အခန်း (၅၄၁-၅၄၂)

ယန်နတ်ဘုရား စာစဉ် (၅၂)။

ဘာသာပြန်သူ နေဇင်။

စာစဉ် (၅၄၁)။

“တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ပစ္စည်းကို ဘယ်သူကများ လုယူရဲမှာလဲ။”

ဟုန်ယွိ၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ မင်းသမီး ရှဲ့ဖင်းဖင်းက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

“အဲဒါကတော့ အမြဲတမ်း မှန်ချင်မှ မှန်မှာပါ။ ဒီလို အဖိုးတန်ရတနာမျိုးက လူတွေကို အသက်နဲ့ရင်းပြီး စွန့်စားချင်စိတ် ပေါက်အောင် လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် မုန့်ရှန်းကျီဟာ ရှစ်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့တယ်။ သူ့စိတ်ဝိညာဉ် အားနည်းနေချိန်မှာ ထိပ်သီးကျွမ်းကျင်သူ ငါးယောက် ရဲ့ စုပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရတယ် မဟုတ်လား။ ‘သူတော်စင် တူယွမ်’ လို ယင်ကောင် သေးသေးလေးတွေတောင် သူ့ဆီကနေ အခွင့်ကောင်းယူချင်ခဲ့ကြတာပဲ။”

ဟုန်ယွိသည် နေလစကြာဝဠာ ဆေးပေါင်းအိုးကြီးကို ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုနေမိသည်။ ဤကြီးမားလှသော ဆေးပေါင်းအိုးကြီးမှာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် တစ်ဖြည်းဖြည်း ပို၍ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလာခဲ့သည်။

“ကျွန်မ ဆေးဘက်ဝင် ပစ္စည်းတွေကိုတော့ ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီ။ ဒါတွေက ဆေးလုံး ဖော်စပ် ဖို့ နည်းလမ်းတွေပဲ။ နေလစကြာဝဠာ ဆေးပေါင်းအိုးဟာ အင်မတန် ကြမ်းတမ်းတယ်။ ‘ဖန်တီးရှင်’ တစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားမပါဘဲနဲ့ ဒါကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သလို ဆေးဖော်စပ်ဖို့အတွက် အနုစိတ် အချက်အလက်တွေကို ကျွမ်းကျင်ဖို့ဆိုတာ ပိုလို့တောင် မဖြစ်နိုင်သေးတယ်။ ကျွန်မမှော်စွမ်းအားဆို ဒီဆေးပေါင်းအိုးကို အသက်သွင်းဖို့တောင် မလုံလောက်ဘူး။”

မင်းသမီး ရှဲ့ဖင်းဖင်းက သူမစကားကို လိုရင်းသို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ပင် ဆေးဖော်စပ်နည်း ကျမ်းစာနှစ်စောင်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ထိုဆေးညွှန်းနှစ်မျိုးကို ယူကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ပေါ်တွင် ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်း အမည်များ၊ အပူရှိန်ထိန်းချုပ်နည်း ညွှန်ကြားချက်များနှင့် ရှုပ်ထွေးလှသော ပုံရိပ် များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ထို့အပြင် ရှုပ်ထွေးလှသော ပုံရိပ်ကားချပ်များစွာ ရှိနေသလို၊ မူလစွမ်းအင်များကို အစီအရင်တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဆေးလုံးအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းရမည့် ဆန်းကြယ်သော နည်းစနစ်များလည်း ပါဝင်နေသည်။ ဟုန်ယွိအနေဖြင့် ၎င်း၏ အနှစ်သာရကို ချက်ချင်း နားမလည်နိုင်သေးသဖြင့် စိတ်ထဲတွင်သာ အလွတ် မှတ်ထားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရှဲ့ဖင်းဖင်းသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြိုးကြာဥကဲ့သို့ ဖြူစင်ပြီး ဘဲဥပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော အလုံးငယ်နှစ်ခု သူမ၏လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ထိုအလုံးများ အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခု ပါဝင်နေပုံရသည်။

ဟုန်ယွိသည် ၎င်းတို့ကို လှမ်းယူကြည့်သောအခါ ထိုကြိုးကြာဥပုံစံ ထိုအရာနှစ်ခုမှာ သေးငယ်သော ဟင်းလင်းပြင်အလုံး နှစ်ခုဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်ပင် မတည်ငြိမ်သဖြင့် ‘ကမ္ဘာငယ်လေး’ ဟုပင် ခေါ်ရန် မထိုက်တန်ပေ။ ဟင်းလင်း ပြင် အကျယ်အဝန်းမှာ အိမ်တစ်လုံးစာခန့်သာ ရှိသော်လည်း အတွင်း၌ ဆန်းကြယ်သော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ဆေးဘက်ဝင် ပစ္စည်းမျိုးစုံ ရှိနေသည်။ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားသားရဲများ၏ သွေးအချို့ပင် ရှိနေသေးသည်။ ထို့အပြင် ဟုန်ယွိအနေဖြင့် တစ်ခါ မျှ မမြင်ဖူးသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၊ သတ္တုများ၊ ကောက်ပဲသီးနှံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ သည်။

“ဒီဆေးပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးက ‘မြေအနှစ်သာရရွှေဆေးလုံး’ နဲ့ ‘ကောင်းကင်အနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံး’ ဖော်စပ်ဖို့အတွက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဆေးညွှန်းတွေအရဆိုရင် အစစ်မှန် မိုးကြိုး အနှစ်သာရ စွမ်းအင်တွေ အများကြီး လိုအပ်နေတယ်။ အခုလက်ရှိမှာတော့ ဆေးလုံး ဖော်စပ်ဖို့ မလုံလောက်သေးဘူး ထင်တယ်” ဟုန်ယွိသည် ရှဲ့ဖင်းဖင်း ပေးသော ကြိုးကြာဥ ပုံစံ ဟင်းလင်းပြင်လေးနှစ်ခုကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

အကြောင်းမှာ ရှဲ့ဖင်းဖင်းသည် ‘အတွေးတစ်ခုဖြင့် ကမ္ဘာတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်သော’ အဆင့်သို့ မရောက်သေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကြိုးကြာဥပုံစံ အရာဝတ္ထုနှစ်ခုမှာ ငါးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်ထားသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ‘အတွေးစ’ များ ဖြစ်နေကြသည်။

သူက များများစားစား မမေးမြန်းတော့ဘဲ ရှဲ့ဖင်းဖင်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်က ငါးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်ထားသူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီး ထိုအတွေးစ များကို ရယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်ဟုသာ တွေးလိုက်သည်။

…

“အဲဒီအတွက်တော့ မပူပါနဲ့။ နေလစကြာဝဠာ ဆေးပေါင်းအိုးဟာ အလွန်တရာ အံ့ဩဖို့ ကောင်းတယ်။ ဒါကို တစ်ကြိမ် အသက်သွင်းလိုက်တာနဲ့ အကန့်အသတ်မဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အတားအဆီးတွေကို ဖောက်ထွက်ပြီး မိုးကြိုးစွမ်းအားတွေကို ဆွဲယူနိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ တစ်နည်းပြောရရင် ‘တောရိုင်းကန္တာရဒေသ’ မှာ မိုးကြိုးတွေ ရှိနေသရွေ့ ဒီဆေးပေါင်းအိုး ကို အသက်သွင်းလိုက်တာနဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ မိုးကြိုးစွမ်းအားတွေဟာ ဟင်းလင်းပြင် အတား အဆီးတွေကို ဖောက်ထွက်ပြီး ဒီဆေးပေါင်းအိုးထဲမှာ တိုက်ရိုက် သိမ်းဆည်းနိုင်တယ်။” ရှဲ့ဖင်းဖင်းက ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလောက်တောင် မှော်ဆန်တာလား။” ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ် မုန်တိုင်းများအတွင်းမှ ကမ္ဘာငယ်လေးများဆီသို့ မိုးကြိုး စွမ်းအင်များက ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများမှ တစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းသွားတတ်သည် ကို သူ သတိရလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုမိုးကြိုးစွမ်းအားမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ အနည်းဆုံး ခုနစ်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ ဗဟိုချက်မှ စွမ်းအားမျိုးဖြစ်မှသာ အကန့်အသတ်မဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အတားအဆီးများကို ဖောက်ထွက်ပြီး အခြားကမ္ဘာငယ်လေးများကို စွမ်းအင်ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ငါးကြိမ်၊ ခြောက်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးစွမ်းအားမှာ အလွန် အားနည်းလွန်းသဖြင့် အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် အတားအဆီးများကို မဖောက်ထွက်နိုင်ပေ။

“ဒီနေလ စကြာဝဠာဆေးပေါင်းကို အသက်သွင်းဖို့ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ လိုအပ်တာ မဆန်းတော့ဘူးပဲ။ ဒီမှော်ရတနာက တကယ့်ကို အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရား လက်နက်တစ်ခုပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း ကောင်းကင်အနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံးလိုမျိုး ဝိညာဉ် ဆေးတွေကို ဖော်စပ်နိုင်တာပေါ့။ အနန္တရွှေဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ဖို့ကော ဘယ်လို ဆေးပေါင်းအိုးမျိုး သုံးခဲ့လဲမသိဘူး။”

ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်းအကြောင်း ပြောရင်း ဟုန်ယွိသည် အနန္တရွှေဆေးလုံး အကြောင်းကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

“သူတော်စင် ဧကရာဇ်ကျိ’မှာ မဟာဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် နတ်ဘုရားဆေးပေါင်းအိုးဆိုတာ ရှိခဲ့ဖူး တယ်။ အဲဒါက အခုတော့ အဲဒီ ပါရမီရှင်လေး ဖန်းယွမ်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီဆေးပေါင်းအိုးကို အသက်သွင်းဖို့ဆိုရင် ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစတွေကို လောင်ကျွမ်းပစ်ရမယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ကိုယ့်စိတ်ဝိညာဉ်ကို မီးဖိုထဲ ယဇ်ပူဇော်ရတာနဲ့ အတူတူပဲ။ အဲဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒဏ်ရာရစေတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။ အဲဒါက နေလစကြာဝဠာ ဆေးပေါင်းအိုးကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။ ထန်ဟိုင်လုံဟာ တစ်ခါက ‘မူလနဝမ ချောက်နက်ဂူဗိမာန်’ ဆီကို ရောက်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစတွေ ကို ရခဲ့ဖူးတယ်။ သူလို လူချမ်းသာမျိုးမှပဲ မဟာဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် နတ်ဘုရားဆေးပေါင်းအိုးကို အသုံးပြုနိုင်မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဆုံးမှာတော့ အဲဒီ အနန္တရွှေဆေးလုံးက ရှင့်လက်ထဲကို ရောက်လာခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။” ကြင်ယာတော် ရှဲ့ဖင်းဖင်းက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားက အတော်လေး သိတာပဲ” ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် လှုပ်ခါသွားသည်။

“ဒါပေါ့၊ နေ့တိုင်း မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေက ကျွန်မလက်ထဲကနေ ကျော်ဖြတ်ပြီး စုစည်းနေတာပဲ။ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း အကြောင်း၊ ‘နတ်ဘုရားတန်ခိုးရှင် ဘုရင်’ အကြောင်း၊ ပြီးတော့...” ရှဲ့ဖင်းဖင်း က လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး စကားကို တမင် ချန်ထားခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိက အခြားအရာများကို စပ်စုမနေတော့ဘဲ “ဒီဆေးပေါင်းအိုးက အသက်သွင်းဖို့ ခက်ခဲပြီး ဖန်ဆင်းရှင်အဆင့် စွမ်းအား လိုအပ်တယ်ဆိုပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိ မှော်စွမ်းအားကလည်း ဖန်ဆင်းရှင်အဆင့်နဲ့ အတော်လေး နီးစပ်နေပါပြီ။ ခင်ဗျားက အကဲခတ်ကောင်းတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ မဟာဆေးတော်ကြီး သုံးမျိုးဖြစ်တဲ့ ‘လူသားအနှစ်သာရဆေး’၊ ‘မြေအနှစ်သာရဆေး’ နဲ့ ‘ကောင်းကင်အနှစ်သာရ’ ဆေးလုံးတွေ က လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပေးဖို့အတွက်ပဲ သုံးတာလေ။ တိုင်ရှန်တာအို ဂိုဏ်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးတဲ့ ဆေးလုံးတွေကော မရှိဘူးလား။ အနန္တရွှေဆေးလုံး လိုမျိုးပေါ့” မေးလိုက်သည်။

“အဲဒါတော့ မရှိဘူး” ရှဲ့ဖင်းဖင်းက တိုက်ရိုက်ပင် ဖြေလိုက်သည်။

“အို… ဘာလို့လဲ၊ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းက တာအိုပညာရပ်တွေကိုပဲ အဓိကထားတာလေ၊ ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်စဉ်တွေကို အဓိကထားတာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာဖြစ်လို့ စိတ်ဝိညာဉ် အားဖြည့်ဆေးတွေကို မဖော်စပ်တာလဲ။” ဟုန်ယွိ အံ့အားသင့်သွားသည်။

တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း၏ ‘အထွဋ်ထိပ်အဂ္ဂိရတ်ကျမ်း’ ဆိုသည့် နာမည်မှာတင် ‘ဆေးလုံး’ ဆို သည့် စကားလုံး ပါနေသဖြင့် ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် အလွန် ထူးချွန်မည်မှာ သေချာသည်။ ယခုလို အတုမရှိ နတ်ဘုရားဆေးပေါင်းအိုးကြီး ရှိနေပါလျက်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ဆေးလုံးကိုသာ သန့်စင်နိုင်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အတွက် မသန့်စင်နိုင်ခြင်းမှာ တကယ့်ကို ထူးဆန်းလှသည်။

“ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် စိတ်ဝိညာဉ်ဆိုတာ ပိုပြီး ရိုးရှင်းပါတယ်။ တာအိုကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံတယ်ဆိုတာ ကိုယ့်စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံတာပဲ၊ ဒါကြောင့် ဆေးလုံးတွေက ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ လူသားခန္ဓာကိုယ်ကတော့ မတူဘူး။ သူ့ရဲ့ တည်ဆောက်ပုံက အလွန်ကို ရှုပ်ထွေးနက်နဲလွန်းသလို သက်တမ်းကလည်း အလွန်တိုတောင်းတယ်။ ဒါကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်တင်းပေးဖို့ ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်းက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်ရတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ။ လူသားခန္ဓာကိုယ်မှာ စုစု ပေါင်း အပ်စိုက်မှတ် ၁၂၉,၆၀၀ ရှိတယ်။ အဲဒါက ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာတစ်ခုရဲ့ ဝမ်းယွမ်နဲ့ ကိုက်ညီနေတယ်။ ဒီလောက် ရှုပ်ထွေးတဲ့ အရာတစ်ခုက ထာဝရ ဘယ်လို တည်ရှိနိုင်မှာ လဲ။” ရှဲ့ဖင်းဖင်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ဟင်… လူသားခန္ဓာကိုယ်မှာ အပ်စိုက်မှတ် ၁၂၉,၆၀၀ တောင် ရှိတာလား။” ဟုန်ယွိသည် ဤအကြောင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်းဖြစ်သဖြင့် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် ရှဲ့ဖင်းဖင်းကို ကြည့်ကာ “ဒါက မင်းသမီးရဲ့ အသိပညာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူးထင် တယ်။” ပြောလိုက်သည်။

လူသားခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန် ရှုပ်ထွေးနက်နဲသဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် အလွန် ရှုပ်ထွေးလွန်းသဖြင့် အသက်ရှည်ရှည် မနေနိုင်ခြင်းမှာ လည်း စကြဝဠာ၏ နိယာမများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

‘လူသားအင်မော်တယ်’ များပင်လျှင် နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာခန့်သာ နေနိုင်ကြပြီး ‘ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်း’ ဆိုသည့် ဒဏ္ဍာရီလာ အဆင့်သို့ ရောက်မှသာ ထူးခြားနိုင်သည်။

အပ်စိုက်မှတ် အရေအတွက်နှင့် ပတ်သက်လျှင် မည်သူမျှ တိတိကျကျ မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။ ရှေးယခင်ကတည်းက ‘လူသားအင်မော်တယ်’ များပင်လျှင် မိမိတို့ ခန္ဓာကိုယ်၌ အပ်စိုက်မှတ် မမည်မျှရှိသည်ကို မသိခဲ့ကြပေ။

‘ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓကျမ်း’၌ပင် လူသားခန္ဓာကိုယ်၏ အပ်စိုက်မှတ် အရေအတွက်ကို မဖော်ပြထား ပေ။ ယခုအခါ ရှဲ့ဖင်းဖင်းက ထိုသို့ ပြောလိုက်သဖြင့် ဟုန်ယွိ တကယ့်ကို အံ့အားသင့်သွား ရသည်။

‘ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓကျမ်း’ ၌ အကြောမှတ် ၁၀၈ ခုသာ ဖော်ပြထားပြီး၊ ဟုန်ရွှန်ကျိပင်လျှင် အတုမရှိ သိုင်းကျမ်းများကို လိုက်လံရှာဖွေပြီးမှ အပ်စိုက်မှတ် ၃၆၀ ကိုသာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၁၂၉,၆၀၀ ဆိုသည့် အရေအတွက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဘာမှ မဟုတ်တော့ပေ။ ဤကဲ့သို့သော အသိပညာမှာ ရှဲ့ဖင်းဖင်း၏ ကိုယ်ပိုင်အသိပညာ မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

“ဒါပေါ့၊ ကျွန်မရဲ့ အသိပညာ ဘယ်ဟုတ်ပါ့မလဲ။... ကျွန်မ ကြိုးကြာနီ ဘဝတုန်းက ကြားခဲ့ရတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပါ။” ရှဲ့ဖင်းဖင်းက လျှို့ဝှက်စွာ ပြုံးရင်း ဆက်ပြောသည်။ “အပ်စိုက်မှတ် ၁၂၉,၆၀၀ ဆိုတာက တကယ်တော့ အဓိက အပ်စိုက်မှတ် ၁,၂၉၆ ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ အပ်စိုက်မှတ်တွေထဲမှာလည်း အပ်စိုက်မှတ်လေးတွေ ထပ်ရှိနေသေးတယ်။ စကားပုံတောင်ရှိသေးတယ်။ အပ်စိုက်မှတ်တစ်ခုကို နားလည်သွားရင် ကျန်တဲ့ အပ်စိုက်မှတ် အားလုံးကို နားလည်သွားလိမ့်မယ်တဲ့။ လူသားခန္ဓာကိုယ်မှာ အဓိက အပ်စိုက်မှတ် ၁,၂၉၆ ခု ရှိပေမဲ့၊ အဓိက အပ်စိုက်မှတ် တစ်ခုချင်းစီမှာ အပ်စိုက်မှတ် လေးပေါင်း ၁၀၀ စီ ပါဝင်နေတယ်။ တကယ်လို့, ရှင်က အဲဒီ အပ်စိုက်မှတ်လေးတွေကိုပါ အကုန် သိနားလည်သွားပြီဆိုရင် ရှင်ဟာ ‘လူသားအင်မော်တယ်’ ရဲ့ အထွက်အထိပ် အဆင့်ကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒါက ‘စစ်နတ်ဘုရားရှန့်’နဲ့ ‘မျောက်ဝံနတ်ဘုရားခုန်း’ တို့ရဲ့ အဆင့်မျိုးပဲ။ ဒီအသိပညာဟာ နေလစကြာဝဠာ ဆေးပေါင်းအိုးကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အတွက် သော့ချက်လည်း ဖြစ်တယ်။”

“တကယ်လား။”

ဟုန်ယွိသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဂရုတစိုက် ဆန်းစစ်ကြည့်သည်။ သူသည် ယခုအခါ ‘လူသားအင်မော်တယ်’ အဆင့်ဖြစ်ပြီး အဓိက အပ်စိုက်မှတ် ၁၀၈ ခုကို ကျင့်ကြံထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ အနှစ်သာရ စွမ်းအားများကို ဆန်းစစ်ကြည့်သောအခါ ၎င်းမှာ အချင်းတစ်ခုအလားသာ ခံစားရပြီး အတွင်း၌ အပ်စိုက်မှတ်လေးပေါင်း ၁၀၀ ရှိနေ သည် ကိုမူ မခံစားရသေးပေ။

“မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်တယ်ဆိုတာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ကျယ်ပြောလှတဲ့ စကြာဝဠာကြီးကို နားလည်ပြီး ဖန်ဆင်းခြင်းရဲ့ အံ့ဖွယ်အစွမ်းတွေကို ရယူတာပဲ။ သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်တာကတော့ အနုစိတ်ဆုံး အချက်အလက်တွေကို ရယူတာပဲ၊ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အပ်စိုက်မှတ်တွေထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အပ်စိုက်မှတ်လေးတွေကို သိမြင်လာဖို့ပဲ။ တစ်ခုက အပြင်ပန်း အကြီးစားဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုက အတွင်းပိုင်း အသေးစား။ အကြီးကနေ အကြီးဆုံးဆီကို၊ အသေးကနေ အသေးဆုံးဆီကို သွားတာပေါ့။ ဒီနှစ်ခုရဲ့ နက်နဲမှုဟာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်နေတယ်...”

ဟုန်ယွိသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားနေမိသည်။ သူ၏ အတွေ့အကြုံအရ ဤအချက်မှာ သူ့အတွက် အလွန် အကျိုးများလှသည်။ ဤအရာများသည် တိုက်ရိုက် အသုံးပြုရသော မှော်ပညာများ မဟုတ်သည့်အတွက် သာမန်လူများအနေဖြင့် သတိမထားမိကြသော် လည်း၊ သူလိုပညာရှင်တစ်ဦးအတွက်မူ အိပ်မက်မှ နိုးထစေသော စကားတစ်ခွန်းကဲ့သို့ပင်။

ခဏတာအတွင်း သူသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် နားလည်မှုအသစ် ရရှိသွားသလို၊ တာအို ကျင့်စဉ်များအပေါ်တွင်လည်း အမြင်သစ်များ ရရှိသွားသည်။ သူသည် အရာရာကို အမြင်တစ်မျိုးဖြင့် ကြည့်တတ်လာသည်။

“အဲဒီလိုဆိုရင် တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ သိုင်းပညာတွေမှာ လူသားခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အဓိက အပ်စိုက်မှတ် ၁,၂၉၆ ခုကို ကျင့်ကြံတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိနေတာလား။” ဟုန်ယွိက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

“အဲဒါတော့ ကျွန်မလည်း မသိဘူး။ သိချင်ရင်တော့ ရှင်ကိုယ်တိုင်ပဲ မုန့်ရှန်းကျီကို သွားမေး ကြည့်ပါတော့။” ရှဲ့ဖင်းဖင်းက ခေါင်းခါပြရင်း ပြုံးလိုက်ပြန်သည်။ ထို့နောက် သူမက အခြား အရာတစ်ခုကို ဆက်ပြောသည်။ “ဒါပေမဲ့ ‘ကောင်းကင်အပြင်ပနယ်မြေ’ တွေမှာတော့ အဲဒီ နည်းလမ်းတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်။ ဒဏ္ဍာရီတွေအရဆို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကောင်းကင်အပြင်ပနယ်မြေတွေမှာ တာအိုပညာရှင်တွေ ဒါမှမဟုတ် ဖန်ဆင်းရှင်သခင် တွေ မရှိကြဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမှာ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’သခင်တွေနဲ့ အဆင့်တူတဲ့ ‘အထွတ်အထိပ် လူသားအင်မော်တယ်’ တွေ ရှိကြတယ်။ အဓိကအပ်စိုက်မှတ် တစ်ခုထဲမှာ အပ်စိုက်မှတ် လေးပေါင်း တစ်ရာအဆင့်ကို ရောက်နေတဲ့ လူသားအင်မော်တယ်တွေပေါ့။ သူတို့ရဲ့ သိုင်းဆန္ဒက အတိုင်းအဆမဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အတားအဆီးကိုတောင် ဖောက်ထွက်နိုင်တယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ‘မဟာကမ္ဘာကြီး’ မှာပဲ တာအိုပညာရပ်တွေ တည်ရှိနေတာ။ သူတို့က တာအို ပညာရပ်တွေကို အထွတ်အထိပ်အထိ မကျင့်ကြံနိုင်လို့ သိုင်းပညာဘက်ကို လှည့်ကျင့်ကြ တာ။ ဒါကြောင့် သိုင်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးမှုက အဲဒီမှာ အလွန်မြန်တယ်။ အလယ်ခေတ်က ပညာရှင် သူတော်စင်တွေဟာ ‘ကောင်းကင်ပြင်ပ နယ်မြေ’ တွေကို သွားကြတာက အဲဒီက သိုင်းပညာရဲ့ အဓိက အပ်စိုက်မှတ် ၁,၂၉၆ ခုရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရယူချင်လို့ပဲ။”

“အို…” ဟုန်ယွိက ရှဲ့ဖင်းဖင်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ ‘ကျုံးဟန်’ (ယခင်က ချန်ပီယံ မြို့စား၏ ခန္ဓာကိုယ်သိမ်းပိုက်ထားသူ) ကို သတ်ဖြတ်စဉ်က ဟင်းလင်းပြင်မှ ကျရောက် လာသော ကြီးမားသည့် ဖိအားကြီးတစ်ခုကို သတိရသွားသည်။ ၎င်းမှာ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ သခင် တစ်ဦးနှင့် တူသော်လည်း မတူသလို ခံစားခဲ့ရသည်။ ယခုမှပင် ထိုသူမှာ ‘အထွတ်အထိပ် လူသားအင်မော်တယ်’ အဆင့်ရှိသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရ သည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်၏ ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် အသက်ရှည်ရှည် မနေနိုင်ကြပေ။

အလွန်အမင်း ထူးချွန်ခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အနာတရ ဖြစ်စေသည့် ပုံစံတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံကပင် ပါရမီရှင်များကို မနာလိုဖြစ်တတ်သည်။ အနုပညာ လက်ရာမြောက် သော အရာများသည် ကြာရှည်မခံနိုင်ခြင်းမှာ သဘာဝပင်။

“ငါတို့ရဲ့ မဟာကမ္ဘာကြီးမှာပဲ ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးအထိ ရှိနေတာ။ အဲဒီကမ္ဘာတွေမှာတော့ မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အားနည်းချက် ရှိသလို တာအိုပညာရပ်တွေလည်း မထွန်းကားဘူး။ သိုင်းပညာကတော့ ထွန်းကားမှာပေါ့” ဟုန်ယွိက ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် ငါ ဒီဆေးလုံးတွေကို သေချာ ဖော်စပ်ရတော့မယ်။ အဓိက အပ်စိုက်မှတ် ၁,၂၉၆ ခုနဲ့ အပ်စိုက်မှတ်တစ်ခုချင်းစီမှာ ပါတဲ့ အပ်စိုက်မှတ်လေး ပေါင်း ၁၀၀... ပြီးတော့ ဒီနေလစကြာဝဠာ ဆေးပေါင်းအိုးမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်။”

ဟုန်ယွိက ထိုသို့ပြောရင်း ကြိုးကြာဥပုံစံ ဟင်းလင်းပြင်လေးနှစ်ခုထဲမှ ဆေးဘက်ဝင် ပစ္စည်းများကို နေလစကြာဝဠာ ဆေးပေါင်းအိုးကြီးအတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်တော့သည်။

အခန်း (၅၄၂)။

ဝူး ဝူး... ဝူး ဝူး ဝူး….

ဟုန်ယွိသည် ကြိုးကြာဥပုံစံ ဟင်းလင်းပြင်လေး နှစ်ခုထဲမှ ဆေးဘက်ဝင် ပစ္စည်းများကို နေလစကြာဝဠာ ဆေးပေါင်းအိုးကြီးအတွင်းသို့ ပစ်ထည့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဆေးပေါင်းအိုးကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါလာတော့သည်။ ၎င်းသည် ဟုန်ယွိ၏ မှော်စွမ်းအား၊ ဝိညာဉ်နှင့် အသက်စွမ်းအားတို့ကို အာရုံခံမိသွားပုံရသည်။

ခမ်းနားထည်ဝါသော စွမ်းအားလှိုင်းများသည် ဆေးပေါင်းအိုးကြီး၏ ကိုယ်ထည်မှ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ ထူထဲလေးလံပြီး ပြင်းထန်သော ‘ယန်’ ဓာတ် စွမ်းအား များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းမှာ ‘လူသားအင်မော်တယ်’ တစ်ဦး၏ စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်ပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ ‘ချီလင်’ သားရဲထက်ပင် များစွာ ပို၍ နက်ရှိုင်းနေသေးသည်။

ဤပြင်းထန်လှသော ယန်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစများကို ချက်ချင်းပင် တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို ရိုက်ခွဲပစ်ရန်ပင် ခြိမ်းခြောက်နေတော့သည်။

“ဘယ်လိုတောင် အစွမ်းထက်တဲ့ ဆေးပေါင်းအိုးကြီးလဲ။ အထဲမှာရှိတဲ့ သန့်စင်တဲ့ ‘ယန်’ စွမ်းအားက အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ပညာရှင်တွေအတွက်တောင် ထိန်းချုပ်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်၊ ဆေးလုံးဖော်စပ်ဖို့ဆိုတာ ဝေလာဝေး။ ‘ဖန်တီးရှင်’ အဆင့် ပညာရှင်တွေမှ ပဲ ဒီဆေးပေါင်းအိုးကြီးကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ။ ဒါကြောင့်လည်း လူသား အနှစ်သာရ ဆေးလုံး၊ မြေအနှစ်သာရဆေးလုံးနဲ့ ကောင်းကင်အနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံးတွေ က ဖော်စပ်ရတာ ဒီလောက်ခက်နေတာကိုး။ တာအိုကျင့်ကြံသူတွေအနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကို ‘လူသားအင်မော်တယ်’ အဆင့်ရောက်အောင် ကျင့်ကြံဖို့ဆိုတာ တကယ့်ကို မလွယ်တဲ့ကိစ္စပဲ။ ငါသာ ‘ကမ္ဘာဦး ဘိုးဘေးနဂါးရဲ့ အနှစ်သာရစွမ်းအား’ တွေကို မစုပ်ယူခဲ့ ရင် ငါ့အစစ်မှန် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ဟာ လူသားအင်မော်တယ် အဆင့်ကို ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီ နဂါးအနှစ်သာရ စွမ်းအားတွေဟာ ကောင်းကင်အနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံးနဲ့ အဆင့်တူ ပဲ။”

ဟုန်ယွိသည် ဆေးပေါင်းအိုးကြီးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထူထဲသည့် အရှိန်အဝါကို ခံစားမိ သည်နှင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ‘ဖန်ဟွမ် အသက်ဝိညာဉ်ဓား’ ၏ ဓားစွမ်းအင်ကို ချက်ချင်း နှိုးဆော်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ‘ကမ္ဘာဦးအစ သန့်စင်သော အလင်းတန်း’ တစ်လွှာဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

“နေနဲ့လ, စကြာဝဠာ... ငါ့လက်ဖဝါးထဲမှာပဲ ရှိနေရမယ်၊ အညံ့ခံစမ်း။”

ဟုန်ယွိ သူ၏ မှော်စွမ်းအားကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် ၎င်းသည် ဆေးပေါင်းအိုးကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ဆေးပေါင်းအိုးကြီးအတွင်းရှိ ပြင်းထန်သော ယန်စွမ်းအား များကို ဖြိုခွဲပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုစွမ်းအင်များကို စီးကြောင်းကိုးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဆေးဖိုတော်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားစေခဲ့သည်။

…

“သူ့ရဲ့ မှော်စွမ်းအားက ဒီအဆင့်အထိ ရောက်နေပြီလား။” ရှဲ့ဖင်းဖင်းသည် ဟုန်ယွိက ဆေးပေါင်းအိုးကြီးကို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်လိုက်သည်ကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေမိ သည်။ သူမသည် ခြေလှမ်းတစ်ရာခန့် နောက်ဆုတ်ကာ နန်းတော်အပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားပြီး တံခါးမကြီးကို ပိတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ တာအိုကျင့်စဉ်အဆင့်ဖြင့်သာ ဤဆေးပေါင်းအိုးကြီးကို အသက်သွင်းလိုက်ပါက ထွက်ပေါ်လာမည့် ကြီးမားလှသော ‘ယန်’ စွမ်းအားများကြောင့် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ လွင့်ထွက်သွားမည်ကိုပင် စိုးရိမ်ရသည်။

ကနဦးအဆင့် ‘လူသားအင်မော်တယ်’ တစ်ဦးပင်လျှင် မိုးကြိုးကပ်ဘေး မကျော်ဖြတ်ရ သေးသော ‘တစ္ဆေအင်မော်တယ်’ တစ်ဦး၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် အပြင်သို့ တွန်းထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ဤမျှ အစွမ်းထက်လှသည့် အထွတ်အထိပ် ယန်စွမ်းအင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော နေလစကြာဝဠာ ဆေးပေါင်းအိုးကြီးဆိုလျှင် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ ပေ။

ဤလုပ်ရပ်မှာ ဟုန်ယွိ၏ မှော်စွမ်းအားကို သူမက စမ်းသပ်လိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

သူမ တံခါးအပြင်ဘက်သို့ ရောက်သည်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဖြူစင်သော အလင်းတန်း တစ်ခုက တံခါးတစ်ခုအလား ပွင့်လာပြီး လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လောကီထက် သာလွန်နေပြီး ကြီးမြတ်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤအမျိုးသမီးမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း၏ သူတော်စင် မိန်းမပျို ‘ဆုမု’ ပင် ဖြစ်သည်။ သူမကို ဝန်းရံထားသော ဖြူစင်သည့် အလင်းတန်းများသည် ကိုယ်ပိုင် အသိဉာဏ် ရှိနေသည့်အလား ကျုံ့ချည်ပွချည် ဖြစ်နေပြီး အဆုံးအစမဲ့သော စွမ်းအင် စီးကြောင်းများမှာ ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းသို့ နေ့ညမပြတ် စီးဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွား လိုက်၊ ပြန်ပေါ်လာလိုက် ဖြစ်နေသည်။

ဤသည်မှာ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း၏ အနှိုင်းမဲ့ မှော်ရတနာဖြစ်သော ‘ထာဝရနိုင်ငံတော်’မှ ‘ထာဝရမြင့်မြတ်သောအလင်း’ ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ‘ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘော’ ၏ ‘အလယ်ဗဟိုမြေဓာတ် ဟင်းလင်းပြင် မဟာစွမ်းအင်’ နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထူးခြားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

ယခင်က ‘ထာဝရနိုင်ငံတော်’ ၏ အလင်းတန်းသည် ‘ဖန်ဆင်းခြင်း တာအိုဂိုဏ်း’ ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုပင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသလို၊ ထိုဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းသားအားလုံးကိုလည်း အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခဲ့ဖူးသည်။ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ လွတ်မြောက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

“မူ... နင် ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ၊ နင့်မှော်စွမ်းအားက တော်တော် တိုးတက်လာတာပဲ။ နင် ‘ထာဝရ မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်း’ ကိုတောင် ထိန်းချုပ်နိုင်နေ ပြီလား။” ရှဲ့ဖင်းဖင်းက ဆုမူကို မြင်သောအခါ အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ငါ စိတ်ရောကိုယ်ပါ ကျင့်ကြံနေခဲ့တာ။ ငါ့မှာရှိတဲ့ စွမ်းအား အားလုံးကို သုံးပြီး မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့တယ်။ အခုတော့ ‘ထာဝရ မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်း’ ကို ငါ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီ။ ဒါ့အပြင် ‘ထာဝရနိုင်ငံတော်’ ကိုလည်း ဂိုဏ်းချုပ်က ပြန်လည် ပြုပြင်ထားပြီးပြီ။ ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့စွမ်းအားတွေကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနေရင်း ‘ကောင်းကင်အပြင်ပနယ်မြေ’ တွေဆီ သွားပြီး အဓိက အပ်စိုက်မှတ် ၁,၂၉၆ ခုနဲ့ အပ်စိုက်မှတ်လေးပေါင်း ၁၂၉,၆၀၀ ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သွားရှာနေတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဂိုဏ်းချုပ်က အဲဒီကောင်းကင်အပြင်ပ နယ်မြေအချို့ရဲ့ လမ်းကြောင်း တွေကို တခြားလူတွေက ဖွင့်လှစ်ထားတာကို တွေ့ခဲ့တယ်။ မကြာခင်မှာ အဲဒီနယ်မြေက လူတွေ ဒီဘက်ကမ္ဘာထဲကို တက်လှမ်းလာကြတော့မယ်။ ငါတို့လည်း ဒီမဟာကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဒီရေလှိုင်းထဲမှာ ပါဝင်ရတော့မယ်။”

ဆုမူက ပြောရင်း ‘ထာဝရ မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်း’ ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ရှဲ့ဖင်းဖင်း ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး သီးခြားကမ္ဘာတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ သခင် တစ်ဦးပင်လျှင် သူတို့ ဘာပြောနေကြသည်ကို ကြားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“အရင်တုန်းက ‘ထာဝရနိုင်ငံတော်’ ဟာ ‘ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘောကြီး’ နဲ့ တိုက်မိပြီး ပျက်စီး သွားခဲ့တာလေ။ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ ဒါကို ပြုပြင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိနေပြီလား။” ရှဲ့ဖင်းဖင်းက ထိတ်လန့်တကြား ဆိုသည်။ “ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန်နဲ့ ဟုန်ရွှန်ကျိတို့ဟာ သယံဇာတတွေ အများကြီး လုယက်ခဲ့သလို ‘ရှေးဟောင်းနဂါးသင်္ချိုင်း’ ကို တူးဖော်ခဲ့တာတောင် သူတို့ဟာ ‘ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘောကြီး’ ကို အမြင့်ဆုံး အဆင့်ရောက်အောင် အပြည့်အဝ မပြုပြင်နိုင် ကြသေးဘူး။ ဒါနဲ့ နင် ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ‘ကောင်းကင်ပြင်ပနယ်မြေ’ တွေရဲ့ လမ်းကြောင်းတွေကို တခြားလူတွေ ဖွင့်ထားတယ် ဟုတ်လား။ အဲဒီကလူတွေ ဒီကို ရောက်လာတော့မယ် ဟုတ်လား။ ဒါက မယုံနိုင်စရာပဲ။ အဲဒီမှာ တာအိုကျင့်ကြံသူတွေ မရှိဘဲ၊ အမြင့်ဆုံး တစ္ဆေအင်မော်တယ် အဆင့်အထိပဲ ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့ သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံ သူတွေတော့ အများကြီး ရှိမှာပဲ။”

“ကောင်းကင်ပြင်ပနယ်မြေ’’ ထဲမှာ အသက်ရှည်ဖို့အတွက် သိုင်းပညာတစ်ခုတည်းကိုပဲ ကျင့်ကြံကြတဲ့ ကမ္ဘာတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ အဲဒီမှာ ‘သိုင်းသူတော်စင်’ အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တွေ အများကြီး ရှိသလို ‘လူသားအင်မော်တယ်’ တွေလည်း မရှားဘူး။ ဒီမဟာကမ္ဘာကြီးထက်တောင် ပိုများဦးမယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့အနေနဲ့ ထာဝရ အသက်ကို တော့ မရကြဘူး။ နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတာပဲ။ ဒီမဟာကမ္ဘာကြီးမှာတော့ ထာဝရ အသက်ရှည်ဖို့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိသလို အသက်ရှည် စေမယ့် ‘မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကိုးကြိမ်’ လည်း ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် ‘ကောင်းကင်ပြင်ပနယ်မြေ’ က လူတွေရော သက်ရှိအားလုံးကပါ အင်မော်တယ်နယ်မြေ၊ နတ်ဘုရားနယ်မြေနဲ့ ပညာရှင် သူတော်စင်နယ်မြေ ဖြစ်တဲ့ ဒီနေရာကို တက်လှမ်းလာချင်ကြတာပေါ့။ လူသား အင်မော်တယ်တွေက အစွမ်းထက်တယ် ဆိုပေမဲ့ သက်တမ်းပိုင်းမှာတော့ တစ္ဆေအင်မော် တယ်တွေကိုတောင် မမီကြဘူး။ အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်အချို့ကတော့ အသက်ရှည်ဖို့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရရှိဖို့အတွက် ဒီမဟာကမ္ဘာကြီးကို လာချင်ကြတာပေါ့။ လူတိုင်းက ပိုပြီး အသက်ရှည်ချင်ကြတာပဲ၊ ဘယ်သူမှ မသေချင်ကြဘူးလေ။” ဆုမူက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက် ပါသည်။ သူမ၏ အသံထဲတွင် ‘တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း၏ ခံစားချက်မဲ့ခြင်း အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် များစွာ တိုးတက်လာကြောင်း ဖော်ပြ နေသည်။ “ဟုန်ရွှန်ကျိနဲ့ ယန်ဖန်တို့ကတော့ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ အဆင့်အထိ၊ ဒါမှမဟုတ် အဓိက အပ်စိုက်မှတ်တစ်ခုထဲမှာ အပ်စိုက်မှတ်လေး ၁၀၀ ကို မြင်နိုင်တဲ့ အထွတ်အထိပ် လူသားအင်မော်တယ် အဆင့်အထိ မကျင့်ကြံနိုင်ရင်, သူတို့အနေနဲ့ ဘယ်လောက်ပဲ သယံဇာတတွေ လုယက်နေပါစေ အပိုပဲ။ ‘ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘောကြီး’ ကို အပြည့်အဝ ပြုပြင်ဖို့ဆိုတာ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်။”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဆုမူသည် ‘ထာဝရ မြင့်မြတတ်သော အလင်းတန်း’ အတွင်းမှနေ၍ ပိတ်ထားသော တံခါးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် အတွင်းဘက်မှ ပြင်းထန်သော အစစ်မှန် ယန်စွမ်းအင်’ များကို ခံစားမိသဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ဘယ်လိုလဲ။ ဟုန်ယွိရဲ့ မှော်စွမ်းအားက ဘယ်အဆင့်မှာ ရှိနေလဲ။”

…

“ခန့်မှန်းရ ခက်တယ်” ရှဲ့ဖင်းဖင်းက ဆိုသည်။ “နဂိုကတော့ သူ နေလစကြာဝဠာ ဆေးပေါင်းအိုးရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို ချိုးဖောက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မယုံခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူက ဒါကို အလွယ်တကူ လုပ်နိုင်နေပုံရတယ်။ သူက ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလား။”

“မဖြစ်နိုင်တာ။ သူက ငါ့ရဲ့ ‘ထာဝရမြင့်မြတ်သော အလင်းတန်း’ လိုမျိုး နတ်ဘုရား လက်နက် တစ်ခုခုရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးချနေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်...” ဆုမူက ပြောသည်။ “ဂိုဏ်းချုပ်က အလုပ်ရှုပ်နေတော့ ငါတို့လည်း ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးလာမယ့် အခြေအနေတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အင်အားတွေ တည်ဆောက်ရမယ်။ အဲဒီကမ္ဘာငယ်လေး နှစ်ခုထဲက ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းတွေက ဆေးလုံးအများကြီး ဖော်စပ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။”

ကြိုးကြာဥပုံစံ ကမ္ဘာငယ်လေးနှစ်ခုထဲတွင် အိမ်နှစ်လုံးစာခန့်ရှိသော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်း ပါဝင်နေပြီး အလေးချိန်အားဖြင့် ကီလိုဂရမ် တစ်သိန်းကျော် ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဆေးလုံး အမြောက်အမြား ဖော်စပ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

“ဒါပေမဲ့ ငါက သူ့ကို အပ်စိုက်မှတ် ၁၂၉,၆၀၀ ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ ပြောပြလိုက်ရသလို၊ ဆေးညွှန်းကိုလည်း ကြည့်ခွင့်ပေးလိုက်ရတယ်။ သူ့ကို ခိုင်းရတာဆိုပေမဲ့ ငါတို့ဘက်က အရှုံးပေါ်သလိုပဲ။” ရှဲ့ဖင်းဖင်းက ဆိုသည်။

“မရှုံးပါဘူး။ အပ်စိုက်မှတ် ၁၂၉,၆၀၀ ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူက အနှေးနဲ့အမြန် သိလာမှာပဲ။ ဆေးညွှန်းကလည်း အလကားပဲ။ နေလစကြာဝဠာ ဆေးပေါင်းအိုး မပါဘဲနဲ့ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ အဆင့် လူတစ်ယောက်တောင် ဆေးလုံး မဖော်စပ်နိုင်ပါဘူး” ဆုမူက ဆက်ပြောသည်။ “ဒါ့အပြင် အခုက ခေတ်တစ်ခေတ်က ပြောင်းလဲနေပြီ။ ဒီမဟာကမ္ဘာကြီးမှာ လူသား မျိုးနွယ်တွေလည်း ပြောင်းလဲနေတယ်။ သူကတော့ ကံကြမ္မာကောင်းတွေနဲ့ မွေးဖွားလာတဲ့ လူတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ။ ငါတို့က သူ့ကို အပ်စိုက်မှတ် လျှို့ဝှက်ချက်တွေအကြောင်း ပြောပြလိုက်ရပေမဲ့ သူ့ဆီကနေ ‘ကောင်းကင်အပြင်ပ နယ်မြေ’ တွေရဲ့ အပ်စိုက်မှတ် လျှို့ဝှက်ချက် အားလုံး ပြန်ရကောင်း ရနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဂိုဏ်းချုပ်က ပြောခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဂိုဏ်းချုပ်ကက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ‘အထွတ်အထိပ် လူသားအင်မော်တယ်’ အဆင့် ရောက်အောင် ပေါင်းစည်းနိုင်ပြီး အပ်စိုက်မှတ်လေးတွေကို မြင်နိုင်စွမ်း ရှိလာလိမ့် မယ်၊ ပြီးတော့ ‘ယန်နတ်ဘုရား’ တစ်ပါး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”

“ဒီမဟာကမ္ဘာကြီးမှာ ကံကြမ္မာကောင်းတွေနဲ့ မွေးဖွားလာတဲ့လူ ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေလဲ။”

“ဟုန်ရွှန်ကျိ၊ ယန်ဖန်၊ ပြီးတော့ ထန်ဟိုင်လုံ... သူတို့အားလုံးဟာ ကံကြမ္မာကောင်းတွေနဲ့ မွေးဖွားလာသူတွေပဲ။ ငါကိုယ်တိုင်တောင် အဲဒီထဲမှာ တစ်ယောက် အပါအဝင်လို့ ပြောလို့ရ တယ်။ အတိုချုပ်ပြောရရင် အများကြီးပဲ။ ခေတ်တွေ ပြောင်းနေပြီ၊ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ အနှစ်သာရတွေက လူသားမျိုးနွယ် ဖွံ့ဖြိုးဖို့အတွက် လူတွေဆီမှာ စုဝေးလာကြလိမ့်မယ်။ ဒါဟာ လှိမ့်တက်လာတဲ့ မဟာကံကြမ္မာလှိုင်းပဲ၊ စကြာဝဠာရဲ့ နိယာမတွေပေါ့” ဆုမူက ဆိုသည်။ “ဒါပေမဲ့ ဒီဟုန်ယွိ ဒီလောက်မြန်မြန် တိုးတက်လာမယ်လို့တော့ ငါ မထင်ထားခဲ့ ဘူး။”

“ဒါဆို ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ။ အခြေအနေတွေက ပိုပိုပြီး ရှုပ်ထွေးလာပြီ။ ဒီစစ်ပွဲမှာ တော်ဝင်ချန် တော်ဝင်မိသားစုဟာ နဂါးအကြေးခွံ သံချပ်ကာနဲ့ ‘စကြာဝဠာ မိုးကြိုးဧကရာဇ်ဆေဘာ’ ကိုတောင် ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ။ သူတို့ရဲ့ အရှိန်အဝါက ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းမိုးတော့မယ့် အဆင့်မှာ ရှိနေပြီ။ ပိုပြီးတော့ ကြောက်စရာကောင်းလာပြီ” ရှဲ့ဖင်းဖင်း က ဆိုသည်။

“ယန်ဖန်နဲ့ ဟုန်ရွှန်ကျိတို့ နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ဟာ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ ဒါမှမဟုတ် ‘အထွတ်အထိပ် လူသားအင်မော်တယ်’ မဖြစ်သရွေ့တော့ တစ်ရက်တည်းနဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို မလွှမ်းမိုးနိုင်သေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့သာ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ တွေ ဖြစ်လာရင်တော့ တကယ် ကြောက်စရာကောင်းသွားပြီ။ ဂိုဏ်းချုပ် ‘ယန်နတ်ဘုရား’ အဆင့်ကို ရောက်မှပဲ သူတို့ကို တကယ် သတ်ပစ်နိုင်မှာ ဖြစ်သလို ကမ္ဘာကြီး ပရမ်းပတာ မဖြစ်အောင်လည်း တားဆီးနိုင် မှာ။ သူက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ထောက်ပံ့ပေးပြီး လူသားတွေရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ထိန်းချုပ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီလို ကမ္မကုသိုလ် အရှိန်အဝါမျိုးနဲ့မှ သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစတိုင်းက ကြည်လင်လာ ပြီး၊ အဟန့်အတားမရှိဘဲ ‘နိဗ္ဗာနနယ်ပယ်’ ကို တက်လှမ်းဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိမှာ။”

ဆုမူက ပြုံးလိုက်ပြီး အေးအေးလူလူ ထရပ်လိုက်သည်။ “ငါလည်း သွားရတော့မယ်။ ဒီတစ်ခါ ငါလာတာက ဟုန်ယွိရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို သိချင်လို့ပဲ။ အခုတော့ ငါ သိသွားပြီ။”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် ‘ထာဝရမြင့်မြတ်သော အလင်းတန်း’ ကို စီးနင်းကာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် ရုတ်တရက် တံခါးမကြီး ပွင့်သွားပြီး ဟိန်းဟောက်နေသော သန့်စင်သည့် အလင်းတန်းတစ်ခု ကျရောက်လာသည်။ ထိုအလင်းတန်းအတွင်း၌ စာအုပ်တစ်အုပ်လည်း ပါဝင်နေသည်။

ရှဲ့ဖင်းဖင်းသည် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း သူမသည် ‘ထာဝရ မြင့်မြတ်သော အလင်း တန်း’ အတွင်း၌ ရှိနေဆဲဖြစ်သဖြင့် မကြောက်တော့ပေ။

သို့သော် ထို ‘သန့်စင်သောအလင်း’ တန်းမှာ ထာဝရအလင်းတန်း၏ အပြင်ဘက်သို့သာ ရောက်ရှိလာပြီး ထိတွေ့ခြင်း မရှိဘဲ ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် စာအုပ်မှာ ထွက်ပေါ် လာပြီး စာအုပ်ပေါ်တွင် “ကောင်းကင်ဘုံသေမင်းဘီး သိုင်းကျမ်း” ဟူသော စာလုံးကြီး ငါးလုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“သခင်မလေး ဆုမူ.. ခင်ဗျား ကျွန်တော် ဆေးလုံးဖော်စပ်တာကို လာကြည့်တာလား။ အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ” ဟုန်ယွိ၏ အသံသည် သန့်စင်သော အလင်းတန်းအတွင်းမှ ပဲ့တင်ထပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ “ဒီ ‘ကောင်းကင်ဘုံသေမင်းဘီး’ ထဲမှာ ဟုန်ရွှန်ကျိက ဂိုဏ်းပေါင်းစုံရဲ့ သိုင်းပညာတွေကို ပေါင်းစပ်ပြီး ဖန်တီးထားတဲ့ သိုင်းပညာတွေ ပါဝင်နေသ လို၊ အထူးသဖြင့် စကြာဝဠာ ကျမ်းစာနှစ်စောင်ရဲ့ အနှစ်သာရတွေလည်း ပါဝင်နေတယ်။ အခုတော့ ဒါကို တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းကို အတိုးရောအရင်းအဖြစ် ပေးလိုက်မယ်။ နောင်တစ်ချိန် ကျွန်တော် စကြာဝဠာ ကျမ်းစာနှစ်စောင်လုံးကို ပြန်ယူပြီး တိုင်ရှန်တာအို ဂိုဏ်းကို ပြန်ပေးနိုင်တဲ့အခါ ကျွန်တော့်အမေနဲ့ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းကြားက ပတ်သက်မှု ဟာ အပြီးတိုင် ပြတ်တောက်သွားလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့, အဲဒီနောက်ပိုင်း သခင်မလေး ဆုမူအနေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို အသုံးချချင်နေသေးတယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်ရဲ့ ရက်စက်မှု ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။”

ဂျောက်... ခနဲ အသံနှင့်အတူ သန့်စင်သော အလင်းတန်းမှာ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားပြီး ‘ကောင်းကင်ဘုံသေမင်းဘီး’ စာအုပ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျလာသည်။

“သူ ငါတို့ပြောတာတွေ ကြားသွားတာလား။” ရှဲ့ဖင်းဖင်းက မေးလိုက်သည်။

“မကြားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ‘ထာဝရ မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်း’ က အလွန်တရာ ထူးခြား တယ်။ သူ့ရဲ့ဉာဏ်ရည်နဲ့ဆိုရင် ငါရှိနေတာကို မခန့်မှန်းမိဘဲ နေမလား၊” ဆုမူက တည်ငြိမ် စွာ ပြောလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူမက အသံတစ်သံကို ထုတ်လွှတ်ပြီး “ကျွန်မက ရှင့်ကို အသုံးချနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဆေးပေါင်းအိုးကြီးအတွင်းမှာ တခြား လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေသေးတယ်။ ဆေးလုံးဖော်စပ်ရင်းနဲ့ ရှင်လည်း အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရနိုင်ပါ တယ်။” ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ‘ကောင်းကင်ဘုံသေမင်းဘီး’ စာအုပ်ကို ယူဆောင်ကာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစများမှာ ဆေးပေါင်းအိုးကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ရုတ်တရက် သူသည် ဆေးပေါင်းအိုးကြီးတစ်ခုလုံးမှာ နတ်ဘုရား တစ်ပါး၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တူနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထိုခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ လင်းလက်နေသော အစက်အပြောက်များစွာ ရှိနေသည်။

“ဒါက... ရှန်ကျင်း နတ်ဘုရားရှစ်ပါးလား။ ကျုံးကျင်း နတ်ဘုရားရှစ်ပါးလား။ ရှ့ကျင်း နတ်ဘုရားရှစ်ပါးလား၊ အပ်စိုက်မှတ်တွေ ဒီလောက်တောင် များတာလား။ အခုတောင် တစ်ရာကျော်နေပြီပဲ။”