အခန်း (၇၄၂-၇၄၄)

အခန်း (၇၄၂) ကောင်းကင်နဂါး ဓားသွားဝိညာဉ်။ ရေခဲနှင်းလမ်းမ။ (၃)

လူတိုင်းက တွေးတောနေကြစဉ်မှာပင် ရှေ့ဘက်မှ တုန်ခါသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

ယန်ရုက အံ့သြစွာဖြင့် ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် ရေခဲကျောက်များစွာ စုစည်းသိပ်သည်းလာပြီး ရေခဲစစ်သည်တော်တစ်ဦး သို့မဟုတ် ပို၍တိကျစွာဆိုရလျှင် စစ်သူကြီးတစ်ဦးအသွင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ရေခဲကျောက်များဖြင့် ထွင်းထုထားသော စစ်သူကြီးချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရပ် ဆယ်ပေခန့် မြင့်ကာ ခန့်ညားထည်ဝါသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ပို၍ပင် မျက်စိကျစရာ ကောင်းသည်မှာ ထိုရေခဲစစ်သူကြီး၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုဓားရှည်မှာ ရေခဲကျောက်များဖြင့် ထွင်းထုထားပုံရပြီး အနုပညာလက်ရာတစ်ခုကဲ့သို့ အလွန်လက်ရာမြောက်လှသည်။ ဓားသွားပေါ်တွင် နတ်နဂါးတစ်ကောင် ရစ်ပတ်နေသည့် ပုံရိပ်မှာ သက်ရှိထင်ရှားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး အဝေးမှပင် ခံစားသိရှိနိုင်လောက်သော ထက်မြက်မှုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ဒါက... ကောင်းကင်နဂါးဓားလား။ ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ရဲ့ လက်နက်ပဲ။"

ယန်မိသားစုမှ ထွားကျိုင်းသော လူငယ် ယန်ကျန့်သည် ဓားရှည်ကို ကြည့်ကာ ၎င်း၏ ဇစ်မြစ်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်သဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ကောင်းကင်နဂါးဓားသည် ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်၏ လက်နက်ဖြစ်ပြီး လောကတွင် ရှာမှရှားသော နတ်ဘုရားလက်နက် အစစ်အမှန် ဖြစ်သည်။

"သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ရဲ့ လက်နက်လား။ ဒါဆိုရင် ဒါက ငါ့အပိုင်ပဲ။"

မော့ကျွင်းလင်၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းပြသော လောဘရိပ်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ဓားကို အသုံးမပြုသော်လည်း သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ချန်ထားခဲ့သော လက်နက်တွင် ၎င်း၏ တန်ဖိုးထက် ကျော်လွန်သော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

ရေခဲနှင်းလမ်းမ၏ အစစ်အမှန် ရတနာမှာ ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်၏ ကောင်းကင်နဂါးဓားပင် ဖြစ်သည်။

"သတ်စမ်း"

မော့ကျွင်းလင်သည် သူ၏ 'ယက္ခတိုက်ခန္ဓာ' အစွမ်းကို ယုံကြည်ကာ ရှေ့သို့ အရင်ဆုံး ပြေးဝင်သွားသည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ အနက်ရောင် လှံရှည်မှာ ငရဲမှ ထွက်လာသော မိစ္ဆာလက်သည်းများကဲ့သို့ ရေခဲစစ်သူကြီးထံသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ရေခဲစစ်သူကြီးက သူ၏လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှင့်လိုက်သည်။ လှုပ်ရှားမှုမှာ နှေးကွေးပုံရသော်လည်း သူ၏ ဓားဖြင့် လေဟာပြင်ခွင်းသည့် တိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ လေဟာပြင်တွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး အကွာအဝေးကို ကျော်ဖြတ်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ဤရိုးရှင်းသော ဓားချက်ကြောင့် မော့ကျွင်းလင်၏ မျက်နှာပျက်သွားပြီး ထိပ်တိုက်မရင်ဆိုင်ဝံ့ဘဲ ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။

"ရှူး"

မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသော ဓားချက်မှာ အသံပင် မထွက်ဘဲ ရေခဲနှင်းလမ်းမပေါ်တွင် ပေရာနှင့်ချီ ရှည်လျားသော အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ပိုင်းချလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ ထိုအင်အားမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

"ဒီရေခဲစစ်သူကြီးက ဒီလောက်တောင် သန်မာတာလား။ အမှတ်တမဲ့ ပိုင်းလိုက်တဲ့ ဓားချက်ကတောင် ဒီလောက် ကြောက်ဖို့ကောင်းနေတာလား"

ပါချန်မှာ ထိတ်လန့်သွားမိသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများတွင်မူ မတူညီသော အမြင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ "သန်မာတာက ရေခဲစစ်သူကြီး မဟုတ်ဘူး... အဲ့ဒီဓားပဲ။ ပိုပြီး တိတိကျကျ ပြောရရင် အဲ့ဒီဓားထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ဓားသွားဝိညာဉ်ပဲ။"

ထိုကောင်းကင်နဂါးဓားသည် ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ကိုယ်တိုင် သွန်းလောင်းထားသော 'ဓားသွားဝိညာဉ်' ကိန်းအောင်းနေသဖြင့် အလွန်ထူးခြားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဓားသွားဝိညာဉ်လား။ ငါသာ ဒီကောင်းကင်နဂါးဓားကို ရပြီး အဲ့ဒီ ဓားသွားဝိညာဉ်နဲ့ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်ပေးနိုင်ရင်... 'ဝိညာဉ်နယ်ပယ်' ကို ရောက်ဖို့ ဖြစ်နိုင်သွားပြီ။"

မော့ကျွင်းလင်၏ မျက်နှာတွင် ဖုံးဖိ၍မရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ကို အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းမှာ အလွန် ခက်ခဲလှသည်။ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီး စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာကို ကျွမ်းကျင်လာခြင်းမှာ အခြေခံသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာကို ဝိညာဉ်အထိ ရောက်အောင် ချဲ့ထွင်ကာ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ပြုလုပ်ပြီး ဝိညာဉ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းကျင့်စဉ်ကို နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အဆင့်ရောက်အောင် လေ့ကျင့်ရသည်ထက်ပင် ပို၍ ခက်ခဲသေးသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်နဂါးဓားထဲတွင် ဓားသွားဝိညာဉ် ရှိနေပါက ၎င်းကို အသုံးပြု၍ မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာကို အမြဲတစေ သွေးပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ပြုလုပ်ရန်မှာ များစွာ ပိုမိုလွယ်ကူသွားပေလိမည်။ မိုကျွင်းလင်၏ လက်ထဲမှ ဝိညာဉ်ခြွေလှံတွင်လည်း မူလက လှံဝိညာဉ် ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ၎င်းမှာ ယက္ခဂိုဏ်း၏ ယခင်ဂိုဏ်းချုပ်က အသုံးပြုခဲ့သဖြင့် သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် လှံဝိညာဉ်မှာ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကောင်းကင်နဂါးဓားထဲမှ ဓားသွားဝိညာဉ်မှာမူ တစ်ခါမျှ အသုံးမပြုရသေးရာ ၎င်းကို ရရှိခြင်းမှာ ဝိညာဉ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရန် လက်တစ်ကမ်းသာ လိုတော့ခြင်းပင်။

"ဆန်းကြယ်ယင်နတ်သမီး၊ ငါ့ကို ကူညီပေး"

မော့ကျွင်းလင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

ဆန်းကြယ်ယင် မိစ္ဆာမသည်လည်း ကောင်းကင်နဂါးဓား၏ တန်ဖိုးကို သိရှိသဖြင့် သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေ၏။ သူမသည် မော့ကျွင်းလင်နှင့် ပူးပေါင်းကာ ဓားကို လုယူရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ဝူး"

ဆန်းကြယ်ယင် မိစ္ဆာမ၏ အင်္ကျီလက်အတွင်းမှ ရှည်လျားသော နှင်တံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်သည်။ နှင်တံမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ မြွေဟောက်တစ်ကောင်၏ ပါးစပ်ကဲ့သို့ ရေခဲစစ်သူကြီး၏ ထောင့်ဖြတ်နေရာမှ ရက်စက်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

"ချွင်"

ရေခဲစစ်သူကြီးက ကောင်းကင်နဂါးဓားကို အသုံးပြု၍ နှင်တံကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဓားသိုင်းမှာ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားပြီး လေးလံသောအရာကို ပေါ့ပါးစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

"ရေခဲစစ်သူကြီးက ဓားကို ထိန်းချုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ ဓားသွားဝိညာဉ်က ရေခဲစစ်သူကြီးကို မောင်းနှင်နေတာပဲ။ ရေခဲစစ်သူကြီးက ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ကို ရောက်နေတဲ့ ဓားဆရာတစ်ယောက်နဲ့ အလားတူနေတယ်။ ဒီလမ်းမပေါ်မှာ သူက ဘာသက်ရောက်မှုမှ မရှိပေမယ့် တခြားသူတွေကတော့ အအေးဓာတ်ကို အမြဲခုခံနေရတော့ သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ မလွယ်ဘူး"

စူးချန်ခုန်းက မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ဤရေခဲစစ်သူကြီးမှာ အနိုင်ယူရန် မလွယ်ကူကြောင်း သိလိုက်သည်။

"ဓားသွားဝိညာဉ် ပါတဲ့ ကောင်းကင်နဂါးဓားလား။ ဒါက ငါမင်းသားအပိုင် ဖြစ်ရမယ်"

ထိုအချိန်တွင် မင်းသားဆယ့်သုံး၏ မျက်လုံးများမှာလည်း အရောင်တလက်လက်နှင့်။ သူသည်လည်း ဓားသွားဝိညာဉ်ပါသော ကောင်းကင်နဂါးဓားကို အလွန်စိတ်ဝင်စားနေသည်။ သူ၏ လက်စွပ်မှာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ရွှေရောင်ဓားရှည်တစ်လက် သူ၏လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ သူကိုယ်တိုင်က ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်သူဖြစ်ရာ ဤဓားကို ရရှိပါက သူ၏ ဓားသိုင်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် တိုးတက်လာမည်မှာ အမှန်ပင်။

မင်းသားဆယ့်သုံး တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ မော့ကျွင်းလင်က အော်ပြောလိုက်သည်။ "မင်း အဝေးကို ထွက်သွားတာ ပိုကောင်းမယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းက ဘယ်လိုမင်းသားပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ သတ်ပစ်မှာပဲ။"

မော့ကျွင်းလင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် မိစ္ဆာအင်းကွက်များ တောက်ပလာပြီး ကောင်းကင်ထိ ရောက်နိုင်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လှံရှည်မှာ မင်းသားဆယ့်သုံးထံသို့ အကြိမ်ကြိမ် ထိုးနှက်လိုက်ရာ အစာကို ကာကွယ်နေသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။ မည်သူမဆို လာရောက်လုယူပါက အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြတ်ပစ်မည့် အသွင်ရှိသည်။

"ချွင် ချွင် ချွင်"

မင်းသားဆယ့်သုံးသည် လှံချက်အတော်များများကို ခုခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရေခဲလွှာများ ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် သူ၏ ချီစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အလျင်အမြန် ဖယ်ရှားလိုက်ရသည်။

မင်းသားဆယ့်သုံးမှာ ဒေါသထွက်သွားပြီး "စစ်သူကြီး ကုလေ့.. ဒီလူက ရိုင်းစိုင်းလွန်းတယ်။ သူ့ကို ချက်ချင်း ဖမ်းလိုက်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် စစ်သူကြီး ကုလေ့မှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ သူသည် ဓားသွားဝိညာဉ်ပါသော ဓားကို အလွန်အမင်း စိတ်မဝင်စားဘဲ ဤလမ်းမမှ အမြန်ထွက်ကာ အခြားနေရာများကို ရှာဖွေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် မင်းသားဆယ့်သုံးက တိုက်ပွဲထဲ ဝင်သွားပြီ ဖြစ်ရာ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ သားတော်ကို အန္တရာယ် အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။

"မိစ္ဆာလမ်းစဉ်က ကောင်ကများ… ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းနေတာလဲ။"

ကုလေ့က လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဝါးမှာ ရွှေရောင်များ တောက်ပလာပြီး ကြယ်နှင့် လကို ဖမ်းယူသကဲ့သို့ လေထဲမှ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ရွှေရောင်လက်ဝါးရိပ်ကြီး ပေါ်လာပြီး တောင်ပြိုလဲသကဲ့သို့ အင်အားဖြင့် မော့ကျွင်းလင်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"ရှူး"

မော့ကျွင်းလင်၏ လှံမှာ လက်ဝါးရိပ်ကြီး၏ အလယ်တည့်တည့်သို့ ထိုးနှက်လိုက်သော်လည်း သံတုံးကြီးကို ရိုက်မိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒဏ်ရာမရသည့်အပြင် ကြီးမားသော အင်အားကြောင့် သူမှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရသည်။

"ဒီစစ်သူကြီးက... တကယ်ကို သန်မာတာပဲ။"

မော့ကျွင်းလင်၏ လက်ကောက်ဝတ်မှာ ထုံကျင်သွားပြီး သူ အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ကုလေ့သည် အထက်အဆင့် သုံးနိုင်ငံမှ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အင်ပါယာ၏ စစ်သူကြီး နတ်ဘုရား ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတစ်ခုလုံးတွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အဆင့်အောက်၌ အားအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အစွမ်းအထက်ဆုံး သူအနည်းငယ်သာ 'စစ်သူကြီးနတ်ဘုရား' ဘွဲ့ကို ရရှိနိုင်ခြင်းမှာ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ခွန်အားကို သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အခန်း (၇၄၃) နဂါးအသွင်ပြောင်းဂိတ်တံခါးနှင့် နတ်ဘုရားလက်နက်။ (၁)

ကုလေ့ တစ်ချက်သာ တိုက်ခိုက်ရသေးသော်လည်း မော့ကျွင်းလင်ကို လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းတယ်..စစ်သူကြီး ကုလေ့…ငါမင်းသားကို ကူညီပြီး ကောင်းကင်နဂါးဓားကို လုယူလာခဲ့"

ထိုဖြစ်ရပ်ကို မင်းသားဆယ့်သုံးက မြင်သောအခါ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ညီလေးတာ့... ငါတို့ရော ဝင်ပါရမလား"

အလောင်းကောင် အဖိုးအိုက တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပြင်းပြနေပုံရသည်။ စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာကို ထက်မြက်စေပြီး ဝိညာဉ်နယ်ပယ်သို့ ဖောက်ထွက်နိုင်စေမည့် ဓားသွားဝိညာဉ်ပါသော ကောင်းကင်နဂါးဓားကို သူလည်း စိတ်ဝင်စားနေသည်။ ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးနေသော အခြေအနေတွင် ကုလျဲ့တို့နှင့် ပူးပေါင်းကာ မော့ကျွင်းလင်ကို အပြတ်ရှင်းပစ်ရန် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သည်ဟု သူ ယူဆနေသည်။

"ခင်ဗျား သွားချင်ရင် တစ်ယောက်တည်းသွားပါ။ ကျွန်တော်တော့ စိတ်မဝင်စားဘူး"

စူးချန်ခုန်းသည် ဤပြဿနာထဲ ဝင်မပါလိုပေ။

အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် မိမိ၏ ဓားသွားဝိညာဉ်ကို ကိုယ်တိုင် ပုံဖော်ပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် ဤကောင်းကင်နဂါးဓားမှာ သူ့အတွက် သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်လှပေ။ ထို့ကြောင့် ဓားလုပွဲတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ရန် မလိုအပ်ဟု ယူဆခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယန်မိသားစုမှ နှစ်ဦးနှင့် ဝံပုလွေရိုင်းဘုရင် နန်းတော်မှ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးတို့မှာလည်း ဓားလုပွဲတွင် မပါဝင်ဘဲ ရေခဲနှင်းလမ်းမ၏ အဆုံးသို့ အမြန်ဆုံး သွားနေကြသည်ကို စူးချန်ခုန်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ အခြားသူများ ဓားလုနေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ တခြားနေရာမှ ရတနာများကို ရှာဖွေရန် ကြံစည်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ နောက်ကျသွားပါက ရတနာအကြီးစားများကို လက်လွတ်ရပြီး အသေးစားများကိုသာ ရပေလိမ့်မည်။

"ဟူး..."

စူးချန်ခုန်းက လမ်းမအဆုံးသို့ ဦးတည်သွားနေသည်ကို မြင်သောအခါ အလောင်းကောင် အဖိုးအိုမှာလည်း မတတ်နိုင်ဘဲ လိုက်ပါသွားရတော့သည်။ သူတစ်ဦးတည်းအနေဖြင့် မော့ကျွင်းလင်နှင့် လျှို့ဝှက်ယင် မိစ္ဆာမကို ရင်ဆိုင်ရန် သတ္တိမရှိပေ။

စူးချန်ခုန်းနှင့် ကျန်ငါးဦးတို့က ရေခဲနှင်းလမ်းမကို ဖြတ်ကျော်သွားချိန်တွင် နောက်ဘက်မှ ဆူညံသံများမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးမှိန်သွားတော့သည်။ ရှေ့တွင် မီးခိုးရောင်မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ကျယ်ပြန့်သော လမ်းခွဲများ ပေါ်လာသည်။

ဝံပုလွေဘုရင် နန်းတော်မှ စစ်သည်တော် ပါချန်က လူတိုင်းကို ကြည့်ကာ "မိတ်ဆွေတို့... ဒီကောင်းကင်ဂူနန်းထဲမှာ ရတနာတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ငါတို့ အချင်းချင်း အသက်လုပြီး တိုက်ခိုက်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒီနေရာမှာပဲ လမ်းခွဲကြပြီး ကိုယ်ကြိုက်ရာ အရပ်ကို ရွေးချယ် စူးစမ်းကြရင် ဘယ်လိုလဲ" ဟု အဆိုပြုလိုက်သည်။

ဤအဆိုပြုချက်ကို လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံကြသည်။ အမှန်စင်စစ် ကောင်းကင်နဂါး ဂူဗိမာန်အတွင်းရှိ ရတနာအားလုံးကို တစ်ဦးတည်း သိမ်းပိုက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကိုယ့်အရည်အချင်းနှင့်ကိုယ် လမ်းခွဲရှာဖွေခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ မင်းသားဆယ့်သုံး၊ ကုလေ့၊ လျှို့ဝှက်ယင် မိစ္ဆာမနှင့် မော့ကျွင်းလင်တို့မှာ ဓားလုပွဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ ပိတ်မိနေမည် ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ မရောက်လာမီ အခြားရတနာများကို ရှာဖွေရန် အကောင်းဆုံး အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

အလောင်းကောင် အဖိုးအိုက လေကို အသာအယာ ရှူရှိုက်ကြည့်ပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ငါတို့က အရှေ့ဘက်ကို သွားမယ်"

ဒါကို မြင်တော့ စူးချန်ခုန်း နားလည်လိုက်သည်။ အလောင်းကောင် အဖိုးအိုမှာ အနံ့ခံ အလွန်ကောင်းသူ ဖြစ်သဖြင့် အရှေ့ဘက်တွင် တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေသည်ကို သိထားသောကြောင့် ဦးအောင် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ကတော့ အနောက်ဘက်ကို သွားမယ်" ယန်ရုက ယန်ကျန့်နှင့်အတူ ဆန့်ကျင်ဘက် အရပ်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါနဲ့ ငါ့ညီက မြောက်ဘက်ကိုပဲ သွားရတော့မှာပေါ့" ဟု ပါချန်က ဆိုသည်။

အဖွဲ့သုံးဖွဲ့မှာ အချင်းချင်း မနှောင့်ယှက်တော့ဘဲ ကိုယ်စီ ရွေးချယ်ထားသော လမ်းများအတိုင်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။ စူးချန်ခုန်းနှင့် အလောင်းကောင် အဖိုးအိုတို့မှာ အရှေ့ဘက်သို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

အခြားသူများ ဝေးကွာသွားသောအခါ စူးချန်ခုန်းက "အရှေ့ဘက်မှာ ဘာရှိလို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။ အလောင်းကောင် အဖိုးအိုမှာ တစ်ခုခုကို သိထား၍သာ ဦးအောင် ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိနေသည်။

အလောင်းကောင် အဖိုးအိုက ခေါင်းညိတ်လျက် "ငါ ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေရဲ့ အနံ့ကို ရနေတယ်။ ငါ့အထင် မမှားဘူးဆိုရင် ဒီအရှေ့ဘက် လမ်းဆုံးမှာ ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းရဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ စိုက်ပျိုးတဲ့ ဆေးခင်းတွေ ရှိနေရမယ်" ဟု ဖြေလိုက်ည်။

ဤစကားကြောင့် စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားလေ၏။ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ စိုက်ပျိုးသည့် ဆေးခင်းဆိုလျှင် ဆေးပင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေမည်မှာ အသေအချာပင်။ မသေချာသော နေရာများကို သွားမည့်အစား အကျိုးအမြတ် သေချာသည့် နေရာသို့ သွားခြင်းက ပို၍ အဓိပ္ပာယ်ရှိပေသည်။

မီးခိုးရောင် မြူထူများကြားတွင် သုံးမိုင်ခန့် ခရီးနှင်ပြီးနောက် ရှေ့ဘက်တွင် ဆေးခင်းများ ပေါ်လာသည်။ ဤနေရာမှာ အခြားနေရာများထက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုမိုထူထပ်ပြီး ဆေးခင်းများထဲတွင် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များမှာ ဝေဝေဆာဆာ ပေါက်ရောက်နေကြသည်။

"ဟင်... ဒါက ဝိညာဉ်ထိန်းမြက်ပင်လား။ အရွက် ၉ ရွက်တောင် ထွက်နေတာလား။ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။"

ဆေးခင်းတစ်ခုထဲတွင် ဂျုံပင်နှင့်တူသော်လည်း ကြွပ်ဆတ်သော အရွက်များရှိသည့် ဆေးပင်ကို မြင်သောအခါ စူးချန်ခုန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ ဤသည်မှာ သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေသော ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် သာမန် ဝိညာဉ်ထိန်းမြက်ပင် ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်း ယခင်က မြင်ဖူးသမျှမှာ သုံးရွက်၊ လေးရွက်ထက် မပိုချေ။

အရွက်အရေအတွက် များလေလေ၊ ဆေးပင်၏ အရည်အသွေး ပိုမြင့်လေလေ ဖြစ်ကာ ဆေးစွမ်းလည်း ပိုထက်မြက်လေ ဖြစ်သည်။ ဤဆေးခင်းတွင်မူ အညံ့ဆုံး ဆေးပင်မှာပင် အရွက် ခုနစ်ရွက် ရှိနေပြီး အချို့မှာ ကိုးရွက်အထိ ရှိနေသည်။

"ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းကို ပိတ်ထားတာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်၊ သုံးထောင် ရှိပြီ။ ဒီဆေးပင်တွေက ဒီလောက် ကြွယ်ဝတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကြားမှာ နှစ်ပေါင်း ထောင်နဲ့ချီပြီး ပေါက်နေခဲ့ကြတာ။ အချို့ဆိုရင် ညှိုးနွမ်းသွားပြီး မျိုးစေ့တွေကနေ ပြန်ပေါက်တာတောင် အကြိမ်ကြိမ်ပဲ။ ဒီဆေးပင်တွေရဲ့ အရည်အသွေးမျိုးကို အပြင်လောကမှာ ဘယ်လိုမှ ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး။" ဟု အလောင်းကောင် အဖိုးအိုက အားရပါးရ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက် အရည်အသွေးမြင့်တဲ့ ဆေးပင်တွေ အများကြီးလား။ ဒါတွေက အဖိုးမဖြတ်နိုင်ဘူး။"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာသည်။ သူသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတွင် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ရာ ဤဆေးပင်များကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်နိုင်လျှင် သူကိုယ်တိုင်အတွက် ဖြစ်စေ ဆန်းကြယ် လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည်ကို အရှိန်မြှင့် ထုတ်လုပ်ရန်အတွက် သူ၏ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ဂိုဏ်းသားများအတွက် ဖြစ်စေ အလွန်တရာ အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။

အလောင်းကောင် အဖိုးအိုက ရယ်မောလျက် "ညီလေးတာ့... ဒီဆေးပင်တွေ အားလုံးက မင်းအပိုင်ပါပဲ။ ငါကတော့ ငါ့အတွက် အသုံးဝင်မယ့်အရာကိုပဲ လိုချင်တာပါ။ နောက်မှ တခြား ရတနာတွေ တွေ့ရင်တော့ ငါ့ကို ကူညီဖို့ပဲ တောင်းဆိုချင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

ကောင်းကင်ဂူနန်းအတွင်း စူးစမ်းရန်အတွက် အလောင်းကောင် အဖိုးအိုသည် သူ၏ သက်တမ်းကို တိုတောင်းစေပြီး အထွတ်အထိပ် အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤနေရာတွင် ကြီးမားသော တိုးတက်မှု တစ်ခုခု မရရှိပါက သူသည် အသက်ရှင်ရန် သိပ်မကျန်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤဆေးပင်များသည် သူ့အတွက် အသုံးမဝင်တော့ချေ။ သက်တမ်းတိုးဆေးများကိုလည်း သူ သောက်သုံးပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူသည် စူးချန်ခုန်းကို ဤဆေးပင်များအားလုံး ပေးအပ်ခြင်းဖြင့် သူ၏ တိုးတက်မှုအတွက် အကူအညီ ရယူလိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... အခြေအနေ ကြည့်ရတာပေါ့"

စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း အတိအကျ ကတိမပေးခဲ့ပေ။ ထို့နောက် စူးချန်ခုန်းသည် မဆိုင်းမတွဘဲ ထိုဆေးပင်များကို စတင် သိမ်းဆည်းတော့သည်။

အခန်း (၇၄၄) နဂါးအသွင်ပြောင်း ဂိတ်တံခါးနှင့် နတ်ဘုရားလက်နက်။ (၂)

စူးချန်ခုန်းသည် ထိုဝိညာဉ်ဆေးခင်းအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လေဟာပြင်မှာ စတင်တုန်ခါလာပြီး အပူချိန်မှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာလည်း ဖရိုဖရဲဖြစ်လာပြီး လေထဲတွင် ကြီးမားသော မီးလုံးကြီးများ အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ မီးလုံးတစ်လုံးချင်းစီမှာ အချင်းဝက် နှစ်ပေခန့်ရှိပြီး ပူပြင်းလှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထိုမီးလုံးများသည် ကောင်းကင်မှ ဥက္ကာခဲများကဲ့သို့ပင် အောက်ဘက်ရှိ ဆေးခင်းဆီသို့ တဟုန်ထိုး ကျဆင်းလာတော့သည်။

"ဒါက ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ချန်ထားခဲ့တဲ့ အစီအမံလား"

စူးချန်ခုန်းမှာ စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားမိသည်။ ဤဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို ခူးဆွတ်ရန်မှာ လွယ်ကူမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ မီးလုံးများသည် စူးချန်ခုန်းကို တိုက်ရိုက်မတိုက်ခိုက်သော်လည်း ဆေးခင်းဆီသို့ ဦးတည်နေခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ကြားဖြတ်မတားဆီးနိုင်ပါက အောက်ဘက်ရှိ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များအားလုံး ပြာဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"မျောက်ဝံနတ်ဆိုး လေဟာပြင် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း"

စူးချန်ခုန်း မဆိုင်းမတွဘဲ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုစည်းလာပြီး လေထဲတွင် နက်မှောင်သော မျောက်ဝံကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။ ထိုဝံပုလွေကြီးက လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ပြင်းထန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဘုန်း"

လေဟာပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကျဆင်းလာသော မီးလုံးများမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားသည်။ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များမှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားသော်လည်း စူးချန်ခုန်းက ၎င်းတို့ကို အပိုင်းအခြားတစ်ခုအတွင်း အတင်းအကျပ် ပိတ်လှောင်ထားသဖြင့် အောက်ဘက်ရှိ ဆေးပင်များကို မထိခိုက်စေတော့ပေ။

အလောင်းကောင် အဖိုးအိုသည် ဘေးမှကြည့်ကာ စူးချန်ခုန်း၏ အမျိုးမျိုးသော အခြေအနေများကို ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်းအား ချီးကျူးမိနေသည်။

ဘုန်း ဘုန်း

လေဟာပြင်မှ မီးလုံးများ ပိုမိုထွက်ပေါ်လာသော်လည်း စူးချန်ခုန်းက လျင်မြန်စွာပင် တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

"အချိန်ဆွဲလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။ ဒီမီးလုံးတွေက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကနေ ပြောင်းလဲလာတာဆိုတော့ အဆုံးရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ ဆေးခင်းထဲက ဆေးပင်တွေကို အမြန်ခူးမှ ဖြစ်မယ်"

စူးချန်ခုန်းသည် မီးလုံးမည်မျှရှိသည်ကို စမ်းသပ်မနေတော့ပေ။ မျောက်ဝံပုံရိပ်က ကောင်းကင်မှ ကျလာသော မီးလုံးများကို ဖမ်းယူဖျက်ဆီးကာ ပိတ်ဆို့ထားစဉ် စူးချန်ခုန်း၏ လက်များက လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလျက် ဝိညာဉ်ထိန်းမြက်ပင် တစ်ပင်ချင်းစီကို မြေကြီးနှင့်တကွ နုတ်ယူကာ စာပေရနံ့အိတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

"ဘုန်း"

စူးချန်ခုန်းသည် နောက်ဆုံးမြက်ပင်ကို အိတ်ထဲသို့ ထည့်ပြီးသည်နှင့် ကျဆင်းလာသော မီးလုံးများကို ဆက်လက်မခုခံတော့ပေ။ မီးလုံးတစ်လုံး ဆေးခင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့် ဆေးခင်းမှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝသော မြေဆီလွှာမှာလည်း ကျွမ်းလောင်သွားတော့သည်။ ဆေးခင်း ပျက်စီးသွားသည်နှင့် ကောင်းကင်မှ မီးလုံးများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"တခြားဆေးခင်းတွေလည်း ရှိသေးတယ်"

ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ထိန်းမြက်ပင်များ စိုက်ပျိုးထားသည့် ဆေးခင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းအတွင်းရှိ ဆေးခင်းများသည် ရှုပ်ထွေးသော အစုအဝေးတစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိနေပြီး တစ်ခုချင်းစီတွင် မတူညီသော ဆေးပင်များ ပေါက်ရောက်နေကြသည်။

"ဒါက သွေးကြောရှင်သန်မြက်လား။ ဒါက ဇီဝဖန်တီးဆေးလုံးဖော်စပ်တဲ့ နေရာမှာ သုံးတဲ့ ပစ္စည်းပဲ?"

ဒုတိယမြောက် ဆေးခင်းတွင် သက်စောင့်အားများ ပြည့်နှက်နေသော ဆေးပင်တစ်မျိုး ရှိနေသည်။ စူးချန်ခုန်းမှာ ၎င်းကို မြင်သည်နှင့် မည်သည့်ဆေးပင် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် မျက်လုံးများက တလက်လက်နှင့်။

ဇီဝဖန်တီးဆေးလုံးသည် ပြတ်တောက်သွားသော သွေးကြောများကို ပြန်လည်ဆက်ပေးနိုင်ရုံသာမက ဆုံးရှုံးသွားသော ခြေလက်အင်္ဂါများကိုပါ ပြန်လည်ပေါက်ဖွားစေနိုင်သည်။ လူတစ်ဦး၏ သွေးကြောများ အားလုံး ပြတ်တောက်သွားပြီး ခြေလက်များ မရှိတော့လျှင်ပင် ဤဆေးလုံးကို သောက်သုံးပါက ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်မှာ အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး နှလုံးကွဲအက်ခြင်းကိုပင် ကုသနိုင်သော်လည်း ခြေလက်အင်္ဂါ အသစ်ပြန်ပေါက်စေရန်မှာမူ အဆင့် ၉ သို့ ရောက်ရှိလျှင်ပင် မဖြစ်နိုင်သေးချေ။ အကယ်၍သာ ဤဆေးပင်ကို ရရှိပြီး ဆေးနည်းပါ ရရှိခဲ့ပါက သူသည် အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် ကိုယ်တိုင် ဆေးလုံးဖော်စပ်ထားနိုင်မည် ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ အသက်ကယ်ဆေး တစ်မျိုးပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"အားလုံး ယူရမယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် မဆိုင်းမတွဘဲ ဆေးပင်များကို စတင်စုဆောင်းတော့သည်။ ယခင်အတိုင်းပင် ဆေးခင်းအနီးသို့ ရောက်သည်နှင့် မီးလုံးများ ကျဆင်းလာသည်။ အကယ်၍ မကာကွယ်နိုင်ပါက ဆေးပင်များမှာ ပြာဖြစ်သွားပေလိမည်။ စူးချန်ခုန်းသည် မျောက်ဝံပုံရိပ်ယောင်ဖြင့် မီးလုံးများကို ခုခံရင်း တစ်ဖက်မှ ဆေးပင်များကို ခူးဆွတ်ကာ အိတ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"ဒီဆေးခင်းမှာ ဆေးပင်တွေက အများကြီးပဲ။ အရည်အသွေးကလည်း မြင့်လွန်းတယ်။ ရွှယ်အန်းဂိုဏ်းလို ဂိုဏ်းမျိုးရဲ့ သိုလှောင်ရုံတစ်ခုလုံးထက်တောင် အခုငါရထားတာက ပိုများနေပြီ။"

စူးချန်ခုန်း စိတ်ထဲမှ အလွန်ဝမ်းသာနေမိသည်။ ဤကောင်းကင်ဂူနန်းအတွင်း စိုက်ပျိုးထားသော ဆေးပင်များမှာ ပြင်ပတွင် ဝယ်ယူ၍မရနိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလွန်ကြွယ်ဝသော နေရာမျိုးတွင်သာ ပေါက်ရောက်နိုင်သော ရှားပါးဆေးပင်များ ဖြစ်သည်။ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းပေါင်း ရာချီ စုပေါင်းထားသည့် အခြေခံအုတ်မြစ်မှာပင် ဤကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းတစ်ခုတည်းကို မယှဉ်နိုင်ချေ။ ဤဆေးပင်များကို ရရှိရုံနှင့်ပင် သူ၏ခရီးမှာ အလွန်တန်လှပြီ ဖြစ်သည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ဆေးပင်အားလုံးကို သိမ်းဆည်းပြီးစီးခဲ့ရာ စာပေရနံ့အိတ်မှာ အပြည့်နီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"တကယ်ကို အကျိုးအမြတ် အကြီးကြီးရတာပဲ။"

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် စူးချန်ခုန်း အခုရရှိထားသော ဆေးပင်များကို သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေသော ဆေးလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပါက ၎င်းမှာ ကောင်းကင်သွေးကြောအဆင့် ပြည့်မီပြီး ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့်သို့ ရောက်ရှိမည့် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် ရာပေါင်းများစွာကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ရန် လုံလောက်လှသည်။ နိုင်ငံတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်ခဲ့ဖူးသော မိသားစု၏ ကောင်းကင်ဂူနန်း အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ဤမျှအထိ ကြီးမားလှသည်။

"ညီလေးတာ့... ဆေးပင်တွေ အကုန်ရပြီဆိုတော့ နောက်တစ်နေရာကို အမြန်သွားကြစို့" ဟု အလောင်းကောင် အဖိုးအိုက အလောတကြီး ပြောလိုက်သည်။ သူကဲ့သို့ အလောင်းကောင်အသွင် ပြောင်းလဲနေသူအတွက် ဤဆေးပင်များမှာ အသုံးမဝင်လှသဖြင့် အချိန်ဆွဲနေလျှင် တခြားရတနာများကို သူများဦးသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

"ကောင်းပါပြီ"

ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်ကြောင့် စိတ်ကျေနပ်နေသော စူးချန်ခုန်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အလောင်းကောင် အဖိုးအိုနှင့်အတူ ဆေးခင်းမှ ထွက်ခွာကာ မြူထူများကြားမှ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

"ဘုန်း"

ထိုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းနှင့် အလောင်းကောင် အဖိုးအိုတို့၏ နားထဲသို့ တစ်စုံတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အသံကြီး တစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။

"ဘယ်ဘက်က ထွက်လာတာလား။ သွားကြည့်ရအောင်"

သူတို့နှစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ပြီးနောက် မဆိုင်းမတွဘဲ အသံလာရာဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

မိုင်အနည်းငယ်အကွာရှိ ခန်းမကြီးတစ်ခုအတွင်းတွင် ပါချန်သည် ဟင်းလင်းပြင်၌ ဖြစ်ပေါ်နေသော ကြီးမားသော ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခုကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသည်။