အခန်း (၇၃၉-၇၄၁)

အခန်း (၇၃၉) ကောင်းကင်ဂူနန်းနှင့် မင်္ဂလာနယ်မြေ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သားရဲများ စုဝေးခြင်း။ (၃)

၎င်းသည် လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သိသာလှသည်။ သို့သော် ဤကျောက်တုံးမှာ ထူးခြားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင်တောက်ပနေကာ ၎င်းအတွင်း၌ စီးဆင်းနေသော ဧရာမ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို သာမန်မျက်စိနှင့်ပင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး... ဒါက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးလား။ ဒီလောက်တောင် ကြီးတာလား"

ဆန်းကြယ်ယင် မိစ္ဆာမသည် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝသော နေရာများတွင် ခေတ်အဆက်ဆက် ကြာမြင့်ပြီးမှသာ ဖြစ်တည်လာတတ်ပြီး ၎င်းတို့အတွင်း၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များစွာ ကိန်းအောင်းနေသည်။ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ တွေ့ရအများဆုံးဖြစ်ပြီး အလယ်အလတ်အဆင့်များမှာပင် အလွန်ရှားပါးလှသည်။

အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာမူ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလွန်ထူထပ်သော ကောင်းကင်ဂူနန်းနှင့် မင်္ဂလာနယ်မြေများတွင် အချိန်အတော်ကြာမှသာ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကြီးက လက်သီးဆုပ်လောက် ရှိတာပဲ... သာမန် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ လဲမယ်ဆိုရင် သောင်းနဲ့ချီပြီး တန်ဖိုးရှိလိမ့်မယ်။"

ဆန်းကြယ်ယင် မိစ္ဆာမ၏ မျက်လုံးများတွင် လောဘရိပ်များ ယှက်သန်းသွားသည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများသည် သူတို့အတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိပြီး ကျင့်ကြံခြင်း သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းအတွက် သတ်ကွင်းများ တည်ဆောက်ရာတွင် အသုံးဝင်သည်။ ဤကဲ့သို့ အရည်အသွေးမြင့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမျိုးကို မည်သူမျှ အပိုဟု မယူဆကြပေ။

"အဲ့ဒီ လေသားရဲတွေထဲမှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ရှိနေတာလား"

စူးချန်ခုန်းသည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားသည်။ စူးချန်ခုန်းအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မည်မျှပင် ရှိစေကာမူ အပိုဟု မယူဆပေ။ သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို မူလချီစွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သော တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်ထားရာ ဤကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမှ စွမ်းအင်များကို ရရှိပါက သူ၏ အကျိုးအမြတ်မှာ များပြားလှပေလိမည်။

"ဝူးးးး"

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် လေပြင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော လေသားရဲများသည် မြူထူများထဲမှ အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်ကာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ သို့သော် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ၎င်းတို့မှာ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာသော ရတနာများသာ ဖြစ်နေတော့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး ဝှစ်ကနဲဖြင့် ဝံပုလွေပုံစံ လေသားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ညာလက်သီးမှာ ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ 'ကျားဖြူဟိန်းသံဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း' အစွမ်းကို လက်သီးတွင် စုစည်းထားသည်။

"ဖောင်း... ဖောင်း... ဖောင်း..."

သူ၏ လက်သီး ထိမှန်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တုန်ခါမှုလှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်ကာ ဝံပုလွေကြီးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လက်မအလိုက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော လေဓားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လွင့်စင်သွားသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး လေဟာပြင်ထဲတွင် မျောက်ဝံနတ်ဆိုး လေဟာပြင် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း ပညာရပ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲနေသော လေဓားများကြားမှ လက်သီးဆုပ်ဝက်ခန့်ရှိသော ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ဖမ်းယူကာ မိမိထံသို့ ဆွဲယူလိုက်သည်။

"ဒါက တကယ်ကို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးပဲလား။ ဒီဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက တကယ်ကို ကြွယ်ဝတာပဲ။ တစ်တုံးတည်းနဲ့တင် မူလချီစွမ်းအင် အမျှင်ပေါင်း ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး ထုတ်ယူနိုင်တယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ကိုင်ထားရင်း ကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ခံစားလိုက်ရကာ မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ဤသည်မှာ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ရရှိခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

"တတ်နိုင်သမျှ အများကြီး ရအောင်ယူရမယ်။"

စူးချန်ခုန်း စိတ်အားထက်သန်လာသည်။ သူသည် လေပြင်းများကြားတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ သွားလာရင်း လေသားရဲများကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ရာ အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသော အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ရရှိခဲ့သည်။

"ဒီလုံမျိုးနွယ်စုက တကယ်ကို ချမ်းသာတာပဲ။ ဝင်ဝင်ချင်းမှာတင် ဒီလောက် လက်ဆောင်တွေ ပေးနေတာလား"

အခြား သိုင်းပညာရှင်များလည်း အရှုံးမပေးလိုကြဘဲ လေသားရဲများကို တက်ကြွစွာ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ရယူကြသည်။ လုံမျိုးနွယ်စု၏ ကြွယ်ဝမှုအပေါ် လူတိုင်း အံ့အားသင့်နေကြသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ပုံမှန်သာ ဖြစ်သည်။ လုံမျိုးနွယ်စုသည် တစ်ချိန်က နိုင်ငံတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဂူနန်းနှင့် မင်္ဂလာနယ်မြေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သူများ ဖြစ်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ရတနာမျိုးစုံကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

လုံမျိုးနွယ်စု ပျက်သုဉ်းသွားပြီးနောက် ဤကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းကို နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်၊ သုံးထောင်ခန့် ပိတ်ထားခဲ့သည်။ ဤမျှ ရှည်လျားသော ကာလအတွင်း အသစ်ဖြစ်ပေါ်လာသော ရင်းမြစ်များကို မည်သူမျှ လာရောက်မယူသဖြင့် ရတနာများမှာ နေရာအနှံ့ ပေါများနေခြင်းမှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

"သတ်ပစ် သတ်ပစ်"

ကောင်းကင်ဂူနန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသူ ဆယ်ဦးစလုံးသည် သူတို့၏ စွမ်းရည်များကို အသုံးပြု၍ လေသားရဲများကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ကြသည်။ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အင်ပါယာမှ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ် စစ်သူကြီး ကုလေ့ပင်လျှင် အကြိမ်ကြိမ် ပါဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ရင်းမြစ်များနှင့် ရတနာများကို မည်သူမျှ အပိုဟု မယူဆကြပေ။ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် မလိုအပ်လျှင်ပင် ဆွေမျိုးသားချင်းများ သို့မဟုတ် တပည့်များကို ပေးနိုင်သဖြင့် ရသလောက် ယူထားခြင်းမှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

ဤလေသားရဲများ၏ ခွန်အားမှာ အမှန်တကယ်ပင် အားကောင်းလှပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့် အဆင့်ရှိသော မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ဂူနန်းသို့ ဝင်ရောက်လာသူ ဆယ်ဦးမှာမူ အရပ်ရပ်မှ ထိပ်တန်း အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် လေသားရဲများမှာ သူတို့အတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်ဘဲ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

"ဟူး"

နောက်ဆုံး လေသားရဲကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ရှေ့မှ တိုက်ခတ်နေသော လေပြင်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားပြီး လေသားရဲအသစ်များ ထပ်မထွက်မလာတော့ပေ။

"ပြီးသွားပြီလား" အလောင်းကောင် အဖိုးအိုက တစ်ခုခု လိုနေသေးသကဲ့သို့ သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်သည်။

"အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိတဲ့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၅ တုံးပဲ... အားလုံးကို မူလချီစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ရင် ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည် သုံးလေးစက်လောက် ဖန်တီးဖို့ လုံလောက်တယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၅ တုံး ရရှိခဲ့သဖြင့် အကျိုးအမြတ် များပြားလှသည်။

ထိုအချိန်တွင် အလောင်းကောင် အဖိုးအိုက စူးချန်ခုန်းကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလျက် "ညီလေးတာ့... ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေက မင်းအတွက် အသုံးဝင်ပုံရပေမယ့် ငါ့အတွက်တော့ အခုအချိန်မှာ ဘာမှ အသုံးမဝင်တော့ဘူး။ မင်း လိုချင်တယ်ဆိုရင် ဒါတွေကို ယူထားလိုက်ပါ။" ဟု ဆိုသည်။

သူ၏အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသော အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၃ တုံးမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံလာသည်။ ၎င်းတို့မှာ အလောင်းကောင် အဖိုးအို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော လေသားရဲများထံမှ ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အလောင်းကောင် အဖိုးအို၏ ရက်ရောမှုကြောင့် စူးချန်ခုန်းမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားသည်။ ဤကောင်းကင်ဂူနန်းအတွင်း၌ အလောင်းကောင် အဖိုးအို၏ တစ်ဦးတည်းသော မဟာမိတ်မှာ စူးချန်ခုန်းသာ ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် စူးချန်ခုန်းနှင့် မော့ကျွင်းလင်အကြားတွင် နက်ရှိုင်းသော ရန်ငြိုးမရှိသော်လည်း အလောင်းကောင် အဖိုးအိုနှင့်မူ ပြင်းထန်သော ရန်ငြိုး ရှိနေသည်။ အလောင်းကောင် အဖိုးအို တစ်ဦးတည်းအနေဖြင့် မော့ကျွင်းလင်ကို မယှဉ်နိုင်သကဲ့သို့ အခြားသော မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဆန်းကြယ်ယင် မိစ္ဆာမကိုလည်း မယှဉ်နိုင်ချေ။ ထိုနှစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် သူသည် စူးချန်ခုန်းကို မိမိဘက်ပါအောင် ဆွဲဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး လက်တွဲမှသာ နှစ်ဦးချင်း တိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး ရှိမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး ဂိုဏ်းမှာလည်း ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ရာ ဤဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများသည် သူ့အတွက် အလွန်အမင်း အသုံးမဝင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ယုံကြည်မှုနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန်အတွက် စူးချန်ခုန်းကို ပေးအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော် လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်။"

အလောင်းကောင် အဖိုးအို၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားသဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် မဆိုင်းမတွဘဲ လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအားလုံးကို စာပေရနံ့အိတ်အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ဤဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို မူလချီစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီးနောက် ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည်အဖြစ် ထပ်မံ ပြောင်းလဲနိုင်ပါက သူ၏ ခွန်အားမှာ ပိုမိုတိုးတက်လာမည် ဖြစ်ရာ စူးချန်ခုန်းအတွက် များလေ ကောင်းလေပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် မော့ကျွင်းလင်၏ ရက်စက်မှုနှင့် အလောင်းကောင် ဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခဲ့သည့် ပုံစံ ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းက အလောင်းကောင် အဖိုးအိုကို ကယ်တင်ခဲ့စဉ်က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့မှုများကြောင့် သူတို့သည် ရန်သူများ ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာပါက စူးချန်ခုန်းသည် နောင်ရေးအတွက် စိုးရိမ်စရာ မရှိအောင် အမြစ်ကပါ ရှင်းလင်းပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

အခန်း (၇၄၀) ကောင်းကင်နဂါး ဓားသွားဝိညာဉ်။ ရေခဲနှင်းလမ်းမ။ (၁)

"ဝင်ဝင်ချင်းမှာတင် ဒီလို အကျိုးအမြတ်တွေ ရတာလား။ ဒီကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းထဲမှာ လူတွေကို ရူးသွပ်သွားစေနိုင်တဲ့ ရတနာတွေ ရှိနေရမယ်။"

ဝံပုလွေရိုင်းဘုရင် နန်းတော်မှ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးထဲမှ ညီဖြစ်သူ ပါချန်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မဖုံးဖိနိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။ အောက်အဆင့် သုံးနိုင်ငံမှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်သဖြင့် ဝံပုလွေရိုင်းမျိုးနွယ်စုမှာ အလယ်အဆင့် သို့မဟုတ် အထက်အဆင့် နိုင်ငံများကဲ့သို့ အရင်းအမြစ် မကြွယ်ဝချေ။ ဤမျှ များပြားသော အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြပေ။

ဤသည်မှာ အဝင်ဝတွင် ရရှိသည့် အမြည်းမျှသာ ရှိသေးလျှင်ပင် ဤမျှ ရရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်၊ သုံးထောင်ခန့် မည်သူမျှ မဝင်ရောက်ခဲ့သော ကောင်းကင်နဂါး ဂူဗိမာန်အတွင်း၌ နေရာအနှံ့ ရတနာများ ရှိနေမည်မှာ အမှန်ပင်။

"အဝင်ဝမှာတင် ဒီလောက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ရတယ်ဆိုတော့ ဒီဂူနန်းထဲမှာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ရှိနေဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိတယ်။"

မော့ကျွင်းလင်၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းပြသော ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ရရှိပါက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိလာမည် မဟုတ်ပါလော။

"စစ်သူကြီးနတ်ဘုရား... လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကောင်းကင်ဂူနန်းက ဒီလောက်ပဲရတာလား"

ရရှိထားသော ရတနာများကို မကျေနပ်နိုင်သူ တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ မင်းသားဆယ့်သုံး ဖြစ်သည်။ သူသည် ကုလေ့ထံသို့ တိုးတိုးတိတ်တိတ် အသံလွှင့်ကာ မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မင်းသားဆယ့်သုံးသည် ဂုဏ်သရေရှိသော မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ရာ အခြားသူများအတွက် ရှားပါးသော အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို သူက သာမန်အရာဟုသာ မှတ်ယူထားသည်။ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား တောင်တန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော သူတို့မင်းဆက်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ မပြောပလောက်ပေ။

ကုလေ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြန်လည် အသံလွှင့်လိုက်သည်။ "အရှင့်သား…ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်က အရမ်းကို ထူးခြားတဲ့သူပါ။ သူက အဂ္ဂိရတ်ပညာ၊ အင်းကွက်ပညာနဲ့ ပန်းပဲပညာတွေမှာ တော်တော့်ကို ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။ ကောလဟာလတွေအရ သူ တရားထိုင်ရင်း မကွယ်လွန်ခင်မှာ အရင်းမြစ်တွေအများကြီး စုဆောင်းပြီး နတ်ဘုရားရတနာတစ်ခုကို ဖန်တီးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်လို့ သိရတယ်... ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ အဓိက ပန်းတိုင်က အဲ့ဒီ နတ်ဘုရားရတနာပါပဲ။"

"နတ်ဘုရားရတနာ"

မင်းသားဆယ့်သုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပလာသည်။

နတ်ဘုရားရတနာ ဆိုသည်မှာ လူအများ မကြားဖူးကြသော်လည်း မင်းသားဆယ့်သုံးမှာမူ ၎င်း၏ တန်ဖိုးကို ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ ၎င်းမှာ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးမှာပင် နတ်ဘုရားရတနာ ငါးခုထက် ပိုမရှိချေ။

သာမန်အရာများအတွက်ဆိုလျှင် စစ်သူကြီး နတ်ဘုရား ကုလေ့ကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက စွန့်စားလာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် နတ်ဘုရားလက်နက် ဆိုလျှင်မူ ကုလေ့အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရန် ထိုက်တန်လှပေသည်။ အကယ်၍ ထိုရတနာပစ္စည်းကို ရရှိခဲ့ပါက ကုလေ့သည် လက်ရှိ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားထံမှ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခုနှင့် တိုက်ရိုက် လဲလှယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ကုလေ့ စုဆောင်းထားသော သတင်းအချက်အလက်များအပေါ် အခြေခံသည့် ခန့်မှန်းချက်သာ ဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း သေချာရေရာခြင်း မရှိသေးပေ။

"ညီလေး... ဒီမှာ အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ။ ငါတို့နှစ်ယောက် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို လုယူနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး သိပ်မရှိဘူး။ ရသလောက် အကျိုးအမြတ်လေးတွေကိုပဲ ယူပြီး ကျေနပ်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

ပါချန်က ပါယီထံသို့ အသံလွှင့်လိုက်သည်။ သူတို့၏ ခွန်အားမှာ ရောက်ရှိနေသူ ငါးဖွဲ့အကြားတွင် ထင်ရှားလှသည် မဟုတ်ရာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့အတွက် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် သိပ်မရှိကြပေ။ အသက်ကို ရင်းပြီး တိုက်ခိုက်မည့်အစား အခြားသော ရတနာများကို ရယူရန် ကြိုးစားခြင်းက ပို၍ အကျိုးရှိပေလိမည်။ ပါယီကလည်း ထိုအချက်ကို နားလည်သဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရှေ့ဆက်သွားရအောင်။ အဲ့ဒီ နတ်ဘုရားရတနာကိုသာ ရရင် ငါတို့ ခမည်းတော် ဧကရာဇ်မင်းကြီး အရမ်းဝမ်းသာနေမှာပဲ။"

နတ်ဘုရားရတနာ ရှိနိုင်သည်ဟူသော အချက်က မင်းသားဆယ့်သုံးကို တက်ကြွလာစေပြီး သူကပင် စတင်ကာ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။

"သွားကြစို့"

အခြားသူများလည်း နောက်ကျမကျန်စေရန် လိုက်ပါလာကြသည်။ အဝင်ဝတွင်တင် ချိုမြိန်သော ရလဒ်များကို မြည်းစမ်းခဲ့ရပြီး ဖြစ်ရာ ဤကောင်းကင်ဂူနန်းအတွင်း၌ ရတနာများစွာ ရှိနေမည်ကို သူတို့ ယုံကြည်နေကြသည်။

"လေထုက ပိုအေးလာတာလား"

ခရီးမဝေးလှမီမှာပင် လူတိုင်းသည် လေထု အပူချိန် ကျဆင်းလာသည်ကို သိသိသာသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ရှေ့တွင် ရေခဲကျောက်ဆောင်များဖြင့် ခင်းထားသော ကျယ်ပြန့်သည့် လမ်းမကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဖြူဖွေးသော ရေခဲကျောက်များမှာ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး အဝေးသို့ မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားနေပုံရသည်။

"ရေခဲနှင်းလမ်းမ"

အဝင်ပေါက်ရှိ ကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် "ရေခဲနှင်းလမ်းမ" ဟူသော စာလုံးကြီး သုံးလုံးကို ထွင်းထုထားသည်။

"ဒုတိယမြောက် စမ်းသပ်ချက် ရောက်လာပြီ ထင်တယ်"

စူးချန်ခုန်းက စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။ အရင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လေပြင်းများနှင့် လေသားရဲများမှာ ပထမစမ်းသပ်ချက် ဖြစ်နိုင်သည်။ ၎င်းနှင့်အတူ လူတိုင်းမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဤအေးခဲနှင်းခဲလမ်းမမှာလည်း အန္တရာယ်များ ရှိနေမည်မှာ အသေအချာပင်။ သို့သော် အန္တရာယ်နှင့်အတူ အခွင့်အရေးကလည်း ဒွန်တွဲနေစမြဲပင်။

ယန်မိသားစုမှ ယန်ရုသည် သူ၏ ယပ်တောင်ကို ခတ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ ရှေ့သို့ တိုက်ခတ်သွားသည်။ ထိုလေပြင်းများ ရေခဲနှင်းလမ်းမပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အေးစက်သော အငွေ့အသက်များက လေပြင်းများကို ချက်ချင်း အေးခဲပစ်လိုက်သဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်မတိုးနိုင်တော့ပေ။

"လမ်းမပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်တာပဲဖြစ်ဖြစ် ပျံသန်းတာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာမှ ထူးခြားပုံမရဘူး"

ထွားကျိုင်းသော လူငယ် ယန်ကျန့်က တွေးလိုက်သည်။ လေကိုပင် ဖြတ်သန်းခွင့် မပေးသောကြောင့် ဤလမ်းမမှာ သာမန်မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ သူတို့သည် ဤလမ်းကို ရိုးရိုးသားသားပင် ဖြတ်ကျော်ရမည် ဖြစ်သည်။

"ငါ အရင်သွားမယ်"

မော့ကျွင်းလင်သည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ရေခဲနှင်းလမ်းမပေါ်သို့ စတင် လှမ်းတက်လိုက်သည်။ သူ၏ ခြေထောက်က ရေခဲပြင်ကို ထိလိုက်သည်နှင့် အေးစက်သော အငွေ့အသက်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပျံ့နှံ့လာပြီး မော့ကျွင်းလင်ကို ရေခဲလွှာတစ်ခုဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဖုံးအုပ်သွားတော့သည်။

"ဂျောက်"

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် မော့ကျွင်းလင်၏ အရေပြားပေါ်ရှိ စစ်အင်းကွက်များ တောက်ပလာပြီး သက်ရှိများကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရေခဲလွှာများကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ မော့ကျွင်းလင်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့ဆက်သည်။ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ပြင်းထန်သော အအေးဓာတ်က သူ့ကို တိုက်ခိုက်နေပြီး ရေခဲလွှာများ ဖြစ်ပေါ်စေသော်လည်း တောက်ပနေသော စစ်အင်းကွက်များက ၎င်းတို့ကို ပြန်လည် ချေမှုန်းပေးနေသည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ နှေးကွေးသော်လည်း အလွန်တည်ငြိမ်လှသည်။

"ဒါက ယက္ခဂိုဏ်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းကျင့်စဉ် ယက္ခတိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာလား။ လေ့ကျင့်ထားတဲ့ ယက္ခ စစ်အင်းကွက်တွေမှာ ယက္ခ မိစ္ဆာတွေလို ခံစစ်ရော တိုက်စစ်ပါ ရှိနေတာပဲ။ ဒီလောက်အထိ အင်းကွက်တွေကို ကျွမ်းကျင်နေတာဆိုရင် ဒီလူက ယက္ခ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ရဲ့ မျိုးဆက် ဖြစ်ရမယ်"

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကုလေ့က စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။ ယက္ခဂိုဏ်းကို တည်ထောင်သူမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နိုင်ငံအသီးသီးကလည်း သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းများကို စုဆောင်းထားကြသည်။ ကုလေ့သည် မော့ကျွင်းလင်မှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်၏ မျိုးဆက်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းကျင့်စဉ်ကို အထွတ်အထိပ် အဆင့်အထိ တတ်မြောက်ထားကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မော့ကျွင်းလင်သည် ရေခဲနှင်းလမ်းမပေါ်တွင် ပေသုံးဆယ်ခန့် ရောက်ရှိသွားသောအခါ လမ်းမပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာတော့သည်။

အခန်း (၇၄၁) ကောင်းကင်နဂါး ဓားသွားဝိညာဉ်။ ရေခဲနှင်းလမ်းမ။ (၂)

မော့ကျွင်းလင်၏ ရှေ့တွင် ရေခဲကျောက်ဆောင် မြေပြင်သည် အထက်သို့ ရုတ်တရက် ဖောင်းကြွလာပြီး လျင်မြန်စွာ ပုံပေါ်လာရာ ရေခဲချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ရေခဲစစ်သည်တော်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤရေခဲစစ်သည်တော်သည် အရပ် ခြောက်ပေခွဲခန့် မြင့်ပြီး အလွန်ထွားကျိုင်းလှသည်။ ၎င်းပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် မဆိုင်းမတွဘဲ မော့ကျွင်းလင်ထံသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။ ထိုစစ်သည်တော်သည် သူ၏လှံကို ဝှေ့ယမ်းကာ ခွန်အားအားလုံးကို အမှတ်တစ်ခုတည်းတွင် စုစည်းပြီး မော့ကျွင်းလင်၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့်သို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ အင်အားနှင့် အရှိန်အဟုန်မှာ ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ထားသော စစ်သည်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။ စိတ်ဝိညာဉ်သိုင်းပညာ နယ်ပယ်တွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

"လာစမ်း"

မော့ကျွင်းလင်သည် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ရေခဲနှင်းလမ်းမပေါ်တွင် အခြားသော စိန်ခေါ်မှုများ ရှိနေမည်ကို သူ သိသည်။ သူသည် မကြောက်မရွံ့ဘဲ သူ၏လှံဖြင့်ပင် ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

"ချွင်"

လှံသွားနှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားရာ သတ္တုချင်း ထိမှန်သည့် စူးရှသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မော့ကျွင်းလင်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ထိုးနှက်ချက်မှာ ရေခဲစစ်သည်တော်၏ လက်နက်ကို ဖျက်ဆီးပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လက်နက်ချင်း ထိတွေ့သွားချိန်တွင် ရေခဲစစ်သည်တော်၏ လှံမှာ အနည်းငယ်မျှ ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိပေ။

မော့ကျွင်းလင်၏ လက်ထဲမှ လှံရှည်မှာ ယက္ခဂိုဏ်း၏ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဘိုးဘေးများထံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားလက်နက် ဖြစ်ပြီး ဤလောကတွင် ရှားပါးလှသော အရာဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြင်းထန်သော အားဖြင့် တိုက်ခိုက်ပါလျက်နှင့် ပြိုင်ဘက်၏ လက်နက်ကို မချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အံ့သြစရာပင်။

အံ့သြနေသော်လည်း မော့ကျွင်းလင်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ နှေးမသွားပေ။ လှံချင်း ထိတွေ့တိုက်ခိုက်မှုတွင် ရေခဲစစ်သည်တော်၏ ထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ရသည်။

"ဂျောက်"

ထိုအချိန်တွင် မော့ကျွင်းလင်သည် လှံကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ လွှဲရိုက်လိုက်ရာ လေတိုးသံ ပြင်းပြင်းနှင့်အတူ ရေခဲစစ်သည်တော်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိသွားသည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် စစ်သည်တော်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူ၏ လှံရှည်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

မော့ကျွင်းလင်သည် ထိုလှံကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် သိမြင်နားလည်မှု တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ "ဒီလှံက ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ခြွေလှံ တိုက်ကွက်ကို မကျိုးမပဲ့ဘဲ တောင့်ခံနိုင်တာဆိုတော့ ဒါက သာမန်လက်နက် မဟုတ်ဘူးပဲ။ ဒါက ရေခဲနှင်းလမ်းမက ပေးတဲ့ ဆုလာဘ် ဖြစ်ရမယ်။"

မော့ကျွင်းလင်သည် ရတနာသိုလှောင်သည့် လက်ကောက်ကို အသုံးပြုကာ ထိုလှံကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူ ကိုယ်တိုင် အသုံးမပြုနိုင်သော်လည်း ဤလှံကို ပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်းမှာ ရှားပါးပြီး အလွန်တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။

"သွားကြစို့၊ ငါတို့အလှည့်ပဲ။"

ဒါကို မြင်တော့ အခြားသူများလည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရေခဲနှင်းလမ်းမပေါ်သို့ လှမ်းတက်ကြသည်။

စူးချန်ခုန်း လမ်းမပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် မြေပြင်မှ အေးစက်သော လေထုက သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာသည်။ သူသည် ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည်ကို အသုံးမပြုဘဲ လိပ်အသက်ရှူနည်းစစ်ချီစွမ်းအင်ကိုသာ လည်ပတ်စေကာ ချီချပ်ဝတ်တန်ဆာ တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။ မြေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အအေးဓာတ်မှာ လိပ်အသက်ရှူနည်းချီစွမ်းအင်ကိုပင် အေးခဲစေနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။ သို့သော် ချီစွမ်းအင်မှာ မြစ်ရေကဲ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဆင်းနေသဖြင့် အေးခဲရန် ခဲယဉ်းလှရာ သူသည် လမ်းမပေါ်တွင် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

"ဒါကြောင့်ကိုး... ဒီလမ်းပေါ်မှာ မြန်မြန်သွားလေ အအေးဓာတ် တိုက်ခိုက်မှုက ပိုပြင်းထန်လာလေပဲ။ မော့ကျွင်းလင် ဘာလို့ နှေးနှေးသွားနေလဲဆိုတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ဘူး"

လမ်းမပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် အဓိကအချက်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ နှေးနှေးသွားရန် ဖြစ်ပြီး မြန်မြန်သွားပါက ပိုမိုပြင်းထန်သော အအေးဓာတ် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ပေသုံးဆယ်ခန့် သွားပြီးနောက် မြေပြင်မှ ရေခဲကျောက်များ ဖောင်းကြွလာပြီး ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ရေခဲစစ်သည်တော်တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် စူးချန်ခုန်း၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်သို့ ဓားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ပိုင်းချလိုက်သည်။ ထိုပိုင်းချက်မှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း အရှိန်နှင့် အင်အားမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှသည်။ အလျင်အမြန် လှုပ်ရှား၍မရသော ဤလမ်းမပေါ်တွင် သာမန် သိုင်းပညာရှင်များအတွက်မူ အလွန် အန္တရာယ်ကြီးလှပေသည်။

"ရှူး"

သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး 'သံဖြတ်ဓား' ကို အိမ်မှ ထုတ်လိုက်ရာ ဓားသွားမှာ ပိုးမျှင်တန်းလေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သံဖြတ်ဓားသည် ရန်သူ့တိုက်ကွက်ထက် ဦးအောင် ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ရေခဲစစ်သည်တော်၏ လည်ပင်းတွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ကာ ဦးခေါင်းမှာ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

သေမိန့်ကျသွားသော ရေခဲစစ်သည်တော်မှာ ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်သွားပြီး မြေပြင်အတွင်းသို့ အရည်ပျော် ဝင်သွားကာ ဓားရှည်တစ်လက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ထူးဆန်းတယ်... ဒီဓားကို သန့်စင်ထားတဲ့သံနဲ့ သွန်းလုပ်ထားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက် အရည်အသွေး ကောင်းနေရတာလဲ"

စူးချန်ခုန်းသည် ရေခဲစစ်သည်တော်၏ ဓားရှည်ကို ကောက်ယူကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ သူ၏ ပန်းပဲပညာ ကျွမ်းကျင်မှုအရ ဤဓားကို ပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိနိုင်သည်။ အသုံးပြုထားသော ပစ္စည်းများမှာ သာမန်အဆင့်သာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ မာကျောမှုနှင့် ထက်မြက်မှုမှာ သာမန် သံထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။ သစ်သားတုံးတစ်ခုက သံထက် မာကျောနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ရာ သဘာဝတရား၏ နိယာမကို ဆန့်ကျင်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

"ဒါက... နတ်ဘုရား စွမ်းရည်ရဲ့ စွမ်းအားလား"

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို တွေးတောမိလိုက်သည်။ သာမန် သံစုတ်ကို ထိပ်တန်း သတ္တုများထက် ပိုမိုထူးခြားပြီး မာကျောအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခြင်းမှာ သာမန် အသိဉာဏ်ဖြင့် စဉ်းစား၍ မရနိုင်ပေ။ ဤကဲ့သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖန်တီးနိုင်သည်ဆိုပါက စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပထမဆုံး ပေါ်လာသည်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ပင် ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရား ကျွမ်းကျင်မှု ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သောအရာကို ဖြစ်နိုင်အောင် ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပြီး သဘာဝနိယာမများကို ချိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တတ်မြောက်ထားသော နတ်ဘုရား စွမ်းရည်မှာ သာမန်လက်နက်ကို နတ်ဘုရားလက်နက်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တာလား။ ဒါက ဘယ်လိုပညာရပ်မျိုးပါလိမ့်။

"ရေခဲနှင်းလမ်းမကို အရင်ဖြတ်ရအောင်"

အံ့သြနေသော်လည်း စူးချန်ခုန်းတွင် လေ့လာရန် အချိန်အများကြီး မရှိချေ။ သူသည် ဓားရှည်ကို စာပေရနံ့အိတ်ထဲသို့ ထည့်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ကျန်သိုင်းပညာရှင်များမှာလည်း အချင်းချင်း မနှောင့်ယှက်ဘဲ လမ်းမပေါ်တွင် ရှေ့ဆက်နေကြသည်။ စူးချန်ခုန်း သတိပြုမိသည်မှာ အကွာအဝေးတစ်ခု သွားပြီးတိုင်း ရေခဲစစ်သည်တော်များ ပေါ်လာပြီး သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ စစ်သည်တော် အရေအတွက်မှာလည်း တိုးပွားလာပြီး အလျင်အမြန် လှုပ်ရှား၍ မရသဖြင့် နတ်ဘုရားလက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော စစ်သည်တော်များကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ အနည်းငယ် ဖိအားဖြစ်စေသည်။ သို့သော် ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးမှာ ထိပ်တန်း ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရှေ့ဆက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

"ဒီရေခဲနှင်းလမ်းမက ပေးနိုင်တဲ့ ဒုက္ခက ဒီလောက်ပဲလား"

ဆန်းကြယ်ယင် မိစ္ဆာမသည် အင်္ကျီလက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရေခဲစစ်သည်တော်တစ်ဦးကို အနီရောင် မြွေဟောက်ကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရစ်ပတ်ပြီး ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။ ဤလမ်းမ၏ ခက်ခဲမှုမှာ သူတို့အတွက် ကြီးမားလှသည် မဟုတ်ဘဲ ထိုလက်နက်များမှာလည်း ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ် မဟုတ်ဟု တွေးနေမိသည်။

"ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း"