အခန်း (၇၄၅-၇၄၇)

အခန်း (၇၄၅) နဂါးအသွင်ပြောင်း ဂိတ်တံခါးနှင့် နတ်ဘုရားလက်နက်။ (၃)

ဝဲဂယက်အတွင်း၌ သားရဲသားရေကို ဝတ်ဆင်ထားသော ပါယီသည် ထိုဝဲဂယက်၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်နေသည်။ ဝဲဂယက်အတွင်းတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ချည်မျှင်တန်းများက သံကြိုးများအဖြစ် စုစည်းသိပ်သည်းလာပြီး သူ့ကို အထပ်ထပ်အခါခါ ရစ်ပတ်ကာ ဝဲဂယက်၏ နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ္ဘာထဲသို့ ဆွဲခေါ်နေသည်။

ပါယီ၏ ကြွက်သားများမှာ ဖောင်းကြွနေပြီး သွေးကြောများမှာလည်း ရုန်းကန်မှုကြောင့် ပြုထွက်မတတ် ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်နေပြီး အရေပြားများမှာ သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ နီရဲနေသည်။ သူသည် မိမိကို ချုပ်နှောင်ထားသော သံကြိုးများကို အကြိမ်ကြိမ် ဆွဲဖြတ်သော်လည်း သံကြိုးအသစ်များမှာ အဆက်မပြတ် ပေါ်ပေါက်လာကာ သူ့ကို ထောင်ချောက်မိနေသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝဲဂယက်အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ဆွဲယူသွားတော့သည်။

ပါယီ၏ လည်ပင်းတွင် ဆွဲထားသော အစွယ်ဆွဲသီးမှာ ပြုတ်ကျသွားပြီး ဝဲဂယက်အတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရကာ ချက်ချင်းပင် ပြာအဖြစ် ကြိတ်ခြေခံလိုက်ရသည်။

"တောက်... တောင့်ခံထားဦး ညီလေး..အစ်ကို မင်းကို ဆွဲထုတ်ပေးမယ်။"

ပါချန်က အံကြိတ်ဆဲဆိုရင်း အလောတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မလာနဲ့... အနားကပ်ရင် အစ်ကိုပါ အစုပ်ခံရလိမ့်မယ်။"

နဖူးတွင် သွေးကြောများ ထောင်ထွက်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဝိညာဉ်သံကြိုးများဖြင့် ရစ်ပတ်ခံထားရသော ပါယီက ခက်ခဲစွာ အော်လိုက်သည်။

ပါချန်နှင့် ပါယီတို့သည် အတူတူ စူးစမ်းရှာဖွေရင်း 'ဆေးလုံးတစ်သောင်းခန်းမ' သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့သည့်အပြင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသော ကြီးမားသည့် ဆေးဖိုကြီးတစ်ခုကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ၎င်း၏ ထူးခြားသော အရည်အသွေးကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိနိုင်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ထိုဆေးဖိုကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ချန်ထားခဲ့သော ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ဟင်းလင်းပြင်မှာ အက်ကွဲသွားပြီး အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မည့် ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ပါယီကို အတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်မည့် သံကြိုးများစွာ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

အမှန်တော့ ပါချန်သည် ပါယီကို ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသော်လည်း ဝဲဂယက်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်နှင့် သံကြိုးများစွာက သူ့ထံသို့ပါ ဦးတည်လာသဖြင့် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်ခဲ့ရသည်။ မဟုတ်ပါက သူသည်လည်း ပါယီကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သွားပေလိမည်။

"တောက်... ငါနဲ့ ငါ့ညီက အနီးကပ်တိုက်ခိုက်တာမှာ ကျွမ်းကျင်ပေမဲ့ ဒီတိုက်ခိုက်ရေးအစီအမံက အရမ်းလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားပြီး ငါတို့ကို ကောင်းကောင်းကြီး တန်ပြန်နိုင်တာပဲ။"

ပါချန်မှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေပြီး နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို အသည်းအသန် စဉ်းစားနေသည်။

ပါချန်နှင့် ပါယီတို့တွင် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု မရှိကြပေ။ သူတို့သည် ငယ်စဉ်က သားရဲအစစ်၏ အသားကို စားသုံးခဲ့ရသဖြင့် ထူးခြားသော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုပိုင်းတွင် အံ့မခန်း တိုးတက်လာသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အားကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားဖြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု ဆရာကြီးတစ်ဦးကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဖြေရှင်း၍မရသော အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါတွင်မူ သူတို့မှာ အစွမ်းမပြနိုင်တော့ပေ။

"ဟင်"

ပါချန်သည် အသံတစ်ခု ကြားလိုက်သဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဆေးလုံးတစ်သောင်းခန်းမ၏ အဝင်ဝတွင် လူနှစ်ဦး ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"တာ့ဝူဖုန်းနဲ့ အလောင်းကောင် အဖိုးအိုလား။"

ပါချန်မှာ ချက်ချင်းပင် သတိထားလိုက်သည်။

"သူတို့ ဒုက္ခရောက်နေပုံပဲ"

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြောင့် ရောက်ရှိလာသော စူးချန်ခုန်းနှင့် အလောင်းကောင် အဖိုးအိုတို့သည် ပါယီတစ်ယောက် ဝဲဂယက်အတွင်း သံကြိုးများဖြင့် ချုပ်နှောင်ခံရကာ အောက်သို့ ဆွဲချခံနေရသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ပါချန်သည် ဦးစွာ သတိကြီးစွာ ထားနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ တောင်းပန်တိုးလျှိုးလိုက်သည်။ "မိတ်ဆွေတို့... ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပေးကြပါ။ ကျွန်တော့်ညီကို ကယ်ပေးကြပါဦး"

အလောင်းကောင် အဖိုးအိုက စူးချန်ခုန်းအား အသံပို့လွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ညီလေးတာ့... သူများကိစ္စထဲ ဝင်မပါတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ပြိုင်ဘက် တစ်ယောက်လျော့တာ ငါတို့အတွက် ပိုကောင်းတယ်"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလောင်းကောင် အဖိုးအို၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူ့အမြင်အရဆိုလျှင် မကယ်တင်သင့်သည့်အပြင် အရှိန်မြှင့်ပြီး အဆုံးစီရင်ပေးလိုက်ခြင်းက ပို၍ မှန်ကန်ပေလိမ့်မည်။ အမှန်တော့ ဤကောင်းကင်ဂူနန်းအတွင်းရှိ ရတနာအများစုတွင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့များ ပါဝင်နေနိုင်သဖြင့် ၎င်းတို့ကို တွေ့ရှိသည့်အခါ ပြင်းထန်သော လုပွဲများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်မှာ သေချာသည်။ ပါယီသာ သေဆုံးသွားပါက ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး လျော့နည်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ပါယီကို ဆွဲခေါ်နေသော သံကြိုးများကို မလှုပ်မယှက် ကြည့်နေသည်။ သူသည် အကြောင်းမဲ့ သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခပေးမည့်သူ မဟုတ်သော်လည်း မသိကျွမ်းသူတစ်ဦးအတွက် အားအင်အလဟဿ ဖြုန်းတီးမည့်သူလည်း မဟုတ်ပေ။

ပါယီကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဆန်းကြယ် လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည်ကို အသုံးပြုရဖွယ် ရှိသည်။ စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် အရေးကြီးသော အခြေအနေနှင့် ကြုံလာရပါက အသုံးပြုရန်အတွက် သူ၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထိန်းသိမ်းထားရန် လိုအပ်သည်။

ထို့အပြင် အလောင်းကောင် အဖိုးအို ပြောသည်မှာလည်း မှန်ပေသည်။ ဝံပုလွေဘုရင်နန်းတော်မှ ဤနှစ်ဦးမှာ သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်များ ဖြစ်သည်။ ပါယီကို ကယ်တင်လိုက်ခြင်းကြောင့် ကျေးဇူးတင်ခြင်း ခံရနိုင်သော်လည်း နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ကဲ့သို့သော ရတနာကို လုယူရမည့်အချိန်တွင် ထိုကျေးဇူးကြောင့် သူတို့က အလျှော့ပေးလိမ့်မည်ဟု စူးချန်ခုန်း မယုံကြည်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦး မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ပါချန်မှာ အလွန်ပင် ပူပန်လာတော့သည်။ ပါယီမှာ ဝဲဂယက်အတွင်းသို့ ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ ဆွဲယူခံနေရပြီ ဖြစ်ရာ အောက်ခြေသို့ ရောက်သွားပါက သေဆုံးရန်သာ ရှိတော့သည်။

ပါချန်က အံကြိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အစွယ်လက်ကောက် (သိုလှောင်ရတနာ) အတွင်းမှ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီဆေးလုံးတစ်သောင်းခန်းမထဲမှာ အဖိုးတန်ဆုံးအရာက ဒီ ဆေးလုံးတစ်သောင်းဆေးဖိုပဲ။ ငါနဲ့ ငါ့ညီက ဒါကို ယူဖို့ ကြိုးစားရင်း အန္တရာယ်နဲ့ တွေ့ခဲ့တာ။ မင်းတို့သာ ငါ့ညီကို ကယ်ပေးမယ်ဆိုရင် ဒီဆေးဖိုကို ငါ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဆက်သပါ့မယ်။"

စူးချန်ခုန်း သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ဆေးလုံးတစ်သောင်းဆေးဖိုမှာ လက်ဝါးခန့်သာ ရှိပြီး မှိန်ဖျော့သော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ပါချန်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အနည်းငယ် ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ ထိုဖိုမှာ ပေအနည်းငယ်အထိ ကြီးထွားလာသည်။

၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဝိညာဉ်ရှေးဟောင်းစာများ ထွင်းထုထားပြီး မည်သည့်သတ္တုနှင့် ပြုလုပ်ထားသည်ကို မသိရသော်လည်း အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။

"အရွယ်အစား ပြောင်းလို့ရတာလား။" စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အဆင့်ရှိသူများသာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိန်းချုပ်ကာ သိုလှောင်ရတနာများ ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ ဤဆေးဖိုမှာ အရွယ်အစား ပြောင်းလဲနိုင်သည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ကိုယ်တိုင် အသုံးပြုခဲ့သော အဆင့်မြင့် ဆေးဖိုကြီး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် သည် ဘက်စုံတော်သည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူများသည် သက်တမ်းရှည်ကြာသဖြင့် အခြားသော နယ်ပယ်များကိုလည်း လေ့လာရန် အချိန်ရကြရာ သူသည် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းနှင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတို့တွင်လည်း အလွန်ထူးချွန်သူ ဖြစ်သည်။

ဤ ဆေးလုံးတစ်သောင်းဆေးဖိုမှာ ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်နှင့် လိုက်ဖက်အောင် သွန်းလုပ်ထားသော နတ်ဘုရားပစ္စည်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အရည်အသွေးမှာ စူးချန်ခုန်း ယခင်က အသုံးပြုခဲ့သော ကြယ်ပုံစံရွှေဆေးဖိုထက် များစွာ သာလွန်လှပေသည်။

အခန်း (၇၄၆) နဂါးအသွင်ပြောင်း ဂိတ်တံခါးနှင့် နတ်ဘုရားလက်နက်။ (၄)

စူးချန်ခုန်း၏ အကဲဖြတ်ချက်အရ ဤ ဆေးလုံးတစ်သောင်းဆေးဖိုအတွင်း၌ အခြားသော လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ရှိနေနိုင်ပြီး ၎င်းကို လက်လွှတ်မခံသင့်သောကြောင့် အပိုင်ယူဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းက ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ။ ခင်ဗျားညီကို ကယ်ဖို့ ကျွန်တော်ကူညီမယ်။ ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး ဆေးလုံးတစ်သောင်းဆေးဖိုကို ကျွန်တော့်လက်ထဲ အပ်ရမယ်။"

အကျိုးအမြတ်ကို အရင်ရယူထားရန်မှာ အလွန်အရေးကြီးသည်။ အကယ်၍ ပါယီကို မကယ်တင်နိုင်ခဲ့လျှင် ဖြစ်စေ ကယ်တင်ပြီးမှ သူတို့က ကတိဖျက်လျှင် ဖြစ်စေ အလုပ်ရှုပ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ပါချန်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်သွားလေ၏။ သို့သော် ဝဲဂယက်အတွင်း၌ သံကြိုးများကို အသည်းအသန် ခုခံရင်း မျက်နှာနီရဲကာ သွေးကြောများ ထောင်ထွက်နေသော ပါယီကို ကြည့်ပြီး အချိန်ဆွဲနေလျှင် ပါယီ၏ အသက်အန္တရာယ် ပိုကြီးလာမည်ကို သူ သိလိုက်သည်။ စျေးဆစ်နေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

"ကျေးဇူးပြုပြီး လှုပ်ရှားပေးပါ။" ပါချန်သည် မချိတင်ကဲဖြင့် လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်အင်းကွက်များစွာ ရစ်ပတ်ထားသော ဆေးလုံးတစ်သောင်းဆေးဖိုမှာ စူးချန်ခုန်းထံသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိသွားသည်။

စူးချန်ခုန်းက ၎င်းကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး နောက်မှ သေချာလေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်ကာ ခါးရှိ စာပေရနံ့အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ကတိအတိုင်း ဆေးဖိုကို ရရှိပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ကတိမဖျက်ဘဲ ဝဲဂယက်အနီးသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

"ဒီတာ့ဝူဖုန်းက... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကတိတည်တဲ့လူပဲ" အလောင်းကောင် အဖိုးအိုက ခေါင်းညိတ်လျက် မှတ်ချက်ပေးသည်။ အကယ်၍ သူသာ ဆိုလျှင် ပစ္စည်းရသည်နှင့် လူမကယ်ဘဲ ထွက်ပြေးသွားမည်မှာ သေချာသည်။

ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ဝဲဂယက်အနီးသို့ ရောက်သောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် မိမိကိုယ်ကို ဝဲဂယက်ဗဟိုသို့ ဆွဲငင်နေသည့် အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ချွင် ချွင် ချွင်"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝဲဂယက်အတွင်းရှိ မှောင်မည်းနေသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သံကြိုးများစွာမှာ စူးချန်ခုန်းထံသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုးဝင်လာကြသည်။ ဤဝဲဂယက်အတွင်း၌ ထိုသံကြိုးများဖြင့် အချုပ်ခံလိုက်ရပါက ဝဲဂယက်၏ စုပ်အားနှင့် သံကြိုးများ၏ ဆွဲအားတို့ကြောင့် မည်သူမျှ ခုခံနိုင်ရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

ပါယီမှာ သူ၏ ထူးကဲသော ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကြောင့်သာ အပိုင်းပိုင်းမပြတ်ဘဲ တောင့်ခံထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မည်မျှပင် သန်မာသူဖြစ်ပါစေ ခံနိုင်ရည် ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ဝုန်း ဝုန်း" စူးချန်ခုန်းသည် အန္တရာယ်မဖြစ်စေရန် ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည်တစ်စက်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုကာ 'ကောင်းကင်နတ်သမင် ခြေလှမ်း'ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

"ဝူးရှ်" သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ကောင်းကင်ကို နင်းလျှောက်နိုင်သော နတ်သမင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရစ်ပတ်နေသော သံကြိုးများကို ရှောင်ကွင်းကာ ပါယီ၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် သံဖြတ်ဓားကို ထုတ်ယူကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်များကို အေးမြသော လေညင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဓားတွင် စီးဆင်းစေပြီး ဆက်တိုက် ပိုင်းချလိုက်သည်။

"ရွှပ် ရွှပ်" ပြတ်တောက်သံများနှင့်အတူ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သံကြိုးများအားလုံးမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ဓားချက်အောက်တွင် ပြတ်တောက်သွားကုန်သည်။

"သွားကြစို့" ပါယီ၏ ပုခုံးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲယူကာ သူသည် ချက်ချင်းပင် ဝဲဂယက်အတွင်းမှ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ အတွင်း၌ အသက်ရှိသူ မကျန်တော့သောအခါ ဝဲဂယက်မှာ တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သေမင်းတွင်းမှ လွတ်မြောက်လာသော ပါယီမှာ အမောတကော အသက်ရှူနေရပြီး နဖူးတွင်လည်း ချွေးများ စိုရွှဲနေ၏။ "ဒီကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်က တကယ်ကို ရက်စက်တာပဲ... ဒီလို သတ်ကွင်းကြီးကို အစီအမံလုပ်ထားတယ်..."

ညီအစ်ကို နှစ်ဦး 'ဆေးလုံးတစ်သောင်းခန်းမ' ကို စူးစမ်းစဉ်အတွင်း ပါယီမှာ အသက်ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အမှန်တော့ ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ကို ရက်စက်သည်ဟု အပြစ်တင်၍မရပေ။ မိသားစု၏ တစ်သက်တာ ရတနာများကို အခြားသူများအတွက် ချန်ထားခဲ့သည်မှာပင် လျှော့ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အစီအမံများနှင့် စမ်းသပ်မှုများသည် မိမိတို့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို အလွယ်တကူ မယူသွားနိုင်စေရန် ပြုလုပ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း လေ့ကျင့်ထားသော ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်မှာ အလွန် ပြည့်စုံလှသည်။ လှုပ်ရှားမှု၊ ပေါ့ပါးခြင်း၊ တိုက်စစ် စသည်ဖြင့် အားနည်းချက် မရှိသလောက်ဖြစ်ရာ အမျိုးမျိုးသော အခြေအနေများကို ကောင်းကောင်း ကိုင်တွယ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူး…အများကြီးတင်ပါတယ်" ပါယီက ခက်ခဲစွာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး ဘာမှ ထွေထွေထူးထူး မပြောခဲ့ပေ။ သူ၏ အကူအညီမှာ အလကားမဟုတ်ဘဲ ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည်တစ်စက် အသုံးပြုလိုက်ရသော်လည်း "ဆေးလုံးတစ်သောင်းဆေးဖို" ကို အလဲအလှယ် ရရှိခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ အိတ်ထဲမှ ဆေးလုံးတစ်သောင်းဖိုကို ထုတ်ယူကာ လေ့လာကြည့်သည်။ အရွယ်အစား ပြောင်းလဲနိုင်သည့်အပြင် ၎င်းပေါ်ရှိ ထူထပ်သော ဝိညာဉ် ရှေးဟောင်းစာများမှာလည်း အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်သည်။

"ဒါက ဝိညာဉ်နှိုးဆေးလုံးဖော်စပ်နည်းပဲ... ဉာဏ်နည်းသူကို ဉာဏ်ကောင်းစေပြီး ဉာဏ်ကောင်းသူကို ပိုပြီး ထက်မြက်စေနိုင်တယ်..."

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ရှေးဟောင်းစာတစ်ခုပေါ်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်သောအခါ ထူးခြားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဝေဝါးသော ပုံရိပ်တစ်ခုက ဆေးဖော်စပ်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုပုံရိပ် ဖော်စပ်နေသော ဆေးလုံး၏ အာနိသင်ကိုလည်း သူ အလိုလို နားလည်သွားသည်။

"ဒါဆိုရင်... ဒီဆေးဖိုပေါ်က ရှေးဟောင်းစာ တစ်ခုချင်းစီက သီးခြား ဆေးဖော်စပ်နည်း တစ်ခုချင်းစီကို ကိုယ်စားပြုနေတာပေါ့။"

စူးချန်ခုန်းသည် ဆေးလုံးတစ်သောင်းဖို၏ နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို နားလည်သွားသဖြင့် အံ့သြသွားမိသည်။ ဤဆေးဖိုကို အသုံးပြု၍ ဆေးဖော်စပ်တိုင်း ရှေးဟောင်းစာသစ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာမည် ဖြစ်ပြီး ထိုဆေးနည်းကို မှတ်တမ်းတင်ပေးသည့်အပြင် ဆေးဖိုကိုလည်း ပိုမို ထူးခြားစေမည် ဖြစ်သည်။

ဆေးဖိုမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထိုကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းစာပေါင်း တစ်ထောင်နီးပါး ရှိနေသည်မှာ မတူညီသော ဆေးနည်းပေါင်း တစ်ထောင်နီးပါး ရှိနေခြင်းပင်။ ဆေးနည်းများသာမက ဆေးဖော်စပ်ပုံ အဆင့်ဆင့်ကိုလည်း အသေးစိတ် လေ့လာနိုင်သည်။

"ဒါက ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ချန်ထားခဲ့တဲ့ ဆေးဖိုလား။ ဒီဆေးနည်းတွေနဲ့တင်ကို အဖိုးဖြတ်လို့ မရဘူး။ ဒါက နှစ်ထောင်ချီ မိသားစုရဲ့ စုဆောင်းမှုပဲ။" စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေမိသည်။ ဤဆေးဖိုသည် သူ၏ ဆေးဖော်စပ်မှု စွမ်းရည်ကို များစွာ တိုးတက်စေမည်မှာ အမှန်ပင်။

ပါချန်ကလည်း ထိုဆေးဖိုကို လက်လွတ်လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲမှ နှမြောနေမိသည်။ သို့သော် အခြားရတနာများ ရထားသေးသဖြင့် အနည်းငယ် ဖြေသာနေသည်။

"တခြားနေရာတွေကို ဆက်ရှာကြစို့" စူးချန်ခုန်းနှင့် အလောင်းကောင် အဖိုးအိုတို့သည် ဆေးလုံးတစ်သောင်းခန်းမမှ ထွက်ခွာကာ အခြားနေရာများကို ဆက်လက် ရှာဖွေကြသည်။ သို့သော် နောက်ထပ် ရရှိသည့် အရာများမှာ နည်းပါးလှသည်။ သူတို့ ရှာဖွေနေချိန်တွင် အခြားသူများမှာလည်း လက်မနှေးကြဘဲ အခြားနေရာများသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် စူးချန်ခုန်းတို့ 'ကျမ်းစာဆောင်'သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာများကို တစ်ယောက်ယောက်က အပြောင်အစင် ယူသွားပြီဖြစ်သည်။

အခန်း (၇၄၇) နဂါးအသွင်ပြောင်း ဂိတ်တံခါးနှင့် နတ်ဘုရားလက်နက်။ (၅)

"ယန်မျိုးရိုး လူနှစ်ယောက် လက်ထဲကို ရောက်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

ဤအရပ်မျက်နှာမှာ ယန်မိသားစုဝင်နှစ်ဦး စူးစမ်းခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းဖြစ်ရာ အမှားအယွင်းမရှိပါက သူတို့ကပင် အကုန်အစင် သိမ်းကျုံးယူဆောင်သွားတာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ လုံမိသားစုကဲ့သို့သော မြင့်မြတ်သည့် မိသားစုတစ်ခုတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျင့်စဉ်ကျမ်းစာများ ရှိနေမည်မှာ သေချာပြီး ၎င်းတို့ကို အထွတ်အထိပ်အထိ လေ့ကျင့်နိုင်ပါက နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို သင်ယူနိုင်မည်ဖြစ်ရာ တန်ဖိုးမှာ အတိုင်းအဆမရှိပေ။

စူးချန်ခုန်းကမူ ထိုအရာကို စိတ်ထဲမထားသည့်နှယ်။ ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းအတွင်းရှိ ရတနာများကို တစ်ဦးတည်း သိမ်းပိုက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူရရှိထားသော အကျိုးအမြတ်မှာပင် အလွန်ကြီးမားလှပြီဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၊ အရည်အသွေးမြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် မြောက်မြားစွာနှင့် ဆေးလုံးတစ်သောင်းဖိုတို့ကို သူ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းထဲတွင် ရတနာများ မည်မျှပင်ရှိပါစေ လူတိုင်းက ပိုက်စိပ်တိုက် ရှာဖွေနေကြသဖြင့် မကြာမီ ကုန်ဆုံးသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ခံစားချက်အရ သူ ကောင်းကင်ဂူနန်းထဲသို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ တစ်ရက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဝင်ရောက်လာကြသည့် အရပ်ငါးမျက်နှာမှ လူတိုင်းမှာ အနည်းနှင့်အများ ရတနာများ ရရှိခဲ့ကြသည်။

"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း"

ထိုအချိန်တွင် တစ်လောကလုံး တုန်ခါသွားစေသော မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ အသံကြီးများ ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ မြေပြင်မှာ တုန်ခါနေပြီး အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထနေသည်။

"ဒီလှုပ်ရှားမှုက... ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာ ထွက်ပေါ်လာတော့မယ့် ပုံပဲ။"

စူးချန်ခုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အသံလာရာဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်နဂါး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ချန်ထားခဲ့သော အစစ်အမှန် ရတနာမှာ ပေါ်ထွက်လာတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားမျိုးစေ့... ဒါ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့များလား"

အလောင်းကောင် အဖိုးအိုမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ဆယ်ပုံရှစ်ပုံ၊ ကိုးပုံခန့်မှာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ခန့်မှန်းနေသည်။ ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းတွင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ တစ်စေ့ ရှိနေနိုင်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြသော်လည်း ယခုအချိန်အထိ မည်သူမျှ မတွေ့ရှိကြသေးပေ။ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ရန်မှာ မလွယ်ကူသကဲ့သို့ ၎င်းပေါ်ထွက်လာချိန်တွင်လည်း ဆူညံသံမှာ အလွန်ကျယ်လောင်လှသည်။ ယခင်က ချီနဂါးခန်းမရှိ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကဲ့သို့ပင် တိတ်တဆိတ် ယူဆောင်သွားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုနှင့် လှိုင်းထနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကလည်း ၎င်းကို သက်သေပြနေသည်။

"သွားကြစို့"

မဆိုင်းမတွဘဲ ကောင်းကင်ဂူနန်းအတွင်းရှိ လူတိုင်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုစည်းရာ ကောင်းကင်ဂူနန်း၏ အလယ်ဗဟိုဆီသို့ ဦးတည်ပြေးဝင်သွားကြသည်။ ဤနေရာမှာ ကျယ်ပြန့်သော ရင်ပြင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အထူးအဆန်း ဘာမှမရှိသဖြင့် စူးချန်ခုန်းတို့ ယခင်က ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုရင်ပြင်အောက်မှ တစ်စုံတစ်ခုမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည့်အလား ရှိနေသည်။

"နတ်ဘုရားမျိုးစေ့... အဲ့ဒါ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသော ထွားကျိုင်းသည့် မော့ကျွင်းလင်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သူတို့သည် ကောင်းကင်နဂါးဓားကို လုယူခဲ့ကြရာ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းမှာ ကုလေ့၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။ ကုလေ့၏ အစွမ်းမှာ အလွန်နက်နဲလှပြီး မိုကျွင်းလင်အနေဖြင့် ဓားတစ်လက်အတွက်နှင့် အသက်စွန့်ကာ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုလိုသဖြင့် လက်လျှော့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာကို ရယူရန်အတွက် သူ၏ အင်အားကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

"ဝေါင်း"

လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် ကောင်းကင်တုန်ဟည်းသွားစေသော နဂါးဟိန်းသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မြေပြင်မှာ အက်ကွဲသွားပြီး ပေတစ်ထောင်ခန့် ရှည်လျားသော ရွှေနဂါးကြီးတစ်ကောင်မှာ မြေအောက်မှ ရုန်းထွက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားသည်။ ထိုရွှေနဂါးကြီး၏ အကြေးခွံများမှာ ဝင်းလက်နေပြီး ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာ လူအများကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေစေလောက်သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းကမူ ဤသည်မှာ နဂါးအစစ်မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်မှာ ထိုရွှေနဂါးကြီး၏ ရှေ့လက်သည်းများကြားတွင် အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကြီးမားသည့် အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ရဲ့ အငွေ့အသက်ပဲ။"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ စူးရှသွားသည်။ သူသည် ယခင်က နတ်ဘုရားမျိုးစေ့၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားဖူးရာ ယခု ခံစားနေရသော အငွေ့အသက်မှာ ချီနဂါးခန်းမရှိ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့နှင့် မတူညီသော်လည်း အခြေခံအားဖြင့် တူညီနေသည်။ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့၏ အငွေ့အသက် အစစ်အမှန်ပင်။ ကောင်းကင်နဂါး ဂူနန်းတွင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

မင်းသားဆယ့်သုံးကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်နေသည်။ "ဒီနတ်ဘုရားမျိုးစေ့က ငါတို့အပိုင်ပဲ။ ဒါက ငါတို့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အင်ပါယာပိုင်တဲ့အရာ။ ဘယ်သူပဲ လာလုလု ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အင်ပါယာရဲ့ ရန်သူပဲ။"

မင်းသားဆယ့်သုံးက အော်ဟစ်နေသော်လည်း မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ကောင်းကင်တွင် ဝဲပျံနေသော ရွှေနဂါးကြီးထံ၌သာ ရှိနေသည်။ ရွှေနဂါးကြီးသည် လေထဲတွင် တစ်ပတ်ဝဲပြီးနောက် သူဆုပ်ကိုင်ထားသော ကြီးမားသည့် အရာဝတ္ထုကြီးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

"ဘုန်း"

ထိုအရာကြီးမှာ ရင်ပြင်အလယ်ဗဟိုသို့ ကျရောက်သွားရာ မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ မြေပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့သည်။ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုကြောင့် လူတိုင်းမှာ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ကြရသည်။ ရွှေနဂါးကြီးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ဆင်းသက်လာကာ ထိုအရာကြီး၏ အပေါ်တွင် ဝဲပျံနေသည်။

"နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ မဟုတ်ဘူးလား"

ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ စူးချန်ခုန်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအရာကြီးမှာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ မဟုတ်ဘဲ ဂိတ်တံခါးကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ၎င်းမှာ အမြင့်ပေ သုံးရာခန့်ရှိသော ကြီးမားသည့် ဂိတ်တံခါးကြီး ဖြစ်သည်။ တံခါးအတွင်း၌ လေဟာပြင်များ ပုံပျက်နေသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် ဘာရှိသည်ကို မမြင်နိုင်ပေ။ ထိုဂိတ်တံခါးကြီးပေါ်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါသော နဂါးပုံရိပ်များကို ထွင်းထုထားသည်။

"ဒါက... နတ်ဘုရားရတနာပဲ။ ကောင်းကင်နဂါးက တကယ်ပဲ နတ်ဘုရား ရတနာပစ္စည်းတစ်ခုကို သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့တာလား။ ဒါက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာ ကောင်းတဲ့ ကံကောင်းမှုပဲ။"

အစိတ်လှုပ်ရှားဆုံးသူမှာ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် စစ်သူကြီး ကုလေ့ပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ရဲတက်လာပြီး မုတ်ဆိတ်မွေးများပင် တုန်ခါနေသည်။ နတ်ဘုရား ရတနာပစ္စည်း တစ်ခုဟာ နတ်ဘုရား မျိုးစေ့တစ်စေ့နဲ့ အလွယ်တကူ လဲလှယ်နိုင်ပါသည်။ နတ်ဘုရားအဆင့် မျိုးစေ့တွေ ပိုနေတဲ့ အင်အားစုတိုင်းဟာလည်း အဲဒီလိုလဲလှယ်ဖို့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံကြမှာဖြစ်သည်။ သို့ပေမဲ့ နတ်ဘုရားရတနာတစ်ခုကို နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခုနဲ့ ဘယ်သူကများ လဲလှယ်မည်နည်း။

"ငါသာ ဒီနတ်ဘုရားလက်နက်ကို ရခဲ့ရင်... ငါ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်နိုင်မှာ သေချာတယ်။"

ကုလေ့၏ မျက်လုံးများမှာ လောဘရိပ်များဖြင့် တောက်လောင်နေလျက်။ နတ်ဘုရားရတနာတစ်ခု၏ တန်ဖိုးမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး၏ စိတ်ကိုပင် လှုပ်ခါသွားစေနိုင်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။