တောင်ထွတ်ခုနစ်ခု၏ ကတိကဝတ်

ပြဿနာတော့ကြီးလေပြီ။

လျိုရွေ့ဖုန်းက နေရာတွင်ရပ်နေရင်း၊ အသက်ရှူသံများမြန်ဆန်နေကာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှု လှိုင်းတံပိုးများရိုက်ခတ်နေလေသည်။

မိုးပြာနဂါးသွေးကျောက်စိမ်း ဆေးလုံးက ကပ်ဘေးဆေးလုံးများထဲတွင် အခြေခံအဆင့် ဆေးလုံးသာဖြစ်လေသည်။ သူ၏လက်ရှိ နည်းလမ်းများဖြင့်၊အဓိက ဆေးဖက်ဝင်အပင် အနည်းငယ်ကို ဖြည့်စွက်ရန် ပြင်ဆင်ထားသရွေ့ ဤကဲ့သို့ပြီးပြည့်စုံသောဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ရန် သိပ်မခက်ခဲလှပေ။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော သုံးရက်ကမှ ဆေးလုံးတောင်ထွတ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကပ်ဘေးဆေးလုံးဆိုသည်မှာ ဘာလဲဟုမေးမြန်းနေခဲ့သော ဤလူသစ် ရှန်းယီက၊ယနေ့ ဆေးလုံးတောင်ထွတ်တွင် ဤမျှအံ့မခန်း တောက်ပမှုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်လေသည်။

အကယ်၍ အခြား တောင်ထွတ်များမှ ဦးလေးများနှင့် စီနီယာအစ်ကိုများ ဤအကြောင်းကို သိရှိသွားပါက၊အစ်ကိုကြီးပင်လျှင် ရှန်းရွှီတောင်တွင် နောက်ထပ်ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး ရရှိမည့် အခွင့်အရေးကိုငြင်းဆန်မည်မဟုတ်ချေ။

ဥပမာအားဖြင့်၊ သူနှင့် ရှန်းယီကို သီးခြားစီ လေ့ကျင့်ခွင့်ပြုပြီး၊ နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက် မချမီတိုးတက်မှုကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စောင့်ကြည့်မည် ဖြစ်လေသည်။

ဤသည်မှာ ယဲ့လန်နှင့် အခြားသူများကို အချိန်အလုံအလောက်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊အထူးသဖြင့် ဤအမျိုးသမီးက အမည်ခံအားဖြင့် တောင်ထွတ်သခင်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်းကို ထည့်တွက်မည်ဆိုပါက ပို၍ပင် ဆိုးရွားလေ၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ မနေ့ကအထိ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေခဲ့သော လျိုရွေ့ဖုန်းက ယခုအခါ ဆေးဖော်စပ်ရာအခန်းကို စိုက်ကြည့်နေရင်း၊ ရုတ်တရက် မသေချာမရေရာမှုများကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဤမိုးပြာနဂါးသွေးကျောက်စိမ်း ဆေးလုံး တစ်လုံးတည်းဖြင့်ပင်၊ အကယ်၍ ဤကောင်လေးသာ သူနှင့် တူညီသောအရင်းအမြစ်များကို ရရှိမည်ဆိုပါက၊ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များမှာ မှန်းဆ၍မရနိုင်အောင် ဆိုးရွားပေလိမ့်မည်။

"..."

လျိုရွေ့ဖုန်းက ယဲ့လန်က သူ့ကို လှမ်းကြည့်နေသည်ကို ရုတ်တရက်သတိပြုမိလိုက်လေသည်။ သူ၏ ပါးစပ်က နှစ်ချက်ခန့် တွန့်လိမ်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာကို လျင်မြန်စွာ ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း၊ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာစေရန် ကြိုးစားနေသည့်တိုင် သူ၏ မျက်လုံးများကမူ မကျေနပ်မှု အနည်းငယ်ကို အလိုအလျောက် ဖော်ပြနေလေသည်။

သူက လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားလိုက်ပြီး၊ သွားကြိတ်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်မရဲ့ကံက အမြဲတမ်း ကောင်းနေတာပဲ၊ ကျွန်တော် တကယ်ကို အားကျမိပါတယ်"

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို မသိသော လူတစ်ယောက်က၊ ဆေးလုံးတောင်ထွတ်တွင် ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများနှင့် ဆရာဖြစ်သူတို့ သေဆုံးသွားချိန်တွင်၊ တောင်ထွတ်သခင် နေရာသို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့၏။

အချိန်အတော်ကြာ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရပြီးနောက်၊ ဆဋ္ဌမတောင်ထွတ်က နောက်ဆုံးတွင် ဆေးလုံးတောင်ထွတ်အပေါ် အသေးစိတ်ထိန်းချုပ်မှုကို ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဤအမျိုးသမီးက အပြင်ဘက်မှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်ဝင်လာပြီး၊ ၎င်းတို့အတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာမည့် ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့လေသည်။

ဘာလို့လဲ။

အဘယ်ကြောင့် သူမက ကောင်းကင်ဘုံ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ဤမျှရရှိနေပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်ပင် အိပ်မက်မက်ရုံသာ မက်နိုင်သည့် အရာများနှင့် ကြုံတွေ့နေရသနည်းဟု တွေးတောမိလေသည်။

"တကယ်ကို ကံကောင်းတာပါပဲ"

ယဲ့လန် သူမ၏အကြည့်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဆေးဖော်စပ်ရာ အခန်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ခံစားချက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

သူမ၏ဆရာနှင့် ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများ သေဆုံးသွားပြီးနောက်၊ ရှန်းယီနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရခြင်းမှာ ဤနှစ်များအတွင်း သူမကြုံတွေ့ခဲ့ရသော တစ်ခုတည်းသောကံကောင်းသည့် ဖြစ်ရပ်ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။

အမြဲတစေယုံကြည်မှုရှိပုံရသော ဤလူငယ်လေးက၊ သူ၏ယုံကြည်မှုရင်းမြစ်ကို သူ၏လုပ်ရပ်များဖြင့် သက်သေပြခဲ့သည်။

သူ၏နောက်ခံ ဇာစ်မြစ် နိမ့်ကျသော်လည်း၊ သူသည် အဆင့်ငါး ကျားနဂါးအနှစ်သာရအဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ပြီး၊နက်ရှိုင်းသော ဆေးဖော်စပ်ခြင်း စွမ်းရည်များနှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ စစ်မှန်သော လေးစားမှုကိုပါ ရရှိအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့လေသည်။

အကယ်၍ သူသာ အစကတည်းက သူမကဲ့သို့ တူညီသော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးကို ရရှိခဲ့မည်ဆိုပါက၊ ယခုအချိန်တွင် သူ၏အောင်မြင်မှုများမှာ သူမ ယဲ့လန်ကိုယ်တိုင်ပင် မော့ကြည့်ရမည့် အဆင့်မျိုးသို့ ရောက်ရှိနေလောက်ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ယဲ့လန် လျိုရွေ့ဖုန်း တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်ပြီး၊ သူ ဆဋ္ဌမတောင်ထွတ်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ဘာလုပ်မည်ကို ခန့်မှန်းလိုက်မိလေသည်။

သူမက လက်ကိုညင်သာစွာ ဆုပ်ထားလိုက်ရုံသာဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ အမူအရာတွင် ပြတ်သားမှုတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

ရှန်းယီသည် ဤအမည်ခံတောင်ထွတ်သခင်များထက် ဤထိုက်ရွှီတာအိုအနှစ်သာရနှင့် ပို၍ ထိုက်တန်လှပေသည်။

အပြင်ဘက်ရှိ လူတိုင်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အတွေးများဖြင့် ရှိနေချိန်တွင်။

ဆေးဖော်စပ်ရာ အခန်းအတွင်း၌။

ရှန်းယီက နောက်ဆုံးတွင် သူ၏လက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ ဆေးမီးဖိုထဲမှ လုံးဝန်းသောဆေးလုံးလေးတိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောထွက်လာသည်ကို ကြည့်နေလေသည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ဝမ်းမြောက်မှုမျှ မရှိချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကိစ္စရပ် ကိုယ်တိုင်က အလွန်အမင်း အံ့ဩဝမ်းသာနေရန် မတန်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

သူ့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းမှာ အတော်လေး ရိုးရှင်းလှပေသည်။

ကပ်ဘေးစွမ်းအား၏ သဘာဝသည် သဘာဝတရား၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သာ ဖြစ်ပြီး၊ လေထဲမှ အလိုအလျောက်တိုးပွားလာခြင်းမရှိချေ။

မိမိကိုယ်ကို ကြားခံနယ်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြု၍၊ ရှန်းယီက နတ်ဆိုးအသက်တမ်းကို ကပ်ဘေးစွမ်းအားအဖြစ်ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး၊ ၎င်းကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အရင်ဆုံးစုပ်ယူလိုက်ကာ၊ထို့နောက် ဆေးလုံးထဲသို့ လွှဲပြောင်းထည့်သွင်းပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

၎င်းကို ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဟု ခေါ်ဆိုမည့်အစား၊ နတ်ဆိုးသက်တမ်းကို ထိတွေ့ကိုင်တွယ်၍ရသော အရာတစ်ခုအဖြစ်ပြောင်းလဲရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကိုရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းဟု ခေါ်ဆိုရမည်ဖြစ်လေသည်။

သူ ရူးနေပြီလောဟု တွေးမိလေသည်။

သူ့ကိုယ်သူသုံးရန်ပင် သက်တမ်းများ အလုံအလောက်မရှိဘဲဖြင့်ရာ၊အခြားသူများ အသုံးပြုရန်အတွက်ဆေးလုံးများထဲသို့ ၎င်းကို ထုတ်ယူထည့်သွင်းပေးနေရ၏။

ဤအချက်ကိုတွေးမိသောအခါ ရှန်းယီက တိုးညှင်းစွာသက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

ထားလိုက်ပါတော့၊ဒီတာအိုအနှစ်သာရကို ရှန်းရွှီတောင်ကနေ ငွေပေးပြီးဝယ်လိုက်တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ကြတာပေါ့။

တစ်ခါတစ်ရံတွင်စဉ်းစားပုံကို ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းက မိမိ၏စိတ်ခံစားချက်ကို သိသိသာသာ တိုးတက်ကောင်းမွန်စေနိုင်လေသည်။

အဆင့်ခုနစ် နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက ကပ်ဘေးသက်တမ်း လေးငါးခုခန့်ကိုရရှိနိုင်ပြီး၊ အခြားသော ဂိုဏ်းကြီးများသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားမည်ဆိုပါက၊ ဆယ်ဂဏန်း သို့မဟုတ် ရာဂဏန်းခန့် သတ်ဖြတ်လျှင်ပင်၊အဆင့်ငါးတာအိုအနှစ်သာရကို မည်သို့များရယူနိုင်မည်နည်း။

ထိပ်တန်းဆယ်ခုစာရင်းဝင်သည့် အရာတစ်ခုကိုတော့ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

ထို့ပြင် ယခုအချိန်တွင် ဤငွေကို သူကိုယ်တိုင်ပင် ရှာဖွေရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

ရှန်းယီက စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ သနားစရာကောင်းသောဂဏန်းများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ချင်းဟွာထံသို့အသံလွှင့်နည်းဖြင့် ဆက်သွယ်လိုက်လေ၏။

"ကိစ္စတွေက နည်းနည်းအရေးတကြီးဖြစ်နေပြီ၊ တစ်ခုခုရအောင် စဉ်းစားပေးပါ"

ဆေးလုံးဖြစ်တည်လာချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော တောက်ပမှုသည် လူများစွာ၏မျက်စိထဲသို့ ကျရောက်သွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ဆဋ္ဌမတောင်ထွတ်က သေချာပေါက် တန်ပြန်လုပ်ဆောင်မှုများပြုလုပ်မည်ဖြစ်ရာ၊ သူ့အတွက် အချိန်များစွာ မကျန်တော့ချေ။

...

ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုပေါ်တွင်၊ တာအိုဆရာမုယန်က လက်နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေလေသည်။

သူ အမြင့်ဆုံးသောရှန်းရွှီတောင်ဆီသို့ အဝေးမှ ငေးကြည့်နေပြီး၊ သူ၏ သေသပ်သော မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့်ခံစားချက်မျှရှိမနေခဲ့ချေ။

"အဖေ"

လျိုရွေ့ဖုန်း ထိတ်လန့်တကြားခေါ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အနည်းငယ် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေလေသည်။

"မိုးပြာနဂါးသွေးကျောက်စိမ်း ဆေးလုံး တစ်လုံးတည်းနဲ့တင်၊ မင်းကို ဒီအခြေအနေထိ ရောက်အောင် ကြောက်သွားစေတာလား"

တာအိုဆရာမုယန်က အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် မိမိကိုယ်ကို လှောင်ပြောင်သည့် ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ပါရမီအကြောင်း၊ ပညာရပ်ပေါင်းစုံအကြောင်း ပြောရမည်ဆိုလျှင်၊ သူ သူ၏ ဂိုဏ်းတူ ရှစ်ဦးကြားတွင် အလယ်အလတ်သာ ရှိသည်ဟု ယူဆနိုင်ပြီး၊ အနာဂတ်တွင် တာ့လော်မသေမျိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် မျှော်လင့်ချက်မှာ အလွန်နည်းပါးလှပေသည်။

သားဖြစ်သူက ဆေးလုံးတောင်ထွတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူ သားတစ်ယောက် မွေးဖွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သားဖြစ်သူ နေရာရသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ တောင်ထွတ်နှစ်ခု၏ခွန်အားကို ပေါင်းစပ်ကာ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများကြားတွင် မိမိကိုယ်ကို အနည်းငယ် တိုးတက်လာစေရန် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် သူ ဤမျှစိတ်ပျက်စရာကောင်းသော သားတစ်ယောက် ရရှိလာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

စောစောက ဆေးလုံး၏ ရွှေရောင် တောက်ပမှုကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး၊ အခြား တောင်ထွတ်များထံမှ အကြည့်များကိုလည်း သူ အာရုံခံမိခဲ့လေ၏။

အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့်၊ တာအိုဆရာမုယန်သည် ထိုအကြည့်များထဲတွင် လှောင်ပြောင်မှု အရိပ်အယောင်အနည်းငယ်ကို အာရုံခံမိလိုက်လေသည်။ ဤညီအစ်ကိုများသည် သူ့ကို မည်သည့်အခါမျှ အထင်မကြီးခဲ့ကြချေ။

"ဟက်"

သူ ခေါင်းကိုအနည်းငယ်ခါရမ်းလိုက်ပြီး၊ နောက်တစ်ကြိမ်မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သူ၏ မျက်ဆန်များမှာ ရေခဲတမျှအေးစက်နေလေပြီဖြစ်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ တာအိုဆရာမုယန်က လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းကာ လျိုရွေ့ဖုန်း၏ကော်လာမှ ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး၊ ကြက်တစ်ကောင်အလား မချီလိုက်လေသည်။ သားဖြစ်သူ၏ လန့်ဖျပ်အော်ဟစ်သံကို လျစ်လျူရှုလျက်၊ ရှန်းရွှီတောင်အပြင်ဘက်ရှိ အမြင့်ဆုံး တောင်ထွတ်ဆီသို့ သူ့ကို ဆွဲခေါ်သွားလေတော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ အကြည့်များပို့လွှတ်နေခဲ့ကြသော အခြား တောင်ထွတ်သခင် အချို့သည် ခေတ္တမျှလန့်ဖြန့်သွားကြပြီး၊ အနည်းငယ်တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ၎င်းတို့လည်း နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြလေတော့သည်။