အခန်း (၅၃၇-၅၃၈)

အခန်း (၅၃၇)။

ဒေါင်... ဒေါင်... ဒေါင်…

သံမဏိမြှားမိုးများမှာ ချီလင်၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တဖွဲဖွဲ ကျရောက်လာပြီး သတ္တုချင်း ထိမှန်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေ၏။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မီးပွားများ တဖျတ်ဖျတ် ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း ချီလင်မှာမူ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ယားယံရုံသာ ခံစားရပုံရ သည်။ ယုဝမ်မူ၏ ‘ဘုံသုံးပါးကောင်းကင်ဓား’ ပင်လျှင် ချီလင်၏ အရေခွံကို အနည်းငယ် သာ ရှပ်ထိနိုင်စွမ်း ရှိရာ သာမန် သံမဏိမြှားများကတော့ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ပထမလှိုင်း မြှားမိုးများ ကျရောက်ပြီးနောက် မြှားပစ်သံများ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။ ၎င်းမှာ အခြားကြောင့်မဟုတ်ဘဲ နှစ်မိုင် သုံးမိုင်ခန့် ရှည်လျားသော မြို့ရိုးကြီး ပြိုကျသွား သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ဘဲလက်စတာ့ လေးမြှားစင်များ၊ ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် လေးသည်တော်များ အားလုံးမှာ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

“အလိုကောင်းကင်ဘုံ... ဒီမြို့ရိုးကို တည်ဆောက်ဖို့ သွေးတွေ ဘယ်လောက်တောင် ယဇ်ပူဇော်ခဲ့ကြလဲ။ တကယ့်ကို ခိုင်ခံ့လွန်းတယ်။”

ဟုန်ယွိသည် ‘ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓ တောင်ကိုဆွဲနှုတ်ခြင်း’ နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း မြို့ရိုးမိုင် အနည်းငယ်ကိုသာ ဆွဲနှုတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် တိတ်တဆိတ် အံ့ဩသွားမိသည်။ ပြိုကျသွားသော မြို့ရိုး၏ အောက်ခြေကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ပြင်းထန်လှသော နာကျည်းဝိညာဉ်များ အောက်ခြေမှ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုနာကျည်း ဝိညာဉ်များသည် ရေဘဝဲလက်တံများသကဲ့သို့ မြို့ရိုးကြီးကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြ သည်။

၎င်းမှာ မြို့ရိုးကြီးကို တာအိုပညာရပ်များဖြင့် မဖျက်ဆီးနိုင်အောင် ‘သွေးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်၍’ တည်ဆောက်ထားသည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်ချန် နန်းတော်ကို ပြင်းထန်သော ကျားရဲများ၏ သွေးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်၍ တည်ဆောက်ထားသော်လည်း ဤနေရာကိုမူ ကျွန်များစွာကို သတ်ဖြတ်ပြီး၊ ယဇ်ပူဇော် ကာ တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

မြို့ရိုးမှာ ဟုန်ယွိ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော နည်းလမ်းဖြင့် ဆွဲနှုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီးနောက် ထိုနာကျည်းဝိညာဉ်များမှာလည်း စစ်မြေပြင်၏ သွေးအရှိန်အဝါများကြောင့် ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားတော့သည်။

မြို့ရိုး၏ ထိုအပိုင်း ပျက်စီးသွားသည်နှင့် မြို့အတွင်းရှိ မြင်ကွင်းမှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုနေရာတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ရွက်ဖျင်တဲများ၊ သဲနှင့် ကျောက်ခဲများဖြင့် ဆောက်ထားသော အိမ်များမှာ အဆုံးမရှိအောင် သွယ်တန်းလျက် ရှိနေသည်။

ဟုန်ယွိ ဦးဆောင်သော ထိပ်တန်းမြင်းစစ်သည် တစ်သောင်းမှာ မြို့ရိုးဟက်တက်ကွဲသွား သော နေရာမှ ပထမဆုံး ဖောက်ထွက်ကာ အတိုင်းအဆမဲ့ ဂိုဘီသဲကန္တာရအတွင်းသို့ ချီတက် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

“ငါ ရှေ့ကနေ ဦးဆောင်နေပေမဲ့ ဒီနယ်စပ်မျဉ်းက အနည်းဆုံး မိုင်တစ်ရာလောက် ရှည် တယ်။ ဒီတိုက်ပွဲမှာ တော်ဝင်ချန် စစ်သည်တွေ ဘယ်လောက်တောင် သေကြမလဲ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီစစ်ပွဲက ပိုပြီး ကြာနေရင်တော့ ‘အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်’ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာတဲ့အခါ ပိုပြီး ပြဿနာတက်လိမ့်မယ်။”

ဟုန်ယွိသည် လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ ကြီးမားလှသော ‘စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစ’ များကို စစ်မြေပြင် ကမ္ဘာတစ်လျှောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်။ စစ်မြေပြင်၏ မြင်ကွင်းများမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မြို့ရိုးအောက်တွင် တော်ဝင်ချန်စစ်သည်များထဲမှ ရှန်တန်သိုင်းသခင် အထွတ်အထိပ် အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးမှာ မြှားများစွာ စိုက်ဝင်နေသဖြင့် ဖြူကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို ဟုန်ယွိ မြင်လိုက်ရသည်။

ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း…

ဘယ်ဘက်ရှိ မြို့ရိုးအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ အမြောက်များဖြင့် ပစ်ခတ်မှုကြောင့် ပေါက်ကွဲ သွားသည်။ တော်ဝင်ချန်စစ်တပ်မှ တိတ်တဆိတ် ထုတ်လုပ်ထားသော ‘သံချပ်ကာ မိုးကြိုးအမြောက်’ များမှာ ဤနေရာတွင် တကယ့်ကို အသုံးတည့်လှပေသည်။

ဤအခြေအနေတွင် တာအိုပညာရပ်များ အားလုံးမှာ အသုံးမဝင်တော့ပေ။

လူပေါင်း သိန်းနှင့်ချီ၊ သန်းနှင့်ချီသော ထိပ်တန်းစစ်သည်များ စုဝေးနေကြသည်။ ရှန်တန်သို င်းသခင်နယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများ၊ မဟာဆရာသခင်များ၊ အထွတ်အထိပ် မဟာဆရာ သခင်များနှင့် သိုင်းသူတော်စင်များပင်လျှင် ရေတွက်၍မရအောင် ရှိနေကြသည်။ လူသန်းပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်နေသော စစ်မျက်နှာကြီးမှာ ‘စစ်မြေပြင်ကမ္ဘာ’ တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အဆင့်လေး သို့မဟုတ် အဆင့်ငါး မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထား သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင်လျှင် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ထွက်ခွာရန် ခက်ခဲလှ ပေသည်။ ထွက်ခွာနိုင်လျှင်ပင် သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ များစွာ လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရနိုင်ပေသည်။

အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ပညာရှင်များပင်လျှင် ဤရှုပ်ထွေးနေသော စစ်မြေပြင်ထဲ သို့ လုံးဝ ဝင်ရောက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ခြောက်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်ထားများသူမှာ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’များ မဟုတ်သေးပေ။ ဤသွေးချောင်းစီးနေသော မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးစွမ်းအင်များနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများကြောင့် သူတို့အနေ ဖြင့် လှုပ်ရှားရန် ခက်ခဲသည်။

ဤအချိန်၌ အရာအားလုံးမှာ စစ်လက်နက်များ၊ စစ်အင်အား၊ ကောင်းမွန်သော စစ်ဝတ် တန်ဆာများနှင့် မဆုတ်မနစ်သော အရှိန်အဝါများပေါ်တွင်သာ မူတည်တော့သည်။

ယဉ်ကျေးမှု နှစ်ခု၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုနှင့် သတ်ဖြတ်မှုများသည် နောက်ဆုံးတွင် နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

အတိုင်းအဆမဲ့အောင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သွားပြီး ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ပျံတက် သွားသည်။ သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ “ဂိုဘီသဲကန္တာရ” တစ်ခုလုံး၊ မိုင်ပေါင်း ရာချီသော မြေပြင်မှသည် ကောင်းကင်အမြင့် ပေပေါင်း တစ်သောင်းအထိ သွေးရောင်လွှမ်းသော စွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခြင်းပင်။

ဤစွမ်းအင်ထုကြီးမှာ အဆက်မပြတ် အပေါ်သို့ ထပ်မံ ကျယ်ပြန့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုသွေးရောင်လွှမ်းနေသော ကောင်းကင်အောက်ရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူတိုင်းမှာ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ လူတိုင်း၏ အနှစ်သာရ၊ စွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်များမှာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ပွင့်လန်းပြီးနောက် ပြန်လည် ကြွေလွင့်သွားကြရသည်။

“စစ်ပွဲမှာ ကရုဏာတရားဆိုတာ မရှိဘူး။ တကယ့်ကို ရက်စက်လွန်းတယ်။”

ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအတွေးမှာ ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ ဤအချိန်မှာပင် သူသည် စစ်မြေပြင်၏ အပြင်ဘက်တွင် အားကောင်းလှသော အငွေ့အသက်များစွာ ပျံဝဲနေသည်ကို လည်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်၌ သူသည် တိတ်တဆိတ် သတိထားနေရုံမှအပ အပိုလှုပ်ရှားမှု မလုပ်ဘဲ၊ သူ၏ စိတ်အာရုံကို လက်ရှိ စစ်မြေပြင်ဆီသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် စေလွှတ်လိုက် သည်။

…

လှံများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ငါးအကြေးခွံ သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားသော ထိပ်တန်း စစ်သည် အုပ်စုများ ပေါ်လာကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သံမဏိပြားများကဲ့သို့ ကြံ့ခိုင် လှသည်။ အရပ်ကိုးပေခန့် မြင့်မားသည့် အထူးစစ်သည်တပ်ဖွဲ့များမှာ ဟုန်ယွိ ဖွင့်လိုက် သော လမ်းကြောင်းမှ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ သူတို့၏ လှံရှည်များ တုန်ခါ သွားသည့်အခါတိုင်း မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့သော ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤလှံရှည်ကိုင် စစ်သည်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေသည်။

သောင်းနှင့်ချီသော စစ်သည်များသည် သူတို့၏ သံမဏိလှံများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုန်ခါလိုက်ကြသည်။ ထိုအသံမှာ လူတစ်ဦးကို တိုက်ရိုက် ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်လောက်သော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟုန်ယွိ ဦးဆောင်သော ဗဟိုတပ်ဖွဲ့မှာ လူတစ်သောင်းအောက်သာ ရှိပြီး နတ်ဘုရားတန်ခိုးရှင်ဘုရင်၏ အမာခံ တပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။

“မိုးကြိုးလှံ စစ်သည်တွေ၊ ဒါတွေက အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းက ထိပ်တန်း လက်ရွေးစင် စစ်သည်တွေပဲ။ ဟွာလျှိုရဲ့ စစ်သည်တွေ မဟုတ်ဘူး။” နတ်ဘုရားတန်ခိုးရှင် ဘုရင် ယန်တူးထံမှ အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာရင်း ဟစ်ကြွေးလိုက်သည်။ သူသည် ပုဆိန်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ တောင်နှင့် ကျောက်ဆောင်များကို ဖြတ်တောက်နေသကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်နေပြီး၊ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအင်လှိုင်းများက ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်အနည်း ငယ်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို လွင့်စင်သွားစေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် သူ၏ဆီသို့ ပျံသန်းလာသော ‘မိုးကြိုးလှံ စစ်သည်’ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို အသားတုံးများအဖြစ် ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။ သွေးများနှင့် အသားစများမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့လွင့်သွားပြီး ကြီးမားလှသော အနှစ်သာရ စွမ်းအင်များမှာ လည်း လေထဲသို့ ပျံ့လွင့်သွားကာ စစ်မြေပြင်ကမ္ဘာနှင့် ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။

ဤ ‘မိုးကြိုးလှံ စစ်သည်’ အားလုံးမှာ အနောက်ဘက်ဒေသ၏ နက်ရှိုင်းလှသော သိုင်းပညာ ဖြစ်သည့် ‘မိုးကြိုးလှံ’ ကို ကျင့်ကြံထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ လှံသိုင်းပညာမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်လှပြီး လူတစ်ဦးကို ခဏချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။ သူတို့သည် အလွန် ကျွမ်းကျင်ကြပြီး မိစ္ဆာပေါင်းများစွာကို နှိမ်နင်းထားဖူးသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ခဏချင်းမှာပင် သောင်းနှင့်ချီသော ‘မိုးကြိုးလှံ စစ်သည်’ များသည် ဟုန်ယွိနှင့် ယန်တူး တို့၏ ဗဟိုတပ်ဖွဲ့နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကြသည်။ သူတို့သည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြပြီး သွေးသားစများမှာ နေရာအနှံ့ လွင့်စဉ်ကုန်သည်။ စစ်သည်အမြောက်အမြားမှာ စစ်မြေပြင် တွင် သေဆုံးကုန်ကြသည်။

ဤအချိန်တွင် ‘နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီး’သည် သူ၏ သိုင်းပညာကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော် လိုက်သည်။ သူသည် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ကာ ဆေးမီးလျှံနတ်ဘုရားဓားကို ကိုင်ဆောင် လျက် ဟစ်ကြွေးလိုက်သည်။ သူသည် လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်ရာ လေလှိုင်းကြီးတစ်ခုမှာ လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သူသည် တစ်ဟုန်ထိုး တိုးဝင်သွားပြီး သူ၏ လက်ဖဝါး ရိပ်များမှာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း….

ထိုအချိန်မှာပင် စစ်သည်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ သူ၏ လက်ဖဝါးစွမ်းအင်ကြောင့် ထိမှန်ကာ နေရာတင် ပေါက်ကွဲသွားကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သံချပ်ကာများပင်လျှင် အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်ကုန်သည်။

“ကြယ်ဖြိုခွင်း တိုက်ကွက်”

‘မိုးကြိုးလှံ စစ်သည်’ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ပေါက်ကွဲအောင် လုပ်ပြီးနောက် ‘နင်ဂျာ ဘုန်းတော်ကြီး’ မှာ ရပ်မနေခဲ့ပေ။ သူသည် လက်ထဲရှိ ‘ဆန်းကြယ်မီးလျှံ နတ်ဘုရားဓား’ကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားစွမ်းအင်များမှာ အစက်အပြောက်များအဖြစ် လွင့်ပျံလာ သည်။ နောက်ထပ် ‘မိုးကြိုးလှံ စစ်သည်’ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ ဖောက်ထွက်ခြင်း ခံလိုက် ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ သေဆုံးသွားကြသည်။

မူလက ဤ ‘မိုးကြိုးလှံ စစ်သည်’ များမှာ အလွန်တရာ အလွန်အားကောင်းသော အသက် စွမ်းအင်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ သူတို့၏ ခြေလက်များ ဖြတ်တောက်ခံရလျှင်ပင် မသေကြဘဲ ရန်သူကို ကိုက်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားတတ်ကြသည်။ သို့သော် ‘နင်ဂျာ ဘုန်းတော် ကြီး’ ၏ ဓားသိုင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အကြောများ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သဖြင့် သူတို့ကို ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယန်တူးသည် အထွတ်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ ‘နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီး’ မှာမူ အထွတ်အထိပ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်နေသူ ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိကမူ အစစ်မှန် လူသားအင်မော်တယ် စစ်သည်တော်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဘေးနားရှိ ကျန်လူများမှာ လည်း ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ တိုက်ခိုက်လိုက်သောအခါ လှည်ပတ်နေ သော ဖောက်စက်ကြီးတစ်ခုအလား ‘မိုးကြိုးလှံ စစ်သည်’ များကြားထဲသို့ တိုးဝင်သွားပြီး သူတို့ကို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားစေသည်။

…

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း…

အစွမ်းထက်လှသော ‘မိုးကြိုးလှံ စစ်သည်’ များမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကုန်ကြပြီး အလယ်ပိုင်းမှာ လည်း ပျက်စီးသွားသည်။ လူတစ်ထောင်ခန့်၏ သွေးများမှာ ဝါကျင်ကျင် သဲသောင်ပြင် ပေါ်တွင် စွန်းထင်ကုန်သည်။

ဟုန်ယွိနှင့် ကျန်လူများသည် မြို့၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ဖောက်ထွက် တိုက်ခိုက်တော့ မည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မြေပြင်သည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာသော လူနှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့်မှာ ‘မိုးကြိုးလှံ စစ်သည်’ များ၏ အဆုံးတွင် ပေါ်လာသည်။ ဤလူ နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့်မှာ ပြင်းထန်လှသော သွေးစွမ်းအင် များကို ထုတ်ဖော်နေကြသည်။ သူတို့သည် သံချပ်ကာကို မဝတ်ဆင်ထားကြသော်လည်း သူတို့အားလုံးမှာ ‘ဖရိုဖရဲ မူလစွမ်းအင်’ များဖြင့် လွှမ်းခြုံထားကြသည်။

သူတို့အားလုံးမှာ သိုင်းသူတော်စင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ တစ်ယောက်စီတွင် အနှစ်သာရ စွမ်းအင်၊ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ရှိနေကြသည်။

ဖရိုဖရဲစွမ်းအင်များမှာ သူတို့ခန္ဓာကိုယ်အသီးသီးမှ ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

ရှေ့ဆုံးတွင် ရှိနေသောသူမှာ အရပ်ရှည်ပြီး ကြံ့ခိုင်သန်မာကာ သူ၏ ကျောရိုးမှာ တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ တည့်မတ်နေပြီး ကောင်းကင်ကိုပင် ထိုးဖောက်တော့မည့်အလားပင်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အငွေ့အသက်မှာ လူသားအင်မော်တယ် တစ်ဦးထက် ပင် ပိုမို အားကောင်းနေသည်ကို ဟုန်ယွိ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအငွေ့အသက်က ဟုန်ယွိ ကို ဟုန်ရွှန်ကျိနှင့် တူသည်ဟု ခံစားရစေသည်။ သူသည် ဟုန်ရွှန်ကျိကဲ့သို့ပင် သန်မာလှပြီး လူသားအင်မော်တယ် အလယ်အလတ် အဆင့်သို့ပင် ရောက်နေပုံရသည်။

သူ၏ ကြွက်သားများမှ အလင်းကွင်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ကြီးမားလှသော တိုက်ပွဲဆန္ဒများ မှာလည်း ပြည့်လျှံနေ၏။ သူ၏ ကြွက်သားများမှာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ တုန်ခါနေပြီး ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါမှာ လေထဲသို့ ပျံ့လွင့်နေသည်။

ဤလူသည် အဖြူရောင် အရိုးလှံတစ်စင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ၎င်းမှာ လူသား အင်မော်တယ် တစ်ဦး၏ ကျောရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ‘ငရဲနတ်ဘုရားလှံ’ ပင် ဖြစ်သည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာ ငရဲနတ်ဘုရားကို ကျီရှန်းထျန်းက ဝါးမြိုခဲ့ပြီးဖြစ်သဖြင့် ဤလှံမှာ ကျီရှန်းထျန်း၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသင့်သော်လည်း ယခုအခါ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရား ကျောင်း၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“မိုးကြိုးဘုရင်, အရိုင်းစိုင်း မိုးကြိုးတိုက်ကွက်၊”

ဤလူသည် ‘ငရဲနတ်ဘုရားလှံ’ ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ကာ နားမလည်နိုင်သော နတ်ဘုရားဘာသာစကားတစ်ခုဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အဖြူရောင် အရိုးလှံသည် ရှေ့သို့ ထိုးခုတ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်လှသော အင်အားတစ်ခုမှာ ‘နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီး’ ဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

လှံဖြင့် ရှေ့သို့ ထိုးလိုက်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ လေထုအားလုံး စုပ်ယူ ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ မွန်းကျပ်သွားပြီး အေးခဲသွားသလို ခံစားရသည်။

‘နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီး’ ၏ ပြင်းထန်သော အငွေ့အသက်မှာလည်း ထိုလှံကြောင့် ရုတ်တရက် အားနည်းသွားတော့သည်။

ခွန်အားပိုင်းမှာရော အရှိန်အဝါပိုင်းမှာပါ သူသည် လုံးဝ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

… …

“မိုးကြိုးဘုရင်” ယန်တူးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “လူသားနှင့် နတ်ဘုရား တစ်သားတည်း ပေါင်းစည်းခြင်း၊ အနှစ်သာရ စွမ်းအင်တွေက ဒီလူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ကပ်ညှိနေပြီ။ နှစ်ခုက တစ်ခုတည်း ဖြစ်သွားပြီ။ ဒါဟာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လူသားအင်မော်တယ် အလယ်အလတ် အဆင့်ပဲ။ နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီး... နောက်ဆုတ်တော့။”

ထိုအရပ်မြင့်မားသည့် “မိုးကြိုးဘုရင်” ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မူလဝိညာဉ် နတ်ဘုရားနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး လုံးဝဥဿုံ ပူးကပ်နေသော အခြေအနေဖြစ်ကြောင်း ဟုန်ယွိ ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။

လူတစ်ဦး၏ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအပေါ် ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိ သွားသောအခါ ထိုနတ်ဘုရားသည် ထိုလူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် အပြည့်အဝ ပူးကပ်နိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တစ်သားတည်းပင် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မိုးကြိုးဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင်လည်း မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ၏ ဖရိုဖရဲ စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည်။

အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

ဟုန်ယွိ၏ လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွားဖြစ်သော ‘နတ်ဘုရားကျောက်တုံး ဝိညာဉ် သန္ဓေသား’ မှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ‘သေမင်းအလင်း နတ်ဘုရားလှံ’ ဖြင့် ထိုအဖြူရောင် အရိုးလှံကို အပြင်းအထန် ခုခံလိုက်သည်။

ချွမ်….

‘သေမင်းအလင်း နတ်ဘုရားလှံ’ ၏ အရိပ်သည် အဖြူရောင် အရိုးလှံနှင့် ထိပ်တိုက် တိုးမိသွားသည်။

သို့သော် မိုးကြိုးဘုရင်မှာ လွင့်စင်သွားခြင်း မရှိပေ။ လူသားအင်မော်တယ် အလယ်အလတ် အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးပင်လျှင် နတ်ဘုရား သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူသား အင်မော်တယ် ကိုယ်ပွားကို မယှဉ်နိုင်သင့်သော်လည်း ရန်သူမှာ ထိုလှံချက်ကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

ဝုန်း….

မိုးကြိုးဘုရင်သည် ဟုန်ယွိ၏ လှံချက်ကို ခုခံပြီးနောက် အဖြူရောင် အရိုးလှံမှာ တုန်ခါ သွားပြီး ကြယ်တစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ လှံသည် လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွား၏ နဖူးဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာတော့သည်။

ဤလှံချက်၏ စွမ်းအားမှာ ‘ဖန်တီးရှင်’ တစ်ဦး၏ စွမ်းအားနှင့် နီးကပ်နေပြီ။

“မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား… ခင်ဗျားက ဒီခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပုန်းနေတာကိုး။”

အခန်း (၅၃၈)။

ဟုန်ယွိသည် မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားက ဤမျှအထိ ကျွမ်းကျင်စွာ ပုန်းလျှိုးနေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် မိုးကြိုးဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ မိမိ၏ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး လူသားအင်မော်တယ် အလယ်အလတ်အဆင့် တစ်ဦး အလား ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်အောင် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲအတွင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ချိန်၌ မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသည် ‘ဘုံသုံးပါး မူလစွမ်းအင်အမြောက်’ ၏ စွမ်းအားကို လှံသိုင်းအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ကာ ဟုန်ယွိ၏ လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွားကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြတ်ရှင်းရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤလှည့်ကွက်မှာ အလွန်ပင် ယုတ်မာရက်စက်ပြီး လျှို့ဝှက်လွန်းလှသဖြင့် ‘ဖန်တီးရှင်’ သခင် အဆင့်ရှိသူတစ်ဦး၏ လုပ်ရပ်နှင့်ပင် မတူတော့ပေ။

သို့သော် ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။

မိုးကြိုးဘုရင်ကိုယ်တိုင်ကပင် အထွတ်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ သန်မာလှသည်။ မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ပူးကပ်ထားချိန်မှာ သူသည် လူသားအင်မော်တယ် အလယ်အလတ် အဆင့်ကဲ့သို့ စွမ်းအားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်နေသည်။ ခြောက်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်ထားသော တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦးကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင် စွမ်းရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သူ့ထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ တစ်ဦးက ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။

‘ဖန်ဆင်းရှင်’သခင် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် လျှို့ဝှက်စွာ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်သည့် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဤသည်ကို ဟုန်ယွိပင် ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ပေ။

မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ လှံချက်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော နာကျည်းချက်များကို ဟုန်ယွိ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။ မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားအနေဖြင့် သူ၏ အနှစ်သာရ အမြုတေ တစ်ခု ဆုံးရှုံးရခြင်းသည် စွမ်းအားကိုးပုံတစ်ပုံ ဆုံးရှုံးခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ရာ ရန်သူကို ကလဲ့စားမချေနိုင်သရွေ့ စိတ်အေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဟုန်ယွိ၏ ‘လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွား’ ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မှသာ သူ၏ စိတ်အာဃာတ များ ပြေပျောက်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ လက်စားချေမှုလည်း မြောက်ပေသည်။

ဖန်တီးရှင်တစ်ဦး၏ စွမ်းအားနှင့် ‘ဘုံသုံးပါး မူလစွမ်းအင်အမြောက်’ ၏ စွမ်းအားကို ပေါင်းစပ်ထားသော ဤလှံချက်သည် ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်ကိုပင် ထိုးဖောက်ပြီး လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွားကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်မှာ သံသယ ဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသည် ဤတိုက်ကွက်အတွက် အချိန်အကြာကြီး ပြင်ဆင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ဟုန်ယွိကို မည်သို့ လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးမည်နည်း။

…

ငရဲနတ်ဘုရား၏ အရိုးဖြူလှံသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲကာ ပုံသဏ္ဌာန်မျိုးစုံ ပြောင်းလဲ လျက် တိုးဝင်လာသည်။ မိုင်ဝက်ခန့်ရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်မှ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်မှာ လုံးဝ တွန့်လိမ် ခေါက်ချိုးသွားတော့သည်။ အစွမ်းထက်ဆုံး သိုင်းသူတော်စင်ပင်လျှင် ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို မမြင်နိုင်တော့ဘဲ အရိုးလှံက မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ကာ အသက်နှုတ်ယူ သွားမည့်အချိန်ကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေရပေလိမ့်မည်။ အရိုးလှံ၏ ဗဟိုချက် တည့်တည့်တွင် ရှိနေသော လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွားသည် လည်း လှုပ်မရအောင် အေးခဲသွားခဲ့သည်။

နှစ်ပေ၊ တစ်ပေ၊ သုံးလက်မ၊ နှစ်လက်မ၊ တစ်လက်မ၊ ငရဲနတ်ဘုရား အရိုးဖြူလှံသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော်လည်း ခရုတစ်ကောင်အလား နှေးကွေးနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေ ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွား၏ နဖူးဆီသို့ ရောက်ရှိ လာတော့သည်။

ဤအဆုံးအဖြတ် အရေးကြီးသော အချိန်တွင် လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွား၏ လက်ထဲ ရှိ ‘သေမင်းအလင်း နတ်ဘုရားလှံ’ မှ ပညာရှင် သူတော်စင်တစ်ဦး စာပေရွတ်ဖတ်သကဲ့သို့ ကြည်လင်လှသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုရွတ်ဖတ်သံသည် ကျယ်လောင်လှပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်လှုပ်စေကာ ရသအပြည့် ရှိလှသည်။

၎င်းမှာ ဟုန်ယွိ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး တိုက်ကွက်ဖြစ်သော “ကမ္ဘာဦးအစ” ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ‘မူလကံကြမ္မာတာအိုသစ်သီး’ ထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်လှပြီး ယခုအခါ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ အတွင်း သေမင်းအလင်း နတ်ဘုရားလှံကို ပြုလုပ်စဉ်ကပင် ဟုန်ယွိသည် ဤ “ကမ္ဘာဦး ဖန်ဆင်း ခြင်း မှတ်တမ်း” ကျမ်းစာ၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။ ယခုအခါ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားမှာ ပေါ်ထွက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်ပင်လျှင် ဤ “ကမ္ဘာဦးအစ” တိုက်ကွက်အောက်တွင် အထိနာခဲ့ဖူးသည်။ အကယ်၍ ဟုန်ယွိသာ ဤပညာရပ်ကို မတတ်မြောက်ထားပါက သူ၏ ကိုယ်ပွားသည် လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

…

အသံ၊ မှော်စာလုံးများနှင့် ခံစားချက်ရသများ။ သိုင်းပညာ၊ တာအိုပညာနှင့် စာပေအရှိန်အဝါ များ။ ဤသုံးမျိုး ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ သေမင်းအလင်း နတ်ဘုရားလှံပေါ်မှ “ကမ္ဘာဦး ဖန်ဆင်းခြင်း မှတ်တမ်း” စာလုံးများသည် လွင့်ပျံလာပြီး ငရဲနတ်ဘုရား အရိုးဖြူလှံနှင့် မူလဝိညာဉ် နတ်ဘုရားကိုပါ ရစ်ပတ်ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုစွမ်းအင်သည် လှံနှင့်အတူ မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကိုပါ ဝါးမြိုကာ ဂြိုဟ်ကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား တော့သည်။

ဝုန်း...

ကြယ်တစ်ခု မွေးဖွားလာခဲ့ပြီ။

ထိုဂြိုဟ်ကမ္ဘာအတွင်း ဝါးမျိုခံလိုက်ရသော မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားမှာ သူ့လှံချက်၏ စွမ်းအား လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ မြေ၊ ရေ၊ မီး၊ လေ ဟူသော မူလစွမ်းအင်လေးပါးမှာ အတွင်း၌ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေကြပြီး ၎င်းကို လုံးဝ အေးခဲသွား စေရန် ကြိုးပမ်းနေကြသည်။ ဤစွမ်းအားသည် သူ၏ ‘ဘုံသုံးပါး မူလစွမ်းအင် အမြောက်’ နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်ကမ်းသို့ မရောက်မချင်း ရပ်တန့်မည့်ပုံ မပေါ်ချေ။

“ဒါ ဘယ်လို တာအိုပညာရပ်လဲ။”

မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသည် ပြင်းထန်စွာ ဟစ်‌ကြွေးလိုက်သည်။ သူသည် အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်လျက် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော နည်းလမ်းများကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။ သူသည် ဂါထာမန္တန်များကို ရွတ်ဆိုကာ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသည်။

“အာဂူဗန်ဒါ... အာဒါ... အာဒါ...”

ရှည်လျားသော ဂါထာမန္တာန် ရွတ်ဖတ်သံများက တဖန် ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

“အာဒါ... မင်းခေါင်းပဲ။”

ဟုန်ယွိသည် ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ ၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားသည်။ မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ စွမ်းအား ပေါက်ကွဲသွားကာ ဂြိုဟ်မျက်နှာပြင်မှာ ကွဲအက်သွားပြီး ဖရိုဖရဲ စွမ်းအင်တစ်ခုအဖြစ် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ကာ စစ်မြေပြင်မှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“နှမြောစရာပဲ၊ သေမင်းအလင်း နတ်ဘုရားလှံပေါ်က ‘ကမ္ဘာဦအစ’ စွမ်းအားက မလုံလောက်သေးဘူး။ မဟုတ်ရင် မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ဒီလောက်မြန်မြန် လွတ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ အစွမ်းကုန် တိုက်ရင်တောင် သူ့ကို အပြတ်အသတ် နိုင်ဖို့က ခက်ဦး မယ်။ ငါကိုယ်တိုင် ‘ဖန်တီးရှင်’ အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်လာမှသာ သူ့ကို တကယ် နှိမ်နင်း နိုင်မှာ။” ဟုန်ယွိသည် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရန်သူမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအရေးကြီးသော အချိန်တွင် ဟုန်ယွိသည် နောက်မှ လိုက်မဖမ်းတော့ပေ။ အကယ်၍ လိုက်ဖမ်းမိလျှင်ပင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ထပ်ဖြစ်ဦးမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ မတန်ပေ။ သူသည် မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို ခြောက်လှန့် မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကျန်ရှိနေသော တိုက်ပွဲမှာ သူ၏ဘက်မှ တစ်ဖက်သတ် သတ်ဖြတ်မှုသာ ဖြစ်တော့မည်။

တော်ဝင်ချန်စစ်တပ်ကြီးသည် အနောက်ဘက်ဒေသကို အောင်နိုင်ရန်အတွက် နောက်ထပ် မည်သည့် အဟန့်အတားမျှ မရှိတော့ပေ။

မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသည် “ကမ္ဘာဦးအစ” တိုက်ကွက်ကြောင့် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး၊ အချိန်တိုအတွင်း တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ရဲမည် မဟုတ်တော့ပေ။ သူသည် တစ်ခါမျှမမြင်ဖူးသော၊ သူ့ကိုပင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရစေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော တာအို ပညာရပ်တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသဖြင့် ‘ဖန်တီးရှင်’ တစ်ဦး၏ သဘာဝအတိုင်း သတိကြီး စွာ ထားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ထွက်ခွာသွားသည်မှာ မြန်လွန်းလှသဖြင့် ယန်တူးနှင့် မုကလေးတို့ ပင်လျှင် ၎င်းပေါ်လာခဲ့သည်ကို သတိမထားမိလိုက်ကြသလို၊ အခုနက ဖြစ်ပျက်တွေကို လည်း လုံးဝ မသိရှိလိုက်ကြပေ။

…

“သေစမ်း”

မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ထွက်ခွာသွားသော်လည်း မိုးကြိုးဘုရင်၏ လှံချက်ကမူ ရပ်တန့် မသွားပေ။ သူသည် ဟုန်ယွိ၏ လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွားဆီသို့ နောက်ဆုံး သတ်ဖြတ်ခြင်း သိုင်းကွက်ဖြင့် တစ်ဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာပြန်သည်။

“မိုးကြိုးဘုရင် လျှပ်စီးတိုက်ကွက်။”

လှံသည် လျှပ်စီးအလား ကောင်းကင်ယံကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး လျှပ်စစ်ကွန်ရက်များ အဖြစ် ဖြာထွက်သွားရာ၊ ၎င်းမှာ ‘နတ်ဘုရားသတ်မိုးကြိုးကွန်ရက်’ နှင့် ဆင်တူသော်လည်း လှံ၏စွမ်းအားမှာ ပို၍ပင် ကြမ်းတမ်းသည်။

“သေချင်နေတာပဲ။”

မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ပူးကပ်ဝင်ရောက်ခြင်း မရှိတော့သည့် မိုးကြိုးဘုရင်သည် ဟုန်ယွိ အတွက် အန္တရာယ် မဟုတ်တော့ပေ။ လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွားသည် ဟစ်ကြွေး လျက် ‘သေမင်းအလင်း နတ်ဘုရားလှံ’ ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းဗျူဟာခုနစ်သွယ်ကို တစ်ခုပြီး တစ်ခု ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ လှံရိပ်များမှာ မျဉ်းတစ်ကြောင်းတည်းဖြစ်သွားပြီး ရန်သူကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။

ရှူး….

ငရဲနတ်ဘုရား အရိုးဖြူလှံသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ လက်နက်မဲ့သွားသော မိုးကြိုးဘုရင်မှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွား၏ လှံချက်မှာ သူ၏ ခါးဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းရောက်ရှိလာတော့သည်။

ဘုန်း…

မိုးကြိုးဘုရင်၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ လွင့်စင်သွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဝတ်မဲ့နေသော နတ်ဘုရား တစ်ပါးမှာ အပြင်သို့ လွင့်ထွက်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ မူလဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုနတ်ဘုရားမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး စစ်မြေပြင်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် သက်ရောက်မှု ခံလိုက်ရသည်။

‘မှော်နတ်ဘုရား’ သို့မဟုတ် ‘သွေးနတ်ဘုရား’ ကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားများမှာ ဤကဲ့သို့ စစ်မြေပြင်မျိုးတွင် ရပ်တည်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသော်လည်း သိုင်းပညာမှ ဆင်းသက်လာကာ လူသားအင်မော်တယ် အဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော ဤမူလဝိညာဉ်မှာမူ တည်ရှိနေနိုင် သည်။ သို့သော် သူသည် ဟုန်ယွိကို မည်သို့ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

“မူလဝိညာဉ်... ငါ့ဆီလာခဲ့။ ဗုဒ္ဓလက်ဝါး။”

ဟုန်ယွိသည် ဤအခိုက်အတန့်ကို ကြိုတင်တွက်ဆထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ဗုဒ္ဓလက်ဝါး၏ မဟာတံဆိပ်တော် သုံးမျိုးဖြစ်သော ‘မဟာတံဆိပ်တော်’၊ ‘လွတ်မြောက်ခြင်းတံဆိပ်တော်’ နှင့် ‘ပါရမီတံဆိပ်တော်’ တို့ တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး ထိုမူလဝိညာဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

ဖောက်…

မူလဝိညာဉ်မှာ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ဟုန်ယွိ၏ လက်ဖဝါးရိုက်ချက်ကြောင့် ရောင်စုံအလင်းတန်းများအဖြစ် ကြေမွသွားပြီး ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

တချိန်တည်းမှာပင် မိုးကြိုးဘုရင်ကိုလည်း လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွားက ခန်းမ အတွင်းသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သလို၊ ငရဲနတ်ဘုရား အရိုးဖြူလှံကိုလည်း ခန်းမအတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ကြီးမားလှသော ဓနဥစ္စာစုဆောင်းမှုပင် ဖြစ်သည်။ အနောက်ဘက်ဒေသကို စစ်တိုက်ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာလည်း ရန်သူ့ထံမှ အဖိုးတန်ရတနာများကို ဤကဲ့သို့ ခွဲဝေသိမ်းပိုက်ရန် မဟုတ်ပါလော။

မဟုတ်ပါက သတ်ဖြတ်မှုသက်သက်ဖြင့် ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိပါတော့မည်နည်း။

…

“ပိုက်စိပ်တိုက် ဖမ်းဆီးမယ်။”

မိုးကြိုးဘုရင်ကို လွှင့်စင်အောင် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိုင်းသူတော်စင်များကို တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်တော့သည်။ ထိုနေရာတွင် သိုင်းသူတော် စင် အယောက်နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့် ရှိနေပြီး သူတို့သည် ဟုန်ယွိနှင့် မူလဝိညာဉ် နတ်ဘုရားတို့၏ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကို တွေ့မြင်ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လျက် အတင်း ဆုတ်ခွာနေကြသည်။

ယခုအခါ မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို ချေမှုန်းပြီးပြီဖြစ်သဖြင့် ဟုန်ယွိသည် သူတို့ကို စတင် ကိုင်တွယ်တော့မည် ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးချင်းစီကို ဖမ်းဆီးကာ ကြီးမားသော ဓနဥစ္စာများကို စုဆောင်းတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာရှိ လူများသည် အနောက်ဘက်ဒေသရှိ လူဦးရေ သန်းခုနစ်ရာထဲမှ ရွေးထုတ်ထား သော ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။ အနောက်ဘက်ဒေသရှိ သိုင်းသူတော်စင်များ၏ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်မှာ ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့သည် တော်ဝင် ချန်နန်းတော်၏ အဓိက ဝန်ကြီးများနှင့် အဆင့်တူပင် ဖြစ်သည်။

ဤလူအားလုံးကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခြင်းမှာ တော်ဝင်နန်းတွင်း၏ အစိုးရအဖွဲ့ဝင် ဝန်ကြီးများ အားလုံးကို ဖမ်းဆီးလိုက်ခြင်းနှင့် တူညီနေပြီး ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“အဲဒီအထဲမှာ ‘မိုရာသူရဲကောင်းဆယ်ဦး’ ရှိတယ်။ သူတို့ကို အလွှတ်မပေးနဲ့။ သူတို့က ဟွာလျှိုအင်ပါယာရဲ့ အမာခံ သူရဲကောင်းတွေပဲ။ သူတို့ကို ဖမ်းနိုင်ရင် အနောက်ဘက်ဒေသ ပြိုလဲသွားလိမ့်မယ်။”

ယန်တူးသည် သိုင်းသူတော်စင် အယောက်နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့်ရှိသော ထိုလူစုထဲတွင် ထူးခြားသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသူများကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူတို့အထဲ မှ ဆယ်ဦးမှာ အလွန်ခိုင်ခံ့သော သားရေဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူတို့၏ဝတ်စုံ ကော်လာများတွင်မူ တန်ဖိုးကြီးလှသော ဂုဏ်ထူးဆောင် တံဆိပ်များကို ချိတ်ဆွဲထားကြ သည်။ ထိုတံဆိပ်ပေါ်တွင် ‘မိုရာဧကရာဇ်’ ၏ ပုံတူကို ထွင်းထုထားပြီး ၎င်းကို ‘မိုရာ သူရဲကောင်း တံဆိပ်’ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

ဟွာလျှိုအင်ပါယာ၏ အသန်မာဆုံးနှင့် အတုမရှိ ရဲရင့်သော စစ်သည်တော်များသာ ဤတံဆိပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိကြသည်။ ၎င်းမှာ အင်ပါယာ၏ အမြင့်ဆုံးသော ဂုဏ်ရည်ဖြစ်ပြီး တော်ဝင်ချန်နန်းတော်၏ ‘ကျွမ့်ယွမ်’ (စာမေးပွဲ ပထမဆုရသူ) ဘွဲ့နှင့် အဆင့်အတန်း တူညီပေသည်။ ဟွာလျှိုလူမျိုးများကြားတွင် ဤသူရဲကောင်းတံဆိပ် ရရှိထားသူမှန်သမျှ သည် ပြည်သူတို့၏ အားကိုးရာ စံပြပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြပြီး လူအပေါင်း၏ လေးစား ကြည်ညို မှုကို ခံရသူများလည်း ဖြစ်ကြသည်။

“ကောင်းပြီ။”

ဟုန်ယွိက ထိုသို့ပြောဆိုလိုက်ပြီးသည်နှင့် ဗုဒ္ဓလက်ဝါး ‘လေဖမ်းခြင်း’ နှင့် ‘အရိပ်ဖမ်းခြင်း’ တိုက်ကွက်များကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။ ပြင်းထန်လှသော လေမုန်တိုင်းကြီးများသည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တဝုန်းဝုန်းနှင့် စတင် လှည့်ပတ်လာ တော့သည်။

သို့သော်လည်း ‘မိုရာသူရဲကောင်းဆယ်ဦး’ မှာလည်း အလျှော့မပေးဘဲ သူတို့၏ လက်ဝါး များကို ရှေ့သို့ တပြိုင်နက်တည်း တွန်းထုတ်ကာ စုပေါင်းခုခံကြသည်။ သိုင်းသူတော်စင် ဆယ်ဦး၏ အင်အားများ တပြိုင်တည်း ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခါ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက် သွားမည်နည်း။ သူတို့ထဲတွင် အထွတ်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူ တစ်ဦးမျှ မပါဝင်သော်လည်း၊ သူတို့၏ စုပေါင်းအင်အားမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တုန်ဟိန်းသွားစေပြီး ခြောက်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်ထားသော တစ္ဆေ အင်မော်တယ်များကိုပင် နောက်ဆုတ်သွားစေနိုင်သည်။

ပြင်းထန်လှသော လေလှိုင်းကြီးသည် တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်သွားပြီး ဟုန်ယွိ၏ ဗုဒ္ဓ လက်ဝါးနှင့် ထိပ်တိုက် တိုးမိသွားရာ ဟုန်ယွိ၏ ‘လေဖမ်းခြင်း၊ အရိပ်ဖမ်းခြင်း’ တိုက်ကွက် ပင် အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားခဲ့ရသည်။

ဟုန်ယွိသည် ထိုအရှိန်အဝါကြောင့် နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်သွားခဲ့ရလေသည်။