အခန်း (၅၃၉-၅၄၀)

အခန်း (၅၃၉)။

“ဟွာလျှိုအင်ပါယာရဲ့ သူရဲကောင်းဆယ်ဦးတဲ့လား။ တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေပဲ။ သူတို့ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ရင် သမိုင်းမှတ်တမ်းတွေထဲမှာ အကြီးမားဆုံးသော အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အနောက်ဘက်ဒေသရဲ့ အတော်ဆုံး သိုင်းသူတော်စင် ဆယ်ယောက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းဟာ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်လှုပ်သွား စေပြီး ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကလည်း ပိုပြီးတော့ တောက်ပလာမှာပဲ။”

ဟုန်ယွိ၏ ‘လေဖမ်းဆုပ်ခြင်း’ တိုက်ကွက်ထဲတွင် ဗုဒ္ဓလက်ဝါး၏ ‘အသွင်မဲ့ တံဆိပ်တော်’ စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသော်လည်း ဟွာလျှိုသူရဲကောင်းဆယ်ဦး၏ စုပေါင်းခုခံမှုကြောင့် ကြေမွသွားခဲ့ရသည်။ ဟုန်ယွိသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခြင်းမျိုးတော့ မရှိပေ။

အနောက်ဘက်ဒေသ၏ ထိပ်သီး သိုင်းသူတော်စင် ဆယ်ဦးမှာ သာမန်လူများ မဟုတ်ကြ ပေ။ သူတို့၏ အနှစ်သာရ စွမ်းအားများမှာ သိုင်းသူတော်စင် အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း၊ ဤ ‘စစ်မြေပြင်ကမ္ဘာ’ အတွင်း၌ တာအိုပညာရပ်များ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်အမင်း အားနည်းသွားခဲ့ရာ ဟုန်ယွိသည်လည်း ကင်းလွတ်ခွင့်မရှိပေ။

ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သိုင်းသူတော်စင် ဆယ်ဦး၏ စုပေါင်းတိုက်ကွက်သည် ခြောက်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်ထားသူတစ်ဦးကိုပင် အနီးကပ်တိုက်ပွဲ၌ အပြတ်ရှင်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ဟုန်ယွိသည် အခုနက တိုက်ပွဲမှ အမြတ်အစွန်းများစွာ ရရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ မူလဝိညာဉ် နတ်ဘုရားကို ခြောက်လှန့်မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့သလို၊ မိုးကြိုးဘုရင်နှင့် မူလဝိညာဉ်ကိုလည်း ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ငရဲနတ်ဘုရား အရိုးဖြူလှံကိုလည်း ရရှိခဲ့သေးသည်။ သို့သော် အနောက်ဘက်ဒေသ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး၏ ရလဒ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤသည်မှာ အလွန် သေးငယ်လွန်းသေးသည်။ စစ်ပွဲဟူသည် အရင်းအမြစ်များနှင့် လူဦးရေကို လုယက် သိမ်းပိုက်ရန် ဆင်နွှဲကြခြင်း ဖြစ်သည်။

…

“ဝမ်းယွမ်၊ ကမ္ဘာတစ်ခု၊ ခေတ်တစ်ခေတ်၊ ပညာရှင် သူတော်စင်တစ်ရာ၏ စာပေများ၊ ယန်နတ်ဘုရား၏ နိဗ္ဗာနတိုက်ပွဲ... ငါ့ရဲ့ ‘ကမ္ဘာဦးဖန်ဆင်းခြင်း’ ကို ခံယူလော့။”

သူ၏ ‘လေဖမ်း၊ အရိပ်ဖမ်း’ တိုက်ကွက် ပျက်ပြယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဟုန်ယွိသည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး သတ်ဖြတ်ကွက်ဖြစ်သော ‘ကမ္ဘာဦးအစ’ ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သိုင်းသူတော်စင် ဆယ်ဦး၏ စုပေါင်းတိုက်ကွက်သည် ‘မူလ ကံကြမ္မာ တာအိုသစ်သီး’ ကိုပင် ရိုက်ခွဲနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ဤတိုက်ကွက်ကိုမူ ယှဉ်နိုင် မည် မဟုတ်ပေ။

ဖြူစင်သော အလင်းတန်း၊ သန့်စင်သော အလင်းရောင်နှင့် ပညာရှင် သူတော်စင် အပေါင်း တို့၏ ဆိုဆုံးမစာပေများသည် စာပေတစ်ဆောင်အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး၊ ပြန်လှည့်၍ မရသော အချိန်မြစ်ကြီးတစ်ခုအလား စီးဆင်းလာပြီး သိုင်းသူတော်စင် ဆယ်ဦးကို ချက်ချင်း ဝါးမြိုသွားတော့သည်။ ထိုသူရဲကောင်း ဆယ်ဦးသည် လက်ဝါးဖြင့် တစ်ပြိုင်နက် ရိုက်ထုတ်ခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့၏ စွမ်းအင်များမှာ သန့်စင်သော ရောင်ခြည်တော် စာပေအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် လေထဲတွင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သိုင်းသူတော်စင် ဆယ်ဦးသည် လက်ဝါးများဖြင့် တပြိုင်နက်တည်း တွန်းထုတ်ကာ ခုခံကြ သော်လည်း သူတို့၏ စွမ်းအားများမှာ ထိုသန့်စင်သော စာပေအလင်းတန်းကြီးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ် သွားရသည်။

ထိပ်သီးကျွမ်းကျင်သူ ဆယ်ဦးသည် ထိုဖြူစင်သော အလင်းတန်းကြီး မိမိတို့ဆီသို့ တိုးဝင် လာသည်ကို ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေရုံသာ ရှိတော့သည်။ သူတို့သည် စကားပြောရန် နေနေသာသာ၊ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ အလင်းတန်းကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ထိုအလင်းတန်းကြီးသည် ကြယ်စင်တစ်ခုအလား ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ လွင့်မျော ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် အနောက်ဘက်ဒေသ၏ သူရဲကောင်းဆယ်ဦးမှာ လည်း အစအနမျှပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ အတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ဟုန်ယွိ၏ စစ်သုံ့ပန်း ပစ္စည်းများ ဖြစ်သွားကြပြီဖြစ်သည်။

“ကံကောင်းသွားတယ်၊ တကယ်လို့ ဒီသိုင်းသူတော်စင် ဆယ်ဦးထဲက တစ်ဝက်လောက် သာ အထွတ်အထိပ် အဆင့်မှာ ရှိနေရင် ငါ့ရဲ့ ‘ကမ္ဘာဦးအစ’ စွမ်းအားနဲ့ သူတို့ကို တစ်ခါတည်းနဲ့ အကုန်ဖမ်းနိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူး။”

မိုရာသူရဲကောင်းဆယ်ဦးကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် သူ၏ လက်စုံလက်မောင်း များကို ခါထုတ်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လှမ်းချီလိုက်သည်။

သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် မြေပြင်သည် သိသိသာသာ တုန်ခါနေသည်။ သူ၏ လူသား အင်မော်တယ် အရှိန်အဝါနှင့် အတိုင်းအဆမဲ့သော စွမ်းအားများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရန်သူများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကုန်ကြပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။

…

“ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။”

နတ်ဘုရားတန်ခိုးရှင်ဘုရင် ယန်တူးမှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများပင် ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

ထိပ်သီး သိုင်းသူတော်စင် ဆယ်ဦးမှာ လက်တစ်ဝှေ့ယမ်းရုံမျှဖြင့် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ မျက်လှည့်ပြနေသကဲ့သို့ပင်။ ဟုန်ယွိ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်နေပြီနည်း။ ယန်တူး သာမကဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မဟာဆရာသခင်များ၊ အထွတ်အထိပ် ရှန်တန်သိုင်းသခင်များ နှင့် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ပိုင်း ကျွမ်းကျင်သူများပါ တုန်လှုပ်ကုန်ကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ထိန်းမရအောင် တုန်ယင်နေပြီး စိတ်ဓာတ်များ လုံးဝ ပျက်ပြားကုန်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အဝေးတစ်နေရာမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာကြသော ထိပ်တန်း မျိုးနွယ်စု ကြီးများမှ တပည့် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာလည်း အခြေအနေကို ကြည့်ကာ ရန်သူကို သတ်ဖြတ်ရန်၊ အရင်းအမြစ်များကို လုယက်ရန်နှင့် ကျွမ်းကျင်သူများကို ဖမ်းဆီးရန် ပြင်ဆင်လာခဲ့ကြသော်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားကြပြီး ရှေ့သို့ မတိုးရဲတော့ပေ။

ဟုန်ယွိနှင့် ယန်တူးတို့သည် စစ်မြေပြင်၏ ဗဟိုချက်တွင် ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ နောက်ကွယ်ရှိ မြို့မှာ အနောက်ဘက်ဒေသ ပူးပေါင်းစစ်တပ်၏ နှလုံးသားပင် ဖြစ်သည်။ ဤစစ်ပွဲတွင် ပါဝင်နေသော မျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ တပည့်များမှာ မျောက်များကဲ့သို့ လျင်မြန်ပါးနပ်ကြပြီး စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် ဤနေရာသို့ ပြေးဝင်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟုန်ယွိက လက်တစ်ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် သိုင်းသူတော်စင် ဆယ်ဦးကို နှိမ်နင်းလိုက်သော စွမ်းအားမျိုးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ လုယက်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“နောက်ဆုတ်ကြ။”

ကျန်ရှိနေသော သိုင်းသူတော်စင် ကျွမ်းကျင်သူများထဲမှ ခေါင်းပေါ်တွင် ကုလားအုတ် ငှက်မွေးဖြူကို စိုက်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ကန္တာရသဲအရှိန်အဝါများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသော အရပ်ရှည်ရှည် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦးက ပထမဆုံး သတိဝင်လာ သည်။ သူက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ စစ်တပ်ကြီးသည် ဒီရေအလား ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ထိုသိုင်းသူတော်စင်သည်လည်း လူအုပ်ထဲသို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သဖြင့် ဟုန်ယွိ၏ ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးပမ်းမှုကို ပျက်ပြယ်သွားစေသည်။

“ပြေးချင်တာလား။”

ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးများ ဖြတ်ခနဲ လင်းလက်သွားသည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစပေါင်း နှစ်ဆယ်နီးပါးမှာ ကျန်ရှိနေသော သိုင်းသူတော်စင် များအပေါ်သို့ ပစ်မှတ်ထားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ဤ သိုင်းသူတော်စင် များသည် အနောက်ဘက်ဒေသ ပူးပေါင်း စစ်တပ်၏ အလွန်အရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။ မဟုတ်လျှင်လည်း နိုင်ငံတစ်ခု၏ ဘုရင်၊ နိုင်ငံတော်၏ အစောင့်အရှောက်၊ ထိပ်သီးကျွမ်းကျင်သူ သို့မဟုတ် သိုင်းဂိုဏ်းတစ်ခု၏ တည်ထောင်သူများ ဖြစ်ကြပေမည်။

ဟုန်ယွိသည် ခေါင်းပေါ်တွင် ကုလားအုတ်ငှက်မွေးဖြူ စိုက်ထားသော သိုင်းသူတော်စင် အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များကို မြင်ဖူးသည်။ သူသည် ‘ပေါ်ယီ’ နိုင်ငံတော်၏ ထိပ်သီးသိုင်းပညာရှင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ထားပြီး တပည့်ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီ၍ ရှိသည်။ ဘုရင်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူ့ကို ရိုသေလေးစားရသူ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အရေးကြီးပုဂ္ဂိုလ်ကို ဟုန်ယွိက မည်သို့ အလွတ်ပေးမည်နည်း၊ သူတို့ အားလုံးကို ဖမ်းဆီးနိုင်လျှင် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

သို့သော် ထိုသိုင်းသူတော်စင်သည် အနောက်ဘက်ဒေသ စစ်တပ်ကြီးအတွင်းသို့ တိုးဝင် ကာ သူ၏ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် ဖမ်းဆီးရန် ခက်ခဲသွားသည်။ သို့သော် လည်း ဟုန်ယွိသည် သူဖမ်းနိုင်သမျှ လူအကုန်လုံးကို ဖမ်းဆီးရန်သာ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ သူသည် သူ့ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားနေသော မြို့ရိုးများနှင့် စစ်သည်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှေ့သို့ အဟုန်ဖြင့် လှမ်းချီလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြူစင်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအလင်းတန်းများ သည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လည်ပတ်နေသော ကြီးမားလှသော ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ပေတစ်ဆယ်အတွင်းသို့ ချဉ်းကပ်လာသော မိုးကြိုးလှံစစ်သည်များ၊ ပုန်းလျှိုးနေသော မြှားပစ်သူများ၊ ဘဲလက်စတာ့ လေးမြှားပစ်စင်များနှင့် ဓားကိုင်စစ်သည် များ အားလုံးမှာ ထိုဝဲဂယက်ကြောင့် လွင့်စင်ကုန်ကြတော့သည်။

မြို့ရိုးများနှင့် အိမ်ခြေများမှာလည်း ကြေမွပျက်စီးကာ လွင့်စဉ်ကုန်ကြသည်။ ဟုန်ယွိသည် မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်သော စစ်နတ်ဘုရား စက်ရုပ်ကြီးတစ်ရုပ်အလား ဖြစ်နေတော့ သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက စစ်တပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ပေါ်ယီနိုင်ငံတော်၏ ထိပ်သီး သိုင်းပညာရှင်အပေါ်သို့သာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

“ပြေးချင်တာလား။ ကျွန်ဖြစ်ဖို့သာ ပြင်ထားတော့။ မင်းတို့တွေက ‘အလယ်ပိုင်း ကောင်းကင်နိုင်ငံ’ ကို ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အသိတရားလည်း ရှိသင့်တယ်။”

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

အနောက်ဘက်ဒေသ စစ်သည်ပေါင်း တစ်ရာကျော်မှာ ဟုန်ယွိ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် လွင့်စင်ကုန်ကြသည်။ ဟုန်ယွိ၏ လျှပ်တပြက်အလင်းရိပ်ဖြတ်သန်းခြင်း တိုက်ကွက်သည် ဝံပုလွေကို သတ်ဖြတ်ရန် ဆင်းသက်လာသော ရွှေလင်းတကြီးအလား ကောင်းကင်ယံမှ နေ၍ ထိုသိုင်းသူတော်စင်ဆီသို့ အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းဆင်းသက်လိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဝါကျင်ကျင် သဲသောင်ပြင်မှာလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကုန်ပြီး သူ၏ ထည်ဝါလှသော အရှိန်အဝါမှာလည်း ပြိုင်ဘက်ကင်း အစွမ်းထက်နေသည်။

…

“ဟားဟားဟား... ဟားဟားဟားဟား။”

ထိုအချိန်မှာပင် မြေအောက် သဲသောင်ပြင်ထဲမှ မိုးခြိမ်းသံအလား ကျယ်လောင်လှသော ရယ်မောသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘုန်း…

မြေပြင်မှ ဝါကျင်ကျင် သဲတိုင်ကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာသည်။ ထက်မြက်လှ သော ဆေဘာစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လျှပ်စီးများလည်း လက်ခနဲ ဖြစ်သွား သည်။ ၎င်းမှာ ဟုန်ယွိ အလွန်ရင်းနှီးနေသော ‘မိုးကြိုးလျှပ်စီးဆေဘာကျမ်း’ ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုဆေဘာအလင်းတန်းထဲတွင် ဝါကျင်ကျင် သဲများအလား တွန့်လိမ်ပြောင်းလဲနေသော အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် ကိုးပေခန့် ရှည်လျားသော ‘စကြဝဠာ မိုးကြိုးဧကရာဇ် ဆေဘာ’ကို ကိုင်ဆောင်ကာ နဂါးအကြေးခွံ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ဦး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းမှာ လူသားအင်မော်တယ်အဆင့်ရှိ ‘ဆေဘာသူတော်စင်’ ဂွန်ယန်ယုပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ သံချပ်ကာမှာလည်း ယခင်ကထက် ပိုမိုခိုင်မာကာ ပိုပြီး သန့်စင်အောင် ပြန်လည် ပြုလုပ်ထားပုံရသည်။ ၎င်းတွင် သဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းလည်း ရှိသဖြင့် မည်သူမျှ သတိမပြုမိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“တော်ဝင်ချန် တော်ဝင်မိသားစုက တကယ်ပဲ “အရောင်တစ်ရာ အရိပ်မဲ့ဝတ်ရုံကို ချပ်ဝတ် ပြုလုပ်တဲ့နေရာမှာ ထည့်သွင်းအသုံးပြုလိုက်တာပဲ။” ဤသည်မှာ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသော တစ်ခုတည်းသော အတွေးဖြစ်သည်။

သူသည် နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ‘ဆေဘာသူတော်စင်’ ဂွန်ယန်ယု က အစွမ်းထက်လှ၍ မဟုတ်ဘဲ၊ သူပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သဲသောင် ပြင်မှ သဲမျှင်တန်းပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာပြီး ချပ်ဝတ် ဝတ်ဆင် ထားသော ကျွမ်းကျင်သူများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤသိုင်းပညာရှင်များမှာလည်း “အရောင်တစ်ရာ အရိပ်မဲ့ဝတ်ရုံလား” ဖြင့် ပြုလုပ်ထား သော သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး လက်ထဲတွင် ကြီးမားလှသော စကြဝဠာ မိုးကြိုးဧကရာဇ် ဆေဘာများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ ဆေဘာပေါ်တွင် လျှပ်စီး မီးပွားများမှာ ဖန်မြွေများအလား ရစ်ပတ်နေကြသည်။

ဤမျှလောက်များပြားသော သိုင်းပညာရှင်များသည် ယခင် သိုင်းသူတော်စင် ဆယ်ဦးထက် ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်ကြပေလိမ့်မည်။ ဤအချက်က ဟုန်ယွိကို သတိကြီးစွာ ထားစေလိုက် သည်။

“ဘယ်ကို ပြေးမလို့လဲ။”

ဟုန်ယွိသည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ‘ဆေဘာသူတော်စင်’ ဂွန်ယန်ယုမှာမူ လုံးဝ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော ပေါ်ယီနိုင်ငံတော်၏ ထိပ်သီး သိုင်းပညာရှင်ကို ဆေဘာဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ထိုသိုင်းပညာရှင်သည် ထိတ်လန့်တ ကြား ရှောင်တိမ်းသော်လည်း ဂွန်ယန်ယု၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ကြက်ကလေး တစ်ကောင်အလား လည်ပင်းမှ ဆုပ်ကိုင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူ၏ မည်သည့် အကြောကို အနှိပ်ခံလိုက်ရသည် မသိသော်လည်း ထိုသိုင်းပညာရှင်မှာ ချက်ချင်းပင် သတိလစ် မေ့မြော သွားတော့သည်။

သိုင်းသူတော်စင် တစ်ဦးသည် လူသားအင်မော်တယ် တစ်ဦးကို မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်ပေ။ အထူးသဖြင့် ‘ဆေဘာသူတော်စင်’ ဂွန်ယန်ယုကဲ့သို့ သံချပ်ကာ အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထား သော ကျွမ်းကျင်သူမျိုးကို ဆိုလျှင် ပို၍ပင် မယှဉ်နိုင်တော့ပေ။

“ကျန်တဲ့လူတွေ အကုန်လုံး အဓိက စစ်စခန်းထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ကြစမ်း။ အရှင်ဖမ်းနိုင်တဲ့ လူကို အရှင်ဖမ်း၊ မရရင်တော့ နေရာတင် အပြတ်ရှင်းပစ်။”

ပေါ်ယီနိုင်ငံ၏ ထိပ်သီးသိုင်းပညာရှင်ကို ဖမ်းဆီးပြီးနောက် ဂွန်ယန်ယုသည် သံချပ်ကာ အတွင်းမှ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရာနှင့်ချီသော သိုင်းပညာရှင်များမှာ စုပေါင်း ကာ “ဟုတ်ကဲ့ပါ။”ဟု တညီတညွတ်တည်း ဟစ်ကြွေးလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ အသံများသည် နဂါးတစ်ကောင်၏ တန်ခိုးအရှိန်အဝါအလား နေရာအနှံ့ ပျံ့လွင့် သွားပြီး မြေပြင်မှာ တုန်ခါကာ တိမ်တိုက်များပင် ပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဟုန်ယွိ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ဤလူစုကို နာလန်အန်းဟွမ်ကို သတ်ဖြတ်စဉ်က ဟုန်ယွိ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ယခုအခါ သူတို့သည် ယခင်ကထက် ပိုမို သန်မာလာကြပြီဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် စစ်မြေပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် သူတို့သည် လျှို့ဝှက်စွာ ပေါ်လာလိုက်၊ ပျောက်သွားလိုက် နှင့် အောင်မြင်မှု၏ အသီးအပွင့်များကို လာရောက် လုယူနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိသည် သူတို့ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။ အဆုံးတွင်တော့ သူတို့အားလုံးမှာ တစ်ဖက်တည်း ဖြစ်ကြသည်။ စစ်မြေပြင်တွင် မိမိ၏ မဟာမိတ်များကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ဟုန်ယွိက စိတ်မကူးနိုင်ပေ။ သူသည် ‘ချန်ဧကရာဇ်’ ယန်ဖန်နှင့် ဟုန်ရွှန်ကျိတို့ကဲ့သို့ မရက်စက်နိုင်ပေ။

…

“ကျွမ့်ယွမ် ... ဘယ်လိုလဲ နေကောင်းရဲ့လား၊ ငါတို့တွေ နှစ်ကြိမ်တောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူး တယ်။ ငါတို့ကြားမှာ အငြိုးအတေးတွေ ရှိခဲ့ပေမဲ့ အခုလို ရန်သူကို အတူတူ တိုက်နေတဲ့ အချိန်မှာတော့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေဖို့ မလိုဘူး မဟုတ်လား။”

ဂွန်ယန်ယုသည် အမိန့်ပေးပြီးနောက် နေရာမှ မရွေ့ဘဲ ဟုန်ယွိကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက် သည်။

“သခင် ဂွန်ယန်ယု၊ နည်းလမ်းကောင်းတွေ ရှိနေတာပဲ” ဟုန်ယွိက အေးစက်စွာ ပြောလိုက် သည်။ “ဒါပေမဲ့ အခုက စကားပြောနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး။ ရန်သူ့တပ်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး ချေမှုန်းဖို့က ပိုပြီး အရေးကြီးမယ် ထင်တယ်။”

“ဒါက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး” ဂွန်ယန်ယုက ပြောလိုက်သည်။ “ဧကရာဇ်က ငါတို့ကို ကူညီဖို့ လွှတ်လိုက်ကတည်းက အနောက်ဘက်ဒေသ ပူးပေါင်းစစ်တပ်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပြီး သားပဲ။ ဟုန်ယွိ၊ မင်းက ပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား မရှိတော့ရင် ‘အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်း’ရဲ့ ယဇ်ပုရောဟိတ်တောင် ငါတို့ရဲ့ နဂါးတန်ခိုး အရှိန်အဝါ ကို မယှဉ်နိုင်ဘူးဆိုတာ မင်း သိမှာပါ။”

“အို။”

ထိုအချိန်မှာပင် ဟုန်ယွိ၏ မျက်ခုံးများ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူသည် ဂွန်ယန်ယုကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ ကောင်းကင်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပျံတက်လိုက်သည်။ လေတိုးသံနှင့်အတူ သူသည် အဝေးတစ်နေရာရှိ ကြီးမားလှသော တဲကြီးတစ်ခုဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ရှူး….

ဟုန်ယွိသည် တဲကြီးကို ဆွဲဖြဲလိုက်သောအခါ ကျွမ်းကျင်သူအချို့ ဝန်းရံထားသော လူတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုလူသည် ဝတ်ရုံရှည်ကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးမှာ မြေပြင်သို့ ထိလုနီးပါး ရှည်လျားလှသည်။ သူသည် အနောက်ဘက် ဒေသ၏ ကျော်ကြားလှသော ပညာရှင်ကြီးဖြစ်သူ ‘ဧကရာဇ်အကြံပေး’ ခမ်းပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် တာအိုပညာရပ်တွင် လေးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထားသော ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သလို ထင်ရှားသော ပညာရှင်ကြီးလည်း ဖြစ်သည်။

ဤလူကို အရှင်ဖမ်းမိခြင်းသည် နိုင်ငံတစ်ခုလုံးနှင့် စစ်တိုက်ရခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး တော်ဝင်ချန်၏ ဧကရာဇ်အကြံပေး ဟုန်ရွှန်ကျိကို အရှင်ဖမ်းမိခြင်းနှင့် အလားတူပေသည်။

ဝှီး….။

ဂွန်ယန်ယုသည်လည်း ဟုန်ယွိ၏ နောက်သို့ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာပြီး ခမ်းဆီသို့ ဆေဘာဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

အခန်း (၅၄၀)။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဟုန်ယွိနှင့် နတ်ဘုရားတန်ခိုးရှင် ဘုရင်ယန်တူးတို့သည် အနောက် ဘက်ဒေသ ပူးပေါင်းစစ်တပ်ကို ရုတ်တရက် စစ်ကြေညာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းမှာ မြို့ကို အမြန်ဆုံး သိမ်းပိုက်နိုင်ရန်နှင့် အောင်မြင်မှု ကံကြမ္မာအမှတ်များကို မည်သူ့ကိုမျှ လာရောက်လုယူခွင့် မပေးရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အနောက်ဘက်ဒေသ၏ ကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်များစွာကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ အမည်နာမကို တစ်ကမ္ဘာလုံး သိစေလိုခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ နောင်တစ်ချိန်တွင် ဟုန်ယွိက ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ကို ပြုစုတည်းဖြတ်သည့်အခါ များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

ဟုန်ရွှန်ကျိမှာ နိုင်ငံရေးနှင့် သိုင်းပညာ နှစ်ရပ်လုံးတွင် ထူးချွန်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အလယ်ပိုင်းဒေသ ကောင်းကင်နိုင်ငံရှိ ကျော်ကြားသော မဟာပညာရှင်များနှင့် ပညာ ရပ်ဆိုင်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ကရုဏာတရား ကြီးမားပြီး “နေပူထဲတွင် သူတစ်ပါး၏ အရိပ်ကိုပင် မနင်းမိစေရ” ဟူသော မူဝါဒကို ကျင့်သုံးကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် အနောက်ဘက်ဒေသရှိ လူရိုင်းများ၊ ယွန်မင်ဒေသရှိ လူရိုင်းများနှင့် ပတ်သက် လာလျှင်မူ “လူမျိုးမတူလျှင် စိတ်ဓာတ်လည်း တူမည်မဟုတ်” ဟူသော အယူအဆကို စွဲကိုင်ထားကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဟုန်ယွိအနေဖြင့် ထို ‘လူရိုင်း’ များကို ချေမှုန်းလိုက်ခြင်းမှာ အချို့သော မဟာပညာရှင်ကြီးများ၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိစေမည်ဖြစ်ပြီး စာအုပ်ပြုစုရာတွင်လည်း ကြီးမားသော အထောက်အပံ့ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း သူနှင့် ယန်တူးတို့ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်သည်ကို ကျောက်စိမ်းမြို့တော် တွင် ရှိနေသော တော်ဝင်ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန်က ချက်ချင်း သိရှိသွားပြီး အောင်မြင်မှု ကံကြမ္မာများကို လာရောက်လုယူရန် ‘ဆေဘာသူတော်စင်’ ဂွန်ယန်ယုကို စေလွှတ်လိမ့် မည်ဟု ဟုန်ယွိ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

နဂါးအကြေးခွံ သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ကာ ‘စကြာဝဠာမိုးကြိုးဧကရာဇ်ဓား’ များကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဤကျွမ်းကျင်သူ အုပ်စုသည် သိုးအုပ်ထဲသို့ ရောက်လာသော ကျားများအလား ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ အထူးသဖြင့် ဤစစ်မြေပြင် ကမ္ဘာ တွင် တာအိုပညာရှင်များ အစွမ်းမပြနိုင်ချိန်၌ ဤလူစုမှာ ပို၍ပင် သောင်းကျန်းနေကြ သည်။ သို့သော် ဟုန်ယွိက ထိုအကွက်ထဲသို့ အလွယ်တကူ ကျဆင်းသွားမည်လား။

အကြီးမားဆုံးသော အောင်မြင်မှု ကံကြမ္မာအမှတ်များကို သူကိုယ်တိုင်သာ ရယူရမည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှု အားလုံးမှာ အချည်းနှီးဖြစ်သွားပြီး အခြားသူများအတွက် အလုပ်အကျွေး ပြုသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

…

ဒေါင်…

လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွားသည် ‘သေမင်းအလင်း နတ်ဘုရားလှံ’ ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက် ရာ ‘ဆေဘာသူတော်စင်’ ဂွန်ယန်ယု၏ ဆေဘာအလင်းတန်းနှင့် ထိပ်တိုက် တိုးမိသွား သည်။ ဇီး... ဇီး... ဆေဘာမှ လျှပ်စီးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွား ၏ သံချပ်ကာကို ရစ်ပတ်သွားသော်လည်း ကိုယ်ပွားကို အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်စေခြင်း မရှိပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွား၏ ကြီးမားလှသော ခွန်အား ကြောင့် ဂွန်ယန်ယုမှာ တဲအတွင်းမှ အပြင်သို့ လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။

ရွှပ် ရွှပ် ရွှပ်…

ဟုန်ယွိသည် ရပ်မနေပေ။ သူ၏ လှံရှည်ကြီးမှာ တစ်ဖန် လင်းလက်လာပြီး ဧကရာဇ် အကြံပေးခမ်းကို ဝန်းရံထားသော ကျွမ်းကျင်သူများကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ထိုသူများထဲ တွင် ဝေတိုင်ကန်နှင့် မိန်းမစိုးခေါင်းဆောင် ဝမ်ထောင်တို့လည်း ပါဝင်နေသည်။

ထိုနှစ်ဦးသည် ဧကရာဇ်အကြံပေးခမ်းကို ဝန်းရံထားပြီး သူတို့၏ ဆေဘာများမှာ လျှပ်စီး အလား လက်နေသော်လည်း သူ့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း မရှိကြပေ။ သူတို့သည် သူ့ကို အရှင် ဖမ်းဆီးလိုဟန် ရှိသည်။ အနောက်ဘက်ဒေသ၏ ဤပညာရှင်ကြီးမှာ မည်မျှ အသုံးဝင် သည်ကို လူတိုင်း သိကြပေသည်။ သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းမှာ နှမြောစရာကောင်းပြီး ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိ ဝင်လာသောအခါ ဝမ်ထောင်က ဘာမှမဖြစ်သော်လည်း ဝေတိုင်ကန်၏ ဆေဘာသိုင်းမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ‘ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမီးဖို’ တိုက်ကွက် ကို ထုတ်ဖော်ကာ ဧကရာဇ်အကြံပေးခမ်းကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ပိုင်း ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ မရနိုင်လျှင် တဖက်လူကိုလည်း မရစေရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိ၏ လှံချက်မှာ အချိန်မီ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ “သူ့ကို အသက်ရှင်လျက် ထားလိုက်စမ်း။”

ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ လှံနှင့် ဆေဘာတို့ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားသည်။ ဝေတိုင်ကန်သည် နဂါးအကြေးခွံ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ‘နတ်ဘုရား ချပ်ဝတ်’ ဝတ်ဆင်ထားသော လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွားကို မည်သို့ ယှဉ်နိုင်မည် နည်း။ လှံတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားရသည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိသည် သူ့ကို မသတ်သလို၊ ဒဏ်ရာရအောင်လည်း မလုပ်ပေ။ ဤလူမှာ သူ၏သား အသတ်ခံရမှုကြောင့် ဟုန်ယွိအပေါ် နာကျည်းချက်ရှိနေသော ရန်သူတော်ကြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုမှာ စစ်မြေပြင် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မိန်းမစိုးချုပ် ဝမ်ထောင်သည် သူ၏ ဆေဘာကို အိမ်အတွင်းသို့ ပြန်သွင်းကာ အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး “ဤကံကြမ္မာအမှတ်ကိုတော့ ကျွမ့်ယွမ်ကိုပဲ ပေးလိုက်ပါတော့မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ကို အရှင်ဖမ်းဖို့ တွေးတောင်မတွေးနဲ့။”

ထိုအချိန်တွင် ဧကရာဇ်အကြံပေးခမ်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ဝန်းရံ လာသည်။ ထိုအလင်းတန်းများသည် အလွန်သိပ်သည်းလှပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဝတ်အစားတစ်ခုအလား ရစ်ပတ်ထားသည်။ လေးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်ထားသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင်လျှင် ယခုကဲ့သို့ စစ်မြေပြင်မျိုးတွင် တာအို ပညာရပ်များကို အသုံးပြုရန် ခက်ခဲနေပုံရသည်။ မဟုတ်လျှင် သူ၏ လျှို့ဝှက် ဆန်းပြားသော နည်းလမ်းများဖြင့် သူသည် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားနိုင်ပြီး ဖြစ်သည်။ လေးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်ထားသူတစ်ဦးကို လျှော့တွက်၍ မရပေ။

“နိုင်းမြစ် လက်ညှိုး။”

ရုတ်တရက် ဧကရာဇ်အကြံပေးခမ်းသည် ဟုန်ယွိဆီသို့ လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သိုင်းပညာနှင့် တာအိုမှော်ပညာ ပေါင်းစပ်ထားသော တိုက်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သွေးနှင့် အသက်စွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်သွားပြီး အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားခြင်းဖြစ်ရာ အထွတ်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင် တစ်ဦး၏ စွမ်းအားနှင့် တူညီသည်။

“ဧကရာဇ်အကြံပေးခမ်း... ခင်ဗျား အနားယူသင့်ပါပြီ” ဟုန်ယွိက အေးအေးလူလူ ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားက မဟာပညာရှင်ကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီးတော့ ဘာလို့ ဒီစစ်ပွဲမှာ ပါဝင်နေရတာလဲ။” သူက ပြောရင်း လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ခမ်း၏ တိုက်ကွက်နှင့် ထိပ်တိုက် တိုးမိသွားသည်။

ပိလိပါလာ…

ခမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သဲသောင်ပြင် ကော်ဇောကြီး အတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားသည်။ ဟုန်ယွိက လက်တစ်ဖက် ဝှေ့ယမ်းကာ ဖြူစင် သော အလင်းတန်းတစ်ခုကို လွှတ်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ အတွင်း သို့ သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။

ခမ်းကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် တဲအပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ဂွန်ယန်ယုနှင့် ဝေတိုင်ကန်တို့ကို မတွေ့ရတော့ပေ။ မျက်စိတစ်ဆုံး ကြည့်လိုက်သောအခါ သွေးရောင် အလင်းတန်းများ နေရာအနှံ့ ပျံ့လွင့်နေပြီး စစ်မြေပြင်၏ ဟိန်းဟောက်သံများမှာ လေထုအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

တော်ဝင်ချန်စစ်တပ်ကြီးသည် မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်သော စွမ်းအားဖြင့် မြို့အတွင်းသို့ ဖောက်ဝင် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ မူလက စစ်တပ်နှစ်ခုမှာ အင်အားချင်း ညီမျှနေသော် လည်း ယခုအခါ အရေးကြီးသော စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများ ပေါ်မလာတော့သဖြင့် ရန်သူ့ စစ်သည်များ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အားနည်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

စစ်မြေပြင်တွင် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ “မင်းသားအာဒီ ထွက်ပြေးသွားပြီ။ မင်းတို့တွေ ဘာလို့ လက်နက်မချသေးတာလဲ။” ထိုအသံမှာ ကပ်ရောဂါတစ်ခုအလား စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးရှိ မိုင်တစ်ရာ ပတ်လည်အထိ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

“မင်းသားအာဒီနဲ့ အဲဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်က ဘယ်လိုလုပ် ထွက်ပြေး သွားကြတာလဲ။ ဒီဧကရာဇ်အကြံပေး ခမ်းကတော့ အချိန်မီ မပြေးနိုင်ခဲ့ဘူး။ သူ့ကံဇာတာ က နည်းနည်းတော့ ညံ့သွားပုံရတယ်။” ဟုန်ယွိသည် စစ်မြေပြင်ကို ကြည့်ကာ အနောက် ဘက်ဒေသ ပူးပေါင်းစစ်တပ်၏ သန်းချီသော စစ်သည်တော်များ ပြိုလဲသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

…

ထိုညမှာပင်...

အနောက်ဘက်ဒေသ သဲကန္တာရပြည်နယ် ခံတပ်တွင် စစ်သည်ပေါင်း ခြောက်သိန်းသည် အနောက်ဘက်ဒေသ ပူးပေါင်းစစ်တပ်၏ မြို့ကို တစ်ဟုန်ထိုး တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ သည်။ သူတို့သည် ကျွန်ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီ၍ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သလို၊ လူပေါင်း တစ်သိန်းကို လည်း ခေါင်းဖြတ် ကွပ်မျက်ခဲ့ကြသည်။ အစားအသောက်၊ လက်နက်၊ သံချပ်ကာ၊ ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းများ၊ ရတနာများနှင့် မြင်းများကိုလည်း အမြောက်အမြား သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဘုရင်ခုနစ်ပါး၊ စစ်သေနာပတိ ၁၈ ဦး၊ သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူ ၃၃ ဦးနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော မြို့စားနယ်စား သူကောင်းမျိုးနွယ်များကိုလည်း ဖမ်းဆီးနိုင် ခဲ့သည်။ ‘အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်း’ မှ ဘုန်းတော်ကြီးများနှင့် တာအိုပညာရှင်များ၊ မှော်ဆရာများ အားလုံးကိုလည်း အရှင်ဖမ်းဆီးလိုက်ကြသည်။

လွန်ခဲ့သောခေတ်က သူတော်စင် ဧကရာဇ် ‘ယု’ နှင့် ‘မိုရာဧကရာဇ်’ တို့၏ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲပြီးနောက်ပိုင်း အနောက်ဘက်ဒေသအပေါ် ဤကဲ့သို့သော အောင်ပွဲမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။

အနောက်ဘက်ဒေသ၏ အနှစ်သာရအားလုံးကို တစ်စမကျန် သုတ်သင်ရှင်းလင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအောင်မြင်မှုမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အနောက်ဘက်ဒေသအပေါ် အလယ်ပိုင်းဒေသ၏ အပြတ်အသတ် အောင်ပွဲခံမှုပင် ဖြစ်သည်။

စစ်ပွဲမှာ နေဝင်ချိန်တွင် ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း ထွက်ပြေးသူများကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှု မှာ မိုးလင်းသည့်တိုင်အောင် ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေခဲ့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော စစ်သည် တော်များသည် ဂိုဘီသဲကန္တာရအတွင်း၌ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ထွက်ပြေးနေကြသော ရန်သူများကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေကြသည်။

ထိုညတွင်ပင် တရားဝင် အောင်ပွဲသတင်းများနှင့် လျှို့ဝှက်စာများကို နိုင်ငံအနှံ့အပြားသို့ ပေးပို့လိုက်ကြသည်။

နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းရှိ မြို့စားနယ်စားများ၊ အထက်တန်းလွှာ မိသားစုကြီးများ၊ ဘုရင်ခံ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးများ၊ အရာရှိကြီးများ၊ နန်းတွင်းမှူးမတ်များ၊ အဓိက အတွေးကျောင်းတော် များနှင့် တာအိုဂိုဏ်းများ၊ လျှို့ဝှက်အင်အားစုများ အားလုံးသည် သုံးလေးရက်အတွင်း အနောက်ဘက်ဒေသမှ မဟာအောင်ပွဲ သတင်းကို ရရှိသွားကြသည်။ ရာထူးအရှိန်ဝါ နည်းပါးသော သူများပင်လျှင် လဝက်အတွင်း သိရှိသွားကြသည်။

ဤအောင်ပွဲကြီးသည် နန်းတွင်းကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီး ပြည်သူများမှာလည်း ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်တွင် ထိုနေ့က နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ကဲ့သို့ မီးရှူးမီးပန်းများ ပစ်ဖောက်ခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထင်ရှားသော မိသားစုကြီးများ အားလုံးသည် သူတို့သည် တော်ဝင်ချန် အင်ပါယာ၏ နိုင်ငံသားများ ဖြစ်ရခြင်းအတွက် စိတ်နှလုံးအတွင်းမှ ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်နေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အကယ်ဒမီ ကျောင်းအသီးသီးမှ ပညာရှင်များကလည်း ဤကိစ္စကို စတင် ဆွေးနွေးလာကြသည်။ တော်ဝင်ချန် အင်ပါယာကြီး တစ်ခုလုံးမှာ မဟာအောင်ပွဲ အရှိန်အဝါဖြင့် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟုန်ယွိ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာလည်း ယခင်ကထက် ပိုမို ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။ အကယ်ဒမီများမှသည် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များအထိ၊ နန်းတွင်းမှူးမတ်များ၏ စုဝေးရာမှ သည် ကချေသည်ခန်းမများအထိ ဟုန်ယွိအကြောင်းကိုသာ ပြောဆိုနေကြတော့သည်။

…

သို့သော် ဤအရာများအားလုံးက ဟုန်ယွိအပေါ် မည်သို့မျှ သက်ရောက်မှု မရှိပေ။

အနောက်ဘက်ဒေသတွင် မဟာအောင်ပွဲ ရရှိပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် အခြားကိစ္စအားလုံး ကို ဘေးဖယ်ထားကာ ယန်တူး၏ ကြင်ယာတော် မင်းသမီး ‘ရှဲ့ဖင်းဖင်း’ နှင့်အတူ ဆေးလုံး များ သန့်စင်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ဝက်ခန့်ကပင် ဟုန်ယွိသည် မင်းသမီး နှင့် ဆွေးနွေးထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် သူမအား တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း၏ အစွမ်းထက်လှ သော ဆေးနှစ်မျိုးဖြစ်သည့် ‘ကောင်းကင် အနှစ်သာရရွှေဆေးလုံး’ နှင့် ‘မြေအနှစ်သာရ ဆေးလုံး’ များ ဖော်စပ်ရာတွင် ကူညီပေးရန် သဘောတူထားခဲ့သည်။

ဆေးလုံးသန့်စင်ခြင်း ဆေးညွှန်းနှင့် ဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်းများကို မင်းသမီး ရှဲ့ဖင်းဖင်းက ထောက်ပံ့ပေးပြီး ဟုန်ယွိကမူ ဆေးဖော်စပ်မည့် ဆေးပေါင်းအိုးကို ပြုလုပ်ပေးရန်၊ ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများအားလုံးကို ဆေးလုံးဖြစ်အောင် ကျိုချက်ပေးရန်နှင့် အပူရှိန်ကို ထိန်းညှိပေးရန်အတွက်သာ တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူလုပ်ဆောင်ရမည့် အခြားကိစ္စနှစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။ သူသည် ‘ကျီရှန်းထျန်း’ ၏ သတင်းကို စိတ်ပူနေသလို၊ အနောက်ဘက်ဒေသ၏ လူဦးရေ သန်းခေါင် စာရင်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်အတွက် ‘မင်းသားယု’ နှင့်လည်း တွေ့ဆုံ ဆွေးနွေးရန် ရှိနေ သည်။

…

သဲကန္တာရပြည်နယ်ရှိ လျှို့ဝှက်နန်းတော်အတွင်း၌။

သဲကန္တာရအတွင်းရှိ အိုအေစစ်ရေကန်ကြီး၏ အထက်တွင် ကြီးမားလှသော ဆေးကျိုအိုး ကြီး တစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားသည်။ ထိုဆေးကျိုအိုးကြီးမှာ လူတစ်ကျိပ်စာခန့် မြင့်မား ပြီး ၎င်းတွင် အပေါက် ၉ ပေါက် ပါရှိသည်။ ထိုဆေးကျိုအိုးကြီးကို မည်သည့်ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်ကို မသိရသော်လည်း ၎င်းမှာ စိမ်းနက်ရောင်ရှိကာ ကြည်လင်တောက်ပ နေသည်။ ၎င်းပေါ်တွင် မှော်စာလုံးများစွာ လည်ပတ်နေပြီး ဆေးကျိုအိုးကြီး၏ အပေါက် ၉ ပေါက်မှ ခရမ်းရောင် အငွေ့အသက်များ တရှိန်းရှိန်း ထွက်ပေါ်နေကာ လေထုအတွင်း မင်္ဂလာရှိသော တိမ်တိုက်များအဖြစ် ပုံဖော်နေသည်။

ဆေးကျိုအိုးကြီး၏ ဘေးတစ်ဖက်စီတွင် နေနှင့်လ၏ ပုံရိပ်များ၊ တောင်တန်းများ၊ မြစ်ချောင်း များနှင့် တိမ်တိုက်များစွာ ရှိနေသည်။

“ဒါက ဘယ်လို ဆေးကျိုအိုးလဲဆိုတာ ငါ တကယ် သိချင်မိတယ်။ အလွန်ကို လျှို့ဝှက် ဆန်းပြားလွန်းတယ်။”

ဟုန်ယွိသည် ရေကန်လယ်ရှိ စင်မြင့်ပေါ်မှနေ၍ ဆေးကျိုအိုးကြီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက် သည်။ သူသည် ဆေးကျိုအိုးအတွင်း၌ သက်ရှိတစ်ခုအလား လှုပ်ရှားနေသော လျှို့ဝှက် ဆန်းပြားသည့် စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။

“ဒါကတော့ ဆေးလုံးဖော်စပ်ရာမှာ အထွက်အထိပ် ရတနာဖြစ်တဲ့ ‘နေလစကြဝဠာ ဆေးပေါင်းအိုးပဲ’ ပဲ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ နံပါတ်တစ် ဆေးပေါင်းအိုးလို့ ခေါ်လို့ရတယ်။”

ရှဲ့ဖင်းဖင်းက သူမ၏ လက်မောင်းများကို ပိုက်ကာ ဆေးကျိုအိုးကြီးကို ကြည့်ရင်း အေးအေးလူလူ ပြောလိုက်သည်။ “သူတော်စင် ဧကရာဇ်တွေရဲ့ ဆေးကျိုးအိုးတွေတောင်မှ ဒါကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။ ဒီအိုးကြီးမှာ နတ်ဘုရားတန်ခိုး စွမ်းအားအချို့ ပါဝင်နေတယ်။ ဒါက ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဘယ်အရာနဲ့မဆို ပေါင်းစပ်နိုင်သလို၊ အရာဝတ္ထုတွေကို ပြောင်းလဲစေနိုင်တဲ့ မှော်စွမ်းအားလည်း ရှိတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဒီ ‘နေလစကြဝဠာ ဆေးပေါင်းအိုး’က ကြီးမားတဲ့ မိုးကြိုးစွမ်းအားတွေကို ပျံ့လွင့်မသွားအောင် သိမ်းဆည်းထားနိုင်သည်။ မိုးကြိုးစွမ်းအားကို အခြေခံထားတဲ့ ဘယ်လက်နက်ထက်မဆို ပိုပြီး သန်မာတယ်။ ဟန်ရှောင်ကျိ သေလုနီးပါး ဖြစ်စဉ်က သူ့ကို ဒီဆေးကျိုအိုးကြီးထဲမှာ ထားခဲ့လို့သာ သူ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် သက်သာလာခဲ့တာ။”

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီရတနာရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ခဏလေးနဲ့ ရှင်းပြဖို့ မလွယ်ဘူး။” ရှဲ့ဖင်းဖင်းက ဆက်ပြောသည်။

“အို…. ဒါက တကယ်ပဲ ‘နေလစကြဝဠာ ဆေးပေါင်းအိုးလား။”

ဟုန်ယွိသည် ဤရတနာမှာ ‘တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း’ ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဆေးပေါင်းအိုး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် ကြီးမားသော မိုးကြိုးစွမ်းအားများကို သိမ်းဆည်းထားနိုင်ပြီး ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရာတွင် စွမ်းအင်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ ‘မိုးကြိုးအနှစ်သာရ ရေကန်ကြီး’ ၏ အမာခံတစ်ခုနှင့်ပင် တူလှသည်။

ဟုန်ယွိ၏ ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ မှာ ပြီးစီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း ‘နဂါးစွယ်ဆန်’ များ စိုက်ပျိုးရန်အတွက် ‘မိုးကြိုးအနှစ်သာရ ရေကန်ကြီး’ တစ်ခုသာ လိုအပ်နေတော့ သည်။ ၎င်းသည် မိုးကြိုးစွမ်းအားများကို သိမ်းဆည်းနိုင်ပြီး သက်ရှိအမျိုးမျိုးကို မွေးမြူရာ တွင် အသုံးပြုနိုင်သော လက်နက်များကို ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။

မိုးကြိုးစွမ်းအားသည် သက်ရှိအားလုံးအတွက် လိုအပ်သောအရာဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။ ‘မိုးကြိုးအနှစ်သာရ ရေကန်ကြီး’ တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန်မှာ ရတနာများ စွာ လိုအပ်သလို တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်အတွင်း သန့်စင်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အကယ်၍ ဟုန်ယွိက ဤ ‘နေလစကြဝဠာ ဆေးပေါင်းအိုးကြီး’ ကို သိမ်းပိုက်ကာ ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်လျှင် ၎င်းကို ချက်ချင်းပင် ‘မိုးကြိုး အနှစ်သာရကန်ကြီး’ အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သဘာဝအတိုင်းပင် ဟုန်ယွိက ထိုသို့ လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဒါက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလွန်ရှားပါးတဲ့ ရတနာတစ်ခုပဲ။ မင်းသမီးက ဒါကို ဒီအတိုင်းပဲ ထားထားမယ်ဆိုရင်တော့ လူအများကြီးရဲ့ မျက်စိကျခြင်းကို ခံရပါလိမ့်မယ်” ဟုန်ယွိက ခေတ္တမျှ ကြည့်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

စာစဉ် (၅၁) ပြီးပါပြီ။

ဘာသာပြန်သူ နေဇင်။