အခန်း (၃၅၇-၃၅၈)

...

အခန်း။ ၃၅၇

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆွေးနွေးနေသံများကို ကြားရသောအခါ လုံယီသည် မသိမသာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ အတော်ပင် ရှုပ်ထွေးပုံရပြီး ယခုထက်ထိ မည်သူမျှ အပြင်သို့ အောင်မြင်စွာ ပြန်မထွက်လာနိုင်သေးပေ။ သူတို့သည် အတွင်း၌ သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်

သလို တစ်နေရာရာတွင် ပိတ်မိနေပြီး လွတ်မြောက်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်းလည်း ဖြစ်

နိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအချက်က ကျန်ရှိနေသူများကို ပိုမို ဝေခွဲမရဖြစ်စေပြီး ရှေ့သို့ တိုးထွက်ရန်ပင် ဝန့်မရဲဖြစ်နေကြတော့သည်။

“လူသုံးယောက် ဝင်သွားတာနဲ့ ကျောက်တံခါးက ဘာလို့ ပိတ်သွားရတာလဲဆိုတာ အားလုံး စဉ်းစားမိကြလား”

အလောင်းခြောက်ထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းမှ တိုက်ရိုက်တပည့်တစ်ဦးက မေးခွန်းထုတ်လိုက်ရာ အားလုံးမှာ လေးလေးနက်နက် တွေးတောမိသွားကြသည်။

“အတွင်းထဲက စမ်းသပ်ချက်တစ်ခုခုက လူသုံးယောက် အင်အားချင်း ပေါင်းစပ်ဖို့ လိုအပ်နေလို့လား”

ရှူးကျန်းက ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို တင်ပြလိုက်သည်။

“ဒါမှမဟုတ် အထဲဝင်သွားတဲ့ သုံးယောက်ကို ကူပိုးကောင်တွေ မွေးသလိုမျိုး အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ခိုင်းတာလား။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့သူမှ စမ်းသပ်ချက်ကို အောင်မြင်မယ်ဆိုတာမျိုးရော ဖြစ်နိုင်မလား”

အခြားသော တိုက်ရိုက်တပည့်တစ်ဦးက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို ပြောလိုက်ရာ အားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် တစ်စုံတစ်ဦးက ခေါင်းခါရင်း ငြင်းဆို လိုက်သည်။

“မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ပထမအချက်က ဆရာကြီး ဟန်ယွဲ့က ဖြောင့်မတ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်တာကြောင့် ဒါက သူမရဲ့ ကျင့်ဝတ်နဲ့ မကိုက်ညီဘူး။ ပြီးတော့ သူမအနေနဲ့ အမွေဆက်ခံသူကို ရွေးချယ်မယ်ဆိုရင် ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုးက ရက်စက်တဲ့သူကိုပဲ ရွေးချယ်မိမှာဖြစ်လို့ သူမရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အမွေအနှစ်ကို လက်ဆင့်ကမ်းဖို့ မသင့်တော်ဘူး”

ထိုစကားကို ကြားမှသာ အားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ပြန်လည် ဝင်းပလာပြီး တည်ငြိမ်သွားကြသည်။

“ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းတွေအရ ဆရာကြီး ဟန်ယွဲ့မှာ ရေခဲ၊ မီး နဲ့ သစ်သား ဆိုတဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ် သုံးမျိုး ရှိတယ်လို့ သိရတယ်။ အထဲဝင်မယ့်သူတွေကလည်း ဒီဝိညာဉ်အမြစ် သုံးမျိုး ရှိထားဖို့ လိုအပ်နေတာများလား”

ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထူးခြားသော အမြင်တစ်ခုကို တင်ပြလိုက်ရာ အများစုမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောမိသွားကြပြန်သည်။

“ဒါက တကယ်ပဲ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ ငါတို့ ဂိုဏ်းချုပ်က ယင်ဓာတ်ကို ကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး နေနီဂိုဏ်းချုပ်က မီးဓာတ် ကျင့်ကြံသူဖြစ်နေတာက လူအများကြီး ဝင်သွားပေမဲ့ ဘာလို့ ပြန်မထွက်လာကြသလဲဆိုတာကို ရှင်းပြနေသလိုပဲ”

နောက်ထပ် တိုက်ရိုက်တပည့်တစ်ဦးက ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားပြီးနောက်တွင် စုဖွဲ့ထားပြီးသား လူများမှာ အချင်းချင်း ပြန်လည် ညှိနှိုင်းကြပြီး အချို့မှာ အဖွဲ့ဝင်များကို ချက်ချင်းပင် လဲလှယ်လိုက်ကြတော့သည်။

အလောင်းခြောက်ဂိုဏ်းသား အများစုမှာ ယင်ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိကြသော်လည်း ဝိညာဉ်အမြစ် နှစ်မျိုးရှိသူများနှင့် ဂမ္ဘီရတစ်သောင်းတောင်ထွတ်တွင် ကျင့်ကြံနေကြသည့် ဓာတ်ကြီးငါးပါးဝိညာဉ်အမြစ် ရှိသူများလည်း အများအပြား ရှိသည်။ လူစုခွဲကာ ပြန်လည် ညှိနှိုင်းလိုက်လျှင် ဝိညာဉ်အမြစ် သုံးမျိုးစလုံးကို စုစည်းနိုင်မည်ပင်။

“တွေဝေနေပြီး ကြောက်ရွံ့နေကြရင် စစ်မှန်တဲ့ အမွေအနှစ်ကို ဘယ်လိုလုပ် ရနိုင်မှာလဲ” အားလုံး တွေဝေနေစဉ်မှာပင် လူအုပ်ကြားထဲမှ တပည့်တစ်ဦးမှာ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ထွက်လာကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။

သူ၏ ရုပ်ရည်မှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် ယုံကြည်ချက် ရှိနေသည်။ သူသည် အပြာရင့်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်မှာသာ ရှိသည်။ ဤလူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလောင်းခြောက်ဂိုဏ်းသား အများအပြားမှာ အမူအရာ ပျက်သွားကြပြီး အချို့မှာ မယုံနိုင်သကဲ့သို့ ရှိနေကြသည်။

“ငါ မမှားဘူးဆိုရင် ဒါ စီနီယာ ရှဲ့မဟုတ်လား။ သူရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဘာလို့ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကို ပြန်ကျသွားရတာလဲ”

“ငါကြားတာတော့ ရှဲ့ကျစ်ယွဲ့က ချီသန့်စင်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် ပိတ်မိနေတာတဲ့။ အမွေအနှစ်ကို ရဖို့အတွက် သူက သူရဲ့ အကြောအခြင်တွေကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်စီးပစ်လိုက်တာများလား”

“ဟင်း... တကယ်ကို ရက်စက်တဲ့လူပဲ”

လူအုပ်ကြားထဲတွင် အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကိုယ့်၏ အကြောအခြင်များကို ဖျက်စီးပစ်ခြင်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားလာခဲ့သည့် ကျင့်ကြံမှုများကို အလဟဿ ဖြစ်စေရုံသာမက နောင်တစ်ချိန်တွင် ပြန်လည် တက်လှမ်းရန်မှာလည်း ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို ခက်ခဲသွားမည်ပင်။

ရှဲ့ကျစ်ယွဲ့သည် မအောင်မြင်လျှင် အသေခံမည်ဟူသော ပြတ်သားသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် လာခဲ့ခြင်းပင်။ ထို့ပြင် သူသည် အဖွဲ့ပင်မဖွဲ့ဘဲ တစ်ကိုယ်တည်း ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားရာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအပေါ် အလွန်ပင် ယုံကြည်ချက်ရှိပုံရသည်။

အခြားသူများ၏ စကားများမှတစ်ဆင့် လုံယီသည် ရှဲ့ကျစ်ယွဲ့ အကြောင်းကို သိရှိလိုက်ရသည်။ ချိုးရှောက်ကျဲမပေါ်ထွက်လာမီက သူသည် အလောင်းခြောက်ထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ချီသန့်စင်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်မိနေပြီး ရှေ့ဆက် မတိုးနိုင်တော့သဖြင့် အကြီးအကဲများက သူသည် လမ်းမှားသို့ ရောက်သွားပြီဟု ပြောခဲ့ကြဖူးသည်။

ယခုအခါ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်စီးပစ်လိုက်ခြင်းမှာ သူ၏ မြင့်မားလှသော ရည်မှန်းချက်ကို ဖော်ပြနေခြင်းပင်။ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်နှင့် အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ သေးငယ်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်စင်စစ်မှာ ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ခြားနားသည်။

အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ပြီးသော ကျင့်ကြံသူများကို ကျင့်ကြံရေးလောကတွင် အထူး လေးစားကြပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်နှင့် မည်သို့မျှ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ဆိုလျှင် သူတို့မှာ ရိုသေလေးစားခံရသော အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြပြီး အခွင့်အရေးများစွာ ရရှိကြသည်။

လူသားကမ္ဘာတွင် ဆိုလျှင်မူ သူတို့သည် ကျင့်ကြံရေး မိသားစုတစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်ပြီး ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူ ဆရာကြီးများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။

နန်းတွင်း၌ပင်လျှင် သူတို့ကို မင်းသား၊ မင်းသမီးများကဲ့သို့ ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံကြရသည်။

ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကနေ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စွမ်းအား၊ ရာထူးနှင့် အဆင့်အတန်းတို့မှာ အရည်အသွေးပိုင်းအရ လုံးဝဥဿုံ ပြောင်းလဲသွားသည်ဟု ပြောနိုင်သည်။

ရှဲ့ကျစ်ယွဲ့ ကျောက်တံခါးတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်နှင့် အလောင်းခြောက်ထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းမှ ပါးနပ်သော တပည့်နှစ်ဦးသည်လည်း သူ၏နောက်သို့ အမြန်လိုက်ပါသွားကြသည်။ သူတို့ဝင်သွားပြီးသည်နှင့် ထိုနေရာရှိ ကျောက်တံခါးမှာ မြူဖြူများအကြား ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှာမရတော့ပေ။

ရှဲ့ကျစ်ယွဲ့က လမ်းဖောက်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသဖြင့် ကျန်ရှိနေသော အဖွဲ့အချို့မှာလည်း မတွန့်ဆုတ်တော့ဘဲ ရှေ့သို့ စတင်တိုးထွက်လာကြသည်။ ဂိုဏ်းအတွင်း နာမည်ကျော်ကြားသူများ ရှေ့ထွက်လာချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ ဆွေးနွေးသံများ ပိုမိုကျယ်လောင်လာခဲ့သည်။

“ကျိုးကျားရှန်း... သူက ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်အမြစ်ပိုင်ရှင်ပဲ။ နေနီဂိုဏ်းက အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူတွေဆီကနေ ရတနာတွေကို လုယူနိုင်ခဲ့လို့ ဂိုဏ်းကနေ ဆုလာဘ်တွေ အများကြီး ရထားတဲ့သူ...”

“ချီကျောက်ရွှဲ့... သူမကတော့ မိန်းကလေးဖြစ်ပေမဲ့ ခွန်အားက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ။ အဆင့်ကျော်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိသလို နေနီဂိုဏ်းက အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို တစ်ဦးချင်းရင်ဆိုင်ပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ဖူးတယ်”

“စွန်းယွီဖေး... သူက ဂိုဏ်းရဲ့ မန္တန်ဆရာကြီးတစ်ဦးဆီမှာ တပည့်ခံထားတာ။ သူ့ဆီမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ မန္တန်တွေ အများကြီးရှိမှာ သေချာသလို သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကိုလည်း ခန့်မှန်းရခက်တယ်...”

အလောင်းခြောက်ဂိုဏ်းသားများ လှုပ်ရှားလာသကဲ့သို့ နေနီဂိုဏ်းသားများကလည်း မလျှော့သောဇွဲဖြင့် ပြင်ဆင်လာကြသည်။

“ဟိုမှာကြည့်... ရုပ်ရည်ကြမ်းတမ်းတဲ့ ဟယ်ပုယွီကို သတိထားရမယ်။ သူက ငါတို့ဂိုဏ်းက တိုက်ရိုက်တပည့် အတော်များများကို တစ်ဦးချင်းသတ်ခဲ့တာ။ တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တဲ့လူပဲ”

“ပြီးတော့ ဟိုမှာ မောက်မာတဲ့အမူအရာနဲ့ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေတဲ့သူက သခင်လေးယွမ်တဲ့။ သူ့ကိုတော့ အထူးဂရုစိုက်ရလိမ့်မယ်၊ နေနီဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ မျိုးရိုးကလည်းယွမ်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား...”

နှစ်ဖက်ဂိုဏ်းသားများ အပြိုင်အဆိုင် လှုပ်ရှားနေစဉ်မှာပင် အဝေးမှ နောက်ထပ် လူစုတစ်စု တည်ငြိမ်စွာ ချဉ်းကပ်လာရာ အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားခဲ့သည်။

“ဝါး... ယန်နိုင်ငံက စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်းက လူတွေ ရောက်လာပြီ”

တစ်စုံတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအသံကို ကြားသည်နှင့် ကျောက်နိုင်ငံမှ အလောင်းခြောက်ဂိုဏ်းသားများနှင့် ချူနိုင်ငံမှ နေနီဂိုဏ်းသားများမှာ ထိုလူသစ်များနှင့် ဝေးရာသို့ မသိမသာ ခပ်ခွာခွာ နေလိုက်ကြသည်။

လုံယီသည် စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်းသားများကို တွေ့ရခဲသဖြင့် သူတို့ကို သေသေချာချာ အကဲခတ်လိုက်သည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဝင်းလက်တောက်ပနေပြီး အသားအရေမှာ သံမဏိ သို့မဟုတ် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ အရောင်ထွက်နေသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တစ်ခါတစ်ရံ မှော်စာလုံးများ စီးဆင်းနေပြီး ဆံပင်အမျှင်လေးများပင်လျှင် တဖျတ်ဖျတ် တောက်နေကြသည်။ အထူးသဖြင့် ခေါင်းဆောင်လာသော မျက်ခုံးနီ၊ ဆံပင်နီနှင့် လူငယ်မှာ ရတနာတစ်ခုအလား အလွန်ပင် တောက်ပသည်။

စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်းဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံရေးလောကတွင် တွေ့ရခဲသော ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ကျင့်ကြံရန်အတွက် ဝိညာဉ်အမြစ်ထက် ပိုမိုရှားပါးသော စစ်မှန်သောသွေးကို လိုအပ်သည်။ ထိုစစ်မှန်သောသွေးသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အလိုအလျောက် စုပ်ယူနိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို မှော်လက်နက်တစ်ခုကဲ့သို့ မာကျောလာအောင် လေ့ကျင့်ပေးသဖြင့် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုတွင် မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်ပေ။ ရဲတင်းလှသော နေနီဂိုဏ်းသားများပင်လျှင် သူတို့အနားသို့ မကပ်ရဲကြပေ။

လုံယီသည် လူအုပ်ထဲတွင် ရှီချိုင်ဖုန်းနှင့် သူ၏မောင်နှမများကို လိုက်ရှာကြည့်သော်လည်း မတွေ့ရပေ။ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူများမှာ အစောပိုင်းအဆင့်တွင် တိုးတက်မှု နှေးကွေးလေ့ရှိသဖြင့် သူတို့အနေနှင့် ယခုကဲ့သို့ စွန့်စားခြင်းထက် ကျင့်ကြံမှုကိုသာ အာရုံစိုက်နေခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။

စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်းသားများ ရောက်လာပြီးနောက် အဝေးမှ နောက်ထပ် ထူးဆန်းသော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ချဉ်းကပ်လာပြန်သည်။ ထိုအဖွဲ့သည် ရှေးကျသော မီးခိုးဖြူရောင် ဝတ်စုံရှည်များကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ သူတို့၏ ရင်ဘတ်တွင် ပါးစပ်ဟထားသော အနီရောင် မြွေနဂါးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်ကို ထွင်းထုထားသည်။

“လီမိသားစုက လူတွေလည်း ရောက်လာတာလား”

ပိယောင်ယောင်က သူတို့ကို မြင်သောအခါ မျက်မှုံးပင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“လီမိသားစုက ဘယ်လို အင်အားစုလဲ”

လုံယီက မေးလိုက်သည်။

“လီမိသားစုဆိုတာ အရှေ့ပင်လယ်ကျွန်းစုတွေမှာ အခြေစိုက်တဲ့ အင်အားကြီး ကျင့်ကြံရေးမိသားစုပဲ။ ပြင်ပလောကနဲ့ ဆက်ဆံမှု သိပ်မရှိကြဘူး။ သူတို့ရဲ့ အကြီးဆုံးကျွန်းနာမည်က နဂါးနီကျွန်းလို့ ခေါ်တာကြောင့် သူတို့ရဲ့ ဝတ်စုံတွေမှာ အမြဲတမ်း နဂါးနီပုံ ပါလေ့ရှိတယ်”

ပိယောင်ယောင်က ဆက်ပြီး ရှင်းပြသည်။

“ဒီမိသားစုက သာမန်တော့ မဟုတ်ဘူး။ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီတဲ့ သမိုင်းကြောင်း ရှိသလို ဂိုဏ်းပေါင်းစုံက သူတို့ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို လိုချင်နေကြတာ”

“ဪ... နားလည်ပြီ”

လုံယီ၏ အကြည့်မှာ လီမိသားစုထဲမှ ဆံပင်ငွေရောင်နှင့် လူငယ်တစ်ဦးထံသို့ မသိမသာ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုလူငယ်မှာ အဖွဲ့အတွင်း အထူးအလေးပေးခြင်း ခံနေရပုံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မြင့်မားကြောင်း သိသာနေသည်။ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်မှာ လုံယီ၏ အကြည့်ကို ခံစားမိသကဲ့သို့ ထိုလူငယ်က လုံယီဘက်သို့ တိုက်ရိုက် လှည့်ကြည့်လိုက်ခြင်းပင်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်များမှာ လေဟာနယ်ထဲတွင် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားကြရာ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသဖြင့် လုံယီ၏ နှလုံးသားမှာ တင်းခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူ့ရဲ့ အာရုံခံနိုင်စွမ်းက တကယ်ကို ပြင်းထန်တာပဲ... ပြီးတော့ သူ့အကြည့်တွေက နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းလာခဲ့တဲ့ လူအိုကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ အကြည့်မျိုးပဲ...

လုံယီက စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေမိသည်။

ဆံပင်ငွေရောင်လူငယ်၏ လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိသဖြင့် သူ၏ဘေးမှ လူတစ်ဦးက “ဘာဖြစ်လို့လဲ ဘိုးဘေး...” ဟု တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

“စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အထင်မှားတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”

ဆံပင်ငွေရောင်လူငယ်က ခပ်ပါးပါးလေး ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာထား ပြန်လည်

တည်ကြည်သွားကာ “ငါ အကြိမ်ကြိမ် ပြောထားတယ်လေ။ အပြင်လူတွေရှေ့မှာ ငါ့ကို ဘိုးဘေးလို့ မခေါ်ပါနဲ့။ ငါ့နာမည်နဲ့ပဲ ခေါ်စမ်းပါ” ဟု ဆူပူလိုက်တော့သည်။

အခန်း။ ၃၅၈

“ကောင်းပါပြီ လီ... လီရှန်းဖိန်...”

“စီနီယာ ဟန်ယွဲ့က ငါတို့ လီမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးတွေနဲ့ အတော်လေးကို ရင်းနှီးခဲ့တာ။ ဒီတစ်ခါ ဂူဗိမာန်တော် ပြန်ပွင့်လာတာက လီမိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တွေကို သူမအနေနဲ့ သနားညှာတာမှု ပြနိုင်တယ်လို့ ဆိုရမှာပဲ”

ဆံပင်ငွေရောင် လူငယ်လေးက ခပ်အေးအေးပင် ပြောကာ မြူများဖုံးလွှမ်းနေသော ဂူအတွင်းသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူ၏မိသားစုမှ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော လူနှစ်ဦးကလည်း ဆံပင်ငွေရောင်လူငယ်နှင့်အတူ ကျောက်တံခါးအတွင်းသို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။

“ချင်းယီ ငါတို့နဲ့ အတူတူသွားမလား”

ဝမ်ဝမ်ပိုင်၏ အသံမှာ ယိုချင်းယီ၏ နားစည်အတွင်းသို့ ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာပြန်သည်။ သူက ယခုထက်ထိ လက်မလျှော့သေးပေ။

ဝမ်ဝမ်ပိုင်သည် လေသံလွှင့်အတတ်ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သဘာဝလေထုကို အသုံးပြု၍ တစ်ဖက်လူ၏ နားထဲသို့သာ အသံရောက်ရှိစေရန် ပြုလုပ်နိုင်ပြီး အဆင့်မြင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်များ၏ လျှို့ဝှက်စကားပြောအတတ်နှင့် ဆင်တူကာ အခြားသူများ မသိနိုင်ပေ။ သို့သော် ယိုချင်းယီမှာမူ အေးစက်စက်ပင် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန်ပင် ဆန္ဒမရှိပေ။

ဝမ်ဝမ်ပိုင်သည် လုံယီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် မနာလိုစိတ်များ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ဘေးရှိ ရန်ကျဲချန်ကို ပြောလိုက်သည်။

“စီနီယာရန် မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မရီးဘေးကင်းဖို့အတွက် ကျွန်တော် တာဝန်ယူပါတယ်”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝမ်ဝမ်ပိုင်သည် ရန်ကျဲချန်၏ ချစ်သူ လီရှင်းယွဲ့၊ နောက်ထပ် သာမန်ရုပ်ရည်နှင့် အမည်မသိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးတို့နှင့်အတူ ကျောက်တံခါးတစ်ခုအတွင်းသို့ သုံးဦးသား အတူတူ ဝင်သွားကြတော့သည်။ သူတို့ဝင်သွားပြီးသည်နှင့် ထိုကျောက်တံခါးမှာ မြူဖြူများအကြား ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှာမရတော့ပေ။

“ငါတို့လည်း သွားရအောင်”

လုံယီက ယိုချင်းယီနှင့် ပိယောင်ယောင်ကို ပြောလိုက်သည်။

“နတ်မိမယ် ယို သတိထားပါဦး”

“နတ်မိမယ် ယို အခြေအနေမကောင်းရင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် အရင် ဘေးကင်းအောင် လုပ်ပါဦးနော်”

ယိုချင်းယီ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် တိုက်ရိုက်တပည့်များနှင့် အတွင်းစည်းတပည့်များ၏ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်သံများက မပြတ်ထွက်ပေါ်နေသည်။

ကျင့်ကြံရေးလောကတွင် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူက အလွန်ပင် ရှားပါးသည်။ ရုပ်ရည်လှပပြီး ပါရမီထူးချွန်သော အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူဆိုလျှင်မူ ပို၍ပင် ရှားပါးလှရာ သူမတို့၏ ကျော်ကြားမှုမှာ သာမန်လူတို့ စိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။

တစ်စုံတစ်ဦးကဆိုလျှင် အသံကျယ်ကြီးဖြင့်ပင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“နတ်မိမယ် ယို... အကယ်၍ မင်းသာ ငါနဲ့ တာအိုအဖော်အဖြစ် ပေါင်းဖက်ဖို့ သဘောတူမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု တစ်ဝက်လောက်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး မင်းနဲ့အတူ ဂူထဲကို အဖော်လိုက်ပေးရမလား”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယိုချင်းယီမှာ ခြေလှမ်းများပင် မှားသွားပြီး သူမ၏နောက်တွင် ရှိနေသော လုံယီ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“အရှက်မရှိလိုက်တာ”

ဘေးရှိ သာမန်ရုပ်ရည်နှင့် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး ဆဲရေးလိုက်သည်။

“ဟေ့... မင်းက နတ်မိမယ် ယိုကို မနာလိုဖြစ်နေတာ မဟုတ်လား”

ထိုအမျိုးသားက အရှက်မရှိဘဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“မင်းသာ နတ်မိမယ် ယိုလောက် လှမယ်ဆိုရင် တစ်ယောက်ယောက်က မင်းအတွက်လည်း အဲလို လုပ်ပေးမှာပဲ”

“ထွက်သွားစမ်း”

လုံယီနှင့် အခြားနှစ်ဦးမှာမူ နောက်ကွယ်မှ ဆူညံသံများကို အာရုံမထားတော့ဘဲ ထူထပ်လှသော မြူဖြူများကို ဖြတ်သန်းကာ ကျောက်တံခါးတစ်ခုကို ရွေးချယ်၍ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။

ဂူအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် သူတို့အားလုံး အနည်းငယ် မူးဝေသွားကြသည်။

ဒီတံခါးက အာကာသကူးပြောင်းမှု အာနိသင် အနည်းငယ် ရှိတာပဲ။

ထိုသို့ သုံးဦးသား စဉ်းစားမိကြသည်။

သူတို့ရှေ့တွင် စတုရန်းမီတာ ၂၀ ခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး အမြင့် ဆယ်ပေခန့်ရှိသော ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ ပတ်ပတ်လည် တံတိုင်းများမှာ မီးခိုးဖြူရောင် ကျောက်သားများ ဖြစ်ကြပြီး ဆူးခက်များပါသော နွယ်ပင်များဖြင့် သိပ်သည်းစွာ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ အစိမ်းရောင် သစ်ရွက်များမှာလည်း အလွန်ပင် စိမ်းစိုနေပြီး တစ်ခုပေါ်တစ်ခု ထပ်နေကြသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ မီးခိုးရောင် သစ်ရွက်ခြောက်များစွာ ပုံနေသည်။

သူတို့ ဝင်လာခဲ့သော အပေါက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကာ ရှေ့တွင် ကျောက်တံခါးအသစ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ တံခါးပေါ်၌ ထင်ရှားသော သော့ပေါက်တစ်ခု ပါရှိနေသည်။

“ငါတို့ ဒီမှာ သော့ကို ရှာရမယ်ထင်တယ်။ ဒါမှ တံခါးကို ဖွင့်ပြီး နောက်တစ်နေရာကို ဆက်သွားလို့ ရမှာ ဟဲဟဲ”

ပိယောင်ယောင်က အကဲခတ်လိုက်သည်။

အခြေအနေမှာ ရှင်းလင်းသည်။ သော့သည် ခြေရင်းမှ သစ်ရွက်ခြောက်များကြားတွင် ဖြစ်စေ၊ တံတိုင်းပေါ်မှ နွယ်ပင်များကြားတွင် ဖြစ်စေ ဝှက်ထားနိုင်သည်။ ပိယောင်ယောင်သည် ကျောက်တံခါးရှိ သော့ပေါက်နေရာသို့ လျှောက်သွားကာ သေသေချာချာ စစ်ဆေးပြီးနောက် “သော့ပေါက်က ချောမွေ့နေပြီး ဘာအမှတ်အသားမှ မရှိဘူး။ သော့က ရွှေ ဒါမှမဟုတ် သံနဲ့ လုပ်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနွယ်ပင်တွေကို မီးရှို့ပစ်လိုက်ရင်ရော”

လုံယီက အကြံပြုလိုက်သည်။

“မရဘူး... စီနီယာကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေကို အတင်းအဓမ္မ ဖျက်စီးတာက ရိုသေမှုမရှိရာ ရောက်သလို ကျင့်ကြံရေးလောကမှာလည်း အကြီးအကျယ် တားမြစ်ထားတဲ့ အရာပဲ။ ငါတို့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ဘယ်လို နည်းလမ်းတွေ ကျန်ခဲ့မလဲ မသိနိုင်ဘူးလေ”

ပိယောင်ယောင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ယိုချင်းယီမှာမူ အပြာရောင် အဆောင်စက္ကူတစ်ခုကို ထုတ်ကာ လေထဲသို့ ပစ်မြှောက်လိုက်ပြီး ဂါထာများ ရွတ်ဆို လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စီးဆင်းသွားချိန်တွင် ထိုမန္တန်မှာ တစ်ပိုင်းတစ်စ ကြည်လင်နေသော ရေမှန်ချပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းအတွင်း၌ နွယ်ပင်များကြားတွင် ဝှက်ထားသော ရှေးဟောင်း ကြေးသော့ကလေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဟိုမှာပဲ”

ယိုချင်းယီက ခြောက်ပေခန့် အမြင့်ရှိသော နေရာတစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

လုံယီ၏ မျက်လုံးများတွင် ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီး နွယ်ပင်များကြားရှိ သေးငယ်သော ကွက်လပ်မှတစ်ဆင့် ကြေးရောင်အရိပ်အယောင်လေးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“ငါပဲ လုပ်လိုက်မယ်”

ပိယောင်ယောင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ပါးလျလှသော အနီရောင် ကြိုးမျှင်လေးတစ်ခု သူမ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပေးပို့လိုက်သည်နှင့် ရှူးဟူသော အသံနှင့်အတူ ထိုကြိုးမှာ သော့ကို ယူရန်အတွက် နွယ်ပင်များကြားသို့ လွင့်ပျံသွားတော့သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ အနီရောင်ကြိုးသည် နွယ်ပင်များနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် နွယ်ပင်များသည် လန့်ဖျပ်သွားကြဟန်ရှိပြီး ရှူး ရှူး ရှူးဟူသော အသံများနှင့်အတူ ကျောက်တံခါးနံရံတစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားကြတော့သည်။

နွယ်ပင်များက သူတို့၏ တည်နေရာကို ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲလိုက်ကြသဖြင့် ခုနက ရှာတွေ့ထားသော သော့မှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ ယိုချင်းယီသည် သော့ရှိရာနေရာကို ပြန်ရှာရန် ရေမှန်အတတ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် အသုံးပြုလိုက်ရပြန်သည်။

သို့သော် နွယ်ပင်များကို ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ၎င်းတို့က လူးလွန့်လှုပ်ရှားကာ သော့၏ တည်နေရာကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲပစ်နေကြောင်း အားလုံး သတိပြုမိသွားကြသည်။

“ဒါက ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ထိန်းချုပ်မှုကို စမ်းသပ်နေတာပဲ”

ပိယောင်ယောင်က ညည်းညူလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီကြားထဲက ကွက်လပ်တွေက အရမ်းကျဉ်းတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အဲဒီလောက်အထိ သေသေသပ်သပ် ထိန်းချုပ်ဖို့က ခက်တယ်။ ပြီးတော့ ဒါက အာရုံခံနိုင်စွမ်းကိုလည်း စမ်းသပ်နေတာ။ ချီသန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ်ရောက်နေတဲ့သူမှပဲ အဆင်ပြေနိုင်လိမ့်မယ်”

“ချီသန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ်ထိ ရောက်နေဖို့ မလိုပါဘူး ငါ လုပ်နိုင်ပါတယ်”

လုံယီက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ကြွားနေပြန်ပြီ”

ပိယောင်ယောင်က သူမ၏ လှပသော နှာခေါင်းလေးကို ရှုံ့လိုက်သည်။

“နင်က ခွန်အားကြီးတယ်ဆိုတာ ငါယုံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို နုနုနယ်နယ် အလုပ်မျိုးကိုရော လုပ်နိုင်ပါ့မလား”

“လောင်းမလား”

“မလောင်းဘူး”

ပိယောင်ယောင်၏ မျက်လုံးများတွင် လည်ပတ်သော အရိပ်အယောင်လေးများ ဝင်းလက်သွားသည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ လုံယီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထိုကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးနှင့် စကားများမနေတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ထိပ်မှ ခရမ်းနုရောင် စစ်မှန်သောခွန်အားအမျှင်တန်းလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အပ်ချည်မျှင်ထက်ပင် ပိုမိုသေးငယ်လှပြီး သေသေချာချာ မကြည့်လျှင် မမြင်နိုင်ပေ။

ထိုစစ်မှန်သောခွန်အားမှာ ယိုချင်းယီ မှတ်သားပေးထားသော နေရာသို့ ပျံသန်းသွားပြီးနောက် ကွက်လပ်တစ်ခုအတွင်းသို့ တည့်တည့် တိုးဝင်သွားတော့သည်။ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သော မြွေကလေးတစ်ကောင်အလား အတွင်း၌ ကွေ့ကောက်လှုပ်ရှားသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှေးဟောင်းကြေးသော့ရှိရာသို့ ရောက်ရှိကာ သော့အိမ်အတွင်းသို့ အသာအယာ ချိတ်လိုက်သည်။

ရှူး

ငါးမျှားကြိုးဖြင့် ဆွဲယူလိုက်သကဲ့သို့ပင် လုံယီ၏ လက်ချက်ဖြင့် သော့ကလေးမှာ နွယ်ပင်များစွာကို ကျော်ဖြတ်ကာ သူ၏လက်ထဲသို့ လွင့်ပျံ၍ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် သော့ကို တံခါးတွင် တပ်လိုက်သောအခါ ကျောက်တံခါးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်ဟလာပြီး အတွင်းဘက်ရှိ ဒုတိယမြောက် အခန်းကို ဖော်ပြလိုက်တော့သည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသော ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ နွယ်ပင်များကို မီးရှို့ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြကြောင်း လုံယီနှင့် အပေါင်းအပါများ မသိကြပေ။ သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲရလဒ်မှာ နွယ်ပင်များမှာ လောင်ကျွမ်းသွားခြင်း မရှိဘဲ ရူးသွပ်နေသော သားရဲတစ်ကောင်အလား ကျူးကျော်သူများကို အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်ခြင်းပင်။ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ နွယ်ပင်များ၏ ရစ်ပတ်ချည်နှောင်ခြင်းကို ခံခဲ့ကြရပြီး ကျင့်ကြံမှု နိမ့်ပါးသူအချို့ဆိုလျှင် အသက်ရှူကျပ်ကာ တိုက်ရိုက် သေဆုံးသွားခဲ့ကြရသည်။

သုံးဦးသားသည် ဒုတိယမြောက် ကျောက်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လိုက်သောအခါ ခြောက်သွေ့နေသော ရေကန်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကန်အတွင်း၌ ကြာပန်းများစွာ စိုက်ပျိုးထားသော်လည်း အရွက်များမှာ ညှိုးနွမ်းကာ ဝါကျင်နေပြီး ကြွေကျနေသော ပွင့်ချပ်များမှာလည်း လိပ်ကာ မည်းမှောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ရေကန်၏ နောက်ကွယ်တွင်လည်း ကျောက်တံခါးတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ တံခါးပေါ်၌ သော့ပေါက် ပါမလာတော့ပေ။

“ဒါကို ဘယ်လို ဖွင့်ရမှာလဲ”

လုံယီမှာ ကြောင်သွားရတော့သည်။

လုံယီသည် စစ်မှန်သောခွန်အားကို အသုံးပြုပြီး ကျောက်တံခါးကို အတင်းအဓမ္မ ရိုက်ချိုးပစ်ချင်သည့်စိတ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်ထားလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ အာရုံခံစားမှုအရ ထိုသို့အကြမ်းနည်းဖြင့် လုပ်ဆောင်ပါက အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နောက်ဆက်တွဲရလဒ်များ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်ဟု သတိပေးနေသောကြောင့်ပင်။

ယိုချင်းယီသည်လည်း မည်သို့လုပ်ရမည်ကို မသိသဖြင့် လုံယီနှင့်အတူ ပိယောင်ယောင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ပိယောင်ယောင်သည် ရေကန်အနားသို့ လျှောက်သွားပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ နဖူးကို ဝမ်းသာအားရ ပုတ်လိုက်ရင်း

“သိပြီ ဒါက စိမ်းလဲ့ကြာပန်း သုံးဆယ်ခြောက်ကွက် အသက်ထုံးအစီအရင်ပဲ။ ငါ့အဖေက ဒါကို အရင်က ပြောပြဖူးတယ်။ ဒါက ကျင့်ကြံရေးလောကမှာ အတော်ဆုံး အစီအရင်တွေထဲက တစ်ခုပဲ။ ဒီမှာရှိတဲ့ ကြာပန်းတွေကို ရေတွက်ကြည့်လိုက်။ အတိအကျ သုံးဆယ်ခြောက်ခု မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့က ကောင်းကင်ဘုံ ကြယ်စုအစီအရင်အတိုင်း တည်ရှိနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူပြီး အစီအရင်ရဲ့ အချက်အခြာနေရာမှာ ပိတ်လှောင်ထားတာ။ အဲဒါက အသက်စွမ်းအားတွေကို မပျောက်ပျက်အောင် ထိန်းထားနိုင်လို့ သေလုမျောပါးဖြစ်နေတဲ့ လူတွေကို ကယ်တင်တဲ့နေရာမှာ သုံးလေ့ရှိတယ်”

“ဒီကြာပန်းတွေထဲက တစ်ပွင့်က အစီအရင်ရဲ့ နှလုံးသား ဖြစ်ရမယ်။ အဲဒါကို ရှာတွေ့ရင် တတိယတံခါးကို ဖွင့်မယ့်နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မယ်”

“ဒါက အစီအရင်ရဲ့ နှလုံးသားဆိုရင် တခြားကြာပန်းတွေထက် အသက်စွမ်းအား ပိုရှိနေရမှာပေါ့”

ယိုချင်းယီက ဖြည့်စွက်၍ ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုံယီသည် သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်းသို့ စစ်မှန်သောခွန်အားများကို နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ပတ်စီးဆင်းစေလိုက်သည်။ သူ၏ ရှေ့ရှိ ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာတစ်ခုလုံးမှာ သက်မဲ့မီးခိုးရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ပိယောင်ယောင်နှင့် ယိုချင်းယီတို့မှာမူ တက်ကြွလှသော အဝါရောင်နှင့် အနီရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ဤကြာပန်းအုပ်စုကြီးထဲတွင် ပွင့်ချပ် ၃၂ ပွင့်မှာ ကျောက်တံခါးများကဲ့သို့ပင် သေဆုံးနေသော မီးခိုးရောင်များ ဖြစ်နေကြသည်။ သို့သော် တစ်ပွင့်မှာမူ ၎င်း၏ အညှာတွင် အလွန်မှိန်ဖျော့သော အဖြူရောင် အလင်းတန်းလေး ရှိနေသဖြင့် ၎င်း၏ အသက်စွမ်းအားမှာ လုံးဝဥဿုံ ကွယ်ပျောက်မသွားသေးကြောင်း ပြသနေသည်။

မိစ္ဆာဆင့်ခေါ်ကျမ်းကို ကျင့်ကြံပြီးကတည်းက လုံယီ၏ ချီစွမ်းအားမှာ ပိုမိုသန်မာလာပြီး သူ၏ စစ်မှန်သောခွန်အားမှာလည်း ပိုမိုပြင်းထန်သော ခရမ်းနုရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ ထို့အတူ သူ၏ မျက်လုံးအာရုံမှာလည်း တိုးတက်လာခဲ့ရာ အပင်အမျိုးအစားများ၏ အသက်ဓာတ်ကို ခွဲခြားနိုင်စွမ်း ရှိလာခြင်းပင်။

“ဒီတစ်ပွင့်က အစီအရင်ရဲ့ နှလုံးသားပဲ ဖြစ်ရမယ်”

လုံယီက ဘယ်ဘက်အရှေ့ဘက်တွင် ခြောက်သွေ့နေဟန်ရှိသော ကြာပန်းတစ်ပွင့်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“သူက လုံးဝ မသေသေးဘူး”

“ချင်းယီ အဲဒါကို ပြန်ရှင်လာအောင် စမ်းကြည့်မလား”

ပိယောင်ယောင်က ယိုချင်းယီကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယိုချင်းယီသည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် ထိုကြာပန်းရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီးနောက် သူမ၏လက်ထဲတွင် ကြွေပုလင်းဖြူလေးတစ်လုံးကို အမြန်ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူမသည် သစ်သားပုလင်းဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပျစ်ခဲလှသော အစိမ်းရောင် အရည်များကို ကြာပန်းပေါ်သို့ လောင်းချလိုက်သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူမ၏ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ကြာပန်းအနားသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးကပ်သွားရာ သူမ၏လက်များမှ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“ဒါက စိမ်းလဲ့သစ်သား စမ်းရေကျင့်စဉ်ပဲ”

လုံယီ၏ စူးစမ်းသော မျက်လုံးများကို မြင်သောအခါ ပိယောင်ယောင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

၎င်းသည် ကျင့်ကြံရေးလောကရှိ သစ်သားဓာတ်ကျင့်စဉ်များထဲတွင် ရှေးကျပြီး အခြေခံအကျဆုံး ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ကာ ဒဏ်ရာများကို ကုသရာတွင် အများဆုံး အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။ ခဏအကြာတွင် ယိုချင်းယီ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားပြီးနောက် သူမက လုံးဝရပ်လိုက်တော့သည်။

ထိုကြာပန်းမှာမူ အံ့ဩစရာကောင်းသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သစ်ရွက်များ၏ တစ်ဝက်ခန့်မှာ ညှိုးနွမ်းနေသော အဝါရောင်မှ အဝါနုရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လိပ်နေသော အမည်းရောင် ပွင့်ချပ်များမှာလည်း အနည်းငယ် ပြန့်ကားလာကာ အနီရောင် အရိပ်အယောင်လေးများ ပြသလာတော့သည်။

ယိုချင်းယီတွင် ယင်နှင့် သစ်သားဝိညာဉ်အမြစ် နှစ်မျိုးစလုံးရှိပြီး ဂိုဏ်းအတွင်း၌လည်း ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ခွဲခြားခြင်းနှင့် စိုက်ပျိုးခြင်းကို အမြဲမပြတ် လေ့လာနေသူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကို အသုံးချလိုက်သောအခါ ဤကြာပန်းကလေးမှာ သိသိသာသာပင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာမည့် အလားအလာကို ပြသနေတော့သည်။