်ခုန်း၏ နောက်ချန်ပုံရိပ်များကို ဖြတ်တောက်သွားသော်လည်း စူးချန်ခုန်းကိုမူ အနာအဆာ တစ်ခုမျှ မဖြစ်စေနိုင်ပေ။ ဝူချင်းရှီသည် ကဏ္ဍတစ်ခုချင်းစီတွင် အစွမ်းမထက်သော်လည်း ၎င်းသည် ဘက်စုံပြည့်စုံပြီး အခြေအနေ အတော်များများအတွက် သင့်လျော်လှသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် မော့ကျွင်းလင်သည် အနက်ရောင် လှံရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ့ထံသို့ လာနေသော လေဓားများကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ရိုက်ခွဲနေသည်။

"ဝူးးးး"

ရုတ်တရက်ပင် လေပြင်းများကြားမှ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မီးခိုးရောင်မြူများကြားမှ ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင် ခုန်ထွက်လာပြီး လေစီးကြောင်းနှင့်အတူ သူတို့ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာသည်။ ဤသားရဲကြီးမှာ လေပြင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပုံရပြီး ဧရာမ ဝံပုလွေကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံသဏ္ဍာန် ရှိသည်။ ၎င်းသည် အလျား ပေခြောက်ဆယ်၊ ခုနစ်ဆယ်ခန့် ရှည်လျားပြီး ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးကို ဟလျက် ဟိန်းဟောက်ကာ အလွန်ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော အသွင်ဖြင့် ပြေးဝင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဝိညာဉ်ခြွေလှံ"

မော့ကျွင်းလင်သည် အနည်းငယ်မျှ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တစ်ဦး၏ မျိုးဆက်နှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး အနေဖြင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အဆင့်အောက်တွင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အနက်ရောင် မိစ္ဆာအင်းကွက်များ တောက်ပလာပြီး သူ၏ လက်ထဲမှ လှံမှာ ပြင်းထန်စွာ ထိုးထွက်သွားသည်။

စုစည်းထားသော ခွန်အားများမှာ အမှတ်တစ်ခုတည်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ဝံပုလွေကြီး၏ နဖူးတည့်တည့်သို့ ထိမှန်သွားသည်။ စုစည်းထားသော စွမ်းအင်များမှာ ထိမှန်သည့် အချိန်တွင် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

"ဒိန်း"

မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး ဝံပုလွေကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားသည်။ ၎င်း ပျက်စီးသွားသည်နှင့် လေဓားများသည် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။

"ချွင်... ချွင်... ချွင်..."

မော့ကျွင်းလင်သည် သူ၏ လှံကို လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်ရာ မဖောက်ထွင်းနိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ လေးလံသော လှံကြီးမှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ကခုန်နေပြီး လေဓားများ သူ့ကို မထိခိုက်နိုင်အောင် ကာကွယ်ပေးထားသည်။

"ဟင်"

အံ့သြသွားဟန်ဖြင့် ဆန်းကြယ်ယင် မိစ္ဆာမက အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ ရှည်လျားသော အနီရောင် အင်္ကျီလက်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော လေဓားများကြားမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။